ကြယ်တာရာကြားမှ ဖခင် – အခန်း ၁၁၈ – ယန်ဟဲ၏ အပြိုင်ကမ္ဘာ အပိုဆောင်းဇာတ်လမ်း (၁)
အပြိုင်ကမ္ဘာ အပိုဆောင်းဇာတ်လမ်း (၁)
[ဤအပိုဆောင်းဇာတ်လမ်းမှာ ပင်မဇာတ်လမ်းနှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူသော်လည်း ကွဲပြားသည့် အပြိုင်ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ဖြစ်ပျက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤလောက၌ ယန်ဟဲမှာ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်ပြီး ထရိုင်မှာ အမည်မသိ အထောက်အကူပြုဇာတ်ကောင်ဖြစ်ကာ ကျန်းရွီမှာ ယန်ဟဲ၏ သားဖြစ်သည်။ ပင်မဇာတ်လမ်းနှင့် ကွဲပြားမှုများမှာ ဤအပိုဆောင်းဇာတ်လမ်းအတွက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး မူရင်းဇာတ်ကြောင်း (Canon) အဖြစ် မယူဆသင့်ပေ။]
အချိန်ကာလ - ကပ္ပီတိုလ်တောင်ကုန်း၊ နေ့အချိန်
ထရိုင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ လှီးဖြတ်နေစဉ် သူ့လက်ကောက်ဝတ်မှ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခု တက်လာသည်။ သူတပ်ဆင်ထားသည့် လက်ကောက်ဝတ်စမတ်ဦးနှောက်က လျှပ်စစ်ရှော့ခ်တစ်ခု တိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုလူသည် ရပ်တန့်သွားပြီး ဟင်းလှီးခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှောင်နာအား စောင့်ကြည့်မှုကို ပိတ်ထားရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး ကုဒ်ဝှက်ထားသော ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။
မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အနီရောင်စာသားများက စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေသည်။
သူ ဖတ်ရှုပြီးနောက် တစ်စက္ကန့်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဓားကို ချလိုက်သည်။
သူ မီးဖိုချောင်မှ ထွက်လာပြီး အိပ်ခန်းဆီသို့ သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် သူ ပြန်ထွက်လာပြီး စင်္ကြံနံရံကို ကိုင်ကာ လမ်းလျှောက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် ကျန်းရွီ၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒူးထောက်ထိုင်ကာ "ငါ သွားရတော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းရွီသည် သူ၏ ဝိုင်းစက်နေသော မျက်လုံးအမည်းရောင်လေးများဖြင့် မော့ကြည့်လာသော်လည်း သူပြောသည်ကို နားမလည်ရှာပေ။
ထိုလူသည် တုန်လှုပ်နေသည့် ကလေးငယ်ကို ပွေ့ချီကာ ကလေးတွန်းလှည်းထဲ ထည့်လိုက်ပြီး အိပ်စက်ခြင်းစနစ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ကျန်းရွီသည် ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်စွာ အိပ်ပျော်သွားသည်။
ထိုလူသည် အလုံပိတ်ထားသော တွန်းလှည်းကို ငုံ့နမ်းလိုက်ပြီး "မင်းနဲ့ မင်းအမေနဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်..." ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းကောင်း ကြီးပြင်းလာပါ။"
"တောင်းပန်ပါတယ်။ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။"
ရုတ်တရက် ကပ္ပီတိုလ်ဂြိုဟ်တွင် လျှပ်စစ်မီးများ တစ်ခါတည်း ပြတ်တောက်သွားသဖြင့် လူအများ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ မီးပြန်လာသောအခါမှသာ လူတိုင်း အသက်ရှူချောင်သွားကြသည်။
ကျန်းရွီအတွက် စိုးရိမ်သဖြင့် ကျန်းမြောင် အိမ်သို့ ဖုန်းဆက်လိုက်ရာ ရှောင်နာက ဖြေကြားလာသည်။
"ယန်ဟဲ ဘယ်မှာလဲ" ဟု ကျန်းမြောင်က မေးသည်။
