ရှောင်ဟင်းက ဉာဏ်ကောင်းသည့် အကြံဉာဏ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လာခဲ့သည်။ ဟီလင် က ဗဟိုမဟာမြို့တော် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲရှိ သုတေသနပစ္စည်းများကို ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက်လည်ပတ်နိုင်စေလိုသည်ဖြစ်ရာ အပြင်ဘက်မှ သုတေသနပစ္စည်းစုံတစ်စုံကို ရှာဖွေပြီး ဓာတ်ခွဲခန်းထဲက ပစ္စည်းများနှင့် အစားမထိုးခိုင်းသင့်ပေဘူးလား။ ထိုပစ္စည်းများတွင် မည်သည့်ပြဿနာသာ ရှိနေပါစေ ဗဟိုမဟာမြို့တော် မှ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးဝန်ထမ်းများက ၎င်းတို့ကို ပြင်ဆင်ပေးနိုင်ကြမည်သာ ဖြစ်သည်။
အရေးအကြီးဆုံးမှာမူ ဤသည်မှာ ခိုးဆိုးခြင်းလည်း မဟုတ်သလို အတင်းအချေးပြုခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ အကောင်းဆုံးပြောရလျှင်တော့ အလဲအလှယ်လုပ်ခြင်းပင်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးဝန်ထမ်းများကို ခဏငှားရမ်းသုံးစွဲလိုက်ခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်သည်။
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျီယုံ တို့အုပ်စုက ဤအရာသည် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။
သူတို့သည် ဗဟိုမဟာမြို့တော် နှင့် မည်သည့်ဆက်နွှယ်မှုမျှ မရှိတော့ပေ။ ရှဲ့ဖုန်းဆီသို့ပင် လက်နက်များကို ပြန်လည်အပ်နှံခဲ့ပြီး ရဟတ်ယာဉ်ကိုလည်း မောင်းနှင်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကားအရောင်းဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ သွားရောက်ကာ သာမန်သလင်းကျောက် အလုံးရေ ၃၀၀ ပေးချေ၍ မြေပြင်အနေအထား အမျိုးမျိုးတွင် မောင်းနှင်နိုင်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည့် အဂျစ်ကား (off-road vehicle) တစ်စီးကို ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။
ထိုအဂျစ်ကားမှာ တစ်စီးလုံး အမည်းရောင်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ထည်ကို သံမဏိပြားများဖြင့် ကာကွယ်ထားကာ ဇွန်ဘီအုပ်စုများကို ဖယ်ရှားတိုက်ထုတ်နိုင်သည့် ရှေ့တားဘားတစ်ခုလည်း ပါဝင်သည်။ အမိုးပေါ်တွင် အလွန်အားကောင်းသော ရှေ့မီးတန်းတစ်တန်း တပ်ဆင်ထားသဖြင့် ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် အာဏာရှိန်ဝါ ကြီးမားပုံပေါ်နေသည်။ ၎င်း၏ အပြင်ပိုင်းရော အတွင်းပိုင်းပါ စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားစေရန် ပြင်ဆင်မွမ်းမံထားပြီး ဖြစ်သည်။ လုံလောက်သောစွမ်းအား၊ အရှိန်မြှင့်တင်မှု အမြန်နှုန်းနှင့် မြေပြင်နှင့်ကိုယ်ထည်အကွာအဝေး မြင့်မားမှုတို့ ရှိနေသည်။ ဤကားသည် အပြင်ဘက်သို့ အမဲလိုက်ထွက်ကြသည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအဖွဲ့များအတွက် သီးသန့်ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။ ရှောင်ဟင်းတို့အဖို့ ကား၏အကာအကွယ်ကို အထူးတလည် မလိုအပ်လှသော်လည်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကိုမူ အသိအမှတ်ပြု သဘောကျမိကြသည်။ မွမ်းမံပြင်ဆင်မှုများမှာ တကယ်ပင် ကောင်းမွန်လှပေသည်။
လူလေးယောက်သား ဗဟိုမဟာမြို့တော် မှ သူတို့အသစ်ဝယ်ယူခဲ့သော အဂျစ်ကားဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး ရှေးခေတ် စီးပွားရေးနှင့် နိုင်ငံရေးဗဟိုချက်မဖြစ်ခဲ့သော ယွန်းကျင်းမြို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ ၎င်းသည် ယခင်က လူဦးရေထူထပ်စည်ကားသော မဟာမြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အရေအတွက် မရေတွက်နိုင်သော ဇွန်ဘီများ စုဝေးရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက "တောင်ဘက်မှာ လင်မြို့ ရှိပြီး မြောက်ဘက်မှာ ယွန်းကျင်းမြို့ ရှိတယ်" ဟု မကြာခဏ ပြောဆိုလေ့ရှိကြသည်။
နေရာနှစ်ခုစလုံးမှာ အတွင်း၌ ဇွန်ဘီအမြောက်အမြား ရှိနေသည့် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ဇွန်ဘီမြို့များ ဖြစ်ကြသည်။ လင်မြို့ တွင်မူ တာဝါတိုင်ဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် အဆင့် ၇ ဆင့် ပြောင်းလဲထားသည့်ပုံစံနှင့် ဗိုလ်ချုပ်ဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် အဆင့် ၈ ဆင့် ပြောင်းလဲထားသည့်ပုံစံတို့ပင် ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်။ ယွန်းကျင်းမြို့နှင့် ပတ်သက်၍မူ အစွမ်းထက်သော ပြောင်းလဲထားသည့်ပုံစံများ ပေါ်ထွက်လာကြောင်း သတင်းပို့ချက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသေးသော်လည်း မည်သူမျှ ယွန်းကျင်းမြို့ထဲသို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဝင်ရောက်စူးစမ်းလိုခြင်း မရှိပေ။
