မှန်ကန်သော ဇီဝကမ္မဆိုင်ရာ အသိပညာကို ရရှိပြီးနောက်တွင်တော့ ယန်ဟဲ တစ်ယောက် အရိပ်ကိုတောင် ကြောက်ရွံ့ပြီး ထောင့်တိုင်းမှာ ရန်သူရှိနေသလိုမျိုး အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်းမျိုး မရှိတော့ပေ။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ တစ်သက်တာလုံးအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော မျိုးရိုးဗီဇ အားသာချက်များကို ရရှိထားသည့် အဆင်ပြေမှုကို ခံစားနေရသည်။ သူမသည် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်းကိုပင် ရပ်တန့်စရာ မလိုခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် မြင့်မားသော ဆွဲငင်အား၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ သူမ၏ ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော ရာသီသွေးသည် လေးရက်သာ လာပြီးနောက် ပြန်လည်ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
"နောက်တစ်ခုကတော့..." ထိုနှစ်ယောက်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် အတူတကွ ထိုင်ကာ ညွှန်ကြားချက်များကို လေ့လာနေကြသည်။ ကျန်းမြောင် က အသံထွက်၍ ဖတ်ပြလိုက်သည်၊ "မျိုးဥကြွေစေသော ဆေးကို ထိုးနှံပါ။"
ယန်ဟဲ သည် သူကိုယ်တိုင်က ရာသီစက်ဝန်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူဟု မပြောဝံ့သော်လည်း ထိုသေးငယ်သော သေတ္တာထဲရှိ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ရှာဖွေလေ့လာထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆေးထိုးအပ်မပါဝင်သည့် ဆလင်ဒါပုံစံ ဆေးထိုးကိရိယာကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် က သူမ၏ လက်မောင်းကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး ယန်ဟဲ က ထိုးဆေးကို ထိုးပေးလိုက်သည်။
သူသည် ဆေးထိုးကိရိယာကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး "ချိန်းဆိုမှု လုပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ" ဟု ဆိုသည်။
မျိုးဥကြွေစေသော ဆေးကို ထိုးပြီးနောက် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် မျိုးဥထုတ်ယူရန်အတွက် ဆေးရုံတွင် ချိန်းဆိုမှု ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီလေ။ Xiaona ကိုပဲ လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု ကျန်းမြောင် က ပြောသည်။
Xiaona က ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ "ဒေါက်တာ Li နဲ့ ချိန်းဆိုမှု လုပ်ပြီးပါပြီ။"
ကျန်းမြောင် က ညွှန်ကြားချက်များကို ဆက်ဖတ်ပြန်သည်၊ "အဲဒီနေ့မှာ မင်းရဲ့မျိုးဥကို ငါ့မျိုးဥနဲ့အတူ ထုတ်ယူမယ်၊ အင်း... ပြီးရင် ဆရာဝန်က ငါ့ရဲ့မျိုးဥနဲ့ မင်းရဲ့မျိုးဥကို ပေါင်းစပ်ပြီး အသက်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးပေးလိမ့်မယ်။"
"အာ..." သူမသည် ညွှန်ကြားချက်စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်၊ "လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးက အရမ်းကို ယုတ္တိရှိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။"
ယန်ဟဲ က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ကလေးတွေကို ဒီလိုပဲ မွေးဖွားကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ တကယ်ရော... သဘာဝအတိုင်း မျိုးအောင်တာမျိုးကို လိုချင်နေတာလား" ဟု မေးသည်။
"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ" ကျန်းမြောင် သည် နေဝင်ချိန် တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ ရှက်ရွံ့သွားပြီး "ကျွန်မတို့က ရှင်ပဲ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မယ်လို့ သဘောတူထားတာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ က "ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းတာပေါ့။ ကျွန်တော် အချက်အလက်တွေကို ဖတ်ကြည့်ပြီးပြီ၊ သန္ဓေသားကို ထုတ်ယူတာက မျိုးဥကို ထုတ်ယူတာထက် အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ သန္ဓေသားအတွက် ပိုပြီး ထိခိုက်မှု ရှိတယ်လို့ သိရတယ်" ဟု ဆိုသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သန္ဓေသားသည် သားအိမ်အတွင်း စွဲမြဲနေပြီးသား ဖြစ်သည့်အတွက် ၎င်းကို ထုတ်ယူကာ အမျိုးသားများ၏ သားအိမ်ထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးမည်ဆိုလျှင် သားအိမ်ကို သန့်စင်ပေးရန် လိုအပ်သည်။
မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး! အဲဒါက အဓိက အချက် မဟုတ်ဘူးလေ!!
