ကြယ်တာရာခေတ်မှဖေဖေ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: InterStellar Dad – Chapter 50: Proud | NovelPing

"ဒီနာရှ်သမ္မတနိုင်ငံဆိုတာ... တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲနော်" ကျန်းမြောင်က မနေနိုင်ဘဲ မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

မည်သည့်ခေတ်၊ မည်သည့်လူ့အဖွဲ့အစည်း၊ သို့မဟုတ် မည်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်တွင်မဆို "အစွန်းရောက်" ဟူသည့်စကားလုံးသည် အများအားဖြင့် အနုတ်လက္ခဏာဆောင်လေ့ရှိသည်။ အစွန်းမရောက်သူများက တည်ဆောက်ထားသည့်၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း အိမ်ထောင်ရေးအဖွဲ့အစည်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားပြီး တစ်ဖက်တွင်လည်း တစ်ဦးချင်းစီ၏ လွတ်လပ်ခွင့်ကို လေးစားသည့် လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု။ ကျန်းမြောင်သည် ထိုအချက်ကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားမိနေသည်။

"ဘာလဲ၊ ဟိုဘက်ကို ကူးပြောင်းဖို့ စဉ်းစားနေတာလား" ယန်ဟဲက စနောက်လိုက်သည်။

ကျန်းမြောင်မှာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီးမှ "ရှင်က ရန်သူ့နိုင်ငံအကြောင်းတွေကို တော်တော်သိနေတာပဲနော်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့က ရှေ့တန်းမှာရှိနေတာဆိုတော့ အဆက်အသွယ်လေးတွေတော့ ရှိတာပေါ့။ ရှောင်နား၊ ဘီယာအေးတစ်ပုလင်းလောက် ယူခဲ့ပေး..." ကျန်းမြောင်၏ စူးရဲသော အကြည့်အောက်တွင် ယန်ဟဲက ချက်ချင်း ပြင်ပြောလိုက်သည်။ "လိမ္မော်ရည်အေးပဲ ယူခဲ့ပေးပါ။"

ရှောင်နားက "ဟုတ်ကဲ့၊ ဗိုလ်မှူးကြီး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

လိမ္မော်ရည်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်လာသည်။

ကျန်းမြောင်က "ရှင် နာရှ်သမ္မတနိုင်ငံအပေါ် ဘယ်လိုမြင်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ယန်ဟဲက လိမ္မော်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ပြီး မေးခွန်းကို ရှောင်လွှဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖန်ခွက်ကို ချလိုက်ကာ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ရာအတွင်း ဂီတာနယ်စပ်တပ်ဖွဲ့ကနေ စစ်ပြေးနှုန်းဟာ သုံးရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ သိလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမြောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အစိုးရက စစ်သည်တွေရဲ့ ခံစားခွင့်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် တိုးမြှင့်ပေးခဲ့တယ်၊ အထူးသဖြင့် စစ်သည်တွေကို ကလေးမွေးဖို့ အားပေးခဲ့တာက ဒီအခြေအနေကို ပြောင်းလဲဖို့အတွက်ပဲ။"

"လူတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တပ်ပြေးဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ တပ်မတော်ဆိုတာ နိုင်ငံကို ကာကွယ်ဖို့လေ! ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..." ကျန်းမြောင်မှာ လက်ခံရခက်နေသည်။ သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်ဆိုသည်မှာ အရေးကြီးသော တန်ဖိုးတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။

