အချိန်တွေက အလျင်အမြန်ပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ လူလေးဦး၊ လက်ဖက်ရည်နှစ်ခွက်၊ ကော်ဖီတစ်ခွက်နှင့် ဖျော်ရည်တစ်ခွက်တို့အပြင် ဟင်းချက်နည်းအသစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တီရာမီဆူမုန့်တစ်ချပ်စီတို့က စားပွဲပေါ်တွင် ရှိနေသည်။
ဟီယန် က ကျန်းရွီ ကို ပေါင်ပေါ်တွင် တင်ထားရင်း၊ ဤလအတွက် သူတင်ပြရမည့် အသေးစားနျူကလီးယားဘက်ထရီ တာဝန်အကြောင်းကို ယုတ္တိရှိရှိ ရှင်းပြနေသည့် သားဖြစ်သူ၏ စကားကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် နားထောင်ပေးနေသည်။
တာနာကာ ကလည်း လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း သူနှင့် ကျန်းမြောင် တို့ သုတေသနလုပ်ရာတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အခက်အခဲအချို့အကြောင်းကို ရံဖန်ရံခါ ပြောပြနေသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်းမြောင် က စကားအများကြီး မပြောပေ။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နူးညံ့နေပြီး ဟီယန် နှင့် ခွဲခွာရက်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ အကြည့်ချင်း ဆက်တိုက် ဖလှယ်နေမိသည်။
ထိုနွေးထွေးသော အခိုက်အတန့်လေးမှာ အတူပါလာသည့် ဂီတာစစ်သည်တစ်ဦး တံခါးကို ခေါက်လိုက်ချိန်တွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီး ဟီယန် အား ပြန်ရမည့်အချိန် ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပေးလိုက်သည်။
ကျန်းရွီ ၏ ရွှင်လန်းနေသော အသံမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူသည် လွမ်းဆွတ်သော အကြည့်များဖြင့် ဟီယန် ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဖေဖေ…” ကျန်းရွီ က တံခါးဝရှိ ဟီယန် ၏ အင်္ကျီစကို ဆွဲလိုက်ပြီး “နောက်တစ်ခါကျရင်…” ဟု ဆိုသည်။
သူ့ဖေဖေက အဝေးကြီးမှာ နေရသည်ကို သိထားသဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ တောင်းဆို၍ သူ၏ ဖေဖေကို အနှောင့်အယှက် မပေးချင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ကျန်းရွီ သည် “နောက်တစ်ခါကျရင်” ဟု ပြောပြီးနောက် စကားကို ရပ်လိုက်သည်။
ဟီယန် က နားလည်မှုရှိပြီး ရင့်ကျက်လွန်းသော သားဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲတွင် တဆစ်ဆစ် နာကျင်သွားရသည်။
“မကြာခင်ပါပဲ” ဟု ဟီယန် က အောက်သို့ ထိုင်ချလိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ “ဖေဖေ သားဆီကို ပြန်လာပြီး အတူရှိနေပေးရမှာ အသေအချာပါပဲ။”
ဟင်? အဲဒါတော့ မလိုပါဘူးဟု ကျန်းရွီ က တွေးလိုက်သည်။ ကလေးတွေ သုံးနှစ်ပြည့်သွားရင် ဘယ်သူမှ ကလေးထိန်းတွေနဲ့ ဆက်နေတာမျိုး သူ မမြင်ဖူးပေ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့သာ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့… တော်တော်လေး ကောင်းမွန်နိုင်မှာပါ။
ကျန်းရွီ သည် မိခင်ဖြစ်သူ လှေကားထစ်များမှ ဆင်းသွားကာ ဖေဖေဖြစ်သူအား လေယာဉ်ဆီသို့ လိုက်ပို့နေသည်ကို ကြည့်နေသည်။
သူ့ဖေဖေက မိခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာကို နူးညံ့စွာ ကိုင်တွယ်လိုက်ပြီး ငုံ့၍ နမ်းလိုက်သည်။
ဝါး~ ကျန်းရွီ က သူ့မျက်လုံးတွေကို လက်ဝါးဖြင့် အုပ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းကြားမှ ခိုးကြည့်နေသည်။
အရပ်ရှည်ပြီး ခန့်ညားတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်… တကယ့်ကို ကြည့်ကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုပါပဲ!