"ဘာလို့... ဘာလို့ သဘာဝအတိုင်း မျိုးအောင်ခြင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေကို ရှာကြည့်နေရတာလဲ" ဒေါက်တာ Jiang တစ်ယောက် နေဝင်ချိန် တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ ရှက်ရွံ့သွားသည်။
Major Yan ကတော့ တည်ငြိမ်စွာပင် "ကျွန်တော် ကြိုတင်လေ့လာတာ နည်းသွားလို့ပါ၊ နောက်မှပဲ ထပ်ဖြည့်စွက်တော့မယ်" ဟု ဆိုသည်။
Xiaona က အချိန်ကိုက် ဝင်ပြောလိုက်သည်၊ "Major၊ အထုပ် ရောက်လာပါပြီ။"
ကျန်းမြောင် က "ဘာများ ဝယ်ထားလို့လဲ" ဟု မေးသည်။
ယန်ဟဲ က Xiaona ကို "ငါ့အခန်းထဲပဲ ယူလာခဲ့လိုက်" ဟု ပြောပြီးနောက် ကျန်းမြောင် ဘက်သို့ လှည့်ကာ စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်၊ "မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေက အတော်လေး ပြန်ကောင်းလာပြီ။ မင်းရဲ့ မွေးရပ်မြေကို ပြန်သွားမယ်ဆိုရင်တောင် အေးအေးဆေးဆေး နေနိုင်မှာပါ။"
"အို၊ တကယ်လား" ကျန်းမြောင် တစ်ယောက် အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားပြီး သူမ၏ ကြွက်သားများကို စစ်ဆေးရန် လက်မောင်းကို ပင့်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သက်ပြင်းချကာ "အင်းလေ၊ ဒါတွေအားလုံးက ကျန်းမာတဲ့ မျိုးဥတွေ ရဖို့အတွက်ပါပဲ။ ဒီတစ်သက်တော့ Dufaxing ကို ပြန်ဖြစ်တော့မယ် မထင်ဘူး" ဟု ပြောသည်။
ယန်ဟဲ က "မင်းရဲ့ အမေဆီ သွားမလည်ချင်ဘူးလား" ဟု မေးသည်။
၎င်းသည် ကျန်းမြောင် ရှောင်ဖယ်ချင်သော ခေါင်းစဉ်ဖြစ်သည်။ သူမသည် အဖြေမပေးဘဲ "ရှင်ကရော ရှင်နဲ့အတူ နေခဲ့တဲ့သူနဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိသေးလား" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားပြီး "ရှိတာပေါ့၊ ကျွန်တော်တို့ ဆက်ဆံရေးက အဆင်ပြေပါတယ်။ သူကလည်း စစ်သည်တစ်ယောက်ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့မှာ တူညီတဲ့အချက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်" ဟု ဆိုသည်။
သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် ကျန်းမြောင် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ သူငယ်ချင်းသံယောဇဉ်နှင့် ပိုတူနေသည်။ သူမ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိသည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် စက်ရုပ်သည် ရောက်ရှိလာသော အထုပ်ကို ယန်ဟဲ ၏ အခန်းသို့ ပို့ဆောင်ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ညစာစားပြီး အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်အချိန်အထိ ထိုအထုပ်ကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။
တံခါးကို ပိတ်၍ သော့ခတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မှ သူသည် အထုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
အထုပ်မှာ မကြီးမားလှပေ။ အပြင်ဘက် သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အတွင်းတွင် ဆလင်ဒါပုံစံ အရာဝတ္ထုတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဆေးကျောင်းသားတစ်ယောက်သာ မြင်လိုက်ရမည်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် အသက်ရှင်သော နမူနာများ သို့မဟုတ် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ ပစ္စည်းများကို ထိန်းသိမ်းရန် အထူးပြုလုပ်ထားသော ကွန်တိန်နာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြလိမ့်မည်။
အချိန်ကိုက်ပဲဟု ယန်ဟဲ တွေးလိုက်သည်။
