ယန်ဟဲ ထွက်ခွာသွားသည့် ဆဋ္ဌမမြောက်နေ့တွင် ကျန်းမြောင် သည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်ရေးရုံးမှတစ်ဆင့် ပေးပို့လာသော စာဝှက်ထားသည့် သတင်းစကားတစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
ယန်ဟဲ က “ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ ခရီးစဉ်က မျှော်လင့်ထားတာထက် နည်းနည်းပိုကြာမယ်လို့ အခုလေးတင် အကြောင်းကြားလာလို့ပါ။ မြို့တော်ကြယ် (မြို့တော်ကြယ်) ရဲ့ ပတ်လမ်းကြောင်းကို ရောက်ဖို့ နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် ကြာဦးမယ်လို့ ခန့်မှန်းရပါတယ်။ အဲဒီကျမှ ကျွန်တော် ဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်” ဟု ပြောကြားလာသည်။
လမ်းခရီးတွင် ရှစ်ရက်ကြာမြင့်မည်ဆိုသော်လည်း ၎င်းသည် အရပ်ဘက် အာကာသယာဉ်များထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်ပေသည်။ အရပ်ဘက် လေကြောင်းခရီးစဉ်ဖြင့်ဆိုပါက သုံးလခန့် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် နေထိုင်ခဲ့သည့် ရှေးခေတ်ကမ္ဘာမြေခေတ်တွင် သီအိုရီတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် Warp drive (အာကာသကွေးညွတ်မောင်းနှင်မှု) သည် ယခုခေတ်တွင်မူ သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုများနှင့် ရုပ်ရှင်များထဲမှထွက်လာပြီး လက်တွေ့ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် နိုင်ငံအနည်းငယ်နှင့် နိုင်ငံရေးအင်အားစုအချို့သာလျှင် ဤနည်းပညာကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤနည်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အစိုးရများသည် ရန်လိုသော အင်အားစုများလက်သို့ ပေါက်ကြားသွားပါက ဗျူဟာမြောက် အသာစီးရမှုကို ဆုံးရှုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလွန်တင်းကျပ်စွာ လျှို့ဝှက်ထားကြသည်။
၎င်းမှာ ရှေးခေတ်ကမ္ဘာမြေခေတ်က နျူကလီးယားလက်နက်ဖြင့် ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်။ သို့သော် ထိုခေတ်က နျူကလီးယားဗုံးများကို ခြိမ်းခြောက်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဤနေရာတွင်မူ Warp drive ကို စစ်ပွဲများ၌ တက်ကြွစွာ အသုံးပြုနေကြခြင်းဖြစ်သည်။
တစ်ပတ်ကုန်ဆုံးပြီး ဒုတိယပတ်၏ တနင်္လာနေ့တွင် ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ထံမှ ဆက်သွယ်မှုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ အာကာသယာဉ်သည် နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ဆိုက်ရောက်မည်ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော် အရင်ဆုံး တပ်စခန်းမှာ အစီရင်ခံပါ့မယ်။ ပြီးရင် ခင်ဗျားဆီ လာလို့ရမလား” ဟု ယန်ဟဲ က ကျန်းမြောင် ကို အတည်ပြုမေးမြန်းသည်။
ကျန်းမြောင် က “ရှင် မြို့တော်ကြယ် ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု ယန်ဟဲ က ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။ “အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင်တော့ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော့်ကို လမ်းပြပေးပါဦး”
“အဆင်ပြေတာပေါ့! ဘာမှ မခက်ခဲပါဘူး!” ဟု ကျန်းမြောင် က အမြန်ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ရုပ်ရည်ချောမောသည့် အမျိုးသားတစ်ယောက်နှင့် အပြင်ထွက်ရမည်ဆိုလျှင် ကျန်းမြောင် အတွက် မည်သို့လျှင် ခက်ခဲနိုင်ပါ့မလဲ။ ထို့အပြင် သူမသည် ယန်ဟဲ ၏ နှစ်သက်မှုများကို မည်သို့သိရှိအောင် လုပ်ရမည်၊ သူ့စိတ်ကို မည်သို့ဖမ်းစားရမည်ဆိုသည်ကို တွေးပူနေမိသည် မဟုတ်ပါလား။
“တကယ်တော့…” သူမ စကားအနည်းငယ် ထစ်သွားသည်။
ယန်ဟဲ ၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားသည်။
