ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော လက်နှစ်ဖက်မှာ မလွှတ်တမ်း တွဲကိုင်ထားသည်မှာ မိနစ်ဝက်ခန့် ကြာမြင့်လာသည့်အခါ ကျန်းမြောင်သည် ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူမသည် လက်လှမ်းကာ ထိုလူနှစ်ဦး၏ လက်ကောက်ဝတ်များကို ဖိချလိုက်ပြီး အတင်းအကျပ် ခွာလိုက်ရသည်။
ကျန်းမြောင်ကိုယ်တိုင်လည်း ဆွဲငင်အားပြင်းသော ဂြိုဟ်မှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ အကယ်၍သာ သူမကို ထိုလူနှစ်ဦးနှင့်အတူ ထိုကဲ့သို့သော ဂြိုဟ်မျိုးပေါ်တွင် ထားလိုက်မည်ဆိုပါက သူမသည်သာ ပျမ်းမျှအားဖြင့် သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ဟီယန်နှင့် ယန်ဟဲတို့မှာမူ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုများကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် သူမထက် များစွာ ပို၍ သန်မာကြသည်။ ကျန်းမြောင်၏ အားမှာ သူတို့ရှေ့တွင် ဘာမျှ မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးထဲမှ မည်သူကများ ကျန်းမြောင်ကို ပြန်လည် ဆန့်ကျင်ရဲပါ့မလား။ ကျန်းမြောင်၏ အသာအယာ တွန်းထုတ်လိုက်မှုဖြင့်ပင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွယ်တကူ ကွဲသွားကြသည်။
ထိုလူနှစ်ဦးစလုံးမှာ ၎င်းတို့၏ ညာဘက်လက်ကို ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ပွတ်သပ်နေကြသည်။
ယန်ဟဲက ဦးစွာ စကားစလိုက်သည် - "ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး ဟီယန်က ကျန်းမြောင်နဲ့ ရွီရွီကို ပြန်တွေ့ဖို့ ရောက်လာတာလား။ ဒီမှာပဲ အမြဲတမ်း နေသွားဖို့ စီစဉ်ထားတာလား"
ဟီယန်သည် သိသိသာသာ ရပ်တန့်သွားပြီး ကျန်းရွီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ "မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီနေ့အတွက်ပဲပါ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
"အော်" ဟု ယန်ဟဲက တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင်တော့ ရွီရွီရဲ့ မွေးနေ့ပွဲကို တက်ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့" ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းမြောင်မှာ ယန်ဟဲသည် လူကို ထိခိုက်အောင် ပြောဆိုရာ၌ ဤမျှ ကျွမ်းကျင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားသဖြင့် မျက်ခုံးကို ဖိညှစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ကျန်းရွီ၏ ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည့်စကားကို ကြားလိုက်ရသည် - "ရပါတယ်၊ ရပါတယ်! ဖေဖေက အဝေးကြီးမှာ နေတာကိုး၊ ဒါပေမဲ့ ဦးလေးယန်ကတော့ မဖြစ်မနေ လာခဲ့ရမယ်နော်!"
"အို!" တာနာကာသည် အပေါ်ထပ်တွင် မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
ရွီရွီရယ်၊ မပြောလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်!
ဟီယန်သည် ရင်ဘတ်ထဲတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူတို့ စတင်တွေ့ဆုံချိန်မှစ၍ ရွီရွီသည် "ရပါတယ်" ဟုသာ အမြဲ ပြောနေခဲ့သည်မှာ...
