ကျန်းမြောင် စိတ်တွေ လွင့်ပါးသွားမိသည်။ ဤသို့သော ခံစားချက်မျိုးကို သူမ ခံစားခဲ့ရသည်မှာ ကြာလှပြီ။ အသက်ရှင်နေသော လူသားတစ်ယောက်၊ သူ၏ လျှာပင်လျှင် နွေးထွေးမှုနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူက အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိသူဖြစ်ကြောင်းမှာ ထင်ရှားသည်။
အမှန်စင်စစ် သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကြားတွင် ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီသော ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ဖူးသည့် အောင်မြင်မှုမျိုး မရှိသူဟူ၍ မည်သူရှိမည်နည်း။ ယန်ဟဲ ကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးရှိသည့်သူအကြောင်းကိုတော့ ပြောဖွယ်ရာမရှိပေ။
ယန်ဟဲ သည် ကိုယ်ရောစိတ်ပါ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည့်အတွက် ကျန်းမြောင် ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများ အိပ်မက်တစ်ခုအတွင်း၌ နစ်မွန်းနေသကဲ့သို့ မှုန်ဝါးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ သူမ၏ မျက်လုံးများကို ထပ်မံ၍ နမ်းရှိုက်လိုက်ပြန်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် တအင့်အင့် ငိုရှိုက်သံနှင့်အတူ သူ၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး "မ...မလုပ်ပါနဲ့..." ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် သူမသည် ကျန်ရှိနေသေးသော အသိတရားအနည်းငယ်ကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်ပါ့မလား။ ယန်ဟဲ က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။
"မင်း တကယ်ပဲ ဒီလိုနည်းနဲ့ ကလေးလိုချင်တာလား" ဟု သူ မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် က တအင့်အင့် ငိုရှိုက်ရင်း "ဟုတ်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
"ဘာလို့လဲ" ယန်ဟဲ က အံ့ဩသွားမိသည်။ ကျန်းမြောင် ၏ ကလေးလိုချင်သော ဆန္ဒသည် သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တွန်းအားများကို မည်သို့ ကျော်လွန်သွားနိုင်သနည်း။ အထူးသဖြင့် သူမသည် လူမှုရေးဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များထက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များ ပိုမိုအားကောင်းနေသင့်သည့် ငယ်ရွယ်သော အရွယ်ဖြစ်နေပါလျက်နှင့်။
အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ထားရစ်ခဲ့ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူငယ်ချင်းများမှာလည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အဖော်များ ရှိကြမည်၊ အိမ်ထောင်ရေးဆိုသည်မှာ ဥပဒေအရ ဖျက်သိမ်းနိုင်သော စီးပွားရေး ဆက်ဆံရေးတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူမသည် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို မလိုလား။ သူမသည် အကွာအဝေးကြောင့်ဖြစ်စေ၊ စိတ်ခံစားမှုများ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကြောင့်ဖြစ်စေ မပြတ်တောက်သွားမည့်၊ ရှေးဦးစွာ ထားရစ်မသွားမည့် ခိုင်မြဲသော ဆက်ဆံရေးမျိုးကို လိုချင်သည်။
ကလေးတစ်ယောက်သာလျှင် သူမ လိုချင်သည့်အရာကို ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည်။
"အဲဒါက..." ကျန်းမြောင် သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သော်လည်း ယန်ဟဲ ၏ သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်သော ယောက်ျားပီသသည့် ရနံ့များက သူမ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ပြည့်နှက်လာသည်။ "မိဘဆိုင်ရာ အကျိုးခံစားခွင့်တွေ ရဖို့အတွက်ပါ"
