ကျီယုံ နှင့် ဝမ်ချူ တို့ သဘောတူညီချက် ရရှိပြီးနောက်တွင် ထိုနေရာ၌ ကြာကြာမနေဘဲ လင်မြို့ သို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ ထွက်ခွာမည့်ဆဲဆဲတွင် အလောင်းစားဝံပုလോകသုံးကောင်ကို ဆွဲခေါ်ကာ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသော ရှုံရှုနှင့် ဆုံတွေ့ရလေသည်။ အရပ်အမောင်း မြင့်မားကာ အလွန်သန်မာသည့် သူ ရောက်လာသည်နှင့် လူတိုင်းက လမ်းဖယ်ပေးကြသည်။
ရှုံရှု၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာနေပြီး ခြေလှမ်းတို့က သွက်လက်နေသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်စဥ် ကျီယုံ ၏ အကြည့်နှင့် ဆုံမိသောအခါ ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီးမှ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ သူက ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်လို ပြေးလာပြီး အသံကျယ်ကြီးဖြင့် "သူဌေး! ခင်ဗျား ဘယ်တုန်းက ရောက်လာတာလဲ။ ကျုပ်ကို ဘာလို့ တစ်ခွန်းမှ မပြောတာလဲ" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
ကျီယုံ က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "မင်းကို လိုက်ရှာတာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။
ရှုံရှုက လုံးဝ ရေကုန်ရေခမ်း မရှက်တတ်ပေ။ သူက သူ၏ပြောင်နေသော ဦးခေါင်းကို ပုတ်ရင်း ရိုးအစွာ ရယ်မောကာ "သူဌေးကို မတွေ့ရတာ ရက်အနည်းငယ် ရှိပြီလေ။ သူဌေးက ကျုပ်လို အစ်ကိုကြီးတွေကို မေ့သွားမလားလို့ စိုးရိမ်နေတာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။
တကယ်တမ်းတွင် ကျီယုံ မှာ မေ့ပင်မေ့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော လူသားများကို စဉ်းစားပေးနေရန် မည်သူ့တွင် အချိန်ရှိမည်နည်း။
ကျီယုံ က မျက်လုံးကို မြှင့်လိုက်ရာ အနီးအနားတွင် ရပ်နေကြသော မိုကျင်းနှင့် အခြားသူများကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် နန်ယန်အခြေစိုက်စခန်း မှ လာကြသူများ ဖြစ်ကြပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းတို့ဘာသာ အုပ်စုဖွဲ့ထားကြကာ ရှန်ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းနှင့် သဟဇာတ မဖြစ်ကြပေ။
ကျီယုံ ရောက်ရှိလာကြောင်း ကြားသိရသဖြင့် မိုကျင်းမှာ စကားပြောခွင့် ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကျီယုံ က သူ့ကို သတိထားမိပြီ ဖြစ်ရာ မိုကျင်းမှာ လျစ်လျူမရှုနိုင်တော့ဘဲ သူ့လူများနှင့်အတူ လျှောက်လာခဲ့သည်။
"ချင်လင်း၊ မင်း စိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲလား။ စခန်းထဲက လူတွေကို ကောင်းကောင်း မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့တာ ငါ့အပြစ်ပါ။ အဲဒီအတွက် တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အာမခံနိုင်တာကတော့ အဲဒီလူတွေရဲ့ အကြံအစည်ကို ငါတို့ လုံးဝ မသိခဲ့ပါဘူး။"
ရှန်ခရိုင် တွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း မိုကျင်းနှင့် အခြားသူများမှာ ဤနေရာ၌ ကျီယုံ ၏ အရေးပါပုံကို သိရှိလာခဲ့ကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အပြင်ဘက်သို့ အမဲလိုက်ထွက်ကြသည့်အခါ လင်မြို့ မှ ဒေါက်တာဝမ်အကြောင်း ပြောဆိုနေကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ကြားကြရပြီး အပြောအများဆုံး အကြောင်းအရာမှာ ဒေါက်တာဝမ်က ကူးစက်ခံထားရသူများကို ကုသပေးနိုင်သည်ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအရာကို မိုကျင်းတို့ သိထားကြသလို ကိုယ်တိုင်လည်း မျက်မြင်ផ្ទال ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရဖူးသည်။
