စူးစမ်းထောက်လှမ်းရေးဇွန်ဘီကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ကျန်းလန် သည် ပျင်းရိနေတော့ဘဲ လင်မြို့ တစ်ခွင်ကို သေချာစွာ ထပ်မံရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သံသယဖြစ်ဖွယ် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်မှ မတွေ့ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။
ရှောင်ဟန်နှင့် အခြားသူများ ပြန်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ကျန်းလန် သည် သွေးပင်စည်ပန်း တစ်သုတ်ကို အမြန်ကြီးထွားစေခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အပိုင်းအစများကို ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော ဇွန်ဘီများကို ရောင်းချကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီများ၏ အင်အားကို တိုးမြှင့်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော မြို့တော်မှာ ပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်လာပြီဖြစ်ရာ နေထိုင်သူ ပိုမိုလိုအပ်နေပေသည်။
ကျန်းလန် က ရှောင်ဟန်နှင့် အခြားသူများအတွက် အချိန်သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။ ရှောင်ဟန်တို့အဖွဲ့မှာ အနားမယူဘဲ အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပဉ္စမမြောက်နေ့ နံနက်ပိုင်း၌ ကားတစ်စီးတည်းမဟုတ်ဘဲ နှစ်စီးဖြင့် လင်မြို့ သို့ ရောက်ရှိလာကြကာ အကြောင်းမှာ အသက်ရှင်လျက်ရှိသူ လူသားတစ်ဦးကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သောကြောင့်ပင်တည်း။ ရှောင်ဟန်က ကျီယုံ နှင့် အခြားသူများကို မြို့အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းခိုင်းပြီး သူတစ်ဦးတည်းသာ ကားမောင်း၍ ဝင်လာခဲ့သည်။
လေးရက်အတွင်းတွင်ပင် ဗဟိုမဟာမြို့တော်နှင့် အတွင်းပိုင်းမြို့တော်တို့၏ စီမံကိန်းနှင့် တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများမှာ အများစု ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီအချို့မှာ ပြောင်းရွှေ့ဝင်ရောက်နေထိုင်နှင့်ကြပြီဖြစ်သော်လည်း အများစုမှာမူ ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟန်သည် ကားကို ဆေးခန်းရှေ့သို့ တန်းတားမောင်းနှင်သွားပြီး ကျန်းလန် ကို ဆေးခန်းတွင် အမှန်တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဘောပင်တစ်ချောင်းကို ပျင်းရိရိဖြင့် လှည့်ပတ်ကစားရင်း အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသည်။
ရှောင်ဟန် ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော သွေးနံ့တစ်မျိုးကို ချက်ချင်း ရလိုက်သည်။ သူသည် ကျန်းလန် နှင့် ဝမ်ကျန့် တို့၏ အသံများကို ကြားနေရသည့် ရုံးခန်းဘက်သို့ အမြန်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ကြီးမားသော သွေးပင်စည်ပန်း ကို အပိုင်းပိုင်းလှီးဖြတ်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျန်းလန် က သူ့အား သူ၏စိတ်ထဲရှိရာကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိသူတစ်ဦးကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်လာသည်။
ရှောင်ဟန်က မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျား တစ်ခုခု မြင်နေရလို့လား"
ကျန်းလန် က သူ့၏ နောက်ပြောင်စကားကို မတုံ့ပြန်ဘဲ "ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာတွေ ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်က ဆေးခန်းနေရာကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီပစ္စည်းတွေကို ဒီမှာပဲ တပ်ဆင်ခိုင်းချင်တာလား"
ကျန်းလန် ထရပ်လိုက်သည်။ "မင်းကို အခြေစိုက်စခန်းက သုတေသနဌာနဆီ ခေါ်သွားမယ်။ ပစ္စည်းတွေကို အဲဒီမှာ ထားလိုက်"
ရှောင်ဟန်က "စောင့်ဦး၊ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်" ဟု ဆိုသည်။
သူသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး ကားဆီသို့ ပြန်သွားကာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူလာခဲ့သည်။ ထိုဇွန်ဘီမှာ အလွန်အမင်း ယိုယွင်းပျက်စီးနေပြီး အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲနေကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းနေသည်။ ၎င်းမှာ အိပ်မောကျနေသည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ရှောင်ဟန်က ဇွန်ဘီကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချထားလိုက်သည်။ "ဒီကောင်ကိုရော ကုလို့ ရသေးလား"
ကျန်းလန် က သူ့ကို ထူးဆန်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်လို့လား"
ရှောင်ဟန်က "မဟုတ်ပါဘူး၊ ခင်ဗျားအတွက် လက်ဆောင်ပါ" ဟု ဖြေသည်။
ကျန်းလန် က "ငါတို့ရဲ့ လင်မြို့ မှာ ဒီလိုလက်ဆောင်တွေ ရှားပါးနေတယ်လို့ မင်းထင်လို့လား" ဟု မေးသည်။
ရှောင်ဟန်က "သူ့နာမည်က ကျူပိုက်ကျန်း၊ နိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်း ဗိုင်းရပ်စ်သုတေသနပညာရှင်ပဲ။ သူက မုန့်လားထက်တောင် ပိုနာမည်ကြီးသေးတယ်" ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းလန် ၏ မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။ "မင်း ဇွန်ဘီ မှားမခေါ်လာမိတာ သေချာရဲ့လား"
ကျန်းလန် ထံမှ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ဟန် အပြုံးလေးဖြင့် "မမှားဘူးလို့ အသေအချာပဲ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
သူတို့သည် ထိုထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များကို ကျန်းလန် နှင့်အတူ ရှာဖွေရန် မူလက စီစဉ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ပြန်လာစဉ် ကားမောင်းလာရင်း ကျူပိုက်ကျန်း နေထိုင်ရာ မြို့ကို တိုက်ဆိုင်စွာ ဖြတ်သွားမိခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းလန် က ဇွန်ဘီများသည် သူ့ကို စောင့်နေမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ဖူးသဖြင့် ရှောင်ဟန်တွင် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်တော့ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ကျူပိုက်ကျန်း၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သူက ကိုက်ခံရပြီးနှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ၏ အစောပိုင်းကာလ အရှုပ်ထွေးဆုံးအချိန်များတွင် သူသည် ဗိုင်းရပ်စ်သုတေသနပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကာကွယ်ဆေးကို ကာလတိုအတွင်း မထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ အချိန်များ ကုန်ဆုံးတော့မည်ကို သူကိုယ်တိုင် သိရှိနေသဖြင့် ရှောင်ဟန်၏ အကူအညီကို ငြင်းပယ်ကာ ၎င်းတို့ကို ထွက်သွားရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ရှောင်ဟန်က ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျူပိုက်ကျန်း၏ အိမ်သို့ လမ်းကြောင်းလွှဲကာ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ အခြားအိမ်များ၏ တံခါးများ ကျယ်လောင်စွာ ပွင့်နေသည်နှင့် မတူဘဲ ကျူပိုက်ကျန်း၏ အိမ်မှာမူ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားဆဲဖြစ်ရာ ရှောင်ဟန်ကို တစ်စုံတစ်ရာ သတိပြုမိစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပြတင်းပေါက်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ပင်မအိပ်ခန်းအတွင်း၌ ကျူပိုက်ကျန်းကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ဗီရိုကြီးနှစ်လုံးက အိပ်ခန်းပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ကျူပိုက်ကျန်းမှာ ထိုအကွာအဝေးကြားတွင် လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ချိန်မှစ၍ လှည့်လည်သွားလာနေကြသော ဇွန်ဘီအားလုံးမှာ လူ သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်၏ သွေးများဖြင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် စွန်းထင်းနေခဲ့ကြသည်။ အစာစားသုံးဖူးသမျှ ဇွန်ဘီတိုင်းသည် အိပ်မောကျသည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားမည် မဟုတ်ပေ။ ရှောင်ဟန်သည် ဤအခြေအနေမျိုးရှိသော ဇွန်ဘီကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သလို ဇွန်ဘီတစ်ကောင် အိပ်မောကျသွားရုံမျှဖြင့် သေဆုံးသွားပြီဟု အဓိပ္ပာယ်မသက်ရောက်ကြောင်းလည်း သူသိသည်။ လတ်ဆတ်သော သွေးများ ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ၎င်းကို နိုးထလာစေရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။
ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကြောင့် ရှောင်ဟန်မှာ မိမိ၏သွေးကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သုံးဝံ့ခြင်း မရှိတော့ပေ။ အထူးသဖြင့် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သူ၏သွေးကို သောက်သုံးမိပါက မည်သည့်အရာများ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုဇွန်ဘီကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ကျန်းလန် အား အပ်နှံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းလန် သည် လှည့်ထွက်သွားပြီး ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားရာ တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့် သွေးနံ့မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ သူသည် သွေးပင်စည်ပန်း အပိုင်းအစ တစ်ခုနှင့် သွေးပင်စည်ပန်းအရည် အိတ်ကြီးတစ်လုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ကျန်းလန် နှင့် ဝမ်ကျန့် တို့က သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တိရစ္ဆာန်သတ်ရုံမှ အသစ်ထွက်လာကြသည့် သတ်သမားများနှင့်ပင် တူနေကြသည်။
ကျန်းလန် က ရှောင်ဟန်ကို မြင်လျှင် နှုတ်ဆက်လိုက်သော်လည်း သူ၏ သဘောထားမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ကွာခြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အေးစက်သည်ဟု မဆိုသာသော်လည်း နွေးထွေးသည်တော့ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ မိဘများ၏ မျက်စိထဲတွင် ၎င်းတို့၏ ရင်သွေးသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အအရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာ၊ မည်သူမျှ မိမိတို့၏ ရင်သွေးလောက် အရေးမပါပေ။ အထူးသဖြင့် ခံစားချက်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ပိုဆိုးသည်။ အကယ်၍ ရှောင်ဟန်သာ ကျန်းလန် နှင့် တစ်လမ်းတည်း မသွားနိုင်ဘဲ လူသားတို့၏ ရှုထောင့်မှသာ ဆက်လက်ကြည့်နေမည်ဆိုပါက ကျန်းလန် က လက်ခံမည်၊ မခံမည်ကိုပင် မပြောလိုတော့ဘဲ မိခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျန်းလန် က ၎င်းကို သေချာစဉ်းစားရန်သာ တိုက်တွန်းပေလိမ့်မည်။
ရှောင်ဟန်မှာ ကျန်းလန် ၏ သဘောထား ပြောင်းလဲသွားမှုကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး ပြဿနာက မည်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကိုလည်း နားလည်လိုက်သည်။
ကျန်းလန် က တစ်လက်ထဲတွင် သွေးပင်စည်ပန်း အပိုင်းအစတစ်ကိုင်လျက်၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်တွင် သွေးပင်စည်ပန်းအရည်အိတ်ကို ကိုင်ကာ အိပ်မောကျနေသော ဇွန်ဘီကို စိုက်ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် தயங்கနေသည်။ "ငါတို့က ကောင်းမွန်တဲ့ ဇွန်ဘီတွေကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါဘူး။ ဒီအခြေအနေမှာသာ ဒီကောင်ကို ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်အဖြစ် တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့က အရမ်း ဒီမိုကရေစီဆန်ပြီး လွတ်လပ်မှုရှိတယ်လို့ ထင်ရစရာ မရှိဘူးလား"
ကျန်းလန် က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "လွတ်လပ်မှုနဲ့ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုအတွက် ဒီရွေးချယ်မှုကို သူ့ဘာသာသူ ရွေးချယ်ခွင့်ပေးသင့်တယ်။ ဇွန်ဘီတိုင်းက သိက္ခာရှိတဲ့ ဘဝမျိုးနဲ့ နေထိုင်ရတာကို ငြင်းပယ်မယ်လို့ ငါတော့ မထင်ဘူးလေ၊ ဒါပေမဲ့ သာမန်လမ်းစဉ်အတိုင်း မသွားဘဲ ထူးဆန်းတဲ့ ဇွန်ဘီတွေများ ရှိနေမလားဆိုတာ ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ"
ကျန်းလန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ပြောတာတော့ ဟုတ်သားပဲ"
ဝမ်ကျန့် က ဦးခေါင်းကို ထုတ်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီကောင်က ဘယ်သူလဲ။ အိပ်မောကျနေတဲ့ ဇွန်ဘီတွေ အားလုံး ဒီလိုပဲလား။ ဘာလို့ ဆွေးမြေ့နေတဲ့ သစ်တုံးတစ်တုံးလို ဖြစ်နေရတာလဲ"
