အခန်း (၃၆) - နှုတ်ခမ်းနီများ
ဒီခေတ်ကာလမှာ ကျန်းမြောင်ကို အလွန်အမင်း စိတ်ကျေနပ်မှုပေးတဲ့ အရာတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် - အိမ်ထောင်ပြုစရာမလိုခြင်း၊ ကလေးမွေးရာမှာ နာကျင်မှုမရှိခြင်း၊ ကလေးထိန်းရတာ မပင်ပန်းခြင်းနဲ့ ဒါတွေက ကိုယ့်ရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းကို မထိခိုက်စေခြင်းတို့ပါပဲ။
ဒါတွေအပြင် ကျန်းမြောင် ဘယ်လောက်ပဲ ချီးကျူးချီးကျူး မဝနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုရှိသေးတယ်၊ အဲဒါကတော့ ‘Aunt blocker’ (အမျိုးသမီးများအတွက် ဓမ္မတာပိတ်ဆို့ခြင်း) ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
အော်... ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒါက သူ့ရဲ့ တရားဝင်နာမည်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျန်းမြောင်ကပဲ ဒီလို နာမည်ပေးထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ နာမည်ကိုကြည့်လိုက်တာနဲ့တင် သူ့ရဲ့အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်နိုင်ပါတယ်။
တကယ်တမ်းမှာတော့ ဆေးပညာ တိုးတက်လာတဲ့အတွက် ဒီခေတ်မှာ အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ အရွယ်ရောက်ပြီးချိန်မှာ မျိုးပွားမှုဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို ခေတ္တရပ်တန့်ထားတဲ့ ခွဲစိတ်မှုမျိုး ပြုလုပ်ကြပါတယ်။
ဒီခေတ်လူတွေအတွက်တော့ ဒါဟာ ကာကွယ်ဆေးထိုးသလိုမျိုးပါပဲ။ အမျိုးသမီးတွေမှာ မျိုးဥကြွေခြင်းကို ရပ်တန့်စေပြီး အမျိုးသားတွေမှာ သုက်ပိုးထုတ်လုပ်မှုကို ရပ်တန့်စေရုံသာမက HIV အပါအဝင် လိင်မှတစ်ဆင့် ကူးစက်တတ်တဲ့ ရောဂါပေါင်း ၇၂၀ ကျော်ကနေလည်း ကာကွယ်ပေးပါတယ်။
ဒါတွေအားလုံးဟာ Women’s Crusaders of Mary ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ။ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်က အစပိုင်းမှာ အမျိုးသမီးတွေကို ရည်ရွယ်ပြီး ပြုလုပ်ခဲ့တာဖြစ်လို့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရမယ့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကနေ ကင်းဝေးစေခဲ့ပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချင်တဲ့အချိန်မှသာ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းနိုင်ပါတယ်။
နောက်ပိုင်းမှာတော့ လူတိုင်းအတွက် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လုပ်ဆောင်လာတဲ့ အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
ကိုယ်ဝန်မရခြင်း၊ ရောဂါမဖြစ်ခြင်း - ဒါတွေဟာ ဒီခေတ်လူတွေအတွက် လိင်ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေတဲ့ အခြေခံအချက်ပါပဲ။
အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ ဒါဟာ လူသားတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ကြီးမားတဲ့ ပံ့ပိုးမှုတစ်ခုလို့ ယုံကြည်ကြပါတယ်။
အမျိုးသမီးတွေအတွက်တော့ နောက်ထပ် အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခု ရှိပါသေးတယ် - အဲဒါကတော့ ဓမ္မတာလာခြင်း မရှိတော့တာပါပဲ။
ဒါကြောင့်! အဆင်ပြေလိုက်တာ! ပြီးတော့! စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး!