သူမက ဆက်ပြောသည်၊ "ကျွန်မ ငယ်ရွယ်တုန်းမှာ တတ်နိုင်သလောက် ကြိုးစားပြီး စောစောစီးစီး အနားယူချင်တယ်။ ကျွန်မ တွက်ချက်ကြည့်ပြီးပြီ၊ ကျွန်မ လိုချင်တဲ့ အနားယူချိန်မျိုးကို အမြန်ဆုံး ရချင်တယ်ဆိုရင် မိဘဆိုင်ရာ အကျိုးခံစားခွင့်တွေက ကျွန်မရဲ့ ပင်စင်နှုန်းထားကို သိသိသာသာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါဟာ အကုန်အကျ အသက်သာဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပဲ"
လိမ်ညာနေတာပဲ၊ ယန်ဟဲ က တွေးလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် အကဲခတ်ကောင်းသူဖြစ်၍ ကျန်းမြောင် ၏ လှည့်စားမှုကို အလွယ်တကူပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။ ကျန်းမြောင် သည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အဘယ်ကြောင့် လိမ်ညာနေသသည်ကို သူ နားမလည်သော်လည်း သူမကို အရှက်ခွဲလိုက်ခြင်းတော့ မရှိခဲ့ပေ။
လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိကြသည်မဟုတ်ပါလား၊ ထို့ကြောင့် ဤသို့သော လရောင်အောက်တွင် အသေးစိတ်လိုက်၍ အဖြေရှာနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
ယန်ဟဲ သည် ခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်ပြီး သူမကို ထပ်မံ၍ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။
သူတို့ ခွာလိုက်ကြချိန်တွင် ကားသည် လသာဆောင်ပေါ်တွင် အလိုအလျောက် ဖြန့်ကားလာသော ကားရပ်နားသည့် ပလပ်ဖောင်းပေါ်၌ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ကော်လာကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆွဲကိုင်ထားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရဲတွတ်နေပြီး "ဒ-ဒါလောက်နဲ့ တော်ပြီ! ကျွန်မတို့... ဒီထက်ပိုပြီး မလုပ်သင့်တော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူတို့ ဒီထက်ပို၍ မလုပ်သင့်တော့ပေ၊ မဟုတ်ပါက မီးသတ်ကားပင်လျှင် ဤမီးကို ငြိမ်းသတ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ!
ယန်ဟဲ ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ကွေးညွတ်သွားသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ ကော်လာကို ဆွဲလိုက်ပြီး "ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ကာယ ကြံ့ခိုင်မှုက ဘယ်အချိန်ကျရင် ရှင် လိုချင်တဲ့ ပမာဏကို ရောက်မှာလဲ" ဟု မေးသည်။
လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိကြသည်။
ယန်ဟဲ က "ကြာမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဖြေသည်။
"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မ တတ်နိုင်သလောက် ကြိုးစားမယ်" ကားတံခါး ပွင့်သွားသောအခါ ကျန်းမြောင် သည် ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီး အိမ်ထဲသို့ ဝင်ကာ အိပ်ခန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
သူမ အရမ်းပူနေသည်။ ရေအေးဖြင့် အမြန်ဆုံး ရေချိုးပစ်ချင်နေသည်။
"ဆရာဝန်မ" ယန်ဟဲ သည် စင်္ကြံလမ်းတွင် ကျန်းမြောင် ကို ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"သိုလှောင်ခန်းကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ရင် ကျွန်တော့်ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အသက်ရှင်လျက်သား အရာတစ်ခုကိုပဲ အကြံပေးချင်ပါတယ်" ဟု သူက တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။
အို... ဘုရားရေ! ဤမျှ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားမျိုးဖြင့် ဤသို့သော စောက်ကျိုးနည်း စကားမျိုးကို ပြောထွက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း!
ပြီးတော့ သူက သူမကို "ဆရာဝန်မ" ဟု ပြန်ခေါ်နေပြန်ပြီလား?
