"အပိုဒေတာတွေကို ဖယ်ရှားပြီးတာနဲ့ Xiaodu ဆီကို ပို့ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။ မနက်ဖြန် ရုံးရောက်တာနဲ့ အဲဒီအချက်အလက်တွေကို ငါသေချာပေါက် ကြည့်ရမယ်" ဟု ဒေါက်တာဂျန်းက သူမ၏ လက်ထောက်အား မှာကြားလိုက်သည်။ "ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒါပါပဲ၊ ငါပြန်တော့မယ်။"
အလုပ်ကိစ္စများကို စီစဉ်ပြီးနောက် ဒေါက်တာဂျန်းသည် သူမ၏အိတ်ကို ကောက်ကိုင်ကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။
"ဒေါက်တာက ဒီရက်ပိုင်း စောစောပြန်နေတာပဲ၊ ချိန်းတွေ့နေတာများလား" ဟု လက်ထောက်က ပြုံးစစဖြင့် ခန့်မှန်းပြောဆိုလိုက်သည်။
ဒေါက်တာဂျန်းသည် ယခင်ကဆိုလျှင် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာပင် နေထိုင်သွားလိုသူမျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုရက်ပိုင်းတွင်မူ အလုပ်ဆင်းချိန်တန်သည်နှင့် သူမ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။
သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လွင်နေသည့် နွေဦးကာလကဲ့သို့သော အရိပ်အယောင်ကို လူတိုင်း သတိပြုမိကြသည်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ လှည့်စားလို့ မရနိုင်ပေ။ သူမ သေချာပေါက် လူတော်လူကောင်းတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့နေတာ ဖြစ်ရမည်!
တာနာကာ က ကော်ဖီခွက်ကို မှုတ်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် "ဖြစ်နိုင်တာပေါ့" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
လမ်းတွင် ဒေါက်တာဂျန်းက Xiaona ကို အဝေးမှ လှမ်းမေးလိုက်သည်၊ "Xiaona၊ သူ ဘာလုပ်နေလဲ။"
"ဒေါက်တာ၊ 'သူ' လို့ ပြောတဲ့အခါ Major ယန်ဟဲ ကို ရည်ညွှန်းတာလားရှင့်" ဟု Xiaona က မေးသည်။
"ဟုတ်တယ် Xiaona" ဟု ဒေါက်တာဂျန်းက ဆိုသည်၊ "နောက်ပိုင်း ငါတို့ စကားပြောရင် 'သူ' လို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ Major ယန်ဟဲ ကို ဆိုလိုတာလို့ မှတ်ထားလိုက်ပါ။ ဒါကို မင်းရဲ့ ဘာသာစကားဆိုင်ရာ ယုတ္တိဗေဒမှာ မှတ်သားထားပါ။"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ Xiaona မှတ်ထားပါ့မယ်။"
"ဒါဆို သူ အခု ဘာလုပ်နေလဲ" ဟု ဒေါက်တာဂျန်းက မေးသည်။
"Major က သူ့အခန်းထဲမှာပါ။ သူ့အခန်းက ကင်မရာစောင့်ကြည့်လို့ မရတဲ့ နေရာဖြစ်နေလို့ သူ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကို Xiaona မသိနိုင်ပါဘူး" ဟု Xiaona က ဖြေသည်။
ဒေါက်တာဂျန်း စိတ်ပျက်သွားသည်။ "သူ ဟင်းမချက်နေဘူးလား။"
ဒေါက်တာဂျန်း ဘာကြောင့် စောစောပြန်လာသနည်း။ သူမသည် တစ်နေ့တာလုံး ကုမ္ပဏီတွင် ယန်ဟဲ ညနေဘက် ဟင်းချက်ပေးပါ့မလားဟု တွေးတောနေခဲ့ပြီး ထိုအရာကို တစ်နေ့လုံး စိုးရိမ်တကြီး စောင့်မျှော်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"အခုလောလောဆယ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု Xiaona က ရိုးသားစွာ ဖော်ပြသည်။
