ယန်ဟဲ ကို တင်းကျပ်နေသည့် အင်္ကျီလက်ပြတ်နှင့် ပွပွယောင်းယောင်း အိမ်နေရင်း ဘောင်းဘီတို့ဖြင့် မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းမြောင် ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ “ကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ တစ်ပိုင်းတစ်စ ဝတ်ထားတာမျိုး မဟုတ်တော့ဘူး” ဆိုသည့် အတွေးနှင့် “အို... အဝတ်အစားတွေကြားကနေတောင် သူ့ရင်အုပ်ကြွက်သားတွေရဲ့ ပုံစံကို မြင်နေရတာပဲ၊ တကယ့်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိလိုက်တာ၊ ငါ ဘာလုပ်သင့်မလဲ” ဆိုသည့် အတွေးတို့အကြား လူးလွန့်နေတော့သည်။
“အဟမ်း” သူမသည် ယန်ဟဲ ရှေ့တွင် သူမ၏ အကြည်လင်ဆုံးမျက်နှာကို ပြရန် ကြိုးစားရင်း ပြုံးကာ “မနက်စာ စားကြရအောင်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ က လျှောက်လာပြီး ကုလားထိုင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ထိုင်လိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် ၏ မနက်စာမှာ ပေါင်းထားသော မုန့်များနှင့် ဆန်ပြုတ်ဖြစ်သည်။
ယန်ဟဲ ၏ မနက်စာမှာမူ ကြက်ဥနှင့် ဝက်ပေါင်ခြောက် ထည့်ထားသည့် အသားညှပ်ပေါင်မုန့်ကြီးများ ဖြစ်ပြီး အရေအတွက်အားဖြင့် ငါးခုပင် ရှိသည်။
သူ၏ နံနက်ခင်း လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင် ဒါသည် သဘာဝကျသည်ဟု ကျန်းမြောင် က ခံစားရသည်။ သို့သော်လည်း ယန်ဟဲ သည် အလွန်ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ စားသောက်နေသော်လည်း ထိုအသားညှပ်ပေါင်မုန့်ကြီးများမှာ လျင်မြန်စွာပင် ကုန်စင်သွားတော့သည်။
“ရှင် မနက်တိုင်း ဒီလောက်အများကြီး စားတာလား” ကျန်းမြောင် က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူမ သတိရသွားပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် “အဲ့... ပြီးခဲ့တဲ့ညကရော ရှင် အဝစားခဲ့ရဲ့လား” ဟု ထပ်မေးလိုက်သည်။
မနေ့ညက ညစာအတွက် ဟင်းပွဲတော်တော်များများ ရှိခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ကျန်းမြောင် ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ယန်ဟဲ နှင့် စကားပြောနေခြင်းအပေါ်တွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။ အိမ်တွင်းသုံး စက်ရုပ်များက ပန်းကန်များကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့သဖြင့် သူမသည် အစားအသောက် ဘယ်လောက်ကုန်သွားသည်ကို ဂရုမစိုက်မိခဲ့ပေ။
ပေါင်းမုန့်တစ်လုံးကို ကိုင်ထားရင်း မျက်လုံးအဝိုင်းသားနှင့် စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည့် သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းပုံကို မြင်သောအခါ ယန်ဟဲ ၏ နှုတ်ခမ်းတို့မှာ အလိုလိုပင် အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး “ကိုယ် ဝပါတယ်” ဟု ဖြေလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် စိတ်သက်သာရာရသွားကာ “ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူမ မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ယန်ဟဲ သည် သူမကို ပြုံးကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျန်းမြောင် တစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
