စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိကာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် ထိုအချိန်တွင် ယန်ဟဲ ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူသည် ကျန်းမြောင် ကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး ခေါင်းကို လှည့်ကာ အန်ဖီလိုက်သည်။
ဘာမှ ထွက်မလာသော်လည်း ရင်ထဲတွင် ပျို့အန်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ အော့အန်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျန်းမြောင် က “အဆင်ပြေရဲ့လား” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ဘာအနံ့လဲ” ယန်ဟဲ က သူ့ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို အုပ်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးသည်။
ကျန်းမြောင် က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် “ဘာအနံ့လဲ” ဟု မေးသည်။ သူမသည် ရေချိုးပြီးခါစဖြစ်၍ ကိုယ်နံ့မှာ လတ်ဆတ်နေပြီး သူမ၏ ပုံမှန်အနံ့သာ ရှိနေသည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ မင်းဆီကလာတဲ့အနံ့မဟုတ်ဘူး” ယန်ဟဲ က သူမလက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး အနံ့ခံကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏မျက်နှာမှာ တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားပြီး နှာခေါင်းကို အမြန်ဖုံးလိုက်သည်။
သူ၏ အကြည့်တို့သည် စားသောက်ခန်းတစ်ခုလုံးကို စူးစမ်းလိုက်ပြီး အစားအစာ ပြုပြင်သည့် စက်ထံတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ “အဲ့ဒီအစားအစာစက်ထဲမှာ ဘာတွေရှိနေတာလဲ”
“အော်!” ကျန်းမြောင် သတိရသွားသည်။ “အစည်းအဝေးလုပ်နေတုန်း ဗိုက်ဆာမှာစိုးလို့ ရှောင်နားက အဆာပြေမုန့်လေးတွေ ပြင်ပေးထားတာလေ။ အစ်ကိုကြိုက်တဲ့ ငါးကြော်လေးတွေပါဝင်တယ်”
ယန်ဟဲ သည် သူ၏ ရုတ်တရက် ပျို့အန်မှုကို ဖြစ်စေသည့် တရားခံကို ရှာတွေ့သွားပြီဟု ကြိုတင် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
သူသည် ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို အုပ်ထားလျက်ပင် ထိုနေရာသို့ လျှောက်သွားကာ အစားအစာစက်၏ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် က “… ” ဟုသာ ငေးကြည့်နေမိသည်။
ရက်စွဲများကို တွက်ချက်ကြည့်လျှင် သန္ဓေသားမှာ ဖြစ်တည်လာသည်မှာ နှစ်လရှိပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ စားပွဲပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ “ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်မှာ ဖြစ်တတ်တဲ့ ပျို့အန်မှုတွေ စဖြစ်နေတာလား”
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဟုတ်နေသည်။
သားအိမ်အတွင်း သန္ဓေသား အောင်မြင်စွာ တွယ်ကပ်ပြီးနောက် ကိုယ်ဝန်ဆောင် ခင်ပွန်းသည်များသည် သားအိမ်ကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် ပရိုဂျက်စတီရုန်း အပါအဝင် ဟော်မုန်းဆေးများ စီးရီးလိုက် ထိုးနှံရသည်။ ၎င်း၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမှာ ပျို့အန်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကို နံနက်ခင်း ပျို့အန်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
အချို့သော လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဆက်လက်မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့သော်လည်း ကျန်းမြောင် ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ယန်ဟဲ ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေပေါ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ အဆုံးစွန်တွင် သူက ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားရသူ မဟုတ်ပါလား။
အခြေအနေများ ငြိမ်သက်သွားသည့်အခါ သူမ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ အကယ်၍ ခုနကအတိုင်း ဆက်လုပ်ဖြစ်ခဲ့ပါက ယန်ဟဲ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်မလားဆိုသည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။
သူမသည် ရှောင်နားကို စက်ရုပ်များအား အစားအစာစက်ထဲမှ အရာများကို ချက်ချင်း စွန့်ပစ်ခိုင်းရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ထို့နောက် အိမ်၏ လေထုသန့်စင်စက်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ တိုးမြှင့်လိုက်သည်။ ယန်ဟဲ ၏ မျက်နှာအဆင်းကို ကြည့်ရသည်မှာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာပုံရသည်။
“သက်သာသွားပြီ” ဟု သူက အသက်ကို ဝဝရှူသွင်းလိုက်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် လွတ်လပ်စွာ အသက်ရှူနိုင်တော့သလို ပြောသည်။
“ပင်ပန်းသွားပြီနော်” ကျန်းမြောင် က သူ့မျက်နှာကို နူးညံ့စွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြောသည်။
ယန်ဟဲ က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမလက်ကို ဖမ်းကိုင်ကာ အသာအယာ ကိုက်လိုက်သည်။ “ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး”
တကယ်တော့ မိသားစုဘဝကို မစတင်ခင်ကတည်းက အမျိုးသားများ ကလေးမွေးဖွားခြင်း၊ ပျို့အန်ခြင်း၊ ခါးနာခြင်း၊ ရောင်ရမ်းခြင်း၊ ခြေသလုံးကြွက်တက်ခြင်းစသည့် အမျိုးသမီးများ ထောင်စုနှစ်ချီ ခံစားခဲ့ရသော ဒုက္ခများကို ခံစားရမည်ဟူသော အချက်မှာ ကျန်းမြောင် အတွက် အနည်းငယ် သဘောကျစရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုဒုက္ခကို ခံစားနေရသူမှာ ယန်ဟဲ ဖြစ်လာသည့်အခါ ကျန်းမြောင် က သူ့အတွက် စတင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်လာသည်။
