InterStellar Dad – အခန်း (၄၂) - စိုးရိမ်စိတ်လွန်ကဲခြင်း
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်ကဆိုရင် အမျိုးသမီးသုံး လစဉ်သုံးပစ္စည်းတွေ၊ တမ်ပွန် (tampon) တွေနဲ့ အဲဒီလိုပစ္စည်းမျိုးတွေကို “ဆေးဘက်ဆိုင်ရာပစ္စည်း” လို့ ခေါ်ကြလိမ့်မယ်လို့ ကျန်းမြောင် တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ပါ။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ “ဆေးဘက်ဆိုင်ရာပစ္စည်း” ဆိုတဲ့ စာသားကို ထုပ်ပိုးထားတဲ့ ဘူးပေါ်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးသားထားတာကို တွေ့နေရပါပြီ။
ကျန်းမြောင်ဟာ ဘူးထဲက ပစ္စည်းတွေကို အိပ်ရာပေါ်မှာ ဖြန့်ခင်းပြီး စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်တဲ့ လစဉ်သုံးပစ္စည်းတွေ၊ တမ်ပွန်တွေနဲ့ ရာသီခွက်တွေအပြင် သူမအတွက် အတော်လေး စိမ်းသက်နေတဲ့ ပစ္စည်းနှစ်မျိုးလောက်ကိုသာ တွေ့ရသည်။ တခြားနည်းပညာတွေမှာ သိသာထင်ရှားတဲ့ တိုးတက်မှုတွေ ရှိနေတဲ့အချက်နဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင် အမျိုးသမီးတွေရဲ့ လစဉ်သုံးပစ္စည်းတွေက ဒီနှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်အတွင်းမှာ ဘာမှသိပ်ပြီး တိုးတက်မလာဘူးလို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သေချာစဉ်းစားကြည့်ပြန်တော့လည်း နားလည်ပေးလို့ ရနိုင်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီပစ္စည်းတွေဟာ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းဆိုတဲ့ အမျိုးအစားထဲကနေ လုံးဝထွက်သွားခဲ့ပြီမို့ပါ။
အရွယ်ရောက်စကတည်းက ပိတ်ပင်ခံထားရပြီး ကလေးမယူဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတွေဆိုရင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြန်ဖွင့်ဖို့ မလိုတဲ့အတွက် ရာသီလာတယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာကို ဘယ်တော့မှ သိကြမှာမဟုတ်ပါ။
ပြီးတော့ ကျန်းမြောင်လို မျိုးဥကြွေဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ဖွင့်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတွေဆိုရင်လည်း ပြန်ဖွင့်ပြီးနောက်မှာ ဒီတစ်ကြိမ်ပဲ ရာသီလာမှာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ မျိုးဥကြွေအောင် ဆေးနဲ့လှုံ့ဆော်တာ၊ မျိုးဥထုတ်ယူတာတွေ လုပ်ရမှာပါ။ မျိုးဥထုတ်ယူတာ အောင်မြင်သွားပြီဆိုရင်တော့ ဆရာဝန်က သင့်ကို အဆင်ပြေပြေနဲ့ပဲ ပြန်ပြီး ပိတ်ပေးလိုက်ပါလိမ့်မယ်။
အဆင်ပြေလိုက်တာ!
လစဉ်သုံးပစ္စည်းတွေအတွက် ဈေးကွက်လည်းမရှိ၊ ဝယ်လိုအားလည်းမရှိတော့ တိုးတက်မှုတွေ ဘယ်ရှိပါ့မလား။ ကျန်းမြောင် သိပ်မရင်းနှီးတဲ့ အဲဒီပစ္စည်းနှစ်မျိုးဟာလည်း မျိုးဥပြန်ဖွင့်တဲ့ နည်းပညာတွေ မတွင်ကျယ်ခင်ကတည်းက တီထွင်ထားတာ ဖြစ်ဖို့များပါတယ်။
ယန်ဟဲက သူမရဲ့ အိပ်ခန်းတံခါးကို ခေါက်ပြီး တံခါးဘောင်ကို မှီကာ “တစ်ခုခု အကူအညီလိုသေးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင်က အိပ်ရာစွန်းမှာ ထိုင်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “မလိုပါဘူး၊ ဒီပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ပြီးတော့ နောက်ထပ် အနည်းဆုံး တစ်ပတ်လောက်အထိတော့ ငါ ဒါတွေကို သုံးရမှာ မဟုတ်သေးပါဘူး” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါပြီ” ယန်ဟဲက ခေါင်းညိတ်ရင်း “လိုရင် ငါ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်နော်” ဟု ပြောသည်။
ဘာကိစ္စနဲ့ ခေါ်ရမှာလဲ!
