ခေါင်းစဉ် - ကြယ်တာရာဖခင် – အခန်း (၁၂၀) - ယန်ဟဲ၏ အပြိုင်စကြဝဠာ အပိုဆောင်းဇာတ်လမ်း (၃)
မိမိ၏အခြေအနေအတွက် ရလဒ်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ယန်ဟဲတစ်ယောက် အိမ်မှာပင် အချိန်ကုန်နေရသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဤကာလသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ စိတ်ဓာတ်ကျမှုနှင့် မအေးမချမ်းဖြစ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသင့်သည့်အချိန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယန်ဟဲမှာမူ ထိုသို့မခံစားရပေ။
အမှန်စင်စစ် ယန်ဟဲ၏နေ့ရက်များသည် အတော်လေးကို ပြည့်စုံနေသည်။
၎င်းသည် ကျန်းမြောင် ပြောခဲ့သည့် စကားတစ်ခွန်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ “ရှင်က ကလေးတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုပြုစုစောင့်ရှောက်ရမလဲဆိုတာ လုံးဝကို မသိဘူး။ အလုပ်မရှိထိုင်နေမယ့်အစား ကလေးထိန်းကျောင်းတက်ပြီး လေ့လာကြည့်ပါလား။”
ကျောင်းပြီးသည့်နောက်ပိုင်း နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ယန်ဟဲတစ်ယောက် တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ စာကျက်ခြင်းမှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ သူသည် စာတွေ့များကို အမြန်ဖတ်ရှုပြီး သင်ခန်းစာဗီဒီယိုများကို အရှိန်မြှင့်တင်ကာ ကြည့်ရှုလေ့လာသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ညဘက်တာဝန်ပင်။ နေ့ဘက်တွင်မူ ရွီရွီနှင့်အတူရှိနေစဉ် လက်တွေ့အတွေ့အကြုံများကို တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်သည်။
ယန်ဟဲသည် မိမိကိုယ်ကို သင်ယူမှုစွမ်းရည်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေနိုင်စွမ်းရှိသူဟု အမြဲသတ်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ကလေးထိန်းခြင်းမှာ သူကြုံတွေ့ဖူးသမျှထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် ခေါင်းခဲစရာအကောင်းဆုံး စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ဤသည်မှာ ကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းတစ်ခုမဟုတ်ပေ။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းသွားပါက အလွယ်တကူ ပြုပြင်၍ရမည် သို့မဟုတ် အစားထိုး၍ရမည် မဟုတ်ပေ။ ရွီရွီအပေါ် ယန်ဟဲ၏ပြုမူပုံကို “အလွန်အမင်း သတိထားလွန်းခြင်း” ဟုသာ ဖော်ပြနိုင်ပြီး ၎င်းက သူ့ကို ပို၍ပင် တုံးအသယောင် ဖြစ်စေသည်။
ကျန်းမြောင်မှာ သူ့ကိုကြည့်ပြီး ရယ်မောမိသည်။ ယန်ဟဲက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ရယ်သံမှာ ချက်ချင်းပင် အဆင်မပြေသည့် ချောင်းဆိုးသံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
နေရောင်ခြည်အောက်တွင် သူတို့သည် အရင်ကအတိုင်း မိသားစုသုံးယောက်နှင့် တူနေကြသည်။ သို့သော် လက်တွေ့မှာမူ သူတို့သည် ရက်အနည်းငယ်သာ အတူရှိဖူးသေးသည့် သူစိမ်းများသာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ရွီရွီနှင့်အတူ ကစားနေသည့် ယန်ဟဲကို ငေးကြည့်နေသည်။ သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော ပခုံးများ၊ သွယ်လျသောခါးနှင့် ရှည်လျားသောခြေထောက်များမှာ အရင်အတိုင်းပင်ဖြစ်ပြီး ရုပ်ရည်မှာလည်း ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် သူမမှာ ဝေခွဲမရသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိနေသည်။
