ကားပေါ်ပါလာကြသည့် စစ်သားများမှာ ကျောထဲစိမ့်သွားသည်အထိ အေးစက်သွားကြသည်။
အိုဇူးက ကြိမ်းမောင်းလေသည် - "စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ မဖြန့်ဖြူးနဲ့! ဒါတွေအားလုံးက သိပ္ပံနည်းကျ အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အထင်အမြင်သက်သက်တွေပဲ!"
ရှီချုန်က တည်ကြည်တင်းမာစွာဖြင့် ပြန်ပြောသည် - "ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ခဲ့တာ နှစ်နှစ်ကျော်သွားပြီ။ ဘယ်လို သိပ္ပံနည်းကျ အခြေအမြစ်မျိုးကို ထပ်လိုချင်သေးလဲ? ကျုပ်က လူတွေကို ခြောက်လှန့်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ စွမ်းအင်သုံး လက်နက်တွေကို စဉ်းစားဆင်ခြင်စရာမရှိဘဲ မသုံးကြဖို့ကို ခင်ဗျားတို့ကို သတိပေးချင်ရုံပါပဲ။ ဖြစ်လာမယ့် ဆိုးကျိုးတွေကတော့ မှန်းဆလို့တောင် ရမယ်မထင်ဘူး။"
ရှီချုန်က သူတို့ကို ခြောက်လှန့်နေခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူ၌ တစ်စုံတစ်ရာသော အသိစိတ်ခံစားချက်၊ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်မှာ ဗိုလ်ချုပ် သို့မဟုတ် ကျီယုံ တို့၏ ဘက်မှလာသော ကြိုတင်အာရုံခံစားမှုမျိုး ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ေ၀ဝါးနေသော်လည်း မကြာမီ မကောင်းဆိုးရွားများ ဖြစ်လာတော့မည်ကို သူ အနည်းငယ် ရိပ်မိနေသည်။
ရှီချုန်သည် ကျီယုံ ၏ စကားများကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သူတို့ဆိုလိုရင်းက အတိအကျ ဘာလဲ။
"မင်းလား? မင်းက ဘယ်သူ့ကို ပြောနေတာလဲ? မင်းလည်း လူသားတစ်ယောက်ပဲဆိုတာ မမေ့နဲ့!" အိုဇူး၏ ဒေါသတကြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းသံကြောင့် ရှီချုန်မှာ အတွေးစတို့မှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။
ထိုစကားများက အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေသည်။ ရှီချုန်လည်း တစ်ချိန်က ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ကျီယုံ အား ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရလိုက်သည်။ ကျီယုံ လည်း ယခု သူခံစားနေရသကဲ့သို့ ပြောပြမရအောင် ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားနေရလေမလား။
ရှီချုန်က ပြောလိုက်သည် - "အဆင့် ၈ ပျံ့နှံ့ပြောင်းလဲပြီးသား ဗိုလ်ချုပ်က အင်မတန်မှ စွမ်းအားကြီးပါတယ်။ သူ့ရဲ့ လူသိများတဲ့ စွမ်းရည်တွေကတော့ ဖုတ်ကောင်အားလုံးကို အမိန့်ပေး ကွပ်ကဲနိုင်တာ၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးစေတာ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ကုသနိုင်တာနဲ့ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်တာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ အဆင့် ၅ ပြောင်းလဲပြီးသား ဖုတ်ကောင်တောင်တွေကိုတောင် ဖန်တီးနိုင်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ခုခံအားက အလွန်တရာ မြင့်မားပြီး ကျည်ဆန်တွေက သူ့အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ပါဘူး။"
ဤသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ရှီချုန် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့သည့် နောက်ဆုံးအရာ ဖြစ်ပေသည် - အဆင့် ၈ ပျံ့နှံ့ပြောင်းလဲပြီးသား ဗိုလ်ချုပ်အကြောင်းကို သူတို့အား အသိပေးခြင်းပင်။
ကားထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ ခဏကြာမှ အိုဇူးက မေးလာသည် - "ဒီအကြောင်းတွေ မင်းဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ?"