ကျန်းမြောင်က အတင်းပြုံးပြလိုက်ပြီး “မလိုပါဘူး။ ဆရာဝန်ပြောတာတွေ အကုန်မှတ်မိပါတယ်၊ ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို အထင်မသေးပါနဲ့။ ပြီးတော့…”
သူမက ကတ်တစ်ခုကို မြှောက်ပြလိုက်ရင်း “ညွှန်ကြားချက်တွေလည်း ရှိသေးတာပဲ မဟုတ်လား” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူမရဲ့ လက်ကောက်ဝတ် ကွန်ပျူတာနဲ့ တစ်ချက်ပွတ်ဆွဲလိုက်တာနဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေက ကွန်ပျူတာထဲကို ရောက်သွားတာမို့ အတော်လေး အဆင်ပြေပါတယ်။
“မင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို အထင်သေးတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့…” ယန်ဟဲက အလွန်အလေးအနက်ထားပြီး “သွေးဆင်းတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရတာက ငါ့ရဲ့ အထူးကျွမ်းကျင်တဲ့ ကိစ္စပဲ” ဟု ပြောသည်။
ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါ ကျန်းမြောင်ရဲ့ အားကစားလေ့ကျင့်ရေး ပစ္စည်းတွေကို ဆွဲငင်အားစက်က ဖျက်ဆီးလိုက်တုန်းက အပိုင်းအစတွေကြောင့် သူ့အရေပြားမှာ ဒဏ်ရာရပြီး သွေးနည်းနည်းထွက်ခဲ့ဖူးသည်။ ကျန်းမြောင်က လန့်သွားခဲ့ပေမဲ့ ယန်ဟဲကတော့ သူမအနေနဲ့ ခုနစ်ရက်၊ ရှစ်ရက်လောက်အထိ သွေးတွေ ဆက်တိုက်အများကြီး ဆုံးရှုံးရတော့မှာကို အရမ်းစိတ်ပူနေမိသည်။
ဒီသွေးဆင်းတာက အဲဒီသွေးဆင်းတာနဲ့ မတူဘူးလေဗျာ!
ကျန်းမြောင်ကတော့ စိတ်အနှောင့်အယှက် အလွန်ဖြစ်နေသည်။
သာမန်ဘဝတုန်းက သူမရဲ့ ရည်းစားဟောင်းသာ သူမရဲ့ ရာသီလာတဲ့ကိစ္စကို ဒီလောက်အထိ ဂရုစိုက်ပေးခဲ့ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အဲဒီလူက “ရေနွေးများများသောက်” လို့ ပြောဖို့လောက်ပဲ သိတာပါ။
အခု ဒီဘဝမှာတော့ ဂရုစိုက်ပေးမယ့်သူ ရှိလာပေမဲ့ သူမကတော့ သည်းမခံနိုင်တော့ပါ။
တစ်ညနေ ကျန်းမြောင် အားကစားခန်းမမှာ လေ့ကျင့်နေတုန်း ယန်ဟဲရဲ့ အကြည့်တွေက နက်ရှိုင်းနေတာကို သူမ သတိထားမိသည်။ လေ့ကျင့်ခန်းပြီးတဲ့အခါမှာလည်း သူက တစ်ခုခုပြောမလိုနဲ့ ပြန်မျိုသိပ်လိုက်သလို ဖြစ်နေသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ” ကျန်းမြောင်က နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။
ယန်ဟဲက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဘာမှမပြောပါ။
ကြာသပတေးနေ့ မနက်စောစော ကျန်းမြောင် စားပွဲမှာ ထိုင်လိုက်တဲ့အခါ ယန်ဟဲက သူမကို စိုက်ကြည့်နေပြန်သည်။
ကျန်းမြောင်က သူမမျက်နှာကို စမ်းကြည့်လိုက်ပြီး “ငါ့မျက်နှာမှာ ဘာဖြစ်နေလို့လဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး” ယန်ဟဲက သူမမျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း “မင်း သွေးဆင်းတော့မယ်လို့ ခံစားရလား” ဟု မေးသည်။
ကျန်းမြောင် - “…”
“ငါတော့ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး!” ကျန်းမြောင်က ကုမ္ပဏီမှာ တာနာကာကို တိုင်ကြားလိုက်သည်။ “သူ ရုတ်တရက်ကြီး အရူးလို ဖြစ်နေတာ!”