သို့သော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် သူသည် ဘာမျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ နိုင်ငံနှစ်ခုကြားတွင် ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် သံတမန်ရေးရာ သဘောတူညီချက်များ လက်မှတ်ရေးထိုးထားသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ သီးခြားစီ ဖြစ်တည်နေဆဲပင်။ ကလေးနှစ်ယောက် သူငယ်ချင်း ပြန်ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ လွယ်ကူသည်မဟုတ်၊ ခြေလှမ်းတိုင်းကို သတိထား၍ လျှောက်လှမ်းရပေမည်။
သမိုင်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် မဟာမိတ်များက သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ ကျောခိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် စွန့်ပစ်ခံရခြင်းများစွာ ရှိခဲ့ဖူးသည်။
"ကျွန်တော်တို့" ဟု ဟီယန်က အသံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရင်း အားတင်းပြောလိုက်သည် - "တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ သံတမန်ရေးရာ ဝန်ထမ်းတွေ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်အောင် ကြိုးစားသွားမှာပါ။ ဒီမှာ တာဝန်ကျတဲ့ စစ်သံမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ လျှောက်ထားသွားမယ်"
ယန်ဟဲသည် ကျန်းမြောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော လှုပ်ရှားမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသော်လည်း မဲ့ပြုံးတစ်ခုကိုသာ ချိုးနှိမ်ထားလိုက်နိုင်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းရွီက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် "ဟင်" ဟု အသံပြုကာ "ဖေဖေက နိုင်ငံခြားသားလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဟီယန်မှာ အေးခဲသွားသည်။
ကျန်းရွီသည် သူကိုယ်တိုင် နာရှ်လူမျိုး ဖြစ်မှန်းတောင် မသိတာလား။ ကျန်းမြောင်သည် သူ့ဖခင်အကြောင်းကို ရွီရွီအား တစ်ခါမျှ ပြောပြမထားခဲ့ဘူးလား။
သူသည် ကျန်းမြောင်ကို အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။
ကျန်းမြောင်သည် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
ဂီတာသို့ ပြန်ရောက်သည့်အချိန်မှစ၍ သူမသည် ကျန်းရွီကို ဟီယန်၏ ဗီဒီယိုများကို ရံဖန်ရံခါ ပြသလေ့ရှိပြီး သူ၏ ကုတင်ဘေးတွင် ဟိုလိုဂရမ် ဓာတ်ပုံဘောင်တစ်ခုကို ထားပေးထားသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် ဟီယန်၏ နောက်ခံအကြောင်းကို ကျန်းရွီအား ဘယ်သောအခါမျှ တက်တက်ကြွကြွ ပြောပြခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
သူ အသက်အရွယ် ရလာပြီး သူ့ဘာသာသူ စတင် မေးခွန်းထုတ်လာမည့်အချိန်မှ ပြောပြရန် သူမ တွေးထားခဲ့သည်။ ဂီတာ၏ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်က ကျန်းရွီအတွက် မိသားစုအခြေအနေမှာ ထူးခြားမှု မရှိဟု ခံစားရစေသည်၊ သူ၏ အတန်းဖော်အားလုံးမှာလည်း မိဘတစ်ဦးတည်းနှင့်သာ နေထိုင်ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူသည် ငယ်စဉ်က ဗီဒီယိုများကို ကြည့်သည့်အခါ "အော်၊ ဖေဖေက ဒီလိုပုံစံမျိုးကိုး" ဟုသာ တွေးမိပြီး အခြား မည်သည့် အထူးအဆန်းမျှ မတွေးခဲ့ပေ။
အထူးသဖြင့် ဟောင်းနွမ်းနေသော ဗီဒီယိုများထဲတွင် ဟီယန်သည် ဂီတာကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့၏ ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သည်။ အရောင်မှာ အနည်းငယ် ကွဲပြားသော်လည်း ပုံစံမှာ ယန်ဟဲ၏ ယူနီဖောင်းနှင့် တစ်ထပ်တည်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ကျန်းရွီကို အလွန်အမင်း မှားယွင်းစွာ တွေးတောမိစေခဲ့သည်။
သူသည် တစ်ချိန်က ယန်ဟဲကိုပင် "ဦးလေးယန်၊ ကျွန်တော့်ဖေဖေက ဦးလေးလိုပဲ စစ်သားတစ်ယောက်ပဲ" ဟု ပြောဖူးသေးသည်။