အရင်ဘဝတုန်းက ဓမ္မတာလာရင် နာကျင်လွန်းလို့ သတိလစ်မတတ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ကျန်းမြောင်ဟာ ဒီအကြောင်းကို တွေးမိတိုင်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားရပါတယ်။
ဒီလိုခေတ်မျိုးမှာ မွေးဖွားလာရတာ၊ ကြိုးစားပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို မနေထိုင်ဖို့ ဘာအကြောင်းပြချက်များ ရှိဦးမလဲ။ ဒါကြောင့် ကျန်းမြောင်ဟာ နေ့ရက်တိုင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ၊ ပြည့်စုံစွာနဲ့ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေအောင် နေထိုင်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တောင်းဆိုထားပါတယ်။
"ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာဗေဒဆိုင်ရာ အညွှန်းကိန်းတွေကို ကျေနပ်ရဲ့လား" ဟု ကျန်းမြောင်က အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
မျိုးပွားမှုဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ရပ်တန့်ထားတာကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းပြီး မျိုးဥကြွေခြင်းနဲ့ သုက်ပိုးထုတ်လုပ်မှုကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်စေတာဟာ မျိုးဆက်ပွားဖို့အတွက် ပြင်ဆင်တဲ့ ပထမဆုံးခြေလှမ်းပါပဲ။ ယန်ဟဲက ကျန်းမြောင်ရဲ့ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေအပေါ် မကျေနပ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့တဲ့အတွက် ကျန်းမြောင်က ဒီကိစ္စကို စကားစမြည်ပြောဖို့ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့တာပါ။
သူမ ယန်ဟဲက အရင်စပြောလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိပါ။
"မကျေနပ်သေးဘူး" ယန်ဟဲက ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါပေမဲ့ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်ကို ရုပ်သိမ်းပြီးနောက် ပြန်လည်သက်သာလာမယ့်ကာလနဲ့ မင်းရဲ့ လက်ရှိ လေ့ကျင့်ခန်းပြင်းထန်မှုကို ထည့်တွက်ကြည့်ရင် အဲဒီအချိန်ကျရင် အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အချိန်ဇယားဆွဲထားလိုက်ကြတာပေါ့"
ယန်ဟဲ စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ကျန်းမြောင်၏ တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့ကြားမှာ စားပွဲတစ်လုံးသာ မခြားထားရင် သူမ သူ့ဆီကို ထပ်ပြီး ခုန်အုပ်လိုက်တော့မှာပဲလို့ သူ ယုံကြည်နေမိသည်။
နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ။
သူမ ပြန်တော့မယ့်အချိန်မှာ ကျန်းမြောင်သည် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး နောက်သို့လှည့်ကာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည် - "ယန်ဟဲ! ကျွန်မ ကြိုးစားပါ့မယ်!"
ဒီတစ်ခါတော့ သူမ သူ့ကို "ဗိုလ်မှူး" လို့ မခေါ်တော့ပါ။ သူတို့နှစ်ယောက် အလွန်ရင်းနှီးပြီး နီးကပ်မှသာ သူ့နာမည်ကို ခေါ်တော့မည်ဖြစ်သည်။
"ငါသိပါတယ်" ယန်ဟဲသည် စင်္ကြံလမ်းတွင် ရပ်ရင်း ပြုံးကာ သူ့ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။
မင်းလိုချင်တဲ့ ထူးချွန်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေကို ငါ ပေးပါ့မယ်။
ကျန်းမြောင်တစ်ယောက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကိုက်ခဲပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းနေပေမဲ့ နှလုံးသားထဲမှာတော့ ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်လျက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