"မေဂျာ တစ်ယောက်တည်း အပြင်ထွက်သွားပါတယ်" ဟု ရှောင်နာက ပြန်ဖြေသည်။
"တစ်ယောက်တည်းလား" ကျန်းမြောင် အံ့အားသင့်သွားပြီး "ရွီရွီကော ဘယ်မှာလဲ" ဟု အမြန်မေးလိုက်သည်။
"ကျန်းရွီက တွန်းလှည်းထဲမှာ ရှိပါတယ်၊ အိပ်စက်ခြင်းစနစ်ကို ဖွင့်ထားပါတယ်" ဟု ရှောင်နာက ဖြေသည်။
ကျန်းမြောင်၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကိုပင် အသိမပေးတော့ဘဲ သူမ အပြင်သို့ အမြန်ပြေးထွက်သွားရင်း "ဘာဖြစ်တာလဲ။ သူ ထိခိုက်မိထားလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျန်းရွီရဲ့ အသက်ရှူနှုန်းနဲ့ နှလုံးခုန်နှုန်းတွေက ပုံမှန်ပါပဲ။ သူ ကျန်းမာရေးကောင်းပါတယ်" ဟု ရှောင်နာက ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသော်လည်း ယန်ဟဲက ကျန်းရွီကို အိမ်မှာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကိုမူ နားမလည်နိုင်ပေ။ ထိုသို့သော အဖြစ်မျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ!
စင်္ကြံအတိုင်း အမြန်ပြေးသွားစဉ် သူမသည် တာနာကာနှင့် တိုက်မိသွားသည်။ အံ့အားသင့်သွားသော တာနာကာက "ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု မေးသည်။
ကျန်းမြောင်မှာ ရှင်းပြရန် အချိန်မရှိဘဲ "အိမ်မှာ တစ်ခုခုမှားနေတယ်၊ ငါ သွားရမယ်!" ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် သူမသည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ အိမ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသည်။ သူမ အိပ်ခန်းထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်သွားရာ ပုခက်ထဲတွင် ဘယ်သူမှ မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ဘေးရှိတွန်းလှည်းမှာ အလုံပိတ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူမ ထိန်းချုပ်ခလုတ်ဆီ အမြန်သွားကာ ကျန်းရွီ၏ အခြေအနေကို အရင်စစ်ဆေးသည်။ အရာအားလုံး ပုံမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်မှ စိတ်အေးသွားကာ အိပ်စက်ခြင်းစနစ်ကို ပိတ်ပြီး ကျန်းရွီကို နှိုးလိုက်သည်။
ကျန်းရွီမှာမူ ဘာမှမသိရှာပေ၊ သူက ကလေးငယ်လေးသာ ဖြစ်သည်။
ယန်ဟဲနှင့် နာရီပေါင်းများစွာ အဆက်အသွယ်မရသဖြင့် ကျန်းမြောင်သည် သူ့ကို ပျောက်ဆုံးသူအဖြစ် တိုင်ကြားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ၂၄ နာရီ မပြည့်သေးသည့်အတွက် တိုင်ကြား၍ မရကြောင်း ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရသည်။ ကျန်းမြောင် စိတ်ပူနေသော်လည်း တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။
ကျန်းရွီ၏ မျက်ခွံများ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ပိတ်ကျလာသောအခါ ကျန်းမြောင် သူ့ကို အိပ်ခန်းသို့ ပြန်ခေါ်သွားသည်။ အခန်းထဲရှိ တွန်းလှည်းနှင့် ပုခက်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူမ ခဏတွေဝေသွားပြီးမှ ကျန်းရွီကို တွန်းလှည်းထဲ ထည့်လိုက်သည်။
ဘာကြောင့်မှန်း သူမကိုယ်တိုင်လည်း မပြောပြတတ်ပေ၊ ၎င်းမှာ ဆဌမအာရုံတစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေမည်။
အသံလှိုင်းလက်နက်က အိမ်၏ ဖန်နံရံကို ဖောက်ထွက်လာသောအခါ ကျန်းမြောင် မေ့မြောမသွားမီ သူမကိုယ်တိုင် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည့် တွန်းလှည်းက ကျန်းရွီကို ထိခိုက်မှုမှ ကာကွယ်ရန် အလိုအလျောက် ပိတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကောင်းလိုက်တာ။
ကျန်းမြောင် မေ့မြောသွားတော့သည်...