ယန်ဟဲ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းမြောင်သည် နေရောင်ခြည်အောက်တွင် အတွေးလွန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏အကြည့်မှာ သူ၏အပေါ်တွင် ရှိနေသယောင်ရှိသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ မဟုတ်ပြန်ပေ။
ယန်ဟဲသည် အရုပ်တစ်ခုကို သူမဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်ရာ သူမ၏ဒူးခေါင်းကို အသာအယာထိသွားသည်။
ကျန်းမြောင်မှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး “ဟင်” ဟု အသံပြုလိုက်သည်။
“ရွီရွီက ရှင့်ကို ခေါ်နေတယ်” ဟု ယန်ဟဲက ပြောသည်။
တကယ်ပင် ရွီရွီမှာ တံတွေးများစိုရွှဲလျက် “မားမား၊ မားမား” ဟု ကျန်းမြောင်ကို ခေါ်နေသည်။
ကျန်းမြောင်သည် ကုန်းညွှတ်လိုက်ပြီး ရွီရွီ၏တံတွေးများကို အသာအယာသုတ်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏မျက်နှာထားမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး မေတ္တာတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို ယန်ဟဲက တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။
သူသည် သူမကို စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။
နောက်ပိုင်း ညအချိန်တွင် ရွီရွီ အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် ကျန်းမြောင်မှာ ဧည့်ခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ ယန်ဟဲမှာ သူမကို စောင့်နေနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
“ဒီည ဘာတွေ ဆက်လေ့လာကြမလဲ” ဟု သူက မေးသည်။ သူ၏အသံတွင် စိတ်မရှည်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။ အမှန်ဆိုရသော် သူသည် ပြီးခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပို၍ပင် စိတ်အေးလက်အေးရှိနေသည်။ ကလေးနှင့်အတူ ကစားရခြင်းမှာ ပင်ပန်းစရာမရှိသည့်အပြင် သူရင်ဆိုင်နေရသည့် အခက်အခဲများကိုလည်း မေ့လျော့စေသည်။
“မနက်ဖြန်က စနေနေ့လေ။ မနက်ဖြန်မနက်မှာ ရှင်တက်ရောက်ရမယ့် ပွဲလေးတစ်ခုရှိတယ်” ဟု ကျန်းမြောင်က ပြောသည်။ “ဒီအဆောက်အအုံထဲမှာ ကလေးရှိတဲ့ တခြားမိသားစုတွေနဲ့ တွေ့ဆုံပွဲပါ။ သူတို့အားလုံးက ရှင့်ကို ရင်းနှီးပြီးသားဆိုတော့ သူတို့ကို ရှင်လည်း မှတ်မိနေရင် အကောင်းဆုံးပဲ။”
သူမသည် စခရင်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဓာတ်ပုံများနှင့် ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များကို ပြသလိုက်သည်။
ယန်ဟဲက စိတ်ဝင်တစားဖြင့် “ဒါက ပုံမှန်အားဖြင့် မင်းတို့ရဲ့ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံပဲလား” ဟု မေးသည်။ ကလေးမရှိသည့် လူပျိုတစ်ယောက်အတွက် စနေနေ့များဆိုသည်မှာ ချိန်းတွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် သူငယ်ချင်းများနှင့် အရက်သောက်ခြင်းအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ကလေးများကို ဗဟိုပြုသည့် ဤကဲ့သို့သော တွေ့ဆုံပွဲမျိုးမှာ သူတစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသည့်အရာ ဖြစ်သည်။
“ကျွန်မတို့က တစ်လတစ်ခါပဲ တွေ့ကြတာပါ” ဟု ကျန်းမြောင်က ရှင်းပြသည်။ “အိမ်ရှင်အဖြစ် အလှည့်ကျ လက်ခံကြတာ။”
ဓာတ်ပုံဖိုင်တွဲထဲတွင် ပထမဆုံးပါလာသူမှာ ယန်ဟဲလည်း သိကျွမ်းသည့် လျိုချန်ကွမ်း ဖြစ်သည်။
