ဝမ်ချင်းလင်းက စွန့်ပစ်စက်ရုံမှာ သွေးပင်စည်ပန်း လေးပင် ချန်ထားခဲ့ဖူးတာကို သတိရလာပြီး သွားကြည့်ဖို့ စီစဉ်လိုက်သည်။
လမ်းလျှောက်ရတာ ပျင်းရိနေသဖြင့် လမ်းဘေးက ကျပန်းကားတစ်စီးကို ရွေးကာ ကားမောင်းထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။
စက်ရုံအပြင်ဘက်က သေဆုံးနေတဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေက အတော်လေး ပုပ်ပွယိုယွင်းနေပြီဖြစ်ပြီး အရိုးစုတွေသာ ကျန်တော့သည်။ စူးရှရွံရှာဖွေစရာ အနံ့ဆိုးကြီးက တစ်ဝိုက်လုံးမှာ ပျံ့နှံ့နေ၏။
မသိလိုက်မသိဘာသာနဲ့ သူ့အိမ်ကို ပြန်ရောက်လာတာ တစ်လနီးပါး ရှိသွားခဲ့ပြီ။ ဒီတစ်လတာ ကာလက ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ဖြစ်ပွားကတည်းက သူ အပျော်ရွှင်ရဆုံးနဲ့ အပေါ့ပါးဆုံး အချိန်ကာလပါပဲ။ အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်စရာမလို၊ အခြေစိုက်စခန်းတွင်းက အစားအစာပြဿနာတွေအတွက် ခေါင်းစားစရာမလိုသလို ရိက္ခာအတွက် အပြင်ထွက်ပြီး အသက်စွန့်စရာလည်း မလိုတော့ပေ။
သူ့မှာ ဘယ်သူ့အသက်ရှင်ရေး၊ သေရေးအတွက်မှ တာဝန်ယူစရာမရှိဘဲ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ကင်းတဲ့ ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်နေရပါပြီ။
ပုပ်သိုးနေတဲ့ အသားစိုင်တွေနဲ့ အရိုးစုတွေကို ကျော်ဖြတ်ကာ စက်ရုံထဲကို လျှောက်ဝင်သွားလိုက်သည်။
မြေပြင်ပေါ်မှာ ဘာမှမရှိတော့ပေ။ သူ ချန်ထားခဲ့ဖူးတဲ့ သွေးစက်တွေတောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မြေမျက်နှာပြင် အပေါ်ယံလွှာပါ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး မြေကြီးတွေနဲ့အတူ ဘာမှန်းမသိတဲ့ အရာတစ်ခုက စားသုံးသွားခဲ့ပုံရသည်။
ဝမ်ချင်းလင်းက ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်အတွက် အံ့သြနေတုန်းမှာပဲ ညှီစော်နံ့တစ်မျိုးနဲ့အတူ နောက်ဘက်ကနေ လေိုက်တစ်ချက် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။
ဝမ်ချင်းလင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်မှာတော့ နီရဲနေတဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံနဲ့ တည့်တည့်ကြီး ဆုံသွားတော့သည်။ သူ့ခေါင်းနောက်စေ့ကို ဦးတည်လာတဲ့ လက်သည်းခွံတွေက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် အဲဒီသတ္တဝါက ပွင့်နေတဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပါတော့သည်။
အဲဒီနောက်မှာတော့ လူလေးယောက်က လိုက်ပါလာကြသည်။ တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် အံ့သြသင့်လျက်သား ငေးကြည့်နေမိကြတော့သည်။
ဝမ်ချင်းလင်း -
ဒီတစ်ခါတော့ သူက အဓိကဇာတ်ကောင် ဖြစ်သွားရပြန်ပြီလား။
လူလေးယောက် -
ဒီမှာ တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေတဲ့ လူတွေ ရှိနေတာလား။