သူမ သတိပြန်လည်လာသောအခါ စစ်စခန်းတစ်ခုတွင် ရောက်နေသည်။ သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးထားပြီး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် "ရွီရွီ!" ဟု အော်ခေါ်လိုက်သည်။
"ဒေါက်တာကျန်း၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ သင့်ကလေး ဘေးကင်းပါတယ်၊ ဘာထိခိုက်မှုမှ မရှိပါဘူး" ဟု ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝန်ထမ်းများက နှစ်သိမ့်ပေးပြီး ခဏအကြာတွင် ကျန်းရွီကို သူမဆီ ခေါ်လာပေးသည်။
ကျန်းရွီမှာ အမည်မသိ အရင်းအမြစ်မှရသော သွားဖုံးကိုက်မုန့်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ဝါးစားနေသည်။ သူ ဘာမှမဖြစ်သည်ကို မြင်ရမှ ကျန်းမြောင် စိတ်အေးသွားပြီး "တကယ်တော့ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
သူမကို အမျိုးသားလုံခြုံရေးအေဂျင်စီမှ ဗိုလ်မှူးကြီး နာတာလီ ပိုကိုဗာနှင့် တွေ့ဆုံရန် ခေါ်သွားသည်။
နာတာလီသည် ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ရှင်းမပြဘဲ အမျိုးသားလုံခြုံရေးကိစ္စသာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။ ကျန်းမြောင်သည် ဗိုလ်မှူးကြီး၏ မေးခွန်းများကို တတ်နိုင်သမျှ တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။
မေးမြန်းမှုမှာ နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ထိုအတွင်း ကျန်းရွီ ပြန်အိပ်ပျော်သွားသည်။ ကံကောင်းစွာပင် အမျိုးသားလုံခြုံရေးအေဂျင်စီက ကျန်းရွီ၏ တွန်းလှည်းကိုပါ စခန်းသို့ ယူလာပေးထားသဖြင့် ကျန်းမြောင် သူ့ကို တွန်းလှည်းထဲ ပြန်ထည့်ကာ အသံလုံစနစ်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင်ကို ယန်ဟဲနှင့် ပတ်သက်၍ အသေးစိတ် မေးမြန်းခဲ့ပြီး ဤအခြေအနေတစ်ခုလုံးမှာ သူ့နှင့် သေချာပေါက် ဆက်စပ်နေကြောင်း သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ မေးမြန်းမှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူမက "ဗိုလ်မှူးကြီး၊ ယန်ဟဲ အခု ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား။ သူ ဘေးကင်းရဲ့လား။ သူ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
နာတာလီက ဘာကိုမှ ထုတ်မပြောပေ။
ကျန်းမြောင် လေးရက်တိုင်တိုင် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။
စတုတ္ထမြောက်နေ့တွင် သူမကို စစ်ဆေးမေးမြန်းခန်းသို့ ထပ်မံခေါ်သွားသည်။ အခန်းထဲ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူများကြားတွင် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းသည့် လူငယ်တစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်က ထရပ်လိုက်ပြီး သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ယန်ဟဲ!" ကျန်းမြောင် ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်ပြီး "ရှင် ဘယ်တွေ ရောက်နေတာလဲ" ဟု ပြေးသွားလိုက်သည်။
ယန်ဟဲက စကားမပြောဘဲ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သူမကို ကြည့်နေသည်။
ထိုအခါမှ ကျန်းမြောင်သည် ဤ "ယန်ဟဲ" ၏ မျက်နှာဘယ်ဘက်ခြမ်း၊ နားနှင့် လည်ပင်းအနီးတွင် အမာရွတ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အချိန်မီ မကုသလိုက်ရသည့် ဒဏ်ရာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အမာရွတ် ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရကာ "ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒဏ်ရာက ဘယ်လိုရလာတာလဲ။ ရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား။ ရှင်..." ဟု ထပ်ခါထပ်ခါ မေးလိုက်သည်။