“ကျွန်မ သူ့ကို ဟိုတစ်နေ့က တွေ့လိုက်တယ်” ဟု ကျန်းမြောင်က ပြောသည်။ “သူ့ဆီကို အစိုးရအရာရှိတချို့ ရောက်လာပြီး ရိုးရှင်းတဲ့မေးခွန်းတချို့ မေးသွားတယ်လို့ သူပြောတယ်။ သူ ဘာမှမသိပါဘူး။”
ယန်ဟဲသည် လျိုချန်ကွမ်း၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်နှင့် ဓာတ်ပုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။ “သူ့အရပ်နဲ့ ရုပ်ရည်က ကျွန်တော်နဲ့ အတော်လေးဆင်တူတယ်၊ အဲဒါကြောင့်ပဲ ထရိုင်က သူ့ကို အကာအကွယ်အဖြစ် ရွေးခဲ့တာပေါ့။”
“သူကလည်း… အဲဒီလူနဲ့ အရင်းနှီးဆုံးပဲ။ သူ ဘာမှမရိပ်မိဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု ကျန်းမြောင်က ကိစ္စရပ်ကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြလိုက်သည်။ “ဗိုလ်မှူး၊ ထရိုင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ကိစ္စက ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက ရွီရွီကို မထိခိုက်စေသင့်ဘူး။”
“သေချာတာပေါ့။ ဒါက သူ့ကို ထိခိုက်စရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး” ဟု ယန်ဟဲက ခေါင်းညိတ်သည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့ ဒေါက်တာ။”
အပြန်အလှန် နားလည်မှုရသွားခြင်းက ကျန်းမြောင်၏စိတ်ကို အတော်လေး ပေါ့ပါးသွားစေသည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် သူမနှင့် ယန်ဟဲတို့သည် ရွီရွီကိုခေါ်၍ တွေ့ဆုံပွဲကျင်းပသည့် အိမ်သို့ သွားရောက်ကြသည်။
ယန်ဟဲမှာ ကလေးထိန်းခြင်းတွင် အတွေ့အကြုံသစ်ဖြစ်ပြီး လူများပြားနေသည့်အတွက် မတော်တဆမှုများ မဖြစ်စေရန် ရွီရွီကို ကျန်းမြောင်ကသာ ကိုယ်တိုင်စောင့်ရှောက်လိုသည်။ သူမသည် တစ်ခါတစ်ရံ မော့ကြည့်လိုက်တိုင်း ယန်ဟဲသည် တခြားသူများနှင့် စကားပြောဆိုရာတွင် အလွန်ပင် သဘာဝကျကျ ဆက်ဆံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကောင်းလေစွ၊ သူကဲ့သို့ ထူးချွန်ပြီး ခန့်ညားသည့်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် လူမှုဆက်ဆံရေးတွင် ကျွမ်းကျင်နေမည်မှာ မဆန်းပေ။
သူမ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ အကြောင်းမဲ့သာဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်ရသည်။
သို့သော် ထိုသို့တွေးလိုက်မိချိန်တွင်ပင် သူမ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရင်သားအလှပိုင်ရှင် အိမ်နီးချင်း လူးဝစ်မှာ ယန်ဟဲ၏အနားသို့ တိုးကပ်သွားပြန်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကျန်းမြောင်က မိမိကိုယ်ကို “သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီမိန်းမအကြောင်း ဗိုလ်မှူးယန်ကို သတိပေးဖို့ မေ့သွားတယ်” ဟု တွေးလိုက်မိသည်။
နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းကို မသိရှိသော ယန်ဟဲမှာ လူးဝစ်ကို တခြားသူများနည်းတူ သဘာဝကျကျပင် ဆက်ဆံသည်။ ထို့အပြင် ဆက်ဆံရေးကို ကောင်းစွာနားလည်သည့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် မိမိကို အီစီကလီလုပ်နေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အပေါ် အလွန်အမင်း တင်းမာခြင်း သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်ခြင်းမျိုး မလုပ်ခဲ့ပေ။
သူသည် သူမကို အနည်းငယ် ပြုံးပြပင် ပြုံးပြလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင်မှာ တွေဝေသွားပြီးနောက် ရွီရွီကိုပိုက်ကာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ “ရွီရွီ ရှူးပေါက်ချင်နေပြီ။ ကျွန်မကို ကူညီပေးနိုင်မလား။”