ပါ့ခ်ရှင်မီက ထိုနေ့က သူ့ကို နမ်းကြည့်ချင်တယ်လို့ ပြောဖူးသည်။ တံတွေးထဲမှာ Streptococcus၊ Corynebacterium၊ Nocardia၊ Actinomyces၊ Veillonella၊ Neisseria၊ Lactobacillus၊ Clostridium နဲ့ Bacteroides လိုမျိုး Gram-positive ဖိုင်လာမန့်စ် ဘက်တီးရီးယားတွေ ပါဝင်နေလို့ဆိုပြီး ငြင်းပယ်လိုက်မိတာ မလုပ်သင့်ခဲ့ဘူးလို့ ထင်မိသည်။
နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ သူ စမ်းကြည့်သင့်ကောင်းပါရဲ့!
“ကိုယ် ပြန်လာနိုင်တဲ့အချိန်အထိ စောင့်နေမယ်နော်” ဟု ဟီယန် က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
ဒီလူယုတ်မာက သူမကို အကုန်လုံး နားလည်နေတာပဲ၊ တကယ့်ကို ပရိယာယ်ကြွယ်လွန်းတယ်။ သူမကို သူ့အတွက် စောင့်ပေးဖို့ မတောင်းဆိုဘဲ သူက သူမကို စောင့်နေမယ်လို့ ပြောသွားခဲ့သည်။ ကျန်းမြောင် ၏ စရိုက်အရ “သူက သူမကို စောင့်နေတယ်” ဆိုသည့် အချက်ကို လက်ခံလိုက်မိပြီးနောက် သူမက သူ့ကို မစောင့်ဘဲ ဘယ်လိုနေနိုင်ပါ့မလဲ။
ကျန်းမြောင် ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ စိတ်ပျက်မှုအရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဟီယန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ မခွဲခွာနိုင်သည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။
“မကြာခင်ပါပဲ” ဟု သူက တိုးညင်းစွာ ပြောပြီး သူမ၏ နဖူးကို နမ်းလိုက်ကာ စစ်သည်၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် မဝံ့မရဲဖြင့် လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်သွားတော့သည်။
ကျန်းရွီ ၏ မွေးနေ့ပါတီသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ယန်ဟဲ ရောက်ရှိလာသည်။
ကျန်းမြောင် က သူ့ကို စောင့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူမသည် ယန်ဟဲ ၏ ကလေးအတူယူရန် တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“တောက်” ဟု ယန်ဟဲ က ပြောသည်။ “ငါ အဲဒီနေ့ကတည်းက ခန့်မှန်းမိပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ မကောင်းတဲ့ ခံစားချက်က တကယ်ဖြစ်လာတာပဲ။”
“ဘာကို ‘မကောင်းတဲ့ ခံစားချက်’ လို့ ပြောတာလဲ” ကျန်းမြောင် က သူမ၏ နဖူးကို ပွတ်လိုက်သည်။ “တောင်းပန်ပါတယ်။”
“မင်းက ထူးဆန်းတဲ့လူပဲ” ဟု ယန်ဟဲ က သက်ပြင်းချသည်။
ယန်ဟဲ ကဲ့သို့သော ဂီတာလူမျိုးအတွက်ဆိုလျှင် ကျန်းမြောင် က လူတစ်ယောက်တည်းနှင့်သာ ကလေးယူချင်သည်ဆိုသည့် ဆန္ဒမှာ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။
ဒါက ယန်ဟဲ နှင့် ဟီယန် တို့ကြားက ကွာခြားချက်ကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြနေတာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကျန်းမြောင် တွေးလိုက်သည်။
သာ၍သာ သူမသည် နာရှ် လူမျိုး ဟီယန် ကို မတွေ့ခဲ့ဘူးဆိုပါက၊ သူမသည် နိုင်ငံတော်မှ စုံတွဲပေးထားသည့် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများထဲမှ ယန်ဟဲ ကဲ့သို့သော မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေမည့်သူကို ရွေးချယ်မိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကလေးကို အတူတကွ ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ယုတ္တိရှိရှိ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ အနာဂတ်တွင် သူသည် ရံဖန်ရံခါတွင် သူ့ရည်းစားကိုပင် သူမနှင့် ကလေးဆီသို့ အလည်ခေါ်လာနိုင်သေးသည်။
“မင်းရဲ့ ရည်းစားက အရင်တစ်ယောက်ထက်တောင် ပိုလှသေးတယ်” ဟု ကျန်းမြောင် က အဝေးတွင် အခြားသူများနှင့် ရယ်မောစကားပြောနေသည့် မိန်းကလေးကို လှမ်းကြည့်ကာ ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်သည်။