ရှီချုန်က ပြန်ဖြေသည် - "ကျွန်တော် အဆင့် ၈ ပြောင်းလဲပြီးသားကောင်နဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်ဖူးတယ်။"
ကားပေါ်ရှိ လူအားလုံး အံ့သြသွားကြသည်။ အဆင့် ၈ ပျံ့နှံ့ပြောင်းလဲပြီးသား ဗိုလ်ချုပ်သည် လင်မြို့ တွင် ပေါ်လာခဲ့ကြောင်း သူတို့ သိကြသော်လည်း ရှီချုန်သည် ထိုကဲ့သို့သော ဖုတ်ကောင်မျိုးနှင့် တကယ်တိုက်ခိုက်ဖူးလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
ထို့အပြင် သူသည် အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ခဲ့သည်!
အိုဇူး၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားလေသည်။ "ရလဒ်က ဘယ်လိုဖြစ်လဲ?"
ရှီချုန်၏ အသံမှာ အခြားသူတစ်ဦး၏ ဖြစ်ရပ်ကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။ "ကျွန်တော်နဲ့ လက်နက်ကိုင် စစ်သည်တစ်ယောက် ရဟတ်ယာဉ်ကို စီးပြီး သူ့ရဲ့ မှီရာနေရာကို ဗုံးကြဲခဲ့ကြတယ်။ ကျည်ဆံတွေ ကုန်သွားပေမဲ့ အဆင့် ၈ ပြောင်းလဲပြီးသားကောင်ကတော့ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲပါပဲ။"
"ဒါဆို မင်းက..." အိုဇူးသည် ရှီချုန်ကို အစအဆုံး စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ကယ်တင်တာကို ခံခဲ့ရလို့ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို အခုလို မြင်နေရတာပါ။" ရှီချုန်သည် သူဘာကို သံသယဝင်နေသည်ကို သိနေသည်။
အိုဇူးက စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးလိုက်သည် - "အဲ့ဒီဆရာဝန်ပဲလား?"
စစ်တပ်အရာရှိကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရှီချုန်၏ အထက်လူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် အိုဇူးသည် ကျီယုံ ရှိနေခြင်းကို မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။
ရှီချုန်က မငြင်းခဲ့ပေ။ သူ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ခြင်းအတွက် တစ်ခုတည်းသော ရှင်းပြချက်မှာ ကျီယုံ ပင် ဖြစ်သည်။ ကျီယုံ တွင် ကူးစက်ခံရသူများကို ကုသပေးနိုင်သည့် အရာတစ်ခု ရှိနေပြီး ဗဟိုမဟာမြို့တော် မှ အထက်လူကြီးများလည်း ၎င်းကို သိသင့်ပေသည်။
ရှူဖုန်းက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည် - "အဲ့ဒီဆရာဝန်က စွမ်းရည်နှစ်မျိုးသုံးနိုင်တဲ့သူဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်က ဖုတ်ကောင်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်။ အဲ့ဒါ အမှန်ပဲလား?"
ရှီချုန်က တိုက်ရိုက်မဖြေဘဲ "ခင်ဗျား ဘာကို မေးချင်တာလဲ?" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။
ရှူဖုန်းက မေးသည် - "သူ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ဗဟိုမဟာမြို့တော် က သူ့ကို စုဆောင်းသိမ်းသွင်းနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လား?"
"မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟု ရှီချုန်က ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေသည်။
သာ၍သာ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုပါက ဤမျှကြာအောင် အချိန်ယူနေစရာ မလိုပေ။ အဆုံးတွင် ကျီယုံ ကို ရှီချုန်က စုဆောင်းသိမ်းသွင်းခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရှီချုန်သာလျှင် ကျီယုံ ၏ သိမ်းသွင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှူဖုန်းက ပြောသည် - "မင်းတို့က သူငယ်ချင်းတွေ မဟုတ်ဘူးလား?"
