Title: I Opened a Clinic in the Apocalypse – Chapter 92 | NovelPing

မြောင်ဘို ၏ ကားမှာ အလှမ်းဝေးဝေးတွင် ရပ်ထားခဲ့ပြီး သူက အဆင့်မြှင့်လာသော ဖုတ်ကောင်ခွေးရိုင်းကို အလွန်ပင် မုန်းတီးနေ၏။ ပျံ့ကျဲနေသော ပုပ်ပွနေသည့် အသားစများနှင့် သွေးကွက်များကို ကြည့်ကာ ယင်းကို တစ်ချက်သပ်ချလိုက်ပြီး လုံးဝ ငြိမ်ကျသွားစေလိုသည့် ဆန္ဒများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

မြောင်ဘို နှင့် ရှောင်ဟိန်တို့ ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် မြောင်ဘို ၏ ဆင်းရဲဒုಕ္ခရောက်နေသော အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ဖုတ်ကောင်ဝံပုလွေတစ်ကောင်မှာ အဆင့်မြှင့်ထားသော ဖုတ်ကောင်ခွေးရိုင်း၏ ကိုက်ဖြတ်ခြင်းခံရကာ ဦးခေါင်းပြတ်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ U ပုံစံ ကွေးသွားကာ ချဉ်းကပ်လာသော အခြားဖုတ်ကောင်ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို လက်သည်းများဖြင့် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။

လက်သည်းချက်မှာ မြောင်ဘို ၏ ကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားသဖြင့် နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ ထိုဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသော ဖုတ်ကောင်ဝံပုလွေမှာ သူ၏ ခေါ်ဆောင်စွမ်းရည်နှင့် အနီးကပ် ချိတ်ဆက်နေသည့် သူ့အစွမ်းဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဖုတ်ကောင်ဝံပုလွေပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဖုတ်ကောင်ဝံပုလွေမှာ လုံးဝ သေဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရုန်းကန်ကာ ထရန်ကြိုးစားသော်လည်း မထနိုင် ဖြစ်နေသည်။

ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကို အံတုရင်း မြောင်ဘို က သူ၏ စွမ်းရည်ကို အမြန်ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဖုတ်ကောင်ဝံပုလွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း စွမ်းရည်ပြန်ရိုက်ခတ်မှု (ဘက်ခ်လက်ရှ်) ကြောင့် သူ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ ယိုစီးလာခဲ့ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်အမင်း နာကျင်ကိုက်ခဲကာ ပေါက်ထွက်မတတ် ဖြစ်နေ၏။

မြောင်ဘို ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့သော ကျန်ရှိနေသည့် ဖုတ်ကောင်ဝံပုလွေမှာ အဆင့်မြှင့်ထားသော ဖုတ်ကောင်ခွေးရိုင်း၏ အာဏာစက်အောက်သို့ ကျရောက်သွားကာ သေနာသေမတိုက်ခိုက်တော့ဘဲ လှည့်ထွက်ကာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းသို့ မြောင်ဘို လွှတ်လိုက်သော စစ်သားများမှာ ထိုနေရာတွင် မရှိကြပေ။ ဤနေရာတွင် ဖုတ်ကောင်ရိုင်းကို တိုက်ခိုက်နေကြသူများမှာ ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းမှ လူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