သူမ၏ လက်က ယန်ဟဲ၏ ပါးပြင်ကို ထိတော့မည့်အချိန်တွင် ထိုသူ ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွားသည်။
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ယန်ဟဲအပါအဝင် အားလုံးက သူမကို အာရုံစိုက်ကာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ကြည့်နေကြသည်။
ကျန်းမြောင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
"ရှင်—ရှင် ယန်ဟဲ မဟုတ်ဘူး!" ကျန်းမြောင်၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားပြီး မဖော်ပြနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းခြုံလာသည်။ "ဗိုလ်မှူးကြီး! သူက ယန်ဟဲ မဟုတ်ဘူး! သူက အတု! သူ့ကို ဖမ်းလိုက်!"
"စိတ်အေးအေးထားပါ ဒေါက်တာ။ သူက သင့်နဲ့ အတူနေတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မတို့ သိပါတယ်" နာတာလီက သူမ၏ ပခုံးကို ကိုင်ကာ တည်ငြိမ်စေရင်း သူမ၏ မျက်လုံးထဲသို့ တည့်တည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါပေမဲ့ သင့်ရှေ့မှာ ရှိနေတာက တကယ့် မေဂျာယန်ဟဲပါ။"
ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။
ကျန်းမြောင်မှာ ဝေဝါးသွားသည်။
"ကျွန်တော်က ယန်ဟဲပါ။"
ထိုလူငယ်က ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။ သူ၏ မျက်နှာနှင့် အသံမှာ သူမအတွက် ရင်းနှီးနေသော်လည်း သူပြောသည့် စကားများမှာ နားလည်ရခက်နေသည်။ "ကျွန်တော်က တတိယရေတပ် မရိန်းအထူးတပ်ဖွဲ့မှ မေဂျာယန်ဟဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က တကယ့် ယန်ဟဲပါ၊ သင်သိထားတဲ့သူက အတုပါ။"
သူတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ။ ကျန်းမြောင် ခေါင်းမူးသွားတော့သည်။
သူမ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်မိသော်လည်း ခြေထောက်များမှာ ရုတ်တရက် ခွန်အားမရှိသလို ဖြစ်သွားသည်။ ယန်ဟဲ၏ လက်က လျှပ်တစ်ပြက်ဆိုသလို သူမ၏ တံတောင်ဆစ်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ သူမကို ထိန်းပေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် မော့ကြည့်လိုက်ရာ အေးစက်စက် အကြည့်ရှိသော မျက်လုံးတစ်စုံနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။ အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလွန်ပင် စိမ်းသက်နေသည်။
ကျန်းမြောင် ဖြည်းညင်းစွာ ရုန်းထွက်လိုက်ရာ ယန်ဟဲကလည်း သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
"ဒေါက်တာ၊ ထိုင်ပြီး စကားပြောကြရအောင်" ဟု နာတာလီက သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သနားဂရုဏာစိတ်ဖြင့် ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် ထိုင်လိုက်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မော့ကြည့်ကာ "ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိချင်တယ်!" ဟု တောင်းဆိုလိုက်သည်။
ဗိုလ်မှူးကြီး နာတာလီ၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး စနစ်တကျရှိသော ပြောပြချက်မှလွဲ၍ အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။
သူမနှင့် အတူနေထိုင်ပြီး ကလေးတစ်ယောက်ကို အတူတူ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သူမှာ တကယ်တမ်းတွင် "ထရိုင်" ဟု အမည်ဝှက်ပေးထားသော ရန်သူနိုင်ငံမှ သူလျှိုတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး၊ တကယ့် မေဂျာယန်ဟဲမှာ လေးရက်လောက်ကမှ နိုင်ငံသို့ ပြန်ရောက်လာကာ နယ်စပ်တပ်ဖွဲ့များနှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
