Title: I Opened a Clinic in the Apocalypse – Chapter 80 | NovelPing

**ဘာသာပြန်ဆိုသူ - Moonlit**

အာခံစရာအဖြစ် အသုံးပြုထားသော အက်စ်ယူဗီ (SUV) ကားငယ်လေးမှာ အဝေးသို့ မသွားခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် လမ်းကြားတစ်ခုအတွင်း ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြပြီး အနီးအနားမှ မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများကို နားထောင်ရင်း စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို ၎င်းတို့ လုပ်ခဲ့ဖူးသည်က အကြိမ်ကြိမ်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်းလည်း အောင်မြင်ခဲ့သောကြောင့်တည်း။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့အနေဖြင့် မည်သည့် မတော်တဆမှုမျိုးကိုမျှ စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်း မရှိကြပေ။

မည်သည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အဖွဲ့ငယ်မျှ မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ အမျက်ဒေါသကို ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။ မကောင်းဆိုးဝါးများကို လက်နက်တစ်ခုသဖွယ် အသုံးချခြင်းမှာ နောက်ဆုံးရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သတိမထားမိပါက ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၎င်းတို့ အောင်မြင်ခဲ့ကြသည်။

ကားမောင်းလာသော အမျိုးသားက ရှေ့ခန်းမှ ခရီးသည်နှင့် နောက်ခန်းမှ လူနှစ်ဦးထံသို့ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်စီ လှမ်းပစ်ပေးလိုက်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကမ္ဘာကြီးတွင် ဆေးလိပ်ဆိုသည်မှာ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခြေမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ "လက်ရာမြောက်တယ်၊ အဲဒီ ဗင်ကားကတော့ ဒီတစ်ခါတော့ သေချာပေါက် သေပြီပဲ။"

မတိုင်မီကပင် ၎င်းတို့သည် ယွဲ့ခရိုင်ထဲတွင် သံသယဖြစ်ဖွယ် လှည့်လည်သွားလာနေသော ဗင်ကားတစ်စီးကို သတိထားမိခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယွဲ့ခရိုင်အတွင်းသို့ ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသော ယာဉ်များနှင့် သူစိမ်းများကို ဘယ်သောအခါမှ ဖြတ်သန်းခွင့်မပေးပေ။ ယွဲ့ခရိုင်သို့ လာကြသူအများစုမှာ ၎င်းတို့၏ စားနပ်ရိက္ခာများကို လုယက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာကြသူများသာ ဖြစ်သည်။ အစားအစာဆိုသည်မှာ ၎င်းတို့၏ အသက်သွေးကြောဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ၎င်းအပေါ် လောဘတက်ခွင့် မပေးပေ။ ထို့ကြောင့် လာကြသူအများစုမှာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်မထွက်နိုင်ကြတော့ချေ။

ထိုသံသယဖြစ်ဖွယ် ဗင်ကားကို တွေ့ရှိချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် လူများကို စုစည်းကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုဗင်ကားထဲမှ သေမျိုးဝံပုလွေ သုံးကောင် ခုန်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤပုပ်ပွနေသော သေမျိုးဝံပုလွေများမှာ အထူးသဖြင့် ရန်လို兇猛ကြပြီး လူများကို လိုက်လံထိုးဆိတ် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ဇွန်ဘီများကဲ့သို့ပင် ဤသေမျိုးဝံပုလွေများသည်လည်း ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံထားရသူများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့의 လက်သည်းရာ ခြစ်မိရုံမျှဖြင့်ပင် ကူးစက်ခံရနိုင်ခြေ ရှိသည်။ အဆိုပါ သေမျိုးဝံပုလွေ သုံးကောင်က နောက်ကွယ်မှ အကာအကွယ်ပေးခဲ့သောကြောင့်သာ ဗင်ကားမှာ ချောချောမွေ့မွေ့ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဗင်ကားပိုင်ရှင်မှာ ဤမျှရဲတင်းလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ သူက အခြားလူအများအပြားနှင့်အတူ ချက်ချင်းပြန်လာခဲ့ပြီး ဤအုပ်စုကို သတ်ဖြတ်ရန် အပြတ်အသတ် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။ ၎င်းတို့က ၎င်းတို့တတ်နိုင်သမျှ လူများကို သတ်ပစ်လိုကြသည်။