သူတို့ မသိခဲ့သည်မှာ ကျီယုံ သည် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟူသော အချက်ပင်တည်း။ ဤကောလာဟလကို ပထမဆုံး ကြားကြရစဉ်က သူတို့ မယုံကြည်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် ဤအကြောင်းကို ဝမ်ချူ ထံ အထူးတလည် မေးမြန်းခဲ့ကြရာ လူအများအပြားက သိရှိကြကြောင်း သိခဲ့ရပြီး ဝမ်ချူ လည်း ၎င်းတို့အား ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။ ကျီယုံ က လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းကို ဖုတ်ကောင်ရေလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုမှ မည်သို့ ကာကွယ်တွန်းလှန်ပေးခဲ့ကြောင်း ဝမ်ချူ က ပြောပြခဲ့သည်။
ဤအချက်က မိုကျင်းနှင့် အခြားသူများကို အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့်အတူ သူတို့ နန်ယန်အခြေစိုက်စခန်း မှ ထွက်ပြေးစဉ်က ဖုတ်ကောင်အုပ်စု၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး စခန်းအတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် ပြန်လှည့်ခဲ့ရခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုတည်း မဟုတ်ကြောင်း တွေးမိကြတော့သည်။ ယခုအခါ ဤအရာအားလုံးမှာ ကျီယုံ ၏ လက်ချက်ပင် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျီယုံ က မိုကျင်းကို အေးစက်စက် ကြည့်ကာ "သတ်ရမယ့်လူတွေက သတ်ပြီးပြီ၊ လက်စားချေရမယ့် အကြောင်းရင်းလည်း ပြီးဆုံးသွားပြီ။ ငါ့မှာ စိတ်ဆိုးရမယ့် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
မိုကျင်းမှာ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ "ဒါဆို ဘလို့ ငါတို့ကို ဒီလိုဆက်ဆံနေရတာလဲ? ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေ မဟုတ်ဘူးလား?"
ကျီယုံ က ထိုသူ၏ ခေါင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ နယ်နိမိတ်မရှိသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားသည်။
ရှောင်ဟန်မှာလည်း မိုကျင်း၏ သနားစရာကောင်းဟန် ဆောင်ပြသည့် အပြုအမူကို အံ့သြမိလေသည်။ စစ်သားများ ဖြစ်ကြသည့် အားလျော်စွာ ဤကဲ့သို့ လူမျိုးများနှင့် သူတို့ အလွန်ရှားရှားပါးပါးသာ ကြုံဖူးကြပြီး မျက်စိပွင့်စရာ အတွေ့အကြုံတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကျီယုံ က တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ "ငါ့မှာ သူငယ်ချင်းတွေ ထပ်မလိုတော့ဘူး၊ သူငယ်ချင်းဆိုတာလည်း မရှိဘူး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
မိုကျင်းမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တကယ်တမ်း ထိခိုက်ခံစားသွားရသည်။ "ချင်လင်း..."
"သွားကြရအောင်။ စခန်းထဲမှာ ကိုင်တွယ်စရာ ကိစ္စတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်၊ အချိန်မဆွဲနဲ့တော့" ဟု ရှောင်ဟန်က အချိန်ကိုက် သတိပေးလိုက်သည်။
မိုကျင်းက ရှောင်ဟန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ဟန်ကလည်း ပြန်လည် စိုက်ကြည့်လေသည်။ ဤဥာဏ်များပြီး သနားစရာကောင်းဟန်ဆောင်တတ်သော ကောင်လေးက သူ့ကို လူအများရှေ့တွင် လူသိရှင်ကြား ကွပ်မျက်으ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်ကို ရှောင်ဟန် မမေ့သေးပေ။ ပစ်မှတ်က မည်သူဖြစ်သည်ကို မစဉ်းစားဘဲ သနားကရුණာ ရရှိလိမ့်မည်ဟု ယူဆကာ သနားစရာကောင်းဟန် ဆောင်ပြလျှင် ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်သင့်ပေ။
ကျီယုံ က မိုကျင်း၏ နောက်တွင် ရပ်နေကြသော လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ယန်မิ่งယွီက ရှုပ်ထွေးနေသော ပုံစံနှင့်အတူ မျှော်လင့်ချက်များ စုဝေးနေသော မျက်ဝန်းတို့ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေသည်။ သို့သော် ကျီယုံ ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ သူမအပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ သူမဘေးတွင် ရှိနေသော ဖုန်းယီအပေါ်၌သာ ဖြစ်နေသည်။ ဖုန်းယီ ပို၍ သာမန်ဆန်လေလေ၊ ကျီယုံ က သူ့ကို ပို၍ သံသယဝင်လေလေ ဖြစ်သည်။ ကျီယုံ သည် ဖုန်းယီ၏ မိခင်နှင့် နှမတို့ကို သတ်ခဲ့သူဖြစ်ရာ ဖုန်းယီက သူ့ကို မုန်းတီးခြင်း မရှိဟူသော အချက်ကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ပေ။