“ဘ-ဘာဖြစ်လို့လဲ” သူမသည် ပေါင်းမုန့်မှ အဆီများ မျက်နှာပေါ် စွန်းပေသွားသလားဟု တွေးကာ မျက်နှာကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ပြီးတော့ ဒီလူက တကယ်ပဲ ပြုံးတတ်တာပဲ! ဒီတစ်ခါတော့ ခဏတာ တွေဝေစေမည့် အပြုံးမျိုး မဟုတ်ဘဲ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး နှုတ်ခမ်းတို့ ကွေးညွတ်ကာ ဖြူဖွေးသည့် သွားများကိုပါ ပေါ်လာစေသည့် ရိုးသားသည့် အပြုံးမျိုး ဖြစ်နေသည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်” ယန်ဟဲ သည် သူ၏ အမူအရာကို ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး လေးနက်သည့် လေသံဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးအရိပ်အယောင်များ ကျန်ရှိနေဆဲပင်။
ကျန်းမြောင် သည် မသိလိုက်ဘဲ ပါးပြင်တို့ ရဲတက်သွားသည်။
ဒါသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရှက်ရွံ့ပြီး မျက်နှာပူလာသည့် ခံစားချက်မျိုး မဟုတ်ပေ။ နှလုံးခုန်နှုန်း အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် နွေးထွေးသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
“တကယ်တော့ မနေ့ကတည်းက ရှင် ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေတာ” ဟု ယန်ဟဲ က ပြောသည်။
“ဟင်” ကျန်းမြောင် တစ်ယောက် နည်းနည်း ဝေဝါးသွားသည်။ “ဘယ်လိုမျိုးလဲ”
“ဒီလိုမျိုးလေ” ဟု ပြောရင်း ယန်ဟဲ သည် သူ၏ ပုခုံးကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားပြလိုက်သည်။
ရေခဲတုံးမျက်နှာပိုင်ရှင်ဖြစ်သူက ထိုမျှ သိမ်မွေ့သည့် ခန္ဓာကိုယ် အမူအရာကို သုံးပြီး “စိတ်သက်သာရာရသွားသည့်” ခံစားချက်ကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
ကောင်းပြီ၊ ဒီတစ်ခါတော့ ကျန်းမြောင် တစ်ယောက် ပါးပြင်ရဲရုံတင် မဟုတ်တော့ဘဲ သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး တကယ်ကို ပူထူလာတော့သည်။
“အဲ့ဒါက...” သူမ ရှက်ရွံ့သွားပြီး ဘယ်လို ရှင်းပြရမှန်း မသိတော့ပေ။
“ကျွန်မ ခြောက်ထောင်နှစ်ပေါင်းကနေ အချိန်ခရီးနှင်လာကတည်းက ရှင့်ကို သဘောကျနေခဲ့တာ! ရှင့်ရဲ့ သုက်ပိုးကို မရမချင်း ကျွန်မ အနားယူမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီအတွက် ကျွန်မ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတာ!” — ဒီလို ပြောလိုက်ရင်တော့ သိပ်မမှန်သလိုပဲ မဟုတ်လား။
“ဒေါက်တာ” ယန်ဟဲ က နှုတ်ခမ်းကို တစ်ဖက်စောင်းကာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ကလေးမွေးဖွားဖို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုတဲ့ ဒေါက်တာရဲ့ စိတ်ရင်းကို ကျွန်တော် ခံစားမိပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး အမြဲတမ်း စိတ်လှုပ်ရှားမနေပါနဲ့။ စိတ်ဖိစီးမှုလွန်ကဲရင် ဟော်မုန်းတွေကို ထိခိုက်စေပြီး မျိုးဥကြွေတာကိုပါ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
အကယ်၍သာ ထိုသို့ ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူမသည် မျိုးဥလှူဒါန်းသူအဖြစ် အရည်အချင်း မပြည့်မီတော့မည်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင် သည် ချက်ချင်းပင် “တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ သတိထားပါ့မယ်၊ ကျွန်မရဲ့ မျိုးဥ... အာ? အာ? အာ?” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ မျက်နှာကို အုပ်ကိုင်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
“ရှင်၊ ရှင် ပြောတာက...!!”
