ခေါင်းစဉ်း- ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲမှာ ဆေးခန်းတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ခဲ့တယ် – အခန်း (၇၉) | NovelPing
**ဘာသာပြန်ဆိုသူ- လမ်းပြလမင်း**
ဝမ်ချင်းလင်က “ကောင်းတဲ့အရာမှန်သမျှ တခြားသူတွေနဲ့ မျှဝေသင့်တယ်။ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တာက မကောင်းတဲ့ အလေ့အထတစ်ခုပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှု့ရှုံ့က စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး “ဟုတ်တယ်၊ သွားပြီး လုယူကြရအောင်!” ဟု အော်ပြောလေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က လျှာသပ်လိုက်ပြီး “ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ လုတယ်ဟုတ်စ။ အဲ့ဒါ ယဉ်ကျေးတဲ့လူတွေ လုပ်မယ့် အလုပ်လား။ ငါတို့က သူတို့ကို အကြောင်းပြချက်နဲ့ ရှင်းပြရမယ်။ ငါတို့အားလုံးက ယဉ်ကျေးတဲ့လူတွေပဲ၊ အချင်းချင်း ကောင်းကောင်း ပြောဆိုဆက်ဆံလို့ ရရမယ်လေ” ဟု ဆိုသည်။
ရှု့ရှုံ့က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် “???” ဟု တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ရှု့ရှုံ့၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းသင်္ကေတများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ တခြားသူများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်စီကိုယ်ငှ အမူအရာများ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်မှာ သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။
ခဏကြာပြီးနောက် ရှု့ရှုံ့က တုံ့ဆိုင်းဆိုင်းဖြင့် “ဒါဆို… ငါတို့က တကယ်ပဲ သူတို့ကို သွားပြီး အကြောင်းပြချက်နဲ့ ရှင်းပြကြမှာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ “အင်း၊ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ရှင်းပြမှာပေါ့” ဟု ပြောသည်။
ကျီယုံ က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်- “ဒေါက်တာဝမ်က လူတွေကို အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဆွေးနွေးပြောဆိုနိုင်မယ်လို့ ကိုယ်တော့ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ဘူး။ ယုံရခက်လွန်းပါတယ်ကွာ။”
ဟီလင် နှင့် ရှီချုန် တို့က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။ သူတို့လည်း မယုံကြည်ကြပေ။
ရှောင်ဟန်က ဝမ်ချင်းလင်၏ တည်ကြည်လေးနက်နေသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း သူတို့နှင့် တကယ်ပင် အကြောင်းပြချက်ခိုင်လုံစွာ ရှင်းပြလိုနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် အံ့သြသွားသည်။ သို့သော် သူ၏ ရှင်းပြပြောဆိုမှုမှာ အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလားဆိုတာကိုတော့ သူ မသေချာပေ။
ဝမ်ချင်းလင်က ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး ရှု့ရှုံ့နှင့်အတူ အခြားသူများဆီသို့ သွားကာ အကြောင်းပြချက်ပေး ရှင်းပြရန် ဦးတည်လိုက်သည်။
ချန်ဗိုဟេងနှင့် ဝမ်ချူ တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး တစ်ဖက်လူ၏ အတွေးကို နားလည်လိုက်ကြသည်။ ဝမ်ချူ က “မင်း သူတို့နဲ့ လိုက်သွားလိုက်၊ ငါ အခြေစိုက်စခန်းမှာပဲ နေခဲ့မယ်” ဟု ပြော၏။
ချန်ဗိုဟេងက “ကောင်းပြီ၊ သတိထားကြဦး” ဟု သဘောတူလိုက်သည်။
ချန်ဗိုဟេងသည် လူအချို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဝမ်ချင်းလင်တို့ နောက်သို့ အမြန်လိုက်သွားပြီး “ငါတို့ကိုပါ ခေါ်သွားပါ၊ အခြေအနေတွေ အကြမ်းဖက်လာရင် ကူညီပေးလို့ရတာပေါ့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
လိုအပ်ချင်မှ လိုအပ်겠지만 လူပိုများလာခြင်းက အနည်းဆုံးတော့ ဟန့်တားနိုင်စွမ်း ရှိပေမည်။
ဝမ်ချင်းလင်က သူတို့၏ တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်မနေပေ။ လိုက်ချင်လျှင်လည်း လိုက်ပါစေတော့။
ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းထဲမှ ကားအများအပြား ထွက်လာကြသည်။ ချန်ဗိုဟេងသည် ရှောင်ဟန်၏ ဖိတ်ကြားချက်အရ ဝမ်ချင်းလင်နှင့်အတူ လမ်းကြမ်းမောင်းနှင်သည့် ဂျစ်ကားပေါ်တွင် လိုက်ပါထိုင်လေသည်။
လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းတွင် ရှိစဉ်ကတည်းက ချန်ဗိုဟេងသည် ဝမ်ချင်းလင်နှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းတစ်ခု တည်ဆောက်လိုခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ချင်းလင်မှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ချန်ဗိုဟេងအနေဖြင့် ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ ယခုမူ ရှောင်ဟန်တို့နှင့် ဆက်ဆံမှုများ ရှိလာခဲ့သည့်အတွက်ကြောင့်လားမသိ၊ ဝမ်ချင်းလင်သည် အရင်ကထက် အနည်းငယ် ပို၍ နူးညံ့လာပုံပေါ်သည်။ သူ၏ အေးစက်စက် အမူအရာကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်သော်လည်း လူသားဆန်မှု အနည်းငယ် ရှိလာသလိုပင်။
ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး ဝမ်ချင်းလင်မှာ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး ရှောင်ဟန်နှင့် ချန်ဗိုဟេងတို့သာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။ ချန်ဗိုဟេងမှာ ရှောင်ဟန်၏ ဖိတ်ကြားမှုကြောင့် ကားပေါ်သို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ရှောင်ဟန်အနေဖြင့် သူ့အား ဆွေးနွေးစရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။ ချန်ဗိုဟេងက ရှန်ခရိုင် ၏ အခြေခံ အခြေအနေများကို မေးမြန်းခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် သီးခြားရပ်တည်နေသော အဖွဲ့အစည်း အရေအတွက်နှင့် ရှန်ခရိုင် ကို တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်း ဖြစ်အောင် ပေါင်းစည်းရန် စဉ်းစားဖူးခြင်း ရှိမရှိတို့ကို အဓိကထား မေးမြန်းခဲ့သည်။
ရှောင်ဟန်၏ စကားများက ချန်ဗိုဟេង၏ စိတ်နှလုံးကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ သူသည် လူအမြောက်အမြားကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော်လည်း သူတို့မှာ ရှန်ခရိုင် သို့ အသစ်ရောက်လာကြသူများဖြစ်ကာ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားခွင့်မရှိကြပေ။ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အမြဲတမ်း ကန့်သတ်ခံနေရသည်။ ယခုအခါ ဝမ်ချင်းလင်နှင့် ယဉ်ကျေးမှု အခြေစိုက်စခန်းတို့က သူတို့၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ ရှန်ခရိုင် ကို ပေါင်းစည်းမည့် အစီအစဉ်ကို ဦးစားပေးလုပ်ဆောင်ရမည့် အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။
တပ်ဖွဲ့မည်မျှပင် ကြီးမားစေကာမူ ခေါင်းဆောင်ဟူ၍ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိရမည်ကို ရှောင်ဟန် နားလည်ထားသည်။ မဟုတ်ပါက ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ခုနစ်ဦး စုဝေးနေကြပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းအတွက် ဆွေးနွေးမဲခွဲကြရသည့် ဗဟိုမဟာမြို့တော် ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မလွဲမသွေ ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာစေမည့် အတွင်းပိုင်း ပဋိပက္ခများနှင့် အာဏာလုပွဲ အမျိုးမျိုး ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်သာတည်း။