ယန်ဟဲသည် ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ ကျန်းမြောင်သည် သူမနှင့် ဟီယန်၏ ဆက်ဆံရေးအကြောင်းကို ကျန်းရွီအား ပြောမပြထားမှန်း သိလိုက်ရသဖြင့် အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ရုံသာ ပြုသည်။
သူသည် ဟီယန်ကို သိသိသာသာ မနှစ်မြို့သော်လည်း ကျန်းမြောင်ကိုယ်တိုင်က ကျန်းရွီကို မပြောပြထားသည့်အတွက် သူသည် မိမိ၏ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်၍ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ပေ။ သူနှင့် ကျန်းမြောင်တို့မှာ ယခုအခါ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ အရေးမကြီးပေ။ ဂီတာလူမျိုးတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကို အလေးထားတတ်ကြသည်။ သူသည် တာနာကာကဲ့သို့ ကျန်းမြောင်နှင့် ရင်းနှီးမှု မရှိသကဲ့သို့၊ တာနာကာကိုယ်တိုင်ပင် ဘာမျှ မပြောခဲ့သည့်အတွက် သူက ပြောပြရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဤယဉ်ကျေးမှု ကွာခြားချက်ကြောင့် ဟီယန်မှာ ရင်ဘတ်ထဲတွင် အသက်ရှူရ ကြပ်မတ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဖေဖေက ဂီတာက မဟုတ်ဘူး၊ နာရှ်သမ္မတနိုင်ငံကပါ" ဟု ကျန်းမြောင်က ကျန်းရွီ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည် - "နောက်မှ မေမေ သေချာ ထပ်ရှင်းပြမယ်နော်"
ကျန်းရွီသည် "အော်" ဟု အသံပြုကာ ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။ မေမေက ဖေဖေ့ကို ဦးလေးယန်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတုန်းက "ဒါက နာရှ်က ဟီယန်ပါ" ဟု ပြောခဲ့သည်မှာ အကြောင်းရှိတာကိုး။
"ဖေဖေက ဒီလောက်ဝေးတဲ့ နေရာကနေ ကျွန်တော့်ကို လာတွေ့တာလား" ကျန်းရွီ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားပြီး တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည် - "ပင်ပန်းလိုက်တာ! ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"
ငရဲခွေးမှပဲ၊ ဒီလို ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ကို ဒီကောင်က ဘာအခွင့်အရေးနဲ့ ပိုင်ဆိုင်ရတာလဲ။
ယန်ဟဲမှာ နောက်ဆုံးတွင် မအောင့်အီးနိုင်တော့ဘဲ "ဟွန်း" ဟု ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသံပြုလိုက်သည်။
ဟီယန်ကို နာကျင်အောင် လုပ်မည်ဆိုပါက ယန်ဟဲတွင် နည်းလမ်းပေါင်း တစ်ရာရှိသော်လည်း... ကျန်းရွီကြောင့်သာ သူသည် သည်းခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟွန်း!
"အင်း၊ ယန်ဟဲ၊ ဒီနေ့တော့..." ကျန်းမြောင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်ကာ သူမ၏ မေးစေ့အောက်တွင် ထားလျက် ယန်ဟဲကို တောင်းပန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ထရိုင်ဆိုသည့် ထိုလူမှာ နေထိုင်ခွင့်မှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး ရွီရွီနှင့် အချိန်ကုန်ဆုံးရန် ဒီနေ့တစ်ရက်သာ ကျန်တော့သည်။ ရွီရွီကလည်း သူ့ကို မုန်းတီးပုံ မရပေ။
ယန်ဟဲမှာ ဖခင်တစ်ယောက် မဖြစ်သေးသော်လည်း ပြီးခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း ကျန်းရွီအပေါ်တွင် ခံစားချက်များ ရှိလာခဲ့ပြီး မိဘနှင့် သားသမီး ဆက်ဆံရေးကို အနည်းငယ် နားလည်လာခဲ့သည်။ သူ၏ သုက်ပိုးကို ဘဏ်တွင် အပ်နှံထားသော်လည်း အသုံးမပြုခဲ့သည့် ထိုလူကို အလွန်အမင်း ထိုးကြိတ်ချင်နေသော်လည်း သူသည် ကျယ်ပြန့်သော စိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မတော်တဆပဲ၊ ကျွန်တော့်မှာ မနက်ဖြန် ချိန်းထားတာရှိလို့ ဒီနေ့ပဲ ပြန်တော့မယ်"
ကျန်းမြောင်မှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။
ထိုလူနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အေးစက်စက် မျက်လုံးများဖြင့် တစ်ဖန် ပြန်လည် ကြည့်ရှုပြီးနောက် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လက်ကမ်းပေးရန် ပြင်လိုက်ကြသည်...