"ရှင်ကိစ္စ ရှင်လုပ်ပါ!" ကျန်းမြောင် သည် ရှက်စိတ်နှင့် ဒေါသတို့ကြောင့် မျက်နှာရဲတွတ်ကာ အိပ်ခန်းထဲသို့ အတင်းဝင်သွားလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် ကျန်းမြောင် ၏ အိပ်ခန်းတံခါးမှာ ပြန်ပွင့်လာသည်။
"ဗိုလ်မှူးကြီး!" ကျန်းမြောင် သည် အိပ်ခန်းတံခါးမှ လှမ်းထွက်လာပြီး မျက်နှာကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရင်း "ကျွန်မ ကြိုပြောထားမယ်နော်။ ကျွန်မတို့က၊ အင်း... အရာရာကို အပြီးသတ်လိုက်ကြပြီဆိုပေမဲ့ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်တော့ လိုပါသေးတယ်။ ဒီကာလအတွင်းမှာ ရှင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိဘူး။ ကျွန်မတို့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ၊ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေပဲ! ကျွန်မတို့ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာနဲ့၊ အင်း... အတူတူနေတဲ့ ကိစ္စတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု မပတ်သက်ရဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူကတော့ တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ဆက်ဆံရေးကိုသာ အလေးထားပြီး ရိုးရှင်းတဲ့သူမျိုး မဟုတ်ပါလား။
"ဟုတ်ပါပြီ၊ ဆရာဝန်မ" ယန်ဟဲ က ပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းသောညပါ၊ ဆရာဝန်မ"
ကျန်းမြောင်: "..."
အော်၊ သူ၏ အပြုံးနှင့် "ဆရာဝန်မ" ဟု ခေါ်လိုက်ခြင်းက သူမကို ပို၍ပင် ဒေါသထွက်စေသည်။
စောက်ကျိုးနည်းကောင်!
"ကောင်းသောညပါ၊ ဗိုလ်မှူးကြီး" ကျန်းမြောင် သည် မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့လျက် ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် အိပ်ခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။
အိပ်ဖို့ဆိုသည်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ဖက်ခန်းက စောက်ကျိုးနည်းကောင်၊ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းခြင်း၏ သခင်အကြောင်းသာ ပြည့်နှက်နေသည်။
Xiaona ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အချက်ပြမှု စောင့်ကြည့်ရေး စနစ်ကို ပိတ်ထားခဲ့မိသည်မှာ ကံကောင်းသည်။ မဟုတ်ပါက Xiaona သည် တစ်ညလုံး သူမကို ငြီးတွားနေတော့မည်။
သူမသည် ငါးကင်ကဲ့သို့ တစ်ဖက်လှည့် တစ်ဖက်လှည့်နှင့် ကိုယ့်နှုတ်ခမ်းကို ပြန်ထိမိနေပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ အခက်အခဲများစွာဖြင့် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
ယန်ဟဲ သည် သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရေချိုးပြီး စိတ်ဖိစီးမှု ပြေလျော့စေမည့် ဗီဒီယိုများကို ကြည့်ရှုကာ လက်နောက်တွင် ပြုံးစိစိဖြင့် ဖိုင်များကို ပိတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော့် ပစ္စည်းရောက်မရောက် အခြေအနေကို စစ်ပေးပါ" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။
AI သည် အလိုအလျောက် စစ်ဆေးပေးပြီး သူလိုချင်သော ပစ္စည်းမှာ လမ်းတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လမ်းကြောင်းများကို အသုံးပြုထားသော်လည်း မြို့တော် ကြယ်စုတန်းသို့ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းသော လေယာဉ်များ မရှိသည့်အတွက် အဆင့်ဆင့် ခရီးစဉ်များဖြင့် လာရခြင်းဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် လိုဦးမည်ဟု သူ တွေးလိုက်သော်လည်း သူမ လိုချင်သည့်အရာကို သူ ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