သူမလည်း မျှော်လင့်ချက်ကြီးလွန်းနေတာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်သည့် ကျန်းယာ မမပင်လျှင် တစ်ပတ်မှ နှစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် သုံးကြိမ်သာ မီးဖိုချောင်ထဲ ဝင်လေ့ရှိသည်။ သူမ တစ်ခါလောက် အိမ်ချက်ဟင်း စားဖူးရုံနဲ့ Major ယန်က နေ့တိုင်း ဟင်းချက်ပေးလိမ့်မယ်လို့ လောဘတကြီး မျှော်လင့်နေမိတာလား။
သက်ပြင်းချမိသည်။
"အင်းပါ" ဟု ဒေါက်တာဂျန်းက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "သူ့ကို ပြောပေးလိုက်၊ ဒီနေ့ ငါ အလုပ်စောစောဆင်းလာတယ်လို့။ Nice Garden အနီးမှာ စားသောက်ဆိုင်ကောင်းကောင်းလေး တစ်ခုရှိတယ်၊ ကားနဲ့ဆို ၁၀ မိနစ်တောင် မကြာဘူး။ သူ သွားစားချင်လား မေးပေးလိုက်ပါ။"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဒေါက်တာ။"
ယန်ဟဲ သည် သူ၏အခန်းထဲတွင် ဟာ့ဒ်ဒရိုက်ထဲရှိ အသံနှင့် ရုပ်ပုံမှတ်တမ်းအားလုံးကို စနစ်တကျ စီစဉ်နေသည်။
(TN: ဒါတွေက ဘာလို့ ဒီလို ကျပန်းဖြစ်နေရတာလဲလို့ တွေးနေရင် သူက သူ့ရဲ့ ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းတွေကို ကြည့်နေလို့ ဖြစ်ပါတယ်။)
"ဒီတစ်ခါ တစ်ဦးချင်းယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ တကယ်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ့်သူ နည်းနည်းပဲရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲက အများစုကတော့ ကြောက်စရာမလိုပါဘူး။ ငါကြည့်ပြီးပြီ၊ Tori Pavich၊ Leclerc Dack Kray၊ Fanny White နဲ့ Old Yang တို့လောက်ပဲ ရှိတယ်။ အားလုံး ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာတွေပဲ။ အော်၊ ဒီတစ်ခါ တပ်မ (၇) က ပို့လိုက်တဲ့ Yalishan ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးကတော့ တော်သားပဲ၊ သူ ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်စာရင်း ဝင်မှာ သေချာတယ်။"
"မျက်လုံးကို ကျည်စထိသွားတဲ့ Raff ဆိုတဲ့ကောင်၊ ဒါက ကံဆိုးတာလား၊ ကံကောင်းတာလား။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ မသေသွားဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဦးနှောက်ထိသွားတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ခန္ဓာကိုယ်လှုပ်ရှားမှုတွေ ညှိယူဖို့ မလွယ်တော့ဘူး၊ အနားယူရတော့မှာပဲ။"
"မနေ့က ငါနဲ့ ချိန်းတွေ့တဲ့ ကောင်မလေးကတော့ ကောင်းသားပဲ၊ သူ့နာမည်က Cynthia တဲ့။ AI၊ သူ့နံပါတ်ကို ငါ့ရဲ့ အဆက်အသွယ်စာရင်းထဲ ထည့်ပေးထား၊ အုပ်စုက 'မိန်းကလေးများ'။"
"ဒီတစ်ခါ ဘာတွေ အမဲလိုက်နိုင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။ Snow Thunder Beast ဆိုတာ သာမန်သားကောင် မဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ခါ ဖမ်းနိုင်ရင် ငါ့ရဲ့ အမဲလိုက်မှတ်တမ်းဟောင်းကို ချိုးဖျက်နိုင်လိမ့်မယ်။"
ယန်ဟဲ သည် ပြန်ဖွင့်ပြသည့် အမြန်နှုန်းကို ချိန်ညှိကာ မျက်နှာပြင်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်ဖွင့်၍ စုဆောင်းထားသော ဗီဒီယိုများကို ကြည့်ရှုနေသည်။ သူသည် မြို့တော်ကြယ် ဆီသို့ လာသည့်လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ၎င်းတို့ကို ကြည့်ရှုခဲ့သော်လည်း အရေအတွက် များလွန်းသဖြင့် စီစဉ်ပြီး မဆုံးသေးပေ။ အားလုံးကို ကြည့်ရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် အရေးကြီးသည်ဟု မှတ်သားထားသည့် အပိုင်းများကိုသာ သူ ရွေးထုတ်ကြည့်ရှုနေသည်။
