အခန်း (၈) - လူလေးဦး
ဟီလင်သည် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် လူလေးဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့လေးဦးစလုံးသည် အနည်းနှင့်အများ ဒဏ်ရာများ ရထားကြသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသည့် လူငယ်မှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေပြီး နဖူးပေါ်တွင် အေးစက်စက် ချွေးစေးများ ပျံ့နှံနေကာ မျက်နှာမှာလည်း နာကျင်မှုကြောင့် ညှိုးငယ်နေသည်။ သူ၏ ဝတ်စုံပေါ်တွင် သွေးကွက်ကြီးများ စွန်းထင်းနေပြီး ဒဏ်ရာမှာ အလွန်ပြင်းထန်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
သူ့နောက်တွင် လိုက်ပါလာကြသည့် လူသုံးဦးမှာလည်း အခြေအနေ ကောင်းလှသည် မဟုတ်ပေ။ အားလုံးမှာ ဖုန်တက်နေပြီး အဝတ်အစားများမှာလည်း စုတ်ပြဲနေကာ အမောတကောဖြင့် အသက်ရှူနေကြရသည်။
ဟီလင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဦးဆောင်လာသည့် လူငယ်မှာ နောက်ဆုံးအားအင်ကို စုစည်းကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်– "ဆရာဝန်... ကျေးဇူးပြုပြီး... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး..."
သူ့နောက်မှ လူများကလည်း အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြပြီး ဟီလင်၏ ဆေးခန်းကို တအံ့တသြ ငေးကြည့်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကာလအတွင်းတွင် ဤမျှ သန့်ရှင်းတောက်ပပြီး ခေတ်မီနေသည့် ဆေးခန်းတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
ဟီလင်သည် သူတို့၏ အခြေအနေကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်– "ဝင်ခဲ့ကြပါ။"
သူတို့လေးဦးစလုံး ဆေးခန်းထဲသို့ အမြန်ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဟီလင်က သူတို့ကို ဆေးကုသပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျီယုံနှင့် ရှီချုန်တို့လည်း အနားသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
"ဟီလင်၊ သူတို့ ဘယ်လိုဖြစ်လာကြတာလဲ" ဟု ကျီယုံက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ပြင်ပကနေ ဒဏ်ရာနဲ့ ရောက်လာကြတာပဲ" ဟု ဟီလင်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရထားသည့် လူငယ်ကို ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းစေရန် ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ဇွန်ဘီမြို့တော် သို့မဟုတ် အခြားသော အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် နေရာများမှ လွတ်မြောက်လာကြပုံရသော ဤလူများ၏ ကံကြမ္မာမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်စပ်နေတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဟီလင် သည် ယခင်က စမ်းသပ်ဖူးသည်။ မျိုးစေ့မှ ပေါက်လာသော သွေးပင်စည်ပန်း သည် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်၏ လူ့ရုပ်အသွင်နှင့် သတိတရားကို ပြန်လည်မပေးစွမ်းနိုင်ပေ။ သူ့သွေးမှ ပေါက်လာသည့် သွေးပင်စည်ပန်း သာလျှင် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းရည်ရှိသည်။
ဆေးခန်း၏ လုပ်ငန်းမှာ အလွန်တရာ တိတ်ဆိတ်အေးစက်နေပြီး ဖောက်သည်လည်း ရှင်းနေသဖြင့် ဟီလင် မှာ အလွန်ပင် ပျင်းရိနေလေသည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ဖြန့်ကျက်ကြည့်လိုက်ရာ လူလေးဦးနှင့် သူသတ်သမား (Butchers) နှစ်ဦးတို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည့် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ရှုခင်းကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ထူထဲသော အရေပြားနှင့် အသားမာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သူသတ်သမားများကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ထိုလူလေးဦးမှာ အနည်းငယ်မျှ အားမလျော့ဘဲ ရင်ဆိုင်နိုင်ကြသည်။ ဟီလင် သည် ယင်းသို့ ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို မကြာမီပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။
