ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှာကျွန်တော်ဆေးခန်းတစ်ခုဖွင့်ခဲ့တယ်

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Opened a Clinic in the Apocalypse – Chapter 93 | NovelPing

ခေါင်းစဉ်း- ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် ဆေးခန်းဖွင့်လှစ်ခြင်း – အခန်း (၉၃)

ရှန်ခရိုင်၏ ဗဟိုရင်ပြင်သို့ ဝမ်ချင်လင်နှင့် ရှောက်ဟိန်တို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် လူအများအပြား စုဝေးနေကြပြီးဖြစ်ကာ အားလုံးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆူညံဆူညံ အုံကြွနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်ချင်လင်နှင့် ရှောက်ဟိန်တို့ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆူညံနေသော ရရင်ပြင်ကြီးသည် ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဗဟိုရင်ပြင်တွင် လူတို့ အပြည့်အကျပ် စုဝေးနေကြပြီး အလှမ်းဝေးရာ၌ ရှိနေသူများကပင် ပထမဆုံးအသတ် ကာကွယ်ဆေး ရရှိမည့်သူများထဲတွင် ပါဝင်ခွင့်ရရန် ကံကောင်းလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ အမြန်ဆုံး ပြေးလာခဲ့ကြသည်။

လူများကို စုဝေးစေရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို အားလုံးထံ ကြိုတင်အသိပေးပြီးဖြစ်သဖြင့် အကြည့်အားလုံးသည် ဝမ်ချင်လင်နှင့် ရှောက်ဟိန်တို့ဆီသို့သာ စူးစိုက်ရောက်နေကြသည်။

ဝမ်ချင်လင်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည် - "လူတွေကို သိပ်မြန်မြန်ဆန်ဆန် စုပေးနိုင်တာပဲ"

ချန်ပေါ်ဟိန်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး ပြန်လည်ဖြေကြားသည် - "လူတိုင်းက ဆေးကို ပထမဆုံး ရချင်နေကြတာလေ"

လူအင်အား များပြားလှပြီး အတော့်ကို အတော့်ကို အရေးတကြီး စုစည်းရခြင်းဖြစ်သောကြောင့် အသံချဲ့စက်ပင် မပါလာခဲ့ပေ။ ချန်ပေါ်ဟိန်သည် အသံကျယ်သည့် စိတ်စွမ်းအင်ပိုင်ရှင်တစ်ဦးကို စီစဉ်ပေးကာ ဝမ်ချင်လင်ပြောမည့် စကားများကို လူအုပ်ကြားသို့ တစ်ဆင့်ပြောပြခိုင်းရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချင်လင်က လူတိုင်း သူပြောသည်ကို ကြားနိုင်ကြမည်ဖြစ်ရာ မလိုတော့ကြောင်း ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

ကုသဆေးပုလင်း သုံးလုံး ကျန်ရှိနေသေးပြီး ဝမ်ချင်လင်က ရောဂါကူးစက်ခံထားရသူများကို ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး သူတို့ဘာသာသူတို့ ရွေးချယ်ရန် အခွင့်အရေးပေးလိုက်သည်။

တစ်ခန်းလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်၊ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ မည်သူမျှ ရှေ့သို့ ထွက်မလာကြပေ။

ဝမ်ချင်လင်က လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သဘောပေါက်သွားသည်။ ဇွန်ဘီများနှင့် တိုက်ပွဲတွင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသွားခဲ့ကြသော လူ ခုနစ်ဦးမှအပ ရောဂါကူးစက်ခံထားရသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှိမနေတော့ပေ။ သို့မဟုတ် ပုံမှန်ဆိုလျှင် ယခုထက် ပိုရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဤနေရာ၌ မရှိကြတော့ပေ။

ဇွန်ဘီများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကမ္ဘာကြီးတွင် ရောဂါကူးစက်ခံထားရသူများမှာ အမြဲတမ်းလိုလို အများအပြား ရှိနေတတ်သည်။ ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းတွင်လည်း ထိုသူများ မရှိဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ဝမ်ချင်လင်က ရှန်ခရိုင် စခန်းမှ ဇွန်ဘီများကို ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့သည်မှာ အချိန်အတန်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခင်က ကူးစက်ခံခဲ့ရသူများမှာ ဇွန်ဘီများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည် သို့မဟုတ် အသွင်မပြောင်းမီကပင် စခန်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