သူမ အဘယ်ကြောင့် လိမ်ညာခဲ့သည်ကို သူ မသိသော်လည်း ကလေးတစ်ယောက် လိုချင်သည့် သူမ၏ ဆန္ဒမှာ စစ်မှန်ပြီး သူမ၏ ကြိုးစားမှုများမှာလည်း ရိုးသားသည်။
ဤချစ်စရာကောင်းပြီး ရွှင်လန်းတက်ကြွသည့် မိန်းကလေးသည် ထူးချွန်သော မျိုးရိုးဗီဇကို လိုချင်နေသည်၊ သူသည် သူမ၏ ဆန္ဒကို ပြည့်ဝစေရန် ကူညီပေးရင်း သူမကို အသေအချာပင် ပေးအပ်သွားမည်ဖြစ်သည်။
သူမ အလွန်ပျော်ရွှင်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်သည်။ မဟုတ်ပေလော။
ယန်ဟဲ သည် နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် ကျန်းမြောင် ကို အားကစားခန်းမ၌ တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
ကျန်းမြောင် သည် အလွန်စောစော ထသည်။ သူမသည် အိပ်ရာဝင်ဝတ်စုံကို ချွတ်ပြီး အားကစားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ အားကစားခန်းမသို့ သွားခဲ့သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ယန်ဟဲ သည် အတွင်း၌ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး ဝင်လိုက်သည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း သူမသည် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ ဒူးခေါင်းပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ထောက်ပြီး မနည်း ရပ်တည်လိုက်ရသည်။
"ထွက်သွား" ယန်ဟဲ သည် အသံကြားသောအခါ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့ဩသွားဟန်ဖြင့် "ဆွဲငင်အား ငါးဆ၊ မင်း ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
ငါးဆလား? သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံသွားခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ။ သို့သော် သူမသည် ဆွဲငင်အား ငါးဆကို တကယ်ပဲ ခံနိုင်ရည် ရှိနေတာလား? လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရကျိုး နပ်ပေသည်။
ကျန်းမြောင် သည် "ကျွန်မကို စမ်းခွင့်ပေးပါ" ဟု ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အသံမှာ တအင့်အင့်သာ ထွက်လာသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ စကားပြောရန်ပင် လေးလံလွန်းနေသည်။
သို့သော် သူမ၏ ပြတ်သားသော ကိုယ်ဟန်အမူအရာက သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြနေပြီး ယန်ဟဲ လည်း နားလည်သွားသည်။
သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်တွင် ပိုက်ထားလျက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ "ဒါက ဝန်ပိလွန်းတယ်"
သူက ထိုသို့ ပြောသော်လည်း ကျန်းမြောင် ၏ အရိုးသိပ်သည်းဆကို ထည့်တွက်ကြည့်လိုက်သည်။ ငါးဆသော ဆွဲငင်အားအောက်တွင် အလွန်ပင်ပန်းမည်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဝင်ရောက်မကူညီခဲ့သလို ဆွဲငင်အားကိုလည်း လျှော့ချမပေးခဲ့ပေ။
ကျန်းမြောင် မည်မျှကြာကြာ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ကို သူ သိချင်နေသည်။
ကျန်းမြောင် သည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်ထုတ်ကာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းများ လှမ်းလိုက်သည်။ သူမသည် တံခါးအနီးရှိ ကွက်လပ်တွင် သေးငယ်သော အဝိုင်းလေးတစ်ခုကို လျှောက်လိုက်သည်။ ခြေလှမ်း ဆယ်လှမ်းသာ ရှိသော်လည်း ထိုခြေလှမ်း ဆယ်လှမ်းကို လျှောက်ပြီးချိန်တွင် သူမသည် ချွေးများ ပြန်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး စိုရွဲနေကာ ပြီးခဲ့သည့်ညက ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းများထက်ပင် ပို၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။
