ယန်ဟဲ နောက်ဆုံးတော့ အဖွဲ့ထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ။
လျှို့ဝှက်ချက်ထိန်းသိမ်းရေးဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးနောက်၊ သူသည် ကျန်းမြောင် နှင့် တာနာကာ တို့ မည်သည့်စီမံကိန်းကို လုပ်ဆောင်နေသည်ဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သိရှိသွားခဲ့သည်။
ထရိုင် သည် အာကာသနည်းပညာဟု သံသယရှိရသော ကိရိယာတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ဂီတာ၏ ဝပ်ဒရိုက် (warp drive) ကို ခိုးယူခဲ့ကြောင်း၊ ထို့နောက် ကျန်းမြောင် သည် နာရှ် ထံသို့သွားပြီး ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြောင်း ပြောစမှတ်ပြုကြသည်။
ယန်ဟဲ အနေဖြင့် ဤနည်းပညာ သို့မဟုတ် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်၊ ဒေတာများကို နာရှ် ကဲ့သို့သော လူယုတ်မာတစ်ယောက်က ကျန်းမြောင် ကို စေတနာဖြင့် ပေးအပ်လိမ့်မည်ဟု အလွယ်တကူ တွေးမိလောက်အောင် အစိုးရိမ်လွန်သူတော့ မဟုတ်ပေ။
စစ်မှန်သော အချစ်ဆိုသည်မှာ မည်မျှပင်ကြီးမားပါစေ၊ ထိုသို့ဖြစ်လာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
သို့ဆိုလျှင် ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ တစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။
ကောင်းလိုက်တာ၊ ဒါကတော့ ကျန်းမြောင် ပဲ!
ဤသို့တွေးလိုက်မိချိန်တွင် ယန်ဟဲ ၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ ဝပ်အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းနေသော အာကာသယာဉ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
ငွေလွှဲပြောင်းမှုပြီးနောက် သူက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် "ပထမအဆင့် ရန်ပုံငွေ ရောက်ရှိသွားပါပြီ။ ကျန်တဲ့အပိုင်းအတွက်တော့ ကျွန်တော် ငွေကြေးနဲ့ အိမ်ခြံမြေကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲရပါဦးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် က ခံစားချက်ပေါင်းစုံဖြင့် "ဒီလောက်အများကြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒီပမာဏနဲ့ဆိုရင် ကျွန်မတို့ အချိန်အတော်ကြာ ဆက်ရပ်တည်နိုင်ပါတယ်။ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် ကောင်းမွန်မလား" ဟု အကြံပေးလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည်လည်း တာနာကာ ကဲ့သို့ပင် သူပိုင်ဆိုင်သမျှကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကာ ကြီးမားသော ခြေလှမ်းကို လှမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင် သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုမရှိခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ယန်ဟဲ က သူမအပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ယုံကြည်မှုရှိနေရသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
ယုတ္တိရှိရှိ ရှင်းပြ၍မရသော အရာများသည် လူတို့ကို အမြဲတစေ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတတ်သည်။
ကျန်းယာ နှင့် ကိုဆိုတို့ကို ကြည့်ပါ။ သူတို့က သူမအပေါ် ယုံကြည်မှုရှိကြသော်လည်း သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုလုံးကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဆုံးရှုံးသွားလျှင်ပင် ထိခိုက်မှုမရှိနိုင်သည့် လိုအပ်ပိုလျှံသော ငွေကြေးပမာဏကိုသာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဖြစ်သည်။
ထိုသို့သောလုပ်ရပ်မျိုးက လူတို့ကို စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိစေသည်။
ယန်ဟဲ က သဘောပေါက်သည့်အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ပုံစံက ဒီလိုပါပဲ" ဟု သူက ဆိုသည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော့်အရွယ်မှာ ဒါတွေကို ပြန်ရှာနိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အခွင့်အရေးကို လွတ်သွားရတာမျိုးကတော့ မဖြစ်သင့်တဲ့ကိစ္စပါ"
