"အီးးး!"
သူတို့ နောက်ဆုံးတော့ တွေ့ဆုံသွားကြပြီ! ဒုတိယထပ်ရှိ အိပ်ရာပေါ်တွင် ခြေပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသည့် တာနာကာသည် စောင့်ကြည့်ရေး စခရင်များမှတစ်ဆင့် ကြည့်ရှုရင်း လက်သီးကို ပါးစပ်ထဲ အတင်းထိုးထည့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
သူသည် သက်ဆိုင်သူများထက်ပင် ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်! သူသည် စခရင် စုစုပေါင်း ခြောက်ခုတောင် ဖွင့်လှစ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်!
စခရင်တစ်ခုသည် ကျန်းမြောင်နှင့် ဟယ်ယန့်တို့၏ လမ်းကြောင်းမှ မြင်ကွင်းကို ပြသနေသည်! အခြားတစ်ခုက ယန်ဟဲနှင့် ကျန်းရုဲတို့၏ လမ်းကြောင်းမှ မြင်ကွင်းကို ပြသနေသည်! ဘေးဘက်မှ ပန်နိုရာမာ မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့် သူတို့၏ မျက်နှာများကို အနီးကပ် ရိုက်ကူးထားသည့် စခရင် သုံးခုလည်း ပါဝင်သည်!
အာ၊ နောက်ထပ် ဘာများ ဆက်ဖြစ်မလဲ။
ဟယ်ယန့် လှုပ်ရှားလိုက်သဖြင့် စခရင်များလည်း လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။
သူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ပြီး ခေါ်လိုက်သည်၊ "ရုဲရုဲ—"
သူ၏ အသံထဲတွင် ထိန်းချုပ်၍ မရသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ တာနာကာသည် ရင်ထဲတွင် လှိုက်ခနဲ ခံစားလိုက်ရသည်— အမှန်တော့ ထိုစဉ်က သူသည် ယန်ဟဲအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေချိန်တွင် အားလုံးက သူသည် သူ၏ ကလေးအပေါ် ရူးသွပ်စွာ ချစ်ခင်ကြောင်း သိကြသည်။
ဒါက သဘာဝကျပါတယ်; အမှန်တော့ ရုဲရုဲသည် ကိုယ်ဝန် ဆယ်လလွယ်ပြီး မွေးဖွားလာခဲ့သည့် သူ၏ ရင်သွေးအရင်း ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။
ရုဲရုဲကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ချပေးလိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် မျက်တောင်တခတ်ခတ်ဖြင့် သူ၏ ရှေ့မှ အမျိုးသားကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ မျက်နှာကို မြင်ရုံမျှဖြင့် သူသည် မည်သူမှန်း သိရှိလိုက်သည်— ဖေဖေ ပေါ့၊ သေချာတာပေါ့။ သူ သိသည်။ ဖေဖေ၏ ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်ပုံလွှာသည် သူ၏ အိပ်ရာဘေးတွင် ရှိနေပြီး နေ့တိုင်း မြင်တွေ့နေရတာဖြစ်သည်။ လွဲမှားစရာ အကြောင်း မရှိပေ။
သို့သော် ရုဲရုဲ၏ မွေးဖခင်အရင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ စာဝိညာဉ်အရ မသိစိတ်က အန်ကယ်ယန်၏ လက်ကို အလိုအလျောက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"အီးးး!" ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ တာနာကာသည် လက်သီးကို ပါးစပ်ထဲ တကယ် အတင်းထိုးထည့်လိုက်ရတော့သည်!
ဟယ်ယန့်၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းရုဲ၏ မသိစိတ် တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ပထမထပ် ဧည့်ခန်းထဲမှ လေထုသည် တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ယန်ဟဲသည် ကျန်းရုဲ၏ လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျောပြင်ကို သာသာလေး တွန်းပေးလိုက်သည်။
ထိုစဉ် ကျန်းမြောင်က ပြောလိုက်သည်၊ "ရုဲရုဲ၊ ဒီကို လာခဲ့..."