မွေးနေ့ပါတီမှာ ကလေးများအတွက်သာ မဟုတ်ဘဲ မိဘအချို့ကိုလည်း ဖိတ်ကြားထားသည်။ မိဘအချို့မှာ တစ်ယောက်တည်း လာကြပြီး အချို့မှာမူ လက်ရှိတွဲနေသူများနှင့်အတူ လာကြသည်။
ကျန်းရွီ သည် ပါရမီရှင်ကလေးများအတွက် အတန်းတစ်ခုသို့ တက်ရောက်နေပြီး ကျောင်းသားအားလုံးမှာ သူတို့၏ အရွယ်တူများထက် ပိုမိုထက်မြက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအတိုင်းပင် မိဘအများစုမှာလည်း အလွန်ကောင်းမွန်သော မျိုးရိုးဗီဇကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ အခန်းထဲတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ပုံမှန်အတိုင်းပင် ယန်ဟဲ တွဲနေသည့် အမျိုးသမီးမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး လှပနေသည်။
“တကယ်တော့၊ မင်းတွဲနေတဲ့လူနဲ့ ကလေးယူဖို့ ဘာလို့ မစဉ်းစားတာလဲ” ဟု ကျန်းမြောင် က မေးမြန်းမိသည်။
“တွဲဖို့အတွက်ဆိုရင်တော့ ရုပ်ရည်က အရေးကြီးဆုံးပေါ့” ဟု ယန်ဟဲ က ပြန်ဖြေသည်။ “ဒါပေမဲ့ ကလေးယူဖို့ကျတော့ မျိုးရိုးဗီဇက တစ်သက်လုံးအတွက် အရေးပါတာလေ။ အဲဒါကို ဒီလောက်ပေါ့ပေါ့တန်တန် လုပ်လို့မရဘူး။”
အချစ်က အချစ်သာဖြစ်ပြီး ကလေးယူခြင်းက ကလေးယူခြင်းသာဖြစ်သည်—လုံးဝ မသက်ဆိုင်သော ကိစ္စရပ်များဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင် သည် တည်ရှိနေသော လူမှုရေးတန်ဖိုးစနစ်ကို သူမ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ကြောင်း သိထားသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောဆိုလိုက်ရသည်မှာ ကောင်းပါသည်။
ထို့နောက် ကျန်းမြောင် က ယန်ဟဲ ကို “အနာဂတ်အတွက် မင်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေက ဘာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် အာကာသခလုတ်စီမံကိန်းတွင် ကျန်းယာ နှင့် Keso တို့နှစ်ဦးစလုံးထက် ပိုမိုရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသဖြင့် သူရရှိသည့် အကျိုးအမြတ်မှာလည်း ပိုမိုများပြားသည်။ သူ၏ စစ်မှုထမ်းဘဝမှာ လက်ရှိတွင် ချောမွေ့မှုမရှိသော်လည်း အာကာသခလုတ်မှ ရရှိသည့် မူပိုင်ခွင့်ဝင်ငွေက သူ့ကို ချမ်းသာသောသူတစ်ယောက် ဖြစ်စေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော် ဒီမှာ နှစ်အနည်းငယ်လောက် နေပြီး ရှေ့တန်းကို ပြန်သွားဖို့ အခွင့်အရေးရှိမလားဆိုတာ ကြည့်ဦးမလို့” ဟု ယန်ဟဲ က ပြန်ဖြေသည်။
ကျန်းမြောင် စကားရပ်သွားသည်။
ယန်ဟဲ က အသက်လေးဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးသဖြင့် သားရဲစစ်ပွဲများ ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာမှ စတင်ခဲ့လျှင်ပင် သူက အသက်ကြီးလွန်းနေမည် မဟုတ်ဘဲ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။
သို့သော် ကျန်းမြောင် သည် သူမသိသည့်လူများ စစ်ပွဲသို့ သွားသည်ကို မနှစ်သက်ပေ။ ဟီယန် ဖြစ်စေ၊ ယန်ဟဲ ဖြစ်စေ သူမ မနှစ်သက်ပေ။ ဒါက လူ့သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် က “တခြားတစ်ခုခု လုပ်ဖို့ မစဉ်းစားဘူးလား။ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း ပြောင်းတာကလည်း ကောင်းတဲ့ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အလုပ်မလုပ်တာမှာလည်း ဘာမှ အပြစ်မရှိပါဘူး။ ကိုယ်ချစ်တဲ့အလုပ်ကို လုပ်တာက မင်းကို ပိုပျော်ရွှင်စေမှာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု မေးမြန်းမိသည်။
ယန်ဟဲ က သူမကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများ တောက်ပလျက် “ကျန်း၊ မင်း ဘာတစ်ခုခု သိထားတာ ရှိလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ဟင်?”