၎င်းမှာ တကယ်ပင် ပိုးစားခံထားရသော ဆွေးမြေ့နေသည့် သစ်တုံးတစ်တုံးနှင့် တူနေပြီး လုံးဝ ဆွဲဆောင်မှု မရှိလှပေ။
ကျန်းလန် က မိခင်ဖြစ်သူကို စိုးရိမ်တကြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မိခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျန်းလန် က အခြေအနေကို အမြန်ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည် - "အိပ်မောကျနေတဲ့ ဇွန်ဘီတိုင်းက ဒီလောက် မဆိုးပါဘူး။ ဒါက သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းပေါ်မှာလည်း မူတည်သေးတယ်။ ကျုပ်အမေလိုပေါ့၊ အိပ်မောကျနေတဲ့ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ သူက အိပ်မောကျနေတဲ့ ဇွန်ဘီတွေထဲမှာ အလှဆုံးပဲ"
သူ့ရဲ့ အသက်ရှင်ရပ်တည်လိုစိတ်ကတော့ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။
ကျန်းလန် က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "မင်းက ဆွေးမြေ့နေတဲ့ သစ်တုံးအပိုင်းအစနဲ့ ယှဉ်ပြီး သာလွန်တယ်လို့ ခံစားနေရလို့လား"
ကျန်းလန်:
ကျန်းလန် သည် မိမိ၏ သားဖြစ်သူကို မကြည့်ဘဲ အခြားနေရာများကိုသာ လှည့်ပတ်ကြည့်နေကာ ပါးစပ်ကို တင်းတင်းစေ့ထားသည့် ဖခင်ဖြစ်သူဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသည့် ပြဿနာဖြစ်ရာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြေရှင်းရပေမည်။
ထို့နောက် ကျန်းလန် သည် ရှောင်ဟန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်မှာ အကူအညီတောင်းနေသည့် အချက်ပြမှုကို လက်ခံရရှိလိုက်ပြီး စကားစကို အမြန်ပြောင်းလိုက်သည် - "မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းဝက်သွေး ပုံးတစ်ပုံးလောက် သွားပြင်ရမလား"
ကျန်းလန်:
ကျန်းလန်:
ဝမ်ကျန့်:
မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းဝက်သွေး တောင်းလာသည့် အချိန်အခါမှာ အနည်းငယ် မကိုက်ညီသေးကြောင်း သူတို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။
ရှောင်ဟန် - ???
ရှောင်ဟန်မှာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသော မျက်လုံးသုံးစပ်ကြောင့် အနည်းငယ် ဗန်းရှင်းသွားပြီး စကားစ မပြောင်းနိုင်လိုက်ဘူးလားဟု တွေးတောနေမိသည်။
ကျန်းလန် က လက်ကို ယမ်းပြလိုက်ကာ "ကဲပါပြီ၊ ငါပဲ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းဝက်သွေး သွားပြင်လိုက်မယ်" ဟု ဆိုလေသည်။
ကျန်းလန် က စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ထွက်သွားကြပြီး ကျန်းလန် နှင့် ဝမ်ကျန့် တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
ရှောင်ဟန်:
စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း ရှောင်ဟန်က ဗဟိုမဟာမြို့တော် နှင့် နယ်နိမိတ်ပိုင်းခြားမှုကို ရှင်းလင်းပြောပြခဲ့ပြီး ရှီချုန် ၏ ဦးလေးဖြစ်သူကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် အကြောင်းကိုလည်း ကျန်းလန် အား ပြောပြခဲ့သည်။
ကျန်းလန် က "သူက ဘယ်လိုပုံစံလဲ" ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။
ကိုက်တဲ့သူနဲ့ လက်ထပ်ရမယ်ဆိုတဲ့ မူအရ အကယ်၍ သူသာ ရုပ်ဆိုးနေမည်ဆိုပါက မည်သူကမှ ကိုက်မည် မဟုတ်ပေ။
ရှောင်ဟန်က သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားပြီး သက်ပြင်းချကာ "သူက လက်မထပ်ချင်ဘူးလေ၊ ပြီးတော့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေအကြောင်းလည်း သူ မသိပါဘူး။ ကျုပ်တို့ သူ့ကို မပြောပြခဲ့ဘူး။ ရှီချုန် က ဗဟိုမဟာမြို့တော် ကနေ ထွက်သွားတော့ ကျုပ်တို့လည်း သူ့ကို အဲ့ဒီမှာ ထားခဲ့လို့ မရဘူးလေ။ ကျုပ်တို့မှာ သူ့ကို အတူခေါ်လာဖို့ پرته တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး" ဟု ပြောပြခဲ့သည်။
ကျန်းလန် က "ဒါဆိုရင် သူ့ကို ချန်ဗိုးဟេងနဲ့ ဝမ်ချူ ဆီ ပို့လိုက်ပါ" ဟု ဆိုလေသည်။