ဗဟိုမဟာမြို့တော် ၏ ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် စာလျှင် ရှောင်ဟန်က ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ပို၍ အလေးထားသည်။ ဝမ်ချင်းလင် ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော် မည်မျှပင် ကြီးထွားလာပါစေ ဗိုလ်ချုပ်ခုနစ်ဦး အာဏာလုပွဲဆင်နွှဲသည့် အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ချင်းလင်သည်သာ အကြွင်းမဲ့ အာဏာပိုင်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏စကားမှာ အဆုံးအဖြတ် ဖြစ်လာသည့် အခြေအနေမျိုးပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ဝမ်ချင်းလင်သည် အကြောင်းပြချက်နှင့် ညှိနှိုင်း၍ မရနိုင်သူတော့ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ထိုးထွင်းကြံဆနိုင်စွမ်းရှိပြီး စွမ်းအားရော လုပ်နည်းကိုင်နည်းပါ ရှိသူဖြစ်သည်။ အကြံဉာဏ်များကို နားထောင်ပေးနိုင်သူဖြစ်ရာ သူသာလျှင် အကောင်းဆုံး ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ဗဟိုမဟာမြို့တော် တွင် ချန်ဗိုဟេង မမြင်နိုင်ခဲ့သည်များကို ဝမ်ချင်းလင်ဆီတွင် မြင်တွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည်။
ထိုင်ခုံမှီကို ကျောမှီရင်း ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျကာ အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေခဲ့သော ဝမ်ချင်းလင်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး “ယွဲ့ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းမှာ လူဦးရေ ဘယ်လောက် ရှိလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်မှာ ထိုဒေသရှိ အာဏာခွဲဝေမှုများကို အကျွမ်းတဝင် မရှိလှပေ။ ထို့ကြောင့် ဤမေးခွန်းမှာ ချန်ဗိုဟេងကို ရည်ရွယ်မေးမြန်းခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။
ချန်ဗိုဟេងက “လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်း မပျက်စီးသေးခင်တုန်းကတော့ ယွဲ့ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းမှာ လူဦးရေ တစ်သောင်းနီးပါး ရှိတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်ဖူးတယ်။ အခုဆိုရင် ပိုတောင် များနေလောက်ပြီ ထင်တယ်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်း ပျက်စီးသွားခဲ့သော်လည်း ရှောင်ဟန်၏ သတင်းပေးပို့မှု ကျေးဇူးကြောင့် လူအများစုမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ သတ်ဖြတ်မှုမှ လွတ်မြောက်လာကြသော ဤအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် လင်မြို့ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ဝံ့ရဲခြင်းမရှိကြဘဲ အနီးနားရှိ အခြေစိုက်စခန်းများဆီသို့ လူစုခွဲကာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ယွဲ့ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းက ပြင်ပလူများကို လက်မခံဘူးဆိုသည့် ကောလာဟလမှာ လုံးဝအမှန်ကြီးတော့ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်ပေမည်။ အကယ်၍သာ သစ်ပင်စွမ်းရည်ရှင်တစ်ဦးက ထိုနေရာတွင် ခိုလှုံခွင့်တောင်းခံလာပါက သူတို့ တကယ်ပဲ ငြင်းပယ်ရဲကြမည်လ่ะ။
ပြင်ပလူများကို လက်မခံဟူသော စံနှုန်းမှာ သာမန်လူများကို လက်မခံခြင်းကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ စွမ်းရည်အစစ်အမှန် ပိုင်ဆိုင်ထားသူများကိုမူ ဖယ်ထုတ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။
သူတို့ လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းသို့ သွားစဉ်ကကဲ့သို့ ဝမ်ချင်းလင်က စွမ်းရည်ရှင်အချင်းချင်းဖြစ်သော မြောင်ဘို က တွေ့ရှိသွားမည့် စိတ်စွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်စမ်းသပ်ခြင်းမျိုးကို ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မလုပ်ပေ။ ယခုတစ်ခေါက်က ကွဲပြားခြားနားသည်။ သူတို့က အကြောင်းပြချက်နှင့် ရှင်းပြရန် လာကြခြင်းဖြစ်ရာ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ရှိရပေမည်။
ကားအများအပြားသည် ယွဲ့ခရိုင်အတွင်းသို့ တစ်စီးပြီးတစ်စီး မောင်းဝင်သွားကြသည်။ အစပိုင်းတွင် နောက်မှ လိုက်လာခဲ့သော ဗင်ကားက အရှိန်မြှင့်တင်ကာ ရှေ့ဆုံးသို့ ရောက်သွားပြီး လမ်းပြပေးသည့် ပုံစံဖြင့် ဦးဆောင်သွားလေသည်။ ဝမ်ချင်းလင်၏ အထင်ကြီးမှုကို ရယူလိုသည့် ဆန္ဒမှာ ကားပေါ်တွင် ရေးထိုးထားသကဲ့သို့ပင် ထင်ရှားနေ၏။