တံခါးပေါက်ဆီသို့ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်ချိန်တွင် စကားပြောရန်ပင် ခက်ခဲနေသဖြင့် သူမသည် ယန်ဟဲ ကို မျက်လုံးဖြင့်သာ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲ ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပျော်ရွှင်ရိပ်သန်းလာသည်။ "Xiaona၊ ဆွဲငင်အားကို ပိတ်လိုက်တော့။"
ဆွဲငင်အား ပိတ်သွားသည်နှင့် ကျန်းမြောင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါ့ပါးသွားသော်လည်း သူမသည် အားအင်ကုန်ခမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။ ယန်ဟဲ က သူမ၏ ခါးကို အမြန်ပင် ထိန်းကိုင်လိုက်သည်။
"အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု သူက မေးသည်။
"ခဏ... လောက်" ကျန်းမြောင် သည် သူ့အပေါ် မှီတွယ်ရင်း အသက်ကို မနည်းရှူရှိုက်ကာ "နားပါရစေဦး" ဟု ပြောသည်။
ယန်ဟဲ က အနည်းငယ် သံသယဖြစ်ဟန်ဖြင့် "အလုပ်လုပ်ဖို့ ခွန်အား ကျန်သေးရဲ့လား" ဟု မေးသည်။
"ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ရိုးရိုးလေးပဲ... ဇီဝဓာတုဌာနကို သွားပြီး ပြုပြင်ရေးအရည် (repair fluid) ယူရုံပါပဲ" ကျန်းမြောင် သည် မောဟိုက်စွာ ပြောသည်။
"အရင်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန့်စင်လိုက်ဦး" ယန်ဟဲ သည် ငုံ့ကိုင်းကာ ကျန်းမြောင် ကို ပခုံးပေါ် ပင်ပိုးလိုက်သည်။
"ဟေး!" ကျန်းမြောင် သည် သူ့ကို ထုရိုက်လိုက်ပြီး "မင်းသမီးလို ချီသွားတဲ့ပုံစံက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ" ဟု မေးသည်။
"ဒီပုံစံက ပိုလွယ်တယ်" ယန်ဟဲ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။
ကျန်းမြောင်: "..." မင်းက ငါးဆသော ဆွဲငင်အားကိုတောင် လွယ်လွယ်လေး ခံနိုင်ရည်ရှိတာ၊ ဒီလောက်လေးများ တောင်မှ ပင်ပန်းနေတာလား?
စောက်ကျိုးနည်းကောင်!
"ငါးဆသော ဆွဲငင်အားအောက်မှာ ခြေလှမ်း ဆယ်လှမ်း လျှောက်နိုင်ခဲ့တာက ငါ့မျှော်လင့်ချက်ထက် ပိုသာနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆိုရင် ဒီလောက်ထိ ရမ်းမလုပ်ပါနဲ့" ယန်ဟဲ က ပြောသည်။ "လေ့ကျင့်ခန်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်ချင်ရင် ငါ့ကို ပြော၊ မင်းအတွက် အဆင်ပြေအောင် ချိန်ညှိပေးနိုင်တယ်"
ကျန်းမြောင် သည် အသံတစ်ချို့ကို ညည်းညူလိုက်သည်။
သူသာ ဝင်မပါခဲ့ရင် သူမ ဒီလောက် ရမ်းလုပ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ယဉ်ကျေးပျူငှာတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပဲ ဖြစ်နေလို့ မရဘူးလား? ဒါတွေအားလုံး သူ့အမှားပဲ!
"မြင့်မားတဲ့ ဆွဲငင်အားနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစွန်ထိ တွန်းအားပေးတာက အားကစားသမားတွေ ဒါမှမဟုတ် စစ်တပ်ကလူတွေ သုံးတဲ့ နည်းလမ်းမျိုးပါ" ယန်ဟဲ က ဆက်ပြောသည်။ "သာမန်လူတွေ ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး"
ကျန်းမြောင် သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရေရွတ်လိုက်သည်။
ရေရွတ်သံဖြစ်သော်လည်း ယန်ဟဲ ကြားလိုက်သည်။ သူ အရင်က ပြောခဲ့ဖူးသလိုပဲ သူမက "သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး" လို့ ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။