ရှောင်ဟန်မှာ ခဏတာ စကားစရပ်သွားခဲ့သည်။ "ချန်လန်၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေမှာ မြို့တော်ထဲမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သေးတဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ ရှိနေနိုင်သေးတယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျား တစ်ခါမှ စဉ်းစားဖူးရဲ့လား။ သူတို့က လူသားတွေပါ။ သူတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာကို သိရင် သူတို့က အသေအချာ လိုက်ရှာကြလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မြို့တော်ထဲကလူတွေကို ထွက်သွားခွင့်ပေးမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လူသားတွေကို ဝင်ခွင့်ပေးမှာလား"
ကျန်းလန် က သူ့ရဲ့ ভ্রုကို အနည်းငယ် တွန့်ချိုးလိုက်ပြီး ဝမ်ကျန့် ကလည်း စဉ်းစားတွေးတောနေဟန်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
ရှောင်ဟန်က ဆက်ပြောလိုက်သည် - "အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခု ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီး အင်အားကြီးမားလာဖို့ဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာ လှည့်ပတ်ဖွံ့ဖြိုးနေရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ ပြင်ပကမ္ဘာနဲ့ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ပြီး တစ်ကိုယ်တည်း သီးခြားနေထိုင်ခြင်းက အောင်မြင်မှုကို အာမမခံနိုင်ပါဘူး။ အင်အားကြီးမားတဲ့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတောင်မှ သံတမန်ရေးရာ လိုအပ်သေးတာပဲ၊ အခုမှ အပြည့်အဝ ဖွံ့ဖြိုးမလာသေးတဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုဆိုရင် ပိုတောင် ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူးပေါ့"
ဝမ်ကျန့် က "ရှောင်ဟန်၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်က တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သော ကျန်းလန် ကို ကြည့်လိုက်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို လိုက်လံရှာဖွေနေတာကို အမြဲတမ်း မြင်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ခင်ဗျား လုပ်ခဲ့သမျှ အားလုံးကို ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရပြီးပါပြီ။ ဒါကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ဒီလိုစကားမျိုး ကျွန်တော် ပြောမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ လူသားတွေအပေါ်မှာ ခင်ဗျားတို့မှာ အငြိုးအတေး မရှိဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ရန်လိုလိုစိတ်လည်း မရှိပါဘူး။ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်တယ်ဆိုတာက သူတို့နဲ့ နီးကပ်လာဖို့၊ ခင်ဗျားတို့နဲ့၊ လင်မြို့ နဲ့ နီးကပ်လာဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးတာကို ဆိုလိုတာပါ"
ကျန်းလန် မှာ စကားမပြောတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ရှောင်ဟန်က ဆက်လက်ပြောကြားခဲ့သည် - "ချန်လန်၊ ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲနေပါပြီ။ သွေးဆหายတတ်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီတွေ၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း သစ်ပင်နဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ကိုယ်ပိုင်သတိနဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဇွန်ဘီတွေက လူသားတွေနဲ့ အနီးစပ်ဆုံးပါပဲ။ လူသားတွေက ကျွန်တော်တို့ကို လက်ခံဖို့ အလားအလာ အရှိဆုံးပါပဲ။ ဗိုင်းရပ်စ်က ဆက်လက်ပြောင်းလဲနေပြီး အနာဂတ်ကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး။ အန္တရာယ်က နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေပါတယ်။ ဒီမျိုးစိတ် အသွင်ကူးပြောင်းမှုမှာ လူသားတွေရော ကျွန်တော်တို့ပါ အားနည်းသူတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။ ကမ္ဘာကြီးကို ကျွန်တော်တို့ မအုပ်ချုပ်နိုင်သလို လူသားတွေလည်း အလုပ်ရှုပ်နေကြပါတယ်။ အကယ်၍ လူသားတွေနဲ့သာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မယ်ဆိုရင် နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အကျိုးရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်"