ဆေးလိပ်သောက်နေရင်းဖြင့် ထိုလေးယောက်ပါ အုပ်စုက "ဪ၊ သူတို့ မသေသေးဘူးပဲ! သွားကြစို့၊ သွားကြစို့!" ဟု အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ရှေ့လမ်း ပိတ်ဆို့နေသဖြင့် ၎င်းတို့သည် အမြန် နောက်သို့ဆုတ်ကာ လမ်းကြား၏ အခြားတစ်ဖက်မှနေ၍ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရတော့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် မျက်နှာများမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြသည်။ လမ်းကြား၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထွက်ပေါက်ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အတွက် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်စရာ လမ်းစ မရှိတော့ပေ။

ရှေ့တွင် ရန်သူများရှိပြီး နောက်တွင် ဇွန်ဘီများရှိနေသဖြင့် ၎င်းတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်ရန် သို့မဟုတ် ကျီယုံ ကဲ့သို့သော အာကာသစွမ်းရည်မျိုး ရှိနေရန်သာ လိုပေမည်။

လမ်းကြားကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် ဇွန်ဘီအုပ်စု၏ ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး မတိုင်မီက ခံစားခဲ့ရသော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဇောင်ပေါ့ဟုန်သည် အသိစိတ်အလျောက် ကျီယုံ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူက ကျီယုံ သည် ဇွန်ဘီများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်ပြီး ယခု ဇွန်ဘီအုပ်စုကိုလည်း သူကပင် ခေါ်ဆောင်လာပုံရပေသည်။

ဇောင်ပေါ့ဟုန်မှာ ကျီယုံ ကို လွဲမှားစွာ ထင်မြင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဇွန်ဘီများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်မှာ ကျီယုံ မဟုတ်ဘဲ ကျီယုံ ပင် ဖြစ်သည်။ ဇွန်ဘီတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများ မရှိလျှင်တောင်မှ ထိုဗိုလ်ချုပ်၏ ဖိနှိပ်အားကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သာမန်ဇွန်ဘီများကို နာခံစွာဖြင့် စုရုံးလာစေရန် လုံလောက်နေပေသည်။

ကျီယုံ သည် မကြာသေးမီကမှ ဇွန်ဘီအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သူဖြစ်ပြီး သူ၏ ဇွန်ဘီစွမ်းရည်များကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် အသစ်အဆန်း ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သူ လေ့ကျင့်ခန်း ပိုလုပ်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

ပိတ်မိနေသော လူလေးဦးမှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြသည်။ ကားမောင်းနေသည့်အမျိုးသားမှာလည်း စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ "အချက်ပြခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်!" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

ရှေ့ခန်းမှ ခရီးသည်က သူ့လက်ထဲမှ မီးရှူးမီးပန်းတစ်စင်းကို မီးညှိလိုက်ပြီး ပြူတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ မီးရှူးမီးပန်းမှာ လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး ယခင်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ယွဲ့ခရိုင်ကို ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားစေကာ ဆူညံသံကြောင့် ခရိုင်အတွင်းရှိ ဇွန်ဘီအားလုံးကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသားက အရှိန်မြှင့်တင်ကာ အီစီကလိတ်ကို နင်းချလိုက်ပြီး ဇွန်ဘီအုပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်တိုးဝင်ကာ ဖောက်ထွက်သွားရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကို ဆွပေးရန် မဝံ့ရဲသော်လည်း အခြားလူသားများကိုမူ မကြောက်ပေ။ လူသားချင်း အပြန်အလှန် တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် မည်သူက အဆုံးအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ကို စမ်းသပ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အသေအပျောက်ခံကာ မောင်းနှင်လာသော အက်စ်ယူဗီကားကြီးမှာ ဟိန်းဟောက်သံပေးရင်း ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် လမ်းကြား နှစ်ဖက်ရှိ နံရံများပေါ်မှ နွယ်ပင်ငယ်များ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာကြပြီး အချင်းချင်း ရစ်ပတ်ငြိတွယ်ကာ ကြီးမားသော ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် အမြန်ဆုံး ဖွဲ့စည်းသွားကြသည်။ အက်စ်ယူဗီကားမှာ ဘရိတ်အုပ်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ထိုပိုက်ကွန်ထဲသို့ ဝင်တိုးမိသွားခဲ့ပြီး မြေကြီးထဲမှ ထွက်လာသည့် ထူထဲသော နွယ်ပင်တစ်ပင်က ယာဉ်ကို ရစ်ပတ်ကာ လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