ဝမ်ချင်းလင်းရဲ့ ဖုတ်ကောင်ဆန်ဆန် လူကိုက်ချင်တဲ့ ဗီဇက တစ်ကျော့ပြန် ပေါ်လာခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီလောက်ကြီး ပြင်းထန်လှတာတော့ မဟုတ်ပေ။ သူက နေ့တိုင်း ဗိုက်ဝအောင် စားနိုင်နေပြီဖြစ်လို့ အရင်လို အလွန်အမင်း ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေတာမျိုး မရှိတော့ချေ။ လတ်ဆတ်တဲ့ သွေးနဲ့ အသားနံ့က ချိုမြိန်နေတာကြောင့် ရလာတဲ့ ဗီဇတုံ့ပြန်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
ဟီလင် က မြေပြင်ပေါ်က သွေးရာကို လိုက်လာရင်း ပြတင်းပေါက်ဝဆီ ရောက်လာကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ လှည့်ထွက်လာရင်း ပြောလိုက်သည် - "လွတ်သွားပြီ။"
ရှောက်ဟင်းက ဝမ်ချင်းလင်းကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်မှာ အခုချိန်ထိပင်။ ဝမ်ချင်းလင်းကလည်း သူ့အကြည့်ကို တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ကြည့်နေလိုက်သည်။
ရှောက်ဟင်းက သူ့လက်ကို ဓားရိုးဆီ ရွှေ့လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ။ ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ။"
ဝမ်ချင်းလင်း - "အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ယောက်ပါ။"
သူ့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် စောင့်ကြည့်နေရင်း ရှောက်ဟင်းက ဆက်မေးလိုက်သည် - "ခင်ဗျား ခုနက ဘာမှ မတွေ့လိုက်ဘူးလား။"
ဝမ်ချင်းလင်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ငါ ညှီစော်နံ့ပဲ ရလိုက်တယ်။"
ကျီယုံ က စနောက်လိုက်သည် - "ခင်ဗျား တကယ်ကံကောင်းတာပဲ။ အဲဒီ သွေးဖုတ်ကောင်ကလေ ကျွန်တော်တို့ လိုက်တာကို ခံနေရလို့ ခင်ဗျားကို စားဖို့ အချိန်မရလိုက်တာ။"
ဝမ်ချင်းလင်းက မျက်နှာတွင် အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည် - "သွေးဖုတ်ကောင် ဟုတ်လား။"
သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ နာမည်တစ်ခုပင်။
ကျီယုံ - "ကျွန်တော် အခုလေးတင် နာမည်ပေးလိုက်တာ။ အဲဒီဖုတ်ကောင်က ပုပ်မနေဘူး၊ အသားအရေလည်း မရှိဘူး၊ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးစံပယ်နေတဲ့ အသားစတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်။ အမြန်နှုန်းကလည်း တော်တော်မြန်တယ်။ ခင်ဗျားသာ အဲဒါကို တွေ့ခဲ့ရင် မတွေဝေနဲ့၊ ချက်ချင်းသာ ပြေးတော့... အင်း၊ ခင်ဗျားသာ တွေ့လိုက်ရရင်တော့ ပြေးတောင် လွတ်နိုင်မယ် မထင်ဘူး။ အဲဒီကောင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေရဲ့ အဖွဲ့ငယ်လေး တစ်ဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး အချို့ကို ကိုက်သတ်သွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်းကို တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ထွက်ပြေးသွားတာ။ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးက တော်တော်မြင့်တယ်။"
ဝမ်ချင်းလင်း - "အင်း၊ သိပြီ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
စကားဆုံးသည်နှင့် သူက စက်ရုံတံခါးပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ရှောက်ဟင်းက သူ ထွက်သွားတာကို ငေးကြည့်နေပြီး လူသုံးယောက်ကို တစ်ချက် အချက်ပြလိုက်သည်။