“တစ်ခုခု စားမလား။ အစည်းအဝေးကြောင့် ပင်ပန်းနေလား။ အရင် တစ်ခုခု စားမလား ဒါမှမဟုတ် ရေချိုးပြီး အိပ်လိုက်မလား” ဟု သူမက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့” ယန်ဟဲ က သူမ၏ ခါးသွယ်သွယ်ကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း နှစ်သိမ့်သည်။ “အခုက သင်္ဘောပေါ်မှာ နေ့လည်ပဲ ရှိသေးတယ်။ မနေ့က နေ့ဆိုင်းမှာ အလုပ်လုပ်ထားတာဆိုတော့ နိုးလာတာ နာရီပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်။ အစည်းအဝေး နည်းနည်းပဲ လုပ်ရတာပါ”
ကျန်းမြောင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးမှ သူတို့နှစ်ဦး တစ်ဝက်လောက် မတွေ့ရသည်မှာ တစ်လနီးပါး ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း သတိရကာ “ခန္ဓာကိုယ်ကရော ဘယ်လိုနေလဲ။ ပြောင်းလဲမှုတွေ ရှိလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ရှိတယ်”
ကျန်းမြောင် ၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားသည်။ “ဘယ်နားက နာနေတာလဲ”
ယန်ဟဲ က သူ့အင်္ကျီစကို မကျေမနပ်ဖြင့် လှန်ပြသည်။ “ကျွန်တော့်ရဲ့ ဗိုက်ကြွက်သားတွေ ပုံပျက်သွားပြီ”
ကျန်းမြောင် သေချာကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ပြားချပ်ပြီး တောင့်တင်းကာ အကွက်လိုက် ထင်ရှားနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမ ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ “မပျက်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး”
သို့သော် ယန်ဟဲ က “ပုံပျက်သွားတာပဲ” ဟု အတင်းဆိုသည်။
သူက ဆက်ပြောသည်၊ “ကျွန်တော် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဆရာဝန်နဲ့ တိုင်ပင်ထားတယ်။ သူက ဖေဖော်ဝါရီလကနေစပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ဗိုက်လေ့ကျင့်ခန်းတွေ မလုပ်ဖို့ အကြံပေးထားတယ်”
“အခုလည်း မလုပ်သင့်တော့ဘူး” ကျန်းမြောင် က ပြတ်ပြတ်သားသား အကြံပေးသည်။
သူမသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်များကို ကြည့်ဖူးသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိကြောင်း သိလိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ အလွန်သတိထားကြပြီး လမ်းပင် အသာအယာ လျှောက်ကြသည်။
“အဲ့ဒါဆို မဖြစ်ဘူးလေ။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုတွေ ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်” ယန်ဟဲ က ပြုံးရင်း သူမခေါင်းကို ပွတ်ပေးသည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကိုယ် ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ကိုယ်သိပါတယ်”
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ ဖခင်မှာ ဘောလုံးသမားဖြစ်ပြီး ကိုယ်ဝန်ရှိစဉ်ကတည်းက ကစားခဲ့ကြောင်း ပြောပြဖူးသည်ကို သတိရသည်။ ဤခေတ်မှ လူများမှာ ရှေးခေတ်က လူများနှင့် အမှန်ပင် ကွာခြားသည်။ သူတို့၏ မျိုးရိုးဗီဇမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် ပြုပြင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် စစ်တပ်တွင် ဝမ်းဗိုက်ကြီးသော အမျိုးသားများစွာ ရှိနေသည်ဆိုလျှင် သူတို့မှာ အတွေ့အကြုံ အလွန်များမှာ သေချာသည်။
ထိုအတွေးများဖြင့် သူမ စိတ်အနည်းငယ် ပိုအေးသွားကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဟုတ်ပြီ”
စကားပြောပြီးနောက် သူမသည် သူ၏ခါးကို ဖက်လိုက်ပြီး မျက်နှာကို သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် အပ်ထားလိုက်သည်။ “ပင်ပန်းသွားပြီနော်”
“မပင်ပန်းပါဘူး” ယန်ဟဲ က သူမ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ကို နမ်းလိုက်သည်။
သူမ၏ ဆံပင်မှာ ရေချိုးပြီးခါစဖြစ်၍ မွှေးပျံ့နေပြီး အနည်းငယ် စိုစွတ်နေသည်။ သူမသည် ဆံပင်ဖြောင့်စက်နှင့် မပြင်ဆင်ဘဲ ဆိုဖာပေါ်တွင် အိပ်စက်ခဲ့သဖြင့် သဘာဝအတိုင်း ကောက်နေဆဲဖြစ်သည်။ ယန်ဟဲ ထပ်မံ အနံ့ခံကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အနံ့မှာ အလွန်ပင် စိတ်သက်သာရာ ရစေပြီး သူ၏ရင်ထဲမှ ပျို့အန်ချင်စိတ်ကိုပင် ဖိနှိပ်ပေးနိုင်သည်။
သူမ၏ လက်ဖဝါးမှ ကြမ်းတမ်းမှုအနည်းငယ်ကို သူ၏ ချောမွေ့သော အရေပြားပေါ်တွင် ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ အတွင်းစိတ်မှာ ပြည့်စုံကာ ငြိမ်းချမ်းသွားသည်။
“အားလပ်ရက်မှာ ပျော်ခဲ့ရဲ့လား” ဟု သူမကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း သူက နူးညံ့စွာ မေးသည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူ၏ မေးခွန်းကြောင့် နိုးကြားလာပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ခေါင်းမော့ကာ “ကောင်းပါတယ်၊ တာနာကာ ဆီမှာ အမျိုးသားတွေပဲ သီးသန့်ပါဝင်တဲ့ ပါတီဖိတ်စာပဲ ရှိပြီး သူက ကျွန်မကို ခေါ်မသွားနိုင်တာကလွဲရင်ပေါ့” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
ယန်ဟဲ သည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ “အဲ့ဒီပါတီက သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ မကောင်းပါဘူး၊ နှစ်တိုင်း လုပ်နေကျပါပဲ၊ လူတိုင်းက ပျင်းဖို့ကောင်းတယ်လို့ ပြောကြတယ်”
“ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီပါတီက Bliss ရဲ့ ‘အလိုချင်ဆုံး ပါတီ’ ထိပ်ဆုံး (၁၀) ခုထဲမှာ ပါတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ နာမည်ကိုက စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းတယ်လေ” ဟု ကျန်းမြောင် က နောက်ပြောင်စွာ ပြန်ပြောသည်။
သူမ၏ လက်က သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် လျှောကျသွားသည့်အခါ ကျန်းမြောင် သည် မသိစိတ်ဖြင့် သူမကို ပြန်ဖက်လိုက်သည်။
သေစမ်း၊ ဒီလို မသိစိတ်က တုံ့ပြန်မှုကတော့ တကယ်ပဲ!