ယန်ဟဲက "ဒါဆို ဒေါက်တာကျန်းမြောင်၊ ရှင် ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံအပေါ် ဘယ်လောက်အထိ သစ္စာရှိလဲ။ တကယ်လို့ ဒီနိုင်ငံကနေ ထွက်ခွာဖို့ အခွင့်အရေးရမယ်၊ ဥပမာ- နာရှ်ကို သွားဖို့ပေါ့၊ ပြီးတော့ အဲဒီနေရာမှာ ရှင် အခုရနေတဲ့ ဘဝထက် မနိမ့်ကျတဲ့ ဘဝမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ရှင် သွားမှာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမြောင်မှာ တပ်ပြေးဖြစ်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲဟု ပြောချင်သော်လည်း အလေးအနက် စဉ်းစားကြည့်သောအခါ လက်ခံရခက်သည့် ကိစ္စမဟုတ်မှန်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ဘာကြောင့်ဆိုသော် ဤစကားဝိုင်းတွင် ကျန်းမြောင်သည် ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံနှင့် သူမ၏ ဆက်စပ်မှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်လည်ဆန်းစစ်ကြည့်ရာ သူမတွင် ဤနိုင်ငံအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှု အကြီးကြီးမရှိကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် သူမ အသက်ပေးရလောက်အောင် တန်ဖိုးရှိသူ သို့မဟုတ် အရာတစ်ခုမျှ မရှိချေ။

အလုပ်အကိုင်အကြောင်းဆိုလျှင် သူမ၏ အရည်အချင်းရှိသူတစ်ယောက်အတွက် ဘယ်နေရာသွားသွား ကြောက်စရာမလို။

ရင်းနှီးသည့် ဆက်ဆံရေးအကြောင်းဆိုလျှင် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ အနီးကပ်ဆုံး ထိတွေ့နေရသူမှာ တာနာကာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း တာနာကာမှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နှင့် သူငယ်ချင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ဆက်ဆံရေးမျိုးမှာ အချိန်နှင့် အကွာအဝေးကြောင့် မှေးမှိန်သွားတတ်သည်။

ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံတွင် အသက်ကို ပေါင်ပြီး နေထိုင်ရလောက်အောင် တန်ဖိုးရှိသည့် အကြောင်းရင်းမျိုး တကယ်မရှိပေ။

ရှေ့တန်းစစ်သည်တွေအတွက်ရော အဲဒီလိုပဲလား။

"ဘယ်လို လူ့အဖွဲ့အစည်းမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် မွေးရာပါ အားနည်းချက်တွေတော့ ရှိတာပဲ" ဟု ယန်ဟဲက ပြောသည်။ "နိုင်ငံက စစ်သည်တွေရဲ့ ခံစားခွင့်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် တိုးမြှင့်ပေးနေပေမဲ့ အမြတ်အစွန်းအများဆုံး ရနေတာက အမြဲတမ်း အထက်အရာရှိတွေပဲ၊ အောက်ခြေကို ရောက်လေလေ အမြတ်ထုတ်ခံရလေလေပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ စစ်တပ်နဲ့ အစိုးရစနစ်ထဲက အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေမှုတွေက Mainframe ကနေ တစ်ဆင့်တည်း စီမံခန့်ခွဲတာ မဟုတ်ဘူးလား" ကျန်းမြောင် ဝင်ပြောမိသည်။ Mainframe ၏ ခွဲဝေမှုမှာ အချက်အလက်အပေါ် အခြေခံပြီး လူမှုရေး သို့မဟုတ် အခွင့်အရေးကို ထည့်မတွက်ပေ။ သီအိုရီအရဆိုလျှင် မျှတပြီး တရားမျှတရမည် ဖြစ်သည်။

ယန်ဟဲက သူမကို အားမလိုအားမရသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သည်။

"..." ကျန်းမြောင် စကားရပ်သွားပြီး "ကျွန်မ ပြောတာ မှားသွားလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး" ယန်ဟဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ရှင်က အောက်ခြေစစ်သည်တွေက သူတို့ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ပစ္စည်းတွေကို Mainframe ကနေ တိုက်ရိုက် လက်မှတ်ရေးထိုး ထုတ်ယူလိုက်ပြီးမှ အဲဒီပစ္စည်းထဲက အကောင်းဆုံးအပိုင်းတွေဖြစ်တဲ့ အာဟာရရည်တွေ၊ ကြက်ဥဖြည့်စွက်စာတွေနဲ့ ဆေးဝါးတွေကို အထက်အရာရှိတွေကို ပြန်ပေးလိုက်ရတာမျိုးကို မမြင်ဖူးလို့ပါ။"

ပြီးတော့ အဲဒီပစ္စည်းတွေက နောက်ပိုင်းမှာ နယ်စပ်က အမှောင်ဈေးကွက်ကို ရောက်သွားတတ်သည်။

