သို့သော် ကျန်းမြောင် သည် ဟီယန် ကို တားဆီးမနေခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ ဟီယန် က "မင်း နားလည်ပေးနိုင်မယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်" ဟု ပြောခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မှန်ပေသည်။ ကျန်းမြောင် သည် မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ နားလည်သဘောပေါက်နေခဲ့သည်။
အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက သူမသည် ဟီယန် နှင့် ကျန်းရွီ တို့ကို ခွဲထုတ်ရန် အန္တရာယ်များကြားမှ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ကျန်းရွီ ကို Gita သို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
သူမ၌ ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်ချက်ရှိပြီး သူမကိုယ်တိုင် ဖြည့်ဆည်းရမည့် တန်ဖိုးတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဖခင်တစ်ယောက်၊ မိခင်တစ်ယောက် သို့မဟုတ် ဇနီးသည်၊ ခင်ပွန်းသည် မဖြစ်ခင်မှာပင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အရင်ဖြစ်နေဖို့ လိုအပ်သည်။
ဟီယန် သည် ကျန်းမြောင် ၏ ချစ်သူ၊ ကျန်းရွီ ၏ ဖခင် ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် သူကိုယ်သူသာ ဖြစ်သည်။
သူသည် စစ်သားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ လူသားအားလုံး၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် စစ်ပွဲတစ်ခု နီးကပ်လာနေချိန်တွင် သူ နောက်ဆုတ်သွား၍ မဖြစ်ပေ။
သူ၏ ဘဝတန်ဖိုးကို စစ်မြေပြင်တွင်သာ စမ်းသပ်ရမည်ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဤအချက်ကို နားလည်သဖြင့် သူ့ကို မတားဆီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သုံးလအကြာတွင် ဟီယန် နှင့် ယန်ဟဲ တို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦး တူညီသော တပ်ဖွဲ့၌ ရှိနေခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးမှ ထူးချွန်သော စစ်သားများကို ရွေးချယ်ပြီး အထူးတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းရန် အထက်အရာရှိများက တမင်စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဤတပ်ဖွဲ့ကို မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့၏ အကောင်းဆုံးစစ်သည်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဟီယန် နှင့် ယန်ဟဲ တို့ နှစ်ဦးစလုံး ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။
လူထုကြားတွင် ခဏတာ ဆူညံပွက်လောရိုက်ခဲ့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ အတွင်းပိုင်းဒေသများတွင် သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်သူများအတွက်မူ နာမည်ကြီးသတင်းတစ်ပုဒ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုသည် ကြာရှည်မခံပေ။
မဟာမိတ်တပ်များသည် Beastmen များကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ရန် Warp အမြန်နှုန်းဖြင့် ၁၁ လကြာ ခရီးနှင်ရမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသော်လည်း ပြည်သူလူထု၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ ထိုအချိန်အထိ မခံနိုင်ပေ။
မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ရှိ စစ်သားများနှင့် နက်ရှိုင်းသော ဆက်သွယ်မှုရှိသည့် ကျန်းမြောင် ကဲ့သို့သော သူများသာလျှင် ဆက်လက် အာရုံစိုက်နေမည်ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းဆက်သွယ်၍ မရနိုင်သော်လည်း လစဉ် လစဉ် နောက်တန်းသို့ ပေးပို့လာသည့် ဗီဒီယိုအီးမေးလ်များကို သူတို့ လက်ခံရရှိနိုင်သည်။
ခရီးစဉ်မှာကား ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဟီယန် နှင့် အခြားသူများသည် အချိန်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရင်း ကုန်ဆုံးစေကြသည်။ ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် ထံ ကိုယ်ပိုင်ဗီဒီယိုများ မပို့သော်လည်း ဟီယန် ၏ ဗီဒီယိုများထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ကျန်းမြောင် နှင့် ကျန်းရွီ တို့ကို နှုတ်ဆက်လေ့ရှိသည်။ ဟီယန် ကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ယန်ဟဲ ၏ မျက်နှာကို ကင်မရာဘောင်ထဲမှနေ၍ တွန်းဖယ်ပစ်တတ်သည်။
နာရှ် တွင် အခြေအနေများ ပိုကောင်းသော်လည်း Gita ၌မူ ကျန်းမြောင် ကဲ့သို့သော သူများမှာ အရေအတွက် နည်းပါးသည်။ စစ်သားများ၏ ချစ်သူများပင်လျှင် စိတ်အားထက်သန်မှုကို ကြာရှည်မထိန်းထားနိုင်ကြဘဲ လအနည်းငယ်အကြာတွင် သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ အလိုအလျောက်ပင် ချစ်သူဟောင်းများ ဖြစ်သွားကြသည်။
ကျန်းမြောင် အတွက်မူ ၁၁ လဆိုသည့် အချိန်ကာလမှာ နှေးကွေးသလိုလိုနှင့် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ စောင့်ဆိုင်းရသည့် အချိန်များမှာ နာကျင်စရာကောင်းသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အချိန်ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကျန်းမြောင် သည် ကြယ်တာရာများကို ငေးကြည့်ရင်း မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့သည် Beastmen များနှင့် တွေ့ဆုံမည့်နေ့မှာ ယနေ့ဖြစ်မည်လောဟု တွေးတောနေမိသည်။
သို့သော် အစိုးရသည် ရှေ့တန်းမှ သတင်းအချက်အလက်များကို ချက်ချင်းထုတ်ပြန်ခြင်း မရှိပေ။ တစ်လကျော်ကြာမှသာ စစ်ပွဲသတင်းများ မီဒီယာများတွင် ပေါက်ကြားလာပြီး ပြည်သူများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို တစ်ဖန်ပြန်၍ နှိုးဆွပေးလိုက်သည်။
အိမ်တွင် ကျန်ရစ်သူများသည် ပွဲတော်တစ်ခုကို ဆင်နွှဲနေသကဲ့သို့ စည်ကားနေကြပြီး ရှေ့တန်းမှ တိုက်ရိုက်ရိုက်ကူးထားသော ရုပ်သံများကို ရုပ်ရှင်ကြည့်နေသကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။
ထိုရုပ်သံများမှာ တည်းဖြတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ခမ်းနားကြီးကျယ်သော တေးဂီတများဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် ကြည့်ရသူအတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။
ကျန်းမြောင် ကဲ့သို့သော သူများသာလျှင် ပေါက်ကွဲသံတိုင်းတွင် နှလုံးခုန်ရပ်မတတ် ခံစားရပြီး နောက်ခံတေးဂီတ၏ ဒရမ်သံများက သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက်ရိုက်ခတ်နေသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေရသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ရှေ့တန်းမှ ဗီဒီယိုအားလုံးကို စုဆောင်းပြီး AI ဖြင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခိုင်းသည်။ သို့သော် ဗီဒီယိုအရေအတွက်နှင့် ကြာချိန်မှာ အကန့်အသတ်ရှိနေပြီး နှစ်မိနစ်ပင် မပြည့်သော ဗီဒီယိုတစ်ခုထဲတွင်သာ ဟီယန် နှင့် ယန်ဟဲ တို့၏ စစ်သင်္ဘောကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသင်္ဘောမှာ ၁၀ စက္ကန့်ထက်ပင် နည်းသော အချိန်ကာလအတွင်းသာ ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ထို ၁၀ စက္ကန့်စာ ရုပ်သံအပိုင်းအစကို ပို၍ အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသည်။ ပုံရိပ်များကို ချဲ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ရန်သူ့တိုက်လေယာဉ်များ၊ စက်ရုပ်များနှင့် Beastmen များ ရောထွေး၍ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။