ကျန်းမြောင် က “တကယ်တော့ ကျွန်မ နေ့လယ်ပိုင်းမှာ အချိန်နည်းနည်း ရပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ရှင်ရှိတဲ့နေရာကို ကျွန်မ လာခေါ်ပေးရမလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။
သူတို့ မတွေ့ဆုံရသေးသော်လည်း ပထမဆုံး ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှုကတည်းက ဤလှပပြီး ထူးချွန်သည့် မိန်းကလေးသည် သူတို့နှစ်ဦးကြား မိဘ-သားသမီး ဆက်ဆံရေးမျိုးကို အလွန်အမင်း လိုလားနေကြောင်း သူသိရှိပြီးဖြစ်သည်။
“မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် မြို့တော်ကြယ် မှာ လမ်းပျောက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး” ဟု သူက ပြောသည်။
ထိုမျှကြီးမားသော မြို့ပြကြီးတွင် ကလေးငယ်များပင် လမ်းပျောက်လေ့မရှိပေ။ နေရာတိုင်းတွင် ဘတ်စ်ကားစီးရန် စင်္ကြံများရှိပြီး မိမိသွားလိုသည့်နေရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောနိုင်ရုံဖြင့် လုံခြုံစွာ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ စီးပွားရေးဇုန်များတွင်လည်း ပြည်သူ့သတင်းအချက်အလက်ပေးသည့် စက်များ နေရာတိုင်းရှိသည်။ ထိုမျှမက နိုင်ငံသားတိုင်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လက်ပတ်နာရီကဲ့သို့သော ခရီးဆောင် စမတ်ဦးနှောက်ကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။
အထက်ပါအချက်များအားလုံး မအောင်မြင်လျှင်ပင် ရဲအရာရှိတစ်ဦးကို အမြဲရှာတွေ့နိုင်သည်။
စင်စစ်အားဖြင့် ရှေးခေတ်ကမ္ဘာမြေခေတ်ကဲ့သို့ မြို့ကြီးတစ်ခုတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် လမ်းပျောက်ခြင်းမျိုးသည် ယခုခေတ်တွင် ဖြစ်လာနိုင်စရာ မရှိပေ။
ကျန်းမြောင် လည်း ထိုအချက်ကို သိရှိသော်လည်း သူမက အခမ်းအနားဆန်ဆန် ပုံစံမျိုးကို လိုချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အာကာသယာဉ်ဖြင့် ရောက်လာမည့်သူကို ကြိုဆိုခြင်းသည် လေးစားမှုနှင့် အရေးပါမှုကို ဖော်ပြရာရောက်သည်။
သူမ၏ နားရွက်များ ပူနွေးလာသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ယန်ဟဲ က သူမကို အားနာစိတ်ဝင်စေမည် မဟုတ်ပေ။ သူက “ဒါဆို ညကျရင် တွေ့ကြတာပေါ့၊ ဟုတ်ပြီလား” ဟု ချက်ချင်းပင် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ခေါင်းကို အလျင်အမြန်ညိတ်လိုက်ပြီး “ကျွန်မ အိမ်ကို စောစောပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်” ဟု ပြောသည်။
ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းမြောင် သည် ပြင်ဆင်ပြီး ကုမ္ပဏီသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူမ၏ အနာဂတ် ကလေးဖခင်ဖြစ်လာမည့်သူနှင့် ယနေ့တွေ့ရတော့မည်ဟု တွေးမိလိုက်သောအခါ သူမ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပေါ့ပါးသွက်လက်လာသည်။
အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်ခါနီးအချိန်တွင် ကျန်းမြောင် သည် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းရပ်တန့်သွားသည်။
ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ယန်ဟဲ အကြောင်းကိုသာ တွေးတောပြီး သူ့အတွက် အခန်းပြင်ဆင်ပေးနေရင်း အရေးကြီးသည့်အရာတစ်ခုကို သူမ မေ့လျော့နေခဲ့မိသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ရုတ်တရက် နောက်ပြန်လှည့်ပြီး အိပ်ခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားကာ “ရှောင်နာ၊ k70 ကို ငါ့အခန်းထဲကနေ ရွှေ့ပေးလိုက်စမ်း!” ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ဘယ်နေရာကို ရွှေ့ပေးရမလဲဆိုတာ သိခွင့်ပြုပါဦးရှင့်” ဟု ရှောင်နာက မေးသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ခြေသံပြင်းပြင်းဖြင့် အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး အိမ်တွင်းသုံး စက်ရုပ်က သူမနောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။