ယန်ဟဲ က အသံတိုးတိုးဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ “ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းက မင်းအတွက် မလုံလောက်ဘူးလား” ဟု ပြောသည်။
သူမ၏ လက်ကို ဆွဲယူကာ သူက “ပုံပျက်နေတယ်” ဟု အတင်းဆိုနေသည့် ကြွက်သားများပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် တပ်မက်စွာဖြင့် စူးစမ်းလိုက်သည်။ တစ်ခါတည်းနဲ့ စည်းကို ကျော်လွန်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စစ်တပ်တစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားတတ်သည်။ ဒီနေ့ သူမ အမှားတစ်ခု လုပ်မိသည့်အတွက် တိုက်ပွဲရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ရာ အရှုံးပေးလိုက်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
ယန်ဟဲ သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အပူချိန် မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားမိသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လက်ရှိအချိန်တွင် အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် မရှိပေ။
ယန်ဟဲ သည် သူ၏ စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆန္ဒနှစ်ခုကိုသာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီး ကျန်းမြောင် ကို အနည်းငယ် နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်သည်။
သူမ၏ စိတ်ခံစားမှုမှာ အလွန်ပင် လှပနေသည်။
ယန်ဟဲ သည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲမိသည်။ သေစမ်း၊ ဒီပျို့အန်ခြင်းက ဘာလို့ ဒီလို အချိန်အခါမဟုတ်တဲ့ နေရာမှာ ရောက်လာရတာလဲ။
ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ အိမ်နေဝတ်စုံကို ကောက်ယူကာ ပြန်ဝတ်ပြီးနောက် ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ကို ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီး သူတို့၏ တစ်လနီးပါးအတွင်း ဘဝအကြောင်းများကို စကားပြောဖြစ်ကြသည်။
ကျန်းမြောင် သည် သင်္ဘောပေါ်ရှိ အမျိုးသမီးစစ်သည် (၁၀) ဦးထက်မနည်းက သူ့ကို အဆိုပြုခဲ့ကြောင်း ယန်ဟဲ ပြောပြသည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူမသည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ထိုင်လိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် “ပြီးတော့ရော” ဟု မေးလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ ရှင့်ဆီမှာ အချိန်မဖြုန်းဘဲ တခြားကောင်မလေး ရှာဖို့ အရင်က ကျွန်မကို ပြောခဲ့တာတွေကို ပြန်တွေးမိသွားတယ်…” ယန်ဟဲ က တမင်သက်သက်ပင် ပြောလိုက်သည်။
မဟုတ်တာ၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားတဲ့ ကာလအတွင်းမှာ တခြားသူနဲ့ မပတ်သက်ကြဖို့ နောက်ပိုင်းမှာ သဘောတူထားခဲ့ကြတာကို သူ မေ့နေတာလား။
ကျန်းမြောင် ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ယန်ဟဲ ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ ဆက်ပြောမည့် စကားကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ယန်ဟဲ က “ကျွန်တော် တကယ်ပဲ မိုက်မဲခဲ့မိတယ်လို့ တွေးမိလိုက်တာပါ” ဟု ပြောလာသည်။
“…” ကျန်းမြောင်၊ “ဟင်?”
“ရှင် ကျွန်တော့်ကို သဘောကျနေတာ၊ တခြားအမျိုးသမီးတွေနဲ့ ကျွန်တော် ရှိနေတာကို မလိုလားတာ အသေအချာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်က အဲ့ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ စကားမျိုးတွေ ပြောခဲ့တယ်” ဟု ယန်ဟဲ က သူမ၏ မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်လျက် ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် မျက်နှာရဲသွားပြီး “ဒါ… ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ တခြားသူနဲ့ မပတ်သက်ကြဖို့ သဘောတူခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု တုန်တုန်ရီရီ ပြန်မေးလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါက အတုပါ။”
“ဟင်?”
ယန်ဟဲ က ဆိုဖာနောက်မှီပေါ်တွင် လက်တင်ကာ ခေါင်းကို မှီထားရင်း အမှန်အတိုင်း ဖွင့်ပြောလိုက်သည်။ “အဲ့ဒီနေ့က ရှင် အရမ်းမူးနေတာလေ၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုသဘောတူညီချက်မျိုးကိုများ ရနိုင်မှာတဲ့လဲ။”
“ဒါပေမဲ့…”
“အဲ့ဒါက ရှင်နဲ့ ကျွန်တော် တစ်ဖက်သတ် ကတိကဝတ်ပြုခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော် တခြားသူနဲ့ ဘယ်သူနဲ့မှ မပတ်သက်ပါဘူး၊ ကျန်းမြောင်၊” ယန်ဟဲ က ပြောသည်။ “မချို ပါတီကို သွားဖို့ ဖိတ်စာကလည်း ရှင်ထင်ထားသလိုပဲ တာနာကာ ကို ရှင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဂရုစိုက်ပေးဖို့ ကျွန်တော် စီစဉ်ခိုင်းထားတာပါ။”
သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများတွင် ကျန်းမြောင် ၏ ပုံရိပ်ကို ထင်ဟပ်နေပြီး သူ အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သော စကားများသည် ကျန်းမြောင် ၏ ရင်ဘတ်ကို တူနှင့် ထုလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာပြီး ပါးစပ်များပင် ခြောက်ကပ်သွားသည်။
သူမ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။
ယန်ဟဲ ၏ လက်သည် ကျန်းမြောင် ၏ လှပသော ဆံပင်များကြားသို့ တိုးဝင်သွားပြီး ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။
“ရှင်က တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ဆက်ဆံရေးကိုပဲ လက်ခံတာ၊ ပြီးတော့ လူသားတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကိုလည်း ကောင်းကောင်း နားလည်ထားသင့်တယ်။ ကျန်းမြောင်၊ အခု ရှင်ဆီက ကျွန်တော် လိုချင်တာက သီးသန့်ဖြစ်မှု၊ လုံးဝကို သီးသန့်ဖြစ်မှုပဲ။ ကျွန်တော် ဒီလိုအပ်ချက်ကို တောင်းဆိုတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်မယ်ဆိုတဲ့ အခြေခံနဲ့ပါ။ ရှင် လက်ခံနိုင်မလား? ရှင် သဘောတူနိုင်မလား?”