ထိုလူလေးဦးအနက် သုံးဦးမှာ စွမ်းရည်ရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ မီးစွမ်းရည်ရှင်တစ်ဦးက ကြီးမားသော မီးလုံးကြီးများကို မဆင်မခြင် ပစ်လွှတ်နေကာ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ လေစွမ်းရည်ရှင်တစ်ဦးမှာမူ လေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အတောင်ပံများကို အသုံးပြုကာ ထိုဧရိယာအတွင်း ပျံဝဲ၍ ခုတ်ထစ်တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် သွေးများနှင့် အသားစများ လွင့်စင်ထွက်ပေါ်နေသည်။
ထို့အပြင် မြေပြင်စွမ်းရည်ရှင်တစ်ဦးလည်း ရှိပြီး သူသတ်သမား၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ် ရွှံ့ညွန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ကာ သူသတ်သမား၏ ခြေထောက်များကို မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်စေသည်။ သူသတ်သမား၏ မူလတုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ ခုတ်စင်ပေါ်တင်ထားသည့် အသားတုံးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်သွားတော့သည်။
နောက်ဆုံးလူမှာမူ အထူးစွမ်းရည်တစ်စုံတစ်ရာကို အသုံးပြုခြင်း မရှိပေ။ သူသည် စွမ်းရည်ရှင် ဟုတ်မဟုတ်ကိုပင် ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် အခြားစွမ်းရည်ရှင် သုံးဦးထက်ပင် ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေပေသည်။
သူ့မှာ မည်းနက်တဲ့ ဆံပင်တွေ၊ မည်းနက်တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ အေးစက်တဲ့ မျက်နှာပေး ရှိသည်။ သူသည် သူသတ်သမား၏ ကြီးမားလှသော ပုဆိန်ချက်ကို ပါးပါးလေး ရှောင်တိမ်းသွားရင်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူသတ်သမား၏ ဝမ်းဗိုက်ကို လှီးဖြတ်လိုက်သည်။
မီးစွမ်းရည်ရှင်က ခြေဖျားထောက်ကာ ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး ထိုလူ့ကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ပေးရန်နှင့် အခြားသူများကို ရွံရှာမလာစေရန် အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဒုတိယအချက် တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် ထိုလူက သူသတ်သမား၏ လက်မောင်းကို ဖြတ်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ကြီးမားသည့် ပုဆိန်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒိုင်းခနဲ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ ပြုတ်ကျသွားသည်။
တတိယအချက် တိုက်ခိုက်မှုတွင်မူ ထိုလူသည် သူသတ်သမား၏ ခေါင်းကို တန်းပြီး ဖြတ်ချပစ်လိုက်ရာ ကြီးမားသော ခေါင်းကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားသည်။
သူသည် ထိုနည်းလမ်းအတိုင်းပင် ကျန်ရှိနေသေးသော အခြားသူသတ်သမားကိုလည်း တစ်စက္ကန့်တောင် မကြန့်ကြာဘဲ သုံးချက်တည်းဖြင့် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။
ဤခဏ၌ ဟီလင် သည် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာကို အလိုအလျောက် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဓားကို သန့်စင်နေစဉ် ခေါင်းငုံ့ထားခဲ့သော ထိုလူမှာ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လာသည်။ သူ၏ အကြည့်တို့က ထက်ရှလှသည်။ ဟီလင်ကို တကယ် မြင်နေရသည့်အနှယ်ပင်။
ဟီလင်–
ဤလူလေးဦး ဘယ်ကနေ ရောက်လာကြတာပါလိမ့်။
သူ လင်မြို့ တွင် နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သည်ဖြစ်သော်လည်း ဤလူများကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ အကယ်၍သာ ဤဒေသတွင် အခြေစိုက်သည့် စွမ်းရည်ရှင်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤမျှ သန်မာသည့် စွမ်းအားမျိုးဖြင့်ဆိုပါက အလွန်တရာ ကျော်ကြားနေရပေမည်။
စွမ်းရည်ရှင်ဆိုသည်မှာ လူနည်းစုသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကဲ့သို့ သဘာဝနှင့် သက်ဆိုင်သည့် စွမ်းရည်မျိုး ပိုင်ဆိုင်သော စွမ်းရည်ရှင်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ရှားပါးလှသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ဟီလင်တစ်ယောက် စွမ်းရည်ရှင် သုံးဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရပေသည်။