ကျန်းမြောင် ၏ အိပ်ခန်းသည် ကျယ်ဝန်းပြီး လင်းလက်ကာ နွေးထွေးစွာ အလှဆင်ထားသည်။ အထူးသဖြင့် နံနက်ခင်းတွင် ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကျက်အထိရှိသော ပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာသည့် နေရောင်ခြည်သည် အလွန်ပင် သာယာလှသည်။
အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပုံမှန်ပရိဘောဂများအပြင် နံရံဘက်ရှိ ကုတင်ဘေးတွင် တစ်လုံးတည်းရှိနေသည့် ဗီရိုတစ်ခုကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် အဝတ်ဗီရိုနှင့် တစ်စုံတည်း မဟုတ်သဖြင့် အခန်းထဲတွင် အလွန်ပင် သိသာထင်ရှားနေသည်။
ဤဗီရို၏ အရွယ်အစားနှင့် ပုံစံ၊ ထို့အပြင် ဗီရိုပေါ်ရှိ “k70” ဟူသော အမှတ်အသားကို မြင်လိုက်ရပါက လူကြီးများအနေဖြင့် သဘောပေါက်သည့် အပြုံးမျိုး ပြုံးမိကြမည်မှာ အသေအချာပင်။
၎င်းမှာ “TrueSelf” အရွယ်ရောက်ပြီးသူများသုံး ပစ္စည်းထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီမှ ယခုနှစ်တွင် ထုတ်လုပ်လိုက်သည့် နောက်ဆုံးပေါ် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ထုတ်ကုန်ဖြစ်သည်။
ယခင် k60 နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက k70 ၏ အရေပြားသည် အပူချိန် မပြောင်းလဲတော့ဘဲ အသုံးပြုနေစဉ်အတွင်း နွေးထွေးလာသဖြင့် ပိုမိုလက်တွေ့ဆန်မှုကို ခံစားရစေသည်။ မျက်နှာသွင်ပြင်တွင် ကြွက်သားလှုပ်ရှားမှု ၄၅ ခု ပါဝင်လာသဖြင့် မျက်နှာအမူအရာများမှာ ပိုမိုပြောင်းလဲလွယ်ပြီး ပီပြင်လာသည်။ လက်ချောင်းများ၏ ထိတွေ့လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း ပိုမိုထိခိုက်လွယ်ပြီး သိမ်မွေ့လာကာ အသုံးပြုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုံ့ပြန်မှုအလိုက် လျင်မြန်စွာ ချိန်ညှိနိုင်စွမ်းရှိသည်။ မျက်လုံးအမူအရာ၊ ဘာသာစကား ပက်ကေ့ချ် စသည့် အခြားအဆင့်မြှင့်တင်မှုများအကြောင်းကိုတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် k စီးရီးသည် TrueSelf ကုမ္ပဏီ၏ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း အရောင်းရဆုံး စီးရီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤစီးရီးမှ မော်ဒယ်အသစ် ထွက်ရှိလာသောအခါ ကျန်းမြောင် သည် ခေတ်နောက်မကျစေရန် သူမ၏ k60 အဟောင်းကို စွန့်ပစ်ပြီး k70 အသစ်ကို ရယူလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ကိုယ်တိုင် အသုံးပြုကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းမြောင် သည် ဈေးဝယ်ဝက်ဘ်ဆိုက်တွင် အမည်မဖော်ဘဲ ကြယ်ငါးပွင့် အဆင့်သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။
ထိုအချိန်က ကျန်းမြောင် သည် k70 ရှိနေလျှင် အမျိုးသားတစ်ယောက် လိုအပ်မည်မဟုတ်ဟုပင် တွေးခဲ့ဖူးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤခေတ်ရှိ အမျိုးသားများသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ချစ်မြတ်နိုးရာတွင် စိတ်ပါလက်ပါ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းမရှိဘဲ လက်ရှိဆက်ဆံရေးကို အဆုံးသတ်ပြီး အသစ်စတင်ရန် အမြဲအသင့်ရှိနေကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အဲဒါက မလိုအပ်ပါဘူး။
အချစ်နှင့် ကလေးယူခြင်းမှလွဲ၍ အမျိုးသားတစ်ယောက် အိပ်ခန်းထဲတွင် လုပ်ဆောင်နိုင်သမျှအရာအားလုံးကို k70 က ပိုကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည်။
သူက ဘယ်တော့မှ မပင်ပန်းဘူး။
သို့သော် ယခုအခါ ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
k70 နှင့် ၎င်း၏ မတ်တပ်ရပ် အားသွင်းစင်သည် အလွန်သိသာလွန်းသည်။ လူကြီးတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို ချက်ချင်း သိရှိနိုင်သည်။
အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည့် အမျိုးသားတစ်ယောက် ဤအိမ်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာတော့မည်ဖြစ်ရာ သူသာ ၎င်းကို မြင်သွားပါက အလွန်ပင် အဆင်မပြေဖြစ်ပေလိမ့်မည်!