အကယ်၍ အနေအထားများသာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ကျီယုံ သာလျှင် သွေးသားတော်စပ်မှုရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ထိုသူ့နောက်သို့ မဆုတ်တမ်း လိုက်လံနှိမ်နင်းကာ သတ်ပစ်မည်မှာ အသေအချာပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် သွေးသားရင်းချာများ မဟုတ်ပါလော။ ချစ်ရသူများ သတ်ဖြတ်ခံရသည်ကို ကြည့်နေရပါလျက်နှင့် မုန်းတီးစိတ် မပေါ်လာခြင်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။
ကျီယုံ က ဖုန်းယီကို အချိန်အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ သူ၏ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခုဖြင့် တွန့်ကွေးသွားသည်။ သူက ဖုန်းယီဆီသို့ ညင်သာစွာ လျှောက်သွားပြီး "မင်း ငါ့ကို မုန်းလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
နန်ယန်အခြေစိုက်စခန်း မှ လာကြသော လူများမှာ အသက်ရှူပင် ရပ်သွားကြသည်။ ကျီယုံ က အလောင်းများစွာကို ဆွဲခေါ်ကာ စခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည့် ပုံရိပ်မှာ သူတို့အတွက် ငရဲခန်းအိပ်မက်ဆိုးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကျီယုံ မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိအောင် အလွန်သန်မာသူဖြစ်သလို မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်နှင့်လည်း ထပ်တူကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဖုန်းယီက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ သွားကိုကြိတ်လျက် "ခင်ဗျားက ကျုပ်အမေနဲ့ နှမကို သတ်ခဲ့တာပဲ။ ကျုပ်က ခင်ဗျားကို မမုန်းသင့်ဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဖုန်းယီသာ ကျီယုံ ကို မမုန်းပါဟု ပြောခဲ့လျှင်ပင် ကျီယုံ က ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။ ရိုးရိုးသားသား ရင်ဆိုင်လိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေသည်။
ယခုအခါ မိုကျင်းရော ယန်မิ่งယွီပါ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဤကိစ္စတွင် ဖြေရှင်းစရာ လမ်းစမရှိတော့ကြောင်း သဘောပေါက်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်လာကြသည်။
ကျီယုံ က "မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဖုန်းယီ၏ အသံထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး "ခင်ဗျားကို ကျုပ် သတ်လို့မရဘူးဆိုတာ ခင်ဗျား သိပါတယ်၊ ကျုပ်ကို လာဆွစရာလည်း မလိုပါဘူး။ ကျုပ် အင်အားတွေ အလုံအလောက် ကြီးလာတဲ့အခါ ကျုပ် လက်စားချေမှာပါ" ဟု ဆိုသည်။
ဖုန်းယီက ကျီယုံ ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤစကားများကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုဝံ့ပေသည်။ တက်ရောက်နေကြသူ အားလုံးက သူ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိကို ချီးကျူးမိကြသည်။ ဤဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ အချိန်မရွေး လူသတ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြီးမားလှပေသည်။