မည်သူက ဟီယန် ဖြစ်ပြီး မည်သူက ယန်ဟဲ ဖြစ်သည်ကို ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ကျန်းမြောင် သည် နာရှ် နှင့် Gita တို့၏ လက်နက်ကိရိယာများကို ကျွမ်းကျင်သော်လည်း Beastmen ၏ သင်္ဘောများနှင့် လက်နက်များမှာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ပုံစံများ ဖြစ်နေသည်။
မည်သို့ပင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပါစေ၊ ရုပ်ထွက်အရည်အသွေး ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် အသုံးဝင်သော အချက်အလက်များကို ထုတ်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
သို့သော် ရှေ့တန်းရောက်နေသူများအတွက် သူမ ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲဟု စတင်တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ယူနီဖောင်းဝတ်ထားသည့် လူတစ်ယောက် သူမတံခါးကို လာခေါက်သည်။ အစိုးရသည် သူမအား စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ခွင့်မပြုသည့် နှစ် ၃၀ ပိတ်ပင်မှုကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီဖြစ်ပြီး နိုင်ငံအတွက် အမှုထမ်းရန် စစ်မှုထမ်းရမည်ဟူသော အခြေအနေနှင့်အတူ လာရောက်ခေါ်ယူခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ သူမ၏ ယခင်ဘဝက ဖတ်ခဲ့ဖူးသည့် နာမည်ကြီး ဝဘ်နိုဗယ်တစ်ခုမှ ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေသည်။
သို့သော် ကျန်းမြောင် သည် အောင်ပွဲခံသည့် ခံစားချက် မရရှိခဲ့ပေ။ အစိုးရသည် သူမအား Orc လက်နက်ဆိုင်ရာ သုတေသနတွင် ပါဝင်စေလိုကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ သူမသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်သည်။
စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ သုတေသနအခြေစိုက်စခန်းတွင် သူမသည် ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤနယ်ပယ်တွင် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သိကျွမ်းကြသည်။
ဒေါက်တာ ကျန်းမြောင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လက်ခုပ်သြဘာပေးကြသည်။
နောက်တန်းတွင် သာမန်နိုင်ငံသားများ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်နေကြစဉ်မှာပင် ရှေ့တန်းတွင် တိုက်ပွဲများ ပြင်းထန်နေပြီး ကျန်းမြောင် သည် နောက်တန်း၌ အလုပ်များကာ တင်းမာနေသည်။ သူတို့၏ သုတေသနရလဒ်များကို ရှေ့တန်းသို့ ပေးပို့ပြီးနောက် အထူးပြုသင်္ဘောများသည် ရွေ့လျားစက်ရုံများအဖြစ် လုပ်ဆောင်ကာ လက်နက်များကို အမြဲတမ်း တိုးမြှင့်ပြင်ဆင်ပြီး ရန်သူ့လက်နက်များကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် နည်းဗျူဟာများ ပြောင်းလဲလျက်ရှိသည်။
စစ်ပွဲစတင်ချိန်မှစ၍ ရှေ့တန်းမှ သေဆုံးသူစာရင်းများကို နောက်တန်းသို့ ပုံမှန်ပေးပို့လာခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် အတွက်မူ ထိုစာရင်းကို ရှာဖွေရသည့် စက္ကန့်အနည်းငယ်မှာ ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်ရသည်။ AI က "ဒေါက်တာ" ဟု ခေါ်လိုက်တိုင်း သူမ၏ နှလုံးသားမှာ တင်းကျပ်သွားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် AI သည် ဟီယန် နှင့် ယန်ဟဲ တို့၏ အမည်များ စာရင်းထဲတွင် မပါဝင်ကြောင်း ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။
ကံကောင်းလိုက်တာ။
ဒါပေမဲ့ စစ်ပွဲက ဘယ်တော့များမှ ပြီးဆုံးမှာလဲ။
ဟီယန် ထံ သူမ ပေးပို့လိုက်သည့် ဗီဒီယိုသတင်းစကားတစ်ခုတွင် ကျန်းမြောင် သည် မေးခွန်းထုတ်မိသည်။
အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဗီဒီယိုသတင်းစကား အသစ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး ဟီယန် က "စစ်ပွဲ ဘယ်တော့ပြီးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်ဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလာသည်။
သူက "ကျန်းမြောင်..." ဟု ဆိုသည်။
ဟီယန် သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်နေပုံရသော်လည်း ထိုစကားလုံးများမှာ ပြောရန် ခက်ခဲလွန်းသဖြင့် သူ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။
ကျန်းမြောင် သည် အနည်းငယ် ခန့်မှန်းမိသည်။
စစ်ပွဲမှာ နှစ်နှစ်ကျော်ကြာခဲ့ပြီ။ ဤစစ်ပွဲမှာ ယခင်စစ်ပွဲများနှင့် မတူညီပေ။ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော Warp အင်ဂျင်များသည် စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရန် ၁၁ လကြာ ခရီးနှင်ရသည်—ဤသည်မှာ ဝေးလံသောဒေသသို့ စစ်ချီရသည့် စစ်ပွဲဖြစ်သည်။
မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ဝင် စစ်သားများသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ခွင့်ရက်ဖြင့် စစ်မြေပြင်မှ ခဏတာ ထွက်ခွာ၍ မရနိုင်ပေ။ သူတို့သည် လူသားများ၏ နေထိုင်ရာဒေသမှ စစ်မီးကို ဝေးဝေးတွင် ထိန်းထားရန် ထိုနေရာတွင်သာ နေရမည်ဖြစ်သည်။
အချိန်နှင့် အကွာအဝေး၏ ရလဒ်မှာ Gita ရှိ စစ်သားများ၏ ချစ်သူအများစုမှာ ချစ်သူသစ်များ ရရှိသွားကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင် သည် ဗီဒီယိုသတင်းစကားများကို ပုံမှန်လက်ခံရရှိပြီး စစ်သားများအကြောင်း မေးမြန်းနေသူများမှာ သွေးသားတော်စပ်သူများသာ ဖြစ်ကြောင်း အတွင်းသတင်းအရ သိထားသည်။
ကလေးများ သို့မဟုတ် အုပ်ထိန်းသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။
သူမသည် နာရှ် ရှိ အခြေအနေကိုမူ မသေချာပေ။
ဤစစ်ပွဲ ဘယ်တော့ပြီးမည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။ Gita နှင့် နာရှ် တို့အကြား စစ်ပွဲများသည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ဟီယန် ပြောချင်ခဲ့သည့် စကားမှာ ကျန်းမြောင် ကို သူ့ကို မစောင့်တော့ရန် ပြောလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ယုတ္တိရှိရှိ ပြောရလျှင် ဤသည်မှာ လုပ်သင့်သည့်အရာဖြစ်ပြီး ကျန်းမြောင် အတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
သို့သော် စိတ်ခံစားမှုအရဆိုလျှင် ဟီယန် အနေဖြင့် မိမိချစ်ရသူအား မိမိကို မစောင့်တော့ရန် ပြောဆိုရန်မှာ မည်မျှခက်ခဲလှကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
ကျန်းမြောင် သည် စခရင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဟီယန် ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လွှမ်းမိုးနေသော အတွင်းစိတ်ဒွိဟနှင့် နာကျင်မှုကို မြင်တွေ့နေရသည်။
ထိုစဉ်တွင် ယန်ဟဲ က ရုတ်တရက် စခရင်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။
"ဟေ့... ငါပြောတာ နားထောင်ဦး ကျန်း!" ယန်ဟဲ က ဟီယန် ၏ လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် ချိတ်ဖက်ကာ ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ကို စောင့်ပြီး မိုက်မဲမနေနဲ့! ငါတို့ ဘယ်တော့ ပြန်ရောက်နိုင်မလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ပြန်တောင် ရောက်ပါ့မလားဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ! အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အလုပ်တွေ မလုပ်ပါနဲ့!"