“ဆရာမ၊ k70 ကို ဘယ်နေရာကို ရွှေ့ရမလဲ” ဟု ရှောင်နာက အဖြေမရသဖြင့် ဆက်လက်မေးမြန်းသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး “အဲဒီ ကြံ့ခိုင်ရေးပစ္စည်းတွေထည့်ထားတဲ့ သေတ္တာတွေကို ဂိုဒေါင်ထဲမှာ ထားခဲ့တာ မဟုတ်လား။ အဲဒါတွေကို အရင်ထုတ်၊ k70 ကို အထဲမှာ ထားလိုက်၊ ပြီးရင် အဲဒီသေတ္တာတွေနဲ့ တခြားပစ္စည်းတွေကို အပြင်ဘက်မှာ အုပ်ထားလိုက်” ဟု ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ရှင်းလင်းသည့် လမ်းညွှန်ချက်များ ပေးလိုက်သည်။ အိမ်တွင်းသုံး စက်ရုပ်သည် အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်ခွာပြီး ဂိုဒေါင်ဆီသို့ တန်းမတ်သွားကာ သေတ္တာများနှင့် ပစ္စည်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ယူသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းမြောင် စိတ်အေးသွားသည်။
“မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်နော်။ သေချာအောင် လုပ်ပေးပါ”
ရှောင်နာသည် အလွန်ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သည့် အိမ်တွင်းသုံး AI ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျန်းမြောင် ထံတွင် ပိုင်ဆိုင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဤအိမ်တွင် ပိုင်ဆိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် ဤအိမ်ကို ရောင်းချလိုက်ပါက ရှောင်နာကို ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ရှောင်နာသည် ဤအိမ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရှောင်နာကို တာဝန်ပေးထားခဲ့ပြီးနောက် ကျန်းမြောင် သည် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် အလုပ်သို့ သွားခဲ့သည်။
ယန်ဟဲ ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်မှာ အလွန်ထိရောက်မှုရှိသဖြင့် သူသည် အစားအသောက် ကောင်းကောင်း စားနိုင်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ ယူဆသည်။ အလုပ်သွားသည့်လမ်းတွင် ကျန်းမြောင် သည် ညစာအတွက် မီနူးကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး အားရှိစေမည့် ဟင်းလျာအချို့ကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ကျန်ရှိသည့် ရက်များအတွက် မီနူးကိုလည်း လိုက်လျောညီထွေ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
မွန်းလွဲပိုင်းတွင် သူမသည် အလုပ်အချိန်ဇယားကို ပြန်လည်စီစဉ်ပြီး အိမ်သို့ စောစောပြန်လာခဲ့သည်။
တာနာကာ က သူမနောက်မှ လှမ်းအော်လိုက်သည် - “စိတ်အေးအေးထားပါ!”