ကားထဲမှ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသိစိတ်ရှိသော ထိုနွယ်ပင်က ကားကို အထက်အောက် ခါယမ်းကာ အတွင်းမှ လူများကို လွှင့်ထုတ်ပစ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ စိမ့်ထိုင်ခါးပတ် မပတ်ထားကြသော နောက်ခန်းမှ လူနှစ်ဦးမှာ ပထမဆုံး လွင့်စင်ကျသွားကြပြီး နွယ်ပင်များ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရသည်။

ကျီယုံ သည် ထူထဲသော နွယ်ပင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဓားမြောင် က လှည့်ပတ်ကခုန်နေပြီး ထိုလူနှစ်ဦး၏ စိမ့်ထိုင်ခါးပတ်များကို ဖြတ်တောက်ပေးလိုက်ရာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး နွယ်ပင်များ၏ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

အက်စ်ယူဗီကားမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ ဖမ်းဆီးထားသူ လေးဦးကို ချည်နှောင်ထားသည့် နွယ်ပင်များမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော နွယ်ပင်အားလုံးမှာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဇောင်ပေါ့ဟုန်က ၎င်းတို့လုယူထားခဲ့သော ဖမ်းဆီးရမိသည့် အက်စ်ယူဗီကားကို မောင်းနှင်ပေးရန် ဆန္ဒအလျောက် ရှေ့ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤလူနှစ်ဦးနှင့် ကားတစ်စီးတည်း အတူတူ စီးရန် သူ၏ ရင်ဘတ်က မခံနိုင်ပေ။ မည်သည့်အချိန်တွင် ရင်ဘတ်ရပ်သွားမည်ကို မသိနိုင်ဟု သူခံစားနေရသည်။ ထို့ကြောင့် အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် နေခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ဖမ်းဆီးခံရသူ လေးဦးကို နွယ်ပင်များဖြင့် ကြိုးတုပ်ကာ အက်စ်ယူဗီကား၏ နောက်ကျောတွင် ချိတ်ဆွဲထားလိုက်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ဆွဲငင်ခံရခြင်းကို မလိုလားပါက ကားနှင့်အပြိုင် လိုက်ပြေးကြရမည် ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျီယုံ နှင့် ကျီယုံ တို့မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူများ မဟုတ်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် သင့်တော်သော အမြန်နှုန်းဖြင့်သာ မောင်းနှင်နေကြသဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရသူ လေးဦးမှာ အမီလိုက်နိုင်ရန် အခွင့်အလမ်း ရှိနေသည်။

ဖမ်းဆီးခံရသူများကို အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်စေသည်မှာ ကားနောက်မှ လိုက်ပြေးနေရခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့의 နောက်မှ ဖရိုဖရဲ လိုက်လာနေကြသော ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်!

ဖမ်းဆီးခံရသူ လေးဦးမှာ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး၏ ကိုက်ဖြတ်ဆွဲဖဲ့ခြင်းကို ခံရတော့မည့် မိမိတို့၏ ပုံရိပ်ကို ကြိုတင်မြင်ယောင်နေကြရလေပြီ။ ရှင်သန်လိုသည့် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ အသိစိတ်က ၎င်းတို့အား အတတ်နိုင်ဆုံး အမြန်ဆုံး ပြေးရန် တွန်းအားပေးနေပြီး ကား၏ အမြန်နှုန်းကိုပင် ကျော်တက်တော့မလို ဖြစ်နေကြသည်။

၎င်းတို့သည် ထိုကျိန်ဆဲစရာ ကောင်းလှသော အကူအညီတောင်း အချက်ပြမီးရှူးမီးပန်းအတွက် နောင်တရမိကြသည်။ ထိုကျယ်လောင်လှသော ဆူညံသံကြောင့် ခရိုင်အတွင်းရှိ ဇွန်ဘီအားလုံးနီးပါး ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အပိုအင်အားစုများ မရောက်လာဘူးဆိုပါက ၎င်းတို့မှာ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး၏ လက်ချက်ဖြင့် အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆွဲဖြဲခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားလှသော သေဆုံးနည်းပင်တည်း!