ကောင်းပါပြီ၊ အချို့သူများသည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနှင့်ပတ်သက်လျှင် တက်ကြွလွန်းတတ်ကြသည်။ ကျန်းမြောင် သည် ထိုအချက်ကို နားလည်ပေးနိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူတို့သည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ဂုဏ်ပြုရန် ဝိုင်တစ်ပုလင်းကိုပင် ဖောက်လိုက်ကြသည်။
ယန်ဟဲ က "သတင်းတွေ ကြည့်ဖြစ်သေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
နေ့စဉ် သတင်းပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ရှိနေသည့်အထဲတွင် ယန်ဟဲ ဆိုလိုသည့် "သတင်း" မှာ မည်သည့်သတင်းဖြစ်သည်ကို ထင်ရှားနေသည်။
ကျန်းမြောင် က မျက်နှာကျက်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ကြည့်ဖြစ်ပါတယ်။" နှစ်ဖက်စလုံးသည် ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ရေးဆိုင်ရာ နှစ်နိုင်ငံသဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်ကတည်းက လက်မှတ်ထိုးခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သတင်းကတော့ မနေ့ကမှ ထွက်လာတာ" ဟု ယန်ဟဲ က ဆိုသည်။
ကျန်းမြောင် က "အော်" ဟု အသံတိုးတိုးလေး ထွက်လိုက်သည်။
တာနာကာ က သက်ဆိုင်သူများထက် ပို၍ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် "အတွင်းသတင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရှိသေးလား။ နယ်စပ်တွေက ဘယ်တော့ အပြည့်အဝ ပွင့်မှာလဲ။ နှစ်ဖက်စလုံးအကြား လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့်က ဘယ်တော့ ရမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ က "ဒီလောက်နဲ့တော့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် မဖြစ်လာနိုင်ပါဘူး။ နှစ်ဖက်စလုံး အပြည့်အဝ ပွင့်လင်းလာဖို့ နှစ် ၂၀ ကြာမယ်လို့ သတင်းမှာ မပါဘူးလား" ဟု ပြောသည်။
မှန်ပါသည်၊ ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအချိန်က ဟီယန် သည် ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် နောက်လတွင် ဂီတာရှိ ကျန်းယာ ထံသို့ လွတ်လပ်စွာ သွားရောက်လည်ပတ်နိုင်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အရာအားလုံး ပြီးပြည့်စုံနေသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။
အမှန်တကယ်တွင်မူ ညှိနှိုင်းမှုတစ်ခုတည်းအတွက်ပင် တစ်နှစ်နှင့် ရှစ်လ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ အပြည့်အဝ ပွင့်လင်းလာရန်မှာ နှစ် ၂၀ ခန့် ကြာမြင့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားကြသည်။
"ပထမဆုံး ရောက်လာမှာက အစိုးရရဲ့ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့တွေပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ပြီးမှ တဖြည်းဖြည်းချင်း အရပ်သား စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့တွေအတွက် အဆင့်ဆင့် ဖွင့်ပေးသွားမှာပေါ့။ အဲဒီပုံစံမျိုး ဖြစ်လာမှာပါ" ဟု ယန်ဟဲ က ပြောသည်။
"အော်၊ အဲဒီလူက အရပ်သားလို့ မသတ်မှတ်ဘူး။ သူတို့ကတော့ အစိုးရရဲ့ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့နောက်ကို သေချာပေါက် လိုက်လာမှာပဲ။ တကယ်လို့သာ ကျွန်တော်သာဆိုရင်..." ပြဿနာရှာတတ်သော တာနာကာ သည် လက်ဖဝါးကို ထုကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလျက် "ကျွန်တော်သာဆိုရင် သံရုံးတစ်ခု ဖွင့်လိုက်မှာပဲ။ ဒီမှာ အမြဲတမ်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ လျှောက်ထားမှာ သေချာတယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"......"
ယန်ဟဲ နှင့် ကျန်းမြောင် တို့သည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ထဲမှ တာနာကာ ကို လက်ခလယ် ထောင်ပြလိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် နှိုးစက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ဤနှိုးစက်သံမှာ ကြမ်းတမ်းခြင်းမရှိဘဲ "တူး၊ တူး၊ တူး" ဟု မြည်ကာ ချစ်စရာကောင်းနေသည်။
"အချိုပွဲ သတိပေးချက်! အစားအစာ ဗီရိုကို ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပါပြီ! အချိုပွဲ သတိပေးချက်! အစားအစာ ဗီရိုကို ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပါပြီ!"