သေနတ်ကိုင်ထားသော အဖွဲ့ဝင်အချို့က ပစ်ခတ်ခဲ့ကြသော်လည်း မည်သည့်ကျည်ဆန်မျှ အဓိက အချက်အချာကျသော နေရာများကို မထိမှန်ခဲ့ပေ။ အဆင့်မြှင့်ထားသော ဖုတ်ကောင်ခွေးရိုင်းမှာ တစ်ဖန် ခုန်ပေါက်သွားလာနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ချန်ဗိုဟេងက သူ၏ သတ္တုလှံကို တစ်ဖန် ပစ်ပေါက်လိုက်သော်လည်း အဆင့်မြှင့်ထားသော ဖုတ်ကောင်ခွေးရိုင်းက ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။ အဆင့်မြှင့်ထားသော ဖုတ်ကောင်ခွေးရိုင်း မြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဖန်ရှန်လုံက မြေပြင်ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ဖုတ်ကောင်ခွေးရိုင်း၏ ခြေလက်များကို ရစ်ပတ်တားဆီးလိုက်သည်။ ကျည်ဆန်များ ဝဲပျံလာကာ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို နောက်ဆုံးတွင် ထိမှန်သွားခဲ့သော်လည်း ကံဆိုးစွာဖြင့် အချက်အချာကျသည့် နေရာကို မထိပေ။ အဆင့်မြှင့်ထားသော ဖုတ်ကောင်ခွေးရိုင်းမှာ လဲကျသွားခြင်း မရှိဘဲ ပိုမို ရူးသွပ်လာကာ ဟိန်းဟောက်လျက် ဖန်ရှန်လုံထံသို့ ခုန်ပျံဝင်ရောက်လာသည်။ ဖန်ရှန်လုံနှင့် အဆင့်မြှင့်ထားသော ဖုတ်ကောင်ခွေးရိုင်းကြားတွင် မြေသားဒိုင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားပြီး ဖန်ရှန်လုံမှာ တိုက်ခိုက်အားကြောင့် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

အဆင့်မြှင့်ထားသော ဖုတ်ကောင်ခွေးရိုင်းက ဖန်ရှန်လုံထံသို့ ခုန်ကူးသွားစဉ် သတ္တုလှံနှစ်လက်ကို အစဉ်လိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ အဆင့်မြှင့်ထားသော ဖုတ်ကောင်ခွေးရိုင်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ပထမလှံကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဒုတိယလှံကိုမူ မရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ပေ။ ရှည်လျားသော သတ္တုလှံတစ်လက်မှာ အဆင့်မြှင့်ထားသော ဖုတ်ကောင်ခွေးရိုင်း၏ ဦးခေါင်းထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်သွားပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပြိုလဲကျသွားတော့သည်။

ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်လှသော ဖုတ်ကောင်ခွေးအုပ်ကြီးမှာ အရပ်မျက်နှာအမျိုးမျိုးသို့ ကွဲထွက်ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ချန်ဗိုဟេងမှာ ရှုပ်ထွေးပွတ်သီးနေသော တိုက်ပွဲနယ်မြေကို ကြည့်ရင်း အပြင်းအထန် မောဟိုက်နေသည်။ ထိုနေရာတွင် အစားခံလိုက်ရသည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ အကြွင်းအကျန်များ၊ ကိုက်ဖြတ်ခံရသော်လည်း အစားမခံရသေးသော အသေကောင်များနှင့် ဒဏ်ရာရရှိထားသူများ ရှိနေကြကာ အားလုံးက ၎င်းတို့၏ မည်းတက်နေသော ဒဏ်ရာများကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ထွက်ပြေးသွားကြသော ဖုတ်ကောင်ခွေးအုပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ဗိုဟេងမှာ ကျိန်ဆဲမိတော့သည်။ ရှေးတုန်းက အိမ်မွေးကြောင်နှင့် ခွေးတွေ အများကြီး ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဖုတ်ကောင်ကြောင်များနှင့် ဖုတ်ကောင်ခွေးများကလည်း ထိုမျှပင် ရှိနေကြပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ လူသားများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဖုတ်ကောင်များထက်ပင် ပိုမို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေကြသည်။

ဂုဏ်ယူ ဝမ်းမြောက်စရာ တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ မြို့တော်အတွင်း ခြင်္သေ့၊ ကျားနှင့် အခြားသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို မွေးမြူခွင့် မပြုထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အကယ်၍ ပြိုလဲသွားသော မြို့တော်သာ ဖုတ်ကောင်ခြင်္သေ့များနှင့် ဖုတ်ကောင်ကျားများ၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရပါက လူသားများ နေထိုင်စရာ နေရာ လုံးဝ ကျန်ရစ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