တာဝန်ယူမှုရှိသော မည်သည့်အခြေစိုက်စခန်းကမျှ ကူးစက်ခံထားရသူများကို အတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ချင်လင်၏ အကြည့်သည် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုမိန်းကလေးသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားကာ မျက်ရည်များ တိတ်တဆိတ် စီးကျနေသည်။ ငိုထားရသဖြင့် မျက်လုံးများ ရောင်ရမ်းနေပြီး သူမ ငိုနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာနေသည်။ သူမ၏ အပေါင်းအပါများက သူမအား ရုတ်တရက် စကားထပြောမိမည် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော အပြုအမူတစ်ခုခု လုပ်မိမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည့်အလား တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။

အာရုံစိုက်မခံရပါက မိန်းကလေးငယ်သည် သည်းခံနိုင်ကောင်း သည်းခံနိုင်လိမ့်မည်။ သို့သော် ဝမ်ချင်လင်က သူမကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်မူ သူမမှာ ချက်ချင်းပင် ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးချလိုက်တော့သည်။ ထိုအခါ သူမ၏ အပေါင်းအပါများ အလန့်တကြား ဖြစ်သွားကြပြီး အမြန်ဆုံး နှစ်သိမ့်ပေးရန် ကြိုးစားကြသဖြင့် အချို့ဆိုလျှင် သူမ၏ပါးစပ်ကိုပင် လိုက်ပိတ်ပေးကြသည်။

မိန်းကလေးငယ်သည် သူမ၏ အပေါင်းအပါများလက်ထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အသံထွက်ကာ ငိုယိုအော်ဟစ်လိုက်သည် - "သခင်ဝမ်... တောင်ဘက်မြို့က ဇွန်ဘီတွေကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပေးတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲလားဟင်"

အားလုံးက ငိုကြွေးနေသော ထိုမိန်းကလေးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လာကြသည်။ အချို့က ဤမိန်းကလေး ရူးသွားပြီလားဟု တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။ ဇွန်ဘီတွေအပေါ် ကြင်နာပြခြင်းဖြင့် ဘာအကျိုးရှိနိုင်မည်နည်း။ သူတို့က သူများအစာဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကူးစက်ခံရခြင်းမှ ကင်းလွတ်သွားကြမည်လော။

မိန်းကလေးက ငိုယို၍ ပြောသည် - "ကျွန်မအဖေ ကူးစက်ခံခဲ့ရတယ်။ သူက ကျွန်မကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေချင်ဘူး၊ စခန်းကိုလည်း အခက်တွေ့မစေချင်ဘူး၊ အဲဒါကြောင့် သူ တစ်ယောက်တည်း တောင်ဘက်မြို့ကို သွားခဲ့တယ်။ သူက တောင်ဘက်မြို့မှာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်သွားချင်ခဲ့တာပါ။ တောင်ဘက်မြို့က ဇွန်ဘီတွေကို တကယ်ပဲ ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပေးမှာလားဟင်"

မိန်းကလေးငယ်သည် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး အသံထွက်ကာ ဆက်လက်ငိုကြွေးသည် - "တောင်းပန်ပါတယ်... သူတို့ကို ကြင်နာပေးကြပါ၊ ကျွန်မအဖေကို ကြင်နာပေးပါ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ သတ်ဖြတ်စားသုံးတာကို မခံရအောင် လုပ်ပေးပါ..."

သူမသည် သခင်ဝမ်ထံ သွားရောက်ပြီး သူမအဖေကို ကယ်တင်ပေးရန် တောင်းပန်ရန် စဉ်းစားဖူးသည်။ သို့သော် သူမအဖေ၏ ဒဏ်ရာများမှာ အလွန်ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ စခန်းသို့ ပြန်လာရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သူတို့တွင် ပုံဆောင်ခဲ အလုံအလောက်လည်း မရှိခဲ့ပေ။ တစ်ခုခုကို အငှားချေးလိုက်ရလျှင်ပင် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ဦးမည်ဖြစ်ရာ သူတို့တွင် အချိန် လုံလုံလောက်လောက် မရှိခဲ့ပေ!

