မည်းနက်သောဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရိပ်က ကျန်းလန် အတွေးထဲနစ်မြောနေသည်ကို မြင်တော့ စကားစလာသည်။ "ကျန်းလန်၊ ကျွန်တော်တို့ ပူးပေါင်းလို့ရပါတယ်။"
ကျန်းလန်က အသိပြန်ဝင်လာပြီး သူ့ကို အေးစက်စက် အကဲခတ်လိုက်သည်။ "မင်းက ဘယ်လိုပူးပေါင်းဖို့ကို ပြောချင်နေတာလဲ။"
မည်းနက်သောဝတ်ရုံစွပ်ထားသည့် အရိပ်က ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ "ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်နေဦးမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ဝမ်ကျန့် ရဲ့စကားကို ယုံမိခဲ့တာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှားပါပဲ။ အခု ဒီပြဿနာတွေအားလုံးကို သူဖန်တီးခဲ့တာလေ။ ခင်ဗျားလည်း သူ့ကိုမုန်းတယ်၊ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုမုန်းတယ်။ သူ့ကိုဖယ်ရှားဖို့ ကျွန်တော်တို့ လက်တွဲလို့ရတာပေါ့၊ ဘယ်လိုလဲ။"
ကျန်းလန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "လူတစ်ယောက်ကို ရှင်းပစ်ဖို့ ငါ့မှာ အကူအညီလိုတယ်လို့ မင်းထင်နေလို့လား။"
မည်းနက်သောဝတ်ရုံစွပ်ထားသည့် အရိပ်မှာ ထိုမေးခွန်းကြောင့် စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူသာ ကျွတ်လွတ်ပြီးသား ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင် မဟုတ်ခဲ့ပါက ယခုလို ကျန်းလန် ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူသားတစ်ဦးဟုပင် ထင်မှားမိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူက ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး သူ့၏ အနံ့ခံအာရုံနှင့် လူမျိုးစုဆိုင်ရာ မွေးရာပါအသိတို့က ကျန်းလန် သည် လူသားမဟုတ်ကြောင်း ပြောပြနေသည်။ ကျန်းလန် သည် သူနှင့်အတူတူပင်၊ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်သာ ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ကျန်းလန် က လူသားဆန်ဆန် ပိုပေါ်လွင်နေပြီး မည်းနက်သောဝတ်ရုံစွပ်ထားသည့် အရိပ်မှာမူ မိစ္ဆာဆန်ဆန် ပိုပေါ်နေပေသည်။
မည်းနက်သောဝတ်ရုံစွပ်ထားသည့် အရိပ် စဉ်းစားမိသမျှအရာမှာ ကျန်းလန် သည် လူသားပုံစံပြောင်းလဲရန် သွေးပင်စည်ပန်း ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်ဆိုသည့် အချက်ပင်တည်း။
မည်းနက်သောဝတ်ရုံစွပ်ထားသည့် အရိပ်က အသံသြဇာအက်အက်ဖြင့် အားယူကာ ပြောလိုက်သည် - "ဝမ်ကျန့် က ခင်ဗျားကို ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ခဲ့ပြီး ခင်ဗျားရဲ့အခြေစိုက်စခန်းကို ဖုတ်ကောင်ကျွန်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ခိုင်းဖို့ အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ခဲ့တာလေ။ ခင်ဗျား သူ့ကို လွှတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျားသာ သူ့ကိုတွေ့ရင် သူ အသက်ရှင်နေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ကျန်းလန်က သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေပြီးမှ ပြောလိုက်သည် - "သူဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ မင်းသိလား။"
မည်းနက်သောဝတ်ရုံစွပ်ထားသည့် အရိပ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ဦးတည်ရာ အကြမ်းဖျင်းကိုပဲ ကျွန်တော်သိတယ်၊ တိကျတဲ့နေရာကိုတော့ မသိရသေးဘူး။ ပိုပြီးတိကျတဲ့ တည်နေရာကို သိရဖို့အတွက် သေလူတွေကို ပိုပြီး စားသုံးဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ ခင်ဗျား လိုအပ်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဘယ်အချိန်မဆို ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။"
ကျန်းလန်က မေးလိုက်သည် - "ဒါက ငါ့ကို ကူညီနေတာပေါ့ ဟုတ်လား။"