မြောင်ဘို နှင့် ရှောင်ဟိန်တို့ လျှောက်လာကြရာ ဒဏ်ရာရ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ "သခင်လေး မြောင်ဘို၊ ဆရာဝန် မြောင်ဘို ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်ကြပါဦး။ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး ကူးစက်ခံထားရပါပြီ၊ ကျောက်မျက်ဆန်တွေ အားလုံးကိုလည်း ပေးပါ့မယ်။"

ချန်ဗိုဟេងက မျက်နှာကို သုတ်လိုက်ပြီး မြောင်ဘို ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ တစ်ခုခု ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် တစ်ချိန်လုံး ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော မြောင်ဘို က လေပြင်းတစ်တိုက်ကဲ့သို့ ပြေးထွက်လာသည်။ "အဖေဗျို့၊ ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းဆောင် အခြေအနေ မကောင်းဘူး။ ခင်ဗျား၊ ခင်ဗျား သူ့ကို ကုသပေးနိုင်မလား။"

မြောင်ဘို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သွေးသံရဲရဲနှင့် ထိပ်ပြောင်နေသော လူတစ်ဦး မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး နီရဲနေသော မျက်လုံးများနှင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပေါင်နှစ်ရာ လေးသော ဝဝကစ်ကစ် ကလေးငယ်တစ်ဦးလို မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရသည်။ မြောင်ဘို မှာ အားနည်းသလို ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ပုံစံကြောင့် အနည်းငယ် ကျဉ်းကြပ်လာသလို ခံစားရသည်။ သူက တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် လူမိုက်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးနှင့် ပိုတူနေပေသည်။

မြောင်ဘို အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ "သူ သေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကုသစရာ မလိုပါဘူး။"

ငယ်သားများက ၎င်းတို့၏ ကြံ့ခိုင်ကြီးမားသော ခေါင်းဆောင်ကြီးကို သနားကြင်နာသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

မြောင်ဘို ၏ အားနည်းဟန်ဆောင်မှုမှာ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ သူက မျက်နှာမှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်မှ ထရပ်လိုက်ပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။ "အဖေဗျို့၊ ကျွန်တော် စွမ်းရည်ပြန်ရိုက်ခတ်လို့ ခံစားလိုက်ရတာ၊ ဖုတ်ကောင်ဝံပုလွေတွေ အကုန်လုံးလည်း ပျောက်ကုန်ပြီ။"

ရှောင်ဟိန်က ကပ်စေးစေးဖြစ်နေသော ကြံ့ခိုင်ကြီးမားသည့် လူသား၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး မြောင်ဘို ထံ အတင်းတိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာကာ တွယ်ကပ်ခြင်း မပြုနိုင်အောင် တားဆီးလိုက်သည်။ "သူက မင်းအဖေမဟုတ်ဘူး။ အရေးမပါတဲ့ ကိစ္စတိုင်းအတွက် သူ့ဆီကို မပြေးလာနဲ့။ မင်းလည်း ကြီးပြင်းဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

မြောင်ဘို -

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံး -

အချို့မှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။

မြောင်ဘို မှာ အားနည်းဟန်ဆောင်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး သာမန်အတိုင်း နေထိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူက ရှောင်ဟိန်ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်ချင်သော်လည်း မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေသည်။ အင်အား ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ရှင်းလင်းနေသည် — ရှောင်ဟိန်က သူ၏ လက်ညှိုးကို တစ်ချက်လှုပ်ရုံဖြင့် သူ့ကို အလွယ်တကူ ဖိချပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လက်အောက်ငယ်သားများနှင့်အတူ ဘေးနောင်တွင် ရိုရိုသေသေ ရပ်နေလိုက်ပြီး နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ဖန်တီးရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

မြောင်ဘို က ဖန်ရှန်လုံကို တွဲပြီး လျှောက်လာသည်။ ဖန်ရှန်လုံမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပုံရပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းက သူ့အား ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေနေသည်။ "သခင်လေး မြောင်ဘို၊ သူ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနိုင်မလား။ ဆေးဖိုးကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။"

