ပထမဆုံးညစာစားပွဲကတော့ ထူးထူးခြားခြား ပြဿနာမရှိဘဲ အေးအေးဆေးဆေး ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ပန်းကန်ခွက်ယောက်တွေကိုတော့ အိမ်သုံးစက်ရုပ်ကပဲ တာဝန်ယူရှင်းလင်းပေးလိုက်တာကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးအနေနဲ့ စိတ်ပူစရာမလိုခဲ့ပေ။
သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဤအချိန်တွင် ကျန်းမြောင် က ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်များရှိနေတတ်သည်။ ဖျော်ဖြေရေး၊ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် စာပေနှင့်ပတ်သက်သည့် စာဖတ်ခြင်းမျိုးဖြစ်စေ၊ တစ်နှစ်တာ၏ ဒုတိယပိုင်းတွင် ရေးသားရန် စီစဉ်ထားသည့် စာတမ်းအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းဖြစ်စေ လုပ်လေ့ရှိသည်။
သို့သော် ယခုအခါ အိမ်တစ်အိမ်တည်းနေ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ နေရာတွင် အမျိုးသားတစ်ဦး ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည့်အတွက် ကျန်းမြောင် တစ်ယောက် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိသလို ခံစားနေရသည်။
“အမ်၊ ဟိုလေ…” ညနေခင်းအချိန်မျိုးတွင် လူနှစ်ယောက် ဘာလုပ်သင့်သလဲဆိုတာ သူမ မသိချေ။
“ကျွန်တော် အခန်းထဲ ပြန်သွားလိုက်ပါ့မယ်” ဟု ယန်ဟဲ က တည်ငြိမ်စွာ အကြံပြုကာ သင့်တော်မည့် ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့။ ကောင်းကောင်းနားလိုက်ပါဦး” ကျန်းမြောင် က ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် “ရှင် မြို့တော်ကြယ် Ring ကို လည်ပတ်ကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်မ အချိန်အနည်းငယ် စီစဉ်ပေးလို့ရပါတယ်…” ဟု ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
“အလုပ်တွေကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေစရာ မလိုပါဘူး” ဟု ယန်ဟဲ က ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။ “ခင်ဗျား ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်ပါ၊ အဆင်ပြေတဲ့အချိန်မှ ကျွန်တော်တို့ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့”
“ဒါဆို စနေ၊ တနင်္ဂနွေကျမှပဲ နားကြတာပေါ့။ ကျွန်မ ရှင်သွားသင့်တဲ့ နေရာကောင်းလေးတွေ ခေါ်သွားပေးမယ်၊ ပြီးတော့… အရသာရှိတဲ့ စားသောက်ဆိုင်တချို့ကိုလည်း သွားစမ်းကြည့်လို့ရတာပေါ့” ဟု ကျန်းမြောင် က ပြောသည်။
“ကောင်းပါပြီ၊ စောင့်မျှော်နေပါ့မယ်” ဟု ယန်ဟဲ က ပြန်ဖြေသည်။ “ကောင်းသောညပါ၊ ဒေါက်တာ”
“ကောင်းသောညပါ၊ ဗိုလ်မှူးကြီး”
နှစ်ဦးသား အပြန်အလှန် ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်ကြပြီး အချင်းချင်း လေးစားမှုရှိကြောင်း ပြသကြသည်။ ကျန်းမြောင် ကတော့ ဒါဟာ အစပျိုးမှုကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်မလားဟု ကိုယ့်ဘာသာ တွေးနေမိသည်။