မည်းနက်သောဝတ်ရုံစွပ်ထားသည့် အရိပ်က ပြင်ပြောလိုက်သည် - "ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ကူညီနေတာလည်း ပါပါတယ်။"
ကျန်းလန်က အခြားသော မည်းနက်သောဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် အရိပ်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "သူတို့ရော မိခင်ဖုတ်ကောင်ရဲ့ တည်နေရာကို ခံစားသိရှိနိုင်ကြလား။"
မည်းနက်သောဝတ်ရုံစွပ်ထားသည့် အရိပ်က ပြန်ဖြေသည် - "မသိနိုင်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်က အသိစိတ် အရင်ဆုံးပြန်ဝင်လာတဲ့သူမို့လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ခံစားချက်က အကြည်လင်ဆုံး ဖြစ်နေတာပါ။"
လူသားတိုင်း အထူးစွမ်းရည်များကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဤဖြစ်စဉ်၏ ကြုံရာကျသလို ဖြစ်ပေါ်မှုနှင့် ထိန်းချုပ်မရနိုင်မှုတို့ကြောင့် လူသားသုတေသနပညာရှင်များပင်လျှင် ကြာရှည်စွာ လေ့လာခဲ့ကြသော်လည်း စည်းမျဉ်းများကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ ဖုတ်ကောင်များ တိုးတက်ပြောင်းလဲလာခြင်းအတွက် စည်းမျဉ်းများနှင့် အခြေအနေများမှာမူ ပို၍ပင် မှန်းဆရခက်လှပေသည်။
အားလုံးက ကံတရားပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။ ကျန်းလန်က ပြောလိုက်သည် - "မင်းတို့က ပူးပေါင်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ အကြမ်းဖျင်းဦးတည်ရာက ငါ့ကို ယုံကြည်လာအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူး။"
မည်းနက်သောဝတ်ရုံစွပ်ထားသည့် အရိပ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "မကြာခင်မှာ တိကျတဲ့တည်နေရာကို ကျွန်တော် ရှာဖွေပေးပါမယ်။"
မည်ကဲ့သို့ ရှာဖွေမည်နည်းဟူမူကား ထိုမည်းနက်သောဝတ်ရုံစွပ်ထားသည့် အရိပ်၏ ကိစ္စသာ ဖြစ်ပေသည်။
ကျန်းလန်က သူ့ကို ကြာရှည်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ဤလူသည်လည်း သိုးရေခြုံထားသည့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်ပင်တည်း။ သူသည် အသိစိတ်ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့ပြီး သေလူများကိုပင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် အာဏာအတွက်ဆိုလျှင် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်ရဲသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဖုတ်ကောင်အုပ်စုဝင် မဟုတ်ပေ။ သူက အလိုရှိသလို စားသုံးမည်၊ စွန့်ပစ်မည်ဖြစ်ပြီး ကျန်းလန် အနေဖြင့် သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ကျန်းလန်က ပြောလိုက်သည် - "မင်းပြောတဲ့ 'မကြာခင်' ဆိုတဲ့ အချိန်က လုံလောက်အောင် မြန်ဆန်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
သူတို့က ပြောင်းလဲထားသော ဖုတ်ကောင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သေလူများကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှအပ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဖုတ်ကောင်များ သို့မဟုတ် အခြားဖုတ်ကောင်များအပေါ် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မပေးကြပေ။ ကျန်းလန် တွင် သူတို့ကို နှင်ထုတ်ရမည့် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။ သူတို့သာ လင်မြို့ တွင် ဆက်လက်နေထိုင်လိုကြသည်ဆိုပါကလည်း နေစေတော့။ စည်းကမ်းများကို မဖောက်ဖျက်သမျှကာလပတ်လုံး ကျန်းလန် က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဖုတ်ကောင်များကိုပင် လက်ခံပေးနိုင်သည့် သနားကြင်နာတတ်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။