လူသုံးယောက်လည်း သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။
ထူးဆန်းနေတယ်လို့ တွေ့ရှိတာ ရှောက်ဟင်း တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ ကျန်တဲ့သုံးယောက်ကလည်း ဘာတစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ခံစားနေကြရသည်။
ဝမ်ချင်းလင်းရဲ့ နောက်ကို လိုက်ကာ သူတို့လည်း စက်ရုံအပြင်ဘက်ကို ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ချင်းလင်းက အရိုးစုတွေ ရှိတဲ့နေရာနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေဆဲပင်။
ဝမ်ချင်းလင်းက နောက်ထပ် အနည်းငယ် ထပ်လျှောက်သွားပြီးမှ သူတို့ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လာသည်။
"ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လိုက်လာကြတာလား။"
သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်ကို ဘယ်လိုမှ မဖုံးကွယ်ခဲ့ကြတဲ့ လူလေးယောက် -
ရှောက်ဟင်း - "ငါတို့လည်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းကို လျှောက်လာကြတာပါ။"
ဝမ်ချင်းလင်းက သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကားတံခါးကို ဖွင့်ကာ ကားပေါ်သို့ ခုန်တက်ပြီး မောင်းထွက်သွားတော့သည်။
လူလေးယောက် -
ကျီယုံ - "သူ့မှာ ကားတောင် ရှိနေတာပဲ။"
ရှောက်ဟင်း - "ငါတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကားတွေ အပြည့်ပါပဲ။ ကားတစ်စီး ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ထူးဆန်းလို့လား။"
သူတို့လည်း လမ်းဘေးက အသုံးပြုလို့ရမယ့် ကားတစ်စီးကို ဆွဲယူကာ ဝမ်ချင်းလင်းရဲ့ ကားမောင်းသံနောက်ကို အမြန် လိုက်သွားကြတော့သည်။
သူတို့ လိုက်လာနေတယ်ဆိုတာ ဝမ်ချင်းလင်း သိနေသည်။ မူလက ကားကို စွန့်ပစ်ပြီး ထွက်သွားချင်ခဲ့ပေမဲ့ ရုတ်တရက် စိတ်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။
***
ရှောက်ဟင်းက အရှိန်မြှင့်စက်ကို အပြင်းအထန် နင်းချလိုက်ပြီး ရှေ့က လာနေတဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေကို ဝင်တိုက်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ခဏအကြာမှာတော့ လူလေးယောက်စလုံး သူတို့ကိုယ်သူတို့ အပြင်းအထန် သံသယဝင်လာကြတော့သည်။
ကျီယုံ က တောင့်တင်းနေတဲ့ လေသံနဲ့ မေးလိုက်သည် - "မင်းတို့ မြင်လိုက်ကြရဲ့လား။ ဒီက ဖုတ်ကောင်တွေက ကားတွေကို ရှောင်တတ်ကြတယ်လေ။"
ရှောက်ဟင်းက တည်ကြည်လေးနက်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်သည် - "ငါ မြင်တယ်။"
ခရီးတစ်လျှောက်လုံးမှာ အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ မောင်းလာတဲ့ကားကို ရှောင်တိမ်းဖို့ အချိန်မမီတဲ့ ဖုတ်ကောင်အနည်းငယ်သာ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ကျန်တဲ့ဖုတ်ကောင် အားလုံးကတော့ ကားကို အမှန်တကယ်ပင် ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့! အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ လာနေတဲ့ ကားတစ်စီးကို! ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့ကြတာ!