စောင့်ဆိုင်းနေကြသော ကျီယုံ နှင့် အခြားသူများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်မျက်စိဖြင့် တွေ့မြင်လိုက်ကြရသည်။ မုန့်လုံးများကဲ့သို့ ကြိုးတုပ်ခံထားရသော လူလေးဦးမှာ အက်စ်ယူဗီကားထက်ပင် ပို၍ အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးနေကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ ထိုလူလေးဦးကပင် ကားကို ဆွဲကာ ပြေးနေရသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။ အလွန်တရာ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်ကာ ထိုင်းမှိုင်းသွားကြသည်။

လူတိုင်း -

သူတို့ပြောနေကြသည့် အကြောင်းပြချက်နှင့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ညှိနှိုင်းခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေပါသနည်း။

ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းနိုင်ခြေ ရှိသေးသလောက်လား။

ထိုလူလေးဦးမှာ အသက်ရှူရပ်တော့မည့် ပုံစံပင် ဖြစ်နေကြသည်။ မောဟိုက်ပြင်းရှစွာ အသက်ရှူရင်းဖြင့် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးက အပြတ်အသတ် မဟုတ်ဘဲ အပိုင်းပိုင်းအစစ ပြောလာသည် - "ခင်ဗျားတို့... ကျွန်တော်တို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ... ကျွန်တော်တို့လူတွေ မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာ..."

ကျီယုံ က စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် သူ့စကားကို နားထောင်ပြီးမှ "မင်းတို့ရဲ့ အကူအညီပေးမယ့်လူတွေက တစ်ခရိုင်လုံးမှာရှိတဲ့ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး မရောက်လာခင်မှာ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဖမ်းဆီးခံရသူ လေးဦး -

ကျိန်ဆဲစရာပဲ! ခန့်မှန်းကြည့်နေစရာပင် မလိုတော့ပါပေ!

ဇွန်ဘီတွေသာ အလွန်အမင်း များပြားနေမည်ဆိုပါက အခြေစိုက်စခန်းအနေဖြင့် လူလေးဦးကို ကယ်တင်ရန်အတွက် အသက်အန္တရာယ်ကို စွန့်စားရဲမည် မဟုတ်ပေ။ ဤလူလေးဦးအတွက်နှင့် လူအများအပြား ထပ်မံအသက်ဆုံးရှုံးရခြင်းမှာ တန်ဖိုးရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင် အကျဉ်းအကျပ်ထဲသို့ ရောက်သွားအောင် ကျင်းတူးခဲ့ကြခြင်းပင်တည်း!

ကျီယုံ သည် အက်စ်ယူဗီကားပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အမိုးပေါ်တွင် ထိုင်ခုံထက်ကဲ့သို့ ထိုင်ချလိုက်ကာ အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်ရင်း "ငါတို့က ဒီကို အသစ်ရောက်လာတာဆိုတော့ ဒီနေရာနဲ့ မရင်းနှီးဘူး။ မင်းတို့က ဒီဒေသခံတွေဆိုတော့၊ ကောက်ပဲသီးနှံသိုလှောင်ရုံက စားနပ်ရိက္ခာနေရာတွေကို ငါတို့ကို မိတ်ဆက်ပေးပါလား။ တကယ်လို့ ငါ့စိတ်ခံစားချက် ကောင်းနေမယ်ဆိုရင် မင်းတို့အသက်ကို ချမ်းသာပေးကောင်း ပေးမှာပေါ့" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဖမ်းဆီးခံရသူ လေးဦး -

ဤလူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ရှိသော အပေါက်မှာ ၎င်းတို့၏ ဦးနှောက်ထက်ပင် ပို၍ ကြီးမားနေလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ ခံစားနေကြရသည်။ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး လာနေမှန်း သိရက်နဲ့ ဘာလို့ မထွက်ပြေးကြတာလဲ။