ကျန်းလန်တွင် ယခုလုပ်စရာ အခြားကိစ္စများ ရှိနေသေးသည်။ သူသည် အစခန်းသို့ ပြန်လာပြီး မြို့ရိုးပေါ်တွင် ခြေပစ်လက်ပစ် ထိုင်ကာ ညနေပိုင်းမှစတင်၍ နံနက်အစောပိုင်းအထိ တစ်ုပ်မှ မလှုပ်ဘဲ နေခဲ့သည်။ အစခန်းထဲသို့ ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသော ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဖုတ်ကောင်များက သူ့ကို စူးစမ်းလိုစိတ်အပြည့်ပါသော မျက်ဝန်းများဖြင့် တစ်ခါတရံ လှမ်းကြည့်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေခြင်းဖြင့် သေလူများ၏ခေါင်းဆောင် တည်ရှိရာနေရာကို အမှန်တကယ်ပင် သိရှိနိုင်ပါမည်လား။
တကယ်တမ်းလည်း ဖြစ်နိုင်ချေရှိပေမည်။ သူတို့၏ခေါင်းဆောင်က မည်သူနည်း။ အဆင့် (၈) အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော သတ္တဝါဖြစ်သည့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးပင်လျှင် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့နေရသည်။ သူပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဖုံးကွယ်ထားသော စွမ်းရည်များက အဘယ်နည်း။ မည်သူမျှ မသိကြပေ။ သူတို့သိသည်မှာ သူတို့၏ခေါင်းဆောင်သည် ထိုမုန်းတီးဖွယ်ကောင်းသော သေလူများ၏ ဆွန်းပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ဆိုသည့် အချက်သာ ဖြစ်သည်။
နေ့ခွဲခါနီးအချိန်သို့ ရောက်လာသောအခါ လင်မြို့ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် အလွန်အားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင်တစ်ခုက အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ တစ်ုပ်မှမလှုပ်ဘဲ ထိုင်နေခဲ့သော ကျန်းလန် သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဖုတ်ကောင်များ၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သတ်မှတ်ထားသော ဦးတည်ရာဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်သွားခဲ့သည်။
သူ အခြားနေရာတစ်ခုတွင် ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါ အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ အမိုးပေါ်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ့အောက်ဘက်တွင်မူ ဖမ်းဆီးလာခဲ့သည့် ပြောင်းလဲထားသော ဝက်တစ်ကောင်ကို ထမ်းပိုးရင်း အတူတူ လျှောက်လာကြသည့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဖုတ်ကောင်လေးကောင် ရှိနေသည်။ သူတို့က လျှောက်ရင်း လေဖတ်ကာ စကားပြောဆိုနေကြသည် - "သေလူတွေရဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ငါတို့ ဘယ်တော့များမှ ဖမ်းနိုင်မလဲ မသိဘူး။ အမြဲတမ်း ခုခံကာકွယ်နေရုံနဲ့တော့ အဆင်မပြေဘူးလေ။"
ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်က ပြောလိုက်သည် - "စိတ်စောနေလို့ ဘာမှ အကျိုးမရှိပါဘူး။ မြို့တော်ဝန်ကိုယ်တိုင်တောင် သေလူတွေရဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ဖယ်ရှားချင်နေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူရဲ့ ပုန်းအောင်းရာနေရာက လျှို့ဝှက်လွန်းပြီး သူကလည်း ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတယ်။ မြို့တော်ဝန်မှာသာ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းမျိုး မရှိရင် သေလူတွေရဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ဖမ်းဖို့က ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"
အခြားယဉ်ကျေးသောဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည် - "အန္တရာယ်တစ်ခု ငြိမ်ကျသွားပြီဆိုရင်ပဲ နောက်အန္တရာယ်တစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာပြန်ရော။ အသစ်ပေါ်လာတဲ့ ဘီလူးတွေကလည်း ရုန့်ရင်းကြမ်းကြမ်းပါပဲ။ သူတို့က သေလူတွေကိုတောင် ဖမ်းဆီးစားသောက်နေကြတာ။ တိုက်ခိုက်ခံရတာမျိုး မဖြစ်အောင် ငါတို့ရဲ့ အကာအကွယ်တွေကို တိုးမြှင့်ပြင်ဆင်ထားကြရမယ်။"
ပထမယဉ်ကျေးသောဖုတ်ကောင်က ဆက်ပြောပြန်သည် - "လှေးလို သေးငယ်တဲ့ သေလူတွေက ထပ်ရောက်လာနိုင်တယ်။ သွေးပင်စည်ပန်းကို လက်မခံရသေးသမျှ သူတို့ လက်လျှော့ကြမှာ မဟုတ်ဘူး..."
