“အင်း... အဲဒါကတော့…” ကျန်းမြောင် စကားစရမည့်လမ်းစကို မသိချေ။ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံရသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ကလေးရယူရန်ကိစ္စကို ဆွေးနွေးရသည်မှာ အနည်းငယ် အဆင်မပြေလှသလို ခံစားရသည်။
ယန်ဟဲ ၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် သူက “ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဆိုင်ရာ စည်းကမ်းချက်တွေကို ဖတ်ပြီးပါပြီ၊ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး။ ဒါတွေအပြင် ခင်ဗျားမှာ တခြားလိုအပ်ချက်တွေ ရှိသေးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
တကယ်တော့ သူတို့ ဖုန်းပြောခဲ့ကြစဉ်ကပင် သူ့အသံမှာ နားထောင်လို့ကောင်းကြောင်း သူမ သိထားပြီးသားဖြစ်သည်။ သို့သော် ဂလက်ဆီအချင်းချင်းကြား အဝေးရောက် အချက်ပြလှိုင်းများကြောင့် အသံများ အနည်းငယ် ပုံပျက်သွားတတ်သည်။ နောက်ဆုံးဖုန်းဆက်ခဲ့စဉ်က ကျန်းမြောင် မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် အသံကို သေချာဂရုမစိုက်မိခဲ့ပေ။ ယခုမူ ယန်ဟဲ က သူမဘေးတွင် ထိုင်ကာ အနီးကပ် ပြောဆိုနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ နက်ရှိုင်းပြီး ကြည်လင်သည့်အသံကြောင့် သူမ တစ်ကိုယ်လုံးပင် တုန်ယင်သွားရတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။
သူ၏ တခြားသော အချက်အလက်များကို သူမ ကိုယ်တိုင် မစစ်ဆေးရသေးသော်လည်း ရုပ်ရည်၊ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ပြီးပြည့်စုံသည့် အသံတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇအမှတ် (genetic score) မြင့်မားနေရမည်မှာ သေချာသည်။
“မရှိပါဘူး၊ မရှိပါဘူး။ ကျွန်မကပဲ ရှင်တို့ကို ပြန်မေးရမှာပါ” ကျန်းမြောင် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် “အဲဒီစည်းကမ်းချက်တွေက ကျွန်မရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေပါ။ ဒါကြောင့် ဗိုလ်မှူးကြီးအနေနဲ့ရော တခြား တောင်းဆိုချက်တွေ ရှိပါသေးလား” ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ က တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူက “ကျွန်တော်ကတော့ ဒီပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဟာ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်စေချင်ရုံပါပဲ” ဟု ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဟုတ်လား။ အဲလောက်တောင် အရေးတကြီး ဖြစ်နေတာလား။
အိမ်သုံးစက်ရုပ်က ကော်ဖီနှင့် လက်ဖက်ရည်ကြမ်းကို ယူလာပေးရာ အနံ့နှစ်မျိုးမှာ လေထဲတွင် ရောယှက်သွားသည်။
ယန်ဟဲ က လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ညင်သာစွာ မှုတ်လိုက်ပြီး တစ်ငုံသောက်ကာ မော့ကြည့်၍ “ကျွန်တော်က လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်ကတည်းက တပ်စခန်းမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော် ပြောခဲ့သလိုပဲ နောက်ဆုံးတော့လည်း ရှေ့တန်းကို ပြန်သွားရမှာပါပဲ။ စစ်သည်တွေဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တို့အတွက် ရှေ့တန်းကို ရောက်သွားရင် ပြန်လာနိုင်ပါ့မလားဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ ဗီဇသဘာဝအရပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခရိုမိုဆုန်းတွေကို အမွေဆက်ခံမယ့် ကလေးတစ်ယောက် ဒီနောက်တန်းမှာ မွေးဖွားလာတာကို မြင်တွေ့ချင်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ (သို့မဟုတ် သူမ) နဲ့ အချိန်အများဆုံး ကုန်ဆုံးချင်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ထိုကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ကြားရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ကြောင်အမ်းသွားသည်။ သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားပျော်ရွှင်နေသော စိတ်အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရုတ်ချည်း တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။
သူတို့ မတွေ့ခင်က ဒီလူက နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း အလိုအလျောက် ထွက်သွားလိမ့်မည်ဆိုသည့် အချက်ကို သူမ အတော်လေး သဘောကျနေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ အရပ်ရှည်ပြီး ရပ်တည်ချက်ခိုင်မာသည့် ဤစစ်သည်တော်က ထိုစကားများကို တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ပြောဆိုနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းမြောင် မှာ သူမ၏ ယခင်အတွေးများအတွက် အလွန်ပင် ရှက်ရွံ့သွားရသည်။
“အင်း... ရှေ့တန်းက အခုထိ... ပြင်းထန်နေတုန်းပဲလား” ဟု သူမ မေးမြန်းမိသည်။
ယန်ဟဲ က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ “အမြဲတမ်းပါပဲ” ဟု ဖြေသည်။
သူ ခဏရပ်ပြီး “ခင်ဗျားတို့ မြို့တော်ကြယ်စု မှာတော့ မခံစားရဘူး မဟုတ်လား” ဟု ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
သူမကို စွပ်စွဲနေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ထိုအေးစက်သည့် လေသံမှာ စွပ်စွဲနေသည့်အတိုင်းပင်။
တိုင်းပြည်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မသိရှာဘဲ မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းတွင် ဥယျာဉ်ထဲက ပန်းများအကြောင်း သီချင်းဆိုနေသည့် ကုန်သည်မိသားစုမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးလိုပင်။ ကျန်းမြောင် သည် ထိုကဗျာစာသားကို မရည်ရွယ်ဘဲ ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။
တကယ်တော့ ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံ သည် စစ်ပွဲအတွင်း အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့သည်ကို သူမ သိသည်။ သတင်းများတွင် ရှေ့တန်းအခြေအနေကို ရံဖန်ရံခါ ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဤစစ်ပွဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့်နှစ်ပေါင်း လေးဆယ်က အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေး ရှိခဲ့သည်ဟု ကြားသိရသော်လည်း မည်သို့ဖြစ်သည်မသိ ပြန်လည်စတင်ခဲ့ပြီး ယခုဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်းခြောက်ဆယ်ကျော်ပင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် ယန်ဟဲ ပြောသည့်အတိုင်းပင် မြို့တော်ကြယ်စု မှာ စည်ကားသိုက်မြိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်စရာများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤနေရာတွင် နေထိုင်သူများမှာ စစ်ပွဲ၏ သက်ရောက်မှုကို အနည်းငယ်မျှပင် မခံစားရပေ။ သတင်းအစီရင်ခံစာများမှာ လေတိုက်သွားသကဲ့သို့ အမှတ်အသားမကျန် ဖြစ်နေကြသည်။