ကျန်းမြောင် မှာ နဖူးကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်ရပြီး တာနာကာ မှာ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောနေကာ ယန်ဟဲ မှာလည်း မရယ်ဘဲမနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။
ကျန်းမြောင် က သူမ၏ ထိန်းခွက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ ငယ်ငယ်တုန်းကဆိုရင် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့မှပဲ အချိုပွဲ အပိုစားခွင့်ရှိတာ၊ အဲဒီနေ့ထိ စောင့်ရတယ်။ သူက ဘာလို့ ကျွန်မလိုမျိုး သူ့အမေစကားကို နားမထောင်တာလဲ"
ယန်ဟဲ က ပြုံးလျက် "သူသာ အမြဲတမ်း စကားနားထောင်နေရင် ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့။ ယောကျ်ားလေးတွေက ဒီလိုပါပဲ" ဟု ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် ကတော့ ကျန်းရွီ ကို ယန်ဟဲ ကသာ အလိုလိုက်၍ ပျက်စီးနေခြင်းဟု ထင်သည်။ အမှန်ဆိုလျှင် ကျန်းရွီ သည် ယခင်က ချစ်စရာကောင်းပြီး နူးညံ့သော ကလေးလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ယန်ဟဲ နှင့် ရင်းနှီးလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူသည် တောရိုင်းဆန်ကာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ယန်ဟဲ ကမူ ကျန်းရွီ အတွက် အကြောင်းပြချက် ပေးလိုက်ချိန်တွင် သားသမီးကို အလွန်အမင်း ချစ်မြတ်နိုးသည့် ဖခင်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုံးရွှင်နေသည်။
ကျန်းမြောင် က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တာနာကာ အား "မနက်ဖြန်ကျရင် အစားအစာ ဗီရိုရဲ့ လုံခြုံရေးစနစ်ကို အဆင့်မြှင့်လိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"စိတ်ချပါ" တာနာကာ က လက်ချောင်းများကို တတောက်တောက် မြည်အောင်လုပ်ကာ "သူ့အတွက် အခက်အခဲကို တိုးပေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီပေါ့" ဟု ဆိုသည်။
ဤအချိန်တွင် ယန်ဟဲ က ရုတ်တရက် "သူ အချိုပွဲစားပြီးရင် သွားမှန်မှန် တိုက်ရဲ့လား မသိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ဤစကားကို ပြောစဉ် တာနာကာ ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ တာနာကာ က လျင်မြန်သူပီပီ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ကျန်းမြောင် ကို တားဆီးလိုက်ပြီး "ခင်ဗျားနဲ့ အဘိုးကြီးယန်တို့ လုပ်ငန်းကိစ္စ ဆက်ပြောကြပါ။ ကျွန်တော် သူ့ဆီ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်" ဟု တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ နှင့် တာနာကာ တို့ မည်သည့်အကြောင်းကို အရိပ်အမြွက် ပြောနေသည်ကို ကျန်းမြောင် သိလိုက်သည်။ တာနာကာ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားပြီးနောက် သူမသည် ဖန်ခွက်ကို ကိုင်ကာ ယန်ဟဲ ၏ စကားကို စောင့်နေလိုက်သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ယန်ဟဲ က "ရွီရွီက မူလတန်းကျောင်း စတက်တော့မှာ မဟုတ်လား" ဟု မေးသည်။
တာနာကာ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ကျန်းရွီ သည် မူကြိုသင်ရိုးညွှန်းတမ်းကို တစ်နှစ်အတွင်း အပြီးသင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ အစိုးရအရာရှိများက မူကြိုကျောင်းတွင် သူ့ကို အကဲဖြတ်ပြီးချိန်၌ အလွန်မြင့်မားသော အမှတ်များ ပေးအပ်ခဲ့ကြကာ ကျန်းမြောင် အား အုပ်ထိန်းသူအနေဖြင့် ကျန်းရွီ ကို အတန်းကျော်စေပြီး မူလတန်းကျောင်းသို့ ပို့ပေးရန် တောင်းဆိုထားကြသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။ အကဲဖြတ်ချက် ရလဒ်တွေအရ သူက အသက် ၁၃ နှစ်အရွယ်မှာ အလယ်တန်းသင်ရိုးညွှန်းတမ်း အားလုံးကို အပြီးသင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းထားကြတယ်" ဟု ကျန်းမြောင် က ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျရင် အဲဒီလောက်တောင် ကြာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
"အော်?"