ကျန်းလန်သည် အမိုးပေါ်မှနေ၍ အောက်သို့ ခုန်ဆင်းလာကာ ယဉ်ကျေးသောဖုတ်ကောင်လေးကောင်၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိတ်လန့်သွားကြသော သူတို့လေးကောင်မှာ သူတို့ထမ်းလာသည့် ပြောင်းလဲထားသော ဝက်ကိုပင် လွတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့က ကျန်းလန် ကို အချိန်မီ မှတ်မိသွားကြပြီး ဝက်၏ခြေထောက်ကို အပြေးအလွှား ဆွဲကိုင်လိုက်ကြသည်။
ရှေ့ဆုံးမှ ဖုတ်ကောင်နှစ်ကောင်က တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် မေးလိုက်ကြသည် - "မ-မြို့တော်ဝန်၊ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီကို ရောက်လာတာပါလဲ။"
ကျန်းလန်က တည်ငြိမ်သော အကြည့်ဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် - "မင်းတို့ နောက်ယောင်ခံ လိုက်ခံနေရတယ်ဆိုတာ မင်းတို့ မသိကြဘူးလား။"
ယဉ်ကျေးသောဖုတ်ကောင် လေးကောင်စလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့ထမ်းလာသည့် ပြောင်းလဲထားသော ဝက်ကို အမြန်ချလိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်ကြသော်လည်း လှည့်လည်သွားလာနေကြသော ရိုးရိုးဖုတ်ကောင်များမှလွဲ၍ ဘာကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ လူသားများသာဆိုလျှင် ဤမျှလွယ်လွယ်ဖြင့် သတိမထားမိဘဲ မနေနိုင်ကြပေ၊ သေလူများဆိုလျှင်လည်း အလွယ်တကူ ခွဲခြားသိရှိနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ရိုးရိုးဖုတ်ကောင်များမှလွဲ၍ ဤနေရာတွင် အခြားမည်သည့်အရာမျှ မရှိပေ။
ယဉ်ကျေးသောဖုတ်ကောင် လေးကောင်က သူတို့၏မြို့တော်ဝန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ကို ဘာက နောက်ယောင်ခံ လိုက်နေခဲ့တာပါနည်း။
ယဉ်ကျေးသောဖုတ်ကောင်များပင်လျှင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိလိုက်ကြသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းလန် က ဤတစ်ကြိမ်တွင် အသိဉာဏ်ရှိသည့် အကူအညီပေးမည့်သူတစ်ဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းအတွက် ဝမ်ကျန့် ကို မချီးကျူးဘဲမနေနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းလန် က ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့စွာ လှည့်လည်သွားလာနေကြသော ရိုးရိုးဖုတ်ကောင်များမှာ လန့်ဖြန့်သွားကြပြီး အမြန်ပင် ရှောင်တိမ်းသွားကြသည်။ ကျန်းလန် က ဖုတ်ကောင်များ ရှောင်ရှားနေကြသော လမ်းကြောင်းများကို တမင်ရွေးချယ်ကာ ရှေ့တိုးနောက်ငင် လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့် ဖုတ်ကောင်များမှာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ရင်း အထိအရောက် ကမန်းကတန်း ကွဲထွက်သွားကြသည်။
ယဉ်ကျေးသောဖုတ်ကောင် လေးကောင်မှာမူ -
သူတို့၏မြို့တော်ဝန် လုပ်နေသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ဤရိုးရိုးဖုတ်ကောင်များကို အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် စနောက်ချင်စိတ် ပေါ်လာရပါသနည်း။
နောက်ပြောင်ကျီစယ်နေသကဲ့သို့ လုပ်နေရာမှ ကျန်းလန် သည် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူက ရိုးရိုးဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည် - "မင်း၊ ဒီကို လာခဲ့စမ်း။"
ညွှန်ပြခြင်းခံလိုက်ရသော ရိုးရိုးဖုတ်ကောင်မှာ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲနေပြီး ပုပ်ပွနေသော ပုံစံရှိကာ မီးခိုးရောင် မျက်လုံးများမှာလည်း အလင်းရောင်မရှိဘဲ ဟာတာတာ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ စိတ်ဝတ် သို့မဟုတ် အသိစိတ်မရှိသော သာမန်ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျန်းလန် ၏ စကားကို လုံးဝ တုံ့ပြန်ပုံ မပေါ်ပေ။
ကျန်းလန် က ပြောလိုက်သည် - "ငါ မင်းကို စောင့်ကြည့်နေတာ ကြာပြီ။ မင်းက တော်တော် ရဲတင်းရဲစွန့်နဲ့ ငါတို့ကို နောက်ယောင်ခံ လိုက်နေတာကိုး။ မင်းက အရမ်း ယုံကြည်ချက် ရှိနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို မျက်စိကန်းနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။"
အခြားဖုတ်ကောင်များမှာမူ အန္တရာယ်ခံစားချက်ကို မလွှဲမရှောင်သာ ခံစားလာကြရသည်။ သူတို့၏ စွမ်းအင်များကို မရုပ်သိမ်းရသေးမီမှာပင် သူတို့အထဲမှ ပိန်ပါးသော လူငယ်လေးထံတွင် စွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ သူ့နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး ပုံဆောင်ခဲစွမ်းအင်များဖြင့် ရုန်းကန်စုဆောင်းထားခဲ့ရသည့် သူ၏ စွမ်းအင်အဆင့်မှာလည်း တစ်ရှိန်ထိုး ကျဆင်းသွားတော့သည်။
ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ။
ပိန်ပါးသော လူငယ်လေးက မည်းနက်သောဝတ်ရုံ စွပ်ထားသူကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ တစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်တော့ဘဲ သတိလစ် မေ့မြောသွားခဲ့သည်။
အစည်းအဝေးခန်းထဲရှိ အားလုံးမှာ သတိဝီရိယ ရှိလာကြပြီး အကြည့်တို့က မည်းနက်သောဝတ်ရုံ စွပ်ထားသူဆီသို့ စူးစိုက်ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ဝတ်ရုံအောက်မှ အသံကျယ်ကျယ်နှင့် နားဝင်မချိုသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည် - "ဘာလို့ လန့်နေကြတာလဲ။ လင်မြို့ ထဲက ငါတို့ရဲ့ သူလျှိုကို ကျန်းလန် က မိသွားပုံပဲ။"
တက်ရောက်လာသူတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည် - "သူ့မှာ ဖုတ်ကောင်တွေအပေါ် သတိဝီရိယ နည်းပါးတယ်လို့ ပြောကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ငါတို့ရဲ့သူလျှိုကို သူ ရုတ်တရက် ဖော်ထုတ်လိုက်တာလဲ။ အရင်ကဆို အရာရာ အဆင်ပြေနေတာပဲလေ။ ငါတို့သူလျှိုက ငါတို့အတွက် အချက်အလက်တွေ အများကြီး စုဆောင်းပေးခဲ့တာ။ အခု ငါတို့သူလျှိုလည်း မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ကျန်းလန် က သေချာပေါက် ပိုပြီး သတိဝီရိယ ရှိလာတော့မှာပဲ။ အရင်နည်းလမ်းတွေနဲ့တော့ ဘယ်လိုမှ လုပ်လို့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ သွေးပင်စည်ပန်းကို ငါတို့ ဘယ်လို ရယူကြတော့မလဲ။ ကျန်းလန် နဲ့ သူ့လူတွေ အဲဒီလို အဖိုးတန်ပစ္စည်းမျိုးကို အလွယ်တကူ လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်သွားခွင့် ငါတို့ မပေးနိုင်ဘူး။"
သူတို့သည် ဖုတ်ကောင် သူလျှိုများမှတစ်ဆင့် လင်မြို့ ထဲသို့ စိမ့်ဝင်ခဲ့ကြပြီး ယဉ်ကျေးသော အစခန်းနှင့်ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များစွာကို ခိုးယူနားထောင်ခဲ့ကြသည်။ ဖုတ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသူများသည် သွေးပင်စည်ပန်းမှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်နှင့် လူ့ရုပ်အသွင်အပြင်ကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်ကြသည်ကို သူတို့ သိရှိထားကြသည်။ ဤအချက်အလက်ကို ဖုတ်ကောင် သူလျှိုများက ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့အပြင် ယဉ်ကျေးသော အစခန်းမှ လူတိုင်းနီးပါးသည် သွေးပင်စည်ပန်း ကို စိုက်ပျိုးကြပြီး ၎င်းကို ဇိမ်ခံ စားဖွယ်ရာတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်ကိုလည်း သူတို့ သိထားကြသည်။
သို့သော် သွေးပင်စည်ပန်း ဘယ်ကလာသည်ကိုမူ သူတို့ မသိကြပေ။ သွေးပင်စည်ပန်း လိုအပ်သည့်အခါ ယဉ်ကျေးသော အစခန်းမှ လူများသည် ကျန်းလန် ထံ သွားရောက်၍ အစေ့များ ဝယ်ယူကြသည်ကိုသာ သူတို့ သိကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သွေးပင်စည်ပန်း ၏ မိခင်ပင်စည်ကို ကျန်းလန် က တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုကြောင့် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူတို့အားလုံးက ယုံကြည်နေကြသည်။ ဤအချက်ကပင် သူတို့အား အတွင်းရော အပြင်ပါ အခွင့်ကောင်းယူရန် တွန်းအားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သွေးပင်စည်ပန်းပင်များအကြား ကွာခြားချက်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့ လုံးဝ မသိနားမလည်ကြပေ။ သွေးပင်စည်ပန်း ဖြစ်သမျှ ကာလပတ်လုံး ၎င်းသည် ဖုတ်ကောင်များကို လူသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်အတွက် ပဋိပစ္စည်းများကိုလည်း ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်နေခဲ့ကြသည်။ အမှန်တကယ်တွင် ကျန်းလန် ကိုယ်တိုင် ထصحဖော်ပြခြင်း မရှိလျှင် ကျန်းလန် နှင့် ဝမ်ကျန့် ပင်လျှင် အစေ့မှ ပေါက်လာသော သွေးပင်စည်ပန်းနှင့် ကျန်းလန် ၏ သွေးဖြင့် ကျွေးမွေးပြုစုထားသော သွေးပင်စည်ပန်းတို့အကြား ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
