Title: InterStellar Dad – Chapter 112: Reunion | NovelPing

ကျန်းမြောင်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် မှိန်ခေါက်စွာ ထိုင်နေပြီး ခေါင်းတငေါက်ငေါက် ကိုက်ခဲနေသည်။ အယ်လ်ကိုဟော အရှိန်ပြယ်စ မူးဝေသည့် ဒဏ်ကို ခံရသည်မှာ လုံးဝ မတန်လှပေ။

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် မင်္ဂလာအိပ်မက်များ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည့် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ အရှုးနှစ်ကောင်ကို သူမ လုံးဝ စိတ်မဝင်စားနိုင်ပါ။ သူမသည် လက်ပစ်ကူးသလိုမျိုး ကုန်းရုန်းထကာ နံရံကို တွန်းတွန်းထိုးထိုး ကိုင်ရင်း အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

ရေမိုးချိုး သန့်စင်ပြီးနောက် အောက်ထပ်သို့ ပြန်ဆင်းလာချိန်တွင် ရောဘတ်က မနေ့ညက ရှုပ်ပွနေသည်များကို ရှင်းလင်းပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

မနေ့ညက သူတို့ သုံးယောက်လုံး အလွန်အကျွံ သောက်မိကြသဖြင့် သောင်းကျန်းခဲ့ကြသည်။ ကျန်းမြောင်သည် သူမ လုပ်ခဲ့သမျှကို အကုန်မမှတ်မိတော့သော်လည်း ဟယ်ယန့်အကြောင်း အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်ကိုတော့ ဝေဝေဝါးဝါး မှတ်မိနေသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် ဟယ်ယန့်မျက်နှာသည် ယန်ဟဲ၏ မျက်နှာ ပေါက်နေခဲ့သဖြင့် သူမ ဒေါသထွက်ကာ ထိုမျက်နှာကို ခွာချရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ဒါနှင့် စကားမစပ်... လူတွေ အကုန် ဘယ်ရောက်ကုန်ကြတာလဲ။

"ဒေါက်တာ တာနာကာကတော့ မျက်နှာပေါင်းတင် ပေါင်းတင်နည်း လုပ်နေပါတယ်" ဟု AI က ပြန်ဖြေသည်။ "ဗိုလ်မှူးယန်ကတော့ ကျန်းရုဲကို အပြင်ခေါ်ထုတ်ပြီး သွားဆော့နေပါတယ်"

ယန်ဟဲနှင့် ကျန်းရုဲတို့ နှစ်ယောက်လုံးသည် ပြင်ပလှုပ်ရှားမှုများကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။

ကျန်းမြောင်၏ ဓာတ်ခွဲခန်းသည် မြို့နှင့် ဝေးကွာပြီး သဘာဝအတိုင်း တည်ရှိနေသည့် သစ်တောအုပ်ကြီး ဝိုင်းရံထားသည်။ သွားလာရေး အားလုံးသည် လေကြောင်းလိုင်းကိုသာ အသုံးပြုကြသဖြင့် မြေပြင်တွင် လမ်းမများ မရှိဘဲ သစ်တောကြီးမှာ သဘာဝအတိုင်း မပျက်မစီး တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသည် ယန်ဟဲနှင့် ကျန်းရုဲတို့အတွက် ပရဒိသုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကျန်းမြောင်နှင့် တာနာကာတို့အတွက် သီးသန့် လမ်းလျှောက်ရန် ဧရိယာတစ်ခုကိုပင် သတ်မှတ်ပေးထားကြသည်။ ကျန်းမြောင်နှင့် တာနာကာတို့သည် ထိုဧရိယာ၏ အပြင်ဘက်သို့ မထွက်ရဲကြပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုဧရိယာ ပြင်ပတွင် ယန်ဟဲနှင့် ကျန်းရုဲတို့ ထောင်ထားသည့် ထောင်ချောက်များစွာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျန်းရုဲကို ထိုကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ကြီးပြင်းခွင့်ပေးခဲ့သည့်အတွက် ကျန်းမြောင်သည် ယန်ဟဲကို ကျေးဇူးတင်မိသည်။ ဒါသည် သူမ အခြားကလေးတစ်ယောက် ရယူရန် စဉ်းစားရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းအရင်းလည်း ဖြစ်သည် — ယန်ဟဲသည် ဖခင်ကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ထို့ပြင် ဂီတာလူမျိုး တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ကျန်းမြောင်နှင့် တစ်သက်တာ ပေါင်းသင်းနေထိုင်ရန် စိတ်ကူးရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ထူးချွန်သည့် ကလေးတစ်ယောက် မွေးဖွားလာစေရန်အတွက်သာ သူသည် ကျန်းမြောင်ကို ပိုးပန်းလိုသည့် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ကလေးပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကိုသာ လိုလားခဲ့သည်။ အများဆုံးရှိလှ ကလေးနှင့်အတူ သုံးနှစ်မျှသာ အတူနေထိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက် အကယ်၍ အနီးအနားတွင် နေထိုင်ကြပါက ယခု ကျန်းရုဲနှင့် လုပ်သကဲ့သို့ မကြာခဏ ထိတွေ့ဆက်ဆံကြပေလိမ့်မည်။ ဂီတာတို့၏ စံတန်ဖိုးများအရ ဆိုလျှင် ဒါသည်ပင် အလွန် ရင်းနှီးသည့် မိဘနှင့် ကလေး ဆက်ဆံရေးဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