အဓိက အခြေစိုက်စခန်း၏ ကနဦးခေါင်းဆောင်ဟောင်းအား ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ရှိနေသည်ကို မြင်ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သနားစရာ ကောင်းလှပေသည်။ ဖန်ရှန်လုံမှာ လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်း ပျက်စီးသွားခြင်းနှင့်အတူ သူ၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုနှင့် ယုံကြည်ချက်တို့ကိုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ သူက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီး မှိုင်းညို့လာခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ အခြေအနေရှိနေသော ဖန်ရှန်လုံကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ဟိန်၏ စိတ်ခံစားချက်များမှာလည်း ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းမှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဖန်ရှန်လုံမှာလည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မြင့်မားသော ရာထူးနေရာတစ်ခုကို ရယူထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် အဆုံးတွင် ဤမျှလောက် ရူးသွပ်သွားခဲ့ရသည်ကိုမူ ရှင်းလင်းစွာ မသိရပေ။ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုလုံးကို သူ့နှင့်အတူ မြေမြှုပ်ပစ်လိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ စိတ်နှလုံးများကို အေးစက်စေခဲ့ပြီး သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု အားလုံးကို အလဟဿ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

မြောင်ဘို မှာ ထိုအချိန်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို မသိရှိခဲ့ပေ။ ယခုလက်ရှိ ဖန်ရှန်လုံမှာ စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရပြီး မြောင်ဘို ၏ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအပေါ် ဂရုစိုက်မှုသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် အစွန်းရောက်သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့မိပေလိမ့်မည်။

ဖန်ရှန်လုံတွင် စွမ်းအားရော တစ်ဦးချင်းစီ၏ စွမ်းရည်များပါ ရှိနေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက လင်ချန်အခြေစိုက်စခန်းကို သူ တည်ထောင်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ မြောင်ဘို က ဖန်ရှန်လုံနှင့် မြောင်ဘို တို့ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဦးက အင်အားကို ကိုယ်စားပြုပြီး အခြားတစ်ဦးက ဉာဏ်ပညာကို ပံ့ပိုးပေးနေသော တွဲဖက်စုံတွဲ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

မြောင်ဘို က ဖန်ရှန်လုံ၏ ပြတ်ထွက်နေသော လက်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ "လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ဆို အဆင်မပြေဘူး မဟုတ်လား။"

ဖန်ရှန်လုံက သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သူက မြောင်ဘို ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ရှောင်ဟိန်ကိုသော်လည်းကောင်း မကြည့်ဘဲ သူ၏ မုန်းတီးမှုများကို ထုတ်ဖော်ပြသမိမည်ကို စိုးရိမ်နေပုံရသည်။

မြောင်ဘို က မြောင်ဘို ၏ စွမ်းရည်မှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် သူ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ပါသော အကြည့်များဖြင့် ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "သခင်လေး မြောင်ဘို၊ ဖန်ရှန်လုံရဲ့လက်ကို ကုသပေးနိုင်မလား။"

မြောင်ဘို က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကုပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စွမ်းရည်ပမာဏ အများကြီးတော့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။"

မြောင်ဘို သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဖန်ရှန်လုံမှာ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လာပြီး သူ၏ ခံစားချက်များမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သို့သော် မြောင်ဘို ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှောင်ဟိန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်မူ သူသည် မျှော်လင့်ချက် မီးပွားလေး တရှိန်ထိုး ပွင့်လာခဲ့သည်ကို ပြန်လည် ငြှိမ်းသတ်လိုက်ကာ အကြည့်များကို ပြန်လည် ချလိုက်သည်။

ရှောင်ဟိန်သာ ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး မြောင်ဘို က သူ့ကို ကူညီမည် မဟုတ်ပေ။

မြောင်ဘို မှာ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး လက်မလျှော့လိုပေ။ "သခင်လေး မြောင်ဘို၊ ဖန်ရှန်လုံရဲ့လက်ကို သာ ကုသပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်တွေက ခင်ဗျားကို ပိုင်ဆိုင်သွားပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဖန်ရှန်လုံကို ကူညီပေးပါလား။"