အမှန်ဆိုလျှင် ထိုမြင်ကွင်းသည် လေးနက်သော အငွေ့အသက် ရှိသင့်သော်လည်း ဟီယန် က လက်မောင်းများကို ပင့်တင်ကာ တိုက်ပွဲစတင်ရန် ဝန်မလေးပေ။ သူတို့နှစ်ဦးသည် စခရင်ထဲမှ ပျောက်သွားလိုက်၊ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကန်ကျောက်ရင်း ပြန်ပေါ်လာလိုက်နှင့် အခြေအနေကို ဟာသဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့နှစ်ယောက် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလောက်ထိ ရင်းနှီးသွားကြသလဲ။
နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ယောက်လုံး ကင်မရာရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြပြီး ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် မည်သူ၏ မျက်နှာက ပိုကြည့်ကောင်းသည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုကြသည်။
တစ်ယောက်မှာ ပါးရောင်နေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သွေးစများ ရှိနေသည်။ နောက်တစ်ယောက်မှာမူ မျက်လုံးပတ်လည်တွင် အညိုအမည်းစွဲနေသည်။
သူတို့နှစ်ယောက်သည် မည်သူက ပိုဆိုးရွားစွာ ပုံပျက်နေသလဲဆိုသည်ကို ပြိုင်ဆိုင်နေကြခြင်းနှင့်ပင် တူနေသည်။
ထိုလူနှစ်ယောက်က "နောက်တစ်ခါကျရင် ငါတို့ကို သေချာပြောပြပေးဦးနော်!" ဟု ဆိုကြသည်။
ဗီဒီယိုမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။
ကျန်းမြောင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ၏ နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "အရူးတွေ..." သူမကို စိတ်သက်သာရာရစေရန် လူရွှင်တော်များကဲ့သို့ သရုပ်ဆောင်ပြရလောက်အောင် သူမက အားနည်းနေသည်ဟု ထင်နေကြသလား။
သူမသည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
မုန်တိုင်းထန်သော ကြယ်တာရာစစ်ပွဲကြီးရှေ့တွင် လူတိုင်းသည် အလွန်အမင်း အရေးမပါလှပေ။ စစ်ပွဲ၏ လမ်းကြောင်းကိုဖြစ်စေ၊ သမိုင်း၏ ဦးတည်ရာကိုဖြစ်စေ မည်သူမျှ မထိန်းချုပ်နိုင်ကြပေ။
ရက်များ ကုန်လွန်သွားပြီး နောက်တန်းမှ စစ်ကူအသစ်များ ရှေ့တန်းသို့ ပေးပို့လိုက်သည့် အသုတ်များစွာ ရှိခဲ့သည်။
PTSD ဝေဒနာ ပြင်းထန်သူ အနည်းငယ်သာ ရှေ့တန်းမှ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခံရပြီး ကျန်ရှိသူများမှာမူ ဒဏ်ရာရရှိခြင်း မရှိကြပေ။ ချက်ချင်းသေဆုံးသွား၍ မကယ်တင်နိုင်သူများမှလွဲလျှင် ပြင်ပဒဏ်ရာအားလုံးကို ကုသပျောက်ကင်းအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည်။
ကြယ်တာရာစစ်ပွဲများသည် ရှေးခေတ်ကမ္ဘာ၏ စစ်ပွဲများနှင့် အမှန်ပင် ကွဲပြားခြားနားလှသည်။
သို့သော် ဤစစ်ပွဲသည် လူတို့ စိုးရိမ်ခဲ့ကြသလောက် ကြာမြင့်မသွားခဲ့ပေ။
၁၄ နှစ်အရွယ် ကျန်းရွီ ဒေါက်တာဘွဲ့ ရရှိသည့်နှစ်တွင် လေးနှစ်နှင့် ကိုးလကြာမြင့်ခဲ့သော စစ်ပွဲကြီး နောက်ဆုံး၌ အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။
Beastmen များ လက်နက်ချအညံ့ခံပြီး လူသားတို့ အောင်ပွဲခံခဲ့ကြသည်။
စစ်ပွဲ ကြာရှည်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ Beastmen တို့၏ အရေအတွက် အလွန်များပြားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ စစ်တိုက်ရန်အတွက် စစ်သားများကို ရွေးချယ်လေ့ရှိသည့် လူသားများနှင့် မတူဘဲ Beastmen များသည် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးဖြင့် စစ်ဆင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ သင်္ဘောအုပ်စုများမှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် "သင်္ဘောအုပ်စု" ဟူသော စကားလုံးနှင့်ပင် မလုံလောက်ပေ။ ရွေ့လျားခံတပ်များ တစ်ခုတည်းပင် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။
သို့သော် ၎င်းတို့၏ ကြီးမားလှသော ခံတပ်များနှင့် ရေတွက်၍မရနိုင်သော စစ်သင်္ဘောများရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ "အလွန်များပြားသော အရေအတွက်" သည် ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော ကွက်လပ်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ပေ။
[ရာစုနှစ်များစွာက သူတို့ စတင်ထွက်ခွာခဲ့စဉ်က အရေအတွက်မှာ ယခုထက် ပိုမိုများပြားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးဖြင့် စစ်တိုက်ခဲ့ကြသည်ကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင် ယခုလက်ရှိ လူသားမျိုးနွယ်စုတွင် လူဦးရေ ဘယ်လောက်ရှိမည်ကို တွေးကြည့်သင့်သည်။]
[ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ရာစုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး လမ်းခရီးတစ်လျှောက် မျိုးဆက်အလိုက် ပွားများစေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏ သက်တမ်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့ထက် ပို၍တိုသည်။ ကမ္ဘာမြေမှ ယူဆောင်လာသော တိရစ္ဆာန်များကို စမ်းသပ်မှုများအတွက် အသုံးပြုရင်း မျိုးဗီဇပြုပြင်မှုများကို ကြီးမားသော စူးစမ်းရှာဖွေရေးခေတ်တွင် စတင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ကနဦးလူသားများထက် ပိုမိုသန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်များကို ရရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ သက်တမ်းကိုမူ တိုးမြှင့်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူတို့သည် သက်တမ်းတိုသူများဟု ဆိုနိုင်သည်။]
["မျိုးဗီဇ ပြိုကွဲနှုန်းမှာ သူတို့ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် ပို၍မြန်ဆန်ခဲ့သည်။ ခရီးစဉ်အတွင်း မျိုးဆက် ငါးခု သို့မဟုတ် ခြောက်ခုအထိ ပွားများလာချိန်တွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ အသိစိတ် လုံးဝမရှိတော့ဘဲ တိရစ္ဆာန်မျိုးဗီဇများက လူ့မျိုးဗီဇများကို လုံးဝလွှမ်းမိုးသွားကာ အလွန်အမင်း တိရစ္ဆာန်ဆန်လာကြသည်။"]
["ဇီဝဓာတုဓာတ်ခွဲခန်း သင်္ဘောတစ်စင်းရှိသည်။ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များက ထိုသင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်လိုက်ချိန်တွင် အခြားသင်္ဘောများနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေသည်မှာ နှစ်အတော်ကြာပြီဖြစ်သည်။ Beastmen များ ကိုယ်တိုင် စေလွှတ်လိုက်သော အဖွဲ့များပင် ပြန်မလာခဲ့ဟု ဆိုကြသည်။ သင်္ဘောအတွင်း ဇီဝဓာတုဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး လူသားဆန်မှု အနည်းငယ်မျှ ကျန်ရှိနေသူများအားလုံးမှာလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သင်္ဘောတစ်ခုလုံးမှာ ဘီလူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များ သင်္ဘောပေါ်တက်သည့်အခါတွင်လည်း အထိအခိုက် များပြားခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သင်္ဘောတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရသည်။"]
["စစ်ပွဲစတင်ပြီးနောက် အနီးအနားရှိ ဂြိုဟ်များမှ စားနပ်ရိက္ခာရှာဖွေရန် ခက်ခဲလာသည်။ အချို့သင်္ဘောများတွင် တိရစ္ဆာန်ဆန်သွားသူများကို ပရိုတင်းဓာတ်အဖြစ် 'ပြန်လည်အသုံးပြု' ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။"]
["ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလိုက်သလဲ!"]
စစ်ပွဲ အဆုံးသတ်သွားသည်နှင့်အတူ အင်တာနက်ပေါ်တွင် သတင်းအချက်အလက်များစွာ ပျံ့နှံ့လာပြီး Beastmen များမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ ရေပန်းစားသော ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
မျိုးဗီဇပြုပြင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ဆွေးနွေးမှုများ မြင့်တက်လာသည်။
["မှတ်တမ်းများအရ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုလိုနီဇာစ်မြစ်မှာလည်း တိရစ္ဆာန်မျိုးဗီဇများကို ပေါင်းစပ်စမ်းသပ်ခဲ့သော်လည်း ထိုစဉ်က ကိုလိုနီတွင် ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ကော်မတီတစ်ခု တည်ထောင်ထားခဲ့သည်။ ၎င်းက ထိုစမ်းသပ်မှုများ၏ နယ်ပယ်နှင့် အတိုင်းအတာကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့မှာ သူတို့ကဲ့သို့သော လမ်းကြောင်းသို့ မရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။"]
["ငါ့မှာ အတွင်းသတင်းတစ်ခု ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ ကိုလိုနီမှာ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာခန့် ပြင်းထန်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပိတ်မိနေပြီး အခြေအနေဆိုးဝါးခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူတို့ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် ကျင့်ဝတ်စည်းကမ်းတွေကို ကျော်လွန်ခဲ့ကြပြီး ဒီလမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်သွားတာလို့ ပြောကြတယ်။"]
["ဒါဆို နောက်ဆုံးမှာတော့ အသက်ရှင်ဖို့အတွက်ပဲပေါ့?"]
["ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလိုက်တာ။"]
["သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်၊ တွေးကြည့်ရင် အံ့ဩစရာပဲ။ ကမ္ဘာမြေကနေ ကိုလိုနီအဖွဲ့ ၂၀ ထွက်ခွာသွားပြီး လမ်းကြောင်း ၂၀ ကို ဦးတည်သွားခဲ့တာ။ ကျွန်ုပ်တို့မှာ ထိုကိုလိုနီတစ်ခုမှ ခွဲထွက်လာတဲ့ အုပ်စုငယ်လေးတစ်ခုရဲ့ အဆက်အနွယ်တွေပဲ... ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ တခြားလူသားညီအစ်ကိုတွေကော? သူတို့ ဘာဖြစ်သွားကြမလဲ? ပုလင်းထဲထည့်ပြီး မျှောလိုက်တဲ့ စာတိုလေးတွေကလွဲရင် စကြာဝဠာထဲမှာ ဘယ်လောက်များတဲ့ လူသားအကြွင်းအကျန်တွေက Beastmen တွေလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီး ကျွန်ုပ်တို့ မတွေးဖူးတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေပေါ် ရောက်နေကြမလဲ?"]
["တွေးကြည့်ရင် လူတိုင်း... အလွန်အမင်း သေးငယ်နေတာကို သဘောပေါက်လာလိမ့်မယ်။"]
"+1"
"+1"
"+1"
"+1"
"+1"
"+1"
"+1"
"+1"
…
စစ်ပွဲသည် နည်းပညာတိုးတက်မှုကို သိသာစွာ အရှိန်မြှင့်ပေးခဲ့သည်။ Warp အင်ဂျင်သည် စစ်ပွဲကာလအတွင်း နောက်ထပ် အဆင့်မြှင့်တင်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး စစ်ချီတပ်ဖွဲ့များကို ခုနစ်လအတွင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်စေခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် နှင့် ကျန်းရွီ တို့သည် ခြံဝင်းထဲတွင် ရပ်လျက် ကောင်းကင်၌ ပျံဝဲနေသော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ရေယာဉ်ငယ်လေးကို ငေးကြည့်နေကြသည်။
အချိန်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး ကျန်းရွီ မှာလည်း ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်သော လူငယ်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ အသက် ၄၀ ကျော်ပြီဖြစ်သော ကျန်းမြောင် မှာမူ တစ်ရက်မျှပင် အိုမင်းသွားခြင်း မရှိ။ ကြယ်တာရာလူသားများ၏ နုပျိုမှုမှာ အပြည့်အဝ တောက်ပလျက်ရှိသည်။
ရေယာဉ်မှာ မြေပြင်ပေါ် မဆင်းသက်ပေ။ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ခြံဝင်းထဲသို့ တယ်လီပို့ဖြင့် ရောက်ရှိလာသည်။
သူသည် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့၏ အနက်ရောင် ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ စစ်မြေပြင်မှ ပြန်ရောက်လာသော်လည်း သူ့ပတ်လည်တွင် လွှမ်းခြုံထားသော ဓားသွားကဲ့သို့ ပြတ်သားသည့် အငွေ့အသက်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။
ဟီယန် ပြန်ရောက်လာပြီ။
သူ တစ်ယောက်တည်း ပြန်ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဟီယန် ၏ ပတ်လည်တွင် ရှိနေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များသည် တောက်ပသော ပန်းပွင့်ကဲ့သို့ အမျိုးသမီးနှင့် ရုပ်ရည်သန့်သော လူငယ်လေးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဟီယန် ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး သူကလည်း သူမအား တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ လက်မောင်းများတွင် အပြည့်အဝ ရှိနေသလို သူ၏ နှလုံးသားမှာလည်း ပြည့်စုံသွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် ထိုလူငယ်လေးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အတိတ်ကဆိုလျှင် ထိုကောင်လေးသည် အရင်ဆုံးပြေးလာပြီး သူ့ကို ပွေ့ချီပေးရန် တောင်းဆိုတတ်သူဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူသည် ကျန်းမြောင် ထက်ပင် အရပ်ပိုရှည်နေပြီဖြစ်ပြီး ငိုရှိုက်နေသော မိခင်၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးရင်း နှစ်သိမ့်ပေးနေသည်။
ဟီယန် သည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ထိုလူငယ်လေးကိုပါ ဖက်တွယ်လိုက်သည်။ ထိုကောင်လေးသည် ရှက်ရိပ်သန်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မိဘနှစ်ပါးစလုံးကို ပြန်လည်ဖက်တွယ်ထားလိုက်သည်။
သူတို့သုံးဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားကြသည်။
"ဒါဆို... ယန်ဟဲ ကရော...?" ကျန်းမြောင် သည် စိတ်အေးသွားသည့်အခါ မေးလိုက်သည်။
စစ်ပွဲပြီးဆုံးကြောင်း သတင်းနှင့်အတူ ကျဆုံးသူများ သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးသူများ၏ နောက်ဆုံးစာရင်းကိုလည်း ပေးပို့လာခဲ့သည်။ ဟီယန် ၏အမည်မှာ စာရင်းထဲတွင် မပါရှိသဖြင့် ကျန်းမြောင် သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ သို့သော် AI က ယန်ဟဲ ၏အမည်မှာ ပျောက်ဆုံးသူများစာရင်းတွင် ပါဝင်နေကြောင်း မကြာမီပင် အကြောင်းကြားလာသည်။
စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ ပျောက်ဆုံးပြီး ငါးနှစ်ကြာလျှင် သေဆုံးသူအဖြစ် တရားဝင် ကြေညာရသည်။
ဟီယန် တစ်ယောက်တည်း ပြန်ရောက်လာဖို့ပင် ခုနစ်လကြာမြင့်ခဲ့ရသည်။
"သတင်းအသစ် ဘာမှမရသေးဘူး..." ဟီယန် သည် ခေါင်းငုံ့ရင်း ပြောလိုက်သည်။
အချိန်ကာလသည် အရာရာကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။
ယန်ဟဲ သည် ဟီယန် အတွက် "မျက်နှာပြောင်သော လူ" အဖြစ်မှ အားကိုးရသော ရဲဘော်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နှစ်များတစ်လျှောက်တွင် သူတို့သည် စစ်မြေပြင်၌ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မရေတွက်နိုင်အောင်ပင် ကယ်တင်ခဲ့ကြသည်။
ဟီယန် ၏ မျက်ဝန်းများတွင် နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူ့လက်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် အစိုးရ၏ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ သုတေသနဌာနမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူမ သွားလေရာရာ၌ ကိုယ်ပိုင်ဓာတ်ခွဲခန်းကို တည်ဆောက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟီယန် ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ သူ၏ အလုပ်ကိစ္စများကြောင့် ကျန်းမြောင် သည် ကျန်းရွီ နှင့်အတူ နာရှ် သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ် နာရှ် သို့ ခြေချလိုက်ရခြင်းမှာ အရင်ကနှင့် လုံးဝမတူညီပေ။
၎င်းသည် ထိုနှစ်ကတည်းက Jude နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင် ၏ အကြည့်များမှာ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း သူ၏ အတွေးများမှာ နောက်ဆုံးတွင် သက်သာရာရမှုနှင့် လေးစားမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"Jiang၊ မင်းကို ပြန်တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်" ဟု သူက ဆိုသည်။ "Bardock မိသားစုက မင်းကို မိသားစုဝင်အဖြစ် လက်ခံဖို့ စိတ်ရင်းအမှန်နဲ့ မျှော်လင့်နေပါတယ်"
ကျန်းမြောင် နှင့် ဟီယန် တို့သည် နာရှ် ၏ မြို့တော်ဂြိုဟ်တွင် အခြေချခဲ့ပြီး ထိုနေရာ၌ပင် ခမ်းနားသော မင်္ဂလာပွဲကို ကျင်းပခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ ၁၅ နှစ်အရွယ် သားဖြစ်သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူအတွက် သတို့သားအရံအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။ ထိုနေ့မှစ၍ သူတို့သုံးဦးသည် အပြန်အလှန် တာဝန်၊ အခွင့်အရေးနှင့် ဝတ္တရားများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည့် တရားဝင် မိသားစုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မင်္ဂလာပွဲအပြီး သူတို့၏ဘဝမှာ ငြိမ်းချမ်းပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းခဲ့ကာ ကျန်းရွီ ပင်လျှင် ချစ်သူရည်းစား စတင်ထားလာသည်။
ကျန်းမြောင် မှာ အလွန်တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားသည်။ တစ်နေ့တွင် သူမသည် ဟီယန် ကို နောက်ထပ်ကလေးတစ်ယောက် လိုချင်သလားဟု ပေါ့ပေါ့ဆဆ မေးလိုက်မိသည်။
သို့သော် ဟီယန် မှာ စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ကျန်းမြောင် က အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။
ဟီယန် သည် စကားပြောရန် ဝန်လေးနေပုံရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် "Miao Miao၊ ငါ... ယန်ဟဲ အကြောင်း... သူ့ရဲ့..." ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူသည် စကားလုံးများကို ရှာဖွေရခက်ခဲနေပြီး သူ၏အကြည့်မှာ မသေချာမရေရာ ဖြစ်နေသည်။ "...ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"
သူသည် ဝေဝါးစွာ ပြောသော်လည်း ကျန်းမြောင် နားလည်သွားသည်။
ယန်ဟဲ ၏ သုက်ပိုးများကို သူမထံတွင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ယန်ဟဲ ကို တရားဝင် သေဆုံးသူဟု ကြေညာပြီး ငါးနှစ်ကျော်လွန်သည့်အခါ သူ၏မျိုးဆက်ကို ဆက်ခံရန် သင့်တော်မည့်သူကို ရှာဖွေရန် စီစဉ်ထားခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ဟီယန် လိုချင်သည့်အရာမှာ...