ဒါသည် ကျန်းမြောင် မူလက လိုချင်ခဲ့သည့် အရာအတိအကျပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းမြောင်သည် ပထမထပ် ဧည့်ခန်းထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေရင်း လုပ်စရာ ဘာမျှ မတွေ့ခဲ့ရပါ — လုပ်ရန် လိုအပ်သမျှ အရာအားလုံးသည် ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အေးဆေးထိုင်ကာ အကျိုးအမြတ်များကို ရိတ်သိမ်းရမည့် ရာသီ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ပြတင်းပေါက် အနီးတွင် ရပ်ကာ ဇင်းဆန့်လိုက်ပြီး သစ်တောထဲသို့ မျှော်ကြည့်ရင်း ယခုတစ်ကြိမ် ယန်ဟဲသည် ကျန်းရုဲကို ဘယ်များ ခေါ်သွားပါလိမ့်ဟု တွေးတောနေမိသည်။

အပေါ်ထပ်တွင် တာနာကာသည် မျက်နှာပေါင်းတင်ကတ် ကပ်ထားရင်း ယောဂ ကျင့်နေသည်။

သစ်တောထဲတွင် ယန်ဟဲသည် ကျန်းရုဲကို စစ်တပ်သုံး လက်သင်္ကေတ ပြလိုက်ရာ ကျန်းရုဲက သဘောပေါက်စွာဖြင့် သေနတ်ကို တိတ်တဆိတ် မြှောက်ကာ သတ္တဝါလေးတစ်ကောင်ကို စိန်ချိန်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် အသံကျယ်လောင်သည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းမြောင်သည် ဆန့်တန်းထားသော လက်များကို ချလိုက်သည်။ တာနာကာသည် မျက်နှာပေါင်းတင်ကတ်ကို ခွာချလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သတ္တဝါလေးသည် လန့်ဖျပ်သွားကာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွား၏။ ယန်ဟဲနှင့် ကျန်းရုဲတို့ နှစ်ယောက်လုံး မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ ကောင်းကင်ထက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့် စစ်တပ် တံဆိပ်ပါ စာချုပ်ယာဉ်ကို မျက်မှောက်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုယာဉ်သည် ဓာတ်ခွဲခန်း အပြင်ဘက်ရှိ ကွင်းပြင်လွတ်တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ပထမဦးစွာ ဂီတာ စစ်သည်တော် နှစ်ဦး ဆင်းလာကြပြီး… ထို့နောက် ဟယ်ယန့် ထွက်လာခဲ့သည်။

တာနာကာသည် ကြမ်းပြင်ထိ မှန်ပြတင်းပေါက်တွင် အိမ်မြှောင်ကြီး တစ်ကောင်လို ကပ်နေခဲ့သည်။

ယန်ဟဲသည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းရုဲကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။ "ငါတို့ ပြန်သွားကြည့်ရအောင်!"

ကျန်းမြောင် တစ်ယောက်တည်းသာ မှန်ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ အမျိုးသားကို ငေးကြောင်ကြည့်ရင်း ရပ်နေခဲ့သည်။

နှစ်၏ ဤအချိန်၌ လီလီစတား (Lily Star) ပေါ်မှ နေရောင်ခြည်သည် နူးညံ့လှပြီး သူ၏ ပခုံးများကို သာယာစွာ လင်းလက်စေကာ သူ၏ ပခုံးထက်မှ ရာထူးတံဆိပ်များ ပြောင်လက်နေသည်။

နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်တာကာလ အတွင်း၌ သူ၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်; သူသည် ချောမောပြေပြစ်ပြီး ဖြောင့်မတ်သည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးအဖြစ် ရှိနေဆဲပင်။ သို့သော်လည်း သူသည် အခြား ရာစုနှစ်တစ်ခုမှ လာသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ဟယ်ယန့်သည် အတူပါလာသည့် ဂီတာစစ်သည်များနှင့် စကားပြောလိုက်ရာ ထိုစစ်သည်များက ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ယာဉ်ပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားကြသည်။

ဟယ်ယန့်သည် အလိုအလျောက် ပွင့်သွားသည့် တံခါးဝသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသူမှာ သူ နေ့မအား ညမအား တမ်းတခဲ့ရသည့် လူဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ဆောင်းဦးရေပြင်ကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေကာ သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ငေးကြည့်နေသည်။

ယခုအခါ သူ ဘာလုပ်သင့်သနည်း။ သူမကို ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားရမည်လော။

ဟယ်ယန့်သည် လက်ကို မြှောက်ကာ မီးသီးဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါ အခုမှပဲ မင်းကို လာတွေ့နိုင်တော့တယ်"