ထို့ကြောင့် ကျန်းရုဲ လျှောက်လာခဲ့သည်။ ကျန်းမြောင်သည် ဟယ်ယန့်ကို ကျော်ခွကာ ကျန်းရုဲ၏ လက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး ခါးကို ကိုင်း၍ မေးလိုက်သည်၊ "ဒါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိသလား"
ကျန်းရုဲသည် အရပ်ရှည်သည့် အမျိုးသားကို မော့ကြည့်လိုက်သည်၊ "...ဖေဖေ လား"
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် လေထဲသို့ မြှောက်တက်သွားခဲ့ပြီး ဖေဖေဟု ခေါ်ခံရသည့် အမျိုးသားက သူ့ကို အထက်သို့ မြှောက်ကာ စူပတ်ဂျာ အဝိုင်းပတ် ပျံသန်းပေးနေခဲ့သည်။
သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများက ဘာလို့ မျက်ရည်များ ဝိုင်းစက်နေရတာလဲ။ ထိုအတွေးသည် ကျန်းရုဲ၏ ခေါင်းထဲသို့ ဖြတ်ခနဲ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရှုပ်ထွေးသည့် သင်္ချာ ပုံသေနည်းများကို ဖြေရှင်းနိုင်လောက်အောင် ဉာဏ်ကောင်းသော်လည်း ဖခင်တစ်ယောက်၏ ခံစားချက်ကိုတော့ နားမလည်နိုင်သေးပေ။
သို့သော် ဤဖေဖေသည် အန်ကယ်ယန်ကဲ့သို့ပင် သူ့ကို မြှောက်မပေးနိုင်သဖြင့် ကျန်းရုဲ အရမ်း ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့သည်။
"ရုဲရုဲ..." ဟယ်ယန့်သည် ကျန်းရုဲကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားခဲ့သည်။
ကျန်းရုဲသည် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "မင်္ဂလာပါ ဖေဖေ!"
သူ အသက်သုံးနှစ် မတိုင်မီက အရာများကို ဘာမျှ မမှတ်မိတော့သော်လည်း ဗီဒီယိုများစွာကိုတော့ ကြည့်ရှုခဲ့ဖူးသည်။ သူ ကလေးငယ်လေး ဖြစ်စဉ်က ဤဖေဖေသည် သူ့ကို အရမ်း လေးလေးနက်နက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။
သို့သော် အခြား အတန်းဖော်များ၏ အကူအညီပေးသူများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်နှစ်လျှင် အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ် လာရောက်လည်ပတ်ကြသော်လည်း ဒါသည် သူ မှတ်မိသလောက် အချိန်အတွင်း သူ၏ ဖေဖေက သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ အရမ်း အလုပ်ရှုပ်နေတာ ဖြစ်ရမည်။
"ကောင်းပါပြီ..." ဟယ်ယန့်သည် ကျန်းရုဲ၏ ပခုံးထက်တွင် မျက်နှာကို မြှုပ်နှံထားရင်း ကျန်းရုဲကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားခဲ့ကာ သူ၏ အသံသည် အနည်းငယ် ရှောရှောရှုရှု ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ကျန်းရုဲက တွေးလိုက်သည်၊ "..."