မြောင်ဘို က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက ကိုယ့်အတွက်ပဲ ကိုယ် ကိုယ်စားပြုလို့ရတယ်။ ဖန်ရှန်လုံအတွက် ကိုယ်စားပြုပေးလို့ ရလို့လား။"

မြောင်ဘို က ဖန်ရှန်လုံထံသို့ အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တုံ့ပြန်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရလာစေရန် မျှော်လင့်ကာ စကားထွက်ပြောပြီး အညံ့ခံရန်၊ နောင်တွင် လက်နှစ်ဖက်စလုံး ကောင်းမွန်သူ တစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန် တိုက်တွန်း အားပေးလိုက်သည်။ သို့သော် ဖန်ရှန်လုံမှာ ခေါင်းကို ငုံ့ထားလျက်ဖြင့် ငြိမ်သက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"စကားတစ်ခွန်းလောက် ပြောပါဦး!" မြောင်ဘို မှာ စိတ်ပူပန်လာကာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကန်ကျောက်ချင်စိတ်များ ပေါ်လာသည်။

ဖန်ရှန်လုံက မြောင်ဘို ၏ ပခုံးပေါ်တင်ထားသော လက်ကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ စိတ်ထဲတွင် ခဏတာ ရုန်းကန်ပြီးနောက် သူသည် မြောင်ဘို ကို အဆုံးတွင် မော့ကြည့်လာသည်။ "ကျွန်တော် ကျွန်တော့်အသက်နဲ့ ခင်ဗျားကို အမှုထမ်းဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။"

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အသက်တွေက ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့မှာ တခြား အသုံးဝင်တဲ့ အချက်တွေ ရှိတယ်။" မြောင်ဘို က လူတစ်ဝက်စာခန့် ရှိသော စွမ်းအင်ဘောလုံး တစ်ခုကို လက်ထဲတွင် ဖန်တီးလိုက်ပြီး ဖန်ရှန်လုံဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဖန်ရှန်လုံ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ညာဘက်လက်မောင်းတို့မှာ ထိုစွမ်းအင်ဘောလုံးဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ "ငြိမ်ငြိမ်နေပြီး လက်ပြန်ပေါက်လာတာကို စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်နေလိုက်ပါ။"

မြောင်ဘို က ဖန်ရှန်လုံကို ဆက်လက် အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာရသူများဘက်သို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။ "ဒီဒဏ်ရာတွေက ဖုတ်ကောင်ခွေးတွေကြောင့် ဖြစ်လာတာလား။"

ဒဏ်ရာရသူများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာကြပြီး ခေါင်းများကို အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြကြသည်။ ဖုတ်ကောင်ခွေးများကြောင့်သာ ဒဏ်ရာရခဲ့ကြခြင်းမှာ ကံကောင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့သည် ဖုတ်ကောင်ဝံပုလွေရိုင်းတစ်ကောင်၏ ကိုက်ခဲခြင်းကို ခံခဲ့ရပါက ရှောင်ဟိန်၏ ဖုတ်ကောင်ဝံပုလွေကဲ့သို့ပင် အသက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ချန်ဗိုဟេងက စည်းကမ်းချက်များကို နားလည်သည်။ "သူတို့ရဲ့အသက်တွေကို ကယ်တင်ပေးပါ မြို့တော်ဝန်မင်း။ ဈေးနှုန်းကိစ္စက ပြဿနာ မရှိပါဘူး။"

မြောင်ဘို က ရှင်းပြလိုက်သည် - "ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်မှာ ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ် တိုက်ဖျက်ရေးဆေးနဲ့ ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ် ကာကွယ်ဆေးတွေကို တီထွင်ပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော် ဒီကိုလာတာက ဆေးစမ်းသပ်ဖို့အတွက်ပါ။ ဆေးစမ်းသပ်မှုမှာ စေတနာ့ဝန်ထမ်း လုပ်မယ့်သူတွေကို တိုက်ဖျက်ရေးဆေး ဆယ်ဒုနဲ့ ကာကွယ်ဆေး ဆယ်ဒုတို့ကို အခမဲ့ ပေးအပ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

နေရာတစ်ခုလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်!

