ရှီချုန်က တုံးအသူတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့လေးဦးသား စကားလုံးမျှဖြင့်သာ ဤမျှကြီးမားသော အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို အလွယ်တកူ သိမ်းပိုက်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသော်လည်း ဝမ်ချင်းလင်က အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို လိုချင်သည်မဟုတ်ဘဲ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို လိုချင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရှီချုန်က ဟိန်းသံတစ်သံပေးလိုက်ပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရှိ ဖုတ်ကောင်များ၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို အခြေစိုက်စခန်းပတ်လည်တွင် စုဝေးလာစေရန် ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ ရှီချုန်အနေဖြင့် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး၏ တပ်ကွပ်ကဲနိုင်စွမ်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကြီးမားလှသော စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုကို အတားအဆီးမရှိ လွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည့် ခံစားချက်ကြောင့် သူက မသိမသာပင် စွမ်းအားနှင့် အာဏာကို ပိုမိုတောင့်တလာမိသည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်ရှစ် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော သတ္တဝါတစ်ဦး၏ သွေးကြောထဲတွင် မွေးရာပါ ပါရှိနေသည့် တောင့်တမှုတစ်ခု ဖြစ်ဟန်တူပြီး ရှီချုန်က ၎င်းကို အသေအချာ ခံစားနေရလေသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်သည် ခရိုင်သုံးခုတွင် လူဦးရေအထူထပ်ဆုံးဖြစ်ပြီး ဖုတ်ကောင်အများဆုံးရှိရာနေရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ဖုတ်ကောင်ထက်ဝက်ဆိုသည်မှာ နှစ်သိန်း သို့မဟုတ် သုံးသိန်းခန့်ရှိကာ အသေးစား ဖုတ်ကောင်ရေလှိုင်းတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ ထို့ပြင် ဤဖုတ်ကောင်ရေလှိုင်းမှာ တစ်စုံတစ်ဦး၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပြီး အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုလုံးကို ဝိုင်းရံထားကာ မည်သူ့ကိုမျှ ထွက်ပြေးခွင့်မပြုပေ။
ရှီချုန်က သူ၏ ပင်ကိုစရိုက်အတိုင်း မြေဓာတ်စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုကာ အခြေစိုက်စခန်း၏ နံရံများကို ဖြိုချလိုက်ပြီး ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီးကို အထဲသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာစေကာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အခြေစိုက်စခန်းကို ဝန်းရံစေလိုက်သည်။ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်း အေးချမ်းစွာ နေထိုင်လာခဲ့ကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအနေဖြင့် ဖုတ်កောင်ရေလှိုင်း၏ ဝိုင်းဝန်းခံရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။ တစ်စခန်းလုံး ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး လူတိုင်းမှာ ဟိုပြေးဒီပုန်း လုပ်နေကြကာ ငိုကြွေးသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများက လေထုထဲတွင် ဆူညံသွားသည်။
ရှီချုန် —
ယခုအချိန်အထိ သူ ထိန်းချုပ်ထားသော ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီးမှာ အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်လှသည်။ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်မျှပင် လူများကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏ အမိန့်ကို မနာခံဘဲ မရှိခဲ့ပေ။ ဤလူများမှာ အဘယ်ကြောင့် ပြေးလွှတ်နေကြပါသနည်း။ ဤမျှနာခံတတ်သော ဖုတ်ကောင်များကို လေ့လာစောင့်ကြည့်နိုင်မည့်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလေသလော။
ကျီယုံက အသံကုန်ဟစ်၍ အော်လိုက်သည် - "အားလုံး နားထောင်ကြစမ်း! ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းကို ဝင်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ အစာဖြစ်သွားမလား ဆိုတာပဲ! ဆုံးဖြတ်ဖို့ တစ်မိနစ် အချိန်ပေးမယ်။ အချိန်ပြည့်လို့မှ အဖြေမပေးဘူးဆိုရင် အားလုံး ဖုတ်ကောင်စာဖြစ်သွားလိမ့်မယ်!"