အဆင့် (၈) အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော သတ္တဝါဖြစ်သည့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက် ကျန်းလန် ၏ သွေးဖြင့် သွေးပင်စည်ပန်း ကို ကြီးထွားစေနိုင်သည်ဟူသော သတင်းကို လျှို့ဝှက်ထား၍ မရတော့ပေ။ ယဉ်ကျေးသော အစခန်းရှိ လူတိုင်းနီးပါးက ၎င်းကို သိရှိသွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကျန်းလန် က နှုတ်ပိတ်အမိန့် ထုတ်ပြန်ထားခဲ့ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ သူ၏သွေးနှင့် သွေးပင်စည်ပန်း တို့နှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြောရန် တားမြစ်ထားခဲ့သည်။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် ဖုတ်ကောင် သူလျှိုများသည် မှားယွင်းသော အချက်အလက်များကို လက်ခံရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤမှားယွင်းသော အချက်အလက်များကြောင့်ပင် ယခင်က ကောင်းမွန်စွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသော သေလူများမှာ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အစခန်းထဲတွင် သွေးပင်စည်ပန်း နှင့် အစေ့များ ပေါများလှသည်ကို ထောက်ထားကာ ယဉ်ကျေးသော အစခန်းရှိ လူများထံမှ သွေးပင်စည်ပန်း သို့မဟုတ် အစေ့များကို တစ်ဦးတသီး တိတ်တဆိတ် ဝယ်ယူခြင်းသည် ပြဿနာမရှိဟု သူတို့ တွက်ဆခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ယဉ်ကျေးသော ဖုတ်ကောင်များနှင့် ချဉ်းကပ်မိသည့်အခါ သွေးပင်စည်ပန်း သို့မဟုတ် ၎င်း၏အစေ့များကို ဝယ်ယူလိုကြောင်း ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဖမ်းဆီးခံရပြီး ကျန်းလန် ထံ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယဉ်ကျေးသော ဖုတ်ကောင်များက အခြေအနေကို လျှော့တွက်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ တည်နေရာကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ယဉ်ကျေးသော ဖုတ်ကောင်များကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန်သာ တာဝန်ရှိလာတော့သည်။ ဤအချက်ကပင် ကျန်းလန် ၏ အာရုံစိုက်မှုကို သေလူများဆီသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။
လူတစ်ဦးက ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ပျင်းရိစွာ မှီထိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် - "ကျွန်တော့်အမြင်အရဆိုရင် အခွင့်အရေးကို ထိုင်စောင့်နေမယ့်အစား သွေးပင်စည်ပန်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းကို အဘယ်ကြောင့် အများသိအောင် မဖြန့်ဝေကြတာလဲ။ ကျန်းလန် ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားထက်မြက်ပါစေ၊ အစုအဖွဲ့အသီးသီးရဲ့ လောဘတွေကို ဖြေရှင်းပေးရတာနဲ့ပဲ သူ မောပန်းနွမ်းနယ်သွားလိမ့်မယ်။ ကျန်းလန် က ပြိုင်ဘက်တွေအများကြီးကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ တစ်ပြိုင်နက် ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် လုံးဝ မယုံဘူး။ လင်မြို့ သာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားပြီဆိုရင် အဲဒါက အစခန်းကို ဝင်ရောက်စီးနင်းပြီး သွေးပင်စည်ပန်း ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ငါတို့အတွက် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
ကြမ်းတမ်းသော အသံက တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည် - "အဲဒီအချိန်က မရောက်သေးဘူး။ သွေးပင်စည်ပန်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းက ငါတို့ရဲ့ မိတ်ဖက်အသစ်တွေအတွက် ပိုပြီး အသုံးဝင်နိုင်တယ်။ ငါတို့မှာ သူတို့သာ ရှိမယ်ဆိုရင် ထောင်နဲ့ချီတဲ့ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေတာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
တစ်စုံတစ်ယောက်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည် - "ငါတို့ တကယ်ပဲ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းကြမှာလား။"
အဆိုပါ ကြမ်းတမ်းပြီးသား အသံက ကျိုးနေသော လေဖိုကြီးတစ်ခုထက်ပင် ပို၍ ရွံရှာဖွေကောင်းသော အသံဖြင့် အတန်ငယ် တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည် - "ဒဏ္ဍာရီလာ ဗဟိုမဟာမြို့တော် ပုံစံက ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ မင်းတို့ မမြင်ချင်ကြဘူးလား။"
သူတို့ မြင်ချင်ကြသည်မှာ သေချာပေသည်!