ကျန်းမြောင်သည် နောက်ထပ် "လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ခြင်း" တစ်ခု ထပ်မဖြစ်စေရန်အတွက် သူမ၏ လက်များဖြင့် သူတို့လက်ကို အမြန် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ "တော်ပြီ၊ အခုလေးတင်ပဲ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီးသွားပြီ မဟုတ်လား"
ယန်ဟဲသည် ဟီယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းရွီကို ပုတ်လိုက်သည် - "ငါ သွားတော့မယ်"
ကျန်းရွီက "ဦးလေးလည်း ကျွန်တော့်မွေးနေ့ကို လာရမယ်နော်" ဟု ပြောသည်။
ယန်ဟဲက "သေချာတာပေါ့၊ ဦးလေး အချိန်ဇယားကို ကြိုတင် စီစဉ်ထားလိုက်မယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
သူတို့၏ အသံနေအသံထားမှာ အလွန် သာမန်ဆန်ပြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည့် ဆက်ဆံရေးကို ပြသနေသည်။
ယန်ဟဲက ဟီယန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ ဟီယန်ကလည်း ပြန်လည် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ယန်ဟဲ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်းမြောင်သည် အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီး ရွှံ့များပေကျံနေသော ကျန်းရွီကို ပြောလိုက်သည် - "သွား၊ ရေချိုးပြီး အဝတ်အစား လဲလိုက်တော့"
ကျန်းရွီက "အော်" ဟု ပြန်ဖြေကာ ဟီယန်၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်၍ လှုပ်ရမ်းလိုက်သည်။ "ဖေဖေ၊ ကျွန်တော့်ကို စောင့်နေနော်။ မြန်မြန်လေး ပြန်လာခဲ့မယ်!"
ဟီယန်၏ ရင်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကျန်းရွီ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ "ဖြည်းဖြည်းချင်း သေချာ ရေချိုးပါ။ အလျင်မလိုပါနဲ့၊ ချော်လဲမှာ စိုးရိမ်ရတယ်။ ဖေဖေ့မှာ... နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ် ကျန်သေးတယ်" ဟု ဆိုသည်။
"ကောင်းလိုက်တာ! စောင့်နေနော်!" ကျန်းရွီသည် စိတ်အေးသွားသည့်အတွက် အပေါ်ထပ်သို့ ပြေးတက်သွားသည်။
ဟီယန်သည် သူ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားသည်ကို လွမ်းဆွတ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။
ကျန်းမြောင်သည် ကော်ဖီစားပွဲသို့ ပြန်လှည့်ကာ ခွက်တစ်လုံးကို ကောက်ယူပြီး "ရှင်သောက်ဖို့ နွေးနွေးလေး တစ်ခွက်လောက် ဖျော်ပေးမယ်နော်" ဟု ဆိုသည်။
သူမသည် ခွက်ကို မီးဖိုချောင် စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်နှင့် ဟီယန်သည် သူမကို သူမ၏ ခါးမှ ဆွဲဖက်လိုက်သည်။
"ရှင် သူနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား" ဟီယန်သည် ကျန်းမြောင်ကို နောက်မှသိုင်းဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဆံပင်များကြားတွင် မျက်နှာအပ်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။
ကျန်းမြောင်သည် နာရှ်တွင် ရှိနေစဉ်က အမျိုးသားလုံခြုံရေးဗျူရို၏ စောင့်ကြည့်မှုကို ရှောင်ရှားရန် ယန်ဟဲနှင့် အတူရှိနေဟန်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြဖူးသည်။ ဟီယန်သည် သူမနှင့် ယန်ဟဲတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် အဆုံးသတ်သွားပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ယနေ့တွင် ယန်ဟဲ၏ မျက်နှာကို ထပ်မံ မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မတွေးထင်ခဲ့မိပေ။
ထိုမျက်နှာသည် ကျန်းမြောင် နှစ်သက်ခဲ့သည့် မျက်နှာဖြစ်သည်။ ပို၍တိတိကျကျ ဆိုရလျှင် ကျန်းမြောင် ပို၍ နှစ်ခြိုက်သည့် မျက်နှာမျိုးဖြစ်သည်။
အစကတည်းက သူမသည် "ယန်ဟဲ" ကို သဘောကျခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင်သည် မျက်လွှာချလိုက်သည်။ "တာနာကာက ကြည့်နေတယ်"
"သူ့အကြောင်း မေ့လိုက်စမ်းပါ" ဟီယန်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။
သို့သော် ကျန်းမြောင်က လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။ သူမ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ရှိ စမတ်စက်ပစ္စည်းပေါ်တွင် အမိန့်ပေးချက် အချို့ကို ရိုက်နှိပ်လိုက်သည်။
ဒုတိယထပ်ရှိ စောင့်ကြည့်ကင်မရာ ဖန်သားပြင်များအားလုံး ရုတ်တရက် မှောင်ကျသွားသည်။
တာနာကာက "အော်!" ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေသည်။ "ငါ မုန်းတယ်! ငါ မုန်းတယ်! ငါ တကယ်ကို မုန်းတယ်!"