“ကျွန်တော် ထင်တာကတော့” ယန်ဟဲ က ဆက်ပြောသည်။ “Allison လို နေရာမျိုးမှာ အလုပ်လုပ်နေရင် ရှေ့တန်းအခြေအနေကို ပိုပြီး နားလည်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပါ”
ကျန်းမြောင် ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစို့လာသည်။
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မတို့က ကာကွယ်ရေးလုပ်ငန်းမှာ ရှိနေပေမဲ့... ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေကို ကျော်လွှားဖို့ပဲ အာရုံစိုက်နေကြတာပါ” ဟု ကျန်းမြောင် က ရှင်းပြသည်။
သူတို့ လက်ထဲရှိ စီမံကိန်းများမှာ နောက်ဆုံးတွင် လက်နက်များ သို့မဟုတ် လက်နက်အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်လာမည်ကို၊ ထိုအရာအားလုံးမှာ စစ်ရေးတန်ဖိုးရှိသည်ကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိသည်။ သို့သော် လူအများစုမှာ ထိုမျှကိုသာ သိထားရခြင်းဖြင့် ကျေနပ်နေကြသည်။ ထိုလက်နက်များ၏ တိကျသည့် ရည်ရွယ်ချက်အတွက်မူ... အများစုမှာ ထိုအကြောင်းကို အသေးစိတ် မတွေးတောလိုကြပေ။
သူတို့၏ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် အလွန်အကျွံ စဉ်းစားခြင်းမှာ ကောင်းသော အရာမဟုတ်ပေ။
ယန်ဟဲ သည် နားလည်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူသည် လက်ဖက်ရည်ကြမ်းကို တစ်ငုံသောက်ကာ ခွက်ကို ချလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် နောက်တစ်လအတွက် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အနှောင့်အယှက်ပေးရတော့မယ်”
စကားပြောဆိုမှုမှာ ဆယ်မိနစ်ပင် မကြာသေးသော်လည်း ကျန်းမြောင် ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ ယခု ပို၍ တည်ငြိမ်သွားပြီး အလျင်စလို စိတ်လှုပ်ရှားမှုများလည်း ကင်းစင်သွားသည်။
သူမလည်း ခွက်ကိုချကာ မတ်တပ်ရပ်၍ “ဒါဆိုရင် ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ၊ အိမ်ကို အရင်ကြည့်ရအောင်” ဟု ပြောသည်။
ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် မတ်တပ်ရပ်သည်နှင့် နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။ သူမသည် ဦးထုပ်ကို ဆောင်းလိုက်ပြီး သူ့ကို အိမ်တစ်ပတ် လိုက်ပြသည်။
သူတို့နှစ်ဦး သဘောတူညီထားသည့် စည်းကမ်းချက်များတွင် ကလေးကို ကျန်းမြောင် ၏ အိမ်တွင် ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ညှိနှိုင်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းမြောင် က ယန်ဟဲ ကို သူမ၏ အိမ်ကို လိုက်ပြခြင်းမှာ အနှစ်သာရအားဖြင့် သူ့ကို "စစ်ဆေး" ခွင့်ပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ယန်ဟဲ လည်း ယဉ်ကျေးပြနေမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ကျန်းမြောင် ၏ နောက်မှ လိုက်သွားကာ အခန်းတိုင်းသို့ ဝင်ကြည့်သည်။