ကျန်းမြောင် သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဖြစ်နိုင်တယ်"
ဟီယန် မှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ သူသည် သူမ၏လက်ကို ကိုင်ကာ "ကိုယ်ပဲ ကလေးကို လွယ်ပေးမယ်! ကိုယ့်ကို လုပ်ခွင့်ပေးပါ!" ဟု ပြောသည်။
ဤအချိန်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ကျန်းမြောင် သည် ဟီယန် နှင့် ယန်ဟဲ အကြား တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရမည်ကို သိရှိထားသော်လည်း ဘယ်သောအခါမျှ မမေးမြန်းခဲ့ပေ။ စစ်မြေပြင်မှ နာကျင်ဖွယ် အမှတ်တရများစွာ ရှိနေပြီး ကျန်းမြောင် သည် ဟီယန် ၏ ဒဏ်ရာများကို ပြန်မဆွပေးချင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟီယန် သည် သူ့ဘာသာသူ စကားစမြည် ပြောလာသည်။
"သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပ်ဆုတ်မှုကို အကာအကွယ်ပေးခဲ့တာ" ဟု သူက ဆိုသည်။ "သူသာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့လုံး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"သူက မင်းရဲ့ မျိုးဗီဇနဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ကို အမြဲတမ်း၊ အမြဲတမ်း လိုချင်ခဲ့တာ"
"ဒါက သူ့ရဲ့ စွဲလမ်းမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်"
"နောက်ထပ် မစောင့်ကြပါနဲ့တော့။ အခုပဲ လုပ်ကြရအောင်"
လူတစ်ယောက် အသက်ရှင်နေစဉ်တွင် ထိုသို့သော စွဲလမ်းမှုမှာ မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ထိုသူက သူရဲကောင်းပီသစွာ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံသွားသည့်အခါ ၎င်းသည် နားလည်ပေးနိုင်သော၊ ခွင့်လွှတ်နိုင်သော၊ နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ နှင့် ကလေးယူရန် သဘောတူလိုက်သည်။ သူမ လုပ်ရမည့်အရာမှာ မျိုးဥကို ပေးအပ်ရန်သာဖြစ်ပြီး ဟီယန် က ကိုယ်ဝန်ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။
ပိတ်ဆို့မှုကို ပြန်လည်ဖယ်ရှားခြင်း၊ မျိုးဥထုတ်ယူခြင်း၊ သန္ဓေအောင်ခြင်းနှင့် အတုအယောင် သားအိမ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ကျန်းရွီ ကို ရခဲ့စဉ်ကနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်၏ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ယန်ဟဲ ၏ သုက်ပိုးကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းမှာ ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးခဲ့ပြီး ဟီယန် ၏ ဗိုက်မှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ကြီးထွားလာသည်။ ကျန်းရွီ သည် မောင်လေး သို့မဟုတ် ညီမလေး ရတော့မည်ဖြစ်၍ အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်။
မိသားစုတစ်စုလုံးသည် ဤအသက်ဝင်လာမည့် အသစ်စက်စက် အသက်လေးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။
ညနေခင်းတွင် လေပြေညင်းများ တိုက်ခတ်နေစဉ် ကျန်းမြောင် နှင့် ဟီယန် တို့သည် နေဝင်ချိန်နှင့် ကောင်းကင်ရှိ ရောင်စုံတိမ်တိုက်များကို ငေးကြည့်ရင်း လသာဆောင်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ ဟီယန် ၏ ကြီးထွားလာသော ဗိုက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူတို့သည် ယန်ဟဲ ကို အမှတ်ရမိကြသည်။
လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားသည့်အခါ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမှတ်တရများမှာ များသောအားဖြင့် သူ၏ အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးများသာ ဖြစ်တတ်သည်။
သူတို့သည် ယန်ဟဲ ကို ထူးချွန်သော စစ်သည်တစ်ဦး၊ ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်သော အမျိုးသားတစ်ဦး၊ အားကိုးရသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၊ ကောင်းမွန်သော သူငယ်ချင်း၊ သူတို့၏ အသက်ကိုပင် အပ်နှံနိုင်သော ရဲဘော်တစ်ဦး... စသည်ဖြင့် ချီးမွမ်းစကားများစွာနှင့်အတူ အမှတ်ရနေကြသည်။
သူ့အကြောင်း ပြန်ပြောင်းပြောဆိုကြချိန်တွင် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသလို လှပနေခဲ့သည်။
...
...
တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ဤသေသွားပြီဖြစ်သော လူသည် သူတို့ရှေ့တွင် ထပ်ပေါ်မလာသင့်ခြင်းပင်!!!
"မင်း ဘာလို့ အသက်ရှင်နေသေးတာလဲ!!!" ဟီယန် သည် အသက်ဝင်နေပြီး အသက်ရှူနေဆဲဖြစ်သော ယန်ဟဲ ကို ဗိုက်ကြီးသည်နှင့်အတူ ပြန်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာမှာ စိမ်းဖျော့သွားသည်။
"ငါတို့က ရဲဘော်တွေလေ! ငါ သေတာကိုပဲ တကယ် မျှော်လင့်နေတာလား" ယန်ဟဲ က ဒေါသတကြီး ပြောသည်။
ထိုလူနှစ်ယောက်မှာ ထိုနေရာမှာပင် လက်သီးချင်း ထိုးကြတော့မလို ဖြစ်သွားကြသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ခေါင်းကိုင်ရင်း သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ "တော်ကြတော့! မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်က ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာ!" ဟု အော်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် အရင်ဆုံး နောက်ဆုတ်သွားပြီး ဟီယန် ၏ ဗိုက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "ဟွန်း" ဟု နှာမှုတ်ရင်း မနာလိုစွာဖြင့် "မင်း နောက်တစ်ယောက် ထပ်ရတော့မလို့ပေါ့!" ဟု ပြောသည်။
ဟီယန်: "..."