ဟီလင် - "ဒီက ဖုတ်ကောင်တွေက အသိဉာဏ် ရှိလာအောင် တစ်ခုခု တိုးတက်ပြောင်းလဲသွားကြတာလား။"
ရှောက်ဟင်း - "ဒီလိုမျိုး အချိန်တိုအတွင်းမှာ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ တိုးတက်ပြောင်းလဲလာတဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေ အများကြီး ရှိလာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီမှာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်။"
ကျီယုံ က ဒေါသတကြီးနဲ့ ပြောလိုက်သည် - "စောက်ကျိုးနည်း၊ ငါတို့ တာဝန်တောင် မပြီးသေးဘူး၊ အခုလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ထပ်ကြုံရပြန်ပြီ။ ပြီးတော့ အဲဒီ သွေးဖုတ်ကောင်ကရော အသစ်ပြောင်းလဲလာတဲ့ မျိုးစိတ်တစ်ခုလား။ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ် ရှိနေတာမျိုးတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား။"
ရှောက်ဟင်း - "အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေက အလွန်တရာ မြင့်မားတယ်။"
သူ ရုတ်တရက် ဘရိတ်အုပ်လိုက်သည်။ လမ်းဘေးမှာ ဝမ်ချင်းလင်းရဲ့ ကားကို လှမ်းမြင်လိုက်ရလို့ ဖြစ်သည်။
ကားကတော့ ရှိနေသော်လည်း ယာဉ်မောင်းကတော့ ပျောက်ကွယ်နေပြီဖြစ်သည်။
ရှောက်ဟင်းက ခေါင်းကို အမှတ်မထင် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ရှေ့က မြင့်မားတဲ့ အဆောက်အအုံတစ်လုံးရဲ့ အမိုးပေါ်မှာ လူတစ်ယောက် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဒါ သူတို့ လိုက်လာခဲ့တဲ့ လူ မဟုတ်ပေဘူးလား။
"စောက်ကျိုးနည်း! သူက စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် တစ်ယောက်လား။" ကျီယုံ အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဝမ်ချင်းလင်းရဲ့ မျက်နှာက အမူအရာကင်းမဲ့နေပြီး သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေသည်။
ရှောက်ဟင်းက ရှိနေတဲ့နေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ အဆောက်အအုံအမိုးပေါ်မှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဝမ်ချင်းလင်းက မျက်နှာပေါ်မှာ ဘာဟန်ပန်မှ မပြပေမဲ့ သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ အံ့သြသွားခဲ့သည်။
အာကာသစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်။
ရှောက်ဟင်းက ဓားရိုးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ဝမ်ချင်းလင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ။"
ဝမ်ချင်းလင်းက သူ့အကြည့်ကို ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးမှ ပြောလိုက်သည် - "ဒါဆိုရင်ကော မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။"
ရှောက်ဟင်း - "အခု မေးခွန်းထုတ်နေတာ ငါပဲ။"
ဝမ်ချင်းလင်း - "မင်းတို့မှာ အခုလို မေးခွန်းတွေ မေးနေဖို့ အချိန်ရှိသေးတယ်လို့ သေချာလို့လား။ အောက်ကိုဆင်းပြီး ကူညီပေးဖို့ မလိုဘူးလား။"
ဒီစကားတွေကို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် ဝမ်ချင်းလင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ အဆောက်အအုံပေါ်ကနေ ခုန်ချလိုက်သည်။
တုန်လှုပ်သွားတဲ့ ရှောက်ဟင်းက အမိုးစွန်းဆီကို အပြေးအလွှား လိုက်သွားခဲ့ပေမဲ့ ဝမ်ချင်းလင်းက လေထုထဲမှာ လှည့်ကွက်တစ်ခု လုပ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို ကျောက်ကုန်းပေါ် ရောက်သွားသလို တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်သွားတာကိုသာ တွေ့လိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ အပေါက်ငယ်တစ်ခုတောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