သူသည် ကျန်းမြောင် နှင့်အတူ အထုပ်၏ ပို့ဆောင်မှု အချက်အလက်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ပိတ်ဆို့မှုများကို ဖယ်ရှားရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ပြက္ခဒိန်ကို ဖွင့်ကြည့်ကာ မကြာသေးမီက အချိန်ဇယားများကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သုက်ပိုးထုတ်ယူခြင်း၊ မျိုးဥထုတ်ယူခြင်း၊ သန္ဓေသား ပေါင်းစပ်ခြင်း၊ မျိုးတုသားအိမ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းခြင်းနှင့်... သူ့အလုပ်သစ်ကို စတင်ခြင်း။
အရာအားလုံးသည် အလွန်ပင် အချိန်ကိုက်ဖြစ်ပြီး သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။
ကျန်းမြောင် သည် မကြာသေးမီက မျိုးဥကြွေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည့် စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ မက်နေခဲ့သည်။
သူမသည် မခံနိုင်တော့ဘဲ အွန်လိုင်းတွင် ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ သဘာဝအတိုင်း ကိုယ်ဝန်ဆောင်သော မိဘများစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
"မျိုးရိုးဗီဇ လိုက်ဖက်ညီမှုဆိုတဲ့ ယုတ္တိက သင့်လျော်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေက လိုက်ဖက်ညီတယ်ဆိုရင် သဘာဝအတိုင်းလည်း လိုက်ဖက်ညီမှာပဲ။ အာ၊ သူ့ကို မြင်လိုက်တိုင်းမှာပဲ သူ့ကို အရမ်းသဘောကျမိတယ်။ တကယ်တော့ ကိုယ်ဝန်ကို ကိုယ်တိုင်ပဲ ဆောင်မယ်လို့ စီစဉ်ထားတာပဲ၊ ဒါဆို ဘာလို့ သဘာဝအတိုင်း မမျိုးအောင်ရမှာလဲ။ ပြီးတော့ သဘာဝအတိုင်း မျိုးအောင်တာဆိုတာ ချက်ချင်း ဖြစ်လာတာမျိုးမှ မဟုတ်တာ။ ဟဲဟဲ၊ ဒါကတော့ ကြိုးစားပြီးရင်း ကြိုးစားကြည့်ရမယ့် ကိစ္စပါပဲ။"
ကျန်းမြောင် သည် နောက်ပိုင်းတွင် အသေးစိတ် ဖော်ပြချက်များကို ဖတ်ရှုရင်း သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ကိုက်နေမိသည်။
နေ့အချိန်တွင် ယန်ဟဲ ကို ပြန်တွေ့သည့်အခါ သူမ၏ အကြည့်တွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုခု ပါဝင်နေသဖြင့် ယန်ဟဲ ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားစေသည်။
"နေမကောင်းလို့လား" ဟု သူက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။
သူသည် သူမကို အဖိုးတန်အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဂရုတစိုက်နှင့် ပွေ့ဖက်ထားသည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ အိပ်စက်ခြင်းကို နှောင့်ယှက်နေသော အိပ်မက်များကို ပြန်သတိရလိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်သည် ယိုင်နဲ့ကာ ဆန္ဒများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူမသည် မမျှော်လင့်ဘဲ သူ့နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်မိသည်။
ယန်ဟဲ ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မက်မွန်ပွင့်များကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး မူးယစ်စေသော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ထူးဆန်းလှသည်။ ယခုအခါ ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူစတင်ရောက်ရှိလာစဉ်က ရှိခဲ့သော လျစ်လျူရှုမှုနှင့် အေးစက်မှုကို လုံးဝ မတွေ့ရတော့ပေ။ သူတို့သည် လူနှစ်ယောက်လုံး လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။
ယန်ဟဲ က အသံတိုးတိုးဖြင့် ရယ်မောကာ "သဘာဝအတိုင်း မျိုးအောင်ဖို့အကြောင်း ပြန်တွေးနေတာလား" ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းမြောင်: "!!!"