လှပသော မိန်းကလေး၏ ဖြူဖွေးသည့် အရေပြားပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ပန်းရောင်သန်းလာသည်။ သူမ၏ တက်ကြွနေသော မျက်လုံးတို့မှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပျော်ရွှင်မှုတို့ဖြင့် တောက်ပနေပြီး ပိုမို ကြည်လင်နေသည်။
သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက မွေးလာမည့် ကလေးက ယောကျာ်းလေးဖြစ်ဖြစ်၊ မိန်းကလေးဖြစ်ဖြစ် တကယ်ကို ချစ်စရာကောင်းနေမှာ အသေအချာပင်။
ထိုအရာကို မျှော်လင့်ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ရင်ထဲတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ပျော်ရွှင်မှုတို့ အပြည့်အနှက် ဖြစ်သွားရသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်” ယန်ဟဲ သည် ရေခဲတုံးကဲ့သို့ အေးစက်သည့် အမူအရာကို ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက သူ၏ အတိတ်ကို မသိသည့် သူစိမ်းတစ်ယောက်ပဲလေ။ နည်းနည်းလောက် စိတ်လျှော့ထားလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။
ကျန်းမြောင် က စကားထစ်ပြီး “ဒါပေမဲ့၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ စမ်းသပ်ပေါင်းသင်းမှုက...” တစ်ညတည်းတင် မဟုတ်လား။
“အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေတွေ၊ မျိုးရိုးဗီဇ အမှတ်တွေ၊ ဉာဏ်ရည်၊ ခန္ဓာကိုယ် ကျန်းမာရေး... အသွင်အပြင်၊ စီးပွားရေး အခြေအနေတွေပဲ မဟုတ်လား” ဟု ယန်ဟဲ က ပြောသည်။ “စမ်းသပ်ပေါင်းသင်းတယ်ဆိုတာက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ရဲ့ နေထိုင်မှုပုံစံတွေကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်တာပဲ ရှိတာပါ။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ကတော့ ဘယ်ပတ်ဝန်းကျင်မှာမဆို လိုက်လျောညီထွေ နေနိုင်တာမို့ ဒေါက်တာရဲ့ နေထိုင်မှုပုံစံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ တောင်းဆိုချက် မရှိပါဘူး”
ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မတို့က အိမ်ထောင်ပြုကြတာမှ မဟုတ်တာ၊ ကလေးပဲ အတူယူကြမှာလေ။ ဉာဏ်ကောင်းမယ်၊ လှပမယ်၊ ကျန်းမာမယ်၊ ချမ်းသာမယ်ဆိုရင် ရပြီ!
ကျန်းမြောင် တစ်ယောက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး “ကလေး အမြန်ယူကြရအောင်” ဟု ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ယန်ဟဲ က “ဒါပေမဲ့...” ဟု ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့၊ သို့သော်လည်း၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ — ဤစကားလုံးများမှာ ကျန်းမြောင် ယခုအချိန်တွင် ကြားချင်သည့် စကားများ မဟုတ်ပေ! ယန်ဟဲ က ဤသို့ အလှည့်အပြောင်းကို မိတ်ဆက်လိုက်ပြီး စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကျန်းမြောင် ကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်သည်။
“တစ်ခုခု ပြဿနာ ရှိလို့လား” ကျန်းမြောင် က သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ကိစ္စတစ်ခုတော့ ရှိတယ်” ဟု ယန်ဟဲ က ပြောသည်။ “မနေ့ညက ကျွန်တော် ဒေါက်တာရဲ့ နိုင်ငံသားမှတ်တမ်းတွေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ ဒေါက်တာကျန်းက ထူးချွန်တဲ့ ဉာဏ်ရည်မြင့်မားသူတစ်ယောက်ဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒေါက်တာရဲ့ ဉာဏ်ရည်အချက်အလက်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု အချက်အလက်တွေက နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ နည်းနည်း နိမ့်နေတယ်”
“ဟင်” ကျန်းမြောင် တစ်ယောက် နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။ “မနိမ့်ပါဘူး၊ ကျွန်မရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု အမှတ်က တခြားသူတွေထက် အများကြီး ပိုမြင့်တာပါ”
“ဒါက စံဆွဲငင်အားရှိတဲ့ ဂြိုဟ်တွေက လူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်တာလား” ဟု ယန်ဟဲ က မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် ရုတ်တရက် အသံတိတ်သွားသည်။
ယန်ဟဲ သည် ထပ်မပြောတော့ပေ။ သူသည် နံရံရှိ အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းကာ “အချိန် နောက်ကျနေပြီ၊ ဒေါက်တာ အလုပ်သွားတာ နောက်ကျမှာ စိုးလို့ပါ။ အရင်စားကြရအောင်။ ဒီအကြောင်းအရာကို ဒေါက်တာ ညနေ ပြန်လာမှပဲ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဒါလည်း အဆင်ပြေပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေအားလုံးကို လက်ခံထားပြီးပြီဆိုတော့ တခြားကိစ္စတွေကတော့ ညှိနှိုင်းလို့ ရတာပေါ့။