Xiaona က ကျန်းမြောင် ၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို ပြောပြလိုက်သောအခါ ယန်ဟဲ သည် အသံနှင့် ရုပ်ပုံမှတ်တမ်းအားလုံးကို ပိတ်လိုက်ပြီး Xiaona ကို ပြန်မဖြေဘဲ ကျန်းမြောင် ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။
ဖုန်းကို ချက်ချင်းပင် ဖြေကြားသည်။
"Major?" ဒေါက်တာဂျန်း၏ နုပျိုသော မျက်နှာလေး ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။
"ဒေါက်တာ" ယန်ဟဲ က ပြောသည်၊ "ဒီနေ့ အလုပ်စောစောဆင်းလာတာလား။"
"ဟားဟား၊ သတ်မှတ်ရက်ကလည်း ဝေးသေးတော့ အိမ်မှာ Major ရှိနေမယ်ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ စောစောပြန်ချင်စိတ် ပေါက်လာတာပါ။ အဲဒီစားသောက်ဆိုင်အကြောင်း ပြောပြရဦးမယ်..."
"ဒေါက်တာ၊ ဒီနေ့တော့ အိမ်မှာပဲ စားရအောင်၊ ကျွန်တော် ဟင်းချက်ပေးမယ်" ဟု ယန်ဟဲ က ကျန်းမြောင် ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမနက်ကပဲ ကျွန်တော် ပြောထားတယ်လေ။ ဒီနေ့ကစပြီး ဒေါက်တာ့ရဲ့ ပြန်လည်သန်စွမ်းရေး အစီအစဉ် စတင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ထမင်းစားပြီးရင် ပြင်းထန်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ လုပ်တာ မကောင်းဘူး။ အိမ်ပြန်လာခဲ့ပါ၊ လေ့ကျင့်ခန်း တစ်နာရီလောက် အရင်လုပ်ပြီးမှ ထမင်းစားရအောင်။"
"အော်? အင်း၊ ကောင်းပါပြီ!" ဒေါက်တာဂျန်း၏ အမူအရာကို အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းတို့ ရောယှက်နေသည်ဟု ဖော်ပြနိုင်သည်။
သူမ ဘာကြောင့် ပျော်နေရသနည်း။
ဖုန်းချပြီးနောက် ယန်ဟဲ သည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး "Xiaona၊ ဒေါက်တာ့ကို ပြောလိုက်၊ နံရိုးဟင်းကို မီးဖိုပေါ်မှာ တည်ထားပြီးပြီလို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ Major။"
"ဘာလဲ၊ Major ဟင်းမချက်ဘူးလို့ ခုနကပဲ ပြောလိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား" ကျန်းမြောင် ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
Xiaona သည် စက်ပစ္စည်းတို့၏ ပုံမှန်အတိုင်း ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်၊ "ဒေါက်တာ မေးတဲ့အချိန်က Major က အခန်းထဲမှာပဲ ရှိနေပြီး မီးဖိုချောင်မှာ ဟင်းမချက်နေသေးတာ အမှန်ပါပဲ။"
သို့သော် နံရိုးဟင်းမှာ မွန်းလွဲပိုင်းကတည်းက မီးဖိုပေါ်တွင် တည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒေါက်တာဂျန်းကသာ မီးဖိုချောင်တွင် ဟင်းချက်ထားခြင်း ရှိ၊ မရှိ မမေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