“ဒါက ဘက်စုံသုံးအခန်းပါ။ ကျွန်မက အာရုံကြောဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုပါတဲ့ ပုံစံတူစနစ် (simulated system) ကို တပ်ဆင်ထားတယ်။ တီဗီကြည့်တာ၊ ရုပ်ရှင်ကြည့်တာ ဒါမှမဟုတ် ဂိမ်းကစားတာတွေအတွက် သုံးလို့ရတယ်။ အနာဂတ်မှာဆိုရင် ကလေးရဲ့ ကစားစရာအခန်းအဖြစ်လည်း သုံးလို့ရပါတယ်” ဟု ကျန်းမြောင် က ရှင်းပြသည်။
ယန်ဟဲ သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါကတော့ ကိုယ်လက်လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တဲ့ အခန်းပါ” ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ကို ဒုတိယအခန်းထဲသို့ ခေါ်သွားသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယန်ဟဲ စိတ်ဝင်စားပုံရသည်။ သူသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကာ ကြည့်ရှုသည်။ ကိုယ်လက်လေ့ကျင့်ခန်းသုံး ကိရိယာအချို့အပြင် ရေချိုးကန်ကြီးနှင့် ဆင်တူသည့် အိမ်သုံးရေကူးကန်တစ်ခုလည်း ရှိသည်။
ရေကန်မှာ သေးငယ်သော်လည်း ရေစီးကြောင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အရှိန်ဖြင့် လည်ပတ်နေသည်။ ထဲတွင် ရေကူးသည့်အခါ နေရာမှာတင် ရေကူးနေရသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ထိရောက်သည့် လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယန်ဟဲ ၏ အကြည့်များမှာ လေ့ကျင့်ခန်းသုံး ကိရိယာများပေါ်မှ ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် အခန်းထောင့်လေးထောင့်တွင် ရှိသည့် သိမ်မွေ့သော ကိရိယာများဆီသို့ အာရုံရောက်သွားသည်။
“Dr. Jiang က ဆွဲငင်အားမြင့် ဂြိုဟ်တစ်ခုကနေ လာတာလား” ဟု သူက လှည့်မေးသည်။
ယန်ဟဲ သည် ဆွဲငင်အားနယ်ပယ် ထုတ်လုပ်သည့် ကိရိယာကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေချိန်တွင် ကျန်းမြောင် မှာ စိုးရိမ်စိတ်ဝင်လာသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကောင်းသော ခံစားချက်များမှာ မကြာခဏဆိုသလို အမှားအယွင်းများ ဖြစ်လာတတ်ပြီး မကောင်းသည့် ခံစားချက်များမှာမူ တကယ်ဖြစ်လာတတ်သည်။
လူအများစုမှာ ဆွဲငင်အားနယ်ပယ် ထုတ်လုပ်သည့် ကိရိယာကို သာမန်အားဖြင့် သိရှိကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယန်ဟဲ ကမူ အခက်အခဲမရှိဘဲ ခွဲခြားသိမြင်လိုက်သည်။
တော်တော်ကို ကောင်းတာပဲ!
“အမ်… ဟုတ်ကဲ့…” ကျန်းမြောင် က နှာခေါင်းသံဖြင့် အသံပြုလိုက်ပြီး ယန်ဟဲ က စကားဆိုသည်။
သူက “တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ ကျွန်တော်လည်း ဆွဲငင်အားမြင့်တဲ့ ဂြိုဟ်မှာပဲ မွေးတာပါ” ဟု ပြောသည်။
“ဟင်?” ကျန်းမြောင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “တကယ်လား? တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ”
ယန်ဟဲ ဝင်လာကတည်းက သူသည် တည်ကြည်ပြီး အနည်းငယ် အေးစက်သည့် မျက်နှာထားကို ထိန်းထားခဲ့သည်။ ယခုမူ သူ့နှုတ်ခမ်းစွန်းတွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပေါ်လာသည်။
“ဆွဲငင်အားမြင့်တဲ့ ဂြိုဟ်က အမျိုးသမီးတွေက သူတို့ ဆွဲငင်အားမြင့်ဂြိုဟ်က လာတယ်ဆိုတာကို တခြားသူတွေ သိတာ မကြိုက်ကြဘူး မဟုတ်လား” ဟု သူက နှုတ်ခမ်းကိုတွန့်ကာ မေးသည်။