မထွက်ခွာခင် ယန်ဟဲ က “အခန်းကို အနည်းငယ် ပြင်ဆင်မွမ်းမံလို့ ရမလား” ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။
“ရတာပေါ့၊ ရပါတယ်” ကျန်းမြောင် က ဝမ်းသာအားရ သဘောတူလိုက်ပြီး ယန်ဟဲ ကို အိမ်တွင်း စမတ်စနစ်အား အသုံးပြုခွင့် ချက်ချင်း ပေးလိုက်သည်။ “ရှင် ဘာလိုလို အကုန်ပြောပါ၊ ရှောင်န (Xiaona) ကိုပဲ ခိုင်းလိုက်ပါ”
သူမ ကုမ္ပဏီသို့ အနည်းငယ် နောက်ကျမှ ရောက်သွားပြီး တာနာကာ က နံနက်ခင်း၏ ပထမဆုံး ကော်ဖီခွက်ကို သောက်သုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပူနွေးနေသည့် အဖျော်ရည်ကို မှုတ်လိုက်ရင်း သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းမြောင် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲ ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အံ့အားသင့်သွားပြီး “ဝါ... ဒီနေ့ တစ်ခုခု ကောင်းတာ ဖြစ်လာတာလား။ အော် ဟုတ်သားပဲ! အဲ့ဒီ ဗိုလ်မှူးကြီး မနေ့က ရောက်လာတယ် မဟုတ်လား။ ဘယ်လို ဖြစ်လာလဲ” ဟု အော်မေးလိုက်သည်။
“ခန့်မှန်းကြည့်ပါဦး~” ကျန်းမြောင် က အသံတွင် အပြုံးတို့ ရောယှက်လျက် ဖြေလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ တောက်ပနေတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ရတာ မင်း အတော်လေး ကျေနပ်နေပုံပဲနော်” တာနာကာ က ရယ်မောလိုက်သည်။
“သူက အဲ့ဒီလူပဲ” ကျန်းမြောင် သည် ကုလားထိုင်ကို ဆွဲယူကာ တာနာကာ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး အိပ်မက်ဆန်သည့် အမူအရာဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ကာ “ကျွန်မ ကလေးရဲ့ စံပြ ဖခင်လောင်းပါပဲ!” ဟု ပြောလိုက်သည်။
တကယ်တော့ သူသည် ကျန်းမြောင် ၏ ယခင်ဘဝက စံပြ အမျိုးသားပုံစံလည်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းပြီ၊ အဲ့ဒီအကြောင်းကိုတော့ ဆက်မပြောတော့ပါဘူး။
“အို... အို~” တာနာကာ က ရယ်မောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် Allison စစ်လက်နက်ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းကို တာဝန်ယူပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံး စီမံကိန်းမှာ တာနာကာ နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကာလအတွင်းတွင် လူငယ် ကျန်းမြောင် သည် တာနာကာ ၏ အထက်လူကြီး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သူက ယခုအခါ သူမ၏ လက်ထောက် ဖြစ်နေသည်။ အသက်အရွယ် ကွာခြားမှုမှာ နှစ်သုံးဆယ်နီးပါး ရှိသော်လည်း ထိုနှစ်ဦးမှာ အလွန် အဆင်ပြေကြသည်။
အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ် တာနာကာ သည် အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ ရင့်ကျက်သည့် ရုပ်ရည်ရှိပြီး သူ၏ ရယ်မောသံတွင် ကလေးဆန်သည့် ပျော်ရွှင်မှု အငွေ့အသက်လေးများ ပါဝင်နေသည်။
“သွား၊ သွား၊ သွား။ အဲ့ဒီအတွေးတွေကို ခေါင်းထဲက အမြန်ထုတ်လိုက်စမ်းပါ!” ကျန်းမြောင် က ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။
“အမြဲတမ်း အတူတူရှိနေပြီး တူညီတဲ့ အဆောက်အအုံမှာပဲ နေရမှာလေ” ဟု တာနာကာ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေသံဖြင့် ပြောသည်။
အရင်းအမြစ်ကို ပြန်ကြည့်လျှင် တာနာကာ ဆိုသည့် နာမည်မျိုးရိုး၏ ဘိုးဘေးများသည်လည်း ရှေးဟောင်းကမ္ဘာမြေ၏ အရှေ့တိုင်းယဉ်ကျေးမှုမှ ဆင်းသက်လာကြသူများ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာရှိ အလယ်တန်းကျောင်း သမိုင်းသင်ခန်းစာများတွင် ကျောင်းသားများအား ၎င်းတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုအရင်းအမြစ်များကို ရှာဖွေလေ့လာစေရန် လမ်းညွှန်ပေးသည့် အထူးသင်ရိုးညွှန်းတမ်းတစ်ခု ရှိသည်။ တာနာကာ နှင့် ကျန်းမြောင် တို့သည် အလွန်အဆင်ပြေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည်လည်း ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များအပေါ် နက်ရှိုင်းစွာ အခြေခံထားသည်။
“မဖြစ်နိုင်တာ!” ကျန်းမြောင် က သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ‘အိတ်စ်’ (x) ပုံစံ ယှဉ်လိုက်သည်။ “သူနဲ့တော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး!”