အာ၊ ဒီလူက စိတ်ထဲက အကြံအစည်တွေကို ဖတ်နိုင်တာလား။
သူမ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူသည် သူမ၏ ဦးခေါင်းနောက်ပိုင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ကျန်းမြောင် တစ်ယောက် အသက်ရှူမှားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေ့လျော့သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားမှသာ သူသည် သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
"မနောက်တော့ပါဘူး" ဟု သူက ပြုံးလျက် ပြောသည်၊ "မင်းက မျိုးဥကြွေစေတဲ့ ဆေးရဲ့ သက်ရောက်မှုအောက်မှာ ရှိနေတာကိုး။"
ကျန်းမြောင် လည်း ဒါကို သိသည်။
သိခြင်းနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ခြင်းက သီးခြားစီ ဖြစ်သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းများသည် အထူးသဖြင့် ချိုမြိန်နေသည်ဟု သူမ အမြဲခံစားရပြီး သူတို့၏ လျှာများ ရစ်ပတ်မိကြသည့်အခါ သူမ၏ အတွင်းစိတ်မှာ တုန်ယင်သွားရသည်။ ယန်ဟဲ သည် အလွန်ပင် အရသာရှိလှသဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမသည် သူ့ကို... ဝါးမြိုပစ်ချင်စိတ် ပေါက်မိသည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ အသိတရားကသာ အနိုင်ရသွားသည်။
အဆင့်တိုင်းသည် ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားပြီး မျိုးဥကြွေခြင်းသည်လည်း အချိန်ဇယားအတိုင်း ရောက်ရှိလာသည်။ ဇီဝကမ္မဆိုင်ရာ အညွှန်းကိန်းအားလုံးသည် လိုအပ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ကျန်းမြောင် နှင့် ယန်ဟဲ တို့သည် ချိန်းဆိုချက်အတိုင်း မျိုးဥနှင့် သုက်ပိုးကို ထုတ်ယူရန် ဆေးရုံသို့ သွားကြသည်။
အခြေအနေများက တကယ်ပင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ကျန်းမြောင် တစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး လက်ဖဝါးများပင် ချွေးပြန်နေသည်။
"မကြောက်ပါနဲ့" ယန်ဟဲ က သူမကို ခွဲစိတ်ရမှာ ကြောက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ သူမ၏ လက်ကို ကိုင်၍ နှစ်သိမ့်ပေးသည်၊ "အချက်အလက်တွေကို မဖတ်ခဲ့ဘူးလား။ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ နာကျင်မှု မရှိဘူး။ မင်း အိပ်ပျော်သွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးရင် အတွင်းပိုင်း ဒဏ်ရာတွေကို နာနိုဘော့တွေက ပြန်လည် ကုသပေးသွားလိမ့်မယ်။"
ကျန်းမြောင် သည် သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ့လက်သည် နွေးထွေးပြီး ခွန်အားရှိလှရာ သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားစေပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက်များ ပြန်လည် ပြည့်နှက်လာသည်။
ယန်ဟဲ သည် သူမ၏ အတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန် ဘဝနှစ်ခုလုံးတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှထဲ၌ အကောင်းဆုံးသော အရာပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူ့တွင် ချစ်သူကောင်လေးဟူသော ဘွဲ့တံဆိပ် မရှိသော်လည်း ချစ်သူတစ်ယောက်၏ တာဝန်ဝတ္တရား အားလုံးကို အပြည့်အဝ ထမ်းဆောင်ပေးသူ ဖြစ်သည်။ ချစ်သူတစ်ယောက်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် တာဝန်ယူမှုမျိုးကို သူပေးစွမ်းနိုင်သည်။
သူသည် သူတို့၏ ကလေးကို သူ့ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် သယ်ပိုးပေးရန်ပင် ဝန်မလေးခဲ့ပေ။
သူတို့၏ ကလေး...။
သူမနှင့် ယန်ဟဲ တို့၏ ကလေး...။
ရုတ်တရက်ပင် ကျန်းမြောင် ၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်။ သူမသည် ခြေဖျားထောက်ကာ ယန်ဟဲ ကို နမ်းလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ က သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပြေလျော့စေရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ နူးညံ့စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူသည် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို နှစ်သိမ့်ပေးတတ်သူ ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူ၏ ပွေ့ဖက်မှုအောက်တွင် ရေပမာ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းနေသည်။
“ယန်ဟဲ၊ ကျွန်မ... ကျွန်မ အသက်ရှူရတာ ကျပ်လာပြီ!” ကျန်းမြောင် ၏ မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ တောက်ပနေသည်။ “ကျွန်မ တကယ်ပဲ ပျော်တယ်!”