ထို့နောက် -

"ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော်ပါ! ကျွန်တော် ဆေးစမ်းသပ်မှုအတွက် စေတနာ့ဝန်ထမ်း လုပ်ပါတယ်!"

"ကျွန်တော်လည်း စေတနာ့ဝန်ထမ်း လုပ်ပါတယ်!"

"ကျွန်တော့်ကိုလည်း ထည့်ပေးပါ!"

ဒဏ်ရာရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ အားလုံးနီးပါးမှာ ဆေးစမ်းသပ်မှုအတွက် စမ်းသပ်ခံလူနာ ဖြစ်လာရန် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။

"ဆူညံနေတာတွေ ရပ်ကြတော့! မြို့တော်ဝန်မင်း စကားပြောတာကို အဆုံးထိ နားထောင်စမ်းပါ!" ချန်ဗိုဟេងမှာ ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးကို တားဆီးရန်အတွက် အသံကို မြှင့်ပြောရလေသည်။

အကြည့်အားလုံးမှာ မြောင်ဘို ထံတွင်သာ စုပြုံနေကြသည်။ သူက ဆက်ပြောသည် - "တိုက်ဖျက်ရေးဆေးနဲ့ ကာကွယ်ဆေးတွေကို တီထွင်ပြီးပြီဆိုပေမဲ့ အရင်က တစ်ခါမှ မစမ်းသပ်ရသေးပါဘူး။ စမ်းသပ်ခံမယ့်သူတွေက ပထမဆုံး အသုံးပြုရမယ့်သူတွေ ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အန္တရာယ်တွေကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပါတယ်။"

"ကျွန်တော် အန္တရာယ်တွေကို မကြောက်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်ကို လုပ်ခွင့်ပေးပါ!"

"ကျွန်တော်တို့လည်း အန္တရာယ်တွေကို မကြောက်ပါဘူး။ သခင်လေး မြောင်ဘို ရဲ့ လက်ထဲကနေ ထွက်လာတဲ့ ဘယ်အရာမဆို ပြဿနာရှိစရာ မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် ကာကွယ်ဆေး စမ်းသပ်ခံလူနာ ဖြစ်ချင်ပါတယ်။"

ချန်ဗိုဟេងက သူတို့ကို တိတ်ဆိတ်စေရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး မြောင်ဘို ကို မေးလိုက်သည် - "စမ်းသပ်ခံလူနာတွေအတွက် လိုအပ်ချက်တွေများ ရှိပါသလား မြို့တော်ဝန်မင်း။"

မြောင်ဘို က ပြန်ဖြေသည် - "တိုက်ဖျက်ရေးဆေးအတွက်ဆိုရင်တော့ ကူးစက်ခံထားရတဲ့သူတွေကို တိုက်ကျွေးရပါမယ်။ ကာကွယ်ဆေးအတွက်ကတော့ ဘယ်လိုလိုအပ်ချက်မှ မရှိပါဘူး။"

ချန်ဗိုဟេងက အကြံပြုသည် - "အခြေစိုက်စခန်းကို အရင်ဆုံး ပြန်ကြပြီး လူတွေရှေ့မှာပဲ စမ်းသပ်ခံမယ့်သူတွေကို ရွေးချယ်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ။ ဒီနေရာမှာပဲ ခွဲတမ်းတွေ ဖြန့်ဝေမယ်ဆိုရင် တခြားသူတွေအတွက် တရားမျှတမှု မရှိသလို ဖြစ်သွားမယ်။ ဘယ်လိုထင်လဲ မြို့တော်ဝန်မင်း။"

မြောင်ဘို က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည် - "ကောင်းတဲ့ အကြံပါပဲ။"