ဇောင်ပေါ့ဟုန် နှင့် ရှုံရှူးတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာကြသော လူများမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြသည်။ ပထမလူက ဇောင်ပေါ့ဟုန်ကို ကြည့်ပြီး ဒုတိယလူက ကျီယုံ ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကို ကျီယုံ က ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိမှန်း ၎င်းတို့ မသိကြသောကြောင့် ဤလူများမှာ ကြောက်ရွံ့နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးက တစ်ခရိုင်လုံးမှ လာရောက်ဝန်းရံလိုက်မည်ဆိုပါက ရှင်သန်ရန် လုံးဝအခွင့်အလမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဇောင်ပေါ့ဟုန်က ၎င်းတို့အား စိတ်အေးစေရန် အသာအယာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ ၎င်းတို့တွင် ဒေါက်တာ ကျီယုံ ပါရှိနေသောကြောင့် စိုးရိမ်စရာ မလိုကြောင်း လက်ဟန်ပြ အသိပေးလိုက်သည်။ ဇွန်ဘီလှိုင်းတံပိုးကြီးကို ပြန်လည်တွန်းလှန်နိုင်စွမ်းရှိသူ ရှိနေမှတော့ ဘာကို ကြောက်စရာ လိုသေးသနည်း။ ပြန့်ကျဲနေသော ဇွန်ဘီအုပ်ငယ်မျှကိုမူ လုံးဝ မကြောက်စရာ မရှိပေ။

ရှုံရှူးက မိမိ၏ ခေါင်းဆောင် တည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခေါင်းဆောင်၏ စွမ်းအားကို ယုံကြည်ကာ မစိုးရိမ်တော့ဘဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကျီယုံ က "ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက် မပြည့်သေးဘဲနဲ့ ဘာလို့ ပြေးရမှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖမ်းဆီးခံရသူ လေးဦး -

လုယက်မှုတစ်ခုတည်းအတွက်နဲ့ အသက်ကို စတေးရဲကြတာလား။

ဖမ်းဆီးခံရသူတစ်ဦးက မဲ့ပြုံးပြုံးကာ "မင်းတို့ အိပ်မက်မမက်ဖို့ ငါ သတိပေးလိုက်မယ်။ စပါးကျီက လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းထဲမှာ ရှိတာ။ မင်းတို့သာ အဲ့ဒါကို လုယူချင်တယ်ဆိုရင် အခြေစိုက်စခန်းနဲ့ အရင်ဆုံး ရှင်းရလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ အဲ့ဒီအကြောင်း လုံးဝ မတွေးနဲ့တော့!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျီယုံ က အလေးအနက်ထားကာ "အဲ့ဒီလောက်ထိ ရန်လိုတဲ့ပုံစံ မလုပ်ပါနဲ့။ ငါတို့က မင်းတို့ကို လုယူချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အပြန်အလှန် ဖလှယ်ချင်လို့ပါ" ဟု ပြောလေသည်။

ဒုတိယဖမ်းဆီးခံရသူ - မင်းတို့ရဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံက ငါတို့ကို လုံးဝ ယုံကြည်လာအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး!

ကျီယုံ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖမ်းဆီးခံရသူ လေးဦးကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ကျီယုံ က စကားကို ဆက်ယူလိုက်သည်။ "ငါတို့က တကယ်ပဲ လုယူဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ အတင်းအကျပ် လုယူရတဲ့အဖြစ်မျိုး မရောက်အောင် လုပ်ကြတာပေါ့၊ ဟုတ်ပြီလား။"

ရှောက်ဟိန်း က စဉ်းစားတွေးတောနေသည်။ အကယ်၍ စပါးကျီ၏ တိကျသော တည်နေရာကို သူသာ သိရှိပါက ထိုနေရာသို့ သွားရောက်နိုင်ပေမည်။ ကျီယုံ လိုချင်သည်မှာ မျိုးစေ့များကိုသာ ဖြစ်ပြီး ပမာဏ များများစားစား မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် သိမ်မွေ့ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် စတင်ညှိနှိုင်းခဲ့ကြသော်လည်း အသိအမှတ် မပြုကြပါက အာဏာသုံးကာ ဖြေရှင်းရပေလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက် ရှောက်ဟိန်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသည်ဟု ခံစားချက်တစ်ခု ရရှိသွားသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျီယုံ ၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသွားပြီး စောင့်ကြည့်နေသူမှာ ကျီယုံ မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤနေရာတွင် စိတ်စွမ်းအင် အသုံးပြုနိုင်သူ အခြားတစ်ဦး ရှိနေပေသည်!