ကျန်းမြောင် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

သူမ တကယ်ပင် နုံအလွန်းသည်။

ကမ္ဘာ့အစွမ်းထက်ဆုံး ကွမ်တမ်ကွန်ပျူတာ ရှိနေရုံနဲ့ ဘာလုပ်ရမလဲ။ အဆုံးစွန်တော့ ကမ္ဘာကြီးဆိုတာ ပရိုဂရမ်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာ မဟုတ်ဘူးလေ။ နောက်ဆုံးတော့ ဒါဟာ 'လူ' တွေပိုင်တဲ့ ကမ္ဘာပဲ။

"စစ်သည်တွေဆိုတာလည်း လူသားတွေပဲလေ။ ဒီမှာ ဘာမှ အနှောင်အဖွဲ့မရှိတော့ တခြားဘယ်နေရာမဆို နေပျော်တာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါက သူတို့ရဲ့ အတွေးအခေါ် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ဟု ယန်ဟဲက ပြောသည်။

ကျန်းမြောင်က "ကျွန်မ သတင်းတွေထဲမှာ ဒါမျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး..." ဟု ပြောလိုက်ပြီးမှ သူမ ပြောလိုက်သည်မှာ ရယ်စရာကောင်းမှန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ဒီလို အနုတ်လက္ခဏာဆောင်တဲ့၊ စိတ်ဓာတ်ကျစရာ ကိစ္စတွေကို အစိုးရက ဘာလို့ သတင်းထဲမှာ ဖော်ပြခွင့်ပေးမှာလဲ။

"စစ်တပ်ထဲမှာ အဖမ်းခံရတဲ့သူတွေကို မယုံရဘူးဆိုတဲ့ မပြောပြတဲ့ စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိတယ်" ယန်ဟဲက ဆက်ပြောသည်။ "အရင်က ဘယ်လောက်ပဲ အောင်မြင်မှုတွေ ရှိခဲ့ပါစေ၊ တစ်ခါ အဖမ်းခံလိုက်ရရင် သွေးအလိမ်းလိမ်းနဲ့ ပြန်လာရင်တောင် သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်က ပျက်စီးသွားတာပဲ။"

"အဲဒါကပဲ ရက်စက်တဲ့ စက်ဝန်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား" ကျန်းမြောင်က ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်။ အဲဒီ မပြောပြတဲ့ စည်းမျဉ်းကို လူတိုင်း သိနေကြတော့ တစ်ခါ အဖမ်းခံရပြီးရင် ဘာဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ မရှိဘဲနဲ့ တပ်ပြေးဖြစ်ဖို့က ပိုလွယ်သွားတာပေါ့" ယန်ဟဲက ပြောသည်။ "ကျွန်တော်တို့ဘက်ကို ကြည့်လိုက်၊ ကျွန်တော်တို့က သူတို့အကြောင်း သိပ်မသိပေမဲ့ သူတို့ကတော့... ကျွန်တော်တို့အကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိနေကြတယ်။"

ဒီစကားမှာ စိုးရိမ်စရာကောင်းလှသည်။

သို့သော် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ရုန်းကန်ပြီးနောက် ကျန်းမြောင် ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါ၊ ဒါတွေက အစိုးရအထက်ပိုင်းလူကြီးတွေပဲ စိုးရိမ်ရမယ့် ကိစ္စတွေပါ။ ကျွန်မကတော့ ကျွန်မဘဝကို ကောင်းကောင်း နေသွားဖို့ပဲ အာရုံစိုက်မယ်။"

သူမ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ယန်ဟဲ၏ ဗိုက်ကို ကြောင်တစ်ကောင်ကို ပွတ်သလိုမျိုး ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "အခုတော့ ကျွန်မ ရှင် ဗိုက်အကြောင်းပဲ စိတ်ပူတော့တယ်"

ယန်ဟဲမှာ သူမ၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် ယားယံသွားပြီး သူမလက်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ညင်သာစွာ ကိုက်လိုက်ပြီးနောက် အသာအယာ နမ်းလိုက်သည်။

သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရယ်မောခြင်းများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

နယ်စပ်ကနေ အဝေးကြီးကို ရောက်နေပြီး သူမ လက်လှမ်းမမီနိုင်၊ မမြင်နိုင်သည့် ထိုဆိုးရွားသော အချက်များကို ခဏဘေးဖယ်ထားလိုက်ကာ ကျန်းမြောင်၏ လက်ရှိဘဝကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြည့်လျှင် သူမဘဝမှာ တကယ်ပင် စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိလှသည်။

နှစ်သစ်ကူးပြီးနောက် စီမံကိန်းကြီးတစ်ခု ရောက်လာသည်။ စစ်ဘက်ဌာနက တိုက်ရိုက် လက်မှတ်ရေးထိုးသည့် စီမံကိန်းများသည် အမြဲတမ်း ဘတ်ဂျက်ငွေ ပေါများသည်။ စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးသည်နှင့် သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် ရန်ပုံငွေများက ချက်ချင်း ရောက်လာသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ကျန်းမြောင်က သူမအိမ်တွင် ပါတီငယ်တစ်ခု ကျင်းပလိုက်သည်။ သူမက ပါတီပွဲတွေကို သိပ်မနှစ်သက်သော်လည်း ဒီနေရာက လူတွေကတော့ နှစ်သက်ကြပြီး မည်သည့်အခါသမယမဆို အကြောင်းပြချက်ရှာကာ ပျော်ပွဲစားတတ်ကြသည်။

လာရောက်သူများမှာ သူမအဖွဲ့မှ အဓိကအဖွဲ့ဝင်များနှင့် သူမ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်လအတွင်း လျှို့ဝှက်ရွေးချယ်ထားသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အချို့ဖြစ်သည်။ စီမံကိန်းကို ရရှိပြီးသည်နှင့် အဖွဲ့ဖွဲ့စည်းရန် စတင် စီစဉ်ရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ ဟယ်လီနာက သူမ ရွေးချယ်မည့်သူများသည် သူမ၏ ခွင့်ပြုချက် ရရမည်ဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားသည်။

ကျန်းမြောင်က လူတွေကို အဆက်အသွယ်မလုပ်ဘဲ သူမအဖွဲ့ထဲကို အတင်းခေါ်သွင်းလို့ ရမည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။ သို့သော် လူတိုင်းက ကျန်းမြောင်၏အဖွဲ့မှာ အဲလစ်ဆန်၏ ထိပ်တန်းအဖွဲ့ဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသဖြင့် သူမ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ပြောဆိုသူများသာမက သူမအဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်သည့်သူများပါ အများအပြား ရောက်လာကြသည်။

အလုပ်က တိုးတက်နေသည်! သူမ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် သူမ ဂုဏ်ယူမိသည်။

ပါတီပွဲသို့ လာရောက်သူများသည် ဒေါက်တာကျန်းမြောင်နှင့်အတူ ရှိနေသည့် ထိုအမျိုးသားကို မြင်ဖူးကြသည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်ပြုပြင်သည့် အရည်ကို သုံးရလောက်အောင်ပင် အားကုန်သွားသည်ဟု သတင်းထွက်နေသော အမျိုးသား။

သူသည် သတင်းများအတိုင်းပင် အဖြူရောင်ရှပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။

ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်ဟု သတင်းထွက်နေသော်လည်း ဗိုက်မှာ မသိသာသေးဘဲ ပုံစံမပြောင်းလဲသေးသဖြင့် သူသည် သစ်သီးဖျော်ရည်ကိုသာ အေးအေးဆေးဆေး သောက်နေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူများခွက်ထဲက အရက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်တော့ လုံးဝ မသောက်ပေ။

အို... တစ်ခါတစ်ရံ သူ အဲဒီအရက်ခွက်တွေကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲနဲ့ ချက်ချင်းပဲ သူ့ဖျော်ရည်ကို အာရုံစိုက်ပြီး ပြန်သောက်လိုက်တဲ့ ပုံစံမျိုးက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ကြင်နာမှုတွေ၊ လွမ်းဆွတ်မှုတွေနဲ့ အရည်ပျော်သွားစေဖို့ လုံလောက်လှပါတယ်။