ကျီယုံ၏ အော်ဟစ်သံတွင် ဝမ်ချင်းလင်ဆန်သော ထူးခြားသည့်ဟန်ပန်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ရွေးချယ်စရာ အများအပြားပါသော မေးခွန်းတစ်ခုဟု ဆိုလိုခြင်းလော။ အသေလား၊ အရှင်လား ဆိုတာကို ရွေးချယ်စရာပင် လိုသေးသလော။ ဆံတစ်မျှင်လောက် ကလေးတောင် ဘယ်ဟာကို ရွေးရမလဲဆိုတာ သိပါလိမ့်မည်။ သို့သော် ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဖြင့် သေခြင်းတရားကို အမှန်တကယ် ရှောင်ရှားနိုင်ကြမည်လော။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရွံရှာစရာကောင်းသော ဖုတ်ကောင်များကို ကြည့်ကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ရင်ဘတ်ထဲတွင် နှလုံးခုန်မြန်လာပြီး အသက်ရှူကျပ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ သတိလစ်တော့မည့် အခြေအနေပင် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကြောက်စရာ အလွန်ကောင်းပြီး ကြည့်ရဆိုးလွန်းလှသည်။ သေရလျှင်တောင်မှ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်ကို သူတို့ မလက်ခံနိုင်ကြပေ။ သူတို့က ထခုန်ချင်ကြပြီး နောက်ထပ် နှစ်ငါးရာတိုင်အောင် ဆက်လက်ရှင်သန်ချင်နေကြသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ရှီချုန်ဘက်သို့ အာရုံစိုက်ထားခဲ့သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှ စွမ်းအားရှင်အများစုမှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ အခြေစိုက်စခန်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသူများမှာ အများစုမှာ သာမန်လူများဖြစ်ကြရာ ၎င်းတို့ကို နှိမ်နင်းရန်မှာ လွယ်ကူလှသည်။
ဖြစ်ပျက်နေသော တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်ရင်း ဝမ်ချင်းလင်က မတ်တပ်ရပ်နေရာမှ ထိုင်ခိုက်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူက ခြေချိတ်ထိုင်ကာ မြေပြင်အနေအထား အမျိုးမျိုးသွားယာဉ်တစ်စီး၏ အမိုးပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ရှေ့မှ ရှုပ်ထွေးနေသော တိုက်ပွဲကို ငြီးငွေ့စွာဖြင့် အေးအေးလူလူ ကြည့်ရှုနေသည်။
ရှုံရှုမှာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် တောင့်တင်းသန်မာလှသော်လည်း သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ ကားကို ဆက်လက်စောင့်ရှောက်ပေးနေဆဲဖြစ်ကာ ထိတ်လန့်နေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ သူတို့၏ခေါင်းဆောင်၏ အနားယူမှုကို အနှောင့်အယှက်မပေးစေရန် တားဆီးထားသည်။ ၎င်းတို့မှာ အားနည်းသော်လည်း သူတို့၏ခေါင်းဆောင်ကို ကာကွယ်ရန် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိကြသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေစဉ် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံ ကွယ်နေသော ထောင့်တစ်နေရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးသေးသေးနှင့် လူတစ်ဦးက ထိုနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး နောက်ကျောမှနေ၍ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူက အလွယ်တကူပင် အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။
စွန်ရှကျိ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြوتသော အလင်းရောင်များ လက်ခနေ ဖြစ်သွားပြီး သေနတ်နှစ်လက်စလုံးမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ဝမ်ချင်းလင်က လက်ကို ယမ်းလိုက်ရာ စွန်ရှကျိမှာ သူ၏လက်များမှာ သူအလိုမတူဘဲ လှည့်သွားကာ ကျည်ဆန်အားလုံးကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်လူများဆီသို့သာ ချိန်ရွယ်ပစ်ခတ်မိသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လူအချို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြပြီး ကျည်ဆန်တစ်တောင့်ဆိုလျှင် ကျောက်လူသား၏ ကျောဘက်ကိုပင် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။
နျူလျန်ကိုးမှာ ယုံကြည်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ ဟိန်းသံဖြင့် အော်လိုက်သည် - "စွန်ရှကျိ!"
သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ကျောက်ဖြစ်သွားစေသည့် စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းခက်ခဲလှသည်။ ကြာလေလေ သူ၏ ကျောက်သားကာကွယ်မှု အားနည်းလေလေ ဖြစ်ပေသည်။ စွန်ရှကျိ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ၏ ကျောက်သားကာကွယ်မှုကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေကာ သူ၏ ကျောက်ဖြစ်နေသော ပုံစံကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။
ခဏတာ အာရုံစိုက်မှု လွတ်သွားချိန်တွင် နျူလျန်ကိုးက အာရုံကို ပြန်စုစည်းလိုက်ချိန်၌ သတ္တဝါစူးတစ်ချောင်းမှာ သူ၏ နှာခေါင်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူက မျက်နှာကို အမြန်လွှဲလိုက်ရာ ထိုစူးမှာ သူ၏ ကျောက်သားမျက်နှာကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး စူးရှသော အသံကို ကျန်ရစ်ခဲ့စေသည်။ ၎င်းနှင့်အတူ လေးလံသော သတ္တဝါဒိုင်းတစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ ဝင်ရောက်ရိုက်ခတ်လာသည်။
ကျောက်သားကာကွယ်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခိုင်မာသဖြင့် ချန်ဗိုးဟုန်က နျူလျန်ကိုးကို ရေတိုအတွင်း မထိခိုက်နိုင်ကြောင်း သိထားသည်။ သို့သော်လည်း သူက လက်မလျှော့ဘဲ ကျောက်သားမျက်နှာပြင်ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ ချန်ဗိုးဟုန်၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက နျူလျန်ကိုး၏ စွမ်းအား ကုန်ဆုံးမှုကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေသည်။ သူ၏စွမ်းအားမှာ အချိန်တန်လျှင် ကုန်ဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ချန်ဗိုးဟုန်မှာမူ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အင်အားကိုသာ သုံးစွဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏စွမ်းအားမှာ ကုန်ဆုံးသွားခြင်းမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်နေပြီး မည်သူအနိုင်ရမည်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။
ကျောက်လူသား လဲကျသွားချိန်တွင် ချန်ဗိုးဟုန်က အသက်ရှူချောင်မည့် အခွင့်အရေးကိုပင် မပေးခဲ့ပေ။ သူက မရပ်မနား ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်ကာ တိုက်ခိုက်မှု အစဉ်လိုက်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် သတ္တဝါစူးက ကျောက်သားမျက်နှာပြင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ကျောက်လူသား၏ ရင်ဘတ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။
စွန်ရှကျိက ဝမ်ချင်းလင်ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ၏စွမ်းအားအောက်တွင် နေရာမှာပင် လည်ပတ်နေရကာ သူ၏ ပစ်မှတ်ကို မထိမှန်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက သူ၏ မဟာမိတ်များကိုသာ လဲကျစေခဲ့သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ချန်ဗိုးဟုန်ကို စကားပြောရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ရာ သူက နားလည်သွားသည်။ သူက အသံကုန်ဟစ်၍ အော်လိုက်သည် - "နားထောင်ကြစမ်း၊ ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းကို ဝင်ရောက်လိုသူ မည်သူမဆို အသတ်ခံရမည်မဟုတ်ပေ!"
ဤအချိန်အထိ ခက်ခက်ခဲခဲ ဆက်လက်ခုခံနေကြဆဲဖြစ်သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ တွေဝေသွားကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ရိက္ခာများကို လုယူရန် လာခဲ့ကြသော်လည်း လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဖုတ်ကောင်များနှင့်သာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့ရသည်။ စပါးစေ့တစ်စေ့မျှပင် မတွေ့ရသေးဘဲ ယာဉ်မိုးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ထိုလူကိုလည်း တွေ့ရသည်။ သူ၏ပစ်မှတ်မှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် မည်သူမျှ သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်ရုံသာမက အနီးသို့ပင် ကပ်မလာနိုင်ကြပေ။ လှည့်လည်သွားလာနေသော ဖုတ်ကောင်များလွန်းလှသဖြင့် ရှေ့သို့တိုးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
စွန်ရှကျိက ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည် - "သူတို့ကို မယုံကြနဲ့! သူတို့က ငါတို့အားလုံးကို သတ်ချင်နေတာ! သတ်ကြ! အားလုံးကို သတ်ပစ်ကြ!"