သူတို့အားလုံးမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ဖြစ်ကြပြီး မနက်ဖြန် မရှိတော့သည့် ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် နေထိုင်နေကြရသူများ ဖြစ်သည်။ မိခင်ဖုတ်ကောင်နှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ရရှိကာ အသက်ရှင်သန်မှုအသစ်နှင့် စွမ်းအင်များကို ရရှိရန်ဆိုသည်မှာ ရှားပါးလှသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အချိန်အကြာကြီး လေးစားခံရခြင်း မရှိခဲ့ကြသည့် ဤပုရွက်ဆိတ်များမှာလည်း အမြင့်ဆုံးနေရာမှ ရှုခင်းကို ခံစားကြည့်လိုကြပေသည်။
ယခုမှစ၍ သူတို့သည် သာလွန်မြင့်မြတ်သော သတ္တဝါများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု တွေးတောမိကြသဖြင့် အထူးပင် ရင်ခုန်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လင်မြို့ ကရော မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်နည်း။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ဗဟိုမဟာမြို့တော် ကို သာ ငါတို့ သိမ်းပိုက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငယ်သေးတဲ့ လင်မြို့ တစ်ခုကို ဘာလို့ ပူပန်နေကြရမှာလဲ။ ဗဟိုမဟာမြို့တော် မှာ ကျန်းလန် ဆီကနေ ငါတို့ကို တားဆီးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဘာမှ မရှိပါဘူး။ ဗဟိုမဟာမြို့တော် ရဲ့ စွမ်းအားကိုသုံးပြီး ကျန်းလန် ကို ဖယ်ရှားပစ်တာက လှပတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား။"
အားလုံးက မည်းနက်သောဝတ်ရုံ စွပ်ထားသူကို ငေးကြည့်လိုက်ကြရာ မည်းနက်သောဝတ်ရုံ စွပ်ထားသည့် ပုံရိပ်က ပြောလိုက်သည် - "ငါတို့က ကျန်းလန် ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်လို့ မရဘူး။ အခြားသူတစ်ဦးရဲ့ လက်ကို အသုံးပြုပြီး ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်တာက အကောင်းဆုံးပါပဲ။"
အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း သဘောတူလိုက်ကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်ကြသည် - "ဘာကို စောင့်နေကြဦးမှာလဲ။ နယ်မြေအသစ်တွေဆီ ချဲ့ထွင်ရမယ့်အချိန် ရောက်လာပြီ။"
ကြမ်းတမ်းသော အသံက ပြောလိုက်သည် - "အစောကြီးလိုပါဘူး၊ သတင်းကိုပဲ စောင့်ရုံပါပဲ။"
အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားကာ မည်းနက်သောဝတ်ရုံကို ခြုံထားဆဲဖြစ်သည့် [[Xu Shengfei]] မှလွဲ၍ အားလုံး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အခြားလူတစ်ဦးလည်း ဆက်လက် ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ သွေးကြောများ ခြောက်ကပ်နေသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် မုန်းတီးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် [[Xu Shengfei]] ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် - "လက်စားချေဖို့အတွက် ငါ ဘယ်လောက်အထိ ဆက်စောင့်ရဦးမှာလဲ။"
[[Xu Shengfei]] က ခေါင်းစွပ်အောက်မှနေ၍ သူ့အား ကြည့်ကာ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည် - "သူက မင်းရဲ့အဖေကို သတ်သွားတာမို့ မင်းက သူ့ကို မုန်းတယ်။ ငါက ပိုတောင် မုန်းသေးတယ်။ သူက ငါ့ကို လူလည်းမဟုတ်၊ ဖုတ်ကောင်လည်းမဟုတ်တဲ့ အနေအထားမျိုး ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်ခဲ့ပြီး ငါ့မိဘတွေကိုလည်း ဖုတ်ကောင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာ။ ဒီအချေအတင် စာရင်းကို ငါ သူနဲ့ သေချာပေါက် ရှင်းမှာပါ။ ဘာလို့ အဲ့ဒီလောက် အစအမြန် လုပ်နေရတာလဲ။"
ဂေါ်ဟုန် က သူမအား စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည် - "မင်းကတော့ အနည်းဆုံးတော့ မသေဘူးလေ။ မင်းရဲ့မိဘတွေက ဖုတ်ကောင်တွေ ဖြစ်သွားပေမယ့် လူသားတွေ ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အဖေက သေသွားပြီလေ။ သူက ဝမ်ကျန့် ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားခဲ့တာ။ သူက ဖုတ်ကောင်တောင် ဖြစ်ခွင့်မရလိုက်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရတာ!"