"ဒီနည်းလမ်းကို ဘယ်လိုတွေးမိတာလဲ" သူက မေးသည်။
"နိယာမက အတူတူပဲ မဟုတ်လား" ကျန်းမြောင် က နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ပြေးတဲ့အခါ အဆုတ်တွေ ပေါက်ထွက်တော့မလို ခံစားရတဲ့အထိ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွန်းအားပေးလိုက်ရင် နောက်တစ်ခါကျရင် ပိုဝေးဝေး ပြေးနိုင်လာမှာပဲလေ"
သူမသည် သူမ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းမှာ အမြီးရှည်သော သတ္တဝါတစ်ကောင်ထံမှ ရလာသည်ဟု သူ့ကို မပြောပြခဲ့ပေ။ ထိုအမြီးရှည်သော သတ္တဝါသည် မြင့်မားသော ဆွဲငင်အားအောက်တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစွန်ထိ တွန်းအားပေးရင်း နောက်ဆုံးတွင် စူပါဆိုင်းယန်း (super saiyan) ဖြစ်လာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် ကို သူမ၏ အိပ်ခန်းအတွင်းရှိ ရေချိုးခန်းထဲသို့ ပို့ဆောင်ပေးပြီး ချထားလိုက်သည်။ "သက်သာသွားပြီလား"
"အများကြီး သက်သာသွားပြီ" ကျန်းမြောင် သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ လက်မောင်းကြွက်သားများကို တင်းထားလိုက်သည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ခံစားချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းနေဆဲပင်။
ထိုအချိန်က မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း ပြန်လည်သက်သာလာချိန်တွင်တော့ ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းမြောင် သည် မြင့်မားသော ဆွဲငင်အားရှိသည့် ဂြိုဟ်တွင် မွေးဖွားလာသူဖြစ်ရာ သူမ၏ အခြေခံမှာ ကွဲပြားသည်။
"အကူအညီ ထပ်လိုသေးရင် ပြောပါ၊ ကျွန်တော် ကူညီပေးနိုင်တယ်" ဟု ထိုဗိုလ်မှူးကြီးက တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။
ကျန်းမြောင်: "..."
"ထွက်သွား၊ ထွက်သွားပါတော့!" သူမသည် သူ့ကို တွန်းထုတ်ပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ "မြန်မြန် ရေချိုးလိုက်ပါ၊ ရှင်တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးတွေနဲ့!"
တံခါးအပြင်ဘက်မှ အသံတိုးတိုး ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ယောက်ျားတွေဆိုတာ တစ်ခါလိုင်းကျော်ခွင့်ပေးလိုက်ရင် နောက်ထပ် လိုင်းတစ်ခုကို စမ်းသပ်ဖို့ ဘယ်တော့မှ လက်မတွန့်ကြဘူး!
တောက်!
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ ဘဝနှစ်ခုအတွင်း ရည်းစားသုံးယောက် ထားခဲ့ဖူးသည်။ ဤအရေအတွက်သည် ယန်ဟဲ အတွက်တော့ သန့်စင်သည်ဟု ထင်ရနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ ခေတ်ကာလ ယဉ်ကျေးမှု ကွာခြားချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နားလည်မှုလွဲခြင်း တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
မင်းနှင့် ချင်မင်းဆက်ခေတ်ကဆိုလျှင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ပြုံးပြရဲလျှင်ပင် အကျင့်ပျက်သူဟု သတ်မှတ်ခံရနိုင်သည်။ သို့သော် ၂၁ ရာစုတွင် ထိုသို့သော အမျိုးသမီးမျိုးကို သေချာပေါက် ရှေးရိုးစွဲနှင့် ခေတ်နောက်ကျသူဟုသာ သတ်မှတ်ကြမည်ဖြစ်သည်။
ယန်ဟဲ က အလွန်အမင်း အပြစ်ကင်းစင်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော ကျန်းမြောင် သည် ၂၁ ရာစုတွင် ရည်းစားသုံးယောက် ထားခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။ အကျင့်ပျက်သူဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း သူမတွင် အတွေ့အကြုံ မရှိသူတော့ မဟုတ်ပေ။
သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျန်းမြောင် သည် ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ နားလည်သည်။
သို့သော် ယန်ဟဲ နှင့် တွေ့တိုင်းတွင်မူ သူမသည် ဟော်မုန်းဓာတ်များ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံရသကဲ့သို့ သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုအားကို မခုခံနိုင်ဘဲ ဖြစ်ရသည်... _(:3∠)_
ရေချိုးပြီးသည်နှင့် သူမသည် အားအင်နည်းပါးနေဟန်ဖြင့် ထမင်းစားခန်းသို့ ရောက်လာသည်။
ရေချိုးပြီးစီးနှင့်ပြီဖြစ်သော ယန်ဟဲ သည် စားပွဲတွင် ထိုင်နေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
"လူသားတွေက ဘာလို့ ဒီလောက် ဆွဲငင်အား ပြင်းထန်တဲ့ ဂြိုဟ်တွေပေါ်မှာ သွားနေရအောင်အထိ အသည်းအသန် ဖြစ်နေရတာလဲ" ဟု ကျန်းမြောင် က နံနက်စာ စားရင်း တွေးတောသည်။
"သူတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့လို့ပါ" ယန်ဟဲ က ပြောသည်။ "ကမ္ဘာမြေရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ပျက်စီးသွားပြီး နေလို့မရတော့တဲ့အခါ လူသားတွေဟာ ကမ္ဘာမြေကနေ ထွက်ပြေးပြီး တခြားနေလို့ရတဲ့ ဂြိုဟ်တွေကို ရှာဖွေခဲ့ကြရတယ်။ ကြယ်တာရာ ကိုလိုနီခေတ်မှာ လူဦးရေ ထိန်းချုပ်မှု အစီအမံတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်း နောက်ဆုံးမှာ နေလို့ရတဲ့ ဂြိုဟ်တွေကို တွေ့ရှိခဲ့တဲ့အခါ လူဦးရေ ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်။ နှစ်ရာအနည်းငယ်အတွင်းမှာ လူဦးရေဟာ ဂြိုဟ်တွေ မထောက်ပံ့နိုင်တော့တဲ့အထိ တိုးပွားလာခဲ့ပြီး ဂြိုဟ်သစ်တွေကို ရှာဖွေဖို့ တွန်းအားပေးခံခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ နေလို့ရတဲ့ ဂြိုဟ်တွေက လုံလောက်မှု မရှိခဲ့တော့ လူတွေဟာ ဆွဲငင်အား ပြင်းထန်ပြီး အခြေအနေ နိမ့်ကျတဲ့ ဂြိုဟ်တွေဆီကို အာရုံစိုက်လာကြရတယ်။ မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေနဲ့ လူဦးရေ ရွှေ့ပြောင်းမှုတွေကတစ်ဆင့် လူဦးရေရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို မြင့်မားတဲ့ ဆွဲငင်အားနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ မျိုးဆက်တွေ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မျိုးရိုးဗီဇတွေ ပေးအပ်ရင်းနဲ့ပဲ ဆွဲငင်အား ပြင်းထန်တဲ့ ဂြိုဟ်တွေနဲ့ လုံးဝ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လာပြီး ဆွဲငင်အား ပိုပြင်းထန်တဲ့ ဂြိုဟ်တွေဆီကိုပါ ဆက်လက် တိုးချဲ့လာကြတယ်။ ရလဒ်အနေနဲ့ သူတို့ဟာ မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်မထားတဲ့ လူသားတွေထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်တဲ့ ဂြိုဟ်တွေကို စူးစမ်းနိုင်ခဲ့ကြတာပါ"
ကျန်းမြောင် သည် ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ "မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုနဲ့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရတဲ့သူတွေအားလုံးက ရာဇဝတ်သားတွေလို့ သမိုင်းစာအုပ်တွေထဲမှာ ဖတ်ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီခေတ်က အရူးအမူး ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်တွေပေါ့။ စူပါမားကတ်က သကြားလုံးတစ်လုံး ခိုးတာနဲ့တင် ထောင်ကျနိုင်တဲ့ ခေတ်မျိုးလေ။ ဒါကြောင့် တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရင် မြင့်မားတဲ့ ဆွဲငင်အားရှိတဲ့ ဂြိုဟ်တွေက ကျွန်တော်တို့ မျိုးဆက်တွေအားလုံးဟာ ရာဇဝတ်သားတွေရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေပဲ"