သူ၏အသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတွင် အမည်းရောင် သစ်သားဆူးတစ်ချောင်း ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဝမ်ချင်းလင်၏ အေးစက်သော အသံက ထွက်ပေါ်လာသည် - "ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ ခင်ဗျားတို့ သဘောပဲ။ မယုံဘူးဆိုရင် လူတစ်ယောက်မှ မကျန်တော့တဲ့အထိ ဆက်သတ်နေကြ။ ခင်ဗျားတို့ မရှိတော့ရင်တောင် တစ်ခုလုံးရှိနေတဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အခြေစိုက်စခန်း ရှိသေးတယ်၊ အဲဒီမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိသေးတာပဲ။"
ဤအချိန်တွင် မြောင်ဘိုက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည် - "ရပ်ကြ၊ ဆက်မတိုက်ကြနဲ့တော့! ကမ္ဘာပျက်ကပ် အခြေစိုက်စခန်း မရှိတော့ဘူး။ အထဲကလူတွေက ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းထဲ ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေကြတယ်။ ဘာလို့ ဆက်ပြီး ရုန်းကန်နေကြတာလဲ? ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အသက်က အရမ်းရှည်နေလို့လား?"
တစ်စုံတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည် - "မဖြစ်နိုင်ဘူး! ကမ္ဘာပျက်ကပ် အခြေစိုက်စခန်းက ပျက်စီးသွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး!"
မြောင်ဘိုက ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည် - "မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်စမ်းပါ။ ငါတို့ ဒီလောက်တောင် တိုက်နေတာတောင် ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်သူ့မှာ အနီးကို ကပ်နိုင်လို့လဲ?!"
ဖြည်းဖြည်းချင်းဖြင့် လူတိုင်း လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ ရက်စက်စွာ ကိုက်ခတ်နေသော ဖုတ်ကောင်များလည်း ရပ်တန့်သွားကြပြီး နာခံမှုရှိရှိဖြင့် ဘေးဘက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ အားလုံး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဤဖုတ်ကောင်တွေ ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ? သူတို့က ၎င်းတို့ကို တမင်တကာ ပစ်မှတ်ထားနေကြခြင်းလော။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ဓားကို တဖန်ပြန်လွှဲရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း နာခံမှုရှိသော ဖုတ်ကောင်များက ဟိန်းသံပေးကာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ထိုသူမှာ ချက်ချင်းပင် လက်နက်ကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော ဖုတ်ကောင်များလည်း ငြိမ်ကျသွားကြသည်။
ဤတွေ့ရှိချက်ကြောင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြသည်။ ဘယ်... ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ၊ ဒီဖုတ်ကောင်တွေက ဘာတွေလဲဟေ့။
မြောင်ဘိုက ဝမ်ချင်းလင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူက ပြဿနာမရှိပါဘူးဟူသော သဘောဖြင့် ခေါင်းကို အသာညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဖုတ်ကောင်များကို သူထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း သိနေကြသူများမှာ အလွန်တရာ များပြားနေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောဆိုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် လူအနည်းငယ် ထပ်သိသွားခြင်းအတွက် သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
မြောင်ဘိုက ပြောလိုက်သည် - "မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါတို့ဘက်မှာ ဖုတ်ကောင်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူ ရှိတယ်။ ဖုတ်ကောင်တွေ အားလုံးက ဒေါက်တာဝမ်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတာ။ ခင်ဗျားတို့ ဘာလို့ ဆက်တိုက်နေကြဦးမှာလဲ? ဆက်တိုက်နေရင် သေလမ်းကိုပဲ ရောက်သွားလိမ့်မယ်!"