ပိုပြီးတော့တောင် မူးယစ်စေတာက သူ ဒေါက်တာကျန်းမြောင်ကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေပါပဲ။

သူ့အကြည့်တွေထဲမှာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုတွေနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ အပြည့်ရှိနေသည်။ သူ ဒေါက်တာကျန်းမြောင်နဲ့ စကားပြောတိုင်း သူမနားနားကို အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်ပြီး ကပ်ပြောလေ့ရှိသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် သူမ၏ နားထင်နားမှ လွင့်စင်နေသော ဆံစတွေကို သပ်တင်ပေးတတ်ပြီး သူ၏ ထိတွေ့မှုမှာ အဖိုးတန်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အရာတစ်ခုခုကို ကိုင်တွယ်နေသကဲ့သို့ နူးညံ့လှသည်။

ဒေါက်တာကျန်းမြောင်ကလည်း သူမ၏ အချစ်ရေးအတွက် တကယ်ကို ဂုဏ်ယူနေမိတာပါ!

"သာမန်လူတွေက ဒီလိုမျိုး ဆက်ဆံပေးတာကို ခံရမယ်ဆိုရင်" တာနာကာက သူ့မျက်နှာတွေ ရဲတက်လာပြီး လည်ပင်းတွေ ပူနွေးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ သူ့ကော်လာကို ပြင်ဝတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "သူက 'တစ်သက်လုံး အတူတူနေမယ်' လို့ ပြောလာရင်တောင် ကျွန်တော်ကတော့ လက်ခံမိမှာပဲ!"

ကျန်းမြောင်က သူမသောက်နေသည့် အရည်ကို သီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ "'တစ်သက်လုံး' ဟုတ်လား"

ဒီနေရာက လူတွေက 'တစ်သက်လုံး' သို့မဟုတ် 'ဘဝတစ်လျှောက်လုံး' ဆိုသည့် စကားလုံးတွေကို သိပ်မပြောကြပေ။ ကျန်းမြောင် သိထားသလောက်ဆိုရင် ဒီလိုစကားမျိုးတွေက ရိုမန်းတစ်ဆန်တဲ့ အချစ်စကားတွေ မဟုတ်ဘဲ ဆက်ဆံရေးမှာ ရှောင်ကြဉ်ရမည့် စကားလုံးတွေ ဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ 'တစ်သက်လုံး' နဲ့ 'ထာဝရ' ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေနောက်မှာ တာဝန်ယူမှုတွေ တွဲပါလာလို့ပါပဲ။

အဲဒါက တစ်ပင်တည်းအတွက်နဲ့ တောအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို စွန့်လွှတ်ရမယ်၊ သွေးဆောင်မှုတွေကို တွန်းလှန်ရမယ်၊ အပြင်ဘက်က ဆွဲဆောင်မှုတွေကို လက်လွှတ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဆက်ဆံရေးတစ်ခုမှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီလိုစကားမျိုး ထုတ်ပြောလိုက်ရင် နောက်တစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ... ပြေးဖို့သာ ပြင်တတ်ကြသည်။

"ကျွန်တော် နောက်ဆုံးအကြိမ် ဒီစကားလုံးကို ပြောခဲ့တာ ဘယ်နှစ်နှစ်ရှိပြီလဲ" တာနာကာက သူ့အရက်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ရင်း လွမ်းဆွတ်စွာ ပြောသည်။

ကျန်းမြောင်က လက်ညှိုးထောင်လိုက်သည်၊ "အဲဒါက ရှင် ၂၂ နှစ်အရွယ်၊ ပါရဂူဘွဲ့တောင် မရသေးတဲ့နှစ်ကလေ။"

ကျန်းမြောင် မှတ်မိနေသည်။ အထူးသဖြင့် တာနာကာ အရက်မူးနေချိန်မှာ ဒီဇာတ်လမ်းကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ သူမကို ပြောပြခဲ့ဖူးလို့ပါ။ အဲဒီအချိန်က သူက ၅၁ နှစ် ရှိနေပြီ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ အရက်ပြေသွားတဲ့အခါ သူက ဒီအကြောင်းကို လုံးဝ မဟုတ်ကြောင်း ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ သူ မငြင်းတော့ပေ။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ဝမ်းနည်းရိပ်သန်းနေသည်။