ရှောင်ဟန်မှာ လူသားတွေဘက်ကို ဘက်လိုက်ခြင်းမရှိဘဲ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီတစ်ဦး၏ ရှုထောင့်မှနေ၍ အလေးအနက်ထား ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟန်၏ ယခုအကြိမ် ဆန်းစစ်သုံးသပ်ချက်မှာ ဘက်လိုက်မှုကင်းစင်ပြီး အချက်အလက်များကို အခြေခံထားခြင်းကြောင့် ကျန်းလန် ကို ဗျာများသွားစေခဲ့သည်။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီများအနေဖြင့် ကမ္ဘာကြီးကို အဘယ်ကြောင့် မအုပ်ချုပ်နိုင်ရသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ အတွေးများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရင်း ရှောင်ဟန်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည် - "ကျွန်တော် တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေမှာ မျိုးပွားနိုင်စွမ်း ရှိပါသလား။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေက ကမ္ဘာကြီးကို တကယ်ပဲ အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ မျိုးမပွားနိုင်ဘူးဆိုရင် ဒီအုပ်စုရဲ့ နောက်ဆုံး ကံကြမ္မာက မျိုးတုံးပျောက်ကွယ်သွားဖို့ပါပဲ"
ရှောင်ဟန်၏ မေးခွန်းမှာ ရိုးရိုးစကားမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ ကျန်းလန် မှာ အမှန်တကယ်ပင် အေးအေးလူလူ နေတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျန်းလန် နှင့် ဝမ်ကျန့် တို့၏ တိုက်တွန်းသွေးဆောင်မှုသာ မရှိခဲ့ပါက လင်မြို့ ကို စုစည်းတည်ထောင်ရန် မည်သည့်အကြံအစည်မျှ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ဘဲ တောင်ပိုင်းမြို့တော်ရှိ သူ၏ မြေကွက်ငယ်လေးထဲတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်လိုနေမည် ဖြစ်သည်။
ဝမ်ကျန့် ၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်လာခဲ့ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီများအတွက် အထိနာဆုံး အချက်ကို ရှောင်ဟန် ထိမှန်သွားခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။
ယဉ်ကျေးမှု အခြေစိုက်စခန်း စတင်တည်ထောင်ချိန်မှစ၍ လူသားခေတ်က အဖော်အဖက်ရှိခဲ့ကြသော လူသားများ ရှိခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး အတူတကွ အမဲလိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း ကလေးရရှိခဲ့ကြသည့် သတင်းမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့၏ ကာကွယ်ရေး အစီအမံများ ထိရောက်မှု ရှိမရှိ၊ သطفာ မမွေးဖွားနိုင်ကြသည်ကို မသိရသေးဘဲ သို့မဟုတ် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ဆောင်ချက်မျိုးကို လုံးဝ မလုပ်ဆောင်ကြသည်တော့ မသိရပေ။
ဝမ်ကျန့် မှာ မိမိ၏ ဒူးခေါင်းကို အမှန်တကယ်ပင် ထိမှန်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကောင်းပြီ၊ သူက အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော လိုအပ်ချက်များ မရှိတော့ခြင်းမှာ သဘာဝကျပေလိမ့်မည်။
ယခုအချိန်ထိ လူပျိုကြီးအဖြစ် ကျန်ရှိနေသေးသော ကျန်းလန် က ဤအချက်ကို စဉ်းစားကြည့်သည့်အခါတွင် အံ့သြစရာ မရှိတော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ရှောင်ဟန်က ထောက်ပြပြီးနောက်တွင် သူလည်း သဘောပေါက်လာခဲ့သည် - "ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေရဲ့ အမူအရာနဲ့ ခံစားချက်တွေက တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနေပါတယ်။ ကျွန်တော်သာ အလွန်အမင်း အင်အားကြီးမားလာမယ်ဆိုရင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေ တကယ့်လူသားတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပါဘူး"
မဖြစ်ပျက်သေးသော အရာများကို မည်သူမျှ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့ လိုအပ်နေသည်မှာ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ၏ သုတေသနပြုမှုနှင့် အောင်မြင်မှုများပင် ဖြစ်သည်။
ကျန်းလန် က မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းဝက်သွေး တစ်တောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သုံးဦးသားကြားရှိ လေထုမှာ ထူးဆန်းနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