ထိုညတွင် သူမသည် multifunctional room (စွယ်စုံသုံးအခန်း) သို့မဟုတ် အားကစားရုံကို မသုံးဘဲ ကိုယ်ပိုင်အိပ်ခန်းထဲသို့သာ ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ရေချိုးနေစဉ်အတွင်း သူမ မစဉ်းစားမိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အချက်များ ရှိသေးသလားဟု တွေးတောနေမိသည်။
အဆင့်မြင့်နည်းပညာ၏ အားသာချက်တစ်ခုမှာ ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် စကားပြောရန် မလိုဘဲ Xiaona ကိုသာ ခေါ်လိုက်ရုံဖြင့် ပြီးပြတ်ခြင်းဖြစ်သည်။
“Xiaona၊ Xiaona၊ ဗိုလ်မှူးကြီးဆီ သွားပြောလိုက်ပေးပါ၊ သူတစ်ခုခု လိုအပ်ရင် အားမနာဘဲ ပြောဖို့နဲ့ စိတ်မပူဖို့ ပြောပေးလိုက်ပါ”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ” ဟု “စိတ်ထားနူးညံ့သော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး” အဆင့်မြှင့်တင်မှု ပက်ကေ့ချ်ပါဝင်သည့် Xiaona က ပြန်ပြောသည်။ “ကျွန်မတာဝန်ထားလိုက်ပါ၊ စိတ်မပူပါနဲ့”
နှစ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် Xiaona က အဖြေတစ်ခုဖြင့် ပြန်ရောက်လာသည်။ သူမက ယန်ဟဲ ၏ အသံသွင်းထားသည့် အဖြေကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်ပြလိုက်သည် - “ပြဿနာမရှိပါဘူး”
ပြဿနာမရှိဘူး။
စကားလုံးနှစ်လုံး၊ ထို့ထက်ပို၍ တစ်လုံးမျှ မပိုပေ။
ကျန်းမြောင်: “…”
“သူက တကယ့်ကို စကားနည်းတဲ့သူပဲနော်၊ Xiaona ရယ်” တစ်ယောက်တည်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်လာခဲ့သည့် ကျန်းမြောင် သည် ဉာဏ်ရည်တုနှင့် စကားပြောသည့် အလေ့အကျင့် ရှိလာခဲ့သည်။
ရေကန်၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် နှင်းဆီရောင်ခြေထောက်လေးများကို မြှောက်တင်ထားရင်း ရေကို အနည်းငယ် ပက်ဖျန်းလိုက်ရင်း ကျန်းမြောင် က ရုတ်တရက် ပြောသည်။ “Xiaona”
Xiaona က ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်သည်။ “ကျွန်မ ဒီမှာပါ”
“အဟမ်း၊ ဟိုလေ” ကံကောင်းစွာဖြင့် Xiaona မှာ လူအစစ်မဟုတ်သည့်အတွက် ကျန်းမြောင် သည် ရှက်စရာမလိုဘဲ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။ “သူ့အသံကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးတော့ အဲဒီအသံပုံစံကို ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင် smart brain ထဲမှာ ကူးယူထားလိုက်”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ကူးယူပြီးပါပြီ” ဟု Xiaona က လူသားဆန်စွာ ပြန်ပြောသည်။ “ဗိုလ်မှူးကြီးရဲ့အသံက Weston Lee ထက်တောင် ပိုသာယာပါသေးတယ်”
Weston Lee ဆိုသည်မှာ နာမည်ကြီး အဆိုတော်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျန်းမြောင် သည် သူ့၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံကို သဘောကျသည်။ ထိုအသံကို ကြားရတိုင်း သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မည်သည့်အလုပ်ကိုမဆို တက်ကြွလန်းဆန်းစွာ လုပ်ကိုင်တတ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ထိုအသံကို သူမ၏ ရုံးခန်းသုံး smart brain တွင် အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင် သူမသည် ပိုမိုသာယာပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အသံတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ထိုညတွင် ယန်ဟဲ ဘာလုပ်နေသည်ကို မသိရှိသော်လည်း ကျန်းမြောင် သည် multifunctional room နှင့် အားကစားရုံကို သူ့အတွက် လွတ်ပေးထားရန် သေချာစေခဲ့သည်။