တာနာကာ က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် က အလေးအနက်ဖြင့် “လူတွေ ပြောနေကြတာ မကြားဖူးဘူးလား။ ကိုယ့်ရဲ့ မိတ်ဖက်နဲ့ အချစ်ရေး ကိစ္စမျိုး မပတ်သက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ တာဝန်တွေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိနေတဲ့နေရာကနေ အရာအားလုံး ရှုပ်ထွေးသွားဖို့က လွယ်လွန်းတယ်လေ” ဟု ပြောသည်။
“အော်၊ အဲ့ဒီအကြောင်း ကြားဖူးပါတယ်” တာနာကာ က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ မူလတန်းကြို သင်တန်းတက်ခဲ့တဲ့ စုံတွဲတစ်တွဲ ရှိတယ်။ သူတို့ နောက်ဆုံးတော့ အတော်လေး ရှုပ်ထွေးသွားတယ်လို့ ကြားတယ်။ ကလေးက မူလတန်းအရွယ်တုန်းကတင် သူတို့က ကလေးထိန်းသိမ်းခွင့်ကို ကျောင်းဆီ လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာ။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးလည်း မကောင်းတဲ့ အခြေအနေနဲ့ လမ်းခွဲသွားကြတယ်”
“တွေ့လား!” ကျန်းမြောင် က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်တော် သိပ်တော့ နားမလည်ဘူး” တာနာကာ က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော်က လိင်တူစိတ်ဝင်စားသူမို့လို့လား”
“ဖြစ်နိုင်ချေ နည်းပါတယ်။ သမိုင်းစာအုပ်တွေကို လှန်ကြည့်ပြီး ရှေးဟောင်းကမ္ဘာမြေရဲ့ အိမ်ထောင်ပြုပုံစံတွေကို လေ့လာကြည့်မယ်၊ ‘မုဆိုးမအဖြစ် ကလေးပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေကို ရှာဖွေကြည့်မယ်ဆိုရင် ပိုပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ နားလည်မှု ရလာနိုင်ပါတယ်” ဟု ကျန်းမြောင် က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ၊ နောက်မှပဲ ရှာကြည့်တော့မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကော ဘယ်လိုလဲ” တာနာကာ က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။ “မင်းရှေ့တည့်တည့်မှာ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေတာတောင် မင်း မငြိဘူးလား။ မင်းက ယူနီဖောင်းဝတ်တဲ့သူတွေကို သဘောကျတယ်လို့ မှတ်မိနေတာပဲ”
“တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ မတူတဲ့ လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ အနှစ်သာရဆိုတာ” ဟု ကျန်းမြောင် က ခံစားချက်မဲ့သည့် အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။ “ဆန္ဒတွေကို ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုနဲ့ ကျော်လွှားနိုင်စွမ်းမှာပဲ ရှိတာပါ”
တာနာကာ က ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဒါဆို မင်းက သူနဲ့ ရင်းနှီးမှုယူချင်နေတုန်းပဲပေါ့?”