"Xiaona" သူမက ညွှန်ကြားချက်ပေးသည်၊ "Major ဟင်းချက်နေသလား၊ ဟင်းချက်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေ၊ မီးဖိုချောင်ထဲက အစားအစာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးလာရင် ယုတ္တိဗေဒအရ ဆက်စပ်ပေးထားပါ။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဒေါက်တာ" Xiaona က ခဏအကြာတွင် ပြန်ဖြေသည်၊ "ဆက်စပ်ထားပြီးပါပြီ။"
ယန်ဟဲ သည် မီးဖိုချောင်တွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ လှီးဖြတ်နေသည်။ သူက မကြော်ရသေးသည့်အတွက် မီးခိုးငွေ့များ မရှိပေ။ သူသည် မီးဖိုချောင်တံခါးကို "ဖွင့်" ထားလိုက်သည်။
Xiaona က "ဒေါက်တာဂျန်း တံခါးဝကို ရောက်နေပါပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယန်ဟဲ သည် ဝင်ပေါက်ခန်းဘက်မှ "ကျွန်မ ပြန်ရောက်ပြီ!" ဟု ကျယ်လောင်ပြီး ရွှင်လန်းသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ထိုအသံတွင် "အိမ်ပြန်ခြင်း" ဆိုသည့် လုပ်ရပ်ကို မျှော်လင့်တောင့်တနေသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်တက်ကြွသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
ယန်ဟဲ ၏ ဓားကို ကိုင်ထားသည့် လက်သည် မသိလိုက်ဘဲ ရပ်တန့်သွားပြီး လှီးဖြတ်သည့် ဘုတ်ပြားပေါ်သို့ ငေးကြည့်နေသည့် သူ၏ အကြည့်တို့မှာ နူးညံ့သွားသည်။
ကျန်းမြောင် သည် မီးဖိုချောင်တံခါးဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး အတွင်းကို လှမ်းကြည့်ကာ "ဝါး၊ ရှင်... ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို လက်နဲ့ လှီးနေတာလား" ဟု အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းယာ မမ ဟင်းချက်သည့်အခါတွင်ပင် စတိုးဆိုင်မှ အသင့်လှီးဖြတ်ထားပြီး ထုပ်ပိုးပေးထားသည့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကိုသာ သုံးလေ့ရှိသည်။ သူမသည် အရသာရှိစေရန်အတွက် အသာအယာ ကြော်လှော်ပေးရုံသာ ရှိသည်။
ယန်ဟဲ ကမူ လုံးဝ ရှေးရိုးဆန်သည့် ဟင်းချက်နည်းအတိုင်း လှီးဖြတ်သည့် ဘုတ်ပြားနှင့် မီးဖိုချောင်သုံးဓားကို အသုံးပြုကာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်နေသည်။
အလွန်ပင် ရှေးရိုးဆန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ဒေါက်တာဂျန်းသည် သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ရသည့်အခါတိုင်း တင်းမာနေတတ်သော်လည်း စကားပြောဆိုရင်းနှင့်မူ သူမ၏ သတိထားမှုကို မသိမသာ လျှော့ချလိုက်ပြီး ပိုမိုဖော်ရွေလာကာ မျက်လုံးများမှာလည်း တောက်ပလာတတ်သည်။
ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည့် အံ့အားသင့်ခြင်း၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် လေးစားခြင်းတို့ ပါဝင်သည့် အမူအရာကြောင့် ယန်ဟဲ သည် သူမကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
"မီးဖိုချောင်သုံး ပစ္စည်းတွေက သပ်ရပ်နေတာပဲ၊ မသုံးဘဲ ထားရတာ နှမြောစရာကောင်းတယ်လေ" ဟု သူက ပြောသည်၊ "ပြီးတော့ ကျွန်တော်က အားလပ်ရက်မှာလေ။"
ဟုတ်ပါသည်! သူသာ မပြောခဲ့လျှင် ကျန်းမြောင် သည် ဤနေရာတွင် ဟင်းချက်ခြင်းသည် ပင်ပန်းရမည့်အလုပ် မဟုတ်ဘဲ ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို မေ့သွားလိမ့်မည်!