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအကဲဖြတ်ချက်ထဲမှာ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူတွေကို ထည့်မတွက်ထားလို့ပါပဲ" ကျန်းမြောင် က ပုခုံးတွန့်လိုက်သည်။ "တာနာကာ နဲ့ ကျွန်မ ရှိနေတော့... သူ ၁၀ နှစ်အရွယ်လောက်ဆိုရင် အားလုံး ပြီးသွားလိမ့်မယ်။"
ယန်ဟဲ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူ၏ အပြုံးသည် ကျန်းမြောင် ၏ အိပ်မက်ထဲက အမျိုးသားပုံစံအတိုင်း အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။
ယန်ဟဲ သည် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးအကြား ဆက်ဆံရေးကို အလွန်ပင် အကဲခတ်တတ်သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အသေးအဖွဲ အပြောင်းအလဲကိုပင် သူ သတိထားမိသည်။ ကျန်းရွီ အကြောင်း ပြောနေစဉ် ကျန်းမြောင် က သူ့ကို ခဏတာ ကြည့်လိုက်သည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် အခွင့်အရေး ရသည်နှင့် အမိအရ ဆုပ်ကိုင်တတ်သူမျိုး ဖြစ်သည်။
"၁၀ နှစ်ဆိုတာ မြန်မြန်ပဲ ရောက်လာမှာပါ" ဟု သူက ဆိုသည်။ "မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာတင် ရောက်လာမှာပါ။ သူက အခုဆို ၄ နှစ်တောင် ပြည့်တော့မှာပဲ။"
တကယ်ပင် အချိန်တို့မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ကျန်းမြောင် သည် အကြောင်းမဲ့ စိတ်မောလူမော ဖြစ်လာပြီး ယန်ဟဲ က "ပြီးရင်ကော?" ဟု ဆက်မေးသည်။
သူ၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် တောက်ပနေသည်။ "ကျန်း၊ နောက်ထပ် ကလေးတစ်ယောက် ထပ်ယူရအောင်!"
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အရင်ကနှင့် မတူပေ။ ကျန်းမြောင် သည် "နောက်ထပ် ကလေးယူဖို့ အစီအစဉ် မရှိသေးဘူး" ဟု ချက်ချင်း ငြင်းဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူမသည် ဖန်ခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း ယန်ဟဲ ကို စူးစမ်းသလို ကြည့်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် အသက်ကို အောင့်ထားကာ ကိုယ်ကို မတ်လိုက်သည်။
ခံစားချက်တို့သည် အတူတကွ အချိန်ဖြုန်းခြင်းမှ ပေါက်ဖွားလာကြသည်။ လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်ကျော်ကာလအတွင်း ယန်ဟဲ သည် လစဉ်လာရောက်တတ်သည့် ဆွေမျိုးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပုံမှန်ရောက်ရှိလာသူ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ ဘဝထဲသို့ပင် ရောယှက်ဝင်ရောက်လာခဲ့ကာ သူ့အတွက် သီးသန့်အခန်းပင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
"နောက်ထပ် ကလေးတစ်ယောက် ထပ်ယူမယ်ဆိုရင်တော့ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ အဓိကတာဝန်ကို ကျွန်မပဲ ယူရမှာနော်" ဟု ကျန်းမြောင် က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် လက်ခံပါတယ်" ယန်ဟဲ က ပြန်ပြောသည်။ "ထုတ်လုပ်သူ (ဖခင်) အဖြစ်နဲ့လည်း ကျွန်တော် တာဝန်ယူနိုင်ပါတယ်"
ကျန်းမြောင် သည် နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်လိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် မျက်လွှာချထားရာမှ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမယ်"
"ကောင်းပါပြီ" ယန်ဟဲ သည် သူ၏အပြုံးကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။ "သေချာတာပေါ့။ အလျင်စလို မဟုတ်ပါဘူး"
ယန်ဟဲ ၏ အတွေးအခေါ်များသည် ဂီတာလူမျိုးတို့၏ ပင်ကိုယ်တွေးခေါ်ပုံအတိုင်း ဖြစ်သည်။
ဂီတာတို့၏ ကလေးပြုစုပျိုးထောင်ရေးပုံစံတွင် ကလေးတစ်ယောက် ငယ်ရွယ်နေဆဲကာလ၌ ဒုတိယမြောက် ကလေးယူခြင်းမှာ ရှားပါးသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်လာပါကလည်း ထိုသူသည် ကလေးများကို အလွန်အမင်း ချစ်ခင်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်နေတတ်သည်။
ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အစိုးရ လူမှုရေးဝန်ထမ်းများက ထိုသူသည် ကလေးတစ်ယောက်ထက်ပို၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြုစုနိုင်စွမ်းရှိမရှိကို အထူးစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ အကယ်၍ အကဲဖြတ်မှုရလဒ် မကောင်းပါက အမှတ်လျော့ခြင်းပင် ခံရနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် ယန်ဟဲ အတွက်ဆိုလျှင် ကျန်းမြောင် သာ သဘောတူခဲ့ပါက အနည်းဆုံး ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ်ခန့် စောင့်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင် ၏ အစီအစဉ်အရ ကျန်းရွီ သည် ၁၀ နှစ်အရွယ်တွင် တက္ကသိုလ်တက်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားပြီး ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူသည် ကျန်းမြောင် ၏ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှု မလိုတော့ပေ။ တက္ကသိုလ်သို့ ရောက်သွားသည်နှင့် သူသည် ကျန်းမြောင် နှင့် ကင်းကွာသွားမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်ကျမှ ကျန်းမြောင် သည် နောက်ထပ်ကလေးတစ်ယောက် ထပ်မွေးနိုင်သည်။
သို့သော် ကျန်းမြောင် ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ... ကျန်းရွီ အတွက် မောင်လေး သို့မဟုတ် ညီမလေးတစ်ယောက် ထပ်မွေးပေးသင့်မလားဟူသော အတွေးဖြစ်သည်။
တစ်ခါမှ တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်မဟုတ်သော မိခင်တစ်ယောက်တည်းက မွေးသည့် ကလေးမျိုးမဟုတ်ဘဲ၊ အသက်အရွယ် နီးကပ်ပြီး အတူတူ ဆော့ကစားနိုင်ကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အဖော်ပြုပြီး ခိုင်မာသော ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်နိုင်မည့် တကယ့်မောင်နှမမျိုး ဖြစ်သည်။
ယန်ဟဲ က ကျန်းရွီ ကို အစားအစာဗီရို ဖောက်ထွင်းပြီး အချိုပွဲခိုးစားသည့်အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ချိန်တွင် ဤအတွေးသည် ကျန်းမြောင် ၏ စိတ်ထဲသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူမ စဉ်းစားမိသည်မှာ... ဒါက မဆိုးလှပါဘူး။ ကလေးက ဉာဏ်ကောင်းပြီး လှပ၊ သန်မာနေမှာဖြစ်သလို ဒီလူကလည်း ဖခင်ကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပါပဲ! ကျန်းရွီ ကလည်း သူ့ကို အလွန်အမင်း ချစ်ခင်နေတာကိုး။
ထိုညတွင် ကျန်းမြောင် အိပ်မပျော်ခဲ့ပေ။
သူမသည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ထိုင်ကာ အရက်ကို တစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက် သောက်နေမိသည်။
တကယ်လို့သာ သူမ နောက်ထပ်ကလေးတစ်ယောက် ထပ်ယူချင်တယ်ဆိုရင် ယန်ဟဲ ၏ အဆိုပြုချက်ကို အခုချက်ချင်း သဘောတူလိုက်လို့ ရသည်။ သို့သော် သူမက "ကျွန်မ စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမယ်" ဟု ပြောထားခဲ့မိသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ညကောင်းကင်ယံတွင် တွဲလောင်းကျနေသည့် ပန်းရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် ရောယှက်နေသော ဧရာမဂြိုဟ်ကြီးကို ငေးကြည့်နေသည်။ ၎င်းမှာ လကမ္ဘာမဟုတ်ဘဲ အနီးအနားမှ ဓာတ်ငွေ့ဂြိုဟ်ကြီးဖြစ်ပြီး လီလီကြယ်၏ မြောက်ဘက်ခြမ်းမှ နေ့ရောညပါ မြင်တွေ့နိုင်သည့် လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
သူမ အရက်တစ်ခွက် ထပ်သောက်လိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
နေ့ဘက်တွင် သူမ မည်မျှပင် ရှောင်ဖယ်နေပါစေ၊ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်၏ တိတ်ဆိတ်မှုတွင် သူမသည် မိမိကိုယ်ကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သူမ ဘာကို တွေဝေနေပြီး ဘာကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို သူမ ကောင်းကောင်း သိသည်။
ဒါကြောင့်... သူမ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ဦးမည်။
ငြိမ်းချမ်းရေးစာချုပ် လက်မှတ်ရေးထိုးပြီး လေးလအကြာတွင် ဂီတာအစိုးရ၏ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ဝင် ၅၀၀ သည် နာရှ် သို့ စတင်ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ငြိမ်းချမ်းရေးစာချုပ်မှာ နာရှ် ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ရာ စေတနာကို ပြသသည့်အနေဖြင့် သူတို့က တံခါးအရင်ဖွင့်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။