"ဒီခေတ်နဲ့ ယှဉ်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ အမျိုးသမီးဝါဒ ထွန်းကားလာတဲ့အခါ အမျိုးသမီးတွေက အိမ်ထောင်ပြုဖို့နဲ့ ကလေးမွေးဖို့ ငြင်းဆန်လာကြပြီး လူဦးရေ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့တယ်။ မျိုးဆက်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ အစိုးရ မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့တဲ့အထိ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့တာက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စပါပဲ" ယန်ဟဲ က ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မျိုးပွားနိုင်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို နိုင်ငံတော်ပိုင် ပစ္စည်းလို့ သတ်မှတ်ပြီး ကလေးမွေးခိုင်းဖို့ ဥပဒေထုတ်ရမယ့် အကြောင်းရင်းတော့ မဟုတ်ဘူးလေ!" ကျန်းမြောင် သည် ထိုခေတ်က အမျိုးသမီးများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် သွေးစွန်းသော သမိုင်းကြောင်းကို ပြန်တွေးမိပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "သူတို့က နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ ထိုက်တန်တာကို ခံစားခဲ့ရတာပဲ"
"မှန်ပါတယ်" တန်းတူညီမျှရေးခေတ်မှ အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သူ ယန်ဟဲ သည် ထိုအချိန်က အမျိုးသမီးများ၏ ခုခံမှုကို မှားယွင်းသည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ သူက ခေါင်းညိတ်၍ သဘောတူလိုက်သည်။ "အမျိုးသားတွေအတွက် သူတို့ရဲ့ အခွင့်ထူးတွေကို စွန့်လွှတ်ဖို့ဆိုတာ အရမ်း ခက်ခဲခဲ့တာပါ။ Maria အမျိုးသမီး တိုက်ပွဲဝင်မှုတွေရဲ့ သွေးစွန်းတဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ မရှိခဲ့ရင် နောက်ပိုင်းမှာ တန်းတူညီမျှရေး ဥပဒေတွေ ရှိလာမှာ မဟုတ်သလို အခုလို ကျားမ တန်းတူညီမျှမှုလည်း ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဟုတ်တယ်၊ အခု ကျွန်မတို့ ခံစားနေရတဲ့ အရာအားလုံး—အလုပ်တူရင် လစာတူ၊ ပညာရေးနဲ့ အလုပ်အကိုင်အတွက် တန်းတူအခွင့်အရေး၊ မိဘနှစ်ပါးစလုံးအတွက် ခွင့်ရက်၊ ကလေးမွေးဖွားမှုအတွက် အစိုးရရဲ့ ထောက်ပံ့ကြေးတွေ—အားလုံးက သူတို့ရဲ့ ကျေးဇူးတွေပါပဲ" ကျန်းမြောင် က ပြောသည်။
သူမသည် နံနက်စာ စားပြီးသော်လည်း ဗိုက်ဆာနေဆဲဖြစ်ရာ ယန်ဟဲ ၏ ပန်းကန်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။
ယန်ဟဲ သည် သူ မစားရသေးသော အစားအစာကို သူမဆီသို့ တွန်းပေးလိုက်သည်။ "အရင်စားလိုက်ပါ။" ထို့နောက် သူက နောက်ထပ်တစ်ပွဲ ပြင်ပေးဖို့ Xiaona ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
"ကျွန်မ စွမ်းအင်တွေ အများကြီး သုံးမိလို့ပါ။ ခြေလှမ်းတိုင်းက တောင်တစ်လုံးကို ရွှေ့နေရသလိုပဲ" ကျန်းမြောင် သည် သူမကိုယ်သူမ ခုခံကာကွယ် ပြောဆိုသည်။
ယန်ဟဲ သည် ပြုံးစိစိဖြင့် နံရံပေါ်ရှိ အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "အလျင်မလိုပါနဲ့။ ဖြည်းဖြည်းချင်း စားပါ။ မင်း ထွက်သွားရမယ့် အချိန် မရောက်သေးပါဘူး။"
ခဏရပ်ပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည်။ "မင်းရဲ့ အချိန်ဇယားကို စီစဉ်ထားလိုက်။ အရင်ဆုံး ပိတ်ဆို့မှုတွေကို သွားဖယ်ရှားလိုက်ကြရအောင်။"
ကျန်းမြောင် သည် အသားမုန့်တစ်ကိုက်ကို ကိုက်လိုက်ရင်း အံ့အားသင့်သွားကာ မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားသည်။