“ဟားဟားဟား” တာနာကာက ရယ်မောလိုက်ပြီး “ဒါကတော့ အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့သူတွေမှာ ဖြစ်တတ်တဲ့ သဘာဝပါ။ ရုတ်တရက်ကြီး ခုနစ်ရက်၊ ရှစ်ရက်လောက် သွေးတွေအများကြီး ဆုံးရှုံးရမယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရရင် ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် စိုးရိမ်မှာပေါ့။ ငါတုန်းကလည်း အဲဒီတုန်းက စိုးရိမ်လွန်းလို့ သေမတတ်ပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ ကလေးထိန်းဖက်က သွေးလွန်ပြီး သေသွားမှာကို ကြောက်ခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း သူက ပြောပြတယ်၊ ဗိုက်နည်းနည်းအောင့်တာနဲ့ ဖောင်းတက်နေတာကလွဲရင် ကျန်တာအားလုံး အဆင်ပြေတယ်တဲ့။ တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်ပါပဲ၊ လူတွေက ဒီလောက်အထိ သွေးတွေဆင်းပြီး ဘာမှမဖြစ်ဘဲ နေနိုင်တာလေ” ဟု ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် - “…”
ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူမကို နားလည်ပေးနိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ဘူးဆိုတာကို ကျန်းမြောင် ကြိုသိလိုက်သည်။
အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ယန်ဟဲက လေ့ကျင့်ရေး အစီအစဉ်တွေကို လျှော့ချဖို့ ဒါမှမဟုတ် ရပ်တန့်ဖို့တောင် အဆိုပြုလာသည်။
“မဖြစ်ဘူး” ကျန်းမြောင်က “ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု အညွှန်းကိန်းတွေက စံချိန်မမီသေးဘူးလေ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ငါ အရင်က အရမ်းတင်းကျပ်ခဲ့တာပါ” ယန်ဟဲက “တကယ်တော့ ငါသတ်မှတ်ထားတဲ့ စံနှုန်းတွေက ဆွဲငင်အားမြင့်တဲ့ ဂြိုဟ်တွေမှာတောင် အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုလို့ သတ်မှတ်ထားတာပါ။ ဆွဲငင်အားမြင့်တဲ့ ဂြိုဟ်မှာ ပုံမှန်နေထိုင်နိုင်ဖို့ စံနှုန်းမီရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ” ဟု ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါက အဲဒီစံနှုန်းတောင် မမီသေးတာပဲ” ကျန်းမြောင်က မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ဆွဲငင်အား လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရတာ ပင်ပန်းပေမဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းပြီးလို့ ပုံမှန်ဆွဲငင်အားရှိတဲ့ နေရာကို ပြန်ရောက်ရင် သူမခန္ဓာကိုယ်က ပေါ့ပါးပြီး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်နေတတ်သည်။
လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ဖို့ အကျင့်ပါသွားတဲ့သူတွေဟာ လေ့ကျင့်ခန်းကို နှစ်သက်သွားကြပါလိမ့်မယ်။ ကျန်းမြောင်လည်း ယန်ဟဲ စီစဉ်ပေးတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို သဘောကျနေပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒီလောက်ထိ စိုးရိမ်မနေပါနဲ့ကွာ” ကျန်းမြောင်က “ငါ့ခန္ဓာကိုယ်အကြောင်း ငါသိပါတယ်။ အဲဒီနေ့တွေ ရောက်လာရင် ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။ တကယ်လို့ ငါ အရမ်းနေမကောင်းဖြစ်ရင်မှပဲ ပြန်စဉ်းစားကြတာပေါ့” ဟု ပြောသည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်” ယန်ဟဲက တောင်းပန်သည်။
ကျန်းမြောင် - “?”