"သူ အခု ဘယ်မှာလဲ" ဟု ကျန်းမြောင်က ခံစားချက်မဲ့စွာ မေးသည်။
နာတာလီက ခဏရပ်ပြီးမှ "သူ လွတ်သွားတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ကျန်းမြောင်သည် သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ သနားသည့် အကြည့်များကို ခံစားမိသည်။ ထိုအထဲတွင် အကြည့်တစ်ခုမှာ ထူးခြားပြီး ပြင်းထန်နေသည်။ ကျန်းမြောင် မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာပေါ်တွင် အမာရွတ်ရှိသော တကယ့် ယန်ဟဲ၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံမိသည်။
ထိုအကြည့်မှာ စူးစမ်းမေးမြန်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ကျန်းမြောင်သည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ခုခံကာကွယ်ရေး စက်ယန္တရားတစ်ခုကို အလိုအလျောက် တည်ဆောက်လိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် အခု အားလုံး ရှင်းသွားပြီပေါ့နော်။ ကျွန်မရဲ့ ကလေးဖခင်နေရာက လူက တခြားတစ်ယောက်အသွင်ဆောင်ထားတဲ့ သူလျှိုတစ်ယောက်၊ သူ ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ လွတ်သွားပြီပေါ့" ဟု ကျန်းမြောင်က လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ကျွန်မအတွက် ဘာဆက်ဖြစ်လာမလဲ။ ကျွန်မ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးရမယ့် ကိစ္စတွေ ရှိသေးလား။"
နာတာလီသည် ယခုအချိန်တွင် ကျန်းမြောင်၏ ခံစားချက်ကို နားလည်သည်။
သူတို့၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးချက်များအရ သူမနှင့် ထိုသူလျှို ထရိုင်တို့မှာ ချစ်သူများ ဖြစ်ကြပြီး သူမ၏ ခံစားချက်များမှာ အပြည့်အဝ လှည့်စားခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကျွန်မတို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးချက်အရ သင့်ကို သံသယရှိစရာ မရှိပါဘူး" ဟု နာတာလီက ပြောသည်။
ကျန်းမြောင်က "ဒါဆိုရင် ကျွန်မ..." ဟု ပြောပြီး သူမ အခု ပြန်သွားလို့ရမလားဟု မေးမြန်းချင်နေသည်။
နာတာလီက သူမကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ အတည်ပြုရမယ့် နောက်ထပ် အချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်" ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းမြောင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဘာများလဲ" ဟု မေးသည်။
နာတာလီက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အေးဂျင့်လူငယ်တစ်ဦး ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သေတ္တာထဲမှ ပြွန်ပုံစံ ကိရိယာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ကျန်းမြောင်သည် ၎င်းကို စစ်တပ်သုံး မျိုးဗီဇစစ်ဆေးသည့် ကိရိယာမှန်း သိလိုက်သည်။
သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ကျွန်မကိုလည်း သူလျှိုလို့ သံသယဝင်နေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"မဟုတ်ပါဘူး" ဟု နာတာလီက ဆိုသည်၊ "သင့်ကလေးက တကယ်တော့ ဘယ်သူ့ရဲ့ သွေးသားလဲဆိုတာကို ကျွန်မတို့ အတည်ပြုဖို့ လိုတာပါ"
ကျန်းမြောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ယန်ဟဲက ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်၊ "သင့်ရဲ့ မျိုးဗီဇနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့သူက ကျွန်တော်ပါ။ အဲဒီသူလျှိုက ကျွန်တော့်အသွင်ဆောင်နေချိန်မှာ စစ်တပ်ရဲ့ သုက်ပိုးဘဏ်ကနေ သုက်ပိုးထုတ်ယူဖို့ လျှောက်ထားခဲ့တာပါ။"