ဟီယန် ၏ မျက်နှာမှာ သွေးမရှိတော့သလို ဖြူဖျော့သွားသည်။ ဤအချိန်တွင် သူသည် ယန်ဟဲ ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်သေစေချင်နေမိသည်။
လက်ဖက်ရည်နှင့် ကော်ဖီရနံ့တို့သည် လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေပြီး ထိုလူနှစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆန့်ကျင်နေသယောင် ရှိသည်။
"...ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ Mech ကို စွန့်ပစ်ပြီး Orc escape pod ထဲကို တွားဝင်ဖို့ပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်။ သူတို့ရဲ့ ရုံးသုံးဘာသာစကားက ရုရှားစကားပြောမျိုးကွဲမှန်း ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ငါ့ရဲ့ ရုရှားစကားက ငါသိတဲ့ ဘာသာစကား သုံးခုထဲမှာ အညံ့ဆုံးပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ပြောဟန်ကလည်း ငါတို့နဲ့ အတော်လေး ကွဲပြားသွားပြီ၊ စကားလုံးတွေ အများကြီးက နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေပြီး သဒ္ဒါတွေကလည်း ပြောင်းလဲသွားတယ်"
"ငါက အကူအညီတောင်းတဲ့ အချက်ပြစနစ်ကို ပို့နေတယ်ထင်ပြီး ခလုတ်တွေကို လျှောက်နှိပ်နေမိတာ၊ တကယ်တော့ ငါက အိပ်စက်ခြင်းစနစ်ကိုပဲ ဖွင့်မိပြီး အိပ်ပျော်သွားတာ။ သန့်ရှင်းရေးလုပ်တဲ့အဖွဲ့က ငါ့ကို တွေ့တဲ့အချိန်မှာ စစ်ပွဲက ပြီးသွားတာ ဆယ်လနီးပါး ရှိနေပြီ"
ထိုအချိန်သည် သူတို့ နာရှ် သို့ ပြန်ရောက်ခါစ အချိန်ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် နှာတံကို ဆွဲညှစ်လိုက်သည်။ "ဘာလို့ ငါတို့ကို အကြောင်းမကြားတာလဲ"
"အော်၊ အဲဒါက" ယန်ဟဲ သည် ကော်ဖီကို စုပ်သောက်ရင်း ပြောသည်။ "ငါ့ရဲ့ အဓိက ဆက်သွယ်ရမယ့်သူကို ငါ့ရဲ့ အုပ်ထိန်းသူကနေ မပြောင်းခဲ့ဘူး၊ မင်းတို့ကို ဒုတိယ ဆက်သွယ်ရမယ့်သူအဖြစ်ပဲ ထည့်ထားတာ။ သူတို့က ငါ့အုပ်ထိန်းသူဆီ ရောက်သွားတဲ့အခါ ဒုတိယလူကို ဆက်သွယ်ဖို့ အလုပ်မရှုပ်တော့ဘူးလေ"
"မင်း ငါတို့ကို ပြောပြသင့်တယ်!" ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် ဟီယန် ကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါ 'သေ' သွားတယ်ဆိုတော့ ဒီကောင် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေချင်တာ။ ငါ မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်တော့ မင်းတို့ ပြောင်းသွားမှန်း ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ငါ တာနာကာ ကို မေးလိုက်တော့မှ မင်းတို့ နာရှ် မှာ ရှိနေမှန်း သိရတာ။ ငါလည်း ခွင့်ရက်ဖြစ်နေတော့ လာလည်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပဲ"
ထို့ကြောင့် သူသည် အလောတကြီး မလာဘဲ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုခံစားရင်း၊ လမ်းတစ်လျှောက် အချစ်ဇာတ်လမ်းများစွာကို ဖန်တီးရင်း Gita မှ နာရှ် သို့ "အံ့အားသင့်စရာ" ကို ပို့ဆောင်ရန် အေးအေးလူလူ ခရီးနှင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားရသည့် အမျိုးသားမှာ ဟော်မုန်းအပြောင်းအလဲများကြောင့် ဒေါသထွက်နေပြီး နောက်သို့မှီချကာ ကော်ဖီစားပွဲကို ကန်ချလိုက်သည်။ "ဒီကောင်!"
ယန်ဟဲ ကလည်း အလျှော့ပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူက ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ရွေ့လျားသွားသော ကော်ဖီစားပွဲကို ပိတ်ဆို့လိုက်ရာ စားပွဲမှာ ပြင်းထန်သော အသံနှင့်အတူ ကွဲကြေသွားတော့သည်။
"ငါ မင်းကို စတွေ့ကတည်းက မျက်စိနောက်နေတာ! ငါ အသက်ရှင်ပြီး ပြန်လာတာကို မင်းက မပျော်ဘူးလား" ယန်ဟဲ က လက်မောင်းကို ခေါက်တင်လိုက်သည်။
"ထိုင်စမ်း!" ကျန်းမြောင် က စိတ်ငြိမ်အောင် နားထင်ကို ဖိနှိပ်ရင်း သည်းခံကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူ ဒေါသထွက်နေတာ အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ အကြောင်းရင်းက..."
"သူ့ကို မပြောနဲ့!" ဟီယန် က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဟင်? ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ" ယန်ဟဲ က မေးသည်။
သူ့ကို မပြောဘဲ နေ၍ မရတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် ဟီယန် က မျက်နှာကို တည်ထားရင်း ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်နေစဉ် ကျန်းမြောင် က ယန်ဟဲ ကို အကြောင်းစုံ ရှင်းပြလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ မှာ ကြက်သေသေသွားသည်။
သူသည် တံတွေးကို မြိုချလိုက်ပြီး ဟီယန် ၏ ဗိုက်ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ "ဒါဆို... အဲဒီထဲမှာ ရှိနေတာက..."
ငါ့ကလေးလား?
ဟီယန် က ကလေးကို လွယ်ထားတာလား—သူနဲ့ ကျန်းမြောင် တို့ရဲ့ ကလေးပေါ့?
ဒါကို မယုံနိုင်စရာပဲ!
ဒါကိုပဲ အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်စရာလို့ ခေါ်တာပေါ့!!!
ယန်ဟဲ သည် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ဘဝတွင် အနိုင်ရသူတစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။
သူ့တွင် ဆုတံဆိပ်များ၊ ရာထူးတိုးမှုများ၊ တိုးပွားလာသော စည်းစိမ်များရှိပြီး ယခုအခါ ကလေးပင် ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သူ လိုချင်ခဲ့သော အဖိုးတန် မျိုးဗီဇကို ရရုံသာမက ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်စရာပင် မလိုဘဲ တခြားသူက သူ့အတွက် ဆောင်ရွက်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် ဘာမှပင် လုပ်စရာမလိုဘဲ အနိုင်ရနေခြင်းပင်!
"ဘယ်နှစ်လ ရှိပြီလဲ? ကလေးက ကန်သေးလား? အခုထိ မူးဝေနေတုန်းလား?"
"ဖယ်စမ်း! ငါ့ဗိုက်ကို လာမထိနဲ့!"
"အော်၊ ယောက်ျားလေးလား မိန်းကလေးလား သိပြီးပြီလား?"
"ဖယ်စမ်း! လာမထိနဲ့လို့ ငါပြောနေတယ်!!!"
အခြေအနေများမှာ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာသည်။ ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ မျက်နှာကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရင်း အတွေးထဲတွင် တွေးနေမိသည်။
ယန်ဟဲ ရောက်လာပြီး နှစ်ပတ်အကြာတွင် ဟီယန် သည် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။
လှပပြီး ကျန်းမာသန်စွမ်းသော မိန်းကလေးငယ်လေး ဖြစ်သည်။
"ဒီကလေးကို ငါလွယ်ထားတာဆိုတော့ နာမည်ပေးပိုင်ခွင့်က ငါ့မှာပဲ ရှိတယ်!" ဟီယန် က ယန်ဟဲ ကို ပြတ်သားစွာ ပြောသည်။ "နာမည်က ရွေးပြီးသားမို့လို့ စိတ်မပူနဲ့"
"ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ၊ ငါ မငြင်းတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့သမီးလေးရဲ့ နာမည်ကိုတော့ ပြောပြရမှာပေါ့"
"ယန်ယန်"
"နာမည် လှလိုက်တာ!"
"ဘယ်စာလုံးကို သုံးတာလဲဆိုတာတောင် မသိဘဲနဲ့ ချီးကျူးနေပြီ။ အဘိဓာန်မှာ သွားရှာကြည့်လိုက်!"
"ရှာစရာ မလိုပါဘူး။ မင်း သူ့ကို ဆယ်လလွယ်ထားတာပဲ၊ မကောင်းတဲ့နာမည်တော့ ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"..."
နောက်ထပ် လက်သီးထိုးပွဲတစ်ပွဲ ထပ်ဖြစ်ပြန်သည်။
ဒီအဖေတွေကတော့ အကြမ်းဖက်လွန်းကြသည်။
"ဒါဆို ငါ့ညီမလေးမှာ အဖေနှစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ ပြောတာလား" ကျန်းရွီ က မေးလိုက်သည်။
ကျန်းရွီ သည် ဆယ်ကျော်သက်သာ ရှိသေးသော်လည်း နာရှ် အမျိုးသား သိပ္ပံအကယ်ဒမီတွင် ပါရဂူဘွဲ့ ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် က သူမ၏ နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်"
"ဒါဆို အခု ငါတို့က ငါးယောက်မိသားစု ဖြစ်သွားပြီပေါ့?" နက္ခတ္တဗေဒမှသည် ပထဝီဝင်အထိ အရာအားလုံးကို သိထားသော ထိုပါရဂူလေးမှာ ဤအခြေအနေကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေပုံရသည်။
ကျန်းမြောင် ၏ ခေါင်းကိုက်မှုမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီလို မဟုတ်သေးဘူး..."