ရှောင်ဟန်က ရှု့ရှုံ့နှင့် အငြင်းပွားမနေဘဲ အရှိန်ကို လျှော့ချကာ နောက်မှ ကပ်၍ လိုက်လာခဲ့သည်။
ရှောင်ဟန်က ဝမ်ချင်းလင်ကို အံ့သြစွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် စိတ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ရတာ နှစ်သက်တတ်သော ဝမ်ချင်းလင်က ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ပေ။ အလွန်ထူးဆန်းနေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က သူ့အား အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ “ငါတို့က သူတို့ကို အကြောင်းပြချက်နဲ့ ရှင်းပြဖို့ လာကြတာလေ။ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ရှိရမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်မှာ သက်ပြင်းချမိရုံမှတပါး မတတ်နိုင်တော့ပေ။ “မင်းက တကယ်ပဲ သူတို့ကို အကြောင်းပြချက်နဲ့ သိမ်းသွင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။”
ဝမ်ချင်းလင်က “ငါက ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်တတ်တဲ့သူ တစ်ယောက်လို မပေါ်ဘူးလား” ဟု မေးသည်။
ရှောင်ဟန်က “သူတို့ကို အကြောင်းပြချက်နဲ့ ရှင်းပြဖို့ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ” ဟု ဆက်မေး၏။
ဝမ်ချင်းလင်က “ငါက ဖလှယ်ဖို့အတွက် သစ်စေ့အချို့ကို လိုချင်တာပါ။ ပြောင်းလဲထားတဲ့ သားကောင်တွေနဲ့ လဲပေးမှာဆိုတော့ သူတို့အတွက် အရှုံးမရှိပါဘူး” ဟု ဖြေသည်။
ရှောင်ဟန်က “ဒါပေမဲ့ သူတို့သာ ကုန်သွယ်မှုကို ငြင်းပယ်လိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” ဟု မေးမြန်းသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ရယ်စရာတစ်ခုလို သဘောကျသွားပုံရသည်။ အစားအစာ တစ်ပေါင်အတွက် အသားတစ်ပေါင်နှင့် ဖလှယ်ပေးခြင်းဖြစ်ရာ ဤမျှကောင်းမွန်သော သဘောတူညီချက်မျိုးကို မည်သူကများ တွန့်ဆုတ်နေမည်နည်း။ အလွန်အမင်း လောဘကြီးသူများ သို့မဟုတ် ထူးဆန်းသော အကြံအစည်များ ရှိနေသူများ မဟုတ်ပါက သာမန်လူများအနေဖြင့် ငြင်းပယ်မည် မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ချင်းလင်က “သူတို့ သေချာပေါက် သဘောတူမှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်နှင့် ချန်ဗိုဟេងတို့ နှစ်ဦးသား တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ချန်ဗိုဟេងက ဝမ်ချင်းလင်သာ ပျော်ရွှင်နေမည်ဆိုလျှင် ပြီးတာပါပဲဟု မိမိကိုယ်ကို တွေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ စကားလုံးများဖြင့်သာ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဆိုပါက သူတို့အတွက် အပင်ပန်းခံရသည်များကို အများကြီး သက်သာသွားစေလိမ့်မည်။
ယွဲ့ခရိုင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီးနောက် မြင်တွေ့ရသည်မှာ လှည့်လည်သွားလာနေကြသော ဖုတ်ကောင်များသာ ဖြစ်သည်။ အသက်ရှင်နေသည့် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသွင်မပေါ်သလို ဗီဇပြောင်းတိရစ္ဆာန်များကိုလည်း လုံးဝ မတွေ့ရပေ။
ရှေ့ဆုံးမှ မောင်းနှင်လာသော ဗင်ကားသည် အရှိန်ကို လျှော့ချကာ အကွေ့တစ်ခုသို့ ကွေ့ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဘေးဘက်မှ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းထွက်လာသော ရုပ်ကြမ်းမောင်းနှင်သည့် ယာဉ်တစ်စီးက ဗင်ကား၏ ရှေ့ပိုင်းကို ပွတ်တိုက်ကာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ဗင်ကားမှာ ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် ဘရိတ်ဆွဲလိုက်ရသော်လည်း ရှေ့ပိုင်းမှာ ဝင်ဆောင့်ခံလိုက်ရပြီး ရှု့ရှုံ့နှင့် အခြားသူများ ရုန်းမရခင်မှာပင် ကြီးမားသည့် အရိပ်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ ရှု့ရှုံ့က ကားကို အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
ဘုန်း!