ရေချိုးကန်သုံး တဘက်ကို ပတ်လျက် အိပ်ခန်းထဲပြန်ဝင်လာပြီး သူမ မေးလိုက်သည်။ “သူ အဲဒါတွေကို သုံးသွားလား”
“မသုံးပါဘူး” ဟု Xiaona က ပြန်ဖြေသည်။ “ဗိုလ်မှူးကြီး ယန်က သူ့အခန်းထဲ ပြန်ဝင်သွားပြီးနောက်ပိုင်း ထပ်မထွက်လာတော့ပါဘူး”
ထို့ပြင် ယန်ဟဲ ၏ အခန်းတွင် surveillance blocker (စောင့်ကြည့်မှု တားဆီးစက်) ကို ဖွင့်ထားကြောင်း Xiaona က ကျန်းမြောင် ကို အရင်ကတည်းက တိုင်ကြားထားခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် လည်း ထိုသို့သော blocker မျိုး ရှိသည်။ ကုမ္ပဏီ၏ အခြေစိုက်စခန်းသို့ အလုပ်ကိစ္စဖြင့် သွားသည့်အခါ သူမ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ ၎င်းကို လုပ်ငန်းခရီးစဉ်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ကျန်းမြောင် ၏ blocker ကို သူမကိုယ်တိုင် လက်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး စျေးကွက်ထဲတွင် ရောင်းသော ပစ္စည်းမျိုးမဟုတ်သဖြင့် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ပိုမိုအားကောင်းသည်။
ခြုံပြောရလျှင် ဒီနေ့တော့ မဆိုးပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား?
ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေရင်း ကျန်းမြောင် သည် စိုးရိမ်စိတ်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှစ်ခုလုံးကို ခံစားနေရကာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် နှိုးစက်အဖြစ် ရေစီးသံနူးညံ့သည့် အသံကို အသုံးပြုထားသည်။
မြို့တော်ကြယ် သည် အဆောက်အအုံများနှင့် နည်းပညာပစ္စည်းများဖြင့် အပြည့်ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဂြိုဟ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သဘာဝအတိုင်း တည်ရှိနေသည့် ဂေဟစနစ် ထိန်းသိမ်းရေးနယ်မြေ အနည်းငယ်ရှိသော်လည်း တကယ့်သဘာဝအတိုင်းကျန်ရှိနေသော နေရာများမှာ အလွန်ရှားပါးသည်။ ထိုသို့သော ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် နေထိုင်ကြသူများသည် နှိုးစက်အဖြစ် သဘာဝအသံများကို သုံးရသည်ကို ပိုသဘောကျကြသည်။
ကျန်းမြောင် နိုးလာလာချင်း ပထမဆုံး တွေးမိသည်မှာ - အာ၊ ဒီနေ့တော့ နေ့သစ်တစ်ခုပဲ။
ချက်ချင်းပင် ဒုတိယမြောက် တွေးမိသည်မှာ - ငါ့အိမ်မှာ ယောက်ျားတစ်ယောက် ရောက်နေတယ်၊ သူက ငါ့ကလေးရဲ့ အနာဂတ်ဖခင်ပဲ! သူက ငါ့အပေါ် ကျေနပ်မှုရှိမရှိ သိရဖို့ တစ်လလောက် အတူနေကြည့်ရမှာ! ဒါကြောင့် ငါချက်ချင်းထပြီး သူ့အပေါ် အထင်ကြီးစရာကောင်းအောင် ပြုမူရမယ်!
ကျန်းမြောင် ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်သည်။
“Xiaona၊ သူ နိုးပြီလား” ဟု ကျန်းမြောင် က မျက်နှာသစ်နေရင်း မေးလိုက်သည်။ “ညက မှာထားတဲ့ ပန်းတွေ ရောက်ပြီလား? နံနက်စာက ဘယ်လိုလဲ?”