ယန်ဟဲ က အသံကို လျှော့ချလိုက်ပြီး “နာရှ် က အဲဒီလူက မင်းကို အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ စစ်ပွဲတစ်ခုခုအကြောင်း ပြောပြထားတာ ရှိလား” ဟု မေးသည်။
ကျန်းမြောင် သည် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ “ရှင် ဘာပြောနေတာလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိဘူး။”
ယန်ဟဲ ၏ မျက်ဝန်းများက ပြင်းပြသော စိတ်ဆန္ဒဖြင့် တောက်ပနေပြီး “စစ်တပ်ထဲမှာ အဝေးကြီးက ရန်သူတစ်ဦးအကြောင်း ကောလာဟလတွေ ရှိနေတယ်၊ ဒါကြောင့် ဂီတာနဲ့ နာရှ် တို့က အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲတွေကို သဘောတူညီခဲ့ကြတာ…” ဟု ပြောသည်။
“ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ” ဟု ကျန်းမြောင် က အကြည့်ကို အခြားနေရာတွင် စိုက်ထားရင်း တင်းခံလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ က နားလည်သွားပြီး “ဒါဆိုရင် ဒါက အမှန်ပဲပေါ့” ဟု ဆိုသည်။
“ဟေ့! ကျွန်မ ဘာမှ မပြောဘူးနော်” ဟု ကျန်းမြောင် က ပြန်ပြောသည်။ “ကျွန်မက လျှို့ဝှက်ချက် ထိန်းသိမ်းရေး သဘောတူစာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးထားတာ သိတယ်မလား။”
ယန်ဟဲ က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
“တခြားတစ်ခုခု လုပ်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား။ အနားယူပြီး ဘဝကို ပျော်ပျော်ပါးပါး ဖြတ်သန်းတာက တော်တော်လေး ကောင်းမယ့်ပုံပဲ” ဟု ကျန်းမြောင် က အကြံပေးလိုက်သော်လည်း “အနားယူခြင်း” ဟူသော စကားလုံးမှာ ဆွဲဆောင်မှု မရှိဟု ခံစားမိသဖြင့် အဝေးရှိ ယန်ဟဲ ၏ ရည်းစားကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး “မူးရူးပျော်ပါးတဲ့ ဘဝမျိုးကို နေတာကလည်း အဆင်ပြေနိုင်ပါတယ်” ဟု ပြင်ဆင်ပြောလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ က တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။
“မင်းက အဲဒီလူကို အနားယူပြီးတဲ့အခါ မူးရူးပျော်ပါးတဲ့ ဘဝမျိုးနဲ့ နေဖို့ ပြောနေတာလား” ဟု သူက ကျန်းမြောင် ကို စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ဟီယန် ကို ရည်ညွှန်းနေမှန်း သိသာစေသည်။
“တော်ပါတော့” ဟု ကျန်းမြောင် က နှာမှုတ်လိုက်သည်။ “ကျေးဇူးကန်းတဲ့ အလုပ်တွေ မလုပ်ပါနဲ့တော့။”
“ကျွန်တော် သိပါတယ်” ဟု ယန်ဟဲ က ပြုံးရင်း “ဒါပေမဲ့ ဒါက ဒီလောက်နဲ့တင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလေ” ဟု ဆိုသည်။
“ဟင်?”