ကျန်းမြောင် ၏ မျက်ဝန်းများ ရေငွေ့ခိုသွားသည်။
ယန်ဟဲ ၏ အချစ်က သူမအပေါ် ဘယ်လောက်ကြာရှည် ခံနိုင်မလဲဆိုတာကို သူမ မမေးရဲခဲ့ပါ။ အဲ့ဒီလို မေးခွန်းမျိုးက အရမ်းကို မိုက်မဲလွန်းသည်။ အနာဂတ်ကို ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ။
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် ယန်ဟဲ ၏ ရိုးသားမှုကို ခံစားမိသည်။
စစ်မှန်သော ရိုးသားမှုပင်။
အချစ်ဆိုသည်မှာ ပိုင်ဆိုင်ခြင်း မဟုတ်ပါ၊ ထိန်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
စစ်မြေပြင်မှ ပြန်လာသော အမျိုးသားတစ်ဦး၊ နက်ဖြန်ဆိုတာ မသေချာသည့်အတွက် ယခုလက်ရှိ အခိုက်အတန့်ကိုသာ အမိအရ ဖမ်းဆုပ်ထားတတ်သူ ယန်ဟဲ သည် ယခုအခါတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလိုလို ထိန်းချုပ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ ဤအချိန်တွင် ကျန်းမြောင် အပေါ် သူထားရှိသော နှလုံးသားသည် စစ်မှန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်သည်၊ ထာဝရ မဟုတ်ချင်မှလည်း ဖြစ်မည်။
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်၏ အမှန်တရားသည်ပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ၏ လက်ကို အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးရှိ ကြမ်းတမ်းသော အရေပြားပေါ်တွင် သူမ၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်တိုက်ကာ “ကျွန်မ သဘောတူပါတယ်” ဟု သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးသည်။
“ယန်ဟဲ” ကျန်းမြောင် က မော့ကြည့်ကာ သူမ၏ စစ်မှန်သော ခံစားချက်များကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူထံသို့ ဖွင့်ဟလိုက်သည်။ “ကျွန်မ ရှင်ကို သဘောကျတယ်၊ ရှင်ကို တခြားဘယ်သူနဲ့မှ ဝေမျှမခံချင်ဘူး။”
ယန်ဟဲ ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရယ်မောခြင်းများ ကိန်းအောင်းနေပြီး သူမကို နမ်းလိုက်ချင်သော်လည်း ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားလိုက်သည်။
ဒီမနက်ခင်း ပျို့အန်ခြင်းဆိုတာကြီးကတော့ တကယ်ပဲ။
ပျို့အန်ချင်စိတ်များ အနည်းငယ် သက်သာသွားပြီးနောက် ယန်ဟဲ သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ပြန်လှဲချလိုက်ပြီး “ဘာလို့များ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပ သားအိမ် ပေါက်ဖွားနည်းကို မတီထွင်ကြတာလဲ” ဟု သက်ပြင်းချကာ မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူ့ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း “အဲ့ဒီလမ်းကြောင်းက မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးလေ” ဟု ရယ်ကျဲကျဲ ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဤကမ္ဘာတွင် အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ ကိုယ်ဝန်ဆောင်နိုင်ကြောင်း ပထမဆုံး သိလိုက်ရသည့်အချိန်ကတည်းက ဓာတ်ခွဲခန်းသုံး သားအိမ်အကြောင်း အွန်လိုင်းတွင် ရှာဖွေခဲ့ဖူးသည်ကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။
“အစတုန်းကတော့ အဲ့ဒီဘက်ကိုပဲ သုတေသန လုပ်ခဲ့ကြတာပါ။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သန့်ရှင်းသော စစ်ပွဲကြီးက ပြင်းထန်နေပြီး အမျိုးသားတွေက အမျိုးသမီးတွေရဲ့ သီးခြား မွေးဖွားမှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရင်း အသည်းအသန် ဖြစ်နေကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီတုန်းက ဘယ်သူကများ ကိုယ်တိုင် ကလေးမွေးချင်ပါ့မလဲ? အဲ့ဒီခေတ်က ကလေးမွေးနိုင်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို ရေတွက်လို့ရပြီး ထောင်ချထားကာ မွေးခိုင်းခဲ့ကြတဲ့ ခေတ်လေ။”
“ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပ သားအိမ်နဲ့ မွေးဖွားလာတဲ့ ကလေးပေါင်း တစ်သန်းကျော်မှာ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ အော်တစ်ဇင် (Autism) ဖြစ်တဲ့သူ နှစ်သိန်းကျော် ရှိခဲ့တယ်။ စိတ်ကျရောဂါ၊ စိတ်ကြွစိတ်ကျရောဂါနဲ့ အလားတူ အခြေအနေတွေကလည်း ငါးသောင်းလောက် ရှိတယ်။ စုစုပေါင်း ရာခိုင်နှုန်းက ၂၅ ရာခိုင်နှုန်းကျော်သွားတယ်။ ဒီနှုန်းထားက တကယ်ကို သည်းမခံနိုင်စရာပဲ။ အထူးသဖြင့် အော်တစ်ဇင်က အဖြစ်အများဆုံး ဖြစ်ပြီး လူနာတွေက လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ဘာတန်ဖိုးမှ မပေးနိုင်တဲ့အပြင် ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ စောင့်ရှောက်မှု လိုအပ်နေခဲ့တယ်။”