သူတို့သည် ပြင်ပမှ ရောက်လာသူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ကောင်းကင်မှာ ဘာရှိလို့လဲ" ဟု ကျီယုံ က ထိုလူနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာကိုမျှ မတွေ့ရပေ။
ရှောင်ဟန်က ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်သိပ်ထည့်လိုက်သည်။ "ပြီးပြီလား။ ငါတို့ သွားသင့်ပြီ"
ရှီချုန် က သူသတ်သမားတို့၏ ပုံဆောင်ခဲများကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး လူလေးဦးသား သူတို့၏ ခရီးကို ဆက်လက် ထွက်ခွာကြသည်။
ကျီယုံ– "နာမည်ကြီးလှတဲ့ ဇွန်ဘီမြို့တော် ကတော့ သူ့နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်ပါပေတယ်။ သူသတ်သမားတွေတောင် တစ်စုံတစ်ရာစီ ထွက်လာကြတယ်"
ရှောင်ဟန်– "မင်းက သူသတ်သမားကိုပဲ မြင်တာကိုး။ ဒီမှာ တခြားဟာ တစ်ခုခု ရှိသေးတယ်"
ရှေ့က စောင့်ကြည့်ခံနေရသည်ဟု ခံစားချက်ကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ စောင့်ကြည့်နေသူမှာ ထွက်သွားပြီ ဖြစ်ရမည်။
လူလေးဦးသား ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
ရှေ့ဘက်မှနေ၍ ဇွန်ဘီခွေးအုပ်ကြီး လာနေသည်။ အကောင်ရေ တစ်ဒါဇင်ကျော်မျှ ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများမှာ ဆွေးမြေ့နေကြသဖြင့် နံရိုးများကိုပင် လှမ်းမြင်နေရသည်။ တစ်ကောင်ချင်းစီက လည်ပင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ တံတွေးများ မျိုချနေကြသည်။ စူးရှတိမ်ဝင်သော ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ အုပ်စုဖွဲ့၍ ဝိုင်းရံရန် ပြေးဝင်လာကြသည်။
"ဒုတိယအဆင့် ပြောင်းလဲတိုးတက်လာတဲ့ အသက်ရှင်သန်နေတဲ့ သက်ရှိ၊ သိုးထိန်းဇွန်ဘီပဲ။ မင်းပြောတဲ့ တခြားဟာဆိုတာ ဒါကို ဆိုလိုတာလား!!" ကျီယုံ ၏ ဦးခေါင်းခွံမှာ ထုံကျဉ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် သိုးထိန်းဇွန်ဘီနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့်အစား သူသတ်သမားနှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရသည်ကို ပိုလိုလားပေမည်။
ဇွန်ဘီခွေးများက ဟိန်းဟောက်ရင်း သူတို့ဆီသို့ ပြေးလာကြသည်။ လူလေးဦးစလုံး ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်ကာ ပြေးကြပြီး ထွက်ပြေးရင်း တိုက်ခိုက်ကြသည်။
သိုးထိန်းဇွန်ဘီ၏ ခွေးများကို ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည်။ ၎င်းတို့က အမြန်နှုန်း ကောင်းကြပြီး၊ သွက်လက်ကြကာ တည်နေရာကိုပင် ခြေရာခံနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံရသည်ဆိုလျှင် စူပါကော်ဖြင့် ကပ်ထားသကဲ့သို့ ခွာမရအောင် တွယ်ကပ်ခံရသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ရှောင်ရှားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ အားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်ရန် သို့မဟုတ် သိုးထိန်းဇွန်ဘီကို ရှာဖွေ၍ သတ်ပစ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။
သိုးထိန်းဇွန်ဘီတို့သည် အမြဲတမ်း ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတတ်ကြပြီး အရိပ်အမည်းဆုံး နေရာများတွင် ပုန်းအောင်းရင်းသာ သူတို့၏ ထိန်းချုပ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကြသည်။ ဇွန်ဘီခွေးအုပ်ကြီး သေဆုံးသွားလျှင်တောင်မှ သိုးထိန်းဇွန်ဘီသာ အသက်ရှင်နေသေးသမျှ ကာလပတ်လုံး ၎င်း၏ မုဆိုးလုပ်ငန်းကို ဆက်လုပ်ရန် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အသစ်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။
ကျီယုံ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မီးလုံးနှစ်လုံးစလုံးမှာ ပစ်မှတ်ကို မထိမှန်ခဲ့ပေ။ ဇွန်ဘီခွေးများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် သွက်လက်ကြပြီး ခုန်ပျံနိုင်စွမ်းလည်း အလွန်ကောင်းမွန်ကြသည်။
"ဖက်ပဲ! ဘော့စ်၊ မြန်မြန်လုပ်ပြီး အဲ့ခွေးကို ပစ်စမ်းပါ!"