ယန်ဟဲ အားလပ်ရက်ယူထားသည်ကို ထောက်ဆပြီး သူ အိပ်ရေးဝအောင် အိပ်ချင်နေမှာပဲဟု သူမ တွေးမိသည်။ ကျန်းမြောင် သည် အားလပ်ရက်များတွင် အိပ်ရေးဝအောင် အိပ်ရသည်ကို အမြဲသဘောကျသည်။
အကယ်၍ သူသည် အခြားသူ၏အိမ်တွင် အိပ်ရသည်ကို အားနာနေလျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းမြောင် လိုချင်သည်မှာ သူ မနက်ခင်းတွင် တံခါးဖွင့်ပြီး ထမင်းစားခန်းထဲ ဝင်လာသည့်အခါ နှင်းရည်စက်များတွဲလောင်းကျနေသည့် လတ်ဆတ်သော ပန်းများနှင့် အရသာရှိသော နံနက်စာကို မြင်တွေ့သွားစေရန်ဖြစ်သည်။
ဒါက သူမသည် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ရုံသာမက လှပပြီး အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ဘဝကို ဘယ်လိုဖြတ်သန်းရမလဲဆိုတာကို သိရှိသည့် အနုပညာဆန်ပြီး ခေတ်ဆန်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန်ဖြစ်သည်။
Xiaona က ကျန်းမြောင် ၏ အတွေးများကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ “ဗိုလ်မှူးကြီးယန်က နိုးတာ တစ်နာရီနဲ့ ၄၇ မိနစ် ရှိပါပြီ”
ကျန်းမြောင်: “…” အားလပ်ရက်မှာ ဘာလို့ ဒီလောက်စောထရတာလဲ!
ဘာမှမတတ်နိုင်တော့သည့် ကျန်းမြောင် က မေးလိုက်သည်။ “သူ အခု ဘာလုပ်နေလဲ”
“သူ အားကစားရုံမှာ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေပါတယ်”
ကြမ်းခင်းမှသည် မျက်နှာကျက်အထိ တပ်ဆင်ထားသည့် မှန်များသည် အထူးပြုလုပ်ချက်များ ပါဝင်သည်။ အပြင်ဘက်မှ အတွင်းကို မမြင်ရုံသာမက နေ့အချိန်အလိုက် နေရောင်ခြည်၏ ယိုင်လဲမှုကိုလည်း ချိန်ညှိပေးနိုင်သည်။
နေ့အချိန်တွင် ကျန်းမြောင် က နေရောင်ခြည်ကို အားကောင်းသည့်ပုံစံသို့ ပြောင်းထားသဖြင့် အထဲသို့ဝင်လာသည့် နေရောင်ခြည်မှာ အလွန်တောက်ပနေသည်။
ယန်ဟဲ ၏ ကျောပြင်ကြွက်သားများပေါ်တွင် စီးကျနေသည့် ချွေးစက်များက တောက်ပနေသည်။ စစ်သင်္ဘောများနှင့် အာကာသစစ်အခြေစိုက်စခန်းများတွင် အသုံးပြုသည့် နေရောင်ခြည်အတုများကြောင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဝန်ထမ်းများသည် ပိတ်လှောင်ထားသည့် နေရာများတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ရသော်လည်း သူတို့၏ အသားအရေမှာ ဖြူဖျော့မသွားပေ။
ကျန်းမြောင် ၏ ကြွေထည်ကဲ့သို့ ချောမွေ့ဖြူဖွေးသည့် အသားအရေနှင့် ယှဉ်လျှင် ယန်ဟဲ ၏ အသားအရေမှာ ပိုမိုညိုစင်းသော်လည်း ယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက်တော့ အလွန်သင့်တော်သည်။
သူ့၏ လက်မောင်းနှင့် ကျောပြင်ရှိ ကြွက်သားများက လှုပ်ရှားမှုအလိုက် တုန်ခါနေစဉ် ချွေးစက်များက ကြွက်သားများ၏ အခုံးအကွေ့အတိုင်း စီးကျလာပြီး မနက်ခင်းနေရောင်အောက်တွင် ဂျုံရောင်အသားအရေကို ပိုမိုတောက်ပသွားစေသည်။
မနက်စောစောစီးစီးတွင် ကျန်းမြောင် သည် ဤပြင်းထန်သော ဟော်မုန်းလှိုင်းလုံးကြီးနှင့် ထိတွေ့လိုက်ရပြီး တံခါးဘောင်ကို အားကုန်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သတ္တုပင် ပုံပျက်သွားခဲ့သည်!