“အဲ့ဒီ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပ သားအိမ် စီမံကိန်းက နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျရှုံးတယ်လို့ ကြေညာခဲ့ရတယ်။ အမျိုးသားတွေမှာလည်း သားအိမ်တွင်း သန္ဓေတည်မွေးဖွားခြင်းဆိုတဲ့ အစပိုင်းက လူကြိုက်မများတဲ့ နည်းလမ်းဆီကိုပဲ အာရုံစိုက်လာကြရတယ်။ သားအိမ်တွင်း သန္ဓေတည်ခြင်း အောင်မြင်မှုကပဲ အစိုးရကို ကလေးမွေးနိုင်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို ထိန်းချုပ်ဖမ်းဆီးခြင်းကနေ စွန့်လွှတ်စေခဲ့တာ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသားတွေ အများအပြား ပေါ်ပေါက်လာပြီး အမျိုးသမီးတွေရဲ့ မွေးဖွားခြင်း ဒုက္ခကို ကိုယ်တိုင် ခံစားလာရကာ နောက်ပိုင်း ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲတွေအတွက် အုတ်မြစ် ချပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတာပေါ့။”
“ပြောရရင်တော့” ကျန်းမြောင် က မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ “အဲ့ဒီခေတ်တုန်းကတော့ အမျိုးသားတွေဆီမှာ ‘မျိုးဆက်ပွားခြင်း’ နဲ့ ‘အမွေဆက်ခံခြင်း’၊ ပိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ မိသားစုနာမည်တွေအထိ အသိစိတ်က အတော်လေး ပြင်းထန်နေသေးတာ။ အခုခေတ်မှာတော့ လူတွေက ကျားမ မရွေး ဒီလိုမျိုး အသိစိတ်ဆိုတာ လုံးဝ မရှိသလောက် ဖြစ်နေပြီ။”
လူအများစုက လက်ရှိအချိန်ကိုပဲ အသက်ရှင်နေထိုင်ဖို့ ယုံကြည်ကြပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ ရှေ့တန်းတင်ကြသည်။
ငွေကြေးပိုင်းအရ ပြောရရင်တော့ လူတိုင်းက အရင်မျိုးဆက်ကို ထောက်ပံ့ဖို့ မလိုတော့ဘူး။ သူတို့ရဲ့ စုဆောင်းငွေတွေက အနာဂတ်မှာ သက်ကြီးရွယ်အို စောင့်ရှောက်ရေး ဂေဟာတွေမှာ ပိုကောင်းတဲ့ အခြေအနေနဲ့ နေထိုင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပိုမိုခေတ်မီတဲ့ စောင့်ရှောက်ရေး စက်ရုပ်တွေ ဝယ်ဖို့အတွက်ပဲ ဖြစ်ကုန်ကြတယ်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့… မိသားစုဆိုတာ မရှိတော့ဘူး၊ ဆွေမျိုးဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလေ” ယန်ဟဲ က ပြောသည်။ “ချစ်ရသူတွေရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှု၊ မပြတ်တမ်း ဆက်ခံလာတဲ့ သွေးသားဆက်နွယ်မှုဆိုတာမျိုးကို လူတိုင်း မခံစားဖူးကြဘူး။ အရင်မျိုးဆက်ဆီက မရခဲ့တဲ့အတွက် နောက်မျိုးဆက်ကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါမှာလည်း ပေးဆပ်ဖို့ ဝန်လေးနေကြတာ။ လူတိုင်းက ကိုယ့်အတွက်ပဲ အသက်ရှင်နေကြတာ။”
သူ၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျန်းမြောင် ကို မေးလိုက်သည်။ “ဒါက ကောင်းတယ်လို့ ရှင် ထင်လား?”
ဒီခေတ်လူတွေက မျိုးရိုးဗီဇ ကောင်းကြတယ်၊ သက်တမ်းရှည်ကြတယ်၊ အသက်အရွယ်ထက် ပိုငယ်ရွယ်တဲ့ ရုပ်ရည်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြတယ်။
ယန်ဟဲ က အသက် ၃၉ နှစ် ရှိပြီဖြစ်ပေမဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်လိုပဲ ရှိနေသေးတာက သူ့မျက်လုံးတွေကို ရုပ်ရည်ထက် ပိုနက်ရှိုင်းသွားစေသလို ခံစားရစေတယ်။
ကျန်းမြောင် က သူ့မေးခွန်းတွေထဲမှာ အဓိပ္ပာယ် ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ အနှစ်သာရတွေ ပါနေတတ်တယ်လို့ အမြဲ ထင်နေမိတယ်။
သူမ မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ “လူတိုင်းက ကောင်းတယ်လို့ ထင်ရင် ကောင်းတာပေါ့။ လူတိုင်း ကိုယ့်အတွက် ဘာက ကောင်းသလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင် တွေးနိုင်ကြတာပဲ” ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။
သူမအနေနဲ့ဆိုရင်တော့ ဒါက ကောင်းသလား မကောင်းဘူးလားဆိုတာကို တစ်ခါတရံ ညနက်ပိုင်းမှာ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တဲ့အခါ တွေးကြည့်မိတတ်ပေမဲ့ အဖြေကတော့ မှုန်ဝါးဝါးပါပဲ။
ဘဝနဲ့ အလုပ်အကိုင်ကို မကောင်းဘူးလို့တော့ ပြောလို့မရပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ခုတော့ လိုအပ်နေသလို ခံစားနေရတတ်သည်။
ယန်ဟဲ ၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး “တကယ်တော့ နာရှ်သမ္မတနိုင်ငံ လို နိုင်ငံမျိုးတွေက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်” ဟု ပြောသည်။
“နာရှ်?” ကျန်းမြောင် သည် ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံ နဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်ဖြစ်နေတဲ့ ဒီနိုင်ငံအကြောင်း သူမ ဘာမှ သိပ်မသိမှန်း ရိပ်မိသွားသည်။ “ဒါ ဘယ်လိုနိုင်ငံမျိုးလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာလို့ သူတို့က ကျွန်မတို့နဲ့ စစ်ဖြစ်နေရတာလဲ?”