ကြေမွနေသော ဆီဒန်ကား၏ အစိတ်အပိုင်းများ လွင့်စင်သွားပြီး ကိုယ်ထည်က ဗင်ကားကို တွန်းထိုးကာ မီတာပေါင်းများစွာ လျှောတိုက်သွားစေခဲ့သည်။ ဗင်ကား၏ မှန်များ ကွဲကြေသွားပြီး ရှု့ရှုံ့နှင့် အခြားသူများမှာ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပျက်သွားသော ဖြစ်ရပ်ဆိုးများကြောင့် မကျွတ်မလွတ်သေးချိန်တွင် ပုံပျက်ပန်းပျက်နှင့် အရပ်ရှည်ရှည် လည်ပင်းကဲ့သို့ ခေါင်းရှည်ရှည်ရှိသော ရုပ်ဆိုးဆဲန်းရဲဖွယ် ကောင်ကြီးတစ်ကောင်က သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။
မူလက ထွက်ပြေးသွားသည့် ကားကို လိုက်လံ ခြေရာခံနေခဲ့သော ထိုကောင်သည် ရုတ်တရက် ဗင်ကားထဲမှ လူသားတို့၏ အနံ့အသက်ကို ရသွားကာ လမ်းခုလပ်တွင် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပြန်လှည့်လာကာ ဗင်ကားပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ ပုတ်သိုးနေပြီဖြစ်သော အလောင်းဝံပုလۆی သုံးကောင်က ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ ခုန်ထွက်လာကာ ထိုကောင်၏ လက်မောင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်ဆွဲလိုက်ကြသည်။
ထိုကောင်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကြံ့ခိုင်သော လက်မောင်းကို ယမ်းခါကာ အလောင်းဝံပုလۆیများကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ ကားကို ဆွဲကိုင်ကာ ရိုက်ချတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ကြီးမားသော မီးလုံးကြီးတစ်လုံး ရုတ်တရက် ကျရောက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ၎င်းကို အမည်းစက်များ လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့သည်။ ထိုကောင် ယိုင်နဲ့သွားကာ လက်ထဲမှ ဗင်ကားလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ နောက်ထပ် မီးလုံးအချို့ ဆက်တိုက် ကျရောက်လာမှုကြောင့် ထိုကောင်မှာ နောက်ဆုတ်သွားရတော့သည်။
ကျီယုံ က “ကားထဲမှာပဲ ထိုင်ပြီး သေဖို့ စောင့်နေကြတော့မှာလား” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကားပေါ်ရှိ ရှု့ရှုံ့နှင့် အခြားသူများမှာ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် သွေးချင်းချင်းနီနေကြပြီး ကားပေါ်မှ ရုန်းကန်တွားထွက်လာကြသည်။ သူတို့ရှေ့မှ ပုံပျက်ပန်းပျက် ကောင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားကာ လှုပ်ရှားရန်ပင် မစွမ်းသာတော့ပေ။
ဤအရာအားလုံးမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လွန်းစွာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ ရှီချုန် ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက လည်ချောင်းဝအထိ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အဆင့် (၄) ဗီဇပြောင်းကောင် တစ်ကောင်ဖြစ်သည့် ရုပ်ဆိုးကောင် တစ်ကောင်ပင်တည်း။ ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှရာ မည်သည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အဖွဲ့မျိုးမဆို တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်အတွင်း ဤကဲ့သို့သော ရုပ်ဆိုးကောင်မျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤမျှ အရေးကြီးသော အချိန်အခါမျိုးတွင် ဟီလင် နှင့် ဟီလင် တို့မှာမူ ထိုင်ခုံများတွင်သာ ပုံမှန်ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ရုပ်ဆိုးကောင်ကို လုံးဝ ပူပန်ပုံမပေါ်ကြပေ။
တကယ်တမ်းတွင်လည်း သူတို့ လုံးဝ ပူပန်နေခြင်း မရှိပေ။