မြောင်ဘိုက "ငါတို့" ဟူသော စကားလုံးကို သုံးလိုက်သည်။ သူက ဝမ်ချင်းလင်ဘက်တွင် ရပ်တည်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီတည်း။ ယခင်က ချန်ဗိုးဟုန်၏ ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် သူ တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ တွန့်ဆုတ်စရာ လိုအပ်တော့ပုံမပေါ်ပေ။ ချန်ဗိုးဟုန်ပင်လျှင် ဝမ်ချင်းလင်နောက်သို့ လိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူတို့တွင် တွန့်ဆုတ်စရာ အကြောင်းရင်း ဘာရှိသေးမည်နည်း။
သူတို့က ချန်ဗိုးဟုန်နောက်သို့ လိုက်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပုံစံတစ်မျိုးဖြင့် ဝမ်ချင်းလင်နောက်သို့ လိုက်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။
အချက်အလက်များက သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် တရှိန်ထိုး တည်ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ သူတို့ ဘာကြောင့် ဆက်တိုက်နေကြဦးမည်နည်း။ ဖုတ်ကောင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော လူတစ်ဦးကို သူတို့ မည်သို့လျှင် အနိုင်ယူနိုင်မည်နည်း။ ဖုတ်ကောင် အားလုံးကို မဖယ်ရှားနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့မှာ အနီးသို့ ကပ်နိုင်ရန်ပင် အခွင့်အရေး ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
လူတိုင်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လက်နက်များကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လွှတ်ချလိုက်ကြသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ဖုတ်ကောင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော လူများရှိကြောင်းကို ပိတ်လှောင်နေသော အခြေစိုက်စခန်းအတွင်း အလွန်အမင်း ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် သူတို့ မသိခဲ့ကြသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိမရှိကိုပင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် သံသယဖြစ်မိကြသည်။
ဖုတ်ကောင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော လူတစ်ဦး ရှိလိမ့်မည်ဟူသည်မှာ လုံးဝကို စဉ်းစားမရနိုင်စရာပင်!
မြောင်ဘိုက အားပေးနှစ်သိမ့်လိုက်သည် - "စိတ်ချကြပါ၊ ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နယ်မြေသစ် ဖြစ်လာမှာပါ။ ယွဲ့ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းထက် သေချာပေါက် ပိုကောင်းတဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အလားအလာတွေကို ပေးစွမ်းနိုင်မှာပါ"
တစ်စုံတစ်ယောက်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည် - "ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းမှာ စားနပ်ရိက္ခာ သိုလှောင်ခန်းရော ရှိလို့လား?"
မြောင်ဘိုက ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်သည် - "ယွဲ့ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ ရိက္ခာသိုလှောင်ခန်းက ဘယ်လောက်အထိ ခံနိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ထင်နေကြလဲ? အခြားသူတွေ မသိရင်တောင် ခင်ဗျားတို့ မသိဘဲနေမလား? ရိက္ခာတွေ ကုန်သွားရင် ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ? အခြေစိုက်စခန်းထဲမှာ ထိုင်ပြီး ငတ်သေဖို့ စောင့်နေကြမှာလား?"
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည် - "ကြံစည်ရင် ဖြစ်မြောက်စမြဲပါပဲ။ ခေါင်းဆောင်က သေချာပေါက် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ရှာတွေ့မှာပါ။"
မြောင်ဘိုက မဲ့ရယ်လိုက်သည် - "שטויות! ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကိုသာ ကြည့်စမ်းပါဦး၊ သူ အခု ဟိုမှာ လဲနေပြီလေ! တစ်ခါတုန်းက သူ့ကို စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ကြည့်ဖို့ ငါ အကြံပေးဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တုံ့ပြန်ပုံက အပြင်မှာ ဖုတ်ကောင်တွေ အရမ်းများတယ်၊ ဘယ်သူမှ မထွက်ရဲကြဘူး ဆိုတာပဲ။ အပြင်ထွက်တယ်ဆိုတာ သေလမ်းကို ရှာတာနဲ့ အတူတူပဲတဲ့။ ပြီးတော့ အစကတည်းက စားစရာ မရှိလှပါဘူး၊ အဲ့တော့ လယ်ကွင်းတွေမှာ ဖြုန်းဖို့ အပိုစားစရာ မရှိဘူး၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်မပြောနဲ့လို့ သူ ပြောခဲ့တယ်။ ကောင်းပြီလေ၊ ငါလည်း ထပ်မပြောတော့ဘူး။ ဒီတိုင်း ထိုင်နေမယ်၊ အရင်းအမြောက်တွေကို စားပစ်မယ်၊ ပြီးတော့ အတူတူ သေမယ့်ရက်ကို စောင့်မယ်ပေါ့!"