ရှီချုန်က ပြန်ဖြေသည် - "သူငယ်ချင်းဆိုတဲ့ အနေအထားနဲ့လည်း မရဘူး။"
ရှူဖုန်းက ရှီချုန်ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီး - "မေလောင် ပြန်ယူလာတဲ့ အချက်အလက်တွေအရ အဲ့ဒီဆရာဝန်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိတဲ့အရာတွေက ကာကွယ်ဆေးထုတ်လုပ်ဖို့အတွက် အဓိကသော့ချက် ဖြစ်နိုင်တယ်။ အကယ်၍ သူသာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်ဆိုရင်..."
"သူ့အပေါ် ဘယ်လို ရည်ရွယ်ချက်မျိုးမှ မထားပါနဲ့" ဟု ရှီချုန်က သူ့အထက်လူကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါက ကာကွယ်ဆေးထုတ်လုပ်ဖို့ သော့ချက်မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ဒေါက်တာဝမ်မှလွဲပြီး ဘယ်သူမှ အဲ့ဒါကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။"
ကားက ရပ်တန့်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း မည်သူမျှ ဆင်းမလာကြသေးပေ။
ရှီချုန်က ဆက်ပြောသည် - "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရင်ဆက်ဆံရေးကို ထောက်ထားပြီး သတိပေးရမယ်၊ လင်မြို့ ဘက်ကို မသွားကြပါနဲ့၊ ဒေါက်တာဝမ်ကို မစော်ကားကြပါနဲ့။ သူ မေလောင်ကို ပြန်လွှတ်ပေးဖို့ သဘောတူခဲ့တာကတင် အကြီးမားဆုံး အလျှော့ပေးမှု ဖြစ်နေပါပြီ။ သူက ပဋိပစ္စည်းပါတဲ့ လူတွေကို မေလောင်ဆီ အပ်နှံပြီးသားပါ။ ကာကွယ်ဆေး ထုတ်လုပ်နိုင်မလားဆိုတာက သုတေသီတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ဗဟိုမဟာမြို့တော် ရဲ့ ရန်သူဖြစ်လာအောင် သူ့ကို မဖိအားပေးပါနဲ့။ သူက အနာဂတ်မှာ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် တစ်ခုတည်းသော လွတ်မြောက်ရာလမ်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ လူသားမျိုးနွယ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မဖျက်ဆီးသင့်ဘူး။"
ရှူဖုန်းက သူ့ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်နေပြီး ရှီချုန်က ဆက်ပြောသည် - "ကျွန်တော် ဒီအကြောင်းအရာတွေကိုပဲ ပြောပြနိုင်တော့တယ်။ ရှီကျန်းက ကျွန်တော့်စကားကို နားထောင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ နောင်တစ်ချိန်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က လင်မြို့ ကို အင်အားသုံးတိုက်ခိုက်ဖို့ အဆိုပြုလာခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါကို တားဆီးပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။ လင်မြို့ ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ တိုက်ခိုက်လို့ မရသလို ဒေါက်တာဝမ်ကိုလည်း မစော်ကားသင့်ပါဘူး။"
ရှီချုန်၏ အသံမှာ အလွန်ပင် လေးနက်နေသဖြင့် ရှူဖုန်းလည်း လေးလေးနက်နက် သဘောမထားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "ဒါကြောင့်ပဲ မင်းက ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ပြီး မြို့ထဲကနေ ထွက်သွားခဲ့တာပေါ့?"
"ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ပါ" ဟု ရှီချုန်က ပြန်ဖြေသည်။
ရှီချုန်သည် ရှူဖုန်းကို စဉ်းစားစရာ အချိန်မပေးဘဲ နောက်ထပ် ဗုံးတစ်လုံးကို ထပ်ကြဲချလိုက်သည်။
"ထို့အပြင် ဗဟိုမဟာမြို့တော် က သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးတွေကို တိုးမြှင့်သင့်ပါတယ်။ တောင်ပိုင်းမှာ အုပ်စုအသစ်တစ်ခု ပေါ်လာနေပါတယ်။ သူတို့က လူသားတွေနဲ့ တူပြီး လူသားအခြေစိုက်စခန်းတွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေကြပါတယ်။ မျက်စိတစ်မှိတ်ချင်းနဲ့ သူတို့ကို ခွဲခြားဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ သူတို့က လူတွေကို စားသုံးခြင်းအားဖြင့် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ကြတယ်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ Undead တွေလို့ ခေါ်ကြပါတယ်။ သူတို့က စင်ကြယ်တဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေလည်း မဟုတ်သလို စင်ကြယ်တဲ့ လူသားတွေလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဖုတ်ကောင်တွေလိုပဲ ကိုက်ခိုက်ခြင်းအားဖြင့် ဗိုင်းရပ်စ်ကို ပျံ့နှံ့စေကြပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကူးစက်နှုန်းက ပိုမြန်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ကို ကိုက်လိုက်တာနဲ့ ကြားခံကာလ ဘာမှမရှိဘဲ ၅ စက္ကန့်အတွင်းမှာတင် ပြောင်းလဲသွားပါတော့တယ်။ တောင်ပိုင်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အခြေစိုက်စခန်း အများအပြား တိုက်ခိုက်ခံရပြီးပါပြီ။"
"မျိုးစိတ်သစ်ကြီးလား?!" ဟု ရှူဖုန်းက အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။
"အဲဒီလိုမျိုးပေါ့။ အပြင်ပန်းသွင်ပြင်ကို ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်မနေပါနဲ့။ လူသားအတုအယောင် လုပ်ထားတာက အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်နေပါတယ်။ အတည်ပြုဖို့အတွက် သွေးဖောက်စစ်ဆေးတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ သူတို့ရဲ့ သွေးက လူသားတွေရဲ့ သွေးနဲ့ မတူပါဘူး။"
ရှီချုန်က Undead တို့၏ စွမ်းအားနှင့် ဝိသေသလက္ခဏာများကို ရှူဖုန်းအား သေသေချာချာ ရှင်းပြလိုက်ရာ ရှူဖုန်း၏ မျက်နှာထားမှာ ပို၍ပို၍ တင်းမာလာလေသည်။
"မင်းမှာ အလောင်းတွေ ပါလာသေးလား?" ဟု ရှူဖုန်းက မေးလိုက်သည်။
"ပါလာတယ်" ရှီချုန်၏ သိုလှောင်နေရာလပ်ထဲတွင် Undead အလောင်းအချို့ အမှန်တကယ် ပါရှိနေသည်။ သူတို့ သူတို့ကို အရမ်းများပြားစွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြရသဖြင့် သုတေသနပြုလုပ်ရန်အတွက် နမူနာအနည်းငယ် ရယူလာရန်မှာ မခက်ခဲလှပေ။ ရှီချုန်သည် Undead အလောင်းအချို့ကို ရှူဖုန်းအား ပေးအပ်လိုက်သည်။
ရှူဖုန်းက ထိုအလောင်းများကို ကားနောက်ခန်းထဲသို့ ထည့်ခိုင်းလိုက်သည်။ ဤသတင်းမှာ အလွန်အမင်း အရေးပါလွန်းသဖြင့် ရှီချုန်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းညွှန်ပြသနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ သူသည် ဤအချက်အလက်ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး တင်ပြရပေမည်။ ရှီချုန်၏ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဖခင် လက်ထဲသို့သာ ပုံချထားလိုက်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ရှူဖုန်းက စစ်သားနှစ်ဦးကို ရှီချုန်အား အပေါ်ထပ်သို့ ပို့ဆောင်ခိုင်းလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ အလောင်းများကို ယူဆောင်ကာ ဗိုင်းရပ်စ် သုတေသနဌာနဆီသို့ ဦးတည်သွားကာ ၎င်းတို့ကို လေ့လာရန်အတွက် ယုံကြည်စိတ်ချရသော သုတေသီများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။