ယန်ဟဲ က ပြုံး၍ “ဟုတ်လား” ဟု မေးသည်။
“တကယ်ပါ!” ကျန်းမြောင် သည် သူ့အင်္ကျီကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်သင်းနံ့များက သူမ၏ နှာခေါင်းထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။
သူမ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ကြည်လင်တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းထဲတွင် သူ့ပုံရိပ်ကို မြင်နေရသည်။
“ကျွန်မ ဘဝမှာ ဒီလောက်ထိ မပျော်ရွှင်ဖူးဘူး!”
“ရှင်နဲ့ ကျွန်မ၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘဝတွေက ပေါင်းစပ်တော့မှာလေ။ ပြီးတော့ အသက်သစ်တစ်ခုကို မွေးဖွားပေးတော့မှာ။”
“ကလေးက ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ သွေးသားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားမှာ။ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ DNA တွေကို သယ်ဆောင်ထားမှာ။ သူက ရှင်နဲ့ရော ကျွန်မနဲ့ပါ တူနေနိုင်တယ်လေ။”
“ယန်ဟဲ၊ ကျွန်မ ဘဝထဲကို ရောက်လာပေးတဲ့အတွက်၊ ကျွန်မတို့ကလေးအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တစ်ဝက်ပေးဆပ်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ရှင် ကျွန်မတို့ဆီကနေ ထွက်သွားရပြီး ကျွန်မနဲ့ ကလေးနားမှာ မနေနိုင်တော့ရင်တောင်မှပေါ့။ ကလေးက သူ့အဖေအကြောင်း မေးလာရင် ကျွန်မ ဘာပြောပြမလဲ သိလား?”
ကျန်းမြောင် ၏ မျက်လုံးများသည် လခြမ်းကွေးလေးများကဲ့သို့ ကွေးညွှတ်သွားပြီး ယန်ဟဲ ၏ နှုတ်ခမ်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ထပ်မံနမ်းရှိုက်လိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်မ ပြောသမျှစကားတွေက ရှင်နဲ့ပတ်သက်ရင် ချီးကျူးစကားတွေပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ကလေးကို သူ့အဖေက ဘယ်လောက်တောင် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး သန်မာတယ်၊ စိတ်ထားကောင်းတယ်ဆိုတာကို ကျွန်မ ပြောပြပေးမှာ!”
“သူသာ ယောက်ျားလေးဆိုရင် ကြီးလာတဲ့အခါ ရှင်နဲ့တူတဲ့ ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပဲ။”
“သူမသာ မိန်းကလေးဆိုရင်တော့ သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ရှင်ကိုပဲ အိပ်မက်မက်ပြီး ကြီးပြင်းလာမှာပါ။ ပြီးတော့ အနာဂတ်မှာ ချစ်သူရှာရင်တောင် ရှင်ကိုပဲ စံနှုန်းထားပြီး ရှာမှာပေါ့။”
“ဆရာမ ကျန်း၊ ကျွန်မနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပေးပါဦး” ဟု သူနာပြုတစ်ဦးက ရောက်လာပြီး ပြောသည်။
“လာခဲ့မယ်!” ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူနာပြုနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။
အနည်းငယ် လျှောက်သွားပြီးနောက် သူမသည် နောက်သို့လှည့်ကာ သူ့ကို အမြန်နမ်းလိုက်သည်။
“အတူတူ မျှော်လင့်ကြည့်ရအောင်နော်!” ဟု သူမ ဆိုသည်။
ဆေးရုံသည် လင်းလက်သန့်ရှင်းပြီး အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူမ၏ မျက်နှာသည် တောက်ပနေသည်။
သူမသည် နက်ဖြန်နေ့ရက်တိုင်းကို မျှော်လင့်နေတတ်သော်လည်း ယနေ့၏ နက်ဖြန်သည် အထူးပင် မျှော်လင့်စရာကောင်းနေသည်။ သူမသည် ထိုမျှော်လင့်ချက်ကြောင့် ပျော်ရွှင်နေသော ငှက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တေးဆိုနေမိသည်။
သို့သော် ယန်ဟဲ ၏ ကျောပြင်ကမူ တောင့်တင်းနေဆဲပင်။
သူသည် သူမ သူနာပြုနှင့်အတူ တံခါးနောက်ကွယ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်ကလေးများ ပေါ်လာသည်။