အခြေအနေအရ ယန်ဟဲ သည် Gita ၏ သာမန် မိဘခွင့်ယူသည့် ပုံစံအတိုင်း အလှည့်ကျ မယူခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် ခွင့်ရက် တစ်နှစ်ခွဲစာကို တစ်ခါတည်း အကုန်ယူရန် လျှောက်ထားခဲ့သည်။
နေ့တိုင်း သမီးလေးကို ပွေ့ချီထားရသည်မှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြောပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပြည့်စုံနေသည်။
သို့သော် လူ့သဘာဝသည် လောဘကြီးတတ်သည်။ စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိပြီးနောက် ယန်ဟဲ သည် အခြားသော အကြံအစည်များ စတင်တွေးတောလာသည်။
သူသည် ကျန်းမြောင် ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။ ကျန်းမြောင် က သူ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိသော်လည်း သူမနှင့် ကလေးလိုချင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ သူသည် အချစ်ရေးကို လျှော့ချပြီး မိဘတာဝန်ယူသည့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အဖြစ် ရိုးသားစွာ ပြသခဲ့သည်။
သို့သော် ယခု သူ လိုချင်သည့်အရာကို ရရှိပြီး ကျန်းမြောင် ကို နေ့စဉ် မြင်တွေ့နေရသည့်အခါ ထိုအဟောင်းခံစားချက်များ ပြန်လည် နိုးထလာသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဟီယန် နှင့် လက်ထပ်ပြီးသားဖြစ်ကြောင်းကိုမူ ယန်ဟဲ က လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။
လက်ထပ်ခြင်းလား? ငါတို့ Gita လူမျိုးတွေက လက်မထပ်ကြဘူးလေ။ ဘာတဲ့? မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း Gita မှာ လက်ထပ်ခြင်းက ခေတ်စားလာတာလား? ငါက ရှေ့တန်းစစ်မြေပြင်မှာ တိုက်ခိုက်နေရတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ?
ကျန်းမြောင် က သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်ပြီးနောက် ယန်ဟဲ သည် ဟီယန် ထံသို့ သွားရောက်ကာ အကြံဉာဏ်တစ်ခုကို လေးလေးနက်နက် တင်ပြသည်။
"ငါတို့ သုံးယောက် အတူတူ နေကြရအောင်" ဟု သူက ဆိုသည်။ "ဒါဆိုရင် အားလုံး ပျော်ရွှင်ရမှာပေါ့"
အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ဟီယန် သည် ချက်ချင်း လက်ရုံးရည်ကို မသုံးခဲ့ပေ။ သူသည် တည်ငြိမ်နေပြီး အနည်းငယ် ပြုံးကာ "ဘာလို့ မင်းကိုယ်တိုင် ကျန်းမြောင် ကို သွားမပြောတာလဲ" ဟု ဆိုသည်။
ထို့ကြောင့် ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် နှင့် စကားပြောရန် တကယ်ပင် သွားခဲ့သည်။
အရည်အသွေးမြင့်မားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ့ကို ငြင်းပယ်သည့် အမျိုးသမီးမှာ ရှားသည်။ ကျန်းမြောင် ၏ ငြင်းဆန်မှုမှာ ဟီယန် က အရင်ဦးသွားသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဟီယန် သာ လက်ခံနိုင်ပါက သူတို့သုံးယောက် အတူရှိနေခြင်းက ပိုမကောင်းပေဘူးလား?
ယန်ဟဲ ၏ အကြံအစည်မှာ မမှားယွင်းသလို မဟုတ်မမှန်ခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ Gita တွင် သုံးယောက်တွဲနေခြင်းမှာ ထူးဆန်းသည်ဟု မသတ်မှတ်ကြပေ။ တကယ်ဆိုလျှင် လေးယောက်တွဲ၊ ငါးယောက်တွဲများပင် ထူးဆန်းသည်မဟုတ်ပေ။
မည်သို့ဆိုစေ ယန်ဟဲ သည် Gita တွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာသူ ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူ၏ အကြောင်းပြချက်ကို နားလည်သည်။
သို့သော်လည်း သူမသည် ယန်ဟဲ ကို လျှပ်စစ်ရှော့ခ်တိုက်သည့် လက်နက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာမှာ ဝက်ခေါင်းကဲ့သို့ ရောင်ရမ်းသည်အထိ ရိုက်နှက်လိုက်သည်။
ဟီယန် က အောင်ပွဲခံနေစဉ် သူမသည် သူ့ကိုလည်း လျှပ်စစ်ရှော့ခ်တိုက်ကာ အလားတူပင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ထို "ဝက်ခေါင်း" နှစ်ခုမှာ ပြန်ထလာပြီး တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။
ဘဝမှာ တကယ်ပင် နတ်ဘုရားများကြားတွင် နေထိုင်နေရသကဲ့သို့ပင်။
"ဒါဆို အစီအစဉ်က ဘာလဲ? မင်းတို့ ဒီမှာပဲ အခြေချမှာလား" ယန်ဟဲ က စိုးရိမ်စွာ မေးသည်။ "ယန်ယန် သုံးနှစ်မပြည့်မချင်း ငါ မိဘခွင့် မယူနိုင်ဘူး"
ယန်ဟဲ သည် မိသားစုဘဝ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို စတင် ခံစားနေရချိန်တွင် ခွင့်ရက်ကုန်ဆုံးပါက အလုပ်ထွက်ပြီး အနားယူရန်ပင် စဉ်းစားနေမိသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မမျှော်လင့်ထားသော အလုပ်အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
စစ်ပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက် ယာယီဖွဲ့စည်းထားသော အစိုးရမှာ မပြိုကွဲဘဲ အမြဲတမ်းအစိုးရ ဖြစ်လာသည်။ ယခုအခါ ထိုအစိုးရသည် သိပ္ပံနည်းကျ စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့အတွက် အဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ယူနေသည်။
"မင်း လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ကို သတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ ဝှက်ထားတဲ့အရာတွေကို ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ကြဘူး" ဟု ဟီယန် က ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ Gita က တယ်လီပို့ နည်းပညာကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ပြီးနောက် သူတို့ဟာ တယ်လီပို့ အဝိုင်းရဲ့ သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေကို အသုံးပြုပြီး နာရှ် ရဲ့ ပင်လယ်ဓားပြနှိမ်နင်းရေး တပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ ပူးပေါင်းကာ လစ်တယ်ဖစ်ရှ် တယ်လီပို့ လုပ်ခဲ့တဲ့ နေရာတိုင်းကို ရှာဖွေခဲ့တယ်။ သူတို့တွေ သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်အိမ်တွေနဲ့ ပုဂ္ဂလိက သိုလှောင်ရုံတွေကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်"
ဟီယန် ၏ မိဘများနှင့် အခြား ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်တစ်ဦး၏ အလုပ်မှတ်စုများမှာ အပြည့်အစုံ ကျန်ရစ်နေသည်။ ထိုမှတ်စုများကို အသုံးပြု၍ အစိုးရမှ ပညာရှင်များသည် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် တွေ့ရှိခဲ့သော ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ယဉ်ကျေးမှု၏ အပျက်အစီးများကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
သူတို့တွေ့ရှိချက်များစွာထဲတွင် ကြယ်တာရာမြေပုံတစ်ခု ပါဝင်သည်။
"ဒါဟာ ငါတို့အတွက်တော့ မသိသေးတဲ့ ကြယ်တာရာ နယ်မြေပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းကတော့ အဆင့်မြင့် ယဉ်ကျေးမှုတွေ ရှိခဲ့တဲ့ နေရာပဲ။ အဝေးကြီးမှာ ရှိပေမဲ့လည်း..." ဟီယန် က ဆိုသည်။ "ဒီ သိပ္ပံနည်းကျ စူးစမ်းလေ့လာရေး အစီအစဉ်ကို နှစ် ၂၀ ကြာမြင့်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်—သွားဖို့ ၁၀ နှစ်၊ ပြန်လာဖို့ ၁၀ နှစ်"