"ကျန်းမြောင်၊ ငါက..." ထို ယာဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနှင့် ဖြောင့်မတ်သည့် လူငယ်လေးသည် သူမကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်လိုက်သည်။ "နက်ရှ် (Nash) ပြည်ထောင်စုက ဟယ်ယန့် ပါ။ ငါတို့... အစကနေ ပြန်စပြီး အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် သိကျွမ်းခွင့် ရနိုင်မလား"

ကျန်းမြောင်သည် သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ အကဲခတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။ "ဝင်ခဲ့ပါ"

ခြေ খালিဖြစ်နေသည့် တာနာကာသည် အသံထွက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် တံခါးအသံ မကြားရအောင် လက်လေးဘက်ထောက်ကာ လှေကားပေါ်သို့ ချောင်းမြောင်းနားထောင်ရန် တက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းမြောင် ရေနွေးကြမ်း ဖျော်နေသကဲ့သို့ ရေအသံ ကြားလိုက်ရသည်။ ရေနွေးခွက်များကို စားပွဲပေါ်တင်သည့် တောက်ခနဲ အသံကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ကျန်းမြောင်၏ အသံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်၊ "ဒါက ဘာလဲ"

ဘာက ဘာလဲ။

တာနာကာသည် စူးစမ်းချင်စိတ်ကြောင့် သေတော့မည်!

"ဒါလား" ဟယ်ယန့်သည် ရေနွေးခွက်ကို ယူရန် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည့် သူ၏ ညာဘက်လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ငွေရောင် သတ္တုကွင်းလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါသည် သာမန်အားဖြင့် လက်ဝဲသန် မဟုတ်ပါက ဘယ်ဘက်လက်ကောက်ဝတ်တွင် ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည့် စမတ်ကိရိယာ မဟုတ်မှန်း ထင်ရှားလှသည်။

"ဒါက ဒီကို လာတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ အိုင်ဒီပါ" ဟု ဟယ်ယန့်က ပြောသည်။ "ဒီမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုချက်နဲ့ တည်နေရာပြ စနစ်တွေ ပါဝင်တယ်။ ငါတို့က သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဧရိယာတွေထဲမှာပဲ သွားလာလို့ရတယ်။ ဒီဧရိယာတွေကနေ ထွက်ခွာဖို့ဆိုရင် အထူးခွင့်ပြုချက် လိုတယ်"

ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့၏ အဓိက လှုပ်ရှားမှု ဧရိယာသည် မြို့တော် ကြယ်စုဝန်းကျင်တွင် ဖြစ်သည်။ ဟယ်ယန့်အနေဖြင့် လီလီစတားသို့ လာရောက်ရန်အတွက် လျှောက်ထားရပြီး စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးရန် ဂီတာစစ်သည်များ အတူလိုက်ပါလာခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ နှစ်ဖက်စလုံး ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးနေကြပြီဖြစ်သဖြင့် အတိတ်က လွန်ကျူးမှုများကို ခွင့်လွှတ်ပေးခဲ့ကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် "ထရွိုင် (Troy)" ဟူသော အမည်ဖြင့် ဂီတာတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် အရာများကြောင့် ပေါ်ပေါက်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးအရေးယူ ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းမြောင်သည် ငွေရောင်လက်စွပ်ကို ကြည့်ကာ အသိအမှတ်ပြုသည့် အသံပြုလိုက်ပြီး ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူမသည် လှည့်ကာ ဟယ်ယန့်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ဟယ်ယန့်သည် ရေနွေးကြမ်းကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ ဒါသည် သူ အနှစ်သက်ဆုံး အနီရောင် ရေနွေးကြမ်း (Red Tea) ဖြစ်သည်။ သူက မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်၊ "ရုဲရုဲ ကော"

"အပြင်မှာ ဆော့နေတယ်" ဟု ကျန်းမြောင်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အသံမြှင့်ကာ ခေါ်လိုက်သည်၊ "တာနာကာ! ရုဲရုဲကို ပြန်ခေါ်လိုက်!"

တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် တာနာကာ မင်ဟဲ ၏ မလိုလားသည့် အသံသည် လှေကားထက်မှ ပဲ့တင်ထွက်လာခဲ့သည်၊ "ဟုတ်ကဲ့ပါ!"

နောက်တစ်ခဏ၌ သူသည် ရှုပ်ပွနေသည့် ပုံစံဖြင့် ပေါ်လာခဲ့ပြီး သမင်မျက်လုံးများကဲ့သို့ စူးစမ်းချင်စိတ်များ တောက်ပါတ်နေခဲ့သည်။

"တာနာကာ" ဟု ဟယ်ယန့်က နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဟဲဟဲဟဲ၊ ဗိုလ်မှူးဟယ်" ဟု တာနာကာက ပြန်ဖြေသည်၊ "ဩော မဟုတ်ဘူး၊ အခုတော့ ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး ဟယ် ပေါ့"

တာနာကာ မင်ဟဲသည် ထိုင်ကာ နားထောင်ချင်လှသော်လည်း ကျန်းမြောင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ခေါ်ပြီးပြီလား"

တာနာကာက ငြင်းမရဘဲ ပြောလိုက်ရသည်၊ "အပေါ်ထပ်တက်ပြီး ခေါ်လိုက်ပါဦးမယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက် စကားပြောကြပါ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် စကားပြောကြပါ"