ကျန်းလန် က သူတို့ ဆွေးနွေးနေကြသည့် မေးခွန်းကို ကျန်းလန် အား ရှင်းပြလိုက်သည်။
ကျန်းလန် က တောင်းကို ချလိုက်ပြီး "ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေ မျိုးပွားနိုင်မလား၊ မပွားနိုင်ဘူးလားဆိုတာက ခင်ဗျားနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး" ဟု ပြောလေသည်။
ကျန်းလန်:
ကောင်းပြီ၊ ယောက်ျားလေးများသာ ကလေးမွေးနိုင်မည် မဟုတ်ပါက ၎င်းမှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်ပေသည်။
ရှောင်ဟန်က ကျန်းလန် ကို ကြည့်လိုက်ရာမှ မနေနိုင်ဘဲ အကြည့်ကို လွှဲချလိုက်ပြီး ကျန်းလန်၏ ဗိုက်ဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားခဲ့သည် —
အေးစက်သော အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ဟန်က အမြန်ပင် အကြည့်လွှဲလိုက်ကာ ဘာမှမမြင်ခဲ့ရသလို၊ ဘာမှလည်း မတွေးခဲ့ရသလို ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
ကျန်းလန် က "ရှောင်ရှောင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အဲ့ဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေမျိုး တကယ် ရှိပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ချစ်ရသူတွေ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာကို သိရင် သူတို့က အသေအချာ လိုက်ရှာကြမှာပါပဲ။ လူသား မိသားစုဝင်တွေ လိုက်မရှာရင်တောင်မှ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေဘက်က သူတို့ရဲ့ ချစ်ရသူတွေကို လိုက်ရှာချင်တဲ့ ဆန္ဒ ရှိနေဦးမှာပါပဲ။ အဲ့ဒါက သူတို့ရဲ့ သွေးထဲမှာနဲ့ သဘာဝတရားထဲမှာ ရှိနေတာ ဖြစ်ပြီး သူတို့ လက်လွှတ်မခံနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပါပဲ။ အခြေအနေက ရှင်းလင်းနေပါပြီ၊ ဒါကြောင့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေရဲ့ အမြင်သဘောထားတွေကို ခင်ဗျား မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောလေသည်။
ကျန်းလန် က အိပ်မောကျနေသော ဇွန်ဘီကို ဝက်သွေးစတင် တိုက်ကျွေးနေခဲ့ပြီး ဝက်သွေး တစ်တောင်းစာ၏ တစ်ဝက်ခန့် ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ခြောက်သွေ့နေပြီဖြစ်သော သက်ကြီးရွယ်အို ကျူပိုက်ကျန်းမှာ ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်ကာ လည်ချောင်းကို ဖဲ့ထုတ်ပစ်မည့်အလား အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းဖြင့် အပြင်းအထန် မောဟိုက်လာခဲ့သည်။ ထိုအသံမှာ အထူးပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
ကျန်းလန် မှာ ဤကဲ့သို့ ထထိုင်သည့် ပုံစံကို အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေခဲ့သည်။
ကျန်းလန် က အိပ်မောကျနေသော ဇွန်ဘီသည် ဤကဲ့သို့ နိုးထလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် ဆွေးမြေ့နေသော မျက်နှာနှင့် လက်တွေ့ကျကျ နီးပါး ရင်ဆိုင်မိမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝမ်ကျန့် က သူမကို အချိန်မီ ဆွဲထုတ်လိုက်နိုင်သဖြင့် နှစ်ဦးသား ဦးခေါင်းချင်း တိုက်မိခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။
ကျန်းလန် ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သွန်သင်ဆုံးမမှုမှာ စတင်ပြီးသား ဖြစ်ကာ အထူးသဖြင့် ဇွန်ဘီ၏ ဦးနှောက်ကို သန့်စင်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အချိန်အကြာကြီး ကြာမြင့်မည် မဟုတ်ဘဲ မကြာမီမှာပင် ကျူပိုက်ကျန်းမှာ အသိဉာဏ်အနည်းငယ် ပြန်လည်ဝင်လာခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ၏ ဗလာကျင်းနေပြီး အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာတတ်သည်။ ကျန်းလန် က ကျူပိုက်ကျန်း၏ အသိဉာဏ်မှာ ပုံမှန်ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်သည်အထိ လုံလောက်စွာ ရှင်းလင်းလာသည်အထိ သန့်စင်ပေးခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ရှိနေကြသော လူလေးဦးအနက် ကျူပိုက်ကျန်းက ရှောင်ဟန် တစ်ဦးတည်းကိုသာ မှတ်မိနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အချိန်အကြာကြီး အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် ယခုမှ နိုးထလာသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူ၏ အမှတ်တရများမှာ ဇွန်ဘီအဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲမီ အချိန်ကအတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရှောင်ဟန်မှာ လက်ရှိအခြေအနေများနှင့် သူ့ကို နိုးထစေရန်နှင့် အသိဉာဏ်ပြန်လည်ပေးအပ်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ့အား အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြရတော့သည်။
သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသူများအားလုံးမှာ ဇွန်ဘီများဖြစ်ကြကြောင်း ကျီယုံ သဘောပေါက်သွားချိန်တွင် သူ၏ အိုမင်းနေသော မျက်ဝန်းတို့မှာ ချက်ချင်းပင် တკလက်လက် တောက်ပလာခဲ့သည်။ သူ၏ အမြင်တွင် ကျန်းလန် နှင့် အခြားသူများမှာ ဇွန်ဘီတို့၏ အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိဘဲ လူသားများနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်နေပေသည်။ သုတေသန စွဲလမ်းသူတစ်ဦး၏ သုတေသနအပေါ် ထားရှိသည့် ချစ်မြတ်နိုးမှုကို မည်သည့်အရာကမျှ၊ မည်သူကမျှ တားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိပေ။
ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်လာခြင်းက အဘယ်ကြောင့် အရေးပါရတော့မည်နည်း။ လူ့အဖွဲ့အစည်းထံသို့ ပြန်မသွားနိုင်ခြင်းက အဘယ်ကြောင့် အရေးကြီးရတော့မည်နည်း။ အခြေစိုက်စခန်းတွင် နေထိုင်ကာ သုတေသနပြုလုပ်ခြင်းက အဘယ်ကြောင့် အရေးပါရတော့မည်နည်း။ သုတေသနပြုခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဤအရာများအနက် မည်သည့်အရာကမျှ အရေးမပါတော့ပေ။
ကျီယုံ တွင် ထိုသို့သော ဆန္ဒရှိနေပြီဖြစ်ရာ ကျန်းလန် ကလည်း ငြင်းပယ်မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ကျီယုံ အား သွေးပင်စည်ပန်း အရည်များကို သောက်သုံးစေခဲ့ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေဆဲ ကာလအတွင်းတွင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီများအနက် မည်မျှများများက သူတို့၏ လူသား မိသားစုဝင်များကို ရှာဖွေလိုကြသနည်း ဟူသည်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
ဤမေးခွန်းမှာ ထူးခြားအံ့သြဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ လူတိုင်းနီးပါးက အကယ်၍သာ အခွင့်အရေးရှိမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့၏ မိဖများ၊ အိမ်ထောင်ဖက်များ၊ သားသမီးများ၊ မောင်နှမများနှင့် ချစ်ခင်ရသူများထံသို့ အသေအချာပင် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းလိုကြကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ဇွန်ဘီများ ဖြစ်သွားကြလျှင်တောင်မှ သူတို့၏ အရိုးထဲအထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲထင်နေသော သွေးသားရင်းချာ ဆက်ဆံရေးနှင့် မိသားစု သံယောဇဉ်တို့ကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်၍ မရနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ ချစ်ရသူများမှာ အသက်ရှင်လျက် ရှိသေးသလော သို့မဟုတ် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေကြသည်ကိုမူ ၎င်းတို့အနေဖြင့် လက်လွှတ်အရှုံးပေးရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ကြပေ။ အကယ်၍သာ သူတို့၏ မိသားစုဝင်များကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့ အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ မရှာတွေ့နိုင်ခဲ့လျှင်မူ လက်ရှိ အမှန်တရားကို လက်ခံသွားကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သူတို့က သဘာဝအတိုင်း အလျှော့ပေး လိုက်လျောသွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့က သဘာဝအတိုင်း အလျှော့ပေး လိုက်လျောသွားနိုင်သော်လည်း ကျန်းလန် ကမူ ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။ သူ သေချာပေါက် စဉ်းစားရမည့် ကိစ္စရပ်အချို့ ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ လူသား မိသားစုဝင်များက လိုက်လံရှာဖွေလာကြမည်ဆိုပါက သူတို့အနေဖြင့် မည်သို့ စီစဉ်ဆောင်ရွက်ပေးကြရမည်နည်း။