စိတ်စွမ်းအင် အသုံးပြုနိုင်သူများက မည်သည့်အချိန်ကစ၍ ဤမျှ တန်ဖိုးမရှိ ဖြစ်သွားကြသည်နည်း။ ကျီယုံ နှင့် မြောင်ဘို တို့ အပြင် အခြားတစ်ဦး ရှိနေသေးသည် လော။

ရှောက်ဟိန်း၏ အတွေးများကို ကျီယုံ နားလည်လိုက်သည်။ "မင်း ရင်းနှီးတဲ့သူနဲ့ တွေ့ပြီးပြီလေ။"

ရှောက်ဟိန်း နားလည်သွားသည်။ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ စူးစမ်းရှာဖွေနေသူမှာ မြောင်ဘို ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းမှ လူများကို အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သွားရန် တစ်ဇွတ်ထိုး ငြင်းဆန်ကာ မထွက်ခွာဘဲ နေခဲ့ကြသော ဖန်ရှန်လုံ နှင့် မြောင်ဘို တို့လည်း လွတ်မြောက်လာကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။ ဤလူနှစ်ဦးမှာ ခွဲမရအောင် အမြဲတွဲနေကြသူများ ဖြစ်ရာ မြောင်ဘို အသက်ရှင်နေပါက ဖန်ရှန်လုံ လည်း အသက်ရှင်နေရပေမည်။

ကားကို ရပ်လိုက်ကြစမ်း!

အကူအညီပေးရန် အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည့် ယာဉ်တန်းမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြပြီး လူတိုင်းက ဒုခေါင်းဆောင်ကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ကြည့်ကာ "ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလဲ" ဟု မေးမြန်းကြသည်။

မြောင်ဘို ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လာရောက်သူများမှာ ကျီယုံ နှင့် ရှောက်ဟိန်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ကျီယုံ က လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းတွင် မပေါ်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မြောင်ဘို ၏ အမြင်အရ ၎င်းမှာ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒသာ ဖြစ်ကာ အကူအညီပေးရန်အတွက် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးပိုင်ခွင့် မရှိကြပေ။

သို့သော် ရှောက်ဟိန်း က ဖန်ရှန်လုံ၏ ညာလက်ကို ဖြတ်တောက်ခဲ့ပြီး မြောင်ဘို ကို အတင်းအကျပ် ကြေညာချက်ထုတ်ခိုင်းကာ လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းကို ဖျက်သိမ်းစေခဲ့သည်။ ဖန်ရှန်လုံ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ရှောက်ဟိန်းမှာ ၎င်း၏ သေမင်းတမန် ရန်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့နှစ်ဦး ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံကြရပါက တစ်ဖက်လူမှာ သေချာပေါက် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

မြောင်ဘို သည် တစ်ချိန်က ယုံကြည်မှု အလွန့်အလွန် လွန်ကဲခဲ့ဖူးသော ထိုလူ ဖန်ရှန်လုံကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်း ပျက်စီးသွားပြီးနောက်နှင့် သူကိုယ်တိုင် ကိုယ်အင်္ဂါ မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားရပြီးနောက်တွင် ၎င်း၏ စရိုက်မှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ စိတ်ကျရောဂါဆန်ဆန် ဖြစ်လာပြီး ရှေ့ဆက်မတက်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ရှောက်ဟိန်းထံတွင် လက်စားချေရန် လင်မြို့ သို့ သွားရောက်ခြင်းမှ ရပ်တန့်စေရန် မြောင်ဘို က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တားဆီးခဲ့ရသည်။

အကယ်၍သာ ဖန်ရှန်လုံ က ရှောက်ဟိန်းကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင် တစ်မျိုးပေါ့၊ သို့သော် အဓိကအချက်မှာ သူ အနိုင်ရချင်မှ ရနိုင်မည် ဖြစ်ခြင်းပင်တည်း။ ထို့အပြင် ကျီယုံ နှင့် ရှောက်ဟိန်းတို့၏ မိတ်ဆွေများလည်း ရှိနေကြရာ ရှောက်ဟိန်း သေဆုံးသွားသည်ကို ၎င်းတို့က လက်ပိုက်ကြည့်နေကြမည် မဟုတ်ပေ။ ဖန်ရှန်လုံဘက်တွင်မူ လက်ရှိ လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်း၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာပြီး လက်အောက်ငယ်သား အချို့ရှိသော်လည်း ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မပါဝင်ပေ။ ရှောက်ဟိန်းနှင့် သူတို့အုပ်စုကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အနိုင်ရမည့် အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်တရာ နည်းပါးလှသည်။