“ငါ ပြင်ဆင်မှု မလုံလောက်ခဲ့ဘူး၊ ဒီဖြစ်စဉ်မှာ အမျိုးသမီးတွေက သွေးအများကြီး ဆင်းတာကို သည်းခံရမယ်ဆိုတာကို ငါ သတိမထားမိခဲ့ဘူး” ယန်ဟဲက နောင်တရနေပုံပေါ်သည်။
အာ… လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်လောက်ကဆိုရင်တော့ ဒါဟာ ရင်ခုန်စရာကောင်းတဲ့ စကားတွေ ဖြစ်မှာပါ။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒါဟာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပဲ ဖြစ်နေသည်။
ယန်ဟဲကို လေ့ကျင့်ခန်း မရပ်တန့်ဖို့ ကျန်းမြောင် အတော်လေး ကြိုးစားပြီးမှ စည်းရုံးနိုင်ခဲ့သည်။
အဲဒီလိုနဲ့ ယန်ဟဲရဲ့ နေ့စဉ်မနက်တိုင်းမှာ “ဒီနေ့ ဘယ်လိုနေသေးလဲ”၊ “မျိုးဥကြွေသလို ခံစားရလား”၊ “သွေးဆင်းတော့မယ်လို့ ခံစားရလား” ဆိုတဲ့ မေးခွန်းတွေနဲ့ ညအိပ်ခါနီးတိုင်း “သွေးဆင်းရင် ငါ့ကို လှမ်းခေါ်နော်” ဆိုတဲ့ သတိပေးချက်တွေကြားမှာ တစ်ပတ်ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
ဒီနေ့မနက် ကျန်းမြောင် နိုးလာတဲ့အခါ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းမှာ ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်တဲ့ အနည်းငယ် မသက်မသာ ခံစားချက်ကို ရလိုက်သည်။
သူမ ရေချိုးခန်းထဲမှာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ မရောက်သေးပေမဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလိုက်သည်။
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ နေ့လယ်ပိုင်းမှာတော့ သူမရဲ့ အဒေါ် (ရာသီသွေး) က လာလည်လေပြီ။
ကျန်းမြောင်ဟာ ရုံးခန်းထဲက ကိုယ်ပိုင်ရေချိုးခန်းမှာ တစ်ယောက်တည်းထိုင်ပြီး ရင်းနှီးနေတဲ့ အနီရောင်ကို ကြည့်ရင်း ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ယန်ဟဲရဲ့ စိုးရိမ်နေပုံကို တွေးမိတော့ ကျန်းမြောင်က သူ့ကို အခုချက်ချင်း မပြောပြဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်လောက်နေမှ “ရာသီလာတာ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်ရှိပြီ” လို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောပြပြီး ဒီလောက်အထိ စိုးရိမ်စရာ မလိုကြောင်း လက်တွေ့ပြသဖို့ သူမ စီစဉ်ထားလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူမ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး တစ်ခါပဲ လဲလှယ်ရသေးချိန်မှာ ယန်ဟဲက အိပ်ခန်းတံခါးကို လာခေါက်သည်။
“ကျန်းမြောင်၊ ကျန်းမြောင်!” သူ့အသံက အမြဲတမ်း ချစ်ခင်မြတ်နိုးတဲ့ လေသံနဲ့ လုံးဝမတူဘဲ အလွန်နိမ့်ကျနေသည်။
ကျန်းမြောင်က အမြန်ပြင်ဆင်ပြီး တံခါးဆီ သွားလိုက်သည်။ “ဘာဖြစ်လို့လဲ”
ယန်ဟဲက အလွန်အလေးအနက်ထားပြီး “သွေးဆင်းနေပြီလား” ဟု မေးသည်။
ကျန်းမြောင် - “…!” မင်း ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ??