ကျီယုံ က တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် "ဒါဆိုရင် အင်အားမကြီးလာခင်မှာ ငါက မင်းကို အရင်သတ်ပစ်ရမလား။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာလာပါစေ ငါ့ကို ကျော်တက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှန်ခရိုင် စခန်းထဲမှာ မင်း ကောက်ကျစ်စဉ်းစားဖို့ မလုပ်နိုင်အောင် ကြိုတင်ကာကွယ်တဲ့အနေနဲ့ မင်းကို အရင်ရှင်းထုတ်လိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ့စကားကြောင့် လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ယန်မิ่งယွီက အလျင်စလိုပင် ဖုန်းယီ၏ ရှေ့သို့ ဝင်ရပ်လိုက်ပြီး "ရှင် သူ့ကို သတ်လို့မရဘူး။ သူ ဘာမှ ဆိုးဆိုးရွားရွား လုပ်ခဲ့တာ မရှိပါဘူး။ သူက မိခင်နဲ့ နှမကို ဆုံးရှုံးထားရတာမို့ စိတ်မပြေနိုင်သေးတာ သဘာဝကျပါတယ်။ သူ့ကို အချိန်အနည်းငယ် ပေးပါ, သူ သေချာပေါက် သတိပြန်ဝင်လာမှာပါ" ဟု တောင်းပန်လေသည်။
ကျီယုံ ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။ "ယန်မิ่งယွီ၊ အခု သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနေတာဆိုတော့ သူက မသေမျိုးအသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ လူစားထိုး စေလွှတ်ခံထားရတဲ့ သူလျှိုဖြစ်နေမှာကို မင်း မကြောက်ဘူးလား"
ထိုစကားတစ်ခွန်း ထွက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများစုမှာ နောက်သို့ သုံးလှမ်းဆုတ်သွားကြသည်။ မသေမျိုးများကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ကြပြီး ၎င်းတို့နှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာရာကို အလွန်အမင်း သတိထားနေကြကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။
ယခင်က အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံ ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် ယန်မิ่งယွီမှာ အနည်းငယ် နှောင့်နှေးသွားပြီး "ဟ-ဟင့်အင်း၊ အဲဒီလို မဖြစ်နိုင်ပါဘူး" ဟု ပြောရှာသည်။
ကျီယုံ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် "ဘယ်အရာမှ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မရှိပါဘူး။ ရှန်ခရိုင် စခန်းကို ရှင်းလင်းပြီးပြီ ဆိုပေမဲ့ မသေမျိုးတွေ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာရင်တောင် သူတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အကယ်၍ မသေမျိုးတွေက သူလျှိုလွှတ်ချင်တယ် ဆိုရင် သူတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ? ဖုတ်ကောင်တွေကို သုံးပြီး ပစ်မှတ်သတ်မှတ်လောက်အောင် သူတို့ မိုက်မဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ လူသားတွေနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့က ပိုပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေများပါတယ်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အထူးစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေသာ ဖုတ်ကောင်ကူးစက်ခံရရင် သူတို့ရဲ့စွမ်းရည်တွေ ဆုံးရှုံးသွားတတ်လို့ပါပဲ။ စွမ်းအားဘက်က ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒါက အမြတ်မထွက်ပါဘူး" ဟု ရှင်းပြလေသည်။
ကျီယုံ သည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ သွေးပင်စည်ပန်း ကပင် ကူးစက်ခံရသူများ၏ စွမ်းရည်များကို မထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ခဲ့လျှင် ရှောက်ရှิ่งဖေးအနေဖြင့် ဖုတ်ကောင်များ၏ စွမ်းအားကို မည်သို့ဆက်လက်ရှင်သန်စေနိုင်မည်နည်း။ လူတိုင်းက ဝမ်ချူ ကဲ့သို့ မဟုတ်ကြပေ။ ဝမ်ချူ ဆိုသည်မှာလည်း တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ သူ၏ တည်ရှိမှုသည် တိုက်ဆိုင်မှုများစွာနှင့် တွဲဖက်နေသဖြင့် သူ့ကို တစ်မူထူးခြားစေခဲ့သည်။
ဖုန်းယီ၏ လက်ဝါးများမှာ အေးစက်သော ချွေးစေးများဖြင့် စိုစွတ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အထူးပင် မည်းမှောင်သွားသည်။ "ခင်ဗျားမှာ ကျုပ်ကို သံသယဝင်စရာ အထောက်အထား ဘာရှိလို့လဲ"