မြောင်ဘိုက အသံကို မြှင့်လိုက်သည် - "ဒေါက်တာဝမ်နဲ့ တွေ့ဆုံရတာ ခင်ဗျားတို့ ကံကောင်းတာပဲ။ သူက ရိက္ခာတွေကို စိုက်ပျိုးဖို့ မျိုးစေ့အဖြစ် သုံးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။ သီးနှံတွေ ကြီးထွားလာတဲ့အခါ ငါတို့ ရိက္ခာတွေ ပိုတောင် ရိတ်သိမ်းရဦးမယ်။ လူတိုင်းမှာ မြေယာနဲ့ စားစရာတွေ ရှိလာမယ်။ ငတ်သေမှာကို ခင်ဗျားတို့ ဆက်ကြောက်နေဦးမှာလား? လုံခြုံစိတ်ချရတဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု၊ တည်ငြိမ်တဲ့ ဝင်ငွေတစ်ခုနဲ့ အငတ်မခံရဘဲ စားစရာလုံလောက်မှုတွေ ရှိနေပြီဆိုရင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ထဲမှာ ဒါထက်ပိုပြီး ဘာကိုလိုချင်သေးလဲ?"
တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် - "ပြောရတာတော့ လွယ်တာပေါ့။ ဒီလို ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ စိုက်ပျိုးဖို့ ကြိုးစားရတာ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ ရူးသွပ်တဲ့ အိပ်မက်တွေ မက်နေပြီး လေလုံးထွားနေတာပဲ။ ဘယ်သူကများ အဲ့ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ယုံမှာလဲ?"
ဝမ်ချင်းလင်၏ အသံမှာ အေးစက်စက်နှင့် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည် - "အထင်အမြင် မလွဲကြနဲ့။ ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းဆိုတာ အမှိုက်ပုံတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ဘယ်သူ့ကိုမဆို လက်မခံဘူး။ သူတို့မှာ စံနှုန်းတွေ ရှိတယ်။ ခင်ဗျားတို့လို လူတွေက သူတို့ရဲ့ စံနှုန်းတွေနဲ့ ကိုက်ညီချင်မှ ကိုက်ညီလိမ့်မယ်။"
ဝမ်ချင်းလင်က ဆက်ပြောသည် - "ခေါင်းဆောင်ချန်၊ သူတို့ကို အရသာခံခွင့် ပေးလိုက်ပါ။ ငါတို့မှာ အမှိုက်တွေ မလိုဘူး။ သူတို့ ပြန်ချင်တယ်ဆိုရင် လွှတ်လိုက်ပါ။ အချိန်ကုန် လူပန်းပဲ ဖြစ်ရလိမ့်မယ်။"
ချန်ဗိုးဟုန်က ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်သည်—
ချန်ဗိုးဟုန်မှာ ရယ်ရမည့်အစား အူတက်မတတ် ဖြစ်သွားကာ - "ကောင်းပြီလေ။"
လူတိုင်း:
ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် မရဘူးဆိုလျှင် ၎င်းက သူတို့ကို အမှိုက်များအثယ် သတ်မှတ်ခံရသည်ဟု ဆိုလိုပေသည်။
သူတို့က မလိုမချင်း ဆက်လက်ဟန်ဆောင်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ ရင်ထဲတွင်မူ နှလုံးသားများ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ မြောင်ဘိုက လေလုံးထွားနေသည်ဖြစ်စေ၊ မထွားသည်ဖြစ်စေ အခြေစိုက်စခန်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြံအစည်မှာ သူတို့အတွက် အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့အနေဖြင့် များများစားစား မတောင်းဆိုကြပါပေ၊ နေ့စဉ် သေခြင်းတရားနှင့် ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုကို ရင်ဆိုင်စရာမလိုဘဲ တည်ငြိမ်သော ဘဝတစ်ခု ရရှိရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။