ယန်ဟဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ရှေ့တန်းက လူတွေက သွေးနဲ့ ချွေးနဲ့ ရင်းပြီး တိုက်ခိုက်နေကြတာ၊ နောက်တန်းက လူတွေကတော့ ဘာလို့ စစ်တိုက်နေရမှန်းတောင် မသိကြဘူး။”
ကျန်းမြောင် သည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် သူမ၏ မျက်နှာကို ကုတ်လိုက်သည်။ “သတင်းတွေမှာလည်း သိပ်မပါသလိုပဲ၊ ပြီးတော့… သူတို့ စစ်တိုက်နေတာ နှစ်တွေ အကြာကြီးပဲ၊ ရှေးဟောင်း ရန်ငြိုးတွေ များလား?”
“လူတွေက မျိုးဆက်တွေ ပြောင်းကုန်ပြီ၊ ဘာရန်ငြိုးတွေကိုများ မှတ်မိနေတော့မှာလဲ” ယန်ဟဲ က ပြောသည်။ “နိုင်ငံအချင်းချင်းကြားမှာ နယ်စပ် ပြဿနာတွေထက် ပိုတာ မရှိပါဘူး။ နယ်စပ်ဆိုတာလည်း အရင်းအမြစ်တွေအတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုပဲလေ။ ဒါတွေအားလုံးက အကျိုးစီးပွားတွေပဲ၊ ခံစားချက်နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။”
ကျန်းမြောင် သည် စခရင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး “နာရှ်” ဟု ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း အချက်အလက် အနည်းငယ်သာ တွေ့ရပြီး ထိုနိုင်ငံအကြောင်း အသေးစိတ် ဖော်ပြချက်ကို ရှာမတွေ့သလောက်ပင် ဖြစ်နေသည်။
“ငါပြောခဲ့သလိုပဲ၊ အတားအဆီးတွေ ရှိနေတာလေ” ဟု ယန်ဟဲ က ပြောသည်။ “အဲ့ဒီနိုင်ငံအကြောင်း အသုံးဝင်တဲ့ အချက်အလက်ဆိုတာ ဘာမှ မတွေ့ရသလောက်ပဲ။”
ကျန်းမြောင် က စခရင်ကို စာမျက်နှာချင်း ဆက်တိုက် လှန်လှောကြည့်ရင်း “ဟင်၊ ဒီနိုင်ငံက အရမ်းကို ရှေးရိုးစွဲတယ်၊ ခေါင်းမာတယ်၊ ပြီးတော့ လွတ်လပ်မှု မရှိဘူးလို့ ရေးထားတယ်…” ဟု ပြောသည်။
“သူတို့ဆီမှာ အိမ်ထောင်ပြုတဲ့ ဓလေ့ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလို့များလား” ဟု ယန်ဟဲ က မေးသည်။
ကျန်းမြောင် သည် လက်လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ယန်ဟဲ ကို အံ့အားသင့်စွာ မော့ကြည့်လိုက်ကာ “ဟင်?” ဟု အသံထွက်သည်။
“သူတို့ဆီမှာ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းနဲ့ မိသားစုဖွဲ့စည်းပုံကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားတယ်ဆိုပေမဲ့ ဂီတာရဲ့ အထက်လွှာတွေမှာလည်း ဒီအရာတွေကို ထိန်းသိမ်းထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီအကြောင်းပြချက်နဲ့တင် သူတို့ကို ရှေးရိုးစွဲတယ်၊ ခေါင်းမာတယ်လို့ ဝေဖန်နိုင်ရင် အာဏာနဲ့ ငွေကြေးကို လက်ကိုင်ထားတဲ့ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ အထက်လွှာတွေကရော ရှေးရိုးစွဲပြီး ခေါင်းမာနေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု ယန်ဟဲ က ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်သည်။
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုနိုင်ငံမျိုးတွေ ရှိနေနိုင်သေးတာလဲ” ကျန်းမြောင် ၏ အံ့အားသင့်မှုမှာ ဖုံးကွယ်မရနိုင်ပေ။ “ငါကတော့… ငါကတော့…”
“မင်းက လက်ရှိ လူ့အဖွဲ့အစည်း အားလုံးက ဂီတာလိုပဲလို့ ထင်နေတာလား? အိမ်ထောင်မရှိ၊ မိသားစုမရှိတဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့?” ဟု ယန်ဟဲ က မေးသည်။
ကျန်းမြောင် က ခေါင်းညိတ်သည်။
ယန်ဟဲ က “မင်း နားလည်ထားရမှာက ဂီတာဆိုတာ လူသားတွေ နယ်မြေသစ် ထူထောင်တဲ့ ခေတ်ကာလတုန်းက ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်ရပ်မျိုးပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက လူသားတွေဟာ ကမ္ဘာမြေကနေ ထွက်ပြေးခဲ့ကြပြီး အဓိက ကိုလိုနီအုပ်စုကြီးတွေအဖြစ် ကွဲထွက်ကာ မတူညီတဲ့ ဦးတည်ချက်တွေဆီ ရှာဖွေဖို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြတယ်။ ဒါက အန္တရာယ်ကို ခွဲဝေဖို့နဲ့ လူသားမျိုးနွယ် ဆက်လက် တည်တံ့ဖို့အတွက် ရည်ရွယ်တာပါ။ ဒီနည်းလမ်းက မှားတယ်လို့တော့ မဆိုနိုင်ပေမဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေခဲ့တယ်။ အကွာအဝေးတွေကလည်း အလွန်ဝေးကွာတော့ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းတွေက စကြဝဠာရဲ့ ထောင့်ပေါင်းစုံမှာ သီးခြားစီ ဖြစ်သွားပြီး တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ဆက်သွယ်ဖို့ ခက်ခဲသွားခဲ့တာပေါ့။”
“တကယ်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်တွေက ကျွန်တော်တို့ဆီကို တခြား လူသားအဖွဲ့အစည်းတွေက ပို့လိုက်တဲ့ ရေမျောပုလင်းတွေ ရောက်လာမှပဲ သူတို့ ဘယ်မှာရှိပြီး ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးမှာ ရှိနေလဲဆိုတာကို သိခဲ့ရတာ။ ခရီးကလည်း အရမ်းဝေးတော့ သွားလာဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ အဝေးကနေပဲ ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်နိုင်ကြတာပေါ့။”