ကလေးရေ၊ မေမေ မင်းအတွက် ဘယ်လိုအဖေမျိုး ရှာပေးထားလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦး!
ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး၊ သားသမီးကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်နေရင်ကိုပဲ လုံလောက်ပါပြီ!
တွန်းအားပေးလေ့ကျင့်ခန်း (push-ups) လုပ်နေသည့် ယန်ဟဲ သည် အသံကြားသဖြင့် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒူးကိုကွေးကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
ဒေါက်တာကျန်းသည် တောင့်တင်းပြီး အနေခက်သည့် ပုံစံဖြင့် တံခါးဘောင်ကို ကိုင်ထားရင်း အထဲဝင်ရမည်လား သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးရမည်လား မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရှာသည်။
“မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ ဒေါက်တာ” ဟု ယန်ဟဲ က ခေါင်းညိတ်နှုတ်ဆက်သည်။ မနေ့ကအတိုင်းပင် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး စကားလုံးအပိုအလိုမရှိပေ။
“မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ ဗိုလ်မှူးကြီး!” ကျန်းမြောင် ကလည်း ဗိုလ်မှူးကြီး၏ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ကို အတုခိုးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား အလွန်ကောင်းမွန်သည့် လူငယ်လေးမှာ အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းနေရုံသာမက နံနက်ခင်းနေရောင်အောက်တွင် ရပ်နေသဖြင့် သူ၏သွယ်လျသော ခါးတစ်လျှောက်တွင် အရောင်လက်နေသည်။ ပိန်သွယ်သော်လည်း ထိုခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပေါက်ကွဲအားကောင်းသည့် စွမ်းအားများ ပုန်းကွယ်နေပုံရသည်။
“ကရွတ်” ဟူသည့် အသံ과အတူ ကျန်းမြောင် သည် တံခါးဘောင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဖဲ့ချိုးမိလိုက်လေသည်!
လေထုသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်လေးခုသည် ကျန်းမြောင် ၏ လက်ထဲတွင် ပုံပျက်နေသော သတ္တုအပိုင်းအစပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
အခြေအနေမှာ ခဏတာ အလွန်အမင်း အနေရခက်သွားသော်လည်း ကျန်းမြောင် မှာ မည်သို့ဆိုစေ ဉာဏ်ရည်အလွန်မြင့်မားပြီး မျိုးရိုးဗီဇအရ သာလွန်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။
မိနစ်ဝက်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျန်းမြောင် က သတ္တုအပိုင်းအစကို မြှောက်ပြလိုက်ပြီး “ကြည့်လေ၊ ဒီလိုမျိုးပေါ့” ဟု ဆိုသည်။
“ကျွန်မ သတိပေးချင်တာကတော့ ကျွန်မတို့လို ဆွဲငင်အားမြင့်တဲ့ ဂြိုဟ်တွေမှာ မွေးဖွားကြီးပြင်းလာတဲ့သူတွေအနေနဲ့ စံသတ်မှတ်ချက် ဆွဲငင်အားရှိတဲ့ ဂြိုဟ်တွေပေါ်မှာ သတိထားဖို့ လိုတယ်၊ မဟုတ်ရင် နေရာတိုင်းမှာ ပစ္စည်းတွေ ပျက်စီးကုန်လိမ့်မယ်” ကျန်းမြောင် က သူမလက်ထဲက သတ္တုအပိုင်းအစကို ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆ လွှင့်ပစ်လိုက်ကာ “ကျွန်မတောင် တံခါးဘယ်နှစ်ချပ် ဖျက်ဆီးမိလဲ မမှတ်မိတော့ဘူး။ Xiaona ရေ၊ နောက်မှ ပြုပြင်ရေးအဖွဲ့ကို ခေါ်ပြီး ငါ့အတွက် တံခါးဘောင် လာလဲခိုင်းလိုက်ဦး” ဟု ပြောလိုက်သည်။
Xiaona: “ဟုတ်ကဲ့၊ စီစဉ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်”
ဆွဲငင်အားမြင့်သော ဂြိုဟ်မှ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ခွာလာစဉ် စံသတ်မှတ်ချက် ဆွဲငင်အားနှင့် အသားကျရန် ရက်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်ကတည်းက သူမ ထွေထွေထူးထူး ပစ္စည်းပျက်စီးအောင် မလုပ်မိတော့ပေ။
ယန်ဟဲ က ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ဖြေသည်၊ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် သတိထားပါ့မယ်…”
“ရပါတယ်!” ကျန်းမြောင် က တည်ငြိမ်သောဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ငါ ကာမိသွားပြီ!