ယန်ဟဲ သည် သူ၏ အဖျော်ယမကာကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလိုက်သည်။ “ဒါက မျိုးရိုးဗီဇထဲမှာ ရှိနေတာပါ။ ပိုက်ဆံက ဘဝကို ပိုသက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေနိုင်ပေမဲ့ စစ်သည်တစ်ယောက်ဖြစ်ရတာ၊ တိုက်ခိုက်ရတာမျိုးကတော့ ကျွန်တော့် DNA ထဲမှာကို စွဲထင်နေတာမျိုးပါ။”
တကယ်ပဲလား။
ကျန်းမြောင် သည် ဟီယန် နှင့် နာရှ် တွင် အတူရှိခဲ့စဉ်က သူသည်လည်း အချိန်တန်လျှင် စစ်မြေပြင်သို့ သွားရောက်တိုက်ခိုက်မည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။
စစ်ပွဲဖြစ်လာလျှင် တကယ်ပဲ ထိုသို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်လော။
အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး ဟီယန် ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ပြန်ရောက်ပြီး ခြောက်လခန့်အကြာတွင် နာရှ် နှင့် ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံတို့သည် သူတို့၏ “အတားအဆီး” ကို ဖယ်ရှားလိုက်ကြသည်။ လုံးဝ ပွင့်လင်းသွားခြင်းမျိုး မဟုတ်သေးသော်လည်း—နှစ်ဖက်စလုံးမှ လူများသည် လွတ်လပ်စွာ ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ—ဟီယန် နှင့် ကျန်းမြောင် ကဲ့သို့သော သီးသန့်လိုအပ်ချက်ရှိသူများမှာမူ လျှောက်ထားပြီး ခွင့်ပြုချက်ရယူကာ ဆက်သွယ်နိုင်ကြပြီဖြစ်သည်။
ဟီယန် သည် တစ်ပတ်လျှင် တစ်ကြိမ် ဖုန်းခေါ်ဆိုလာတတ်သည်။
မျက်နှာပြင်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဟိုလိုဂရမ် ပရိုဂျက်ရှင်းတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ထိုင်နေသည်ကိုသာ မြင်ရသည့် ဖခင်တစ်ယောက်ထက်စာလျှင် စကားပြောဆိုနိုင်သည့် ဖခင်တစ်ယောက်က ပို၍ ရင်းနှီးမှုရှိသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ကျန်းရွီ ၏ ဘေးတွင် ထိုင်ရင်း ဖခင်နှင့်သားတို့၏ စကားပြောဆိုမှုမှတစ်ဆင့် ပိုမိုရင်းနှီးလာသည်ကို ကြည့်ရှုနေသည်။ ထိုအရာသည် သူမ မြင်တွေ့ရသည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်မိသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းက ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံ ရှိ လူမှုရေးရာသီဥတုသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။
ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် မိသားစု၊ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ကလေးမွေးဖွားခြင်းတို့ကို သီးခြားစီ ခွဲခြားရန် တိုက်တွန်းသည့် အကြောင်းအရာများ လျော့နည်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် မိဘနှင့် ကလေးများကြား ရင်းနှီးမှုရှိသည့် ဆက်ဆံရေးကို မီးမောင်းထိုးပြသည့် အကြောင်းအရာများမှာ ယခင်က တင်လိုက်သည်နှင့် ပျောက်ကွယ်သွားလေ့ရှိရာမှ ယခုအခါတွင် တဖြည်းဖြည်း များပြားလာသည်။
အလှည့်အပြောင်းမှာ တစ်နေ့တွင် စိတ်ပညာဆိုင်ရာ အကြံပေးလုပ်ငန်း၏ အတွင်းပိုင်းအချက်အလက်များ အွန်လိုင်းပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကြားသွားချိန်တွင် ဖြစ်သည်။
“ဝါး၊ လူတော်တော်များများက စွဲလမ်းမှုဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေနဲ့ ရုန်းကန်နေရတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် မသိခဲ့ဘူး!”