"ဒါဆို... ကျွန်မကရော...?" သူမသည် သူမ၏ နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ မေးလိုက်သည်။
"Xiaona၊ ဒေါက်တာ့အတွက် ကျွန်တော် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်း အစီအစဉ်ကို ပို့ပေးလိုက်ပါ" ဟု ယန်ဟဲ က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် ၏ ရှေ့ရှိ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် လေ့ကျင့်ခန်း အစီအစဉ်အသစ် ပေါ်လာသည်။ ယခင်က သူမ မြင်ဖူးသည့် အစီအစဉ်ထက် အနည်းငယ်... လျော့ကျသွားပုံရသည်။
အချက်အလက်များကို အလွန်အာရုံစိုက်တတ်သူ ကျန်းမြောင် သည် မနေ့က သူမ မြင်ခဲ့ရသည့် အစီအစဉ်နှင့် ယခုအစီအစဉ်ကို နှိုင်းယှဉ်ကာ မည်မျှ လျော့ကျသွားသည်ကို ချက်ချင်းပင် ခန့်မှန်းတွက်ချက်လိုက်သည်။
ဒါက... လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရတာ ပျင်းတဲ့ သူမကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးလိုက်တာလား။ ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုကြောင့်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။
ကလေးရေ၊ ဖေဖေကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး၊ သူက ဘယ်လောက်တောင် သဘောကောင်းတဲ့သူလဲ!
"?" ယန်ဟဲ သည် သူမကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး "ရှင်းရှင်းလေးပဲ မဟုတ်လား။ ဒီလေ့ကျင့်ခန်းအတိုင်း လုပ်ပါ။ နားမလည်တာရှိရင် Xiaona ကို မေးနိုင်တယ်။ ကျွန်တော် သူ့ဆီမှာ လေ့ကျင့်ခန်း ပုံစံခွက်တစ်ခု တင်ပေးထားတယ်" ဟု ပြောသည်။
"ဟုတ်ကဲ့! အခုပဲ သွားလုပ်တော့မယ်!" ကျန်းမြောင် သည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး နောက်လှည့်ကာ အဝတ်လဲရန် သူမ၏ အခန်းဆီသို့ ပြေးသွားသည်။
ယန်ဟဲ: "..." သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကျန်းမာလာခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ဤသို့သော တက်ကြွမှုမျိုးမှာ တကယ်ကို နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
သူမလို မိန်းကလေးမျိုးကို ကိုယ့်ကလေးရဲ့ အမေအဖြစ် ရထားတာ၊ ကျေနပ်ရဲ့လား။
ယန်ဟဲ ၏ အကြည့်တို့သည် အောက်သို့ ရောက်သွားပြီး လှီးဖြတ်သည့် ဘုတ်ပြားပေါ်တွင် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားသည် အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ဝါးတားတား ဖြစ်နေပြီး၊ အတုံးအခဲလိုက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို အလွန်ပါးလွှာသည့် အမျှင်များ ဖြစ်သွားစေသည်။ တစ်ခုချင်းစီ၏ အထူမှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် မှာတော့ မောပန်းနွမ်းနယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကြွက်သားအင်အားကောင်းသည့် အမျိုးသားတစ်ယောက်က သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို လမ်းညွှန်ပေးနေသည့် စိတ်ကူးယဉ် မြင်ကွင်းမျိုးမှာ တစ်ခါမှ မဖြစ်လာခဲ့ပေ။ ယန်ဟဲ ကသာ မီးဖိုချောင်တွင် ဟင်းချက်နေပြီး၊ အားကစားခန်းမထဲတွင်မူ သူမတစ်ယောက်တည်း ချွေးတလုံးလုံးဖြင့် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေရသည်။
"ဒေါက်တာ၊ ဒီလေ့ကျင့်ခန်းအတွက် လှုပ်ရှားမှုနယ်ပယ်က ၁၃ ရာခိုင်နှုန်း လိုအပ်နေပါသေးတယ်။ ဆက်လုပ်ပါ၊ ၉ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၂ ရာခိုင်နှုန်း၊ ကောင်းပြီ၊ အခု မှန်ကန်သွားပါပြီ" ဟု Xiaona က ယန်ဟဲ တင်ထားသည့် စံနှုန်းများအတိုင်း တိကျစွာ လိုက်နာစေသည်။
ကျန်းမြောင်: "..." အီး... အီး... အီး!