လာရောက်လည်ပတ်မှုများ နည်းပါးလှသော်လည်း သူ၏ ဖေဖေသည် သူ့ကို တကယ် လွမ်းဆွတ်နေပုံရသည်။
အင်း၊ ရပါတယ်၊ သူ သူ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးလို့ ရပါတယ်။
ကျန်းရုဲသည် သူ၏ ခြေထောက်လေးများကို ရုန်းကန်လိုက်သည်။
ဟယ်ယန့်သည် သူ့ကို အောက်သို့ ချပေးလိုက်ပြီး သူ့နှင့် မျက်လုံးချင်း ဆုံအောင် ဆောင့်ကြောက် ထိုင်လိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်၊ "ငါ မင်းကို မတွေ့တာ အရမ်းကြာသွားခဲ့ပြီ"
"ရပါတယ်" ကျန်းရုဲက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး သဘောထားကြီးစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "အကယ်၍ ဖေဖေက အလုပ်တွေ အရမ်းရှုပ်နေရင် ငါတို့ ဗီဒီယိုကော ခေါ်လို့ရတာပဲ"
"ဒါ အလုပ်ကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး" ဟယ်ယန့်သည် ကျန်းရုဲ၏ မျက်နှာကို မြတ်နိုးစွာ ထိတွေ့လိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါက ဖေဖေက အဝေးကြီးမှာ နေတာမို့လို့ ဒီကို လာဖို့ အရမ်း ခက်ခဲလို့ပါ၊ တောင်းပန်ပါတယ်"
"ဩော..." ကျန်းရုဲ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဒါဆိုရင် အခြေအနေက ဒီလိုကိုး— ခုတော့ သူ သူ၏ ဖေဖေအပေါ် ပိုမို ခွင့်လွှတ်စိတ် ဝင်လာခဲ့သည်။
"ရပါတယ်၊ ရပါတယ်" ဟု သူက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်၊ "အရမ်းဝေးရင် တစ်နှစ်မှာ တစ်ကြိမ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ကြိမ်ဆို ရပါပြီ။ ငါ့အတန်းဖော် ပတ်ခ်ဆင်းမီ ရဲ့ အကူအညီပေးသူဆိုရင် သူ့ကို တစ်နှစ်မှာ တစ်ကြိမ်ပဲ လာတွေ့တာ။ ဟော့ဆန် ဆိုရင်လည်း— သူ့အကူအညီပေးသူ ကာကာ ကြယ်စုစနစ်ကို ပြောင်းသွားပြီးတဲ့နောက် သူ သူ့ကို မတွေ့ရတော့ဘူး။ သူ သူ့မေမေရဲ့ မျက်နှာပိုင်ရှင်ကိုတောင် မမှတ်မိတော့ဘူး"
သူ၏ သားဖြစ်သူက သူ့ကို ဤသို့ နှစ်သိမ့်ပေးနေသည်ကို ကြားရသောအခါ ဟယ်ယန့်၏ နှလုံးသားသည် နာကျင်သွားခဲ့ရသည်။
သူသည် သူ၏ သားနှင့် ခွဲခွာနေရသည့် နာကျင်မှုရော၊ သူ့ကို မြင်လိုက်ရသည့် သားဖြစ်သူ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ အခြားသူတစ်ယောက်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဆိုသည့် နာကျင်မှုကိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းမြောင်သည် ကျန်းရုဲကို ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် ကြီးပြင်းစေခဲ့သည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာ ရရှိခဲ့သည်။
ဒီက ကလေးများအားလုံးသည် မိဘတစ်ယောက်တည်းနှင့်သာ နေထိုင်ကြသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ကျန်းရုဲသည် သူ တစ်ခုခု လိုအပ်နေသည်ဟု ခံစားရမည် မဟုတ်သလို ခွဲခွာမှုကြောင့်လည်း ထိခိုက်ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။
သူ ကျန်းရုဲအတွက် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သင့်သည့် အရာများနှင့် ပတ်သက်၍မူ... ဟယ်ယန့်၏ စူးရှသည့် စိုက်ကြည့်မှုသည် လက်ကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ထားရင်း သားအဖ နှစ်ယောက် ပြန်လည်ဆုံစည်းမှုကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည့် အမျိုးသားထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ဗိုလ်မှူး ယန်ဟဲ၊ သူ ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ။ သူ ဘာလို့ ငါ့သားနဲ့ အဲဒီလောက် ရင်းနှီးနေတာလဲ။ သူ ဘာလို့ ငါ လုပ်ဆောင်ပေးရမယ့် တာဝန်တွေကိုပါ ယူထားတာလဲ။
ဟယ်ယန့်သည် ကျန်းရုဲ၏ လက်ကို ကိုင်ကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။
ကျန်းရုဲသည် သူ၏ ဖေဖေ၏ မူရာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်— လွန်ခဲ့သည့် ခဏကမှ နူးညံ့နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ စူးရှပြီး ပြင်းထန်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းရုဲ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်!
ဒီဖေဖေက အန်ကယ်ယန်နဲ့ အရမ်း တူတာပဲ! အန်ကယ်ယန်က သူ့ကို သစ်တောထဲ ခေါ်သွားပြီး အဲဒီ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းဗျူဟာတွေကို သင်ပေးတုန်းကအတိုင်း ခံစားရတာပဲ!