ဝမ်ချင်လင်သည် ပူဆွေးသောကရောက်နေသော ထိုမိန်းကလေးငယ်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဇွန်ဘီများကို ကာကွယ်ပေးရန် သူ့အား တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းမှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဇွန်ဘီအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီဖြစ်သော ချစ်ရသူများကို ကာကွယ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် သက်သက်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် ဇွန်ဘီများပင် ဖြစ်နေဆဲပေတဲ။

ဝမ်ချင်လင်သည် ရှောက်ဟိန်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်က မှတ်ဉာဏ်အစအနများကို ပြန်ပြောင်းသတိရလိုက်သည်။ မိခင်ဖြစ်သူ ဇွန်ဘီအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်ကို သိသော်လည်း ရှောက်ဟိန်သည် သူမအား ဆက်လက်ကာကွယ်လိုနေဆဲပင်။ ရှောက်ဟိန်၏ ဖခင်က သူ့မိခင်ကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် ရှောက်ဟိန်၏ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားခဲ့ရသည်။

ဝမ်ချင်လင်က ထိုမိန်းကလေးကို ငေးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို ရှောက်ဟိန် သတိထားမိလိုက်ပြီး သူ ဘာတွေတွေးနေမှန်း မသိနိုင်ဖြစ်နေသည်။

"မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ရှောက်ဟိန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ချင်လင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည် - "အဲဒီတုန်းကရော... မင်းလည်း သူမလိုပဲ အစွန်းရောက်တဲ့ အနေအထားမျိုး ရောက်ခဲ့ဖူးလား"

ရှောက်ဟိန် တောင့်သွားသည်။ ဝမ်ချင်လင်က အတိအကျ မပြောခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချင်လင် ဆိုလိုသည်များကို သူ နားလည်လိုက်သည်။

ဝမ်ချင်လင်၏ အသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည် - "ဒီအချိန်ကစပြီး ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော် ပတ်ဝန်းကျင်က ဇွန်ဘီတွေကို လိုက်လံ شکار (မုဆိုးလုပ်ပြီး လိုက်ရှာသတ်ဖြတ်ခြင်း) လုပ်တာတွေကို တားမြစ်လိုက်တယ်။ ဇွန်ဘီတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရရင်တော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ခုခံကာကွယ်လို့ရပေမဲ့ တက်ကြွစွာနဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခွင့် မရှိဘူး။ လူတိုင်း အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်တာကို တွေ့ရှိခဲ့ရင် ပြစ်မှုအခြေအနေရဲ့ ပြင်းထန်မှုအပေါ် မူတည်ပြီး အပြစ်ပေးအရေးယူသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဇွန်ဘီပုံဆောင်ခဲတွေကို ငွေကြေးအဖြစ် ဆက်သုံးတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အလောင်းကောင်တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲလိုမျိုး အခြားပုံဆောင်ခဲတွေကိုတော့ ပုံမှန်အတိုင်း သုံးနိုင်ပါတယ်"

လူအုပ်ကြီးအတွင်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားလေသည်။ သခင်ဝမ်သည် ဇွန်ဘီများကို အမှန်တကယ် ကာကွယ်ပေးချင်နေသည်လား ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်ကြပေ။ ဤသည်မှာ ယုံနိုင်စရာပင် မရှိပါချေ!