“စကြဝဠာရဲ့ ဝေးကွာတဲ့ ထောင့်စွန်းတွေမှာ လူသားတွေက ကမ္ဘာမြေကနေ ထွက်ပြေးပြီး အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြတယ်။ တချို့က လိုအပ်ချက်အရ ဖြန့်ဝေတဲ့ ကွန်မြူနစ် လူ့အဖွဲ့အစည်းတွေ ဖြစ်လာကြတယ်။ တချို့ကတော့ စစ်ရေးအင်အား တောင့်တင်းတဲ့ အင်ပါယာနိုင်ငံတွေ ဖြစ်လာကြတယ်။ လူ့အဖွဲ့အစည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လမ်းကြောင်းတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆန့်ကျင်ဘက်တွေ ဖြစ်နေကြတာပါ။”
“ကျွန်တော်တို့နဲ့ ကိုလိုနီနယ်မြေ တူတူဖြစ်တဲ့ နာရှ်သမ္မတနိုင်ငံ ကတော့ သန့်ရှင်းသော စစ်ပွဲခေတ်မှာ ကွဲထွက်လာခဲ့တာ။ လူ့အဖွဲ့အစည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လမ်းကြောင်းက ကျွန်တော်တို့နဲ့ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ဆင်တူပြီး အနည်းငယ်သာ ကွဲပြားပါတယ်” ဟု ယန်ဟဲ က ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် အံ့အားသင့်သွားပြီး “သန့်ရှင်းသော စစ်ပွဲခေတ်က အကြောင်းဆိုရင် ဘာလို့ သမိုင်းစာအုပ်တွေထဲမှာ မပါတာလဲ” ဟု မေးသည်။
“မင်း သမိုင်းစာအုပ်တွေကို သေချာ ပြန်ဖတ်ကြည့်သင့်တယ်” ဟု ယန်ဟဲ က ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် သည် မြို့တော်ကြယ်၏ နိုင်ငံတော် စာကြည့်တိုက်သို့ ချိတ်ဆက်ကာ အလယ်တန်း သမိုင်းသင်ရိုးကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး သန့်ရှင်းသော စစ်ပွဲခေတ် အခန်းကို အမြန် ရှာတွေ့သွားသည်။
“ဟင်? ဟင်?” ကျန်းမြောင် သည် သေချာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် “ဒါ ဖြစ်နိုင်မလား?” ဟု ရှာတွေ့သွားသည်။
ယန်ဟဲ သည် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး အာရုံစိုက် ကြည့်ရှုလိုက်ကာ “ဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်” ဟု ဆိုသည်။
[နောက်ပိုင်းတွင် မတူညီသော နိုင်ငံရေး အမြင်ရှိသူများက သင်္ဘောများဖြင့် အခြား ဂြိုဟ်သစ်များကို ရှာဖွေရန်နှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။]
“ဒီစာကြောင်းလေး တစ်ကြောင်းတည်းလား?” ကျန်းမြောင် သည် စကားမပြောနိုင်ဘဲ ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။
သမိုင်းစာအုပ်ထဲက ထိုပေါ့ပေါ့တန်တန် ရေးသားထားသော စာကြောင်းမှာ မည်မျှ ရှုပ်ထွေးသော သမိုင်းကြောင်းအမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားမှန်း မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
“ဒီလိုခေါ်တဲ့ ‘မတူညီသော နိုင်ငံရေး အမြင်’ ဆိုတာ… အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အစိုးရနဲ့ မာရီယာ သန့်ရှင်းသော စစ်ပွဲ အဖွဲ့အစည်းတို့က အာဏာကို ပူးတွဲ ကိုင်တွယ်ခဲ့ကြတာ၊ ဒါက နောက်ပိုင်း အစိုးရရဲ့ ရှေ့ပြေး ပုံစံပဲ။ အံ့ဩစရာကောင်းတာက သန့်ရှင်းသော စစ်ပွဲ အဖွဲ့အစည်းထဲက အစွန်းရောက် အိမ်ထောင်ပြုမှု ဆန့်ကျင်ရေးနဲ့ အမျိုးသား ဆန့်ကျင်ရေး အုပ်စုတွေက မူလအစိုးရထဲက အစွန်းရောက် အမျိုးသား ဝါဒီတွေနဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ကြတယ်။ အိမ်ထောင်ပြုစနစ်ကို ဖျက်သိမ်းပြီး အဲ့ဒီအချိန်က အလွန်နည်းပါးနေတဲ့ လူဦးရေကို တိုးမြှင့်ဖို့အတွက် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးတွေကို တန်းတူ မွေးဖွားမှု ထိန်းချုပ်ခြင်း စနစ်ကို ကျင့်သုံးဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ကြတာပေါ့။”
“ဒါပေမဲ့ အလယ်အလတ်ဝါဒီတွေက သဘောမတူခဲ့ဘူး။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ စစ်ပွဲ စတင်ကတည်းက အာဏာဆိုတာ အလယ်အလတ်ဝါဒီတွေ လက်လှမ်းမမီတဲ့ နေရာမှာပဲ ရှိနေခဲ့တယ်။”
“စစ်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားပေမဲ့ ပြည်သူတွေကြားထဲက ရန်ငြိုးတွေကတော့ မပြေပျောက်ခဲ့ဘူး။ နိုင်ငံရေး တိုက်ပွဲတွေဆိုတာ အမြဲတမ်း သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ ကြံစည်မှုတွေ၊ လုပ်ကြံမှုတွေနဲ့ ဆူပူမှုတွေ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် အစိုးရက နောက်တစ်ကြိမ် ကွဲထွက်သွားခဲ့တယ်။ အလယ်အလတ်ဝါဒီတွေက သူတို့ရဲ့ ထောက်ခံသူတွေနဲ့အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြတယ်။ သူတို့က ဂြိုဟ်သစ်တွေကို ရှာဖွေပြီး နိုင်ငံသစ်တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတာ။”
“အတူတူ ထွက်ခွာသွားသူတွေထဲမှာ အဲ့ဒီခေတ်က ထိပ်တန်း ဆေးပညာရှင်တွေလည်း ပါဝင်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကတည်းက နာရှ် ဟာ မျိုးရိုးဗီဇနဲ့ ဆေးပညာပိုင်းမှာ ဂီတာထက် သာလွန်နေခဲ့တာ။”
“သူတို့က၊ သူတို့က အခုထိ အိမ်ထောင်ပြုကြသေးတာလား?” ကျန်းမြောင် က အံ့ဩစွာ မေးသည်။ “အိမ်ထောင်ပြုတာက လူတိုင်းအတွက် မဖြစ်မနေ လုပ်ရမယ့် ကိစ္စလား?”