[[Xu Shengfei]] က ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မည်းနက်သောဝတ်ရုံကို ပြင်ဝတ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည် - "လက်စားချေဖို့ကတော့ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်စားချေတာအပြင် ဘာတွေ လုပ်သင့်သလဲဆိုတာကိုပါ စဉ်းစားရမယ်။ ငါတို့ရဲ့ အဓိကပန်းတိုင်က ခေတ်သစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ဆိုတာ မမေ့နဲ့။"
မည်းနက်သောဝတ်ရုံကို ခြုံထားဆဲဖြစ်သည့် [[Xu Shengfei]] က အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး ဗီလာတစ်ခုဆီသို့ တန်းတက်သွားခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသူက သူမအား လေးစားသမှုဖြင့် "ဖုတ်ကောင်မိခင်" ဟု ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ ဗီလာအတွင်းပိုင်းမှမူ ဖုတ်ကောင်များ၏ တိုးညှင်းသော ဟိန်းသံများနှင့်အတူ တံခါးကို လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ခြစ်နေသည့် အကျည်းတန်သော အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
[[Xu Shengfei]] က အသံသြသြဖြင့် မေးလိုက်သည် - "သူတို့ကို ဒီနေ့ အစားကျွေးပြီးပြီလား။"
စောင့်ကြပ်သူက လေးစားစွာဖြင့် ပြန်ဖြေသည် - "ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။"
မကြာမီမှာပင် ရုပ်အဆင်း သန့်ပြားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဆွဲခေါ်လာခဲ့ကြသည်။ သူမသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ရုန်းကန်အော်ဟစ်ခဲ့သော်လည်း ဗီလာထဲသို့ အပစ်ခံရကာ ဖုတ်ကောင်များ၏ အစာဖြစ်ရမည့် ကံကြမ္မာမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
အမျိုးသမီး၏ အော်ဟစ်သံများမှာ ရပ်တန့်သွားခြင်း မရှိဘဲ ထွက်ပေါ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သွေးချင်းချင်းနီနေသည့် အနံ့ဆိုးကြီးမှာ တံခါးပေါက်အောက်မှ အက်ကြောင်းများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
[[Xu Shengfei]] က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် - "သာမန်လူတွေက အာဟာရဓာတ် အရမ်းချို့တဲ့တယ်။ အကောင်းဆုံး အာဟာရကတော့ ယဉ်ကျေးသော အစခန်းထဲက လူတွေပါပဲ။"
ယဉ်ကျေးသော အစခန်းထဲက လူများမှာ စားကောင်းပြီး ၎င်းတို့၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်ကြောင်း သူတို့အားလုံး သိရှိကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုလူများတွင် စစ်မှန်သော စွမ်းအားများလည်း ရှိနေကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ တစ်ဦးချင်း တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုလျှင် သေလူများသည် ယဉ်ကျေးသော အစခန်းမှ လူများကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းများကိုသာ အဓိက အားကိုးကြရခြင်း ဖြစ်သည်။
စောင့်ကြပ်သူက လေးစားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "အပြင်ဘက်ကို ထွက်လာတဲ့ ယဉ်ကျေးသော အစခန်းက လူတွေကို ကျွန်တော် ဖမ်းဆီးဖို့ ကြိုးစားပါ့မယ်။"