သူသည် မလိုလားစွာဖြင့် အပေါ်ထပ်သို့ ပြန်တက်သွားခဲ့သည်။

ချောင်းမြောင်းနားထောင်သူကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဧည့်ခန်းသည် တဖန် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"သူက အပြင်မှာ ဆော့ရတာ အရမ်းကြိုက်တာလား" ဟု ဟယ်ယန့်က မေးသည်။ "သူ လမ်းမပျောက်ဘူးလား"

အထက်မှကြည့်လျှင် ကျန်းမြောင်၏ ဓာတ်ခွဲခန်းသည် အဝေးတစ်နေရာ၌ တည်ရှိပြီး အနီးအနားတွင် ကျယ်ပြောလှသည့် သစ်တောနှင့် တောင်တန်းများ ရှိနေသည်ကို ဟယ်ယန့် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

"ပထမချက်အနေနဲ့၊ သူနဲ့အတူ စမတ်ကိရိယာ ပါတယ်" ဟု ကျန်းမြောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ တောတွင်းရှင်သန်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို သေချာ သင်ကြားပေးထားတယ်။ ကူညီပေးမယ့် ကိရိယာတွေ မပါရင်တောင် သူ သူ့ဘာသာသူ ပြန်လာနိုင်ပါတယ်"

ဟယ်ယန့်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်"

ကျန်းမြောင်က ပြန်ဖြေသည်၊ "မလိုပါဘူး"

ကျန်းရုဲ ကလေးငယ်လေး ဖြစ်နေသေးစဉ်က ဟယ်ယန့်သည် သူ့ကို ပြင်ပလှုပ်ရှားမှုများစွာ ခေါ်သွားပေးမည်ဟု သမိုင်းတွင် ကတိပေးခဲ့ပြီး ရှင်သန်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုများကို သင်ကြားပေးမည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ဖခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် သူ၏ ကတိများကို မတည်ခဲ့ပေ။

ကျန်းမြောင်က ထိုအရာများကို အစားထိုး လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟယ်ယန့်သည် ထိုအရာအတွက် တောင်းပန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းမြောင်ကပင် တိတ်ဆိတ်မှုကို တဖန် ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ သူမက မေးလိုက်သည်၊ "မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေနိုင်မှာလဲ"

ဟယ်ယန့်က ပြန်ဖြေသည်၊ "ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ရဲ့ စီမံကိန်းတစ်ခုလုံးက ငါးလ ဖြစ်ပေမယ့် ငါ့မှာ ဒီနေ့တစ်ရက်ပဲ ရှိတယ်"

ကျန်းမြောင်သည် အိမ်ပြင်ပရှိ စာချုပ်ယာဉ်ထဲမှ အတူပါလာသည့် သို့မဟုတ် စောင့်ကြည့်နေသည့် ဂီတာစစ်သည်များကို သတိရလိုက်ပြီး နားလည်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ကာ ခေါင်းငုံ့၍ ရေနွေးကြမ်းကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ တာနာကာ ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ အာကာသ သိပ်သည်းဆ နည်းပညာ (Spatial Compression Technology) ဆိုင်ရာ စာတမ်းကို ငါ တွေ့ခဲ့တယ်" ဟု ဟယ်ယန့်က ပြောသည်။ "ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ဝင်တွေက မင်းရဲ့ စာတမ်းကို နက်ရှ် ကို ပြန်ပို့ပေးပြီးပြီ"

"အင်း... ဒါဆိုရင် ဒေါက်တာ ဂျွန်ဆင် နဲ့ ဒေါက်တာ ပီးယား တို့က ငါ သူတို့ကို လိမ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သိသွားကြတော့မှာပေါ့" ကျန်းမြောင်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်သည်။ "ငါ သူတို့ကို ပေးခဲ့တဲ့ အယ်ဂိုရီသမ်က မမှန်ဘူး။ အဲဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆိုရင် သူတို့ တစ်သက်လုံး အာကာသ သိပ်သည်းဆ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟယ်ယန့်၏ မျက်နှာမူရာသည် သိမ်မွေ့သွားခဲ့သည်။ "သူတို့က..."

"ဟင်"

"သူတို့ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံထားရပြီး လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ပေါက်ကြားစေမှုနဲ့ တရားစွဲဆိုခံရဖို့ ရှိတယ်"

"ထိုက်နဲ့တန် တာပါပဲ"

ကျန်းမြောင်သည် အနီရောင် ရေနွေးကြမ်းကို နောက်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "သူတို့က အမျိုးသား သိပ္ပံအကယ်ဒမီကပါလို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီလို သတင်းအချက်အလက်တွေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေပြီး စစ်ဖြစ်နေတဲ့ ရန်သူနိုင်ငံက လူတွေဆီ လွယ်လွယ်ကူကူ ရောက်ရှိ သွားနိုင်တာဟာ မယုံနိုင်စရာပဲ။ အယ်လီဆင် (Allison) လို ပုဂ္ဂလိက ကုမ္ပဏီတွေတောင် သတင်းအချက်အလက် တစ်စက်ကလေးမှ အပြင်ကို ယူဆောင်ခွင့် မပြုကြဘူး၊ မင်းတို့ နိုင်ငံရဲ့ အမျိုးသား သိပ္ပံအကယ်ဒမီရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ မင်း ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး" ဟု ဟယ်ယန့်က ပြောသည်။ ဒါသည် စွပ်စွဲချက် မဟုတ်ဘဲ အမှန်တရားကို ဖော်ပြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့မှာ ပြောပြဖို့ တာဝန်မရှိလို့ပဲ" ကျန်းမြောင်၏ အသံသည် တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်နေသည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက မင်းတို့နိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံသား မဟုတ်လို့ပဲ"

"မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်" ဟု ဟယ်ယန့်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

ကျန်းမြောင် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်၊ "ဒါက မင်းကိုရော ပတ်သက်သွားစေမှာလား"

"မပတ်သက်ပါဘူး" ဟု ဟယ်ယန့်က ပြောသည်။ "မင်းတို့ ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့ အရာတွေကို ငါ ဘာမှ နားမလည်ခဲ့သလို ဘာအကြောင်း ပြောနေမှန်းလည်း ငါ မသိခဲ့ဘူး"

အကယ်၍ ဟယ်ယန့်သည် ထိုစဉ်က သိခဲ့ပါက သူသည် ထိုသုံးယောက်ကို တားဆီးခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါ—ဂျူးဒ် (Jude) ပင်လျှင် ကျန်းမြောင်နှင့် စတင်တွေ့ဆုံစဉ်က သင်္ကေတများ မြောလွင့်နေသည့် အခန်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဘာမှန်း မသိခဲ့ပေ။ သူတို့သည် စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် နယ်ပယ်ချင်း ကွာခြားလွန်းလှပေသည်။

"အကယ်ဒမီက ပါလာတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ဆီကနေ ကြားတာကတော့" ဟု ဟယ်ယန့်က ဆက်ပြောသည်၊ "ဒေါက်တာ ဂျွန်ဆင်နဲ့ ဒေါက်တာ ပီးယားတို့ဟာ အာကာသ သိပ်သည်းဆ စီမံကိန်းအတွက် တာဝန်ရှိသူတွေ ဖြစ်ပေမယ့် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုးတက်မှု မရှိခဲ့ဘူးတဲ့။ ထရိုဂျန် စီမံကိန်း (Trojan Plan) မစတင်မီ ငါးနှစ်အလိုမှာ အဲဒီစီမံကိန်းကို ရပ်ဆိုင်းခဲ့တာ။ အာကာသ ခလုတ်ကို အကယ်ဒမီရဲ့ စတိုခန်းထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့တာ ထရိုဂျန် စီမံကိန်းက သိမ်းဆည်းလိုက်တဲ့အထိပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ဒေါက်တာ ဂျွန်ဆင်နဲ့ ဒေါက်တာ ပီးယားတို့က အဲဒီစီမံကိန်းကို အမြဲတမ်း စွဲလမ်းနေခဲ့ကြတာ။ သူတို့က သုတေသန ဒေတာတွေကို ခိုးယူကူးယူပြီး သီးသန့် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတာ။ အဲဒီနောက် အဲဒီတာဝန်စဉ်မှာ မင်းနဲ့ တွေ့ခဲ့ကြတယ်..."

ထိုနှစ်ယောက်သည် ကျန်းမြောင်၏ အယ်ဂိုရီသမ်အသစ်၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မတွန်းလှန်နိုင်ဘဲ သူမထံ ဒေတာများကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ကြသည်။

အမှန်တော့ ကျန်းမြောင် အပါအဝင် သူတို့ သုံးယောက်လုံးသည် ဟယ်ယန့်ကို အသုံးချနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းအချက်အလက်များသည် မည်မျှအထိ လျှို့ဝှက်ထားသည်ကို သူတို့ အားလုံး သိကြသော်လည်း ဟယ်ယန့်ရှေ့တွင် မသိကျိုးကျွံ ပြုကာ ဆွေးနွေး သုတေသနပြုခဲ့ကြပြီး သူ မနားလည်နိုင်သည့် သင်္ကေတများဖြင့် လေထုကို ပြည့်နှက်စေခဲ့ကာ သူ့ကို အေးဆေးစွာ ရေနွေးကြမ်း ပို့ခိုင်းခဲ့ကြသည်။

"သူတို့က ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်နေခဲ့ကြတာ" ဟု ကျန်းမြောင်က ပြောသည်။ "ငါ့ရဲ့ အယ်ဂိုရီသမ်အသစ်အကြောင်း ဆွေးနွေးရုံနဲ့တင် သူတို့က ဒီလို သတင်းအချက်အလက်မျိုးကို ထုတ်ပြခဲ့ကြတာ။ မင်း နားမလည်နိုင်ပေမယ့် ငါတို့ သိပ္ပံပညာရှင်တွေအတွက်တော့ ဒါက... အင်း၊ စက်ရုံက ထွက်လာခါစ လက်နက် မော်ဒယ်အသစ်ကို တစ်ယောက်ယောက်က ပြသလိုက်တာနဲ့ တူတူပဲ။ မင်းရော အဲဒါကို မကိုင်တွယ်ဘဲ မနေနိုင်ဘူးလား"

ဟယ်ယန့်၏ နှုတ်ခမ်းများသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ "ဒါဆို သူတို့က လိုချင်ခဲ့တာ..."