ရှောင်နာက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ သဘောတူညီချက်ကို ချိုးဖောက်ပြီး ရေချိုးခန်းကို စောင့်ကြည့်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
“ငါ ရှောင်နာကို အိမ်သုံးစွန့်ပစ်ပစ္စည်း ပြန်လည်သန့်စင်တဲ့ စနစ်ကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတာပါ။ သွေးအစိတ်အပိုင်းတွေကို သူတွေ့တာနဲ့ ငါ့ကို ချက်ချင်း အစီရင်ခံဖို့ ပြောထားတယ်” ယန်ဟဲက ပြောသည်။
သူက ဒါမျိုးတောင် လုပ်နိုင်တာပေါ့!
“အခု ဘယ်လိုနေသေးလဲ” ယန်ဟဲက သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း “လမ်းလျှောက်လို့ရော ရသေးရဲ့လား” ဟု မေးသည်။
ကျန်းမြောင် - “…”
ကျန်းမြောင်က သူမ၏ နဖူးကို အသာအယာ နှိပ်နယ်လိုက်သည်။
“ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ တကယ်ပါ၊ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်!” သူမက “တချို့အမျိုးသမီးတွေက ရာသီလာရင် ဗိုက်အောင့်တတ်ကြပေမဲ့ ငါကတော့ လုံးဝကို မအောင့်တာပါ” ဟု ပြောသည်။
ဒါက အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဒီဘဝမှာ သူမရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေက အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး သူမရဲ့ ကျန်းမာရေးကလည်း ကောင်းသည်။ မနက်ပိုင်းက ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းမှာ အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်တာကလွဲရင် အခုချိန်အထိ၊ အဒေါ်လာတာ တစ်ရက်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ပေမဲ့ သူမ ဘာမှသိပ်မခံစားရပေ။
နေ့ဘက်တုန်းက ကျန်းမြောင်ဟာ အလေ့အကျင့်အတိုင်း သူမရင်းနှီးတဲ့ တကိုယ်ရေသန့်ရှင်းရေးသုံး ပစ္စည်းတွေကိုသာ ရွေးချယ်သုံးစွဲခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ သူမ အရင်က သိပ်မသုံးဖူးတဲ့ ရာသီလာစဉ်သုံး ပစ္စည်းနှစ်မျိုးကို စမ်းသုံးကြည့်ရာ အရင်သုံးနေကျ ပစ္စည်းတွေထက် ပိုကောင်းပြီး တစ်ခါတလေဆိုရင် သုံးထားမှန်းတောင် မသိသာသလို ခံစားရသည်။
သူမက လေ့ကျင့်ခန်းဝတ်စုံလဲပြီး အားကစားခန်းမသွားဖို့ ပြင်ဆင်နေတုန်း ယန်ဟဲ တံခါးလာခေါက်သဖြင့် အစီအစဉ် ပျက်သွားရသည်။
ယန်ဟဲက လုံးဝ ခွင့်မပြုပေ။
“မဖြစ်ဘူး။ မင်းကို အနည်းဆုံး တစ်နာရီလောက် ငြိမ်ငြိမ်လေး လှဲနေပြီး စောင့်ကြည့်ဖို့ ငါ အလေးအနက် အကြံပေးတယ်။ တစ်ခုခု မူမမှန်တာ ဖြစ်လာရင် ချက်ချင်း ဆေးကုသမှု ခံယူရမယ်” ဟု သူက ပြောသည်။
အို ဘုရားသခင်!