ဆိုလိုသည်မှာ သူမနှင့် ထို "ယန်ဟဲ" တို့မှ မွေးဖွားလာသော ကျန်းရွီမှာ ဤ လုံးဝစိမ်းသက်နေသော လူ၏ ကလေးလည်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။
ကျန်းမြောင်သည် သူ၏ စကားနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
အေးဂျင့်လူငယ်က ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်သည်။ သူသည် လက်မကို စုပ်နေသော ကလေးငယ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ကလေး၏ ဝိုင်းစက်နေသော မျက်နှာလေးက သူ့ကို မော့ကြည့်နေပြီး မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်။
အေးဂျင့်လူငယ်က ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် ငုံ့ကာ ကျန်းရွီ၏ ပခုံးပေါ်မှ ဆံပင်အမည်းရောင်လေး တစ်ချောင်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး စစ်ဆေးသည့် အပေါက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
စောင့်ဆိုင်းရသည့် အချိန်မှာ အလွန်ပင် စိတ်ညစ်စရာကောင်းပြီး တစ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် စစ်ဆေးသည့် ကိရိယာက အချက်ပေးသံ မြည်လာသည်။
"ဝါး! မေဂျာယန်! ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ခင်ဗျား ဖခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီ!" ဟု အေးဂျင့်လူငယ်က မော့ကြည့်ကာ ယန်ဟဲကို ပြောသည်။
ယန်ဟဲနှင့် ကျန်းမြောင် နှစ်ယောက်စလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
သူတို့၏ အကြည့်များ ထပ်မံဆုံမိကြပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ နှစ်ယောက်စလုံး အကြည့်မလွှဲကြပေ။
ယန်ဟဲ၏ အကြည့်မှာ နက်နဲပြီး ခန့်မှန်းရခက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ကျန်းရွီထံ ရောက်သွားပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် ငြိမ်သက်နေသည်။
ကျန်းမြောင် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး ကျန်းရွီကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။
ကျန်းရွီ၏ ဖခင်မှာ မေဂျာယန်ဟဲ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုချက်ရပြီးနောက် ဒေါက်တာကျန်းမြောင်မှာ လုံးဝ အပြစ်ကင်းစင်သွားပြီး အပြစ်မဲ့သော သားကောင်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
နာတာလီက သူမ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ "အနားယူလိုက်ပါဦး၊ နောက်မှပဲ အသေးစိတ် ထပ်ဆွေးနွေးကြတာပေါ့..." ဟု ပြောသည်။
သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူမ၏ ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာက တုန်ခါလာသည်။ သူမ နားကြပ်ကို ဖိကာ ခဏနားထောင်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ ကျန်းမြောင်ကို ကြည့်ကာ "ဒေါက်တာ၊ လျူချန်ကွမ်ဆိုတဲ့သူကို သိလား" ဟု မေးသည်။
……
……
လျူချန်ကွမ်၏ သဲလွန်စ ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် အခန်းထဲတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။
ဆူညံသံများနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေသော ကြားထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည့် ကျန်းမြောင်မှာ ထူးခြားနေသည်။ ကျန်းရွီမှာမူ လက်မကို ဆက်စပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသူများ အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