“တခြားရွေးချယ်စရာမှ မရှိတာ” ကျန်းမြောင် သည် ပခုံးတွန့်ကာ ညည်းညူလိုက်သည်။ “ရှင်တို့လိုလူတွေက ဆွဲငင်အားပုံမှန်ရှိတဲ့ ဂြိုဟ်တွေကို ရောက်သွားရင် မိန်းကလေးတွေက ‘သန်မာပြီး စိတ်ချရတယ်’ လို့ ပြောကြတယ်။ ကျွန်မတို့အတွက်ကျတော့ ယောက်ျားလေးတိုင်းက ‘Jiang ရေ၊ မင်းက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ’ လို့ပဲ ပြောကြတာ”
ယန်ဟဲ သည် ဦးထုပ်အနားကွပ်ကို ဖိချလိုက်ကာ အပြုံးကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။
အစပိုင်းက တည်ငြိမ်တင်းမာနေသည့် လေထုမှာ ပြေလျော့သွားပြီး နှစ်ဦးကြား ဆက်ဆံရေးမှာလည်း ပိုမိုပေါ့ပါးသွားတော့သည်။
ကျန်းမြောင် ၏ အကြည့်များမှာ သူ့၏ သွယ်လျပြီး တောင့်တင်းလှပသော လက်ချောင်းများနှင့် မေးရိုးအလှတရားတို့ပေါ်တွင် ခဏတာ တွဲခိုနေမိသည်။ သူမသည် လှည့်ထွက်လာခဲ့ပြီး “ပြီးတော့ ဟိုဘက်မှာ အိပ်ခန်းရှိတယ်…” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက ကျွန်မရဲ့ အိပ်ခန်းပါ။” ကျန်းမြောင် က တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် ခဏမျှ တွေဝေသွားသည်။ သီအိုရီအရဆိုလျှင် သူသည် ကျန်းမြောင် ၏ ကိုယ်ပိုင်အိပ်ခန်းထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဝင်ရောက်သင့်သူ မဟုတ်ပေ။
ကျန်းမြောင် က နောက်သို့လှည့်ကာ “ဝင်ကြည့်လိုက်ပါ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကလေးကို အသက်သုံးနှစ်အရွယ်အထိ ဒီအိပ်ခန်းထဲမှာပဲ ထားပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ စီစဉ်ထားလို့ပါ” ဟု ပြောသည်။
သာမန်အားဖြင့် အဆင်ပြေချောမွေ့သည့် မိသားစုများတွင် ကလေးမွေးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သီးသန့်အခန်း ခွဲပေးလေ့ရှိကြသည်။ ကျန်းမြောင် ၏ အိမ်တွင် အခန်းတိုင်းမှာ သီးသန့်လုပ်ဆောင်ချက်များ ရှိနေသော်လည်း စုစုပေါင်း နှစ်ရာကျော် စတုရန်းမီတာ ရှိသည့်အတွက် လက်ရှိအခန်းများ၏ အသုံးပြုပုံကို မပြောင်းလဲချင်လျှင်ပင် အလွယ်တကူ ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်သည်။
အခန်းကာတာတစ်ခု ထပ်ထည့်ခြင်း၊ အခန်းအသစ်တစ်ခု ဆောက်လုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အလှဆင်ခြင်းမျိုးမှာ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်အတွင်း ပြီးစီးနိုင်သည့် ရိုးရှင်းသော အလုပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
“အင်း... ကလေးပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျွန်မ သုတေသန အနည်းငယ် လုပ်ထားဖူးပါတယ်” ဟု ကျန်းမြောင် က တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် အမှန်တရားနှင့် ကင်းကွာသော စကားများကို တီထွင်ပြောဆိုလိုက်သည်။ “ကလေးငယ်တွေက ငယ်စဉ်ကာလမှာ မိဘတွေနဲ့ အနီးကပ် နေထိုင်ပြီး လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ အချိန်မီ နှစ်သိမ့်မှု ရရှိမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးက ပိုပြီး ယုံကြည်မှုရှိလာပြီး ခိုင်မာလာလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထားတွေ ရှိပါတယ်။ ဒီသီအိုရီက မြို့တော်ကြယ်စု မှာဆိုရင် လူသိများပြီး အများစုက လက်ခံထားတဲ့ အချက်တစ်ခုပါ”
ဤသည်မှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများသာ ဖြစ်သည်။
ဒီနေရာက လူတွေက ညဘက်မှာ ကလေးတွေအကြောင်း ဘာမှ ဂရုမစိုက်ကြဘူး!