ခြောက်လအကြာတွင် ဂီတာအစိုးရ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့များ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီး နာရှ် အစိုးရ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ဝင် ၅၀၀ ကလည်း လိုက်ပါလာကြသည်။
လူအများအပြား ရှိနေသော်လည်း ရုပ်ရည်ချောမောသူတို့မှာ အမြဲတမ်း ထင်ရှားနေတတ်သည်။ လူအုပ်ကြီးထဲတွင် စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အလွန်ချောမောသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် အချိန်အနည်းငယ် ပို၍ ပေါ်လာခဲ့သည်။
သတင်းဗီဒီယိုကို ကြည့်နေသော တာနာကာ ကတော့ ၎င်းကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူသည် ကျန်းမြောင် ဘက်သို့ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး "ဝိုး..." ဟု အဆုံးသတ်ကို ဆွဲကာ အသံရှည်ဖြင့် အော်လိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် က ဖန်သားပြင်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ "အလုပ်လုပ်စမ်း!"
"ကျွန်မတို့ လိုအပ်နေတာက တည်ငြိမ်မှုပဲ" ဟု သူမက ပြောသည်။ "အဲဒါ တည်ငြိမ်သွားပြီဆိုရင်..."
"ကျွန်မတို့ ဘာကိုမှ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး" ဟု တာနာကာ က ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
နောက်ဆုံးစမ်းသပ်ချက်မှာ တစ်လအကြာတွင် အောင်မြင်သွားသည်။
မူပိုင်ခွင့် မှတ်ပုံတင်ရသည့် ရှုပ်ထွေးသော လုပ်ငန်းစဉ်များအတွက် နောက်ထပ် တစ်လ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် စာတမ်းထုတ်ဝေခြင်း၊ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ ပြုလုပ်ခြင်း... နှင့်အတူ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများစွာ ရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ကျန်းမြောင် နှင့် တာနာကာ တို့သည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ရန် အလျင်မလိုခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် စိတ်ရှည်စွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
သုံးရက်အကြာတွင် စစ်တပ်မှ ရောက်လာခဲ့သည်။ ကျန်းမြောင် နှင့် တာနာကာ တို့သည် ကျန်းရွီ ကိုခေါ်ကာ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်ကျော်က သူတို့စွန့်ခွာခဲ့ရသော မြို့တော်ကြယ် စက်ဝန်းဆီသို့ စစ်သင်္ဘောဖြင့် ပြန်လာခဲ့ကြပြီး ဗဟိုတပ်စခန်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဤနေရာသို့ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရောက်ဖူးခဲ့သည်။
စစ်တပ်နှင့် ညှိနှိုင်းမှုများမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုချောမောစွာ ပြီးဆုံးခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် နှင့် တာနာကာ တို့ ပြင်ဆင်ထားသော ညှိနှိုင်းရေးနည်းဗျူဟာ အများအပြားကို သုံးစရာပင် မလိုခဲ့ပေ။ စစ်တပ်သည် အဓိက ဝယ်လက်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူတို့ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ရက်ရောနေခဲ့သည်။
စာချုပ်ပါ မူပိုင်ခွင့်လိုင်စင်ကြေးကဏ္ဍတွင် ကြယ်တာရာပမာဏနှင့် ညီမျှသော ဂဏန်းများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နှစ်ဦးစလုံးမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာပင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ အိမ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ထားခဲ့သော ဟန်ပန်ပင် ဖြစ်သည်။
သတ်မှတ်ပေးထားသော အနားယူခန်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ တာနာကာ သည် ကျန်းမြောင် ၏ ပခုံးပေါ်သို့ မှီချလိုက်သည်။
"မြန်မြန်၊ ငါ့ကို ထိန်းထားပေးဦး!" တာနာကာ က အမောတကော ပြောသည်။ "ကျွန်မတို့ရဲ့ အနာဂတ်က..."