ကျန်းမြောင် သည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး လက်မထောင်ပြကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။
တာနာကာ က - “စိတ်အေးအေးထားဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်” ဟု ဆိုသည်။
စင်စစ်အားဖြင့် အိမ်သို့ စောစောပြန်ရောက်လာသည့် ကျန်းမြောင် အတွက် လုပ်စရာ အလုပ်များများစားစား မရှိပေ။
ယခင်ဘဝက ကျန်းမြောင် သည် ပါရဂူဘွဲ့ရထားသော်လည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက မိခင်ဖြစ်သူက အရာအားလုံးကို ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ကိုယ်တိုင် လုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း အားနည်းပြီး အဆောင်ခန်းမှာလည်း အမြဲလိုလို ရှုပ်ပွနေတတ်သည်။
ကြယ်တာရာခေတ်ကမူ လုံးဝမတူညီပေ။ ကျန်းမြောင် သည် အဝတ်အစားများကို ပစ်ပေါက်ထားသည်ဖြစ်စေ၊ စားသောက်ရင်း အမှုန်အမွှားများ ကျန်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ အိမ်တွင်းသုံး စက်ရုပ်က အရာအားလုံးကို သပ်ရပ်အောင် ရှင်းလင်းပေးလိမ့်မည်။
အဝတ်လျှော်၊ အဝတ်လှန်းသည့် စက်ရုပ်ကပင် အဝတ်များကို မီးပူတိုက်ကာ သပ်ရပ်စွာ ချိတ်ဆွဲပေးနိုင်သည်။ ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် သူမကိုယ်သူမ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန်သာ လိုအပ်သည်။
နည်းပညာသည် ဘဝကို ပိုမိုသာယာစေသည်။
ယန်ဟဲ က သူမထံ ဖုန်းမဆက်သေးသဖြင့် ကျန်းမြောင် လည်း လုပ်စရာမရှိဘဲ အခန်းများကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေမိသည်။ ဧည့်ခန်းကို ဆေးသုတ်ထားပြီး အိပ်ရာခင်း အသစ်များဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသည်။ ထိုအေးဆေးပြီး ရိုးရှင်းသည့်ပုံစံသည် စစ်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများကို ခံယူခဲ့ရပြီး အလေ့အကျင့် ကောင်းမွန်ကာ စည်းကမ်းကြီးသည့် ယန်ဟဲ နှင့် လိုက်ဖက်မည်ဟု ကျန်းမြောင် က ယုံကြည်သည်။
စားသောက်ခန်းထဲရှိ ရေခဲသေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်ရင်း ကျန်းမြောင် သည် ဘီယာအချို့ကို အထူးပြင်ဆင်ထားသည်။ မည်သည့်အမှတ်တံဆိပ်က ကောင်းမှန်း သူမမသိသဖြင့် ကြော်ငြာများတွင် အများဆုံးတွေ့ရသည့် အမှတ်တံဆိပ်အချို့ကို ဝယ်ယူထားလိုက်သည်။
သူမသည် အခြားသော အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားပြီး သူမကိုယ်သူမ အလွန်သတိထားတတ်သူဟု တွေးထင်နေသည်။
ပျင်းရိစွာ လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေပြီးနောက် ယန်ဟဲ ထံမှ ဖုန်းဝင်လာသည်။
“ကျွန်တော် ကုန်းမြေပေါ်ကို ရောက်ပြီ၊ မြေပြင်သွားယာဉ်ကို ပြောင်းစီးလိုက်ပြီ” ဟု သူက ယာဉ်ပေါ်ရှိ စခရင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောသည်။ “နောက်ထပ် ၅၁ မိနစ်ဆိုရင် ရောက်ပါပြီ”
ဂယ်ရီဆန်တပ်ဖွဲ့၏ ဌာနချုပ်သည် မြို့တော်ကြယ် ပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏ ဂြိုဟ်တုတစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ယန်ဟဲ သည် ထိုနေရာမှ ဆင်းလာခြင်းဖြစ်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့!” ဟု ကျန်းမြောင် က ပြန်ဖြေသည်။
စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ကျန်းမြောင် သည် အရည်အသွေးမြင့် သုက်ကောင် (???) ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်ရင်း အိမ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် လှည့်လည်နေမိသည်။
၅၁ မိနစ်ဆိုသည်မှာ တိုတောင်းသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အလွန်ပင် ကြာမြင့်သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ကျန်းမြောင် အတွက်မူ တစ်ရက်တာလုံး ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီးနောက် ရှောင်နာ၏ “ဗိုလ်မှူး ယန်ဟဲ အဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပါပြီ၊ ၂ မိနစ်အတွင်း အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိပါလိမ့်မည်” ဟူသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဆံပင်ကို အမြန်သပ်လိုက်ပြီး အဝတ်အစားများကို ပြင်ဆင်ကာ အဝင်ဝတွင် ရပ်စောင့်နေသည်။ သူမ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ရှောင်နာကို “သူရောက်ရင် တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