"မင်းတို့က ငါတို့ သိပ္ပံပညာရှင်တွေကို အတုံးအခဲလေးတွေလို့ ထင်နေကြတာနေမယ်" ကျန်းမြောင်သည် ရေနွေးခွက်ကို ချလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းတိုင်းမှာ နိုင်ငံရေး တိုက်ပွဲတွေ ရှိကြတယ်၊ သိပ္ပံပညာရှင်တွေလည်း ကင်းလွတ်ခွင့် မရှိပါဘူး"

ကျန်းမြောင်နှင့် မတွေ့ဆုံမီ ဒေါက်တာ ဂျွန်ဆင်နှင့် ဒေါက်တာ ပီးယားတို့သည် အသေးစိတ်ကို မသိကြသော်လည်း ကျန်းမြောင်၏ အထောက်အထားနှင့် နက်ရှ် သို့ ကူးပြောင်းလာရသည့် အကြောင်းအရင်းကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိထားကြသည်။ ကျန်းမြောင်သည် ထူးချွန်သည့် သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ထင်ရှားသည့် ဘာဒေါ့ခ် (Bardock) မိသားစုထံသို့ ကူးပြောင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘာဒေါ့ခ် မိသားစုသည် သူမကို ရရှိထားသဖြင့် သူမကို အမျိုးသား သိပ္ပံအကယ်ဒမီသို့ သွတ်သွင်းကာ အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရရှိအောင် ဆောင်ရွက်မည်မှာ သေချာလှသည်။

သူတို့၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးဖြင့် ဒေါက်တာ ဂျွန်ဆင်နှင့် ဒေါက်တာ ပီးယားတို့သည် ဒါကို မျှော်မှန်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

"အဲဒီအချိန်တုန်းက မတည်ငြိမ်တဲ့ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ ခံစားချက် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူတို့က ဒီသတင်းအချက်အလက်တွေကို သုံးကာ ငါ့ရဲ့ အယ်ဂိုရီသမ်အသစ်နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ သွေးဆောင်ခဲ့ကြတာ" ဟု ကျန်းမြောင်က ပြောသည်။ "မင်း နောက်ပိုင်းမှာ ပြောပြတာ ငါ မှတ်မိသေးတယ်၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ငါ့ကို အမျိုးသား သိပ္ပံအကယ်ဒမီဆီ ပူးတွဲ ထောက်ခံပေးခဲ့ကြတယ်မလား။ အဲဒီတုန်းက မင်း အသေးစိတ် မပြောခဲ့ပေမယ့် ထောက်ခံချက်ဟာ အာကာသ သိပ်သည်းဆ ဒါမှမဟုတ် တယ်လီပို့တ် (Teleportation) နည်းပညာနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူးလို့ ငါ ခန့်မှန်းရတယ်"

ဟယ်ယန့်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝန်ခံလိုက်သည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ သူတို့က မင်းကို လက်နက် သုတေသနအတွက် ထောက်ခံပေးခဲ့ကြတာ"

"သူတို့က ငါ့ဆီကနေ အကျိုးအမြတ် ရချင်ခဲ့ကြတာ၊ ပြီးတော့ ငါနဲ့ ဘာဒေါ့ခ် မိသားစုကို မျက်နှာလို မျက်နှာရ လုပ်ချင်ခဲ့ကြတာ။ သူတို့က ငါ့ကို လိမ်ညာနေတယ်လို့တောင် မထင်ကြဘဲ ဒါဟာ ညီမျှတဲ့ လဲလှယ်မှုတစ်ခုလို့ သူတို့ စိတ်ထဲကနေ တကယ် ယုံကြည်နေကြတာ" ကျန်းမြောင်က သူမ၏ လက်များကို ဖြန့်ပြလိုက်သည်။ "တွေ့တယ်မလား၊ ငါတို့ သိပ္ပံပညာရှင်တွေကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးတွေလို့ မထင်ပါနဲ့"

ဟယ်ယန့်သည် ခါးသီးသည့် အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါက အတုံးဆုံးပါပဲ" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဒါကို အဲဒီလို မြင်ခဲ့တာလား"

သူ၏ မျက်ခုံးရှည်များ အောက်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများသည် နက်ရှိုင်းနေခဲ့သည်။

ကျန်းမြောင်သည် ရေနွေးခွက်ကို ပြန်မယူလိုက်ပေ။ "အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်းက အယူအဆ အလွဲတစ်ခုထဲမှာ ပိတ်မိနေခဲ့တာပါ"

"မင်း ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် ငါ့အစ်ကိုကြီးက ငါ မင်းကို မပြောသင့်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ပြောပြခဲ့တယ်ဆိုတာ သိသွားပြီး ငါ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိမ်းမောင်းခဲ့တယ်။" ဟယ်ယန့်၏ နှုတ်ခမ်းများသည် အနည်းငယ် စေ့သွားခဲ့သည်။ "ပြန်တွေးကြည့်ရင် ငါ အဲဒီလို အခြေခံကျတဲ့ အမှားမျိုး လုပ်ခဲ့ပြီး အရေးကြီးတဲ့ မူဝါဒကို ချိုးဖောက်ခဲ့တာဟာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ"