ဒဏ်ရာရသူများ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှိနေသော မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်မှာ ချက်ချင်းပင် မှေးမှိန်သွားသည်။ အခြေစိုက်စခန်းတွင် လူဦးရေ တစ်သောင်းကျော် ရှိနေပြီး ဆေးပမာဏ အားဖြင့် အဆယ့်ကိုးခုသာ ရှိသဖြင့် ၎င်းတို့ ရွေးချယ်ခံရရန် အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှပေသည်။

ချန်ဗိုဟេងက သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သတိပြုမိသဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "မြို့တော်ဝန်မင်း၊ ဒီ လူခုနစ်ယောက်က ပိုပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားကြတာပါ..."

မြောင်ဘို က လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ရှောင်ဟိန်က တိုက်ဖျက်ရေးဆေး ထည့်ထားသောဘူးကို သူ့အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

မြောင်ဘို က ဘူးကို ဖွင့်လိုက်ရာ သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီစဉ်ထားသော ဖျော့တော့တော့ အနီရောင် တိုက်ဖျက်ရေးဆေး ပုလင်းငယ် ဆယ်လုံး ပေါ်လာသည်။ သူသည် ခုနစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ချန်ဗိုဟេងအား ပေးအပ်လိုက်ပြီး ချန်ဗိုဟេងက ဂရုတစိုက် လက်ခံယူကာ ဒဏ်ရာရသူ ခုနစ်ဦးအား တစ်ဦးလျှင် တစ်ပုလင်းစီ ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။

သူတို့ ခုနစ်ဦးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး အဖုံးများကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဖယ်ရှားကာ ဆေးကို စုပြုံသောက်သုံးလိုက်ကြသည်။

မြောင်ဘို က ပြောလိုက်သည် - "ခွံဗူးခွံသီးတွေကို ပြန်ပေးပါ။ မဖျက်ဆီးမိစေနဲ့။"

အရင်းအမြစ်များမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသဖြင့် ပုလင်းငယ် တစ်လုံးတလေမျှပင် အလဟဿ မဖြစ်စေရပေ။ ၎င်းတို့ကို ဆေးကြောသန့်စင်ကာ ပိုးသတ်ပြီး ပြန်လည် အသုံးပြုသွားမည် ဖြစ်သည်။

ချန်ဗိုဟេងက အလွတ်ပုလင်းများကို လိုက်လံသိမ်းဆည်းကာ မြောင်ဘို ထံသို့ ပြန်လည် ပေးအပ်လိုက်သည်။ မြောင်ဘို က ၎င်းတို့ကို ဘူးထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖန်ရှန်လုံဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကုသမှုမှာ ပြီးဆုံးသေးခြင်း မရှိသေးသော်လည်း သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ အကုန်လုံးနီးပါး သက်သာပျောက်ကင်းသွားပြီ ဖြစ်ပြီး စွမ်းအင်ဘောလုံး အားလုံးမှာလည်း သူ၏ ပြတ်တောက်နေသော လက်မောင်းနေရာတွင် စုစည်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန်ရှန်လုံနှင့် မြောင်ဘို နှစ်ဦးစလုံးမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော ဆေးဝါးကြောင့် အံ့အားသင့် မိသွားကြသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွင် သုံးနှစ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် တိုက်ဖျက်ရေးဆေးနှင့် ကာကွယ်ဆေးတို့မှာ အဆုံးတွင်တော့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"အခြေစိုက်စခန်းကို ပြန်ကြစို့။"

ဆေးဝါးများသည် အာနိသင်ပြရန် အချိန်ယူရပေမည်။ ဒဏ်ရာရသူများကို ယာဉ်များပေါ်သို့ တင်ပေးကြပြီး မြောင်ဘို က ဖန်ရှန်လုံကို ကူညီတွဲပေးထားသည်။