ဗဟိုမဟာမြို့တော် သည် ယွန်းကျင်းမြို့၏ အခြေအနေများကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ ယွန်းကျင်းမြို့၏ အပြင်ဘက်စွန်ပိုင်းများတွင် သာမန်ဇွန်ဘီများသာ ပြည့်နှက်နေပြီး ပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီများကိုမူ ရှားပါးစွာသာ တွေ့ရတတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ခါက ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီး ယွန်းကျင်းမြို့ပေါ်မှ ပျံသန်းသွားစဉ် အကြောင်းရင်းမဲ့ ပျက်ကျသွားခဲ့ဖူးသည်။ ဗဟိုမဟာမြို့တော် က အခြားရဟတ်ယာဉ်တစ်စီးကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အထူးစေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာလည်း ပျက်ကျသွားခဲ့ပြီး လေယာဉ်ပေါ်ပါ လူသားအားလုံး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်မှစ၍ ယွန်းကျင်းမြို့၏ အန္တရာယ်အဆင့်ကို အမြင့်ဆုံးသို့ တင်မြှင့်ခဲ့ကြသည်။
ရှောင်ဟင်းတွင် ဗိုလ်ချုပ်ကို အသုံးပြု၍ ဇွန်ဘီအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ယွန်းကျင်းမြို့တွင် သူတစ်ဦးတည်း အာဏာပြနိုင်သည်အထိ မာန်မာနကြီးသူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် သုတေသနပစ္စည်းများကို ရိုးသားစွာ ရှာဖွေခဲ့ပြီး ယွန်းကျင်းမြို့တွင် ထူးဆန်းထွေလာများ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။
သူတို့သည် ယွန်းကျင်းမြို့ထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး သုတေသနဌာနကို ရှာဖွေကာ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့ရသမျှ သုတေသနပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းယူခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ယွန်းကျင်းမြို့ထဲမှ အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ တစ်ခုလုံးအတွက် ကြာမြင့်ချိန်မှာ နှစ်နာရီပင် မပြည့်ခဲ့ပေ။
အဂျစ်ကားသည် ယွန်းကျင်းမြို့နှင့် များစွာဝေးကွာသွားမှသာလျှင် ထိုလူလေးယောက်သား သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
ကျီယုံ က သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ "စုတ်ပစ်ရမယ်၊ ယွန်းကျင်းမြို့က တကယ်ကို မာန်ပါလွန်းတယ်။ ဝင်သွားတုန်းက ငါ့ရင်ဘတ်ကို ကြီးမားတဲ့ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုနဲ့ ဖိထားသလို ခံစားရတယ်။ အသက်ရှူရတောင် ခက်ခဲတယ်။ မင်းတို့ရော အဲဒီလို ခံစားရလား"
ဟီလင် နှင့် ရှီချုန် တို့ နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။ "သေချာပေါက် ခံစားရတာပေါ့။"
သုံးယောက်စလုံးက ရှောင်ဟင်းကို ကြည့်လိုက်ကြရာ သူ၏မျက်နှာထားမှာ တင်းမာသွားလေသည်။ "ယွန်းကျင်းမြို့ထဲမှာ အင်အားကြီးတဲ့ ဘာတစ်ခုခု ရှိနေတယ်။"
ကျီယုံ က "ဗိုလ်ချုပ်ထက် ပိုအင်အားကြီးလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှောင်ဟင်းက တည်ကြည်လေးနက်စွာဖြင့် "ဗိုလ်ချုပ်ကို အသာလေး ခြေမွပစ်နိုင်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။
ဒါက သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး ခံစားချက်ပါပဲ။
ရှောင်ဟင်းသည် ယခင်က ဗိုလ်ချုပ်နှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးပြီး ၎င်း၏ဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သော်လည်း ယွန်းကျင်းမြို့ထဲက ဖိအားကတော့ မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိဘဲ သာမန်အတိုင်း လေထဲတွင် လွင့်ပျံ့နေကာ သဘာဝအလျောက် ထွက်ပေါ်နေပုံ ပေါ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသာ တမင်တကာ ဖိနှိပ်လိုခြင်း ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူတို့အနေဖြင့် ဤနေရာတွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ရန်ပင် ခက်ခဲသွားမည် မဟုတ်ပါသလား။
ကားအတွင်းတွင် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။