တံခါးပိတ်သွားတဲ့အခါ သူမ မမြင်လိုက်ရပေမဲ့ ယန်ဟဲရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက မှေးမှိန်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာတော့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင်သည် ဇီဝဓာတုဌာနသို့သွားကာ ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးသည့် အရည်အချို့ကိုယူ၍ မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် စိမ်လိုက်သည့်အခါ ပြန်လည်လန်းဆန်းသွားသည်။
ဇီဝဓာတုဌာနမှ ဒေါက်တာတေလာက အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည် - "ကျန်း၊ မင်း ဘာတွေလုပ်ခဲ့တာလဲ။ မင်းရဲ့ ကြွက်သားတွေထဲမှာ လက်တစ်အက်ဆစ် (lactate) ပမာဏ ဘယ်လောက်တောင် မြင့်မားနေလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား"
ကျန်းမြောင်က စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်သည် - 'တကယ်လို့ ရှင်သာ တောင်တစ်လုံးကို ဆယ်လှမ်းလောက် ထမ်းသွားကြည့်ပါလား၊ လက်တစ်အက်ဆစ် ထွက်နှုန်းက ကျွန်မထက်တောင် ပိုများနေဦးမှာ'
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ မနက်ခင်းမှာ လေ့ကျင့်ခန်း နည်းနည်းလုပ်လိုက်လို့ပါ" ဟု သူမ လေသံဝါးဝါးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူမရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက သူမဟာ ဆွဲငင်အားမြင့်မားတဲ့ ဂြိုဟ်တစ်ခုကနေ လာတာဆိုတာကို သိသွားပြီး အမျိုးသားတွေကြားထဲမှာ "မိန်းမမာ" လို့ နာမည်ကြီးသွားမှာကို သူမ မလိုလားပါ။
"လေ့ကျင့်ခန်းကို အတိုင်းအတာနဲ့ လုပ်သင့်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ကြွက်သားတွေ ထိခိုက်လွယ်တယ်" ဟု ဒေါက်တာတေလာက စေတနာဖြင့် အကြံပေးသည်။
ကျန်းမြောင် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီး သူမရဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းဆီ ပြန်လာခဲ့သည်။
ဒေါက်တာတေလာက သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်နေသည်၊ "ဘာလေ့ကျင့်ခန်းလုပ်လို့ လက်တစ်အက်ဆစ်တွေ ဒီလောက်တောင် ထွက်လာရတာလဲ"
"ခင်ဗျား မသိဘူးလား" လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်က ကုလားထိုင်နဲ့ လျှောလာရင်း ပြောသည်၊ "ဒေါက်တာကျန်းက ရည်းစားအသစ်ရထားတာလေ၊ သူမပြောပုံအရဆိုရင် သူမ အတော်လေး ကျေနပ်နေပုံပဲ။ သူတို့ မကြာခဏဆိုသလို လုပ်လေ့ရှိတာကြောင့် ဒေါက်တာကျန်းက ကိုက်ခဲပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းနေတတ်တာတဲ့"
ဒေါက်တာကျန်းမြောင်ဆိုတာ ဂုဏ်ယူတတ်သူဖြစ်ပြီး စံနှုန်းအလွန်မြင့်မားသူလို့ ကျော်ကြားသည်။ ကုမ္ပဏီထဲမှာ သူမကို လိုက်လျောသူတွေ အများကြီးရှိပေမဲ့ ကျား/မ မရွေး ဘယ်သူမှ သူမရဲ့ စံနှုန်းနဲ့ မကိုက်ညီလို့ အားလုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့တာဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်တာက သူမရဲ့ စံနှုန်းတွေက မြင့်လွန်းတာကြောင့် ရည်းစားအနည်းငယ်သာ ထားဖူးပြီး အရေအတွက်ကလည်း အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် လေးယောက်သာ ရှိခဲ့သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူမ ရည်းစားအသစ်ရသွားတာကြောင့် ကုမ္ပဏီအတွင်းက ဌာနအသီးသီးရဲ့ Chat room တွေနဲ့ အဖွဲ့တွေမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အတင်းအဖျင်း ခေါင်းကြီးပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဒေါက်တာကျန်းက သူမ မနက်ခင်းမှာ "လေ့ကျင့်ခန်း" နည်းနည်းလုပ်လိုက်တယ်လို့ပဲ ပြောခဲ့တာလေ။
တေလာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ အက်ဆစ်ဓာတ်တွေတောင် ထွက်လာတော့မလိုပါပဲ!