နာတာလီသည် အလုပ်များနေသည့်ကြားမှ ကျန်းမြောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးဂျင့်လူငယ်တစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ ထိုအေးဂျင့်က နားလည်သွားပြီး ကျန်းမြောင်ကို အပြင်သို့ လိုက်ပို့ရန် လျှောက်လာသည်။
ကျန်းမြောင် ထွက်ခွာသွားစဉ် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အမာရွတ်ရှိသော ယန်ဟဲက နာတာလီထံသို့ လျှောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဆူညံသံများကြောင့် သူမမှာ "ကျွန်တော် လျှောက်ထားချင်ပါတယ်..." ဟု ပြောသည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။
ဘာကို လျှောက်ထားချင်တာလဲ။
သူမ အခန်းပြင်သို့ ထွက်သွားလိုက်ပြီး တံခါးပိတ်သွားရာ အသံများ ထပ်မကြားရတော့ပေ။
ကျန်းမြောင်သည် အိမ်အကျယ်ချုပ်မှ လွတ်မြောက်လာပြီး အေးဂျင့်များ၏ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် နိုက်စ်ဂါးဒင်းရှိ သူမ၏ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။
ဖန်နံရံများကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီဖြစ်ကာ အိမ်ကိုလည်း သန့်ရှင်းရေး လုပ်ထားသည်။ သို့သော် ပရိဘောဂများ ပျက်စီးနေသည်ကိုမူ မြင်နေရသေးသည်။
"ကျွန်မအိမ်ကို ရှာဖွေခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား" ဟု ကျန်းမြောင် မေးသည်။
အေးဂျင့်က "ဒါက အမျိုးသားလုံခြုံရေး ကိစ္စပါ။ နားလည်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ကျန်းမြောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "နားလည်ပါတယ်။ ဘာများ ရှာတွေ့ခဲ့လဲ" ဟု မေးသည်။
"ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ပါဘူး" ဟု အေးဂျင့်က စိတ်မကောင်းစွာ ပြောသည်၊ "သူတို့ ဘာမှ ချန်မထားခဲ့ကြဘူး။"
သူတို့သည် ကျန်းမြောင်၏ နေရာကို အကာအကွယ်တစ်ခုအနေဖြင့်သာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။
အေးဂျင့် ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းမြောင်သည် ကျန်းရွီကို အိပ်ရာဝင်စေပြီး တာနာကာမင်ထံသို့ ပထမဆုံး ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။
"အို ဘုရားသခင်! နင်လည်း ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့! ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" ဟု တာနာကာက အော်ပြောသည်၊ "မေဂျာက ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ။ ဘာလို့ မေးခွန်းတွေက သူ့အကြောင်းပဲ ဖြစ်နေတာလဲ။ စောင့်! ဖုန်းထဲမှာ ဘာမှမပြောနဲ့၊ ငါ အခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်!!!"
ကျန်းမြောင်: "..." သူမ ဘာမှ မပြောရသေးခင်မှာပင် ဖုန်းကျသွားသည်။
တာနာကာမှာ အလောတကြီး ရောက်လာသည်။
သူလည်း စစ်စခန်းသို့ ခေါ်ယူ စစ်ဆေးခံခဲ့ရပြီး နာတာလီက ဤကိစ္စများကို သူ့ကို မပြောပြရဟု တားမြစ်မထားခဲ့ပေ။ ကျန်းမြောင် သူမ သိသမျှအကုန်လုံးကို ပြောပြလိုက်သည်။
တာနာကာမှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားသည်။
"ဒါဆို သူက သူပြောတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးပေါ့" ဟု မျက်လုံးပြူးကာ မေးသည်၊ "သူ့ရဲ့ အမည်ဝှက်က ဘာလဲ။ ထရိုင်လား"
ကျန်းမြောင်မှာ ယခုအခါ ထရိုင်ဆိုသည့် နာမည်ကိုပင် ကြားရမှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။
သူမသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးတစ်ခုတွင် ရှိနေသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း တကယ့်တကယ်တွင် သူ၏ ရုပ်ရည်ကိုပင် သူမ မသိခဲ့သလို၊ သူ၏ အမည်ရင်းကိုလည်း မသိခဲ့ပေ။ သူမ ဘယ်တော့မှ သိရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
"နင်... အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု တာနာကာက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးသည်။
"ငါ့မှာ ဘာဖြစ်စရာ ရှိမှာလဲ" ဟု ကျန်းမြောင်က သွားကိုကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ကောင်ယုတ်မာတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့လိုက်ရတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါတော့။"
ကျန်းမြောင်၏ ခံစားချက်မှာ ချန်ဘာတန် သူမကို သစ္စာဖောက်သည့်အချိန်ကနှင့် ဆင်တူနေသည်— သို့သော် ဤအခြေအနေမှာ ပို၍ ထူးဆန်းပြီး ဖြစ်စဉ်မှာ ပို၍ပင် ယုတ္တိမရှိပေ။
သို့သော် သူမ ဘယ်လောက်ပဲ ဒေါသထွက်နေပါစေ၊ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေပါစေ၊ လက်တွေ့ကို ရင်ဆိုင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ခါမှာ ချန်ဘာတန် သစ္စာဖောက်စဉ်ကထက် ပိုဆိုးသည်။ ထိုစဉ်က သူမ စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အိမ်ပြောင်းလိုက်ခြင်း၊ သူ့ကို အဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းနှင့် တာနာကာနှင့်အတူ အရက်သောက်လိုက်ရုံဖြင့် နောက်နေ့တွင် အဆင်ပြေသွားခဲ့သည်။
ဒီတစ်ခါတွင်မူ ထိုကောင်ယုတ်မာက ခက်ခဲသော ပြဿနာတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။
"ငါ အဲဒါကို အခု စိတ်မပူပါဘူး" ဟု သူမ ပြောသည်။
တာနာကာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ "ဒါဆို နင် ဘာကို စိတ်ပူနေတာလဲ" ဟု မေးသည်။
ကျန်းမြောင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ရွီရွီမှာ နောက်ထပ် ဇီဝဗေဒအရ ဖခင်တစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ ဒါက တကယ့်ကို ရှုပ်ထွေးတဲ့ ကိစ္စပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
တာနာကာ နားလည်သွားပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "ဒါပေမဲ့ နင်က အရှုံးမရှိပါဘူး။ မေဂျာက နင်နဲ့ စုံတွဲဖြစ်ဖို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့သူ ဖြစ်ရမှာလေ၊ ပြီးတော့ ရွီရွီရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇအဆင့်ကလည်း အတုအယောင်မဟုတ်ဘဲ တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ" ဟု ပြောသည်။
"အမိုက်မ၊ နင် ငါပြောတာကို နားမလည်ဘူး" ဤမျှကြီးမားသော ပြဿနာနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် ကျန်းမြောင်၌ ထွက်ပြေးသွားသော ကောင်ယုတ်မာအကြောင်းကို တွေးတောရန် အင်အားမရှိတော့ပေ။ သူမသည် "ကောင်ယုတ်မာ၏ လှည့်စားခြင်းခံရသည့် စိတ်ထိခိုက်ရသော အမျိုးသမီး" ဟူသည့် စိတ်ခံစားချက်မှ လွတ်မြောက်အောင် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ လေသံမှာမူ အလွန်ပင် လေးလံနေသည်။
"ကလေးထိန်းကျောင်းရေး သဘောတူညီချက်က ထရိုင်နဲ့ လက်မှတ်ထိုးထားတာ၊ တကယ့်မေဂျာ ယန်ဟဲနဲ့ မဟုတ်ဘူး။"
"မေဂျာ ယန်ဟဲက ရွီရွီရဲ့ ဇီဝဗေဒအရ ဖခင်ဖြစ်နေတာမို့ အရင်သဘောတူညီချက်ကို ပယ်ဖျက်ပိုင်ခွင့် သူမှာ ရှိနေတယ်။"
"သူက ကလေးရဲ့ အုပ်ထိန်းခွင့်ကို ငါနဲ့ လာလုမလားလို့ စိုးရိမ်နေတာ!"
ကျန်းမြောင်မှာ အလွန်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။