ကျီယုံ က "အထောက်အထား မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက လူဆိုးတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာပေးမျိုး ပေါက်နေလို့ပဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ဖုန်းယီမှာ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများမှာလည်း အံ့သြသွားကြသည်။
ကျီယုံ က ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး "ချန်ဗိုးဟេង၊ သူ စခန်းထဲမှာ ဘယ်လိုတွေ လုပ်ဆောင်ပြခဲ့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
အမည်တပ်ခံရသော ချန်ဗိုးဟេងမှာ အနည်းငယ် အနေခက်သွားသည်။ နန်ယန်အခြေစိုက်စခန်း မှ ဤလူအုပ်စုမှာ ရှန်ခရိုင် စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာစဥ်ကတည်းက အဆင်မပြေကြပေ။ သူတို့က သီးသန့် အုပ်စုဖွဲ့ထားကြပြီး သူတို့သာ ကျီယုံ ၏ ကျောင်းဖော်များနှင့် သူငယ်ချင်းများ မဟုတ်ခဲ့ပါက သူ နှိမ်နင်းပစ်ခဲ့လောက်ပေမည်။
ကျီယုံ က တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ချန်ဗိုးဟេង ကြုံတွေ့နေရသော အခက်အခဲကို ရိပ်မိလိုက်သည်။ သူက "ဒီ နန်ယန်အခြေစိုက်စခန်း က လူတွေမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု အမြဲရှိနေတယ်။ သူတို့က အုပ်စုငယ်တွေဖွဲ့ပြီး ကိုယ်ပိုင် အာဏာစက် တည်ဆောက်ရတာကို ဝါသနာပါကြတယ်။ တကယ်လို့ သူတို့သာ ရှန်ခရိုင် စခန်းနဲ့ ပေါင်းစည်းလို့ မရဘူးဆိုရင် ငါ့မျက်နှာကို ငဲ့မနေနဲ့၊ လွှတ်သာ ပေးလိုက်တော့။ ငါ သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မရှိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျီယုံ ၏ စကားကြောင့် ချန်ဗိုးဟេង၏ အနေခက်မှုမှာ အလင်းပေါ်သွားရသည်။ ချန်ဗိုးဟេងသည် ကျီယုံ ကို ပို၍ပင် လေးစားသွားမိသည်။ သူသည် အခြေအနေကို ထိုးထွင်းမြင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး, ပွင့်လင်းကာ, အလုပ်လုပ်ရာတွင်လည်း ပြတ်သားသည်။ အကယ်၍ သူသာ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့မည်ဆိုပါက ဆုပေးဒဏ်ပေး မျှတသည့် ကောင်းသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။
ချန်ဗိုးဟេងသည် ကျီယုံ ဘက်လိုက်သည်ကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပေ။ သူ ဘက်လိုက်ပြသည့် အချိန်များတွင်ပင် မိမိ၏ သွေးသားရင်းချာများကိုပါ ဖယ်ထုတ်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
ယန်မิ่งယွီမှာ ငိုကြွေးမိတော့မည့်ဟန်ဖြင့် "ကျီယုံ၊ ဘာလို့ ငါတို့ကို ဒီလိုမျိုး ပစ်မှတ်ထားနေရတာလဲ" ဟု ပြောရှာသည်။
နန်ယန်အခြေစိုက်စခန်း မှ လူများမှာလည်း ရင်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသော်လည်း အပြင်သို့ မထုတ်ဖော်ရဲကြပေ။ သူတို့က နှလုံးသားကင်းမဲ့သော ဤလူကို စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲနေကြပြီး စခန်းပြင်သို့ ခြေချသည်နှင့် ဖုတ်ကောင်များ၏ အစားခံရပါစေဟု ဆုတောင်းနေကြသည်။ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ အသက်ရှူပေါက် ချန်မထားခဲ့ပေ။
မိုကျင်း၏ မျက်နှာမှာလည်း စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့ဖြင့် အပြည့်ပင်။ သူလည်း အတော်ပင် သည်းခံနေရကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
ကျီယုံ က သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "ငါတို့က အရင်က ကျောင်းဖော်တွေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာမို့လို့ နည်းနည်း ပိုပြောပြမယ်။ မင်းတို့သာ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် ရှန်ခရိုင် စခန်းကနေ ထွက်သွားခဲ့ရင်တောင် မင်းတို့ ကိုယ်ပိုင်စခန်း မထူထောင်နိုင်သမျှ ဘယ်စခန်းကမှ လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ လူအယောက် ပုံစံငယ်လေးနဲ့ လင်မြို့ ရဲ့ အနီးအနားမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါတယ်။ ဖုတ်ကောင်တွေက အရမ်းများတယ်၊ လင်မြို့ ရဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေက လှည့်လည်သွားလာတတ်လို့ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတယ်။ အဆင့်မြှင့်တင်ထားတဲ့ ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်တည်းနဲ့တင် စခန်းငယ်လေး တစ်ခုကို အလွယ်တကူ ပြိုလဲသွားစေနိုင်တယ်" ဟု ပြောလေသည်။