ရှီချုန်တွင် ထွက်ပြေးရန် အကြံအစည် မရှိခဲ့ဘဲ စစ်သားနှစ်ဦးနောက်မှ ဗိုလ်ချုပ်ရှောင်၏ ရုံးခန်းဆီသို့ တန်းတရုတ် လိုက်သွားခဲ့သည်။
ဗိုလ်ချုပ်ရှောင်မှာ အလုပ်များနေသည်။ ရှီချုန် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက တစ်ချက် အပေါ်ယံမျှ ငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းဆက်နေခြင်းကို ဆက်လုပ်နေလေသည်။ ရှီချုန်က ရုံးခန်းထဲတွင် ရပ်လျက် ဗိုလ်ချုပ်ရှောင် အမိန့်ပေးနေသည်များ ပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ထိုမှသာ ဗိုလ်ချုပ်ရှောင်သည် ဖုန်းချလိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်မှ စာရွက်စာတမ်းပုံကို ကောက်ယူကာ ပြန်လည်စစ်ဆေးတော့သည်။
ခေါင်းပင် မော့မကြည့်ဘဲ ဗိုလ်ချုပ်ရှောင်က ပြောလိုက်သည် - "မင်းရဲ့ ရာထຸດနုတ်ထွက်ခွင့် တောင်းဆိုမှုကို ပယ်ချလိုက်ပြီ။"
ရှီချုန်က သူ့ရှေ့တွင် မတ်မတ်ရပ်ကာ အလုပ်ရှုပ်နေရှာသော ဖခင်ဖြစ်သူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်က သူ့တွင် ရှိခဲ့ဖူးသည့် နောင်တများနှင့် အနာကျက်မရသော အမုန်းတရားများမှာ ယခုအခါတွင်မူ အရေးမပါတော့သလို ခံစားရလေသည်။ ၎င်းမှာ ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်မဖြစ်ကိုမူ ရှီချုန် မသိပေ။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ရပ်နေချိန်၌ သူ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် စိတ်အေးငြိမ်နေသည်ကို သူကိုယ်တိုင် ခံစားနေရသည်။
"ကျွန်တော် ဗဟိုမဟာမြို့တော် ဗဟိုမဟာမြို့တော် ကနေ ထွက်သွားတော့မယ်" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။
ရှီကျန်း လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ဖောင်တိန် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် ရှီချုန်နှင့် တူသော မျက်နှာသွင်ပြင်ရှိသည့် မျက်နှာကို မြှောက်လိုက်ပြီးမှ သူ့ထံမှ အလှမ်းကွာဝေးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော သားဖြစ်သူကို နောက်ဆုံးတွင် စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူ့တွင် ပြတ်သားသော အမူအရာနှင့် အေးစက်စက် အကြည့်တို့ ရှိနေသည်။ "မင်းက အမိန့်ကို ဖီဆန်တာလား?"
ရှီချုန်က သူ့ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လျက် "ကျွန်တော်က ဗဟိုမဟာမြို့တော် ဗဟိုမဟာမြို့တော် ရဲ့ စစ်သားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် အမိန့်ဖီဆန်သည်ဟူသော ကိစ္စ မရှိတော့ပေ။
ရှီကျန်း၏ အကြည့်တို့ မည်းမှောင်သွားပြီး မျက်နှာထား တင်းမာလာကာ ဒေါသထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ "အကြောင်းပြချက်က ဘာလဲ?"
ရှီချုန်က "ခင်ဗျားကို ဘယ်လို အကြောင်းပြချက်မျိုးက လက်ခံလာစေနိုင်မှာလဲ? အကယ်၍သာ ကျွန်တော် ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရင်တောင် ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို သတ်ပစ်မှာပဲ မဟုတ်လား?" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ရှီချုန်က ဆက်လက် တုံ့ပြန်လိုက်သည် - "ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အမေကို သတ်ဖို့ ဘာမှ တွေဝေမနေခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။"
ရှီကျန်းက စာရေးစားပွဲပေါ်သို့ ဖောင်တိန်ကို အသံမြည်အောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချလိုက်သည်။ "ရှီချုန်၊ ငါ တစ်ခါပဲ ပြောမယ်။ ငါ အလုပ်များနေတယ်၊ ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ မေးခွန်းတွေနဲ့ အချိန်မဖြုန်းချင်ဘူး။"
ရှီချုန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လေးလံမည်းမှောင်သော အရိပ်အယောင်များ စုပြုံလာသည်။ "ခင်ဗျားက ဒါကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ မေးခွန်းလို့ ထင်နေတာလား?"