ဟီယန် ၏ မျက်လုံးများတွင် သွားလိုသည့် ဆန္ဒများ ပေါ်လွင်နေသည်။
မသိရှိရသေးသော ကြယ်တာရာ နယ်မြေများ၊ မသိရှိရသေးသော ယဉ်ကျေးမှုများ၊ မသိရှိရသေးသော သက်ရှိများ—ဤအရာများသည် သူ၏ ဇီဝဗေဒ မိဘများက သူတို့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး စူးစမ်းလေ့လာရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည့်အရာများ ဖြစ်သည်။ ကလေးဘဝက ဟီယန် သည် မိဘများ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူတို့၏ အိပ်မက်များကို အကြိမ်ကြိမ် ကြားဖူးခဲ့သည်။
ထိုအဆင့်မြင့် ယဉ်ကျေးမှုများမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ ချန်ရစ်ခဲ့သည့် အပျက်အစီးများမှာ ကျန်းမြောင် အတွက် အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။
"သွားလိုက်ပါ" ဟု သူမက ပြောသည်။
"ငါလည်း လိုက်မယ်" ယန်ဟဲ က ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
လူသားများ နေထိုင်ရာ အရပ်ဒေသများတွင် ငြိမ်းချမ်းရေး ရရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ငြိမ်းချမ်းရေးခေတ် စစ်သားတစ်ဦး၏ ဘဝမှာ အလွန်ပင် ပျင်းစရာ ကောင်းလာသည်။ ယန်ဟဲ သည် သာမန် စစ်တပ်တွင် နေရသည်ထက် မသိရှိရသေးသော စကြဝဠာကို စူးစမ်းလေ့လာရသည်ကို ပို၍ နှစ်သက်သည်။
ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်မည့် ဤစူးစမ်းလေ့လာရေး အစီအစဉ်တွင် မိသားစုဝင်များ သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်ဖက်များကို ခေါ်ဆောင်သွားခွင့်ပြုထားသည်။ လူပျိုလူအပျိုများ၏ ကျား/မ အချိုးအစားကိုလည်း သေချာစွာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားသဖြင့် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့တစ်ခုလုံးမှာ တည်ငြိမ်သည့် လူ့အဖွဲ့အစည်းငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
အဖွဲ့ဝင်များသည် ရှည်လျားသော ခရီးစဉ်အတွင်း ပုံမှန်အတိုင်း နေထိုင်ခွင့်ရှိသည်။
ဟီယန် နှင့် ယန်ဟဲ တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် လျှောက်လွှာတင်ခဲ့ကြသည်။ ခွင့်ပြုချက်ရရှိပြီးနောက် သူတို့တစ်ဦးစီသည် မိမိတို့၏ သင်္ဘောများကို ကွပ်ကဲခွင့်ရကာ သင်္ဘောမှူးများ ဖြစ်လာကြသည်။
ကျန်းမြောင် က ဟီယန် ၏ သင်္ဘောတွင် သိပ္ပံဌာန အကြီးအကဲအဖြစ် တာဝန်ယူပြီး ကျန်းရွီ က ယန်ဟဲ ၏ သင်္ဘောတွင် အလားတူ ရာထူးဖြင့် တာဝန်ယူထားသဖြင့် ယန်ယန် တစ်ယောက်သာ မိသားစုဝင်အဖြစ် ပါဝင်သည်။
ထွက်ခွာမည့်နေ့တွင် လူသားတို့၏ နည်းပညာ အထွတ်အထိပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် အသစ်တည်ဆောက်ထားသော သိပ္ပံစူးစမ်းလေ့လာရေး သင်္ဘောကြီးများသည် ကြယ်တာရာများ၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ၊ ကြီးမားထည်ဝါစွာ ရပ်တည်နေကြသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်က လူသားများသည် အိမ်မှ ဆုံးရှုံးသွားသော ခွေးများကဲ့သို့ ကမ္ဘာမြေကို စွန့်ခွာခဲ့ကြပြီး ရှင်သန်ရပ်တည်ရေး၊ လူမျိုးဆက်လက်တည်တံ့ရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု တိုးတက်စေရေးတို့အတွက် မှောင်မိုက်ပြီး မသိရှိရသေးသော စကြဝဠာထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။
နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်အကြာတွင် လူသားများသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်၊ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် ပိုမိုမြင့်မားသော ယဉ်ကျေးမှုများကို တွေ့ဆုံရန် ဆန္ဒဖြင့် စကြဝဠာ၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာများသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။
ရင်းနှီးပြီးသား ကြယ်တာရာနယ်မြေများမှာ လျင်မြန်စွာ သေးငယ်သွားပြီး ဝေးကွာသွားချိန်တွင် ကျန်းမြောင် သည် သင်္ဘောတံတားပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ယန်ယန် ၏ ဖောင်းအိနေသော လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ အတိတ်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမသည် ယန်ယန် ကို ပွေ့ချီကာ သူတို့သွားမည့် ဦးတည်ရာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"စကြဝဠာကြီးက တကယ်ကို ကျယ်ပြောတာပဲ" သူမ ပြုံးလိုက်သည်။ "လာပါဦး၊ ဖေဖေ၊ မေမေနဲ့ ပါပါတို့က သမီးလေးကို ဒီအလှတရားတွေကို လိုက်ပြပေးမယ်"
[ဇာတ်လမ်း၏ အဓိကအပိုင်း ပြီးဆုံးပါပြီ]
နောက်ဆက်တွဲ ဇာတ်လမ်းငယ်သည် အပြိုင်ကမ္ဘာတစ်ခုမှ ယန်ဟဲ ကို အဓိကဇာတ်ကောင်အဖြစ် အာရုံစိုက်ထားသည်။ စိတ်မဝင်စားပါက ကျော်သွားနိုင်ပါသည်။ (အပြိုင်ကမ္ဘာတွင် "ဟီယန်" မရှိပါ၊ "ထရိုင်" သာ ရှိပါသည်)
စာရေးသူ၏ မှတ်ချက်- နောက်ဆုံးအတွေးများ -
အကယ်၍ ဤဇာတ်လမ်းကို ချိုမြိန်သော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်အဖြစ် မရေးသားခဲ့ပါက ဤနောက်ခံဇာတ်လမ်းနှင့် အကြောင်းအရာများမှာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသွားနိုင်ပါသည်။
သို့သော် ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်ရေးသားဖူးသမျှထဲတွင် အချိုမြိန်ဆုံး ဇာတ်လမ်းဖြစ်မည်ဟု ထင်ပါသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်ုပ်ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ╮(╯▽╰)╭
နောက်ဆက်တွဲ ဇာတ်လမ်းငယ်သည် အပြိုင်ကမ္ဘာမှ ယန်ဟဲ ကို အဓိကဇာတ်ကောင်အဖြစ် ထားပြီး ထရိုင် ကို ဇာတ်ပို့အဖြစ် ထည့်သွင်းထားသည်။ စိတ်မဝင်စားပါက ကျော်သွားပေးပါ။
သတိပေးချက်- သင်နှစ်သက်သည့် အမျိုးအစား မဟုတ်ပါက မဖတ်ပါနှင့်။
လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အရသာချင်း မတူညီကြသလို ကိုယ်ပိုင်အကြိုက်များလည်း ရှိကြပါသည်။ နားလည်ပေးကြသည့်အတွက် အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။
Sansukini: အိုး... ဘယ်လောက်တောင် ချိုမြိန်တဲ့ အဆုံးသတ်လဲ။ ကျွန်မကတော့ ဟီယန် နဲ့ ယန်ဟဲ တို့ကြားက ခင်မင်မှုနဲ့ လူသုံးယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးကို အထူးသဘောကျတယ်။ ဒီစာရေးသူက အဆုံးသတ်ကို ချိုမြိန်စေဖို့အတွက် လိုအပ်တာမှန်သမျှကို အကုန်ဖြည့်ဆည်းပေးသွားတာပဲ။ တကယ်ကို ကျေနပ်စရာကောင်းပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒါက အစစ်အမှန် အဆုံးသတ်တော့ မဟုတ်သေးပါဘူး။ ဒါက အဓိကဇာတ်လမ်းရဲ့ နောက်ဆုံး အခန်းဖြစ်ပေမဲ့ ယန်ဟဲ ၏ အခြားသော အဆုံးသတ်ပုံစံ (HE) နဲ့အတူ နောက်ဆက်တွဲ အခန်း ၆ ခန်း ကျန်ပါသေးတယ်။ #TeamYahHe အတွက် ဝမ်းသာလိုက်တာ။
လာရောက်ဖတ်ရှုပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းကို သဘောကျတယ်ဆိုရင်တော့ NovelUpdates မှာ 5⭐ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်လေး ပေးခဲ့ဖို့ ရှက်ရှက်နဲ့ပဲ တောင်းဆိုပါရစေ။ (人❛ᴗ❛)♪тнайк чоц♪(❛ᴗ❛*人)