ကျီယုံ က လှည့်ထွက်သွားရင်း "ငါ ပြောချင်တာ ဒါပါပဲ။ နားထောင်မယ်, မထောင်ဘူး ဆိုတာကတော့ မင်းတို့ သဘောပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
မိုကျင်းမှာ သူ၏ အမူအရာကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေရင်း ကျီယုံ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းသွားချိန်တွင် နောက်ဆုံး၌ စကားစလိုက်သည်။ "ကျီယုံ၊ ကျုပ် ခင်ဗျားရဲ့ နောက်ကို လိုက်ချင်တယ်။ တခြားဘယ်သူတွေ ဘယ်လိုပဲ တွေးတွေး, ခင်ဗျားသာ သဘောတူမယ်ဆိုရင် ကျုပ် ဒီကစပြီး ခင်ဗျားရဲ့ အစေအပါး ဖြစ်ဖို့ ဝန်မခံပါဘူး!"
နန်ယန်အခြေစိုက်စခန်း မှ လူအားလုံး မိုကျင်းကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မိုကျင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေပြီး သူ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။
အမှန်တရားမှာ သူ ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို လွန်ခဲ့သည့် အချိန်တုန်းကတည်းက ချခဲ့သင့်သော်လည်း သူ၏မာနကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏မာနများမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကာလအတွင်း တစစီ ယိုယွင်းလာခဲ့ပြီး နန်ယန်အခြေစိုက်စခန်း ပြိုလဲသွားချိန်တွင် အလုံးစုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသေးသော ဂုဏ်သိက္ခာ အပိုင်းအစလေးကိုပင် ကျီယုံ က ကရුණာမရှိဘဲ ဆွဲဖြဲပစ်ခဲ့ရာ သူ နောက်ထပ် အတုအယောင်မာနကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ကျီယုံ ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူ၏ ဖုံးကွယ်မှုများမှာ မည်မျှ ရယ်စရာကောင်းနေမည်ကို သူ သိ၏။ သူသည် အရှုံးသမားတစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ဝန်မခံချင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းပင်။
ယခုအခါတွင်မူ သူ အမှန်အတရားကို ဝန်ခံကာ ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး မိမိအတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်က သူ တပ်မက်ခဲ့သော အာဏာ၊ အပင်ပန်းခံ တည်ဆောက်ခဲ့သော နန်ယန်အခြေစိုက်စခန်း — ရလဒ်က အဘယ်နည်း။ အလုံးစုံ ရှုံးနိမ့်ခြင်း၊ အတွင်းပိုင်းမှ စတင်ပြိုလဲခြင်းတို့သာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများမှာ ဟာသတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သူ ထိုအမှားမျိုးကို ထပ်မံ မကျူးလွန်လိုတော့ပေ။ သူသည် ကျီယုံ ကို လမ်းပြအလင်းရောင်တစ်ခုသਾਂ မြင်တွေ့နေရပြီး ဤလူ့နောက်သို့ အသေအရှင် မဟူ လိုက်ပါလိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။
ဝမ်ချူ က သံသယဝင်သော မျက်လုံးများဖြင့် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ ဒီကောင်က ဘလို ပြဿနာမျိုးကို ထပ်ရှာချင်ပြန်တာလဲ။
ကျီယုံ က "မင်းရဲ့ အလုပ်လုပ်ပုံက ငါ့စတိုင်နဲ့ မကိုက်ဘူး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
မိုကျင်းက တည်ကြည်စွာဖြင့် "ကျုပ် အရင်က ဒီလို မဟုတ်မှန်း ခင်ဗျား သိပါတယ်၊ ကျုပ် ပြောင်းလဲပါမယ်, ခင်ဗျား လိုချင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာအောင် ကြိုးစားပါ့မယ်" ဟု တုံ့ပြန်သည်။
ဝမ်ချူ:
သိတယ်ဟုတ်စ? သူ့ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ ဖုတ်ကောင်လေးကတော့ သေချာပေါက် သိပါလိမ့်မည်!