ကျန်းမြောင် ကလေးဘဝတုန်းကဆိုလျှင် ညသန်းခေါင်ယံမှာ ငိုပြီး နိုးလာတိုင်း ကျန်းယာ သို့မဟုတ် မစ္စတာ ကိုဆို ကို ခေါ်မိဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် လာရောက်သူမှာ စက်ရုပ်လက်တစ်ဖက်သာ ဖြစ်သည်။
မှောင်မည်းနေသော ညဉ့်နက်သန်းခေါင်တွင် ကြီးမားသော စက်လက်တစ်ဖက်က ပုလင်းကို ပါးစပ်ထဲ အတင်းထိုးထည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ပုတ်ခတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်က လောကကြီးကို အသစ်အဆန်းတွေ့နေရသည့် ကျန်းမြောင် မှာ ထိုသို့သော ဆက်ဆံမှုမျိုးနှင့် မရင်းနှီးသဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိတ်လန့်မှု (psychological shadow) များပင် ရသွားခဲ့ရသည်။
သူမသည် သူမ၏ ကလေးကို ထိုသို့သော အတွေ့အကြုံမျိုး ဘယ်တော့မှ ခံစားစေတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ ပါရဂူဘွဲ့ (Ph.D.) ဂုဏ်ပုဒ်ကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်ပိုင်တီထွင်ထားသော စကားများကို အတည်ပေါက် ပြောလိုက်သည်။
ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံးတွင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် သူမ၏ အတွေ့အကြုံများအရ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို အလေးပေးသူများသည် "သိပ္ပံ" နှင့် "သီအိုရီ" ဟု ဆိုလိုက်လျှင် မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘဲ ယုံကြည်တတ်ကြသည်ကို သိထားသည်။
ယန်ဟဲ သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားသန်သူများထဲတွင် ပါဝင်ပြီး ကျန်းမြောင် ကမူ ဉာဏ်ရည်ပိုင်းကို ပိုမိုအားသန်သူ ဖြစ်သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ယန်ဟဲ သည် မည်သည့်သံသယမျှ မရှိဘဲ Dr. Jiang ၏ အခြေအမြစ်မရှိသော စကားများကို လွယ်လွယ်ကူကူပင် လက်ခံလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ၊ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ဂရုတစိုက်နဲ့ လုပ်ပေးပါ။ ကျွန်တော် မှားတာတစ်ခုခု ရှိနေရင်လည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထောက်ပြပေးပါ” ဟု သူက စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ပြောသည်။
သူ၏ တည်ကြည်သော သဘောထားက ကလေးမွေးဖွားခြင်းကို အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားကြောင်း ပြသနေသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အလွန်ပင် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
စတင်တွေ့ဆုံချိန်မှ ယခုအချိန်အထိ သူမသည် ယန်ဟဲ ထံတွင် မည်သည့် အားနည်းချက်ကိုမျှ မတွေ့ရှိရသေးပေ။
မွေးရာပါ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမှသည် ရရှိထားသော တန်ဖိုးထားမှုများနှင့် စရိုက်လက္ခဏာများအထိ သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် မကိုက်ညီသည့်အချက် တစ်ချက်မျှပင် မရှိပေ။
ဒီလအတွင်းမှာ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို သူနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး စာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးခိုင်းရမည်!
ဘယ်မှ ထွက်ပြေးလို့ မရစေရဘူး!