"အဲဒါမျိုး ပြင်းထန်တဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုမျိုးပဲ ဖြစ်ရမယ်! သူတို့အားလုံးက ကြမ်းတမ်းတဲ့ကောင်တွေ၊ ယဉ်ကျေးမှုမရှိကြဘူး၊ စကားပြောရင်လည်း ဘာမှနားမလည်ကြဘူး။ သူတို့ဆီမှာ ဘာတွေများ ကောင်းနေလို့လဲဆိုတာ ကျွန်တော် တကယ်ကို နားမလည်ဘူး!" သူက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။
အဲဒီကျမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက တေလာလည်း ဒေါက်တာကျန်းကို လိုက်လျောနေသူတစ်ယောက်ဖြစ်မှန်း သတိရသွားပြီး အလျင်အမြန် ရယ်မောကာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
ကျန်းမြောင်ကတော့ သူမရဲ့ ကလေးထိန်းသိမ်းရေး အစီအစဉ်မှာ ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုရရှိခြင်းရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုထဲမှာ နစ်မွန်းနေတာကြောင့် ဒါတွေကို လုံးဝ သတိမထားမိပါ။
"တာနာကာ!" သူမ တာနာကာရဲ့ ခေါင်းကို ဖက်လိုက်သည်၊ "မြန်မြန်ပြောစမ်း၊ ဘယ်ဆေးရုံက ကောင်းလဲ"
"လွှတ်! လွှတ်စမ်း! ငါ့ဆံပင်ပုံစံ ပျက်ကုန်ပြီ!" တာနာကာ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်နဲ့ ခြိမ်းခြောက်သည်၊ "ငါ့ကို မင်းရဲ့ လိင်တူချင်းချစ်သူ သူငယ်ချင်းလိုမျိုး မဆက်ဆံနဲ့၊ ငါက ယောက်ျားရော မိန်းမပါ ကြိုက်တာ"
"တော်စမ်းပါ၊ မင်းမှာ လိင်ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ မြန်မြန်ပြော၊ မင်းက ဘယ်ဆေးရုံမှာ မျိုးပွားမှုဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ် ရပ်တန့်ခဲ့တာလဲ"
"ဘာကို လိင်မရှိတာလဲ၊ ငါက နှစ်မျိုးလုံး ကြိုက်လို့ရတာကို... အော်၊ မင်းက ရပ်တန့်ဖို့ စဉ်းစားနေတာလား" တာနာကာက အံ့သြစွာဖြင့် ပြောသည်၊ "မင်းတို့ တွဲနေတာမှ မကြာသေးဘူးလေ။ ဒီလောက်တောင် ဖြစ်နေပြီလား"
"သူက ဒီမနက်ကပဲ စပြောတာ!" ကျန်းမြောင်က ကြွားလိုက်သည်။
"သူက တကယ်ပဲ မင်းအတွက် မှန်ကန်တဲ့သူ ဟုတ်ရဲ့လား။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး တကယ်ပဲ ကျေနပ်ရဲ့လား။ တခြားလူတွေကိုရော သေချာကြည့်ပြီးပြီလား" တာနာကာက လက်ပိုက်လျက် မေးခွန်းထုတ်သည်။
တခြားလူတွေကို ကြည့်ဖို့ အချိန်မရှိတော့ပါ။ သူမသာ ထပ်ပြီး ကြန့်ကြာနေရင် တစ်နေ့နေ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းနိုင်တော့မှာကို ကျန်းမြောင် တကယ်စိုးရိမ်နေတာပါ၊ ပြီးရင် ယန်ဟဲကို တခြားသူတွေက လုသွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် ပြဿနာတက်တော့မှာ။
"မဟုတ်ဘူး၊ သူပဲ!" သူမက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။
"အေးပါ၊ အေးပါလေ။ ငါက အဲဒီတုန်းက မိုတိုကြယ် (Moto Star) မှာ ရှိနေတာ။ အရမ်းကြီး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ AAA အဆင့်ရှိတဲ့ ဆေးရုံတစ်ခုခုကို ရှာလိုက်၊ ဘယ်ဆေးရုံမဆို ရပါတယ်" ဟု တာနာကာက နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ ငါ ရှောင်တူ (Xiaodu) ကို မေးကြည့်မယ်" ကျန်းမြောင်သည် သူမ၏ ရုံးခန်း AI ကို ခေါ်လိုက်သည်၊ "ရှောင်တူ!"