သူတို့က မဆန္ဒရှိဟန် ဆောင်နေကြသော်လည်း ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားကို ကိုယ်တူ စဉ်းစားနေကြလေပြီ။ ဝမ်ချင်းလင်က သူတို့၏ အကြံအစည် အသေးစားလေးများကို မြင်သော်လည်း ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက ကမ်းလှမ်းမှုကို ချပြခဲ့ပြီး သူတို့ သေချာပေါက် ဝင်ရောက်လာမည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေသည်။
ရှောင်ဟန်က ဝမ်ချင်းလင်၏ ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာရာ အသက်ရှင်ဆဲဖြစ်ရန် ကံကောင်းခဲ့ကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် လူဆိုးလူမိုက်များကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ? ဘာလို့ လူတိုင်းက လူကြီးလူကောင်း ပုံစံမျိုးတွေ ဖြစ်နေကြတာလဲ?
ရှောင်ဟန်က ပြောလိုက်သည် - "အခြေစိုက်စခန်းက အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ၊ ဘယ်အချိန်မဆို ရှန်ခရိုင် ကို ထွက်ခွာနိုင်ပြီ"
ခဏကပင် ညည်းတွား ငြီးတွားနေခဲ့ကြသော လူဆိုးလူမိုက်များမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ကဲ၊ သူတို့မှာ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ အခြေစိုက်စခန်းထဲက လူတိုင်း ထွက်ခွာကြမည်ဖြစ်ရာ သူတို့လည်း လိုက်ပါရန်သာ ရှိတော့သည်။
လူဦးရေ တစ်သောင်းနီးပါး ရှိနေသဖြင့် သူတို့ကို တင်ဆောင်ရန် ယာဉ်အလုံအလောက် မရှိပေ။ အခြေစိုက်စခန်းတွင် ယာဉ်များ ရှိသော်လည်း လူတိုင်းကို တင်ဆောင်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အများစုမှာ ခြေလျင်ဖြင့်သာ ခရီးဆက်ကြရမည်ဖြစ်ပြီး ခရီးစဉ်မှာ သေချာပေါက် အန္တရာယ်များပေလိမ့်မည်။ သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူ လိုအပ်သည်။ ထိုကာကွယ်ပေးမည့်သူများမှာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ လှည့်လည်သွားလာနေသော ဖုတ်ကောင်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်လောက်အောင် သန်မာရပေမည်။ ဤတာဝန်မှာ ဝမ်ချင်းလင် သို့မဟုတ် ရှောင်ဟန်ဆီသို့ ကျရောက်လာပုံ ရပေသည်။
ရှောင်ဟန်က ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိဘဲ ထိုတာဝန်ကို ယူရန် သဘောတူလိုက်သည်။
ယနေ့မှာ ခရီးဝေးသွားရန် သင့်လျော်သောနေ့ မဟုတ်သေးသဖြင့် ရှောင်ဟန်က အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်ကြပြီး ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းကြရန် လူတိုင်းကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ညမိုးမချုပ်မီ ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစော အရုဏ်တက်ချိန်တွင် စတင်ထွက်ခွာကြမည် ဖြစ်သည်။
ညအချိန်မှာ အန္တရာယ်အရှိဆုံး အချိန်ဖြစ်သည်။ ရှောင်ဟန်က ဖုတ်ကောင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မစိုးရိမ်သော်လည်း အမျိုးမျိုးသော ဗီဇပြောင်း သတ္တဝါများနှင့် အပင်များ၏ တိုက်ခိုက်များကိုမူ သတိထားရပေမည်။ နေ့ဘက်တွင် ခရီးသွားနိုင်လျှင် ညဘက် ခရီးသွားခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရပေမည်။