ဟီလင်က ခေါင်းလှည့်ကာ ဟီလင် ကို “ကျီယုံ ပိုပြီး သန်မာလာပြီလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ဟီလင် က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ကျီယုံ က လိမ္မာပါးနပ်သူဖြစ်သည်။ ဟီလင် ၏ ပြောင်းလဲမှုနှင့်အတူ သူ၏ အဆင့်လည်း မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး သူ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မီးလုံးများ၏ အရွယ်အစားကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သူ၏ စွမ်းရည်များ တိုးတက်လာသည်ကို သိသာထင်ရှားပေသည်။
ဟီလင်က သူ၏ အတွေးများကို ဟီလင် ထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။ “ကျီယုံ ကို သတိထားဖို့နဲ့ မသတ်ပစ်ဖို့ ပြောလိုက်ပါ”
ဟီလင် က မီးလုံးကို လေထဲတွင် ရပ်တန့်လိုက်ရင်း ဗြဟ္မာစိုရ်မျက်နှာဖြင့် “ဗျာ” ဟု မေးလိုက်သည်။
ဟီလင်က အတွေးများကို ဆက်လက် ပေးပို့လိုက်သည်။ “ငါ အကွက်ဆင်ခံနေရတဲ့ အနံ့ ခံမိတယ်”
ကျီယုံ က “??” ဟု ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ဟီလင် က စတီယာရင်ခုံကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ သိမ်းသွင်းမယ့် အစီအစဉ်က အလုပ်ဖြစ်မယ် မထင်ဘူး။ ယွဲ့ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းတောင် မရောက်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ထောင်ချောက်က အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ”
သူတို့အားလုံးမှာ ဉာဏ်ကောင်းသူများ ဖြစ်ကြရာ ရှီချုန် လည်း ဟီလင်နှင့် ဟီလင် တို့၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူတို့သည် ယွဲ့ခရိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပစ်မှတ်ထားခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုပ်ဆိုးကောင်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ဆွပေးပြီး ဤနေရာသို့ လမ်းကြောင်းလွှဲ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းပင်တည်း။ နောက်ဆုံးတွင် ရုပ်ဆိုးကောင်က ကျူးကျော်လာသူများကို သတ်သည်ဖြစ်စေ၊ ကျူးကျော်လာသူများက ရုပ်ဆိုးကောင်ကို သတ်သည်ဖြစ်စေ ယွဲ့ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းအနေဖြင့် မည်သို့မျှ အရှုံးမရှိပေ။ အကယ်၍သာ နှစ်ဖက်စလုံး အထိနာသွားကြပါက ယွဲ့ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းအတွက် အကောင်းဆုံး အဖြေတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ခရိုင်မြို့ထဲတွင် ရုပ်ဆိုးကောင်တစ်ခု ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာလည်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။ ဟီလင် တို့အဖွဲ့ကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိသူများပင်လျှင် ထိုရုပ်ဆိုးကောင်၏ လက်ချက်ကြောင့် အတော်လေး ဒဏ်ရာရခဲ့ကြရသည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ရုပ်ဆိုးကောင်သည် ရုပ်ဆိုးရုံသာမက ကြမ်းတမ်းရက်စက်ကြောင်းပါ ထင်ရှားနေပေသည်။
ကျီယုံ က တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး နောက်ထပ် မီးလုံးတစ်လုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ဒေါသထွက်နေသော ရုပ်ဆိုးကောင်က လက်သီးဖြင့် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ကျီယုံ ထံသို့ ခုန်အုပ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဟီလင်က ရှေ့သို့ ကြည့်ကာ “ငါတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်မလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ဟီလင် က “စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
အဆင့် (၈) ဗီဇပြောင်း ဘုရင်၏ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ရာထူးအရှိန်အဝါက ချဉ်းကပ်လာသော ရုပ်ဆိုးကောင်ဆီသို့ ဖိချလိုက်သည်။ ရုပ်ဆိုးကောင်က ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဟိန်းသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။