“တကယ် မလိုပါဘူးဆို” ကျန်းမြောင်က ငြင်းဆန်သည်။
သို့သော် ယန်ဟဲက သူမ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို စောင့်မနေဘဲ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာကာ သူမကို စိုက်ကြည့်သည်။ “ကျေးဇူးပြုပြီး…”
သူ့မျက်လုံးတွေက ရိုးသားနေပြီး အသံမှာလည်း တောင်းပန်သည့် လေသံလေး ပါနေသည်။ သူ့အကြည့်တွေက နူးညံ့နေသဖြင့် သူမ ငြင်းဆန်၍ မရတော့ပေ။
ကျန်းမြောင် - “…”
မိနစ်သုံးဆယ် ကြာပြီးနောက် ကျန်းမြောင်က “ကျောတွေ နာလာပြီ” ဟု ညည်းညူသည်။
ယန်ဟဲက ကုတင်ဘေးမှာ ကုလားထိုင်ယူလာပြီး ထိုင်သည်။ သူက သူမစကားကို ကြားတာနဲ့ ချက်ချင်း ကိုင်းညွှတ်လာပြီး “နာနေလို့လား” ဟု မေးသည်။
ကျန်းမြောင် - “ငါ လှဲနေတာ ကြာသွားလို့ ကျောနာလာတာ၊ ငါ့ကို ထခွင့်ပြုပါ”
ကျန်းမာသန်စွမ်းသူတစ်ယောက်ကို အပေါ်ကိုပဲ မျက်နှာမူပြီး လှုပ်ရှားခွင့်မပေးဘဲ အတင်းလှဲခိုင်းထားခြင်းက စိတ်ညစ်စရာကောင်းပြီး ဘယ်သူမဆို ကျောနာလာမှာ အသေအချာပင်။
ယန်ဟဲက သူမကို ပြန်ဖိချလိုက်သည်။ “…နောက်ထပ် မိနစ်သုံးဆယ်လောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ရအောင်။ အားလုံး ပုံမှန်အတိုင်းဆိုရင် ငါ ထခွင့်ပေးမယ်”
ကျန်းမြောင် - “…”
ကျန်းမြောင်သည် မိနစ်သုံးဆယ်အကြာက သူမရဲ့ အားနည်းချက်ကို နောင်တရမိသည်။
သူမက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကုတင်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး “ဒီကို တက်လာပြီး ငါနဲ့အတူ လှဲနေစမ်း!” ဟု ပြောသည်။ သူမတစ်ယောက်တည်း ကျောနာနေရတာ မတရားဘူးဟု သူမ ထင်သည်။
ယန်ဟဲက တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ “ကောင်းပြီ” ဟု ပြောကာ သူမဘေးမှာ သတိကြီးကြီးထားပြီး လှဲချလိုက်သည်။
ဒီလိုမျိုး အတူတူ လှဲနေရတာက… လူမိုက်တွေလိုပဲဟု ကျန်းမြောင် သက်ပြင်းချမိသည်။
“ငါ လွန်လွန်းနေတယ်လို့ မထင်ပါနဲ့” ယန်ဟဲက ရုတ်တရက် ပြောလာသည်။ “သွေးတိတ်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုတာက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါ”
ကျန်းမြောင်က ခေါင်းလှည့်ပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲက သူမဘေးမှာ တည်ငြိမ်စွာ လှဲနေရင်း မျက်နှာကြက်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ရှင်းပြသည်။ “စစ်ဆင်ရေးတွေ လုပ်တဲ့အခါ အဆိုးရွားဆုံးက သွေးတိတ်အောင် မလုပ်နိုင်တာပါပဲ”
“ဆင်းသက်တိုက်ခိုက်ရတဲ့ တိုက်ပွဲတွေက ရန်သူ့သင်္ဘောတွေပေါ်မှာ ဒါမှမဟုတ် ဆေးဝါးကိရိယာတွေ ရှာရခက်တဲ့ နောက်ကျကျန်ခဲ့တဲ့ နယ်စပ်ဂြိုဟ်တွေမှာ ဖြစ်လေ့ရှိတယ်”
“တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့က ဆေးဝါးသုံး လေဆာကလောင်တံတွေကို အမြဲဆောင်ထားပေမဲ့ မတော်တဆမှုတွေက ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ လေဆာကလောင်တံ ပျက်စီးတာ ဒါမှမဟုတ် ပျောက်ဆုံးတာမျိုး ဖြစ်ရင် သွေးတိတ်အောင် ဖိပေးမယ့်သူမရှိဘဲ မေ့မြောသွားတာ ဒါမှမဟုတ် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားတာမျိုးတွေ ဖြစ်တတ်တယ်…”