ရှောင်ဟန်က လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲမှ ရှည်လျားသည့်ဓားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစားထိုးအနေဖြင့် စနိုက်ပါသေနတ်တစ်လက် ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အနီးအနားရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ အမိုးပေါ်တွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။
ထိုနေရာမှနေ၍ သူသည် ဇွန်ဘီခွေးများ၏ ခေါင်းများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည်။
စနိုက်ပါသေနတ်တွင် အသံတိတ်စက် တပ်ဆင်ထားသဖြင့် ဆူညံသံ အများကြီး မထွက်ပေါ်စေခဲ့ပေ။
ဇွန်ဘီခွေးအုပ်ကြီး သုတ်သင်ခံရပြီးနောက် ရှောင်ဟန်မှာ အမိုးပေါ်မှ ဆင်းမလာသေးပေ။ သူသည် သိုးထိန်းဇွန်ဘီ ပုန်းအောင်းနေသည့်နေရာကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ပုဏ္ဏားဇွန်ဘီအရွယ်အစားရှိ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်သည် ဇွန်ဘီအုပ်ထဲသို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။ ရှောင်ဟန်က သေနတ်မှန်ပြောင်းမှတစ်ဆင့် ၎င်းကို ခြေရာခံလိုက်သည်။ ထိုဇွန်ဘီငယ်လေးက ၎င်း၏ ခေါင်းကို ထွက်ပြေပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် တစ်ချက်ပစ်ခတ်ရုံဖြင့် ရှင်းလင်းခံလိုက်ရသည်။
ရှောင်ဟန်က သေနတ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အဖွဲ့အတွင်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။ သူ့လက်ထဲရှိ စနိုက်ပါသေနတ်မှာ ရှည်လျားသည့် ဓားတစ်လက်အဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျီယုံ က သွားများကို ကြိတ်လိုက်သည်။
"အဲ့ဒီကောင်ကိုသာ ငါဖမ်းမိလို့ကတော့ လူပုံစံ မပေါ်တော့တဲ့အထိ အသေအကြေ ထုရိုက်ပစ်မယ်!"
ဟီလင် က အလေ့အထအတိုင်း မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီမှာက ဇွန်ဘီတွေရဲ့ သိပ်သည်းဆက အရမ်းများတယ်။ ပြောင်းလဲတိုးတက်လာတဲ့ ဇွန်ဘီတွေ ပေါ်လာဖို့က အရမ်းလွယ်ကူတယ်"
ကျီယုံ က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခြေစုံကန်ခုန်လိုက်သည်။
"နောက်ထပ် ရင်တုန်စရာတွေ မပြောနဲ့တော့၊ ငါအနားယူချင်နေပြီ!"
ရှောင်ဟန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့သာ ဒီက ပြောင်းလဲတိုးတက်လာတဲ့ ဇွန်ဘီတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အဲ့ဒီကောင် သေမသွားဖို့ ဆုတောင်းသင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီလို ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အကုန် အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"