ဝမ်ချင်းလင်းက သူ့ကို မော့ကြည့်လာပြီး တိတ်တဆိတ် ပြောလိုက်သည် - "မင်းတို့ ဒုက္ခရောက်တော့မယ်၊ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားကြတော့။"
နောက်ထပ် ခုန်ပျံမှုအနည်းငယ်နဲ့အတူ သူက ပတ်ဝန်းကျင်က အဆောက်အအုံတွေကြားထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဝမ်ချင်းလင်း ပြောသွားတဲ့စကားတွေက အလွန်တရာ ပေါ့ပါးနေပေမဲ့ ရှောက်ဟင်းရဲ့ နားထဲကို တိုက်ရိုက် တိုးဝင်လာသလိုမျိုး ဖြစ်နေခဲ့ပါတော့သည်။
ရှောက်ဟင်းမှာ စဉ်းစားခန်းဖွင့်နေချိန် မရှိတော့ပေ။ လက်ထဲရှိ ရှည်လျားသောဓားကို စနိုက်ပါသေနတ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ကာ အောက်ဘက်ရှိ စစ်မြေပြင်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
လည်ပတ်ပတ်လည်တွင် ခေါင်းတန်းကြီးများ ဝန်းရံနေသည့် စတုတ္ထအဆင့် တိုးတက်ပြောင်းလဲလာသော သက်ရှိဖြစ်သည့် ရွံစရာဖုတ်ကောင်က ကျန်သုံးယောက်ကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေလေသည်။ ထိုခေါင်းများမှာ စမ်းပလပ်စပရိန်များ တပ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေချိန်များတွင် ရုတ်တရက် တိုးထွက်လာကာ လူများကို ကိုက်ခိုက်ကြသည်။
ရွံစရာဖုတ်ကောင်များမှာ သုံးမီတာမျှ မြင့်မားပြီး ကြီးမားလှသော အင်အားပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ကျီယုံ ၏ ကြီးမားသော မီးလုံးကြီးက ဝင်ဆောင့်လိုက်သည့်တိုင်အောင် ၎င်းက နာကျင်မှုကို ခံစားရဟန် မတူပေ။
ရှီချုန် ဖန်တီးထားသော မြေထုအလွှာများမှာလည်း အလွယ်တကူပင် ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရကာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်ထွက်သွားကြသည်။
ဟီလင် က လေတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်ကာ ရွံစရာဖုတ်ကောင်၏ လည်ပင်းပေါ်ရှိ ဦးခေါင်းများစွာကို အပြင်းအထန် ခုတ်ပိုင်းနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောက်ဟင်းက သေနတ်ဖြင့် အချက်ပြပစ်ခတ်လိုက်သည်။ သူ၏သေနတ်မှ ကျည်ဆံတိုင်းက ဦးခေါင်းတစ်ခုစီကို လွင့်စင်သွားစေသည်။
ရွံစရာဖုတ်ကောင်က ကြမ်းတမ်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အနီးအနားရှိ ကားတစ်စီးကို ဆွဲယူကာ ဟီလင် ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
"ဟေး အိုဟေ!" ကျီယုံ ပြေးလာခဲ့သော်လည်း ကားက သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ ပြိုကျလာခဲ့သည်။ သူလည်း အခန့်မသင့်ဘဲ လဲကျသွားတော့သည်။
ရှောက်ဟင်းက သူတို့နှစ်ဦးကို အကာအကွယ်ပေးရင်း မရပ်မနား ပစ်ခတ်နေသည်။ ကျည်ဆံနှစ်တောင့်က ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း ပစ်ခတ်မှုကြောင့် ပျက်စီးသွားသော ခေါင်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ပေါက်ထွက်လာကြသည်။ ရွံစရာဖုတ်ကောင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကျန်သုံးယောက်ကို လွှတ်ထားခဲ့ကာ ရှောက်ဟင်းရှိနေသည့် အဆောက်အအုံဆီသို့ ပြေးသွားကာ ဘေးနံရံများအတိုင်း တွယ်တက်သွားတော့သည်။
ကျီယုံ နှင့် ရှီချုန် တို့ ပူးပေါင်းကာ ကားကို တွန်းဖယ်လိုက်ကြသည်။ ဟီလင် မှာ ကားအောက်တွင် ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် မြေမှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ကားက ဟီလင် ကို မဝင်ဆောင့်မီ တစ်စက္ကန့်အလိုက ရှီချုန် က သူ့ကို ကာကွယ်ရန် မြေကြီးအကာအရံတစ်ခု ဖန်တီးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအကာအရံမှာမူ ဝင်ဆောင့်မှုကြောင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
ဟီလင် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီနေပြီး ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားသည်။