ဟယ်ယန့်က ယန်ဟဲကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျန်းရုဲက "အာ" ဟု ရေရွတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "ဖေဖေ၊ ငါ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ မေ့သွားတယ်— ဒါက အန်ကယ် ယန်ဟဲ ပါ"
"အီးးး!"
တာနာကာသည် မည်မျှအထိ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသနည်းဆိုလျှင် မျက်တောင်ပင် မခတ်ရဲတော့ပေ။
စခရင်မှတစ်ဆင့် ပင်လျှင် လေထုထဲမှ အေးစက်မှုကို သူ ခံစားနေရသည်။
လေထု၏ အပူချိန်သည် ခဏချင်းအတွင်း ဒီဂရီ အတော်များများ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စိုက်ကြည့်မှုများက အေးခဲသွားစေနိုင်ပါက ယခုအခါ အရာအားလုံးသည် ရေခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပေလိမ့်မည်။
ကျန်းမြောင်သည် အမျိုးသား နှစ်ဦးကြားမှ အေးစက်သည့် စိုက်ကြည့်မှုများကို ကြားဖြတ်ကာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။
"ဒါက ယန်ဟဲ ပါ၊ ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းနဲ့ စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူ ပေါ့" ဟု သူမက ပြောလိုက်ပြီး အခြား အမျိုးသားထံသို့ လှည့်လိုက်သည်၊ "ဒါကတော့ နက်ရှ် က ဟယ်ယန့် ပါ၊ ရုဲရုဲရဲ့ ဖေဖေ ပေါ့"
ထို့နောက် သူမသည် တိုတောင်းသည့် မိတ်ဆက်မှုကို ပြီးစီးစေခဲ့သည်။
သို့သော် လက်တွေ့တွင် မိတ်ဆက်ပေးရန် မလိုပါ— ဤနှစ်ယောက်သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မသိဘဲ မည်သို့ ရှိမည်နည်း။
မူလက ဘာမှ မသက်ဆိုင်သည့် လူနှစ်ဦးသည် တူညီသည့် အဓိက ဖြစ်ရပ်ကြီးတစ်ခုထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့တွင် သီးသန့် ရန်ငြိုးများ မရှိကြဘ တရားဝင် အဆင့်တစ်ခုတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြပါက သူတို့သည် မျက်လုံးချင်း ဆုံကာ တည်ငြိမ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားကြပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခုအခါ အများဆိုင်နှင့် သီးသန့် ကိစ္စများ ရှုပ်ထွေးပွေလီနေသဖြင့် အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဒါသည် ဟယ်ယန့်အတွက် ယန်ဟဲကို လူကိုယ်တိုင် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူသည် ယခင်က မှန်အနောက်ကနေ သူ့ကို စောင့်ကြည့်စေ့စပ်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ အစိုးရသည် ယန်ဟဲနှင့် စကားပြောရန် အမျိုးမျိုးသော လူများကို စေလွှတ်ခဲ့သည်— ကြမ်းတမ်းသည့် အမျိုးသားများ၊ နူးညံ့သည့် အမျိုးသမီးများ၊ ကြမ်းတမ်းသည့် စစ်ဆေးမေးမြန်းသူများနှင့် ကျွမ်းကျင် မာတိကာ ဝန်ထမ်းများ ပါဝင်သည်— ဒါတွေအားလုံးသည် ဟယ်ယန့်အား ယန်ဟဲ၏ မတူညီသည့် စကားပြောဆိုဟန်များ၊ စိတ်ခံစားချက်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ် ဘာသာစကားများကို လေ့လာစောင့်ကြည့်စေရန် ဖြစ်သည်။
ဟယ်ယန့်သည် ဒါသည် သူ ဟန်ဆောင်ရမည့် အမျိုးသားဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့သည်။
သူသည် အနီးကပ် လေ့လာစောင့်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း ထိုအမျိုးသား ကိုယ်တိုင်ကိုမူ စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။ ထိုကဲ့သို့ အရေးကြီးသည့် စီမံကိန်းကြီးကို စတင်လိုက်သည်နှင့် စီမံကိန်း အောင်မြင်စေရန်အတွက် ထိုအမျိုးသားသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည် မဟုတ်ကြောင်း လျှို့ဝှက်ချက် ထုတ်ပြန်ထားသည်။