ရှောင်တူက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်၊ "ဒေါက်တာ၊ ဘာများ အလိုရှိပါသလဲခင်ဗျာ။ ကျွန်တော် အမြဲတမ်း အသင့်ရှိပါတယ်"
ဒါက... ယန်ဟဲရဲ့ အသံပဲ။
ပြီးတော့ သူ ကိုယ်တိုင်ပဲ သိသွားခဲ့တာ!
တာနာကာက မျက်လုံးကို ပင့်ကြည့်လိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်စွာ မေးသည်၊ "မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ"
ကျန်းမြောင် - "ဟင်?"
တာနာကာ - "ဘာလို့ မင်းမျက်နှာတွေ နီရဲနေတာလဲ"
ကျန်းမြောင် - "အင်း... ပူလို့ပါ"
တာနာကာ - "?? ဟုတ်လို့လား? ရုံးခန်းထဲမှာ အပူချိန်ကို အမြဲတမ်း ထိန်းညှိထားတာလေ"
ကျန်းမြောင်က အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ယန်ဟဲကို "လာမယ့် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ မနက်အတွက် ဒီနားတစ်ဝိုက်မှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်တဲ့ AAA အဆင့် ဆေးရုံမှာ ရက်ချိန်းယူထားလိုက်ပြီ" လို့ ပြောလိုက်သည်။
ယန်ဟဲကတော့ အိမ်ထောင်ပရိဘောဂ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားရင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို လှီးဖြတ်နေရင်း "ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော့်မှာလည်း အချိန်ရှိပါတယ်။ မင်းရဲ့ အလုပ်ချိန်ကိုသာ စနစ်တကျ စီစဉ်ထားလိုက်ပါ" ဟု ပြန်ပြောသည်။
သူဓားကိုင်ထားတဲ့အရှိန်က မြန်ဆန်လွန်းတာကြောင့် ကျန်းမြောင်တောင် မနည်းကြည့်လိုက်ရသည်။ ဓားချက်အနည်းငယ် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံနဲ့ တုံးလုံးကြီးဖြစ်နေတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေဟာ အရွယ်အစား တူညီလုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ အမျှင်လေးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရှင်က ဟင်းချက်တာတောင် အနုပညာဆန်အောင် လုပ်တတ်ပါလား!
ယန်ဟဲက သူ့ရဲ့ မျက်ဝန်းရှည်ကြီးတွေနဲ့ တစ်ချက်စောင်းငဲ့ကြည့်လာပြီး "နောက်တစ်ခါ ခိုးကြည့်ပြန်ပြီပေါ့" ဟု ပြောသည်။
မိသွားပြီ! ကျန်းမြောင်က မသိမသာ ငြင်းဆန်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်၊ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး! ကျွန်မက ရှင်နဲ့ ဆွဲငင်အားဆိုင်ရာ အချက်တွေကို တိုးမြှင့်ဖို့ ဆွေးနွေးမလို့ပါ!"