“အတိုချုပ်ပြောရရင် ‘သွေးတိတ်အောင် မလုပ်နိုင်တဲ့’ အခြေအနေမျိုး ကြုံလာရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရဲဘော်တွေကို ဆုံးရှုံးရတတ်ပါတယ်”
အဲဒီလိုကိုး။
တကယ်လည်း ဒီခေတ်မှာ သွေးတိတ်အောင် မလုပ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးက အလွန်ရှားပါးသည်။ ကျန်းမြောင်ရဲ့ အိမ်သုံးဆေးသေတ္တာတောင်မှ သွေးတိတ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ပြီး ဒဏ်ရာတွေကို တစ်ပြိုင်နက် ကုသပေးနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် ယန်ဟဲရဲ့ ကျောမှာ ဒဏ်ရာရတုန်းကလည်း လေဆာကလောင်တံသုံးပြီးတာနဲ့ သူက လုံးဝ အဆင်ပြေသွားခဲ့သည်။ ဆေးရုံသွားဖို့တောင် မလိုခဲ့ပေ။
ဖြစ်နိုင်တာက ဒီခေတ်လူတွေအတွက် သွေးမတိတ်ခြင်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေတာပဲ။
ကျန်းမြောင်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ နူးညံ့သွားသည်။
“ဒါက မတူဘူးလေ” သူမ ခဏစဉ်းစားပြီး ပြောသည်။ “ရှင်ပြောတာက ပြင်ပကနေ သွေးထွက်တာကို ပြောတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အမျိုးသမီးတွေမှာ မျိုးဥကြွေပြီးနောက် ဖြစ်လာတာက ခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ သဘာဝသံသရာတစ်ခုပါ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ အသက်အန္တရာယ် မဖြစ်စေဘူး။ ရှောင်နာ—”
ရှောင်နာက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်သည်။ “ရှင်၊ ပြောပါ”
ကျန်းမြောင်က “သမိုင်းဝင် စာရွက်စာတမ်းတွေကို ရှာကြည့်ပေးပါ။ အမ်… အချိန်ကာလကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၆,၀၀၀ ကျော်၊ ဂရိတ်ကိုလိုနီခေတ် မတိုင်ခင် ရှေးဟောင်းကမ္ဘာမြေခေတ်ကို ထားပါ။ ရှာဖွေရမယ့် စကားလုံးက - ‘ရာသီလာခြင်း’ (menstruation)”
မျက်နှာပြင်တစ်ခုက သူတို့မျက်နှာအထက်မှာ ပေါ်လာပြီး ရှောင်နာက “ရာသီလာခြင်း” နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သမိုင်းဝင် စာရွက်စာတမ်းပေါင်း သောင်းနဲ့ချီပြီး ရှာတွေ့သွားသည်။
【အတန်းပြီးလို့ ထလိုက်တဲ့အခါ ရေကာတာကျိုးသလိုမျိုး ဖြစ်သွားတာ တကယ် စိတ်ညစ်ဖို့ကောင်းတယ်!】
【ဝါး… ရာသီလာတဲ့ နာကျင်မှုက ဘဝကိုတောင် မေးခွန်းထုတ်ချင်စိတ် ပေါက်လာစေတယ်။】
【အတန်းထဲက ကောင်လေးတွေက ငါ့အိတ်ထဲက ပတ်တီးတွေကို ထုတ်ပြီး အိတ်ကို ဖြည်ကာ ငါ့စားပွဲအံဆွဲထဲကို တမင်သက်သက် လာပစ်သွားကြတယ်။ အဲဒီကောင်လေးတွေကို တကယ်ပဲ ရွံတယ်!】
…
…
သတိမထားမိလိုက်တဲ့ကြားထဲမှာ နောက်ထပ် မိနစ်သုံးဆယ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
ရာသီသွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဗဟုသုတတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဗိုလ်မှူး ယန်ဟဲက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ “ရှေးခေတ်အမျိုးသမီးတွေ တကယ်ပဲ ပင်ပန်းခဲ့ကြတာပဲ”