ဟယ်ယန့်တွင် သနားစိတ် သို့မဟုတ် အပြစ်ရှိစိတ် မရှိခဲ့ပေ။
နိုင်ငံနှစ်ခုကြား စစ်ပွဲကာလတွင် အခြား ဘာလုပ်လို့ ရနိုင်မည်နည်း။ ယန်ဟဲသည် ထရိုဂျန် စီမံကိန်းတွင် စနစ်တကျ စွန့်လွှတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ကံမကောင်းခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် သာမန် စစ်သုံ့ပန်းတစ်ဦးသာ ဆိုပါက စစ်သုံ့ပန်း စခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည် သို့မဟုတ် အရှုံးပေး ဒူးထောက်ခြင်းဖြင့် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။
သို့သော် နက်ရှ်၏ နယ်စပ် စစ်သည်များ... ဂီတာသည် စစ်သုံ့ပန်းများကို မည်သည့်အခါမျှ မသိမ်းဆည်းထားဘူးဟု ဆိုကြသည်။
ထိုစဉ်က ဟယ်ယန့်သည် တာဝန်၏ အဆုံးစွန်သော ပန်းတိုင်ကို အသိပေးခံရပြီးဖြစ်ရာ သူ လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ထားပြီးဖြစ်သည်။
သူသည် အခြား နိုင်ငံတစ်ကျွန်းတွင် သေဆုံးသွားနိုင်သည့် အခွင့်အရေးအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ရာ တူညီသည့် ဖြစ်ရပ်ကြီးထဲတွင် ပိတ်မိနေသည့် အခြား သေးငယ်သည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို မည်သို့ ဂရုစိုက်နိုင်မည်နည်း။
နောက်ပိုင်းတွင် ဟယ်ယန့်သည် ယန်ဟဲသည် ဂီတာသို့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လည် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရသောအခါ သူ့ကို လေးစားစိတ် အနည်းငယ်တောင် ဝင်မိခဲ့သည်။ ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် မည်သူမဆို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဟယ်ယန့် ကိုယ်တိုင်လည်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း မရှိသဖြင့် သူလည်း အလားတူ လုပ်ဆောင်နိုင်မလားဆိုသည်ကို ယုံကြည်မှုရှိစွာ မပြောနိုင်ပေ။
ယန်ဟဲ၏ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်မှုကြောင့် ထရိုဂျန် စီမံကိန်းကို စောစီးစွာ အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ရပြီး ဟယ်ယန့်သည် ကျန်းမြောင်နှင့် ခွဲခွာခဲ့ရသည်။
သို့သော် ဟယ်ယန့်သည် ထိုအရာကြောင့် ယန်ဟဲအပေါ် မုန်းတီးမှု သို့မဟုတ် ရန်ငြိုး မရှိခဲ့ပေ။
အမှန်တော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ချင်တာ ဘာမှားလို့လဲ။ ဘယ်သူမှ သူ့ကို အဲဒီအတွက် မှားတယ်လို့ မပြောနိုင်ပါဘူး။ အကယ်၍ ဟယ်ယန့် သာဆိုရင်လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်အောင် ကြိုးစားမိမှာပါပဲ။
ကျန်းမြောင်နှင့် ခွဲခွာရခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမ ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ယန်ဟဲကြောင့် မဟုတ်သလို ဂီတာ၊ နက်ရှ်၊ ဗဟိုဦးနှောက် သို့မဟုတ် လီပင်ကျုံး (Li Pingzhong) စသည့် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကြောင့်မှ မဟုတ်ပေ။ ဒါသည် သူ ရွေးချယ်ခဲ့သည့် ရွေးချယ်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
ဒါကြောင့် လက်တွေ့မှာတော့ ဒါတွေအားလုံးဟာ ယန်ဟဲနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး၊ ဟယ်ယန့် အနေနဲ့ သူ့ကို အပြစ်တင်စရာ အကြောင်းအရင်း မရှိပါဘူး။
သို့သော်လည်း!
အရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်ပြီးသည့်နောက်တွင် ယန်ဟဲသည် ဘာလို့ ကျန်းမြောင်၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေသေးတာလဲ။
ယန်ဟဲသည် ဘာလို့ သူ၏ သားနှင့် အဲဒီလောက် နီးစပ်နေရတာလဲ။
ကျန်းမြောင်က သူ့ကို "သူငယ်ချင်းနဲ့ စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူ" ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ မသိကျွမ်းသည့် သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူအဖြစ် ရွေးချယ်မည် မဟုတ်ပေ။ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူ ဖြစ်လာရန်အတွက် သူတို့သည် ပထမဦးစွာ သင် ရင်းနှီးပြီး ယုံကြည်ရသည့် သူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမည်!
ဒါတွေအပြင် ယန်ဟဲတွင် ဟယ်ယန့် အရမ်း ဒေါသထွက်စရာကောင်းသည့် မျက်နှာတစ်ခု ရှိနေသည်!
ဟယ်ယန့်၏ ညာဘက်လက်သည် ဘေးတွင် တွဲလောင်းကျနေခဲ့သည်။
သူသည် လက်ကို ဖြန့်လိုက်ကာ လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး တဖန် ပြန်ဖြန့်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲသည် ဟယ်ယန့်ကို လူကိုယ်တိုင် မတွေ့ဖူးပေ။
သူသည် ဟယ်ယန့်က သူ့ကို မှန်အနောက်မှ ကြည့်ဖူးသည်ကို မသိပေ။ ဟယ်ယန့်အကြောင်း သူ၏ နားလည်မှုသည် မြို့တော် ကြယ်စုရှိ နိုင်စ် ဂါးဒင်း (Nais Garden) အパート၏ စောင့်ကြည့်ရေး ဗီဒီယိုများနှင့် ကျန်းရုဲ၏ အိပ်ရာဘေးရှိ ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်ပုံလွှာမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဟယ်ယန့်ကဲ့သို့ပင် ယန်ဟဲသည် ထိုကဲ့သို့သော အဓိက ဖြစ်ရပ်ကြီးတစ်ခုအပေါ် သူတို့တွင် ကိုယ်ပိုင် ရန်ငြိုးများ သို့မဟုတ် မုန်းတီးမှုများ မရှိသင့်ဟု ယုံကြည်သည်။
သို့သော်လည်း ဒါသည်... ဒီကောင်စုတ်က စစ်တပ် သုတ်ဘဏ်ထဲမှာ သူ ထားခဲ့တဲ့ သုတ်ကောင်တွေကို သုံးခဲ့ရင်သာ မှန်လိမ့်မည်!!
ယန်ဟဲသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ငယ်ရွယ်သေးသည်ဟု အမြဲ တွေးတောခဲ့ပြီး ကလေးယူရန်တောင် မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ— သူ သေဘေးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ထိုအချိန်အထိပေါ့။
သေဘေးနှင့် ကြုံတွေ့ပြီးနောက် သူ၏ မျိုးဆက်ပွားလိုသည့် စာဝိညာဉ်အရ မသိစိတ်သည် နိုးကြားလာခဲ့သည်။
အမျိုးသားတစ်ဦးတွင် ဤမသိစိတ် နိုးကြားလာပါက ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ် ၆,၀၀၀ ခန့်က ရှေးဟောင်း ကမ္ဘာမြေ ခေတ်ကကဲ့သို့ပင် ကလေးမယူသည့် အမျိုးသားများစွာသည် အသက် လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်အထိ လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့၏ မျိုးရိုးဗီဇထဲတွင် စွဲမြဲနေသည့် ဤမသိစိတ် နိုးကြားလာပါက မည်သည့် ကုန်ကျစရိတ်မျိုးဖြင့်မဆို— ကွာရှင်းခြင်း သို့မဟုတ် ဖောက်ပြန်ခြင်းဖြင့် ဖြစ်စေ— ကလေးတစ်ယောက် ရရှိအောင် မည်သို့မဆို လုပ်ဆောင်ကြပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ ထိုထရိုဂျန်သည် သုတ်ဘဏ်ထဲတွင် သူ ထားခဲ့သည့် သုတ်ကောင်များကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ အသုံးပြုခဲ့ပါက ယန်ဟဲသည် သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်း ပျက်စီးခဲ့ရလျှင်ပင် မိဘအုပ်ထိန်းမှု နယ်ပယ်တွင်မူ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အနိုင်ရသူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ခဲ့မည်ဟု ခံစားရသည်။
သို့သော် မဟုတ်ပါ၊ ဤထရိုဂျန် ကောင်စုတ်သည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စများနှင့် အများကိစ္စများကို ရောထွေးကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သုတ်ကောင်များကို အစားထိုး အသုံးပြုခဲ့သည်။
ပြီးတော့ သူ ကြားဖြတ် ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည့် အမျိုးသမီး ကျန်းမြောင်သည် နည်းလမ်းတိုင်းတွင် ယန်ဟဲ၏ အကောင်းဆုံး စံပြ အမျိုးသမီး ဖြစ်နေပြီး ကျန်းရုဲသည် ထူးချွန်သည့် ရင်သွေးများကို ရယူလိုသူ မည်သူမဆို လိုချင်သည့်— အလွန် ဉာဏ်ကောင်းပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်သည့်— ပါရမီရှင် ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်!