နှစ်မိနစ်အကြာတွင် A-အဆင့် လုံခြုံရေးတံခါးမှာ ပွင့်သွားသည်။
တံခါးအပြင်ဘက်တွင် အနက်ရောင် ယူနီဖောင်း ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။ စခရင်မှတစ်ဆင့် ကြည့်ရသည်ထက် သူ၏ဦးထုပ်အောက်မှ မျက်လုံးများသည် ပိုမိုထက်မြက်နေသည်။
သူ၏ အကြည့်များ ကျရောက်သည့်နေရာတိုင်းတွင် ကျန်းမြောင် သည် လေထု တင်းမာလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
ယန်ဟဲ ၏ အကြည့်များသည် ကျန်းမြောင် ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူက ခေါင်းညိတ်ကာ “မင်္ဂလာပါ ဒေါက်တာ” ဟု နှုတ်ဆက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်းရှူကာ “မင်္ဂလာပါ ဗိုလ်မှူး။ အထဲကို ဝင်ခဲ့ပါ” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူမ၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကြောင့် ယန်ဟဲ သည် အိမ်ထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်လာပြီး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။
“အမ်၊ ခရီးဆောင်အိတ်ကို အဝင်ဝမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်ပါ။ ကျွန်မတို့ ဧည့်ခန်းမှာပဲ အရင်ထိုင်ရအောင်” ဟု ကျန်းမြောင် က ပြောပြီးနောက် ရုတ်တရက် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည် - “အို၊ ဒါက ခရီးဆောင်အိတ် အားလုံးပဲလားရှင်”
ယန်ဟဲ သည် ခရီးဆောင်အိတ် တစ်လုံးသာ ပါလာပြီး တခြား ဘာမျှမပါလာပေ။ အွန်လိုင်းမှ မှာယူသည့် ပစ္စည်းအများစုကို နာရီဝက်အတွင်း ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သော်လည်း လုံးဝမသိကျွမ်းသည့် မြို့တစ်မြို့တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ရတော့မည့်သူအတွက် ခရီးဆောင်အိတ် တစ်လုံးတည်းဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် နည်းပါးနေသည်ဟု ထင်ရသည်။
ယန်ဟဲ သည် ခရီးဆောင်အိတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး “ဟုတ်ကဲ့” ဟု တိုတိုတုတ်တုတ် ပြန်ဖြေသည်။ သူသည် ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ စကားလုံး တစ်လုံးမျှ ထပ်မဖြည့်ပြောပေ။
ကျန်းမြောင် သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ဧည့်ခန်းရှိ ဆိုဖာဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ “ကော်ဖီသောက်မလား၊ လက်ဖက်ရည် သောက်မလား” ဟု မေးသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ကော်ဖီကြိုက်သူ ဖြစ်သည်။ သူမ အလုပ်များနေချိန်တွင် ကော်ဖီကို ခွက်နှင့်ချီ၍ သောက်လေ့ရှိသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ဟဲ ၏ အကြိုက်ကို မသိသဖြင့် လက်ဖက်ရည်နှင့် အခြားဖျော်ရည်အချို့ကို ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ယန်ဟဲ က “လက်ဖက်ရည်ကြမ်းပါ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
ရှောင်နာက အိမ်မှုကိစ္စများကို တာဝန်ယူပေးထားသဖြင့် ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် ဘာမျှ လုပ်စရာ မလိုပေ။
သူတို့သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ကိုးဆယ်ဒီဂရီ ထောင့်ချိုးအနေအထားဖြင့် ထိုင်နေကြသည်။ ယန်ဟဲ သည် စစ်ဦးထုပ်ကို ချွတ်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။ သူ၏ လက်များသည် ဒူးပေါ်တွင် သဘာဝအတိုင်း တင်ထားပြီး သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ မတ်စောက်သည့် ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ တည့်မတ်နေသည်။
ထို့အပြင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အေးစက်စက်ပင် ဖြစ်နေဆဲ!
ရုတ်တရက် ကျန်းမြောင် သည် အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ပူလိုက်တာ!