ချန်ဗိုဟេងက တခြားသူများကို အသိပေးပြီးနှင့်ပြီဖြစ်ရာ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ ဤသတင်းကောင်းကို မျှဝေခံစားရန်နှင့် ဆေးစမ်းသပ်မှု ရလဒ်များကို ကိုယ်တိုင်မျက်စိဖြင့် တွေ့မြင်ကြရန် စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။

"ဖန်ရှန်လုံနဲ့ မြောင်ဘို တို့ကို ဘာခိုင်းဖို့ လုပ်ထားတာလဲ။" မြောင်ဘို တစ်ခုခု ကြံစည်နေပြီဆိုသည့် အာရုံခံစားချက် ရှောင်ဟိန်တွင် ရှိနေသည်။

သူတို့ ရောက်ရှိလာစဉ်က မြောင်ဘို မောင်းနှင်လာခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ရှောင်ဟိန်၏ အလှည့် ဖြစ်လာသည်။ မြောင်ဘို က ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် သဘာဝကျကျ ထိုင်နေလိုက်သည်။ "လူတွေအနေနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ နီးကပ်စွာ ထိတွေ့နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး တစ်ရပ် ပေးချင်တယ်လို့ ခင်ဗျား မပြောခဲ့ဘူးလား။ ကျွန်တော် ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်လို့ ထင်တယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်ထဲမှာ လူသစ်တွေ အများကြီး ရှိလာဦးမှာပဲလေ။ ကျွန်တော်တို့အားလုံးက လူသားတွေချည်းပဲ ဖြစ်နေမှတော့ လူသားတွေ မျိုးတုံးပျောက်ကွယ်သွားတာကို ကျွန်တော် ဒီအတိုင်း လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ သူတို့ကို ကျွန်တော်နဲ့ရော၊ ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်နဲ့ပါ နီးကပ်စွာ ဆက်ဆံနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး တစ်ရပ် ပေးချင်ပါတယ်။"

ရှောင်ဟိန် စိတ်အေးသွားရပြီး တစ်စုံတစ်ရာ မမှန်ကန်ကြောင်း အလိုလို ခံစားလိုက်ရသည်။ "ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ အခွင့်အရေး ပေးဖို့ စဉ်းစားထားတာလဲ။"

မြောင်ဘို က ပြန်ဖြေသည် - "ဖန်ရှန်လုံနဲ့ မြောင်ဘို တို့ကို ရှန်ခရိုင် ကို ဆက်ခံထိန်းသိမ်းခိုင်းမှာပါ။ ဒီကစပြီး ရှန်ခရိုင် က ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းလိုမျိုး တူညီတဲ့ ဆက်ဆံမှုကို ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ သင့်လျော်တဲ့ လူစာရင်းကို ရှာတွေ့တာနဲ့ ယူးခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းကို ပြန်လည် တည်ဆောက်သွားမယ်။ ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်နဲ့ အနီးစပ်ဆုံး ရှိတဲ့ ခရိုင်သုံးခုက လူသားတွေ စုဝေးရာ နေရာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

ရှောင်ဟိန် -

ရှောင်ဟိန်: "ခင်ဗျားကလေ..."

မြောင်ဘို က ရဲတင်းပြီး ပြတ်သားကာ အကြံအစည် ရလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း လက်တွေ့ အကောင်အထည်ဖော်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူက တကယ်ကို သူ့ကိုယ်ပိုင် ဟန်ပန်စတိုင် ရှိသူပင် ဖြစ်သည်။

မြောင်ဘို က မေးလိုက်သည် - "ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ရှောင်ဟိန်က ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြုံးလိုက်သည် - "ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ခင်ဗျား လုပ်ချင်တာ လုပ်ပါ။ ကျန်တာကို ကျွန်တော် ကူညီပေးပါ့မယ်။"

မြောင်ဘို ကဲ့သို့သော ဖုတ်ကောင်လေးမှာ တကယ်ကို အကြင်နာတရား အရှိဆုံးလူသား ဖြစ်ကြောင်း၊ သူ ရွေးချယ်ခဲ့မိသည်မှာ မှားယွင်းမသွားကြောင်း ရှောင်ဟိန် တစ်ဖန် ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရပေသည်။