ငါ့ရဲ့ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ဉာဏ်ရည် (EQ) က ငါ့ရဲ့ ဉာဏ်ရည် (IQ) လောက်ကို မြင့်မားတာပဲ!
“နံနက်စာ စားပြီး…” ဟု ပြောမည့်အစား “အာ!!!” ဟု အော်လိုက်မိသည်။ အားကစားရုံထဲသို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်သည့် ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရုတ်တရက် အောက်သို့ နစ်ဝင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် ဒူးများမှာ သူမကိုယ်သူမ မထောက်နိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမ အချိန်မီ ပြန်ထိန်းလိုက်နိုင်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ခါးကို အားစိုက်မတ်လိုက်ပြီး တည့်တည့်ရပ်ကာ “ဆွဲငင်အားစက်ကွင်းကို ဘယ်နှစ်ဆလောက် ချိန်ထားတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
“သုံးဆလေ” ယန်ဟဲ က ကျန်းမြောင် သည် “အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ရပ်နေသယောင်” ဟန်ဆောင်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို စူးစမ်းသလို ကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။
အော်၊ သူက မနေ့က ဆွဲငင်အားစက်ကွင်း အနည်းဆုံး လေးဆလောက် လိုအပ်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာပဲ။ “အနည်းဆုံး” ဆိုတဲ့ စကားလုံးက သူဟာ ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ ဆွဲငင်အားနဲ့တောင် အသားကျနိုင်တယ်ဆိုတာ ပြသနေတာပဲ။ သူမရဲ့ ဆွဲငင်အား ထုတ်လုပ်ပေးတဲ့စက်နဲ့ဆိုရင် အမြင့်ဆုံးအထိ ချိန်ထားလိုက်တာက သဘာဝကျတာပေါ့!
စိတ်မကောင်းသလို ခံစားလိုက်ရသော ကျန်းမြောင် က “Xiaona၊ ဆွဲငင်အားစက်ကွင်းကို ပိတ်လိုက်တော့” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဆွဲငင်အားစက်ကွင်းမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပိတ်သွားသည်။ ကျန်းမြောင် နှင့် ယန်ဟဲ တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါ့ပါးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ငှက်မြိုလေးများကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသွားကြသည်။
“ဒီစက်ကို ကုမ္ပဏီကို အရင်ယူသွားလိုက်တော့မယ်၊ ညကျရင် ပြန်ယူလာတဲ့အခါမှ ခင်ဗျား သုံးပေါ့” ကျန်းမြောင် က စက်ရုပ်များကို လေးထောင့်နေရာလေးခုမှ ဆွဲငင်အား ထုတ်လုပ်သည့်စက်များကို ဖြုတ်ခိုင်းပြီး သေတ္တာငယ်လေးထဲ ထည့်သိမ်းလိုက်သည်။
အလုပ်ပြီးသွားသည့်အခါ သူမသည် မပြီးဆုံးသေးသည့် မေးခွန်းကို ပြန်မေးရန် လှည့်လိုက်သည်၊ “အမ်၊ နံနက်စာ စားပြီးပြီလား”
“မစားရသေးဘူး။ ကျွန်တော် AI နဲ့ မှာထားတာ၊ နောက်… ဆယ်မိနစ်လောက်ဆို ရောက်လာလိမ့်မယ်” ယန်ဟဲ က နံရံပေါ်ရှိ မျက်နှာပြင်ပေါ်က အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး “ကျွန်တော် အရင် ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်” ဟု ဆိုသည်။