"အင်း၊ ဘာလို့လဲ" ကျန်းမြောင်က လှောင်ပြုံးအနည်းငယ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်း သဘောပေါက်သွားပြီလား"

ဟယ်ယန့်သည် အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်၊ "ငါ အများကြီး ပြန်လည် စဉ်းစားပြီးမှ သဘောပေါက်ခဲ့တာက၊ အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်းမှာ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးလို့ ငါ အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေခဲ့တာပဲ။ မင်း နက်ရှ် ကို တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာခဲ့ပြီး ဘာမှ မရှိဘဲ ငါ့အပေါ်မှာပဲ လုံးဝ မှီခိုနေရတယ်ဆိုတာကို ငါ အရမ်း သတိထားမိခဲ့တယ်"

...

အာ၊ ဒါဆို သူ နောက်ဆုံးတော့ သဘောပေါက်သွားပြီပေါ့။

ကျန်းမြောင်သည် ရေနွေးခွက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ငါက ဒါကို အရမ်း နားလည်ထားလို့ မင်းနဲ့ အဲဒီ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဝေမျှဖို့ စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်နေခဲ့တာ" ဟု ဟယ်ယန့်က ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ စိုက်ကြည့်မှုသည် အနည်းငယ် မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။ "အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါက မင်းရဲ့ အခြေအနေကို မသိတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဝမ်းသာနေခဲ့တာ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ အခြေအနေက မင်းကို ငါ့ထံမှာ တွယ်ကပ်နေအောင် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေလို့ပဲ။ ငါဟာ အရမ်း အတ္တကြီးခဲ့တယ်၊ အရာအားလုံးကို နားလည်ခဲ့ပေမယ့် မင်းရဲ့ အနေအထား၊ ခံစားချက်တွေနဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေကို ဘယ်တော့မှ ထည့်မစဉ်းစားခဲ့ဘူး"

"ငါ့အစ်ကိုကြီးက တစ်ခါက ပြောဖူးတယ်၊ 'သူမဟာ ဘာဒေါ့ခ် မိသားစုကနေ ထွက်သွားပြီးရင် ဘာမှ မရှိတော့ဘူး။ ထွက်ပြေးဖို့ သတ္တိ ဘယ်လိုလုပ် ရှိရတာလဲ' တဲ့"

"ငါ အဲဒါ ကြားတုန်းက အရမ်း ဝမ်းနည်းခဲ့ရတယ်။ ငါ့အစ်ကိုကြီးက မင်းကို အဲဒီလို လေသံနဲ့ ပြောလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ငါ့အစ်ကိုကြီးဟာ ငါ့ရဲ့ မိသားစုဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ မိသားစု မဟုတ်ဘူး၊ နက်ရှ် ဟာ ငါ့ရဲ့ နိုင်ငံဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ နိုင်ငံ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ အဲဒီအခါမှ ငါ သဘောပေါက်ခဲ့ရတယ်"

"...ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတိုင်း၊ ငါ့အပေါ် ထားတဲ့ သူတို့ရဲ့ သဘောထားနဲ့ မင်းအပေါ် ထားတဲ့ သဘောထားဟာ နောက်ဆုံးမှာ ကွဲပြားနေတာပဲ။ ငါက မင်းကို အရာအားလုံး ပေးနိုင်တယ်၊ ငါ့နှလုံးသားကို မင်းအတွက် ဖွင့်ပြနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခြားသူတွေ မင်းအပေါ် ထားတဲ့ ခံစားချက်ကိုတော့ ငါ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး"

"မင်း ငါ့ဘေးနားကို ရောက်လာပြီး ဒီက လူတိုင်းနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့ အတွေ့အကြုံက ဘယ်လိုလဲ။ ငါ အဲဒါကို ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးဘူး"

ဟယ်ယန့်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို လှောင်ပြုံး ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဖြစ်နိုင်တာက ငါ စိတ္တဇစိတ်နဲ့ စဉ်းစားခဲ့မိတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကို ငါ့မှာ ပေါင်းစည်းထားချင်တဲ့ ဆန္ဒက အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့တာမို့ ဒီထည့်တွေးစရာတွေကို စိတ်ထင်အတိုင်း လျစ်လျူရှုခဲ့တာပဲ။ ငါက ပန်းရောင် ပန်းချီကားတစ်ချပ် ဆွဲခဲ့ပြီး အရာအားလုံးဟာ ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖြေရှင်းပြီးပြီလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်အောင် လုပ်ခဲ့တာ"

"လက်တွေ့မှာတော့ မဟုတ်ခဲ့ဘူး"

"ငါ ပြီးပြည့်စုံတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာဟာ ငါ့အတွက်ပဲ ပြီးပြည့်စုံခဲ့တာ၊ မင်းအတွက် မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းမြောင်သည် ခေါင်းငုံ့ထားခဲ့ပြီး ကြမ်းပြင်ထိ မှန်ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာသည့် နေရောင်ခြည်ထဲတွင် ကူးခတ်နေသည့် ဖုန်မှုန့်လေးများကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။