“ကျွန်တော် ထင်ထားတာထက် ဒီလိုမျိုးနဲ့ ရုန်းကန်နေရတဲ့သူတွေက အများကြီးပဲ။ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ယောက်ပဲ ဒီလိုဖြစ်နေတာလို့ အမြဲထင်ခဲ့တာ။ သူက ဒါကို လျှို့ဝှက်စွာနဲ့ ဆရာဝန်သွားပြခဲ့တာလေ။”
“ဒီလိုမျိုး ရင်ဆိုင်နေရတဲ့သူတွေ အများကြီးကို မြင်လိုက်ရတော့မှ ကျွန်တော် ရုတ်တရက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတယ်။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်လည်း သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပါ။ အထင်သေးခံရမှာ ဒါမှမဟုတ် အပြောင်အလှောင် ခံရမှာ ကြောက်လို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောရဲခဲ့တာ။ အခုတော့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရပြီ။”
ဂီတာနှင့် နာရှ် အကြား အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုများ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ လူတို့သည် ယခင်က အမြင်စောင်းခဲ့ကြသည့် ဤနိုင်ငံအကြောင်းကို ပိုမိုသိရှိလာကြပြီး သူတို့၏ လူ့အဖွဲ့အစည်းအပေါ် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။
“ဟိုဘက်က လူတွေက တကယ်ပဲ အိမ်ထောင်ပြုကြတာလား? ပြီးတော့ ချမ်းသာတဲ့သူတွေတင်မကဘဲ ကျွန်တော်တို့လို သာမန်လူတွေကောပေါ့?”
“သူတို့က လက်ထပ်လက်စွပ်တွေကို လက်ချောင်းတွေမှာ လေဆာနဲ့ ထိုးပြီးတော့ အဖိုးတန်သတ္တုတွေ ဒါမှမဟုတ် ကျောက်မျက်မှုန်တွေနဲ့ ပုံသွင်းကြတယ်၊ ‘ထာဝရ’ ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပေါ့။ အာ၊ တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဒါက တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်လို့ ခံစားရတယ်။”
“ကလေးတွေက အဖေနဲ့အမေ နှစ်ယောက်စလုံးနဲ့ တစ်ချိန်တည်း နေနိုင်တယ်။ ဒါက တော်တော်ကောင်းတဲ့ပုံပဲ။ ကျွန်တော့်မှာ အဖေနဲ့ ဘာမှ သိပ်မတူပေမဲ့ အမေနဲ့တော့ အဆင်ပြေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမေကလည်း ကိုယ်စားလှယ်မွေးစားသူ (surrogate) သက်သက်ပဲ၊ တစ်နှစ်ကိုမှ အကြိမ်အနည်းငယ်ပဲ တွေ့ရတယ်။”
“ဒါကို ‘မိသားစု’ လို့ ခေါ်တာ ဖြစ်မယ်နော်။ တကယ်တော့ အမှောင်ခေတ် မတိုင်ခင်က လူတိုင်း ဒီလိုပဲ နေခဲ့ကြတာပါ။ အမှောင်ခေတ်တုန်းက အမျိုးသမီးတွေကို မျိုးပွားရေးအရင်းအမြစ်အဖြစ် စတင်အသုံးပြုခဲ့ချိန်မှာ ရိုးရာမိသားစုပုံစံက ပြောင်းပြန်လှန်ခံလိုက်ရတာလေ။”
“ခင်ဗျားက သမိုင်းအဓိကနဲ့ ကျောင်းပြီးထားတာလား?”
လူကြီးများသည် မိမိတို့၏ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူများနှင့်အတူ ရိုက်ထားသော ဓာတ်ပုံများကို အရှက်မရှိဘဲ အွန်လိုင်းတွင် ဝေမျှလာကြသည်– “ကျွန်မတို့က တစ်လတစ်ခါ ညနေခင်း လက်ဖက်ရည်သောက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ခုခုအတွက် တွေ့ဖြစ်ကြတယ်။ ဘာဖြစ်လဲ? ကျွန်မ ကြီးပြင်းလာတုန်းက သူမက ကျွန်မကို အရမ်းကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တာ၊ အခု ကျွန်မ လူကြီးဖြစ်လာပြီဆိုတော့ သူမကို ဘာလို့ အဖော်မပြုပေးရမှာလဲ?”