ဘာကြောင့်များ ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရတာလဲ!
ဟီယန်၏ ဖက်ထားမှုမှာ အလွန် တင်းကျပ်နေသဖြင့် ကျန်းမြောင်မှာ အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာသည်။ သူမသည် သူ၏ လက်မောင်းကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်သော်လည်း ဟီယန်က လွှတ်မပေးပေ။
"ကျွန်မ ပြောပြီးသားလေ၊ ကျွန်မတို့က သူငယ်ချင်းတွေ၊ လုပ်ငန်းဖက်တွေပဲလို့" ကျန်းမြောင်က အားမလိုအားမရဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူက ကျွန်မဘက်က Spatial Button (နေရာလွတ် ခလုတ်) စီမံကိန်းမှာ ပါဝင်ထားတာလေ"
ဆိုလိုသည်မှာ ထိုလူသည် နောင်တွင်လည်း ကျန်းမြောင်နှင့် ဆက်လက် ထိတွေ့ဆက်ဆံနေဦးမည် ဖြစ်သည်။
"မင်း သူနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆက်အသွယ် ရသွားတာလဲ" ဟီယန်က မေးမြန်းမိသည်။
ကျန်းမြောင်က စိတ်ရှုပ်စွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည် - "ဒါတွေအားလုံးက ရှင်ကြောင့် ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ဘူးလား"
"မဟုတ်ဘူး, ကိုယ်ပြောချင်တာက..."
"ဟွန်း" ကျန်းမြောင်သည် ဟီယန် ဘာကို ဆိုလိုချင်မှန်း နားလည်လိုက်သည်။ ထရိုင် ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက်တွင် သူမနှင့် ယန်ဟဲတို့ လမ်းခွဲသင့်ပြီး ထပ်မံ မပတ်သက်သင့်ဟု သူ ယူဆနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမက "ကံဆိုးစွာနဲ့ပဲ တာနာကာနဲ့ ကျွန်မက ဒီမှာ ဓာတ်ခွဲခန်း ဆောက်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်မိတယ်၊ ပြီးတော့ သူကလည်း ဒီကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တပ်ဖွဲ့အဖြစ် ပြောင်းရွှေ့လာတာနဲ့ တိုက်ဆိုင်သွားတာလေ" ဟု ပြောသည်။
ဟီယန်သည် ရှေ့တန်းမှ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တပ်ဖွဲ့သို့ ပြောင်းရွှေ့ရခြင်းမှာ ထရိုင် ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ယန်ဟဲ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလမ်းကြောင်း ချောမောမှု မရှိတော့ခြင်းကြောင့်ဟု ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူက လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည် - "သူက သူ့သဘောနဲ့သူ ချဉ်းကပ်လာတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ကြောင့် မင်းကို လက်စားချေချင်တာများလား"
"ရှင် အရမ်းတွေ တွေးလွန်နေပြီ" ကျန်းမြောင်က သူ၏ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော လက်မောင်းကို ဖယ်ရှားရန် စိတ်တိုတိုဖြင့် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "သူက ကျွန်မနဲ့ ကလေးယူချင်ရုံသက်သက်ပါ"
"..." ဟီယန်သည် ကျန်းမြောင်ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဖက်လိုက်သည်။ "မဖြစ်နိုင်တာ!"