ကျီယုံ က ဟီလင် ကို ပွေ့ချီကာ နောက်သို့ အတင်းဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် ပြင်းထန်ပြီး ရွံစရာကောင်းသော ငါးညှီနံ့ဆိုးကြီးတစ်ခု သူတို့၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ရွံစရာကောင်းသော သွေးပင်စည်ပန်း က ကျီယုံ နှင့် ဟီလင် တို့ဆီသို့ ခုန်အုပ်ချလာသည်။
ရှောက်ဟင်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ အေးစက်စက် အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့သိုက်ထဲမှ ထွက်လာပြီး သွေးပင်စည်ပန်း ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ဖြတ်ခုတ်လိုက်သည်။ သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားသွားကို ချွန်ထက်သော လက်သည်းတစ်စုံက ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။
ရှောက်ဟင်းက သူ၏ဝဲဘက်လက်ကို လှည့်လိုက်ရာ ဓားမြောင်တစ်လက် ပေါ်လာသည်။ သူက သွေးပင်စည်ပန်း ဆီသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ၎င်းက အမြန်ခုန်ရှောင်လိုက်သော်လည်း ရင်ဘတ်တွင် ဒဏ်ရာရသွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။
ရှောက်ဟင်း၏ ဓားနှစ်လက်နေရာတွင် သေနတ်က ဝင်ရောက်နေရာယူလိုက်သည်။ သူက သုံးချက်ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လိုက်သော်လည်း အားလုံးကို သွေးပင်စည်ပန်း က ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်ခဲ့သည်။
၎င်းက မဝေးလှသော ကားအမိုးပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး ၎င်းတို့အား သွေးနီရောင် မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ရုတ်တရက် ၎င်းက ပါးစပ်ဟကာ စကားပြောလာသည်။
"မင်းတို့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
သွေးပင်စည်ပန်း ၏ အသံမှာ အက်ရှပြီး နားဝင်မချိုလှပေ။
ရှောက်ဟင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပစ်ခတ်လိုက်ပြီး သွေးပင်စည်ပန်း ကို ထိမှန်စေခဲ့သော်လည်း ဦးခေါင်းကိုမူ တည့်တည့်မမှန်စေနိုင်ခဲ့ပေ။
၎င်းက ရှည်လျားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ အနီးအနားရှိ အခြားဖုတ်ကောင်များကလည်း တစ်ပြိုင်နက် ဟိန်းဟောက်ကြကာ ၎င်းတို့ဘက်သို့ အလုအယက် စုပြုံရောက်ရှိလာကြသည်။
ရှီချုန် က ဟီလင် ကို ကျောပိုးကာ ထွက်သွားရန် ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီးက သူတို့ဆီသို့ ထူထပ်စွာ ဦးတည်လာကြသည်။ ကျီယုံ က လမ်းကြောင်းများကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး သွေးပင်စည်ပန်း ကလည်း အခြားဖုတ်ကောင်များကို ဦးဆောင်ကာ ကားကို ဝန်းရံထားလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့က ကားပေါ်သို့ အလုအယက် တက်ရောက်လာကြကာ မှန်များကို ရိုက်ခွဲကြပြီး လူ့အသားကို တစ်စက်ချင်း စားသုံးလိုစိတ်ဖြင့် မသေမရှင် ကိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးလှသည့် အချိန်အခါမျိုးတွင် ရူးသွပ်နေသော ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ကားပေါ်တွင် အစုလိုက် အပြုံလိုက် ရှိနေကြသော ဖုတ်ကောင်များအားလုံး လိမ့်ဆင်းသွားကြပြီး မြို့ပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားမည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးရင်း နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
သွေးပင်စည်ပန်း က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီးက ပို၍ ကျယ်လောင်စွာ ပြန်လည် ဟိန်းဟောက်ကြသည်။
သွေးပင်စည်ပန်း က ရှောက်ဟင်းတို့အုပ်စုဘက်ကို မကျေမနပ် တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အမြန်ဆုံး နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။