ဖြစ်ရမှာပေါ့! အဲ့ဒီ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ ဟော်မုန်းအစုအဝေးကြီးနဲ့ဆို ဘယ်သူများ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်ပါ့မလဲ။
“ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ယောက်ျားတွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေပေမဲ့ ကလေးရဲ့ ဖခင်ဖြစ်ဖို့အတွက် သင့်တော်တဲ့သူကတော့ အစားထိုးလို့ မရဘူး” ကျန်းမြောင် က လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ဆုပ်လိုက်သည်။ “တစ်ဖက်မှာ ချိုမြိန်နေတိုင်း နောက်တစ်ဖက်မှာလည်း ချိုမြိန်လိမ့်မယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။ ငါးကိုလည်း လိုချင်၊ ဝက်ဝံလက်သည်းကိုလည်း လိုချင်လို့တော့ မရဘူးလေ။ ယောက်ျားတွေထက်စာရင် ကလေးကိုပဲ ငါ ရွေးချယ်တယ်!”
တာနာကာ က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မင်း သူ့အပေါ်မှာ ဒီလောက်တောင် ကျေနပ်နေတာလား?”
“သူ့ကို ဘယ်လောက် အမှတ်ပေးမလဲ သိလား? ဆယ်မှတ်…” ကျန်းမြောင် က လက်သီးနှစ်ဖက်လုံးကို မြှောက်လိုက်ပြီး “++++++!” ဟု ပြောသည်။
“ဝါ... ဂုဏ်ယူပါတယ်! ကလေးပြုစုဖို့ စံပြမိတ်ဖက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီပဲ” တာနာကာ က ချီးကျူးလိုက်ပြီး “သူကော? သူက မင်းအပေါ်မှာ ကျေနပ်ရဲ့လား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် “သူက ကျွန်မရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေတွေကို အတော်လေး ကျေနပ်နေပါတယ်…” ဟု ပြောသည်။
စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူမ၏ အမူအရာက ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားကာ “အချက်တစ်ခုကလွဲရင်ပေါ့…” ဟု ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
တာနာကာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ “ဘာလဲ? သူ မင်းရဲ့ ဘယ်အချက်ကို မကျေနပ်တာလဲ?”
တာနာကာ ၏ အမြင်တွင် ကျန်းမြောင် သည် အရာအားလုံးတွင် ထူးချွန်သူဖြစ်သည်။ ဒီလောက် စံနှုန်းမြင့်မားသည့် ဗိုလ်မှူးကြီးက ဘယ်အချက်ကိုများ မကျေနပ်စရာ ရှိနေရတာလဲ။
“မင်းရဲ့ ဘယ်အပိုင်းကို သူ မကျေနပ်တာလဲ” ဟု သူ မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ရိုးသားစွာ ပြောပြလိုက်သည်။ “ကျွန်မရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုလေ”
ဤအချက်က တာနာကာ ကို ပို၍ အံ့အားသင့်စေသည်။ “ဘာလဲ? ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? မင်းက ဆွဲငင်အားမြင့်တဲ့… အဟွတ်၊ အဟွတ်!”
ကျန်းမြောင် က သူ့ပါးစပ်ကို အုပ်ထားသည့် လက်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး တိတ်တိတ်နေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
တာနာကာ သည် သူတို့အဖွဲ့ထဲတွင် ကျန်းမြောင် သည် ဆွဲငင်အားမြင့် ဂြိုဟ်တစ်ခုမှ လာခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သိသည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲရှိ တခြားသူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းမြောင် အနားသို့ တိုးကပ်ကာ “သူက မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုကို မကျေနပ်ဘူးလား? မင်းက ဆွဲငင်အားမြင့် ဂြိုဟ်က လာတာကို ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ” ဟု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
ဆွဲငင်အားမြင့် ဂြိုဟ်များမှ လူများသည် ပုံမှန်ဆွဲငင်အားရှိသော ဂြိုဟ်များမှ လူများထက် များစွာ ပို၍ ကြံ့ခိုင်ကြသည်။ ကျန်းမြောင် ကဲ့သို့သော မိန်းကလေးဆိုလျှင် ကျောက်တုံးကြီးများကို လက်ဗလာဖြင့် အလွယ်တကူ ချေမွနိုင်စွမ်း ရှိသူဟုပင် ထင်ရသည်။
ကျန်းမြောင် က အားမလိုအားမရဖြင့် “သူကလည်း ဆွဲငင်အားမြင့် ဂြိုဟ်ကပဲလေ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“အော်… အဲ့လိုလား”