“မင်းက တကယ်ကို သတ္တိရှိတာပဲ။ ကျွန်တော် အလုပ်စလုပ်တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ အခက်အခဲတွေ အများကြီး ကြုံခဲ့ရပြီး အထီးကျန်ဆန်လွန်းလို့ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူကို ဖုန်းခေါ်ချင်စိတ် အရမ်းပေါက်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မခေါ်ခဲ့ဘူး။ ပါတီပွဲတွေကို အတင်းသွားပြီး အဆင်ပြေအောင် ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်ပြောရရင် ကျွန်တော် တစ်ချက်မှ မပျော်ခဲ့ဘူး။ အရင်ကလို အဖေ့ရဲ့ အားပေးစကားတွေကို ကြားချင်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော်တို့ စကားမပြောဖြစ်တာ နှစ်တွေတောင် ကြာပြီ၊ သူ့ကို တစ်ချက်လောက် ဖုန်းခေါ်ကြည့်သင့်မလားလို့ တွေးနေတယ်။”
“အင်း၊ ကျွန်တော် လုပ်လိုက်ပြီ! ဖုန်းခေါ်လိုက်ပြီ! တကယ်လည်း ငိုမိတယ်! ကျွန်တော် အသက် ၄၆ နှစ်တောင် ရှိနေပြီ! ဒါပေမဲ့ ဖုန်းထဲက သူ့ကို မြင်လိုက်ရတော့ သူက အရမ်းကို အိုမင်းနေပြီ။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် အိုသွားရတာလဲ? လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၃၀ တုန်းက သူက အရမ်းကို ငယ်ရွယ်နေသေးတာလေ! အခုတော့ ကျွန်တော် တကယ်ကို ခံစားရခက်နေတယ်။ ကျွန်တော် လက်မှတ်ဝယ်ပြီး သူ့ဆီ သွားလည်ဖို့ အားလပ်ရက် ယူလိုက်တော့မယ်! ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီ, ကျွန်တော် သွားကို သွားမှာ!”
စိတ်ပညာဆိုင်ရာ အကြံပေးလုပ်ငန်း၏ အတွင်းပိုင်းအချက်အလက်များ ပေါက်ကြားသွားပြီးနောက်တွင် ကျန်းမြောင် သည် အွန်လိုင်းပေါ်ရှိ အခြေအနေများကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမသည် Main Brain က ပုံစံသွင်းမှုများကို ပြင်ဆင်နေပြီး “Li Ping Brain” ၏ လွှမ်းမိုးမှုများကို ကွန်ရက်ထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ဖျက်ပစ်နေသည်ဟု ဝိုးတဝါး ခန့်မှန်းမိသည်။
သူမသည် ဟီယန် နှင့် ဖုန်းပြောဆိုစဉ်တွင် ဤအကြောင်းကို ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး Main Brain နှင့် Li Ping Brain တို့ကို “သူမ” နှင့် “Li” ဟု ရည်ညွှန်းပြောဆိုခဲ့သည်။
“သူမက ကျွန်မတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေကို လေးစားကြောင်းနဲ့ Li လိုမျိုး အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တာ ဒါမှမဟုတ် လမ်းပြတာမျိုး မလုပ်တော့ဘူးလို့ ပြောတယ်” ဟု ဟီယန် က ပြောသည်။
“ဒါဆို ဒါတွေက တကယ်ပဲ ကျွန်မတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အသံတွေ ဖြစ်လာတာပေါ့နော်?” ဟု ကျန်းမြောင် က မေးသည်။
ဟီယန် သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် “သူမ လိမ်ပြောလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ဘူး။ သူမအတွက် အဲဒီလို လုပ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူးလေ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
“လာမယ့်အပတ်မှာ ကျွန်တော် ခရီးထွက်တော့မယ်” ဟု ဟီယန် က ရုတ်တရက် စကားအကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။
“ဟင်?” ကျန်းမြောင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ “ဘာလဲ?”