ရှီကျန်းက "ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒီလို စိတ်ကူးယဉ်ယူဆချက်မျိုးမှာ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူး!" ဟု ဆိုသည်။
ရှီချုန်၏ အကြည့်တို့ ပိုမို အေးစက်သွားသည်။ "အဲ့ဒါမှာ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် နေမလား၊ ထွက်သွားမလားဆိုတာကိုလည်း ဂရုမစိုက်နဲ့တော့!"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှီချုန်သည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
"ရပ်စမ်း!" ရှီကျန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် - "မင်း ဗဟိုမဟာမြို့တော် ကနေ ထွက်သွားပြီး ဘယ်သွားမလို့လဲ? လင်မြို့ လင်မြို့ လား? လင်မြို့ လင်မြို့ မှာ ဘာတွေများ ရှိနေလို့ မင်း အဲ့ဒီလောက်တောင် စွဲလမ်းနေရတာလဲ?"
ရှီချုန်က "အဲ့ဒါကို ခင်ဗျား စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ရှီကျန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထုချလိုက်သည်။ "မင်း လင်မြို့ လင်မြို့ မှာ ပြဿနာတွေ ရှာခဲ့ပြီးပြီ၊ အခု ရွဲ့ပြီး စိတ်မပူနဲ့လို့ ပြောရဲသေးတာလား? ငါ မေးမယ်၊ အင်ချန် (Yin Cheng) သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး လင်မြို့ လင်မြို့ ဘက်ကို သွားတဲ့ သတင်းကို မင်း ပေါက်ကြားစေခဲ့တာလား? အင်ချန် က ဘဝနဲ့ သေခြင်းတရားကို နားမလည်ဘဲ အရူးတစ်ယောက်လို ငါတို့ကို တစ်စစီ ဆွဲဆုပ်တွယ်ကပ်နေတယ်။ အဲ့ဒါကို မင်းက စိတ်မပူနဲ့လို့ ပြောနေသေးတာလား?"
ရှီချုန်က ဒေါသထွက်နေသော ထိုလူကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ "အင်ချန် က လမ်းမှာ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတာလေ။ သူ့အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။"
ရှီကျန်းက ပြောသည် - "သွားပြီးတော့ အဲ့ဒါကို အင်ကျန်း (Yin Jiang) ကို ရှင်းပြလိုက်စမ်း၊ သူ နားထောင်မလား ကြည့်ရအောင်!"
ရှီချုန်က ပြောသည် - "ပြောစရာရှိတာတွေတော့ ကျွန်တော် ပြောပြီးပြီ။ သူက သေချင်ဇာတ်ခင်းနေတယ်ဆိုရင်တော့ ဗဟိုမဟာမြို့တော် ဗဟိုမဟာမြို့တော် ရဲ့ အာဏာစက်ဝိုင်းကို ပြန်လည် နေရာချထားဖို့ လိုလာလိမ့်မယ်။"
"ရှီချုန်!" ရှီကျန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် - "မင်း ဒီတံခါးကို ကျော်ပြီး ထွက်သွားတာနဲ့ တစ်ခါတਨ ပြန်လာဖို့ စိတ်တောင် မဉ်းစားနဲ့တော့!"
ရှီချုန်က တံခါးဝတွင် ရပ်လျက် နောက်ကို လှည့်ပင် မကြည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ။"
ရှီချုန်သည် အမြန်ထွက်လာခဲ့ပြီး အောက်ထပ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော စစ်သားများနှင့် ဆုံလေသည်။ သူတို့က ရှီချုန်ကို တားဆီးလိုက်ကြပြီး "ဗိုလ်ကြီးရှီ၊ ခင်ဗျားအတွက် ဖုန်းလာနေပါတယ်" ဟု ပြောကြသည်။
ရှီချုန် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးနောက် ဖုန်းဖြေရန် သူတို့နောက်သို့ လိုက်သွားလိုက်သည်။ "ရှီချုန်ပါ..."