နောက်ထပ် သူနာပြုတစ်ဦးက “ဗိုလ်မှူး ယန်၊ ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပေးပါ” ဟု ခေါ်မှသာ သူသည် သတိဝင်လာပြီး နောက်မှ တုံ့ဆိုင်းစွာ လိုက်သွားတော့သည်။
အမျိုးသားများအတွက် ပြင်ဆင်သည့် အခန်းသည် ဆေးရုံ၏ အခြားနေရာများကဲ့သို့ လင်းထိန်မနေပေ။ အခန်းသည် မှိန်ဖျော့နေပြီး စမတ်ဦးနှောက်စနစ်မှ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည့် ဗီဒီယိုများကို အထောက်အကူအဖြစ် ပြသပေးထားသည်။
ယန်ဟဲ သည် သူနာပြု၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ချက်ချင်း မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။
ဤအချိန်တွင် သူသည် အခက်အခဲတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။
သူသည် အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ ဂလက်ဆီတစ်ဖက်မှ ပို့ဆောင်လာသည့် ဆလင်ဒါပုံစံ အထူးကွန်တိန်နာကို ထုတ်လိုက်သည်။
အပေါ်မှ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သောအခါ ဖွင့်သွားပြီး ကွန်တိန်နာ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် “ယန်ဟဲ” ဟူသော အမည်ကို ပြသသည့် အရည်ကြည်ဖန်သားပြင် လင်းလာသည်။
ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။
ဒီ DNA က သူမနဲ့ လိုက်ဖက်ညီတယ်။ သူမ လိုချင်တဲ့ အကောင်းဆုံး မျိုးရိုးဗီဇတွေက ဒီ DNA ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ သူ ဒါကို သူမကို ပေးလိုက်ရုံနဲ့ အရာအားလုံးက ရိုးရှင်းသွားမှာပဲ။
တွန့်ဆုတ်နေစရာ၊ ရုန်းကန်နေစရာ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနေစရာ မလိုတော့ဘူး မဟုတ်လား။
သို့သော် ကျန်းမြောင် ၏ တောက်ပသော မျက်နှာလေးက ယန်ဟဲ ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါ်လာသည်။
【ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘဝတွေက ပေါင်းစပ်တော့မှာလေ။】
【ကလေးက ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ သွေးသားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားမှာ။】
သူမ ပြောနေတာက သူ့ကို၊ တခြားသူကို မဟုတ်ဘူး။ သူမက သူ့ကိုပဲ သူမကလေးရဲ့ ဖခင်အဖြစ် လိုချင်နေတာ၊ တခြားယောက်ျားကို မဟုတ်ဘူး။
သူမ လိုချင်တာက သူ့ဆီကနေ မွေးဖွားလာမယ့် ကလေးပဲ။
တခြားသူဆီက မဟုတ်ဘူး။
ယန်ဟဲ ၏ နဖူးပေါ်တွင် အေးစက်သော ချွေးများ ပြန်လာသည်။
တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီး သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုထက် ကျော်လွန်သွားပြီဆိုတာကို သူ သိလိုက်သည်။ ဒါက အလွန်မှားယွင်းနေပြီ။
ယန်ဟဲ က ပိတ်ဆို့မှုများကို ဖယ်ရှားမည့် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ကို မျှော်လင့်နေကြောင်း ကျန်းမြောင် ကို ပြောပြခဲ့စဉ်က သူမ နားလည်မှု လွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယန်ဟဲ ၏ မျှော်လင့်ချက်ဆိုသည်မှာ ထိုဖြစ်ရပ်အတွက် မဟုတ်ဘဲ ကျန်းမြောင် နှင့်အတူ အရာအားလုံးကို အတူတူ လုပ်ဆောင်ခြင်းအတွက်သာ ဖြစ်သည်။
သူ သူမကို လမ်းမှားပြမိခဲ့သည်။
ယန်ဟဲ သည် နက်ဖြန်နေ့ရက်ကို ဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဖူးပေ။ သူ၏ အတိတ်အတွေ့အကြုံများက ဘဝ၏ ပျော်ရွှင်မှုများသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ကုန်ဆုံးလေ့ရှိသဖြင့် မျှော်လင့်ရဲရန်ပင် ကြောက်ရွံ့လာစေခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ…
【အတူတူ မျှော်လင့်ကြည့်ရအောင်နော်!】
သူတို့ တကယ်ပဲ မျှော်လင့်လို့ ရနိုင်ပါ့မလား။