ဤနေရာတွင် ယန်ဟဲသည် ထရိုဂျန် စီမံကိန်း မရှိပါက သူနှင့် ကျန်းမြောင်တို့သည် ပထဝီဝင် အကွာအဝေးကြောင့် မိဘအုပ်ထိန်းမှု ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူများအဖြစ် မည်သည့်အခါမျှ တွဲဖက်ပေးခံရမည် မဟုတ်ဆိုသည့် အချက်ကို အဆင်ပြေစွာ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။
ယန်ဟဲ ဒေါသထွက်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင်သည် သူမ၏ အတုအယောင် ပုံစံဖြင့် ကလေးယူရန် လက်ခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့အချိန်အထိ အမှန်တကယ် သူနှင့် ကလေးယူရန် မလက်ခံသေးပေ။ ဒါသည် သူ့ကို ဒေါသထွက်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။
ယန်ဟဲ၏ ညာဘက်လက်သည် အိတ်ကပ်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။
သူသည် လက်ကို ဖြန့်လိုက်ကာ လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး တဖန် ပြန်ဖြန့်လိုက်သည်။
"ဟယ်ယန့်" ကျန်းမြောင်က ဟယ်ယန့်ကို ကြည့်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။
ဤ အမျိုးသား နှစ်ဦးကြားမှ ဆက်ဆံရေးသည် အလွန် သိမ်မွေ့လှသည်; မည်သူမဆို ရေခဲကို ပထမဆုံး ရိုက်ခွဲရပေလိမ့်မည်။
ကျန်းမြောင်သည် ယန်ဟဲကို ပထမဆုံး စတင်ရန် တွန်းအားမပေးနိုင်သည်မှာ သေချာသဖြင့် ဟယ်ယန့်ကိုသာ တွန်းအားပေးရတော့သည်။
ဟယ်ယန့်သည် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကာ သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ယန်ဟဲထံသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်၊ "ဗိုလ်မှူးယန်၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"
ယန်ဟဲသည် ခြေလှမ်းကြီး တစ်လှမ်း ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဟယ်ယန့်ထံသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်၊ "ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီးဟယ်၊ မင်းအကြောင်းတွေ အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်"
သံမဏိကဲ့သို့ ကြံ့ခိုင်သည့် လက်နှစ်ဘက်သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တွန်းဆုတ်လိုက်ကြသည်။
ကျန်းမြောင်နှင့် ကျန်းရုဲတို့ နှစ်ယောက်လုံးသည် ထိုတွဲဆက်ထားသည့် လက်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်...
သူတို့သည် သိမ်မွေ့သည့် "ဂျိန်းဂျိန်း" ဆိုသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
...
ကျန်းရုဲသည် အံ့ဩစွာဖြင့် ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်: ဝါး~ အန်ကယ်ယန်ရော ဖေဖေရော အရမ်း သန်မာတာပဲ!
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဒုတိယထပ်တွင် တာနာကာသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တုန်လှုပ်နေခဲ့ပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။