“ကောင်းပါပြီ၊ သွားပါ” ကျန်းမြောင် က မေးလိုက်သည်၊ “ရေချိုးဆပ်ပြာနဲ့ ခေါင်းလျှော်ရည် အဆင်ပြေရဲ့လား? အဲဒါတွေကို မကြိုက်ရင် ဒီမှာ တခြားရနံ့မျိုးစုံ ရှိသေးတယ်၊ ရွေးသုံးလို့ရတယ်နော်”
“မလိုပါဘူး၊ အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်” ယန်ဟဲ က ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။
သူ ရောက်လာသည့် မနေ့ကတည်းက ကျန်းမြောင် မေးသမျှ “အဲဒါ အဆင်ပြေရဲ့လား” ဆိုသည့် မေးခွန်းတိုင်းအတွက် အဖြေမှာ “အဆင်ပြေပါတယ်” ဟူ၍သာ ဖြစ်နေသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ထံမှ တခြားအဖြေမျိုးကို မျှော်လင့်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ “စားပွဲမှာ တွေ့မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် ရေကို အလွန်မြန်မြန်ချိုးသည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မိနစ်အနည်းငယ်မျှသာ ကြာမည်ဖြစ်သည်။
သူ ထမင်းစားခန်းသို့ ရောက်လာချိန်တွင် သူ၏ ဆံပင်များမှာ အနည်းငယ် စိုစွတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် စောလွန်းခြင်းလည်း မရှိ၊ နောက်ကျခြင်းလည်း မရှိဘဲ အတိအကျ ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် ရောက်လာသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ယူနီဖောင်းဝတ်ဆင်ထားသူများကို နှစ်သက်တတ်ပြီး ဓာတ်ပုံများနှင့် ဗီဒီယိုများကိုသာ ကြည့်၍ သရေကျတတ်သူဖြစ်သော်လည်း၊ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာလူတစ်ဦးနှင့် တကယ့်လက်တွေ့ မဆက်ဆံဖူးသော်လည်း ဤအချိန်တိကျမှုသဘောတရားမှာ စစ်တပ်ထဲတွင် လေ့ကျင့်ပေးထားခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
စတုရန်းပုံစံ ထမင်းစားပွဲမှာ ကြီးမားခြင်းမရှိပေ။ အကြောင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် လူတစ်ဦးအတွက်သာ ရည်ရွယ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ၎င်းပေါ်တွင် နွေးထွေးလှပသော ပန်းပွင့်ပုံစံ စားပွဲခင်းကို ခင်းထားပြီး အလယ်တွင် ဖန်ပန်းအိုးထဲ၌ ကြည်လင်သောရေနှင့်အတူ အဖြူရောင်နှင့် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ပန်းအချို့ကို ထိုးထားသည်။ စားပွဲဘေးတွင်မူ ထိုပန်းလေးများကဲ့သို့ပင် နူးညံ့လှပသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးရှိပြီး အစားအစာ ပြုပြင်သည့်စက်မှ ဟင်းလျာများကို စီစဉ်နေသည်။
သူမသည် လုပ်ငန်းခွင်အတွက် သင့်တော်သည့် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တောက်ပသော မျက်လုံးများ၊ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ညည်းဆိုနေသည်။ သူမသည် ဘဝကို အလွန်ကျေနပ်နေပုံရပြီး နေ့သစ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ယန်ဟဲ ၏ ခြေလှမ်းများ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ ကျန်းမြောင် ၏ တောက်ပနေသည့် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ခဏတာ တွယ်ကပ်နေမိသည်။