လေထုထဲတွင် အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမ ကြားချင်သည့် စကားများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"မြောင်မြောင်" ဟု ဟယ်ယန့်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်၊ သူ၏ ခေါင်းကို ငုံ့ထားရင်း၊ "...တောင်းပန်ပါတယ်"

အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက် ဒေါသတွေ ပြယ်ပျောက်သွားနိုင်ပြီး အခြား စိတ်ခံစားချက်တွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဟု ကျန်းမြောင် ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိန်းချုပ်၍ မရသည့် ခါးသီးမှု အရှိန်အဟုန်တစ်ခု ဒလဟော တက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ နှာခေါင်းနှင့် မျက်လုံးများကို စပ်ဖျင်းသွားစေခဲ့သည်။

အလွန် ခါးသီးပြီး အလွန် စူးရှလှသည်။

ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်သူမဆို ငါ့ကို လိမ်ညာနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ရတာလဲ!

ဘယ်သူမဆို ငါ့ကို မတရား ခံစားရအောင် လုပ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ရတာလဲ!

အခြားသူတွေ ငါ့ကို လိမ်ညာပြီး မတရားလုပ်ရင် ငါ လက်တုံ့ပြန်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုတော့ မရဘူး!

မင်းက အခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူးဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား!

ကောင်စုတ်!

ဟယ်ယန့်၏ စိုက်ကြည့်မှုသည် ပြင်းထန်နေခဲ့သည်။

သူသည် ရေနွေးခွက်ကို ချလိုက်ကာ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ကျန်းမြောင်ထံသို့ လျှောက်သွားခဲ့ကာ သူမကို မော့ကြည့်ရန် ဆောင့်ကြောက် ထိုင်လိုက်သည်။

ကျန်းမြောင်သည် သူမ၏ မျက်နှာကို လွှဲလိုက်သည်။

ဟယ်ယန့်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ မျက်နှာကို ကိုင်တွယ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မြောင်မြောင်... မငိုပါနဲ့"

တံခါးသည် အလိုအလျောက် ပွင့်သွားခဲ့ရာ ဟယ်ယန့်နှင့် ကျန်းမြောင်တို့ နှစ်ယောက်လုံး ထိုအသံဆီသို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းမြောင်သည် သူမ၏ မျက်ရည်များကို အမြန် သုတ်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ "သူတို့ ပြန်လာပြီ"

ဘယ်သူတွေလဲ။ ဟယ်ယန့်သည် မျက်စိမှေးကြည့်ကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

တံခါးမှတစ်ဆင့် နေရောင်ခြည်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ဖြတ်သန်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူ မြင်နိုင်သည်မှာ အရပ်ရှည်ပြီး ဖြောင့်မတ်သည့် ပုံရိပ်တစ်ခုနှင့် အနောက်ဘက်မှ လင်းလက်နေသည့် မျက်နှာ၊ ထို့ပြင် သူ၏ ပခုံးထက်တွင် ထိုင်နေသည့် ကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသားသည် တံခါးဝတွင် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ရပ်နေခဲ့ပြီး အတွင်းရှိ လူနှစ်ယောက်ကို ငေးကြည့်နေသည့်ပုံ ပေါ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းကြီးတစ်ခု လှမ်းလိုက်ကာ အလင်းတန်းမှ ထွက်လာပြီး သူ၏ အမှန်တကယ် မျက်နှာကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ဟယ်ယန့်သည် သူ၏ ကလေးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ခွဲခွာနေရသည့် နှစ်များရှိသော်လည်း သူ၏ ကလေးကို မှတ်မိခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ထိုအမျိုးသား၏ မျက်နှာကိုလည်း စွဲစွဲမြဲမြဲ မြင်တွေ့လိုက်ရရာ သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသားနှင့် ကျန်းရုဲတို့သည် ထပ်တူကျသည့် စစ်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး သားအဖကဲ့သို့ ပုံပေါ်နေကြသည်။ ကျန်းမြောင်က ကျန်းရုဲ၏ ပြင်ပ ရှင်သန်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုများကို သေချာ သင်ကြားပေးထားသည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးရာ ဟယ်ယန့်သည် သူ၏ သားကို ထိုကျွမ်းကျင်မှုများ မည်သူ သင်ပေးခဲ့သည်ဆိုသည်ကို မတွေးမိခဲ့ပေ။

ယခုအခါတွင်တော့ သူ သိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အလင်းထဲမှ ထွက်လာသည့် အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားသည် အေးစက်ပြီး စူးရှသည့် စိုက်ကြည့်မှုနှင့် ချောမောသည့် မျက်နှာရှိသည်။ သို့သော် ဟယ်ယန့်သည် ထိုမျက်နှာနှင့် အလွန် ရင်းနှီးလွန်းနေခဲ့သည်။

ဂီတာ ပြည်ထောင်စု၏ စစ်တပ် ဗိုလ်မှူးဟောင်း၊ ယန်ဟဲ။