ယန်ဟဲသည် ကျန်းမြောင်နောက်သို့ ရေချိုးခန်းထဲအထိ လိုက်သွားသည်။ အတွင်းသို့ရောက်သည်とနှင့် သူမသည် တံခါးကိုပိတ်လိုက်ပြီး “ဖြစ်နိုင်ရင် လူးဝစ်နဲ့ ပတ်သက်တာမျိုး မလုပ်ပါနဲ့လို့ ကျွန်မ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
ယန်ဟဲက မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်သည်။
ကျန်းမြောင်က “ဒီမှာရှိတဲ့သူတွေအားလုံးက ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်ကို စုံတွဲလို့ သိထားကြတာပါ။ ပြီးတော့ အဲဒီလူက လူးဝစ်အပေါ်မှာ အမြဲတမ်း အေးစက်စက်ပဲ ဆက်ဆံခဲ့တာပါ” ဟု ရှင်းပြသည်။
ဂီတာတွင် အချစ်ရေး၏ မရေရာမှုနှင့် ရိုးရာအိမ်ထောင်ရေး ကျဆင်းလာမှုတို့ကြောင့် လူတို့သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၆,၀၀၀ ကကဲ့သို့ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်မှုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မရှုတ်ချကြတော့ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းကို သဘာဝကျသည့် ယှဉ်ပြိုင်မှုပုံစံတစ်ခုအဖြစ်သာ ရှုမြင်ကြသည်။
သို့သော် ယန်ဟဲမှာ ကျန်းမြောင်၏ရှင်းပြချက်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ကွဲပြားသည်ကို ခံစားမိသည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောက် အရမ်းရင်းနှီးခဲ့ကြတာလား” ဟု သူက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
“ဟင်” ကျန်းမြောင်မှာ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားသည်။ “ဘယ်သူလဲ။”
“မင်းနဲ့ ထရိုင်လေ” ဟု ယန်ဟဲက ရှင်းပြသည်။
ရေချိုးခန်းထဲတွင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
တင်းမာမှုရှိနေသည်ကို ရိပ်မိသော ရွီရွီမှာ မိခင်၏ရင်ခွင်ထဲတွင် လက်ကိုစုပ်နေရင်းမှ စူးစမ်းလိုသည့်အကြည့်ဖြင့် မော့ကြည့်သည်။
ကျန်းမြောင်သည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စေ့ထားလိုက်သည်။
“အဆုံးသတ်မလှခဲ့လို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ငြင်းပယ်လို့ မရပါဘူး” ဟု ကျန်းမြောင်က ယန်ဟဲ၏အကြည့်ကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ ပြောသည်။ “သူ့ခံစားချက်က ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်မမသိပေမယ့် ကျွန်မကတော့ တကယ်ကို ဂရုစိုက်ခဲ့တာပါ။”
ဖုံးကွယ်စရာ ဘာမှမရှိပေ။
ဤကိစ္စရပ်တစ်ခုလုံးတွင် သူမ ဘာမှမှားယွင်းအောင် မလုပ်ခဲ့ပေ၊ သူမမှာ… ကံဆိုးရုံသာ ဖြစ်သည်။
ယန်ဟဲသည် ကျန်းမြောင်၏ဒေါသကို သတိပြုမိပြီး ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ “သူ့အကြောင်း မေ့လိုက်ပါတော့၊ ဒေါက်တာ” ဟု ပြောသည်။
“သေချာတာပေါ့” ကျန်းမြောင်သည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ရွီရွီ ရှူးပေါက်ပြီးသည်ကို ကူညီပေးလိုက်သည်။ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူမသည် ကလေးကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ “ကျွန်မရဲ့ ရည်းစားဟောင်းတွေအားလုံးကို မေ့လိုက်သလိုမျိုးပေါ့။”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် တံခါးကို ဒုန်းခနဲ ပိတ်၍ ထွက်သွားတော့သည်။