ဤစကားတစ်ခွန်းတည်းနှင့်ပင် တာနာကာ ၏ ဝေခွဲမရဖြစ်နေမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူကလည်း ဆွဲငင်အားမြင့် ဂြိုဟ်မှ လာသူဖြစ်လျှင် သူတို့သည် မိမိတို့ မွေးရပ်မြေ၏ စံနှုန်းများဖြင့်သာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုကို တိုင်းတာကြမည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်းက မွေးရပ်မြေကို ပြန်ဖို့မှ မစဉ်းစားထားတာ မဟုတ်လား? အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့ ကလေးက မြို့တော်ကြယ်စု မှာပဲ အမြဲတမ်း နေသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု တာနာကာ က မေးလိုက်သည်။ “အဲ့ဒီလိုဆိုရင် မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုအမှတ်က ငါတို့ထက် အများကြီး သာလွန်နေမှာပေါ့”
ကျန်းမြောင် က သူမ၏ နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် တွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ရုံးခန်း ရှိသည်။ နေ့လည်ပိုင်းတွင် သူမသည် ဓာတ်ခွဲခန်းမှ ထွက်ခွာပြီး ရုံးခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အနည်းငယ် စဉ်းစားခန်းဝင်ပြီးနောက် သူမသည် မိမိ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု အချက်အလက်များကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
“ရှောင်ဒူ (Xiaodu)” သူမသည် ရုံးခန်း၏ အေအိုင် (AI) ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး “ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုနဲ့ ဒူဖာ (Dufa) ကြယ်ပေါ်မှာ ပုံမှန်အတိုင်း နေထိုင်နိုင်မလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ရှောင်ဒူဟု အမည်ရပြီး သရုပ်ဆောင် ဝက်စ်တင်လီ (Westin Lee) ၏ အသံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အေအိုင်က ယုံကြည်မှုရှိရှိဖြင့် “မင်းရဲ့ လက်ရှိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုနဲ့ဆိုရင် ဒူဖာကြယ်ပေါ်မှာ နေထိုင်ဖို့ ပြန်လည်သန်စွမ်းရေးကာလ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ ပုံမှန်အခြေအနေကို မရောက်ခင်အထိတော့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ဖို့အတွက် အပြင်ဘက်အရိုးစု (Exoskeleton) တွေကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်” ဟု ဖြေကြားသည်။
ကျန်းမြောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ “အဲ့လောက်တောင် ဆိုးရွားသွားပြီလား? ငါက ဆွဲငင်အား လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို တစ်သမတ်တည်း လုပ်နေတာပဲကို”
“မင်းရဲ့ ဆွဲငင်အား လေ့ကျင့်ခန်း ပြင်းအားက အနည်းဆုံး အဆင့်မှာပဲ ရှိတာပါ။ အဲ့ဒီ ဆွဲငင်အားကြောင့် ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ မကောင်းတဲ့ လက္ခဏာတွေကို ကာကွယ်ဖို့လောက်ပဲ လုံလောက်ပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒူဖာကြယ်ကနေ ခွဲခွာလာခဲ့တဲ့ ၁၁ နှစ်၊ ၃ လ၊ ၈ ရက်၊ ၁၄ နာရီ၊ ၂၆ မိနစ်နဲ့ ၅ စက္ကန့်အတွင်းမှာ မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုက ၃၁ ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျော့ကျသွားခဲ့တာပါ”
ဒီလောက်အထိ လျော့ကျသွားတာလား?
ဒါကြောင့်မို့လို့ ယန်ဟဲ က ဒီအချက်ကို ချက်ချင်း ထောက်ပြခဲ့တာပဲ။
သူမ၏ တခြား အခြေအနေတွေက အကောင်းကြီးပါ။ ယန်ဟဲ အနေနဲ့ ဒီအချက်တစ်ချက်တည်းကြောင့် သူမကို စွန့်လွှတ်လိုက်ဖို့တော့ မဖြစ်သင့်ဘူး။ သူ ဒီမွန်နက်ကပဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ သဘောတူထားပြီးပြီဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့တာပဲ။
ဘာမှ ပြဿနာမရှိသင့်ဘူးလို့ ခံစားရပေမဲ့ ဒေါက်တာကျန်းတစ်ယောက် သူမ၏ ဆံပင်တွေကို ဆွဲကိုင်ရင်း မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။
နည်းနည်းလေး လျော့တွက်မိလိုက်တာနဲ့ပဲ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို အားနည်းသွားရတာလား?