"ဟုတ်ပါပြီ၊ နားလည်ပါပြီ၊ မင်း ခိုးမကြည့်ပါဘူး" ယန်ဟဲက ရယ်မောရင်း ရုတ်တရက် သူမဆီ လျှောက်လာပြီး ငုံ့ကာ သူမကို နမ်းလိုက်သည်။ "မင်းအတွက် လေ့ကျင့်ခန်း အစီအစဉ်ကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီ။ ဆက်လုပ်လိုက်တော့"
"ရှင်... ရှင်... ရှင်!" ရုတ်တရက် အနမ်းခံလိုက်ရတဲ့ ဒေါက်တာကျန်းက သူမရဲ့ ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ စွပ်စွဲလိုက်သည်၊ "ကျွန်မတို့ တစ်ခုခု သဘောတူထားတာ မဟုတ်ဘူးလား"
"ဘာကို သဘောတူထားတာလဲ" ယန်ဟဲက မသိယောင်ဆောင်လိုက်သည်။
"ကလေးထိန်းသိမ်းရေး ကာလအတွင်းမှာ ကျွန်မတို့... မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီကာလအတွင်းမှာ ကျွန်မတို့ အဲဒီလို မလုပ်ဖို့ သဘောတူထားတာလေ!" ကျန်းမြောင်က ကန့်ကွက်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲက တံခါးဘောင်ကို မှီရင်း လက်ပိုက်ထားလိုက်သည်၊ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ နမ်းလို့ မရဘူးလို့တော့ မပြောခဲ့ကြပါဘူး"
ဒီလူက ပထမဆုံးတွေ့တုန်းကနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကွဲပြားခြားနားနေရတာလဲ။
"ရှင်က ဟန်ဆောင်တာ အရမ်းတော်တာပဲ" ကျန်းမြောင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "ကျွန်မတို့ စတွေ့တုန်းက ရှင်နဲ့ အခု ရှင်နဲ့က လုံးဝ လူနှစ်ယောက်လိုပဲ"
ယန်ဟဲရဲ့ မျက်လုံးတွေက ခဏတာ တုန်ခါသွားပြီးမှ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
"အရင်တုန်းကတော့ ကျွန်တော်တို့က စိမ်းသက်သူတွေလေ" သူက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းက ကျွန်တော့်ဆီမှာ တရားဝင် အချိန်ယူထားပြီးသားလေ"
အနာဂတ်မှာ တစ်ရက်သတ်မှတ်ပြီး ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ လိင်ဆက်ဆံဖို့ ချိန်းဆိုရတာက တကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်ပါပဲ။
ကျန်းမြောင်ရဲ့ နားရွက်တွေ နည်းနည်း ပူထူလာတာကြောင့် နောက်လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်၊ "ကျွန်မ လေ့ကျင့်ခန်း သွားလုပ်တော့မယ်"
ယန်ဟဲက သူမ ပြေးသွားတာကို ကြည့်နေရင်း အပြုံးတွေ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်လိုက်သည်။
ခဏအကြာမှာတော့ သူက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်၊ "ရှောင်နာ၊ ခုနက မီးဖိုချောင် တံခါးဝက ရိုက်ကူးထားတဲ့ ဗီဒီယိုဖိုင်ကို ပို့ပေးလိုက်"
ရှောင်နာက အလွန်ကျွမ်းကျင်စွာ ပြန်ဖြေသည်၊ "ဗိုလ်မှူးနဲ့ ဒေါက်တာတို့ တံတွေးချင်း ဖလှယ်နေတဲ့ အပိုင်းကို ပြောတာလားခင်ဗျာ"
"ဟုတ်တယ်"
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သောကြာနေ့ ရောက်လာပြီး ကုမ္ပဏီရဲ့ အကြီးအကဲ ဟယ်လီနာ အယ်လီဆန်ရဲ့ မွေးနေ့ညစာစားပွဲ အချိန်လည်း ရောက်လာခဲ့သည်။
ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ လူမှုရေးပွဲမျိုးမှာတောင် ကျန်းမြောင်က မိတ်ကပ်ကို လက်နဲ့ လိမ်းနေမှာ မဟုတ်ပါ။ သူမက ရေချိုးခန်းထဲမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် နေခဲ့ပေမဲ့ မိတ်ကပ်လိမ်းဖို့ မဟုတ်ဘဲ အကောင်းဆုံး ပုံစံကို ရွေးချယ်ဖို့အတွက် ဖြစ်သည်။
"အိုကေ၊ ဒါပဲ" နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျန်းမြောင်က ညစာစားပွဲအတွက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မိတ်ကပ်ပုံစံကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး မှန်ပေါ်ကို လက်နဲ့ အသာအယာတို့လိုက်သည်။
မှန်နောက်ကနေ မိတ်ကပ်စက်ရဲ့ ခေါင်းတပ်ဆင်မှု ထွက်လာပြီး သုံးစက္ကန့်အတွင်းမှာပဲ မိတ်ကပ်ပြင်ဆင်မှု ပြီးဆုံးသွားသည်။
သူမရဲ့ ဆံပင်ပုံစံကလည်း ရိုးရှင်းနေသည်။ ပုံမှန်ဆိုရင် ကျန်းမြောင်က ဆံပင်ကို မြင်းမြီးပုံစံပဲ စည်းလေ့ရှိသည်။ ဒီလိုပွဲမျိုးအတွက် သူမက ဆံပင်ပုံစံပြုပြင်တဲ့စက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။
ညစာစားပွဲအတွက် ဆံပင်ပုံစံက ချက်ချင်းဆိုသလို အဆင်သင့် ဖြစ်သွားပေမဲ့ ကျန်းမြောင်က ရွေးထားတဲ့ ပုလဲဆံထိုးကို ကိုင်ရင်း ဘယ်နေရာမှာ ထိုးလိုက်ရင် အကောင်းဆုံးဖြစ်မလဲဆိုတာကို မသိရှာပါ။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရပြီး အိပ်ခန်းအပြင်ဘက်ကနေ ယန်ဟဲက "ကျန်းမြောင်၊ ကျွန်တော် အသင့်ဖြစ်ပြီ" ဟု မေးသည်။
ဘယ်လောက်တောင် သိမ်မွေ့တဲ့ ပြောပုံလဲ။ သူ တကယ်ဆိုလိုတာက "ဒီလောက်ကြာအောင် စောင့်နေတာ၊ မင်း ပြန်လည်သက်သာလာပြီလား" ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါ။ သူလို စိတ်ရှည်တဲ့လူတောင် သူ့အကန့်အသတ်နဲ့ သူရှိတာပေါ့။
ကျန်းမြောင်က နှုတ်ခမ်းကို စူရင်း ပြုံးလိုက်ပြီး "ရှောင်နာ၊ သူ့အတွက် တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်" ဟု ပြောသည်။
ပြီးတော့ သူမက လှမ်းအော်လိုက်သည်၊ "လာပါဦး၊ ကျွန်မရဲ့ ဆံပင်ကို ကြည့်ပေးပါဦး"
ခြေသံတွေက ဝေးရာကနေ တဖြည်းဖြည်း တံခါးနားကို နီးကပ်လာသည်။ ကျန်းမြောင်က ဆံထိုးကို ကိုင်ထားရင်း "ဘယ်နေရာမှာ ထိုးရင် အကောင်းဆုံးဖြစ်မလဲ ကြည့်ပေးပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူမ ပြောပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ နောက်ကနေ ဘာအသံမှ ပြန်မလာပါ။
ကျန်းမြောင်က ဇဝေဇဝါနဲ့ မျက်လုံးကို ပင့်ကြည့်လိုက်သည်။
မှန်ထဲမှာတော့ စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်က သူမကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပလွန်းနေသည်။
စစ်ဝတ်စုံက ဒီလိုပုံစံမျိုးကိုး။ နေ့စဉ်ဝတ်တဲ့ အရာရှိယူနီဖောင်းနဲ့ ဆင်တူပေမဲ့ ပခုံးပေါ်က အမှတ်တံဆိပ်တွေက ပိုပြီး စတုရန်းပုံကျကာ ရင်ဘတ်မှာ ရွှေရောင် ကြိုးတန်းလေးတွေပါဝင်တာကြောင့် သူ့ရဲ့ မျက်နှာက ပိုပြီး ခန့်ညားထည်ဝါနေသည်။
ကျန်းမြောင်က အလိုအလျောက်ပဲ ခါးကို မတ်လိုက်မိသည်။