ယန်ဟဲ သူမနောက်ကို လိုက်မထွက်လာခဲ့ပေ။ အပြင်ဘက်တွင် ကလေးငယ်များ ရှိနေသည့်အတွက် သူသည် ရေချိုးခန်းထဲတွင်သာ ဆက်နေလိုက်ပြီး စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိကာ တိတ်တဆိတ် ဖွာရှိုက်နေလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် ပြောလိုက်သည့် စကားများမှာ အလွန်ပင် မှန်ကန်နေသည်။
သို့သော် သူနှင့် သူမတို့ နှစ်ယောက်လုံး ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရှောင်ဖယ်ထားသည့် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ကျန်းမြောင်တစ်ယောက် ထရိုင်ကို ချစ်မိသွားချိန်တွင် ထရိုင်သည် ယန်ဟဲ၏ မျက်နှာကို တပ်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လူတစ်ယောက်ကို ချစ်မိသွားစေသည့် အကြောင်းရင်းများကို ထည့်တွက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်က အရေးအကြီးဆုံး မဟုတ်ကောင်း မဟုတ်နိုင်သော်လည်း ထိပ်ဆုံးသုံးခုထဲတွင်တော့ သေချာပေါက် ပါဝင်နေလိမ့်မည်။
ယန်ဟဲသည် စီးကရက်ကို ဖိကိုက်လိုက်ပြီး တစ်ဝက်လောက်အရောက်တွင် ငြိမ်းလိုက်သည်။ အနည်းငယ် ဖွာရှိုက်လိုက်ခြင်းက သူ့ဆန္ဒကို ပြေပျောက်စေရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်၍ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ဆေးလိပ်နံ့ စွဲထနေသည်ကို သူ မလိုလားပေ။ မထွက်ခွာမီ သူသည် ရေချိုးခန်းထဲရှိ ဆံပင်မှုတ်စက်ကို သုံး၍ အနံ့အသက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ထိုမှုတ်စက်မှာ ရေချိုးပြီးနောက် အမြန်ခြောက်စေရန်အတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အချို့သူများကမူ တဘက်နှင့် သုတ်ရသည်ကို ပိုနှစ်သက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုသာ ဖြစ်သည်။
“ဟေ့ ကျန်း” လူးဝစ်သည် သူမ၏ ကလေးထိန်းဖက်ထံသို့ ကလေးကို အပ်လိုက်ပြီးနောက် စကားပြောရန် ကျန်းမြောင်ထံ ချဉ်းကပ်လာသည်။
“ဪ လူးဝစ်” ကျန်းမြောင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် သတိထားရိပ်များ ထင်ဟပ်နေသည်။
လူးဝစ်သည် ရဲတင်းပြီး ပြတ်သားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ကာ အထူးသဖြင့် သူမနှင့် အတိတ်က ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် ကျန်းမြောင်ကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးများအပေါ်တွင် ပို၍ပင် ပြတ်သားသည်။ သူမက ပြုံးလျက် “ရှင်နဲ့ ယန်နဲ့ စကားများထားကြတာလား” ဟု မေးသည်။
“ဘာကိုကြည့်ပြီး အဲဒီလို ထင်ရတာလဲ” ကျန်းမြောင်က ပုံမှန်အတိုင်းပင် လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
“ဖြစ်နိုင်တာက… အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ အာရုံခံစားမှုမျိုးပေါ့” လူးဝစ်က စူးရှစွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “ယန်က ဒီနေ့ နည်းနည်းလေး ထူးခြားနေသလိုပဲ။”
တကယ်တော့ သူနှင့် ပတ်သက်သည့် သူ့သဘောထားက ထူးခြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လူးဝစ်သည် သူမ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ပင် အကဲခတ်ကောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းမြောင်မှာ ယန်ဟဲကို သူမအကြောင်း ကြိုမသတိပေးမိခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရသွားသည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် နောက်ဘက်မှ လက်တစ်ဖက်က ရှည်လျားစွာ ဆန့်တန်းလာပြီး ကျန်းမြောင်၏ ပခုံးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွယ်လိုက်သည်။