"အရမ်းကြာသွားပြီနော်" သူက တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆို အဲဒီလူကော" ကျန်းမြောင် မေးမြန်းလိုက်မိသည်၊ "သူ့အကြောင်း နောက်ပိုင်း ဘာမှ မကြားမိတော့ဘူးလား"

တာနာကာ၏ အကြည့်က တစ်ဖက်ကို လွှဲသွားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းကို လျှာနဲ့ သပ်လိုက်သည်။

"..." ကျန်းမြောင်က "ဟင်" ဟု တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက... မနှစ်က အစောပိုင်းလောက်ကပါ" တာနာကာက နောက်ဆုံးတော့ ပြောသည်၊ "ကျွန်တော် အန်ဒရိုမီဒါ စနစ်ထဲက လီဘရာကြယ်မှာ လုပ်တဲ့ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ညီလာခံတစ်ခုကို တက်တုန်းက သူ့နာမည်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။"

ကျန်းမြောင်၏ စိတ်ဝင်စားမှု တက်ကြွလာသည်၊ "အို! ပြီးတော့ကော"

တာနာကာက သူ့အရက်ခွက်ကို လှည့်ပတ်လိုက်ရင်း ပြောသည်၊ "ကျွန်တော် သူ့အကြောင်း စုံစမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ သုတေသန စီမံကိန်းတစ်ခုက အခက်အခဲတချို့ ကြုံနေရပြီး သူက ခိုင်မာတဲ့ အချက်အလက် အထောက်အပံ့တွေကို ရှာနေတာ။ ကျွန်တော်က... မနှစ်က ကျွန်တော့်ကို အဲဒီ ဒေတာအတွဲအတွက် ခွင့်ပြုချက် တောင်းခဲ့တာ မှတ်မိသေးလား"

ကျန်းမြောင် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်၊ "ဒါဆို အဲဒါ သူပဲပေါ့!"

ကျန်းမြောင်က နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ဒေတာတွေကို သုံးထားတဲ့ စာတမ်းကို ဖတ်ခဲ့ရပြီး အဲဒီတုန်းက ချီးကျူးခဲ့ဖူးသည်။ အခုတော့ သူမ တာနာကာ၏ ပထမဆုံးအချစ်ဦးရဲ့ နာမည်ကို သိလိုက်ရပြီ။

"ဒါဆို ရှင်တို့... အဟောင်းတွေကို ပြန်စကြတာလား" ကျန်းမြောင် နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မနှစ်က တာနာကာက ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ မတွေ့ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အချစ်ဟောင်းတစ်ယောက်နဲ့ ပြန်ပြီး အဆင်ပြေခဲ့ဖူးတာကိုး။

"မဟုတ်ဘူး" တာနာကာက သူ့ခွက်ကို မြှောက်ပြီး သောက်လိုက်သည်၊ "ကျွန်တော် သူ့ကို အဝေးကနေပဲ ကြည့်လိုက်တာ၊ သူ သိအောင် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။"

သူက ကျန်းမြောင်ကို မေးလိုက်သည်၊ "ကျန်း၊ ရှင် ဒီလိုလူမျိုးနဲ့ တွေ့ဖူးလား။ လူတွေ အများကြီးနဲ့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပေမဲ့ ဒီလူတစ်ယောက်ကတော့ ရှင်အတွက် အမြဲတမ်း ထူးခြားနေတာမျိုးလေ။"

ကျန်းမြောင်က အလိုလိုနေရင်း ဧည့်သည်အုပ်စုတွေကို ကျော်ပြီး တစ်ဖက်မှာ တခြားတစ်ယောက်နဲ့ စကားပြောနေတဲ့ ယန်ဟဲဆီ အကြည့်ရောက်သွားသည်။