“ကျွန်တော် ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံဆိုင်ရာ နာရှ် စစ်သံမှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံလိုက်ရတယ်” ဟု ဟီယန် က အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။ “အပြီးသတ် အတည်ပြုပြီးပြီ။”
နာရှ် သည် Warp drive နည်းပညာကို အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်တီထွင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံထက် အနည်းငယ် နှေးကွေးနေသေးသော်လည်း ယခင်ကထက် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ကြယ်တာရာ ခရီးသွားလာမှုမှာလည်း လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံသည်လည်း အရပ်ဘက်သုံး Warp drive များအပေါ် ကန့်သတ်ချက်များကို လျှော့ချပေးလာသည်။ ယခုနှစ်တွင် အဓိက အာကာသယာဉ် ကုмпаဏီအချို့သည် ၎င်းတို့၏ အဓိကသင်္ဘောများရှိ အင်ဂျင်များကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သဖြင့် အမြန်နှုန်းမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ခရီးသွားလုပ်ငန်း၊ ကုန်သွယ်ရေး၊ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးနှင့် ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်းများ အားလုံးသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ကျန်းယာ ပင်လျှင် ဤလမ်းကြောင်းကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူမ နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည့် ကုмпаဏီမှ ထွက်ခွာပြီး ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်း စတင်ခဲ့သည်။
တစ်လအကြာတွင် ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံဆိုင်ရာ နာရှ် စစ်သံမှူးအသစ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသူ ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး ဟီယန် သည် ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံ၏ မြို့တော်ကြယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် နှင့် တာနာကာ တို့မှာ မြို့တော်ကြယ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနှင့်ပြီး အိမ်သစ်များ ဝယ်ယူထားနှင့်ကြပြီဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မူလက မြို့တော်ကြယ်မှ ဖြစ်ကြပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် တက္ကသိုလ်တက်ကာ အလုပ်အကိုင် စတင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ထိုနေရာအပေါ် အလွန်အမင်း တွယ်တာမှု ရှိကြသည်။ ကုန်ကျစရိတ် လျှော့ချရန်အတွက်သာ Lily Star သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အခုတော့ မြို့တော်ကြယ်သို့ ပြန်ရောက်လာကြပြီဖြစ်ရာ သူတို့သည် ချမ်းသာသူများ စာရင်းဝင်သွားကြပြီး မြင့်မားသော တိုက်ခန်းများတွင် နေထိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ဥယျာဉ်နှင့် အိမ်ဝင်းပါသည့် ဗီလာများကို ဝယ်ယူလိုက်ကြသည်။
သံရုံးအမှတ်အသားပါသော ကားတစ်စီးသည် အိမ်ဝင်းအတွင်းရှိ ကားရပ်နားသည့် ပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ နာရှ် စစ်ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဟီယန် သည် နေရောင်အောက်တွင် အရပ်ရှည်ရှည်ဖြင့် ခန့်ညားစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။
ကျန်းရွီ သည် အော်ဟစ်ပြီး ပြေးသွားရာ ဟီယန် က သူ့ကို ပွေ့ချီကာ လေထဲသို့ မြှောက်ချီလိုက်ပြီး ရယ်မောသံများဖြင့် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် နေရောင်ကို လက်ဖြင့် ကာရင်း ထိုမြင်ကွင်းကို ပြုံးရွှင်စွာ ကြည့်နေသည်။
ထိုခန့်ညားသော အမျိုးသားသည် သူမကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကလေးကို ပွေ့ချီလျက် သူမဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ လက်ကို ချလိုက်ရာ နေရောင်ခြည်သည် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး သူမ၏ လှပသော ရုပ်သွင်ကို ပိုမိုတောက်ပသွားစေသည်။
ဟီယန် သည် ကျန်းရွီ ကို ချလိုက်ပြီး အနမ်းပေးရန် ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။
ကျန်းရွီ သည် မိဘနှစ်ပါးကြားတွင် ညပ်နေရသဖြင့် သူ၏ ဖောင်းအိနေသော ပါးပြင်များမှာ ပြားကပ်သွားသည်။
စိတ်မရှည်စွာဖြင့် သူသည် လက်ညှိုးကို ထောင်ကာ နှာခေါင်းကို တွန်းတင်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ဝက်နှာခေါင်းပုံစံမျိုး လုပ်ပြလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပဲ သူ့ဖခင်က သူ့အမေနဲ့ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။
ကျန်းရွီ သည် ဘာဖြစ်မှန်းမသိဘဲ ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ဖခင်က ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်ပြီး အိတ်ကပ်ထဲမှ ကတ္တီပါဘူးငယ်လေးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဖွင့်ပြနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဘူးထဲရှိ ကျောက်မျက်ရတနာသည် နေရောင်ခြည်အောက်တွင် တောက်ပလွန်းလှသည်။
အမေဖြစ်သူမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး စကားပင်မပြောနိုင်တော့ချေ။
ကျန်းရွီ သည် သူ့ဖခင်က “မြောင်မြောင်၊ ကိုယ့်ရဲ့ ဇနီးမယား ဖြစ်ပေးပါ့မလား” ဟု ပြောနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။
ဟင်၊ ဒါက ဘာအခမ်းအနားကြီးလဲ?