သာမန်လူများအတွက်မူ ဇွန်ဘီပုံဆောင်ခဲများသည် ငွေကြေးအဖြစ်သာ သုံးစွဲကြခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားအရာဖြင့် အစားထိုးနိုင်ပေသည်။ သို့သော် စွမ်းအင်ပိုင်ရှင်များအတွက်မူ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်များကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အလွန်အရေးပါပြီး အစားထိုး၍ မရနိုင်ပေ။ စွမ်းအင်ပိုင်ရှင် အချို့က ချက်ချင်းပင် မေးခွန်းထုတ်ကြသည် -

"ဇွန်ဘီတွေက လူတွေကို စားသုံးကြတာလေ။ ကျွန်မတို့သာ သူတို့ကို မသတ်ဘူးဆိုရင် သူတို့က ကျွန်မတို့ဆီကို အလွန်အကျွံ ရောက်လာပြီး တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်။ စွမ်းအင်ပိုင်ရှင်တွေအနေနဲ့ ဇွန်ဘီပုံဆောင်ခဲတွေ မရှိဘဲနဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့စွမ်းအင်တွေကို ဘယ်လိုမှ တိုးမြှင့်လို့ မရနိုင်ဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ အမိန့်က လုံးဝ ယုတ္တိမတန်ပါဘူး"

ဝမ်ချင်လင်၏ အကြည့်မှာ အေးစက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည်။ "ဒီနေ့ကစပြီး လင်မြို့ ပတ်ဝန်းကျင်က ဇွန်ဘီတွေ အားလုံးကို ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်ရဲ့ အပြင်ဘက်ကို စုစည်းပေးသွားမယ်။ ဇွန်ဘီနယ်မြေထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်မသွားသမျှ ကာလပတ်လုံး ဇွန်ဘီတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အလောင်းကောင်တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲတွေကို သုံးလို့ရတယ်ဆိုတာလည်း ငါ ပြောခဲ့ပြီးသားပဲ"

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မျိုးစိတ်ချင်း တခြားစီလေ။ လူတွေက အလောင်းကောင်တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲတွေကို ဘယ်လိုလုပ် သုံးလို့ရမှာလဲ။ တိရစ္ဆာန် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတွေကို လူတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထည့်သွင်းကုသလို့ မရသလိုမျိုးပေါ့"

"ဟုတ်တယ်၊ အလောင်းကောင်တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲတွေကို စုပ်ယူလိုက်ရင် စွမ်းအင်တွေ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားပြီး ကိုယ့်အဖျားတက်လောက်တဲ့အထိ မီးလောင်ပေါက်ကွဲတာမျိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်"

"ဇွန်ဘီပုံဆောင်ခဲကို သုံးတာက ပိုလုံခြုံတယ်"

"ဇွန်ဘီပုံဆောင်ခဲကို သုံးတာက ကျွန်မတို့ရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ပဲ။ သခင်ဝမ်တောင်မှ ကျွန်မတို့ရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို နှုတ်ယူလို့ မရပါဘူး"

"သခင်ဝမ်က ဘာကြောင့် ဇွန်ဘီတွေကို သတ်ဖြတ်တာကို တားမြစ်ချင်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ နားမလည်နိုင်ဘူး။ သူတို့က ဇွန်ဘီတွေ ဖြစ်သွားကြပြီလေ၊ လူတွေကိုပဲ စားတတ်ကြတာ။ လူသားမျိုးွယ်အတွက်ဆိုပြီး ဇွန်ဘီတွေကို တတ်နိုင်သမျှ ရှင်းလင်းပစ်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား"

ရှန်ခရိုင်၏ အကြည့်တို့ ပို၍ အေးစက်သွားသည်။ ဤအချိန်တွင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်က ဝင်ပြောလိုက်သည် - "၁၂ တုန်းကဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗ്യားတို့လိုပါပဲ၊ ဇွန်ဘီတွေကို ရန်သူလို သဘောထားခဲ့ပြီး အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်ချင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်တော် အဲဒီလို မတွောက်တော့ပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဇွန်ဘီတွေဆိုတာလည်း လူတွေပါပဲ။ သူတို့က ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်ကြောင့် သူတို့ရဲ့ သတိလွတ်သွားပြီး စားဖို့လောက်ပဲ သိတဲ့ ဇွန်ဘီတွေ ဖြစ်သွားကြတာပါ။ ခင်ဗ്യားတို့ ဇွန်ဘီတွေကို သတ်မယ်လို့ အော်ဟစ်ကြတဲ့အခါ တစ်နေ့ကျရင် ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ် ပပျောက်သွားပြီး ဇွန်ဘီတွေ လူပြန်ဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာကို ရော တွေးဖူးကြရဲ့လား။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗ്യားတို့ကတော့ ဇွန်ဘီဖြစ်သွားတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ချစ်ရသူတွေကို ဒါမှမဟုတ် တခြားသူတွေကို သတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီကျရင် ခင်ဗ്യားတို့ နောင်တမရကြဘူးလား"

ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ စကားများကြောင့် တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အကယ်၍ ဇွန်ဘီများကို လူနာများအဖြစ် ရှုမြင်မည်ဆိုလျှင် မိမိတို့၏ ဖျားနာနေသော မိသားစုဝင်များနှင့် သူငယ်ချင်းများကို အမှန်တကယ် သတ်ရဲမည့်သူ မည်သူရှိမည်နည်း။

ဇွန်ဘီများကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် သူတို့၏ အော်ဟစ်တောင်းဆိုမှုများမှာ ဇွန်ဘီများမှာ ကုစားရန် လမ်းစမရှိတော့ဟူသော ယုံကြည်ချက်မှ ပေါက်ဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုကြမည် မဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဦးက တုန်ယင်စွာဖြင့် မေးလာသည် - "ဇွန်ဘီတွေ... တကယ်ပဲ ပကတိအတိုင်း ပြန်ကုလို့ ရနိုင်တာလား"

လူတိုင်းက ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဆီသို့ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှည့်ကြည့်ကြပြီး၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကလည်း ရှန်ခရိုင်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အားလုံး၏ အကြည့်များက ရှန်ခရိုင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြရာ သူက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။ တက်ရောက်လာကြသူ အားလုံး၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာကြပြီး သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်က ဆက်ပြောသည် - "ခင်ဗျားတို့ကို ဘာမှ ဝှက်ထားမနေတော့ပါဘူး။ ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော် ဓာတ်ခွဲခန်းက ပြောင်းလဲမှုဆေးရည်ကို သုတေသနပြု လုပ်နေပါတယ်။ ဒီဆေးရည်က ဇွန်ဘီတွေကို လူသားတွေအဖြစ် ပြန်ပြောင်းပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါက လက်ရှိမှာ စမ်းသပ်ဆဲ အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးပြီး ဇွန်ဘီအချို့လည်း လူသားတွေအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲပြီးသွားပါပြီ။ ဖော်မြူလာရဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို သေချာစေဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့ ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေဆဲ အဆင့်မှာ ရှိပါတယ်"

မြေပြန့်တွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်!

လူတိုင်း၏ ခံစားချက်များမှာ တစ်ရှိန်ထိုး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားကြသည်!

အချို့က ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျ၍ ငိုကြွေးကြသည်။ အချို့မှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ထိုနေရာတွင်ပင် သတိလွန်သွားကြသည်။ အချို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖက်တွယ်ထားကြကာ ငိုရမည့်အစား ရယ်ရမည်ကိုပင် မသိတော့ဘဲ သူတို့၏ မျက်နှာပေးများမှာ အလွန်တရာ ရယ်စရာကောင်းနေကြသည်။ အချို့မှာ မရပ်မနား အော်ဟစ်နေကြပြီး အော်ဟစ်နေကြသော ကြက်ကလေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြကာ အော်ဟစ်ခြင်းနှင့် အော်မြည်ခြင်းမှလွဲ၍ သူတို့၏ ခံစားချက်များကို အခြားမည်သို့မျှ ဖော်ပြနိုင်ခြင်း မရှိကြတော့ပေ။

ရှန်ခရိုင်:

ဤအုပ်စုလိုက် လူများ ရူးသွားကြပြီလောဟု ရှန်ခရိုင် သံသယဝင်မိသည်။ သူသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှာလည်း တည်ငြိမ်ပြီး သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့် ပြုံးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရှိနေကြသော လင်မြို့နှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် နာမည်ကို ထိန်းသိမ်းလိုကြသဖြင့် အော်ဟစ်နေကြသော ကြက်ကလေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိုသည့် ဆန္ဒကို အတင်းအကျပ် နှိမ်နှင်းထားကြရသည်။ လင်မြို့က အကျပ်ရိုက်စွာဖြင့် စကားလုံးများကို ခက်ခက်ခဲခဲ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည် - "ဒီ-ဒီ၊ ဒီ-ဒီ ဒီ-ဒီ ဒီ-ဒီ..."