ကျီယုံ က ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ဆက်လက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ရှုံရှူးမှာ ကျီယုံ ထွက်ခွာတော့မည့်အချိန်တွင် အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး တားဆီးလိုက်သည်။ "သူဌေးကြီး၊ ခင်ဗျား ရောက်လာပြီဆိုတော့ တစ်ဖက်တစ်လမ်းကနေ ကူညီပေးပါဦးလား"
ကျီယုံ ထံမှ အေးစက်စက် လေထုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်မရှည်တော့ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။
ရှုံရှူးက ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီလျက် "သူဌေးကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ကို စားနပ်ရိက္ခာ လိုအပ်တယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပြီးကတည်းက နှစ်နှစ်ကျော်သွားပြီဖြစ်လို့ ရှာဖွေလို့ရမယ့် စားနပ်ရိက္ခာတွေလည်း အများကြီး မကျန်တော့ပါဘူး။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ ခင်ဗျားရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို မလွန်ဆန်ခဲ့ရပါဘူး။ ကျွန်တော် စားနပ်ရိက္ခာ သိုလှောင်ရုံ တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်, ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တခြားလူတွေ အရင် သိမ်းပိုက်ထားပြီးသား ဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အနည်းငယ်က အဲဒါကို ပြန်ယူလာလို့ မရခဲ့ဘူး။ တပ်မှူးချန်ဆီက အကူအညီ တောင်းဖို့ ပြန်လာမလို့ လုပ်နေတုန်း ခင်ဗျားနဲ့ ဆုံတာဆိုတော့ တစ်ချက်လောက် သွားကြည့်ပေးပါလား" ဟု ပြောလေသည်။
ကျီယုံ က စားနပ်ရိက္ခာကို ချက်ချင်းစားသုံးရန်အတွက် တောင်းဆိုနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သိုလှောင်ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဖုတ်ကောင်များပင်လျှင် ကောက်နှံများနှင့် အခြားအစားအစာများကို စားသုံးနိုင်သည်ဖြစ်ရာ သူ စိုက်ပျိုးရေးကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေလိုသည်။ မျိုးစေ့များ မရှိခြင်းမှာ ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အပင်အားလုံးကို ကြီးထွားစေနိုင်သည့် သစ်သားဓာတ် အထူးစွမ်းရည်ပိုင်ရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း မျိုးစေ့များ မရှိလျှင် အလကားသာ ဖြစ်ပေမည်။ သူက ပါးစပ်မှ ရိုးရိုးလေး သာ ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ရှုံရှူးက နှလုံးသွင်းကာ ဤမျှ အမြန် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ချန်ဗိုးဟេងက "မင်း ပြောတဲ့ စားနပ်ရိက္ခာ သိုလှောင်ရုံက ယွဲ့ခရိုင်ထဲမှာ ရှိတဲ့ ဟာကို ပြောတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ယွဲ့ခရိုင်သည် လင်မြို့၏ အဓိက ခရိုင်သုံးခုအနက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး အကြီးဆုံး ခရိုင်လည်း ဖြစ်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ယွဲ့ခရိုင်ထဲက စားနပ်ရိက္ခာ သိုလှောင်ရုံပါပဲ။ တပ်မှူးချန်, ခင်ဗျား သိနှင့်ပြီးသားလား" ရှုံရှူးမှာ သူ ယခင်က မကြားဖူးခဲ့သဖြင့် အံ့သြသွားသည်။