ယန်ဟဲ က ရယ်မောလိုက်ပြီး “မဖြစ်မနေ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါပြောခဲ့သလိုပဲ သူတို့က အလယ်အလတ်ဝါဒီတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေး ပုံစံနဲ့ နိုင်ငံတော် မူဝါဒတွေကလည်း အလယ်အလတ် လမ်းစဉ်ကိုပဲ ဦးတည်တာပေါ့။”
သူ ခဏရပ်ပြီး ဆက်ပြောသည်၊ “သူတို့ လူ့အဖွဲ့အစည်းနဲ့ ဂီတာကြားက အဓိက ကွာခြားချက်က မိသားစုဖွဲ့စည်းပုံကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ Allison နဲ့ Alva လိုမျိုး စီးပွားရေး အုပ်စုကြီးတွေကတော့ အစိုးရက ထိန်းချုပ်ပြီး ခွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ အဓိက ပစ်မှတ်တွေ ဖြစ်နေတာ။”
“အိမ်ထောင်ပြုခြင်းဆိုတာ တစ်ဦးချင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုပါ။ တကယ်တော့ သူတို့ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ အိမ်ထောင်ပြုနှုန်းက ရှေးခေတ်တွေထက် သိပ်မပိုပါဘူး၊ ၄၅ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ရှိတယ်။ လူအများစုက အိမ်ထောင်မပြုဘဲ ကလေးယူကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်ရွေးချယ်မှုကိုပဲ လုပ်လုပ် လူ့အဖွဲ့အစည်းက လေးစားကြတယ်။ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းနဲ့ မျိုးဆက်ပွားခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အစိုးရက အားပေးရုံသာ လုပ်ပြီး အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မရှိပါဘူး” ဟု ယန်ဟဲ က ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် က စဉ်းစားပြီး သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားသည်။ “ဆိုလိုတာက ဂီတာရဲ့ လက်ရှိ လူမှုရေး အခြေအနေက တကယ်တော့…”
ယန်ဟဲ ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နက်ရှိုင်းနေပြီး သူ ဆက်ပြောသည်၊ “အလယ်အလတ်ဝါဒီတွေ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူတို့က ဒီဘက်ခြမ်းနဲ့ အဆက်အသွယ် မပြတ်ရှိနေခဲ့တယ်။ ဆန့်ကျင်သူတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် အာဏာရ အုပ်စုက လူ့အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလုံးအတွက် မျိုးဆက်ပွားမှုကို စတင် စီမံခန့်ခွဲခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ကျားမ ခွဲခြားမှု မရှိတော့ဘဲ တရားမျှတပါတယ်။ အမျိုးသားဖြစ်စေ၊ အမျိုးသမီးဖြစ်စေ အရွယ်ရောက်ပြီး ကျန်းမာနေသရွေ့ ‘မျိုးဆက်ပွား ဥပဒေ’ အရ မဖြစ်မနေ စီမံခန့်ခွဲမှုကို ခံယူရမယ်။ အဲ့ဒီနှစ်တွေတုန်းက ဂီတာမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကတော့ ပြောပြလို့တောင် မရနိုင်ဘူး။”
“ဒါပေမဲ့ သမိုင်းစာအုပ်ထဲမှာ ဘာမှ မရေးထားဘူးလေ” ဟု ကျန်းမြောင် က ပြောရင်း သမိုင်းသင်ရိုးကို ပြန်လှန်ကြည့်ရာ ရုတ်တရက် ရှာတွေ့သွားသည်။ “အာ၊ ရှိတယ်!”
[နှစ်ပေါင်း လေးဆယ်ကြာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ပူးပေါင်းထားတဲ့ အစိုးရရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ လူ့အဖွဲ့အစည်းက တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။]
“နောက်ထပ် အရေးအသား လျော့ပေါ့ထားတာပဲ” ဟု ကျန်းမြောင် က စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောသည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ အာဏာရှိသူတွေက သူတို့ကိုယ်တိုင်ရဲ့ အမှားတွေကို သမိုင်းစာအုပ်ထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ဖို့ အမြဲတမ်း ဝန်လေးတတ်ကြလို့ပဲ။ ဒါက လူ့သဘာဝပါပဲ” ဟု ယန်ဟဲ က ပြောသည်။ “ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့လည်း လူတွေပဲလေ။ သန့်ရှင်းသော စစ်ပွဲရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်တမ်းတင်ထားရတာက မာရီယာ သန့်ရှင်းသော စစ်ပွဲ တပ်မတော်က ဒီသမိုင်းကို မေ့ပျောက်သွားဖို့ ခွင့်မပြုလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အစိုးရ နှစ်ဖက်စလုံးက ဒီအကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ချင်ကြရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?”
“အဖြေကတော့ ကျွန်တော်တို့လို သာမန်ပြည်သူတွေက ဘာမှ မသိဘဲ အရူးလို ဖြစ်နေကြတာပဲ” ဟု ကျန်းမြောင် က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သဘောပေါက်သွားသည်။ ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံ ၏ လက်ရှိလူမှုပုံစံ၊ လူတိုင်း အိမ်ထောင်မပြုကြဘဲ ကလေးမွေးဖွားစောင့်ရှောက်ရေးတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြသည့် ပုံစံသည် အမှန်တကယ်တွင်မူ ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေသော မျိုးဆက်ပွားမူဝါဒများနှင့် ရှုပ်ထွေးလှသည့် အတက်အကျများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ… အလွန်အကျွံ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများပင် ဖြစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။