"တကယ်ပါပဲ" ဟု ရှန်ခရိုင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အခုရော သူတို့ ငြိမ်ကျသွားပြီလား"

လင်မြို့က အခြေအနေကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အလን့တကူ ဖြစ်မလာပေ။ အားလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု လွန်ကဲနေကြသည်။ သခင်ဝမ် မိန့်ခွန်းပြောတော့မည်ဖြစ်ရာ လူတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်သွားစေရန် လူအချို့ကို စေလွှတ်၍ ချော့မော့တိတ်ဆိတ်စေရလေသည်။

လူတိုင်း၏ အجهအအား (အားထုတ်မှု) များကြောင့် နေရာဌာနကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

အချို့မှာ လေတက်သည်အထိ ငိုကြွေးကြပြီး ရှန်ခရိုင်၏ ပြောင်းလဲမှုဆေးရည်မှာ အမှန်တကယ် ဟုတ်မဟုတ်ကို မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သောိ ကိစ္စမျိုးတွင် လိမ်ညာလှည့်စား၍ မရကြောင်း သူတို့က အလေးအနက်ထား ပြောဆိုကြသည်။

ရှန်ခရိုင်က သူတို့၏ သနားစရာကောင်းသော ပုံစံများကို အထናအမြင်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ပြောင်းလဲမှုဆေးရည်က အစစ်အမှန်ပါပဲ။ ကိုယ့်မိသားစုနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို ကယ်တင်ချင်တဲ့သူတွေအနေနဲ့ ပုံဆောင်ခဲတွေကို စတင်ပြင်ဆင်ထားလို့ ရပါပြီ။ ဇွန်ဘီ ပုံဆောင်ခဲတွေအပြင် လင်မြို့မှာ ဘယ်လိုပုံဆောင်ခဲမျိုးကိုမဆို လက်ခံသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်"

အခင်းအဖြစ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြန်သည်။

ရှန်ခရိုင်က လင်မြို့ကို ပြောလိုက်သည် - "တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲ အချို့ကို ယူခဲ့ပါ။ အဲဒါတွေက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အန္တရာယ်များသလားဆိုတာကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ပြမယ်"

လင်မြို့က စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းစဉ်က တူးဖော်ရရှိခဲ့သော တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲများ ပါဝင်သည့် အထုပ်တစ်ထုပ်ကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

ရှန်ခရိုင်က ထိုအထဲမှ ပင်ပေါင်ဘောလုံး အရွယ်အစားရှိ မီးခိုးရောင် ပုံဆောင်ခဲလုံးငယ်လေး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် - "ဒါက အလောင်းကောင်တိရစ္ဆာန်ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲက ပုံဆောင်ခဲပဲ"

လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ရှန်ခရိုင်က အလောင်းကောင်တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲထဲမှ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူလိုက်ရာ မစုပ်ယူနိုင်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အကြွင်းအကျန်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူက သေချာစွာ စမ်းသပ်ခံစားကြည့်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည် - "သာမန် အလောင်းကောင်တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုရဲ့ စွမ်းအင်က သာမန် ဇွန်ဘီပုံဆောင်ခဲ ၁၀ ခုရဲ့ စွမ်းအင်နဲ့ ညီမျှလောက်မယ် ထင်တယ်"

ရှန်ခရိုင်က ဆက်ပြောသည် - "ဘာမှ မမှားယွင်းသွားတာကို ငါ ခံစားမိပါတယ်"

လူတိုင်း:

သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ကျယ်ဝန်းသွားကြသည်။ ဝမ်သခင်က တကယ်ပဲ စုပ်ယူလိုက်တာပဲ!