လန့်သွားသည့် ကျန်းမြောင် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ယန်ဟဲက တစ်ဖက်ကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ထားပြီး ကျန်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမကို ဖက်ထားကာ “ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ၊ ချစ်သူ” ဟု ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။
သူက ခန့်ညားရုံတင်မကဘဲ ကျန်းမြောင်ကို ဖက်ထားသည့်ပုံစံမှာလည်း အလွန်ပင် ချစ်ခင်မြတ်နိုးဟန် ပေါက်နေသည်။
ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် ကျန်းမြောင်က “ရှင် ဒီနေ့ ထူးခြားနေတယ်လို့ လူးဝစ်က ထင်နေတာ” ဟု ပြောသည်။
“ဟုတ်လား” ယန်ဟဲက ကျန်းမြောင်၏ ပခုံးပေါ်မှ လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရွီရွီကို သူမလက်ထဲမှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူလိုက်ကာ “ဘယ်လိုမျိုးလဲ” ဟု အေးစက်စက် မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင်၏ ကြိုတင်သတိပေးချက်များကြောင့် လူးဝစ်အပေါ်ထားသည့် သူ့သဘောထားမှာ ပို၍အေးစက်သွားပြီး ထရိုင်နှင့် ပို၍ပင် တူသွားစေသည်။
လူးဝစ် တစ်ယောက် တောင့်တင်းသွားသည်။ ယန်ဟဲက သူမအပေါ် ဒီနေ့ ထူးခြားစွာ ဆက်ဆံနေသည်ဟု သူမ ခံစားမိခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူသည် သူ့ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင်နှင့် ယန်ဟဲတို့ ဘေးချင်းယှဉ် ရပ်နေကြသည်။ ယန်ဟဲက သူမကို လက်ဖြင့် ဖက်မထားတော့သော်လည်း သူတို့နှစ်ယောက်လုံး၏ တည်ရှိမှုက လူးဝစ်ကို ရည်ရွယ်သည့် စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ပြသနေသည်။
လူးဝစ်မှာ အလွယ်တကူ လက်လျှော့မည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူမက ဟက်ခနဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး “ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ရိုးရိုးစကားပြောနေတာပါ” ဟု ပြောကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။
ကျန်းမြောင်က ယန်ဟဲကို ထူးဆန်းသလို ကြည့်လိုက်သည်။
“…ဘာဖြစ်လို့လဲ” ယန်ဟဲက မေးသည်။
ကျန်းမြောင်က မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။ “ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။”
“…စိတ်ထဲရှိတာကို ပြောလိုက်လို့ရပါတယ်” ယန်ဟဲက စိတ်မရှည်သလိုလိုဖြင့် ပြောသည်။
ကျန်းမြောင်က သူမ၏ မျက်နှာကို ကုတ်လိုက်သည်။
အလွန် ချစ်စရာကောင်းသည့် အမူအရာလေးပင်ဟု ယန်ဟဲ တွေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင်က ခဏမျှ တွေဝေပြီးမှ “အဲဒါကလေ… ရှင် ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်နေလို့ပါ” ဟု ပြောသည်။
ယန်ဟဲက မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်သည်။ “ဒီလိုကိစ္စမျိုးဆိုတာက…”
“သိတဲ့အတိုင်းပဲလေ၊ တစ်ယောက်ယောက်ကို နေရာတကျဖြစ်အောင် လုပ်ပေးတာမျိုးပေါ့” ကျန်းမြောင်က ပြန်ဖြေသည်။ “လူးဝစ်နဲ့ ကျွန်မ ဘာတွေ ပြောနေကြလဲဆိုတာ ရှင် ကြားလိုက်တယ်မလား။”
ယန်ဟဲ ကြားလိုက်သည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူက လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမူအရာ၊ ရပ်တည်ပုံနှင့် ကိုယ်ဟန်အမူအရာများအားလုံးမှာ အလွန်ပင် သဘာဝကျပြီး ချောမွေ့နေသည်။