"အို!" တာနာကာက ပြုံးစိစိလုပ်လိုက်သည်၊ "ရှင်တို့နှစ်ယောက်က တိတ်တိတ်ပုန်း ဖြစ်နေကြတာပေါ့။ ကလေးအတူတူယူမယ့်သူနဲ့ ချိန်းတွေ့လို့ မရဘူး မဟုတ်ဘူးလား"

အခန်းထဲမှာ ရယ်မောသံတွေ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ကျန်းမြောင်က မျက်နှာတွေ ပူထူလာပြီး "အရာရာက ကြိုပြောလို့ မရဘူးလေ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

တာနာကာက လျှာသပ်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော် အမြဲပြောနေကျအတိုင်းပဲ၊ လက်လွတ်မခံနဲ့" ဟု ပြောသည်။

သူက ဝိုင်ပုလင်းကို သွားယူပြီး ကျန်းမြောင်အတွက် ပြန်လာငှဲ့ပေးသည်။

ကျန်းမြောင်က သူ့ကို မေးလိုက်သည်၊ "ဟေ့၊ ရှင် အရင်က ရည်းစားဘယ်နှစ်ယောက်ရှိခဲ့လဲဆိုတာ ရေတွက်ဖူးလား"

တာနာကာ ခဏရပ်သွားသည်၊ "ရေတွက်ပြီး ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ တစ်ညတာ ဆက်ဆံရေးတွေကိုပါ ထည့်တွက်ရင် လေးဂဏန်းလောက် ရှိမလားပဲ။ ဘယ်လိုမှ မှတ်မိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အစကတည်းက စာရင်းပြုစုထားမှပေါ့။"

ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူကများ အစကတည်းက စာရင်းပြုစုဖို့ တွေးမိမှာတဲ့လဲ။

အစောပိုင်းတုန်းက၊ သူတို့ အဲဒီလူနဲ့ တွေ့တုန်းက၊ အချစ်မှာ ကျဆုံးတုန်းက ဘယ်သူကများ နောက်ဆုံးမှာ လမ်းခွဲရမယ်လို့ တွေးမိမှာလဲ။

အဲဒါက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်၊ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုပြီး တစ်ခုနဲ့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တခြားလူတွေလိုပဲ ဖြစ်သွားတာပါ။

တစ်ခါတစ်ရံ 'တစ်သက်လုံး' ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေကို ရေရွတ်တတ်တဲ့ နုနယ်တဲ့ လူငယ်လေးတွေနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ၊ ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့အလှည့် ပြေးရတော့တာပေါ့။

"'တစ်သက်လုံး' ဆိုတာ တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းလို့လား" ကျန်းမြောင် မေးလိုက်မိသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ဒါဟာ သဘာဝအတိုင်း လောဘကြီးပြီး ပြောင်းလဲလွယ်တဲ့ လူသားတွေရဲ့ ဗီဇနဲ့ ဆန့်ကျင်နေလို့ ဖြစ်မှာပေါ့" တာနာကာ ပခုံးတွန့်လိုက်သည်၊ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူမှ တစ်ပင်တည်းအတွက်နဲ့ တောအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို စွန့်လွှတ်ချင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"

【သီးသန့်ပိုင်ဆိုင်မှုကိုပဲ လိုချင်တယ်၊ လုံးဝသီးသန့်ပဲ။】

【ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်တာကိုပဲ အခြေခံအဖြစ် ထားမယ်...】

【ရှင် သဘောတူလား?】

ကျန်းမြောင်၏ အကြည့်တွေ ရွေ့လျားသွားပြီး အခန်းရဲ့ တစ်ဖက်စွန်းမှာ ရှိနေတဲ့ ယန်ဟဲကို မြင်လိုက်ရသည်။

ယန်ဟဲကလည်း သူမကို ကြည့်နေပြီး တာနာကာက သူမကို ဝိုင်ငှဲ့ပေးနေသည်ကို သတိထားမိသွားသည်။

သူ ဘာမှ မပြောပေမဲ့ သူ၏ ပြုံးနေသော မျက်ဝန်းတွေက အရာအားလုံးကို ပြောပြနေသည်။

【ရပါတယ်၊ သောက်လိုက်ပါ၊ ကိုယ် ရှိပါတယ်။】