ဘုရင်၏ အရှိန်အဝါ သုံးပုံတစ်ပုံသာ ရှိသော်လည်း အဆင့် (၄) ဗီဇပြောင်း ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်ကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ထွက်ပြေးစေရန် လုံလောက်ပေသည်။ အကယ်၍သာ ဗီဇပြောင်းအဆင့် ပို၍ မြင့်မားခဲ့မည်ဆိုပါက ဘုရင်၏ အရှိန်အဝါထဲတွင် ရောစပ်နေသော လူသားတို့၏ အနံ့အသက်ကို တွေ့ရှိသွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ကားပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ရှီချုန် မှာ သူ၏ ဆံပင်များပင် ထောင်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အာရုံကြောတိုင်းက အန္တရာယ်၊ အန္တရာယ်၊ အန္တရာယ်ဟု အော်ဟစ်နေကြသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။ ဤအရာအားလုံးမှာ တစ်ရှိန်ထိုး ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် အန္တရာယ်ဟူသမျှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ အေးစက်စက် ချွေးစေးများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
ရှီချုန် က သူတို့ရှေ့မှ လူနှစ်ဦးကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်သည်။ ဟီလင်နှင့် ဟီလင် တို့မှာ မည်သည့်အရာမှ မဖြစ်သွားခဲ့သကဲ့သို့ ပုံမှန်အတိုင်း စကားပြောဆိုနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ကျီယုံ လျှောက်ပြန်လာကာ ခါးကိုကုန်း၍ ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံ၏ ပြတင်းပေါက်ကို မှီလိုက်ပြီး “ဘာလို့ ငါ့ကို မသတ်ခိုင်းတာလဲ။ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးအတွက် သိမ်းထားမလို့လား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ဟီလင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ “မင်းက ယွဲ့ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းက ငှားထားတဲ့ လူသတ်သမားလား။ ငါက သတ်ခိုင်းမှ မင်းက သတ်ရမှာလား” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ကျီယုံ: —
ကျီယုံ: စုတ်ပစ်တာပဲ!
မြောင်ဘို နှင့် ဝမ်ချူ တို့မှာ သူတို့၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ “ပြင်ပဒဏ်ရာတွေပါပဲ၊ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး”
ဟီလင်က ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ရှု့ရှုံ့နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နုနယ်သွယ်လျသော လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ကားမှန်ကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်ကာ ရုတ်တရက် “သူတို့အတွက် ကားတစ်စီး ယူပေးလိုက်ပါ။ ငါ့အထင် ခုနက ငါတို့ကို ဖြတ်သွားတဲ့ ကားက မဆိုးပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟီလင်သည် အမြတ်ထုတ်ခံရမည့်သူမျိုး မဟုတ်ကြောင်း ဟီလင် သိသည်။ ယွဲ့ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းက တကယ်ပင် ရဲတင်းလွန်းလှသည်။ လာမည့်သူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းပင် မစစ်ဆေးကြပေ။ မျက်စိမှိတ်ပြီး ထောင်ချောက်ဆင်နေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အလုပ်မျိုးကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါတည်း လုပ်ဖူးနေကျ မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။ သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်သော လုပ်ငန်းအဆင့်အတန်းကို ထောက်ချင့်ပါက အပြင်လူများစွာကို ဤကဲ့သို့ ဖမ်းဆီးထားနှင့်ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဟီလင် က “မင်းတို့ ဒီမှာပဲ စောင့်နေကြ။ ငါတို့ ခဏနေ ပြန်လာမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟီလင် က ကားကို စက်နှိုးလိုက်ပြီး ရှေ့မှထွက်သွားသော ကား၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားလေတော့သည်။