ချန်ဗိုးဟេងက ပခုံးတွန့်လိုက်ကာ "ကမ္ဘာပျက်ကပ် မဖြစ်ခင်ကတည်းက ယွဲ့ခရိုင်မှာ စားနပ်ရိက္ခာ သိုလှောင်ရုံ တစ်ခု ရှိခဲ့တာပဲ။ လူအများစု သိကြမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဖြစ်ပြီးကတည်းက ဒီသိုလှောင်ရုံထဲမှာ စားစရာတွေ ကျန်သေးလို့လား" ဟု ဆိုသည်။
"အထဲမှာ စားစရာတွေ ရှိသေးတယ်။ အတော်လေး များတယ်လို့လည်း ကြားထားရတယ်။ ပြဿနာက အဲဒါက ယွဲ့ခရိုင် စခန်းပိုင် ဖြစ်နေတာပဲ။ ယွဲ့ခရိုင်ထဲက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေက အလွန်တရာ စည်းလုံးကြတယ်။ တစ်ခရိုင်လုံးအတွက် စခန်းတစ်ခုပဲ ရှိပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံးက အဲဒီမှာ စုဝေးနေကြပြီး သိုလှောင်ရုံထဲက စားနပ်ရိက္ခာတွေကို အမှီသဟဲပြုပြီး ရှင်သန်နေကြတာ"
ကျီယုံ က "ရှုံရှူး၊ ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်း၊ ငါတို့က လူကောင်းတွေ ဖြစ်ကြရမယ်။ အဲဒါက သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုလေ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အတင်းအဓမ္မ သွားယူလို့ ရမလဲ။ လိုချင်ရင် သွားရောက် ညှိနှိုင်းပြီး ဝယ်ယူရမယ်၊ နားလည်လား။ သင့်မြတ်ခြင်းက အအရေးကြီးဆုံးပဲ။ တွေ့တဲ့နေရာတိုင်းမှာ အကြမ်းဖက်နည်းကို မသုံးသင့်ဘူး" ဟု အလေးအနက် ပြောကြားလိုက်သည်။
ရှုံရှူးမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး "ဒါ, ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ စားစရာအတွက် မသွားတော့ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျီယုံ က "သွားမှာပေါ့၊ ဘာလို့ မသွားရမှာလဲ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ရှုံရှူးက "ဒါပေမဲ့ သူတို့က မရောင်းဘူးလေ။ ဘယ်သူမဆို အဲဒီစားစရာတွေအကြောင်း ပြောလိုက်တာနဲ့ သူတို့က အလွန်အမင်း ရန်လိုပြီး ဒေါသထွက်လာကြတယ်၊ ချက်ချင်း သတ်ဖို့ဖြတ်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြတယ်။ သူတို့က အရမ်း ရမ်းကားကြတယ်" ဟု ဆိုသည်။
ကျီယုံ က "သူတို့ မရောင်းတာက မင်းပေးတဲ့ ဈေးနှုန်းက မလုံလောက်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့" ဟု ဖြေလေသည်။
ဝမ်ချူ က "ဒေါက်တာဝမ်, ယွဲ့ခရိုင်ဘက်က ပြဿနာကတော့ တကယ် ခက်ခဲပါတယ်။ လင်မြို့ ရဲ့ အနီးအနားမှာ အကြီးဆုံး အခြေစိုက်စခန်းဆိုပြီး ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ယွဲ့ခရိုင် အခြေစိုက်စခန်းက သံသယဝင်စရာ မလိုအောင် အကြီးဆုံးပါပဲ။ သူတို့က ယွဲ့ခရိုင်ထဲက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအားလုံးကို စုစည်းထားပြီး အလွန်တရာ အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းဂဏဆန်ကြတယ်။ ပြင်ပလူတွေကို ဘယ်တော့မှ လက်မခံဘူး။ တစ်စခန်းလုံးက သူတို့လူတွေချည်းပဲ ဖြစ်နေတော့ အလွန်တရာ စည်းလုံးကြပါတယ်" ဟု ဖြည့်စွက်ပြောကြားလိုက်သည်။
ရှားပါးပြီး ဆင်းရဲမွဲတေလှသော ကမ္ဘာပျက်ကပ် ထဲတွင် စားနပ်ရိက္ခာ သိုလှောင်ရုံကို စောင့်ကြပ်ခြင်းဆိုသည်မှာ သူတို့၏ အသက်ကို စောင့်ကြပ်နေခြင်းပင်ဖြစ်ကြောင်း အံ့သြစရာ မရှိပေ။ မည်သူမျှ ပြင်ပလူများကို ဝေမျှပေးလိုကြမည် မဟုတ်ပေ။ မိမိတို့လူအချင်းချင်းသာ သိမ်းဆည်းထားခြင်းက ပို၍ သင့်လျော်ပေသည်။
ကောင်းပြီ၊ ယွဲ့ခရိုင်သည် ကျီယုံ ၏ အာရုံစိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့လေပြီ။