"လွှတ်စမ်း!" ကျန်းမြောင်သည် သူ၏ သံမဏိကဲ့သို့ ဖက်ထားမှုမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားရင်း သူ့ကို ရိုက်လိုက်သည်။
"မလွှတ်ဘူး! မဖြစ်ဘူး! မြောင်မြောင်!" ဟီယန်သည် သူမ၏ လည်ပင်းကြားတွင် မျက်နှာအပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည် - "ကျေးဇူးပြုပြီး..."
"ဟီယန်!" ကျန်းမြောင်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည် - "ရှင် ကျွန်မကို ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့် မရှိဘူး!"
ဟီယန်က သူတို့ အစကနေ ပြန်စကြမည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ယခင်က အရာအားလုံးကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပေးခဲ့သော ကတိကဝတ်များမှာလည်း အတည်မဖြစ်တော့ပေ။
ထိုကတိကဝတ်များ...
[ကျန်းမြောင်၊ အခုချိန်မှာ ကိုယ်က မင်းကိုပဲ ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ်၊ လုံးဝ တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်ချင်တာ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ထားမယ်ဆိုတဲ့ အခြေအနေနဲ့ မင်းကို တောင်းဆိုပါရစေ။ မင်း သဘောတူမလား?]
ကျန်းမြောင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဟီယန်၏ လက်မောင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်လိုက်သည်!
"ကိုယ် သိတယ်၊ ကိုယ် သိပါတယ်!" ဟီယန်က တိုးတိုးလေး ပြောသည် - "မင်း ကလေးယူချင်ရင် တခြားဘယ်သူနဲ့မဆို ယူပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူနဲ့တော့ မဟုတ်နဲ့! ယန်ဟဲနဲ့တော့ လုံးဝ မဟုတ်နဲ့!"
ကလေးယူခြင်းဆိုသည်မှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင်သည် တခြားကလေး တစ်ယောက်လိုချင်လျှင်ပင် သူနှင့် မဟုတ်သော်လည်း ဟီယန် ဂရုမစိုက်ပေ။ အဓိက ပြဿနာမှာ သူမ မည်သူနှင့် ပူးပေါင်း၍ ကလေးယူမည်နည်း ဆိုသည့် အချက်ဖြစ်သည်။
ဟီယန်သည် ကျန်းမြောင် ယန်ဟဲ၏ မျက်နှာကို မည်မျှ နှစ်သက်ခဲ့သည်ကို သိသည်။
ကျန်းမြောင်က ဘယ်သောအခါမျှ ဝန်မခံခဲ့သော်လည်း ယန်ဟဲသည် သူမ၏ စံပြအမျိုးသား ဖြစ်ကြောင်း ဟီယန် သိသည်။
ယန်ဟဲသည် မျိုးဥတစ်ခုအတွက်သာ ကျန်းမြောင်ကို ပတ်ချာလည် လိုက်နေသည်ဟု ဟီယန် မယုံကြည်ပေ။ ယန်ဟဲ၏ လက်ရှိ ရည်မှန်းချက်က မျိုးဥသက်သက် ဖြစ်နေလျှင်တောင် သုံးနှစ်တာ အတူနေထိုင်ပြီး ကလေးပြုစုပျိုးထောင်သည့် ကာလအတွင်း ကျန်းမြောင်၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု မည်သူ အာမခံနိုင်မည်နည်း။
တစ်ချိန်က သူမနှင့် သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အခြေအနေမျိုးနှင့် ဆင်တူသည့် အခြေအနေတွင် ကျန်းမြောင်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ခွဲခြားနိုင်ပါ့မလား။
သူမတွင် ရှိခဲ့ဖူးသည့် ခံစားချက်များအားလုံးကို ဤရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေတွင် ယန်ဟဲအပေါ်သို့ လွှဲပြောင်းပုံဖော်မိပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ သူ သူမကို တကယ်တမ်း ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်!