ယန်ဟဲက “အရင်က ကျွန်တော်တွဲခဲ့တဲ့ မိန်းကလေးတွေက ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေမှာ ကူညီပေးဖို့ မကြာခဏ တောင်းဆိုတတ်ကြတယ်” ဟု ဝန်ခံသည်။
လူတစ်ယောက်ကို နေရာတကျဖြစ်အောင် လုပ်ပေးခြင်း၊ ဟန်ပြခြင်း—မည်သည်ပင်ဖြစ်စေ၊ ယန်ဟဲမှာ ရည်းစားတစ်ယောက်အနေဖြင့် အမြဲတမ်း အလွန်လိုက်လျောညီထွေ ရှိခဲ့သည်။ လူမှုဆက်ဆံရေးတွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်အတွက်မူ ၎င်းမှာ ခက်ခဲသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
ကျန်းမြောင်သည် အဆာပြေမုန့်များယူရန် စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ယန်ဟဲက ရွီရွီကို ပိုက်လျက် သူမနောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။ “မိဘအဖြစ် တာဝန်ယူထားသူတွေအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက် ပိုသိထားဖို့ အရေးကြီးတယ်လို့ ထင်တယ်။ အခုဆို ရှင် ကျွန်တော့်အကြောင်း နည်းနည်းသိသွားပြီဆိုတော့ ဒေါက်တာ၊ ကျွန်တော် သိထားသင့်တဲ့ ရှင့်အကြောင်းတွေကော ရှိသေးလား။”
ကျန်းမြောင်က ရွီရွီကို သွားဖုံးယားပြေ မုန့်တစ်ခု ပေးလိုက်ပြီး ချိုချဉ်လုံးတစ်ခုကို သူမပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ သူမ ဝါးနေရင်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး “အင်း၊ ကျွန်မ နည်းပညာပိုင်းမှာ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တယ်။ ရှင့်အနေနဲ့ တစ်ခုခု လိုအပ်လာရင်… စာအုပ်ထဲကအတိုင်း မဟုတ်တာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ဈေးကွက်ထဲမှာ ရှာရခက်တဲ့ အရာမျိုးဆိုရင် ကျွန်မဆီ လာလို့ရတယ်” ဟု ပြောသည်။
ထိုစကားမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပြီး ချိုချဉ်လုံးကြောင့် ပါးဖောင်းနေသည့် ကျန်းမြောင်၏ ရုပ်ပုံမှာ အလွန်ပင် နှစ်လိုဖွယ် ကောင်းနေသည်။ ယန်ဟဲ ပြုံးမိသွားသည်။ “သေချာတာပေါ့။”
ကျန်းမြောင် ဒုတိယမြောက် ချိုချဉ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်ချိန်တွင် ယန်ဟဲ၏ အပြုံးကို မြင်လိုက်ရပြီး စိတ်အလျောက် သူမက သူ၏ နှုတ်ခမ်းဆီသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “ဒီမှာ။”
ယန်ဟဲက အလိုအလျောက် ပါးစပ်ဟ၍ ယူလိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းနှင့် လျှာမှာ ကျန်းမြောင်၏ လက်ချောင်းထိပ်များနှင့် ပွတ်တိုက်မိသွားသည်။
ရုတ်တရက် သူမ ဘာလုပ်လိုက်မိသလဲဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည့် ကျန်းမြောင်မှာ လျှပ်စစ်ရှော့ခ်မိသကဲ့သို့ သူမ၏လက်ကို အမြန်ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူမ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ချောင်းများကို ပွတ်သပ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်ကို ရှောင်ဖယ်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲက ချိုချဉ်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးနေရင်း သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကျန်းမြောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူ၏ အကြည့်များက သူမ၏ နားရွက်ဖျားလေးများဆီသို့ ရောက်သွားပြီး အရှက်သည်းမှုကြောင့် နားရွက်လေးများ နီရဲလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