ယန်ဟဲ သည် Dr. Jiang သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အကြည့်များမှာ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သွားရသလဲဆိုသည်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။
ထိုအကြည့်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အမျိုးသားတစ်ဦးကို ကြည့်သည့်ပုံစံ မဟုတ်ဘဲ ဆာလောင်နေချိန်တွင် အရသာရှိသော ဝက်သားตุ๋န် (braised pork) ကို ကြည့်နေသည့်ပုံစံနှင့် ပိုတူနေသဖြင့် အနည်းငယ်တော့ အနေရခက်မိသည်။
ယန်ဟဲ သည် ခေါင်းကို လှည့်ကာ “ကျွန်တော့်အိပ်ခန်းကရော…” ဟု မေးသည်။
“အို၊ ဟုတ်သားပဲ!” ကျန်းမြောင် သည် လန်းဆန်းသွားကာ “ဒီဘက်မှာပါ၊ ဒါက ရှင့်အိပ်ခန်း! ရေချိုးခန်းလည်း သီးသန့်ပါပြီး ရေပန်းနဲ့ Ultrasonic ရေချိုးကန် နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်ပါတယ်။ ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ လိုအပ်တာများ ရှိသေးရင်လည်း ပြောပါ။ အားမနာပါနဲ့” ဟု ပြောသည်။
ယန်ဟဲ သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အိပ်ခန်း၏ အရောင်နှင့် အလှဆင်ပုံစံမှာ ကျန်းမြောင် ၏ အိပ်ခန်းနှင့် ဧည့်ခန်းတို့နှင့် လုံးဝမတူဘဲ သူ့အတွက် သီးသန့် ပြန်လည်အလှဆင်ထားမှန်း သိသာလှသည်။
“အနှောင့်အယှက်ပေးမိတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု သူက ဦးထုပ်ကို ချွတ်ကိုင်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုသည်။ “ကျွန်တော် ဒီပုံစံကို တကယ် ကြိုက်ပါတယ်”
အော်၊ သူ သတိထားမိသွားပြီပဲ။
ထိုအချိန်က ကျန်းမြောင် ၏ ဦးနှောက်မှာ ပူလောင်နေပြီး တစ်ဖက်လူကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပေးရမည်ဟုသာ တွေးနေမိသည်။ ယခုမူ သူမသည် ယန်ဟဲ ကိုသာ အာရုံစိုက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။
တာနာကာ ပြောသည့်အတိုင်းပင် အလွန်အကျွံလုပ်မိလျှင် သဘာဝမကျတော့ပေ။
ကျန်းမြောင် သည် မျက်နှာလေး နီရဲသွားကာ ပါးပြင်ကို ကုတ်လိုက်ပြီး “ဒါဆိုရင် အခု နားလိုက်ပါဦးမလား? ဗိုက်ဆာနေပြီလား? ဗိုက်ဆာရင် ဘယ်အချိန်မဆို အစားစားလို့ ရပါတယ်” ဟု မေးသည်။
ယန်ဟဲ သည် သူ၏ လက်ပတ်နာရီကို ကြည့်လိုက်ပြီး “အချိန်က စောပါသေးတယ်။ နောက်ထပ် မိနစ်သုံးဆယ်လောက်နေမှပဲ လုပ်ကြမလား” ဟု ပြောသည်။
“ရပါတယ်” ဟု ကျန်းမြောင် က ပြောသည်။ “အစားအသောက်နဲ့ ပတ်သက်ရင် ရှောင်ရမယ့်အရာတွေ ရှိလား?”
“ဘာမှ ရှောင်စရာ မရှိပါဘူး၊ ဓာတ်မတည့်တာလည်း မရှိပါဘူး” ဟု ယန်ဟဲ က ပြောသည်။ “မီနူးကို လွတ်လွတ်လပ်လပ်သာ စီစဉ်ပါ။ အခြေခံအားဖြင့်တော့ ကျွန်တော် မစားနိုင်တာ ဘာမှမရှိပါဘူး”
ထိုစကားမှာ အနည်းငယ် ရယ်စရာ ကောင်းနေသည်။ ကျန်းမြောင် ရယ်ချင်မိသော်လည်း ယန်ဟဲ သည် နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူမ၏ အာရုံခံစားမှုက ပြောပြနေသည်။ သူ၏ စကားများတွင် လေးနက်သော အဓိပ္ပာယ်များပင် ပါဝင်နေသည်။
ဤလူသည် ခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ တည်ကြည်ပြီး အေးစက်သော လေထုကို ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း သူ၏ စကားများတွင် အမြဲတမ်း နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ရှိနေတတ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ရယ်ချင်စိတ်ကို အနိုင်နိုင် ထိန်းထားလိုက်ရသည်။