ကျန်းမြောင်သည် ဟီယန်သည် သူမ ယန်ဟဲနှင့် ကလေးယူလိုက်ပါက ယခင်က သူနှင့် သူမတို့ကြားတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ရိုမန်းတစ် ဆက်ဆံရေးမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
"ကျွန်မ အခု Single ဖြစ်နေတာက သင့်တော်တဲ့သူနဲ့ မတွေ့သေးလို့ပါ" သူမက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟီယန်၊ ရှင် တောင်းပန်တာကို ကျွန်မ လက်ခံတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်နဲ့ပဲ သစ္စာရှိနေရမယ်လို့တော့ ကျွန်မမှာ တာဝန်မရှိဘူး"
"ကိုယ် သိပါတယ်" ဟီယန်သည် သူမ၏ လည်ပင်းမှ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူမ၏ ဆံပင်ကို နမ်းလိုက်သည်။ "ကိုယ် မင်းကို ဘာမှ မတောင်းဆိုပါဘူး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ တောင်းဆိုတာပါ!"
ကျန်းမြောင် တောင့်တင်းသွားသည်။ "ရှင်..."
"မင်း ကိုယ့်ကို စောင့်စရာ မလိုပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ကတော့ မင်းကို စောင့်နေမှာပါ" ဟီယန်က ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ပြောသည်။ "ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ အကွာအဝေးတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ တကယ် ပြန်ဆုံဖို့က အချိန်ယူရလိမ့်မယ်"
"ကျွန်တော်တို့ စောင့်ရမယ့် အချိန်အတွင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ထားပါ့မယ်"
"ကျန်းမြောင်၊ ကိုယ် အဲဒီတုန်းက မင်းကို ပေးခဲ့တဲ့ ကတိကို အမြဲတမ်း တည်ခဲ့ပါတယ်"
ကစားကွင်းလူတစ်ယောက်အဖြစ်မှ ရသေ့ကဲ့သို့ နေထိုင်သူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းအတွက် သူ၏ မောင်ဖြစ်သူ ဂျုဒ်သာမက အစ်ကိုဝမ်းကွဲများကပင် သူ့ကို တားမြစ်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ဟီယန်က ခေါင်းမာစွာဖြင့် ဆက်လုပ်ခဲ့သည်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ ကျန်းမြောင်ကို နားလည်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမကို သူ အခြားသူတိုင်းထက် ပို၍ နားလည်သည်။
သူမသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက ရှေးခေတ်ကမ္ဘာမြေသားများကဲ့သို့ပင် အချို့သော ကိစ္စရပ်များတွင် ပြတ်သားသူဖြစ်သည်။
ဟီယန်သည် ကျန်းမြောင်၏ အောက်ခြေစည်းကို ဘယ်သောအခါမျှ ကျော်လွန်မည် မဟုတ်သလို၊ ကျော်လွန်ရန်လည်း မလိုပေ။ သူသည် ယခင်က အမျိုးသမီးများကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာပြီး စိတ်ကြိုက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် အခြားမည်သူ့အပေါ်တွင်မှ ခံစားချက် မရှိတော့ပေ။
သူ၏ လက်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ထားချင်သည့် တစ်ဦးတည်းသော လူသားမှာ အလွန်ဝေးကွာသော အလင်းနှစ်များစွာ အကွာတွင် ရှိနေသည်။
ညတိုင်း သူ တစ်ယောက်တည်း အိပ်စက်သည့်အခါတိုင်း သူ့ကိုယ်သူ ပြောလေ့ရှိသည် - မကြာခင်၊ မကြာခင်မှာ သူမကို ပြန်တွေ့ရတော့မည်။
သူမကို ပြန်တွေ့သည့်အခါ သူ သူမကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားပြီး တစ်ခါမှ လွှတ်ပေးတော့မည် မဟုတ်ပေ!
အခုလိုမျိုးပေါ့။
ဟီယန်သည် ကျန်းမြောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားပြီး လွှတ်ပေးရန် ငြင်းဆန်နေသည်။
ကျန်းမြောင်သည် သူ၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ဤတိုက်ပွဲတွင် သူမ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
...