တစ်နာရီကြာအောင် ညည်းတွားနေခဲ့ရသော်လည်း ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ၏ တောင်းဆိုချက်အားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့သည်။ လေ့ကျင့်ခန်း ပြင်းထန်မှုမှာ သူမ၏ ပုံမှန်နေ့စဉ် လေ့ကျင့်ခန်းထက် ပိုများသော်လည်း သည်းမခံနိုင်လောက်အောင်တော့ မဟုတ်ပေ။ ပင်ပန်းပြီး စိန်ခေါ်မှုတော့ ရှိသည်၊ သို့သော် ယန်ဟဲ သည် သူမ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကောင်းကောင်း နားလည်ပြီး သူမ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အစွန်းဆုံးအထိ ရောက်အောင် တိကျစွာ တွန်းအားပေးသည်။
အနည်းငယ် ပျင်းရိတတ်သူများဆိုလျှင် သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ခိုင်မာသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်အနည်းငယ် ရှိမည်ဆိုပါက သွားကို ကြိတ်ပြီး ဤအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ယန်ဟဲ သည် မီးဖိုချောင်တွင် ဟင်းချက်နေရင်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ၏ အကြည့်ကို ရှေ့ရှိ တောက်ပသော ဖန်သားပြင်ဆီသို့ မြှောက်ကြည့်သည်။ ကျန်းမြောင် အားကစားခန်းမတွင် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေစဉ် ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ စောင့်ကြည့်ရေး အချက်အလက်များမှာ စည်းချက်ညီညီ ခုန်ပေါက်နေသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် လိုက်မီအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းမျိုး။
ယန်ဟဲ သည် သူမ အားကစားခန်းမတွင် ရပ်တန့်ကာ အမောတကော အသက်ရှူနေပြီးနောက်၊ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်ကို မြင်ယောင်နိုင်သည်။
သူသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်လိုက်မိသည်။
လက်ဝှေ့ပွဲ တစ်ပွဲ၏ ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ လေ့ကျင့်ခန်း အစီအစဉ် ပြီးဆုံးကြောင်း အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ကျန်းမြောင် သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။
ရေထဲမှ ဆယ်ယူထားသကဲ့သို့ သူမတစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသည်။
"ဒေါက်တာ၊ Major၊ အရင်ဆုံး ရေချိုးလိုက်ကြပါဦး။ ပြီးမှ အတူတူ ထမင်းစားကြမယ်။"
"အို... ဟုတ်ကဲ့..." ဒေါက်တာဂျန်းသည် ထရန် ကြိုးစားရင်း "သူ့ကို ပြောလိုက်ပါ၊ ငါ အမြန်လုပ်လိုက်မယ်လို့" ဟု ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် ရေချိုးပြီးနောက် ထမင်းစားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်သောအခါ၊ သူမ၏ ခြေသလုံးကြွက်သားများ တုန်ရီနေသေးသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ သူမ ဒါကို ပြလို့ မရပေ။
"အိပ်ရာမဝင်ခင် နှိပ်နယ်ပေးတဲ့ ရေချိုးကန်ထဲမှာ စိမ်လိုက်ပါ" ဟု Major ယန်ဟဲ က အကြံပြုသည်။ "ကြွက်သားတွေကို ပြေလျော့စေရင် မနက်ဖြန်ကျရင် ပိုသက်သာသွားလိမ့်မယ်။"
ကျန်းမြောင် က "ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်။ ပုံမှန် လေ့ကျင့်ခန်းထက် ပြင်းထန်ပေမဲ့ အဲဒီလောက်လည်း မပင်ပန်းပါဘူး" ဟု ခေါင်းမာစွာ ပြောသည်။
"အင်း" Major ယန်ဟဲ ၏ အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲပေ။ "ဒေါက်တာ ညည်းတွားသံတွေကို ကျွန်တော် ကြားလိုက်တယ်။ ကြွက်သားတွေ နာကျင်နေရင် ဖြည်းဖြည်းချင်း သက်သာစေတဲ့ လိမ်းဆေးကို သုံးနိုင်ပါတယ်။"
"နေပါဦး၊ ကျွန်မ မညည်းပါဘူး..." ကျန်းမြောင် သည် စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူမ၏ လျှာကို ကိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ "!!!"