ဖန်ရှန်လုံ၏ အကြည့်များ မှေးမှိန်သွားသည်။ "ဘာတွေ တွေ့ခဲ့လို့လဲ။"

မြောင်ဘို က သူ၏ ခံစားချက်ကို အမြန်ဆုံး ထိန်းညှိလိုက်သည်။ "ဟယ်ကျိုနဲ့ တခြားသူတွေ အသက်ရှင်နေပါသေးတယ်။ ဒီတစ်ခါ လာတဲ့ အပြင်လူတွေက လူတစ်ဒါဇင်လောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ သူတို့က အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ စားနပ်ရိက္ခာအကြောင်းကို စုံစမ်းနေကြတာပါ။ စပါးကျီကို လိုချင်နေတဲ့ နောက်ထပ်အုပ်စုတစ်ခုပေါ့။ အခြေအနေကို ဖြေရှင်းဖို့ လူအချို့ကို ငါခေါ်သွားမယ်၊ မင်းက ကျန်တဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို ဦးဆောင်ပြီး အခြေစိုက်စခန်းကို ပြန်နှင့်လိုက်၊ တခြားကြံစည်မှုတွေ မဖြစ်အောင် တားဆီးထားပေါ့။"

ဖန်ရှန်လုံက သူ့ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ "ကိုယ်တိုင် သတိထားပါ။ အန္တရာယ်ရှိရင် အချက်ပြလိုက်ပါ။"

မြောင်ဘို က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ငါ နားလည်ပါတယ်။"

ယာဉ်တန်း၏ တစ်ဝက်ခန့်က မြောင်ဘို ကို လိုက်ပါကာ ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားကြပြီး ကျန်ရှိသော လူများမှာ ဖန်ရှန်လုံ၏ ဘေးတွင် ဆက်လက် ရှိနေခဲ့ကြသည်။

လင်မြို့ ရှိ ဇွန်ဘီများမှာ မီးရှူးမီးပန်း ဆူညံသံကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသော်လည်း ထင်ရှားကျော်ကြားလှသော ကျီယုံ နှင့် ရှောက်ဟိန်းတို့ နှစ်ဦးရှေ့တွင်မူ မည်သည့်ဇွန်ဘီမျှ နီးကပ်ဝံ့ခြင်း မရှိကြပေ။ ၎င်းတို့မှာ အဝေးမှသာ ငေးကြည့်နေကြရပြီး နေရာအနှံ့ ကျပ်ညပ်နေသော ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကြောင့် လူတိုင်း၏ ကျောချမ်းစရာ ဖြစ်လာစေသည်။

မြောင်ဘို ၏ ယာဉ်တန်းက လမ်းကြောင်းလွှဲကာ မောင်းနှင်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျီယုံ ၏ အမြင်အာရုံအတွင်းသို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အနီးကပ်လွန်းသည်လည်း မဟုတ်၊ အဝေးကြီး ဖြစ်သည်လည်း မဟုတ်သော နေရာတစ်ခုတွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ မြောင်ဘို သည် သူ၏ လူများနှင့်အတူ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသော်လည်း ဆက်လက် မတိုးလာဘဲ အဝေးမှနေ၍သာ ကျီယုံ နှင့် ရှောက်ဟိန်းတို့ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျီယုံ က ভ্রূ ကို တစ်ချက်ပင့်လိုက်ပြီး "အခု ရောက်လာပြီဆိုတော့ ရပ်ပြီး ပြောကြတော့မှာလား" ဟု မပြောဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

မြောင်ဘို မှာ ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးမှ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ သူ့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာကြသော လူများက သူ့ကို အسرعအမြန် တားဆီးကြသည်။ မြောင်ဘို မှာ စိတ်စွမ်းအင် အသုံးပြုနိုင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အစောပိုင်း အဆင့်များတွင် အားနည်းခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းအဆင့်ရောက်မှသာ အင်အားကြီးမားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် မြောင်ဘို မှာ အားနည်းဆဲ အခြေအနေတွင်သာ ရှိနေသေးသည်။ သူ၏ စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်သည့် အကွာအဝေးမှာ တိုးလာခဲ့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ကျီယုံ ထက် အလွန်တရာ အားနည်းနေဆဲပင် ဖြစ်ပေသည်။