စကားပင် မဆုံးသေးမီ ဖုန်းတစ်ဖက်ခြမ်းမှ ရှူဖုန်း (Xue Feng) ၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ရှီချုန်! ငါ့ကို အမှန်အတိုင်းပြောစမ်း၊ ဒီတစ်ခေါက် မင်း ဘာလာလုပ်တာလဲ?!"
ရှီချုန်၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ပစ်ကနဲ့ ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ပြဿနာမိပြီဆိုတာကို သူ သိလိုက်သည်။
သေချာပါတယ်၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှူဖုန်း က အော်ဟစ်လိုက်သည် - "ဗိုင်းရပ်စ် သုတေသနဌာန က သုတေသန ပစ္စည်းကိရိယာ အစုအဝေးတစ်ခု ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်။ မင်း လုပ်တာလား?!"
ရှီချုန်၏ စွမ်းအားများကို နားလည်ထားသူတစ်ဦးအတွက် ဤသည်မှာ ခန့်မှန်းရအလွန်လွယ်ကူသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
ရှီချုန်က ကိရိယာများကို အစားထိုးလဲလှယ်စဉ်က အချိန်ဆွဲနိုင်ရန်အတွက် အသုံးမပြုတော့သည့် ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့မနက် သုတေသီများ အလုပ်ဆင်းလာကြပြီး ကိရိယာများ ချို့ယွင်းနေကာ အပြင်ပန်းသွင်ပြင်မှာလည်း အကျွမ်းမဝင်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိမှသာ ကိရိယာများ အစားထိုးခံလိုက်ရကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိရိယာအနည်းငယ်မျှသာ မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံလိုက်ကြီး ဖြစ်နေသည်။ ဗိုင်းရပ်စ် သုတေသနဌာနတစ်ခုလုံး ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဌာနတွင်း လုံခြုံရေးကင်မရာများကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးခဲ့ကြသော်လည်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဘာကိုမှ ရှမတွေ့ခဲ့ရပေ။ ပြီးပြည့်စုံသော ကိရိယာအစုံလိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး အစားထိုးခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤမျှ ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်ကြီးကို အစီရင်ခံတင်ပြရမည်ဖြစ်သော်လည်း တာဝန်ရှိသူထံသို့ မရောက်ရှိမီမှာပင် ရှူဖုန်းက ရုတ်တရက် ဖုန်းဆက်လာကာ ဤကိစ္စနှင့် တိုးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီးနောက် ရှူဖုန်း၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်လာသည့် အတွေးမှာ မနေ့ကမှ ပြန်ရောက်လာခဲ့သော ရှီချုန်ပင် ဖြစ်သည်။
မည်သူ့ကိုမျှ မသိစေဘဲ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာကာ တစ်ညတည်းနှင့် ဤမျှများပြားလှသော ကိရိယာများကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ရန်မှာ အာကာသစွမ်းအားပိုင်ရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နိုင်ပေမည်။ အာကာသစွမ်းအား နိုးထလာသူများစွာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အာကာသစွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ဖွံ့ဖြိုးတེွးမြှင့်တင်နိုင်သူများမှာမူ များလှသည်မဟုတ်ပေ။ သိုလှောင်စွမ်းအားပိုင်ရှင်များမှာ အာကာသစွမ်းအားခွဲတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အရာဝတ္ထုများကို အာကာသအတွင်း သိမ်းဆည်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်သာ ရှိကြသည်။ သို့သော် အာကာသစွမ်းအားပိုင်ရှင်များမှာမူ ကွာခြားပေသည်၊ သူတို့၏ ခွန်အားနှင့် အဆင့်အတန်း လုံလောက်ရုံဖြင့် သူတို့၏ အာကာသစွမ်းအားကို အပြည့်အဝ လွတ်လပ်စွာ ဖော်ထုတ်အသုံးချနိုင်ကြသည်။