သူမရဲ့ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ယန်ဟဲက ရယ်မောလိုက်မိသည်။ အဲဒီရယ်သံထဲမှာ သူတို့နှစ်ယောက်သာ နားလည်နိုင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်—ကားမောင်းသွားတဲ့ ညတုန်းကတောင် သူက သူမရဲ့ ဒီလို အလေ့အကျင့်ကို ထောက်ပြခဲ့ဖူးသည်။
ကျန်းမြောင်ရဲ့ နားရွက်တွေ နည်းနည်း ပူထူလာပြီး "မြန်မြန်လုပ်ပါ!" ဟု ဆူလိုက်သည်၊ ပြီးတော့ "နည်းနည်းတော့ ယဉ်ကျေးပါဦး!" ဟု ထပ်ပြောလိုက်သည်။
ရှက်ရွံ့ပြီး စိတ်ဆိုးချင်ယောင်ဆောင်နေတဲ့ မိန်းကလေးရဲ့ ပုံစံက အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။
ယန်ဟဲက ပြုံးရင်း ရှေ့ကို တိုးလာကာ သူမလက်ထဲက ပုလဲဆံထိုးကို ယူလိုက်ပြီး "မလှုပ်နဲ့" ဟု ပြောသည်။
သူမကို ခဏလောက် အသေအချာ လေ့လာကြည့်ပြီးတဲ့နောက် နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ ပုလဲဆံထိုးကို ညင်သာစွာ ထိုးပေးလိုက်သည်။
အလှတရားနဲ့ အဆင်တန်ဆာက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဖြည့်စွက်ပေးနေသည်။
ယန်ဟဲရဲ့ လက်က အောက်ကို ကျသွားတဲ့အခါ ကျန်းမြောင်ရဲ့ ခါးသေးသေးလေးပေါ်ကို တိုက်ရိုက် ရောက်သွားပြီး သူမကို ပိုနီးကပ်အောင် ဆွဲယူလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင်က ခါးကို ပိုပြီး မတ်လိုက်မိသည်။
"ကျွန်-ကျွန်မထင်တယ်၊ သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီထင်တယ်" သူမရဲ့ အသံက ဘာလို့ တုန်ရီနေမှန်း သူမကိုယ်တိုင်လည်း မသိပါ။
ဖြစ်နိုင်တာက ယန်ဟဲရဲ့ လက်ဖဝါးက ပူနွေးမှုကြောင့် သူမ တုန်ရီနေတာ ဖြစ်နိုင်သည်။
သူမက မှန်ထဲက လူရဲ့ အကြည့်တွေကို ရင်ဆိုင်ရမှာ ကြောက်နေသည်။ အဲဒီအကြည့်တွေက ပြင်းထန်လွန်းသည်။
မူးဝေစရာကောင်းလောက်အောင်ပါပဲ။
အချိန်အတော်ကြာပြီးတဲ့နောက် သူမရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကနေ နက်ရှိုင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ "လှည့်လိုက်၊ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပါဦး"
လှည့်လိုက်ရင် အခြေအနေတွေ ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကျန်းမြောင် သိပေမဲ့ ယန်ဟဲရဲ့ လက်တွေက သူမခါးကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့ရဲ့ အားကိုလည်း တွန်းလှန်လို့ မရနိုင်ပါ။ သူမက သူ့အလိုအတိုင်း လှည့်ပေးလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
ရေကန်ဘောင်ကို ကျောမှီထားရင်း သူမက မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ စစ်ဝတ်စုံကော်လာအပြင်ဘက်က ယန်ဟဲရဲ့ လည်ပင်းရှည်နဲ့ ထင်ရှားတဲ့ လည်စေ့ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဒီထက် ပိုဆိုးတဲ့ အခြေအနေမျိုး မရှိနိုင်တော့ဘူး...
…မဟုတ်ဘူး၊ သူမ မှားသွားပြီ။ ရှိသေးတယ်!
ယန်ဟဲက ငုံ့လာပြီး သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။
သေစမ်း! သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းနီ!
ဒါပေမဲ့ ယန်ဟဲရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အဲဒီ နှုတ်ခမ်းနီတွေကိုပါ မြိုချပစ်ဖို့ ဖြစ်နေသည်။