ထိုအရာက သူ့ရင်ထဲတွင် ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
အိမ်ပြန်မည့် ဓာတ်လှေကားထဲတွင် ရွီရွီမှာ အိပ်ပျော်သွားပြီဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင်က သူ့ကို အဲယားကွန်းကြောင့် အအေးမိမသွားစေရန် စောင်ပါးလေးတစ်ထည်ဖြင့် ခြုံပေးလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် ယန်ဟဲ၏ ကြည်လင်သည့် အသံက သူမနောက်မှ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ သူက “မင်းက နည်းနည်းတော့ လိမ္မာပါးနပ်လွန်းနေတယ် မဟုတ်လား” ဟု ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ယန်ဟဲ၏ အမူအရာမှာ မှန်သားပြင်တံခါးပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
သူမကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်များမှာ အမျိုးသားတစ်ယောက်က အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ကြည့်သည့်အတိုင်း နွေးထွေးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရေချိုးခန်းထဲမှ အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ရေချိုးဝတ်ရုံတစ်ခုကိုသာ ပတ်လျက် ထွက်လာသည်။ သူ၏ မျက်ခုံးတန်းတို့မှာ မြင့်မား၍ ပုံကျနေပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်မှာလည်း သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ကာ ချောမောလှပသည်။ လည်ပင်းအောက်ရှိ အရိုးချက်များမှာလည်း ပေါ်လွင်နေပြီး ဝမ်းဗိုက်တွင် ချောကလက်ကဲ့သို့ စည်းချက်ကျသော ကြွက်သားခြောက်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
အမျိုးသားက သူမဆီသို့ လျှောက်လာပြီး သူ၏လက်မောင်းဖြင့် သူမ၏ ခါးသွယ်သွယ်လေးကို ညင်သာစွာ ဖက်တွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံဖြင့် “အိပ်ပြီးသွားတော့ ကိုယ့်ကို မေ့သွားတာလား၊ ဟင်” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
~
ကျန်းချန်းမြို့၏ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ရှန်ကျဲ့မှာ သံသရာကို လွှတ်ချထားသည့်အလား တည်ငြိမ်အေးဆေးသူဟု နာမည်ကြီးသည်။ သို့သော် ထိုနေ့ပြီးနောက်တွင်မူ ကျန်းရှင်းရှင်းမှာ သူ၏ အမည်ခံဇနီးသည် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
“အမည်ခံ” ဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် ဘာလို့ အတူတူ အိပ်နေကြတာလဲ! ဟေ့၊ ဟေ့၊ ဘယ်သူက အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ခိုင်းလို့လဲ! ဝမ်းဗိုက်မှာ ကြွက်သားရှစ်ခုနဲ့ V-line ရှိနေရုံနဲ့တင် မရဘူးနော်!
ရှန်ကျဲ့က သူ၏ အင်္ကျီကော်လာကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ သူ၏ အေးစက်စက် မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားပြီး ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းဖျားတို့က ညင်သာစွာ ပွင့်ဟလာသည်။
“မလှုပ်နဲ့။ လိမ္မာလိမ္မာနေစမ်းပါ။”
#အိပ်မောကျနေတဲ့ အလှမယ်ကို နိုးထစေဖို့ ပြင်သစ်အနမ်းတစ်ခုသာ လိုအပ်တယ်
#ခြေလှမ်းတိုင်းကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားတဲ့ စိတ်နှစ်ခွရှိပြီး အာဏာရှင်ဆန်တဲ့ စီအီးအို x ချစ်စရာကောင်းပြီး အပြစ်ကင်းစင်ကာ တက်ကြွလန်းစန်းတဲ့ ကောင်မလေး။
Tags: ခေတ်ပေါ်အချစ်ဇာတ်လမ်း၊ စိတ်နှစ်ခွရှိသူ၊ ဖျော်ဖြေရေးလောက၊ ကုစားခြင်းနှင့် ရွေးနှုတ်ခြင်း။