သူမ မညည်းပါဘူး၊ သူမ အနည်းငယ် ညည်းတွားလိုက်မိတာသာ ဖြစ်သည်!
သူက ခိုးနားထောင်နေတာပဲ!
Xiaona!
Xiaona သည် အိမ်ကို ၂၄ နာရီပတ်လုံး စောင့်ကြည့်နေသည်။
တကယ်တော့ ယန်ဟဲ ၏ ပိတ်ဆို့သည့် ကိရိယာ ပွင့်နေသည်ဖြစ်စေ၊ ပိတ်နေသည်ဖြစ်စေ၊ ကျန်းမြောင် ၏ မူလ ဆက်တင်များအရ အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းနှင့် ရေချိုးခန်းအားလုံးမှာ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် မရှိပေ။ သူမက သူတစ်ပါးကို ခိုးကြည့်တတ်သူ မဟုတ်ပါ။
သို့သော် ဧည့်ခန်း၊ ထမင်းစားခန်း၊ ဘက်စုံသုံးအခန်း၊ အားကစားခန်းမနှင့် မီးဖိုချောင် အပါအဝင် အခြားအခန်းအားလုံးမှာ Xiaona ၏ စောင့်ကြည့်မှု နယ်ပယ်အတွင်းတွင် ရှိသည်။ ယန်ဟဲ သည် အတူနေထိုင်သူဖြစ်သည့်အလျောက် အားကစားခန်းမကို သဘာဝအတိုင်း စောင့်ကြည့်နိုင်သည်။
မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။ ပြဿနာက ကျန်းမြောင် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေစဉ်မှာ စကားပြောတာ မရပ်တာပဲ!
"အာ အာ အာ၊ ကျွန်မ ဗိုက်တွေ အရမ်းနာတယ်!"
"အီး... အီး... ကျွန်မ မနိုင်တော့ဘူး!"
"ဝူး... ဝူး... ဝူး... Major ဒီနေ့ ဘာဟင်းတွေ ချက်ထားမလဲ မသိဘူးနော်!"
Major ယန်ဟဲ သည် စားပွဲပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်ကို တင်ထားရင်း တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ပြောသည်။ "ကျွန်တော် ဟင်းချက်နေတာလေ။ လူတစ်ယောက်တည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း နေရာနှစ်ခုမှာ မရှိနိုင်ဘူးဆိုတော့၊ ဒေါက်တာ အပျင်းမထူအောင် နားထောင်ပေးထားရတာပေါ့။"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့က ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းအတွက် ကြိုးစားနေကြတာပဲ မဟုတ်လား။"
"ဟုတ်တယ်မလား၊ ဒေါက်တာ?"
သူပြောသမျှ အရာအားလုံးက ယုတ္တိရှိနေသည်။
ဒါပေမဲ့ ဘာလို့များ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်က အဲဒီလို ကွေးညွှတ်နေရတာလဲ?
ဘာလို့များ သူ့အကြည့်ထဲမှာ လှောင်ပြောင်သလို အရိပ်အယောင်လေး ပါနေရတာလဲ?
အာ အာ အာ! ဒေါက်တာဂျန်း သူမ၏ ဆံပင်တွေကို ဆွဲနုတ်ပစ်ချင်နေသည်။
ဒီလူ၊ ဒီလူသား!
အဲဒီလို အေးစက်စက်နဲ့ တည်ကြည်တဲ့ မျက်နှာဖုံးတွေက အတုအယောင်တွေပဲ!
လိမ်ညာသူကြီး!