ယန်ဟဲ၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုကြောင့် ကျန်းရွီသည် ရေချိုးခန်းတွင် လျင်မြန်စွာ ရေချိုး၊ သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပြီး အောက်ထပ်သို့ ပြေးဆင်းသွားသော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။
ဟင်၊ နာရီအနည်းငယ် ကျန်သေးတယ်လို့ ပြောမထားဘူးလား။ သူတို့ ဘယ်ရောက်သွားကြတာလဲ။
"ဆရာဝန်နဲ့ ဧည့်သည်က တတိယထပ်က အိပ်ခန်းထဲမှာ ရှိပါတယ်" ဟု AI က သူ၏ မေးခွန်းကို ဖြေကြားသည်။
အော်! အဲဒါဆို သူတို့ တတိယထပ်ကို ရောက်သွားတာပဲ!
ကျန်းရွီသည် လှည့်၍ အပေါ်ထပ်သို့ ပြေးတက်သွားသည်။
"ရွီရွီ! ရွီရွီ! ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ" တာနာကာသည် ဒုတိယထပ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
"ကျွန်တော် ဖေဖေနဲ့ မေမေ့ကို သွားရှာမလို့!" ကျန်းရွီသည် တတိယထပ်ဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးတက်သွားသည်။
"ပြန်လာခဲ့! ပြန်လာခဲ့!" တာနာကာက သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသည်။
သို့သော် ကျန်းရွီသည် အိမ်တွင် ဆွဲငင်အား ထိန်းချုပ်ကိရိယာကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိဘဲ၊ တာနာကာက သူ့ပုခုံးကို ဆွဲကိုင်လိုက်ချိန်တွင် ကျန်းရွီ၏ အရှိန်က သူ့ကိုပါ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။
တာနာကာမှာ ငါးခြောက်ကဲ့သို့ လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် လှေကားထစ်တိုင်းတွင် အားမလိုအားမရဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လှေကားပေါ်တွင် ပုံလျက်သား ဖြစ်သွားကာ ကျန်းရွီကို ဆွဲထားလိုက်သည် - "မေမေနဲ့ ဖေဖေမှာ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စရှိလို့လေ။ သူတို့ ခဏနေရင် အောက်ကို ဆင်းလာလိမ့်မယ်!"
"ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော် ဖေဖေနဲ့ တကယ် စကားပြောချင်တာ"
"ငါ တီရာမီဆူ (Tiramisu) မုန့်လုပ်နည်း အသစ်တစ်ခု ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲထားတယ်! ဟင်းချက်စက်နဲ့ စမ်းလုပ်ကြည့်မလား"
"ဒါပေမဲ့..."
"သူတို့က အရွယ်ရောက်ပြီးသား လူကြီးတွေပဲ၊ လမ်းမပျောက်ပါဘူး"
"ဟုတ်သားပဲ! ဦးလေးတာနာကာ ပြောတာ မှန်တယ်!"
"လာ၊ မုန့်လုပ်နည်းအသစ်ကို စမ်းကြည့်ရအောင်!"
"ကောင်းပြီ!"
တာနာကာမင်၊ ပါရဂူဘွဲ့ရ၊ အရွယ်ရောက်ပြီးသူ၊ သူငယ်ချင်းကောင်း! သူသည် တံခါးပိတ်ထားသည့် အိပ်ခန်းဆီသို့ နားလည်သလို အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။
—ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။
အိပ်ခန်းအတွင်းပိုင်း၌ လေထုမှာ တင်းမာမှုများဖြင့် လေးလံနေသည်။
သူ တမ်းတနေရသော အမျိုးသမီးကို အောက်မှ ထိန်းချုပ်ထားရင်း ဟီယန်သည် သူ၏ လွမ်းဆွတ်မှုများကို အထိအတွေ့ အရသာအရှိဆုံး အသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောဆိုကာ ထပ်ခါတလဲလဲ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားသည်။
"မကြာတော့ဘူး" ဟု သူက ဆိုသည်။ "အချိန်တန်တော့မှာပါ"
သူတို့နှစ်ဦး၏ အမှန်တကယ် ပြန်လည်ဆုံဆည်းခြင်းသည် လက်တစ်ကမ်းအလိုတွင်သာ ရှိတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် လက်ချောင်းများ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ချိတ်ဆက်မိလျက်၊ အရိပ်များ ပေါင်းစပ်သွားကြပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး ထားရှိသော လွမ်းဆွတ်တောင့်တမှုများကို စတင်ဖြေဖျောက်လိုက်ကြတော့သည်။