"အခုတော့ ကျွန်မတို့ စိတ်အေးလက်အေး နားလို့ရပြီ!" ကျန်းမြောင် လည်း အမောတကောပင် ပြောလိုက်သည်။
ငါးနှစ်နီးပါးအရွယ် ကျန်းရွီ က သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ စားပွဲတင် စမတ်ဦးနှောက်ကို ဖွင့်ကာ သူ၏ စီမံကိန်းအစီရင်ခံစာကို ပြင်ဆင်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
"မေမေ၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့ ပြန်ကြမှာလဲ" ထိုသို့သော အခါသမယမျိုးသည် ကလေးတစ်ယောက်အတွက်တော့ အရမ်းကို ပျင်းစရာကောင်းလှသည်။ သူသည် တခြားအရာတစ်ခုကို တွေးနေသည်။ "ဦးလေးယန် ရှစ်ရက်နေရင် ပြန်ရောက်လာတော့မှာ"
ကျန်းမြောင် နှင့် တာနာကာ တို့သည်လည်း လီလီကြယ်သို့ ပြန်ရန် စစ်သင်္ဘောကို စီးခဲ့ကြသည်။ ဝပ်ဒရိုက် (warp drive) ဖြင့်ဆိုလျှင် အရပ်သား သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဖြင့် တစ်လကျော် ကြာမည့်ခရီးကို ရက်အနည်းငယ်အတွင်းပင် ရောက်ရှိနိုင်ပြီး အမြန်နှုန်း အပြည့်ပင် မသုံးခဲ့ရပေ။
လီလီကြယ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး နှစ်ရက်အကြာတွင် ယန်ဟဲ သည် သူ၏ တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ပြီး ပြန်ရောက်လာသည်။
ကျန်းရွီ ကို အိပ်ရာဝင်စေပြီးနောက် လူကြီးသုံးယောက်သည် အောင်ပွဲခံသည့် ပါတီငယ်တစ်ခု ပြုလုပ်ကြသည်။
ဝိုင်ပုလင်းကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း ယန်ဟဲ က သက်ပြင်းချကာ "ကျွန်တော့်ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အမြော်အမြင်က တကယ့်ကို ထိပ်တန်းပဲ!" ဟု ဆိုသည်။
တာနာကာ က လျှာအနည်းငယ် ထစ်နေလျက် "ကျွန်မ ဂြိုဟ်တစ်လုံး ဝယ်တော့မယ်!" ဟု ပြောသည်။
၎င်းမှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ အရင်းအမြစ် နည်းပါးပြီး လူမနေသော ဂြိုဟ်တချို့ကို ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများက ဝယ်ယူကာ လူနေထိုင်နိုင်အောင် ပြုပြင်ဖန်တီးလေ့ရှိကြသည်။ တာနာကာ အခုဆိုလျှင် တစ်လုံးဝယ်နိုင်သော အခြေအနေ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် ကတော့... သူမသည် ယန်ဟဲ ၏ ကော်လာကို ဒေါသတကြီး ဆွဲလိုက်သည်။ "ဘာလို့ တခြားသူရဲ့ မျက်နှာကို ထပ်သုံးနေတာလဲ! ပြန်ပြောင်းလိုက်စမ်း! ပြန်ပြောင်းလိုက်!"
သူမသည် ယန်ဟဲ ၏ မျက်နှာကို လိမ်ဆွဲရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူက အိပ်ပျော်နေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် လည်း အိပ်ပျော်သွားသည်။
တာနာကာ လည်း အိပ်ပျော်သွားသည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် နေရောင်ခြည်များ ဖြာကျလာသည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ယန်ဟဲ နိုးလာပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် နွေးထွေးသော ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခု ရှိနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အလိုအလျောက်ပင် ထိုသူကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
အခြားသူကလည်း သူ့ကို ပင်လယ်မြွေပွေးကဲ့သို့ ပြန်လည် ပွေ့ဖက်ထားသည်။
မျက်လုံးများ မှိတ်ထားလျက်နှင့်ပင် နှစ်ဦးစလုံး အလွန်သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေကြသည်။
ကျန်းမြောင် ၏ အရက်နာကျသံ ပါနေသော အသံအနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာချိန်အထိပင်။
သူမက မေးလိုက်သည်၊ "ရှင်တို့နှစ်ယောက်... ကြမ်းပြင်က မမာဘူးလို့ ထင်နေတာလား?"