ဒါ့အပြင် တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲထဲက စွမ်းအင်က အဲဒီလောက်တောင် များပြားတာလား။

ထို့နောက် ရှန်ခရိုင်က လူတစ်ယောက်၏ လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိပြီး လှပသော အရောင်အဆင်းရှိသည့် အပြာရောင် ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ လက်ထဲတွင် ကစားနေလိုက်သည်။

ရှန်ခရိုင်က ပြောလိုက်သည် - "ဒါက ပြောင်းလဲပြီးသား အလောင်းကောင်တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲပဲ။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အရွယ်အစားဆိုတော့ အထဲက စွမ်းအင်က သေချာပေါက် စိတ်ပျက်စရာ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လူတိုင်းက ထိုလှပသော ပြောင်းလဲပြီးသား တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲကို ဝမ်သခင် ထိုနေရာမှာတင် မီးလောင်ပေါက်ကွဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်က ရှန်ခရိုင်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ပြီး သူ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် - "ခင်ဗျားရဲ့ အခြေအနေက ထူးခြားတယ်။ ခင်ဗျားက တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲတွေကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူနိုင်ပေမဲ့ စွမ်းအင်ပိုင်ရှင်တိုင်းကတော့ လုပ်နိုင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ ဖြစ်ရပ်က ပုံစံခွဲတစ်ခုအနေနဲ့ ကိုယ်စားမပြုနိုင်သလို၊ ကျွန်တော့် ဖြစ်ရပ်ကလည်း ကိုယ်စားမပြုနိုင်ပါဘူး။ တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲတွေကို ပြန်သယ်သွားပြီး ကျွမ်းကျင်သူတွေကို သုတေသနပြုခိုင်းတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ရှန်ခရိုင်က သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ "အဲဒီလောက်တောင် ရှုပ်ထွေးလို့လား"

ကမ္ဘာပျက်ကပ်က စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ရှင်းပြသည် - "လူ့အသက်တွေနဲ့ ရင်းရတာလေ... ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းနဲ့လည်း သက်ဆိုင်တယ်။ စွမ်းအင်ပိုင်ရှင်တွေက တိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲတွေကို စုပ်ယူလို့ ပေါက်ကွဲကုန်ကြပြီး လူတိုင်းက ခင်ဗျားကို လိမ်ညာလှည့်စားသူလို့ ခေါ်ဝေါ်ကြတာကို ခင်ဗျား လိုချင်လို့လား။ ခင်ဗျားရဲ့ ယုံကြည်ကိုးစားမှုတွေ ထိုးကျသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒါကို ခင်ဗျား လိုချင်သလား"

ရှန်ခရိုင်က မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားသည်။ "ဘယ်သူက ငါ့ကို စော်ကားရဲလို့လဲ!!"

လူတိုင်း:

ကမ္ဘာပျက်ကပ်:

ကမ္ဘာပျက်ကပ်က သူ၏ နားထင်ကို နှိပ်နယ်လိုက်ပြီး လင်မြို့ကို ပြောလိုက်သည် - "ဒီတိရစ္ဆာန် ပုံဆောင်ခဲတွေကို နောက်ထပ် သုတေသနပြုဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့ ပြန်သယ်သွားရမယ်။ အမြန်ဆုံး အဖြေတစ်ခုကို ခင်ဗျားတို့ဆီ ပေးပို့ပေးပါမယ်"

ဤသည်မှာ အဘယ်မျှလောက် ဘေးကင်းလုံခြုံသော နည်းလမ်းဖြစ်သနည်း။ သဘာဝကျစွာပင် မည်သူမျှ သဘောမတူဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

ဆေးရည်စမ်းသပ်ရန်အတွက် လူ ခုနစ်ဦးမှာ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ကာကွယ်ဆေး စမ်းသပ်မှုအတွက် လူ ၁၀ ဦးကို ရွေးချယ်ရန် ဖြစ်လေတော့သည်။

ဝမ်သခင်က သူတို့ကို ရွေးချယ်ပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်လျက် လူတိုင်းက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် စောင့်မျှော်နေကြလေသည်။