ရှူဖုန်း အကျွမ်းတဝင်ရှိသော အာကာသစွမ်းအားပိုင်ရှင်ဟူ၍ မနေ့ကမှ ပြန်ရောက်လာသည့် ရှီချုန်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မရှိပေ။ သူသာလျှင် တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်လာပြီး ဤမျှများပြားသော ကိရိယာများကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်လိမ့်မည်။ ရှူဖုန်းက အခြားမည်သူ့ကိုမျှ စဉ်းစားမရနိုင်တော့ပေ။
ရှူဖုန်းက ဖုန်းထဲတွင် ဆက်လက် အော်ဟစ်နေစဉ် ရှီချုန်က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသော စစ်သားများအားလုံး အသင့်ပြင်ထားကြပြီး ဖြစ်ကာ ရှူဖုန်းက ညွှန်ကြားထားသည်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေသည်။ ရှီချုန်က တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် "ကျွန်တော်တို့ အခြေစိုက်စခန်းမှာ ပြုပြင်ရေးသမား မရှိဘူးလေ။ ခင်ဗျားတို့ဆီက တစ်ယောက်လောက် ငှားသုံးတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှူဖုန်း ဒေါသကွဲထွက်သွားပြီး "အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်မပြောနဲ့! ဒါက ငှားတာလား၊ ခိုးတာဟေ့! ချက်ချင်း ပြန်ပို့ပေးစမ်း!" ဟု အော်ဟစ်လေသည်။
ရှီချုန်က လင်မြို့ လင်မြို့ တွင် နေထိုင်စဉ်ကတည်းက အရေထူလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ "ငါ လျော်ကြေးပေးပြီးပြီလေ။ မင်းတို့က သတင်းအချက်အလက်တွေကို ဖျက်သိမ်းပြီး ငါပေးခဲ့တဲ့ သုတေသနပစ္စည်းတွေကို ပြန်မပေးသမျှ ကာလပတ်လုံးပေါ့။"
തീർച്ചိုက်ပင်၊ ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သဖြင့် အစားထိုးလဲလှယ်ပြီးသား ကိရိယာများကို ပြန်ပေးရန် လိုအပ်မည်မဟုတ်ပေ။
ရှီချုန် စကားဆုံးသည်နှင့် ဖုန်းကို ဖုန်းချလိုက်သည်။ ဖုန်းတစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ရှူဖုန်း မည်မျှပင် ဒေါသထွက်နေပါစေ၊ နံရံများကို မည်မျှပင် ထုရိုက်နေပါစေ ရှီချုန်က လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ စစ်သားများ သူတို့အပေါ်သို့ မခုန်ချမီမှာပင် သူသည် ကွပ်ကဲရေးဌာနမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။
ဖုန်းက ထပ်မံ မြည်လာခဲ့ပြီး ရှူဖုန်းက ရှီချုန်နှင့် သူ၏ လူများကို ဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြန့်ကြာသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျီယုံ နှင့် အခြားသူများမှာ ရှီချုန် ၏ ဦးလေးနှင့်အတူ ဗဟိုမဟာမြို့တော် ဗဟိုမဟာမြို့တော် မှ ထွက်ခွာသွားကြေပြီး ဖြစ်သည်။ ရှီချုန်လည်း သူတို့နှင့် သွားရောက်ဆုံစည်းရန် မြို့စွန်ဘက်သို့ အမြန်ဆုံး ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူ မြို့တံခါးပေါက်မှ ထွက်သွားရန်ပင် မလိုပေ၊ သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့သမျှ အရာရာတိုင်းမှာ သူ၏ အာကာသသွားလာလှုပ်ရှားမှုအောက်တွင် အပိုင်းပိုင်းပြိုကွဲသွားလိမ့်မည်။
ဤကဲ့သို့ ထွက်ခွာသွားခြင်းဖြင့် သူသည် ဗဟိုမဟာမြို့တော် ဗဟိုမဟာမြို့တော် သို့ နောင်တစ်ချိန်တွင် တစ်ဖန်ပြန်လာရန် လုံးဝ ဖြစ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။