ခဏကြာပြီးနောက် ကျီယုံ က "ဝမ်ချင်းလင်နဲ့ ယှဉ်ရင်ရော" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်သည် သူတမင်တကာ မထုတ်လွှတ်လိုက်မချင်း နေ့စဉ်ဘဝတွင် မည်သည့်ဖိအားကိုမျှ ထုတ်ပြလေ့မရှိပေ။ သို့သော် ဗိုလ်ချုပ်နှင့် တိုက်ပွဲများကို အခြေခံ၍ ကြည့်မည်ဆိုပါက ဝမ်ချင်းလင်သည် ယခင်က အကြိမ်များစွာ သေဆုံးခဲ့ရပြီးမှသာ ဗိုလ်ချုပ်ကို အနိုင်ကျပ်၍ ဆုတ်ခွာသွားအောင် အန္တရာယ်ကြားမှ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောင်တွင် မည်သို့ပင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပါစေ၊ အနည်းဆုံးတော့ လက်ရှိ ဝမ်ချင်းလင်က ထိုအရာနှင့် ယှဉ်ရန် မမီသေးပေ။
ရှောင်ဟင်းက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူ ဒီဘက်ကို မလာတာပဲ အကောင်းဆုံးပဲ။"
ဝမ်ချင်းလင်၏ စရိုက်ဆန်ဆန်ကို စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဗိုလ်ချုပ်၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအားကို မသိဘဲနှင့်ပင် သူက ရဲရဲတင်းတင်း ရင်ဆိုင်ဝံ့ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ယွန်းကျင်းမြို့ထဲက ဘာဆိုဘာတစ်ခုခုကသာ သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့ပါက သူသည် ဗိုလ်ချုပ်ကို လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး တစ်မြို့လုံးကိုပါ သိမ်းကျုံးလှန်ပစ်လိုက်ပေဦးမည်။
လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်၍ သဘောတူလိုက်ကြပြီး ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရုံဖြင့် ရင်ကျပ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝမ်ချင်းလင်ကို ယွန်းကျင်းမြို့ဆီသို့ လုံးဝ မလာခိုင်းရပေ။ ၎င်းမှာ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အလွန်တရာ အန္တရာယ်များလှသည်။
ဗဟိုမဟာမြို့တော် သို့ သူတို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ကောင်းကင်က လုံးဝ မှောင်မိုက်နေပြီဖြစ်ပြီး မြို့တံခါးများလည်း ပိတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မြို့ထဲသို့ ဝင်လိုပါက နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းအထိ စောင့်ရမည် သို့မဟုတ် ရှောင်ဟင်းအနေဖြင့် သူ၏အစွမ်းကို အသုံးပြုကာ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲပြီး ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားရပေမည်။ သို့သော် ရှောင်ဟင်းက ထိုသို့ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ပေ။
ရှောင်ဟင်းက မြို့ပြင်တွင် ရှိနေခြင်းကို အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့သည်။ မြို့မှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ယခုအခါ ရှောင်ဟင်းအနေဖြင့် သန်းခေါင်ယံအမှောင်ထုထဲတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မသိစေဘဲ သူ၏အာကာသအစွမ်းများကို အသုံးပြုကာ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာနိုင်ပေသည်။
ဤကဲ့သို့သော မစ်ရှင်မျိုးက ရှောင်ဟင်းအတွက် မည်သည့်စိန်ခေါ်မှုမျှ မဖြစ်စေပါ။ ဗိုင်းရပ်စ်သုတေသနဌာန အတွင်းသို့ ခိုးဝင်ပြီးနောက် သူသည် လျှပ်စစ်မီးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကာ အာကာသအစွမ်းကို အသုံးပြု၍ အမှောင်ထုထဲတွင် ရွှေ့ပြောင်းကာ လူသူကင်းမဲ့နေသော ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့်စကားဝှက် သို့မဟုတ် လက်ဗွေလော့ခ်ကိုမျှ အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ လက်နှိပ်ဓာတ်မီး အသေးစားလေးတစ်လက်ဖြင့် ဝမ်ချင်းလင် ပေးထားသောစာရင်းကို တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးကာ ပစ္စည်းများကို စတင်လဲလှယ်ခဲ့သည်။
သုတေသနဌာနအတွင်းတွင် တစ်ညလုံး အလုပ်လုပ်နေကြသည့် ဝံပုလွေလူသားများ ရှိနေသောကြောင့် သူသည် အလွန်မြန်ဆန်ရပေမည်။ အကယ်၍ လျှပ်စစ်မီးများ ရုတ်တရက် ပျက်သွားပါက ၎င်းတို့သည် ပြုပြင်ရန်အတွက် လူများကို သေချာပေါက် ခေါ်ဆိုကြလိမ့်မည်။ ရှောင်ဟင်းသည် ၎င်းတို့ မရောက်လာမီ သုတေသနပစ္စည်းများကို အစားထိုးလဲလှယ်ခြင်း အပြီးသတ်ရမည် ဖြစ်သည်။
ဓာတ်ခွဲခန်းအပြင်ဘက်တွင်မူ သုတေသီများက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေကြသည်။ ရှောင်ဟင်းက ပစ္စည်းများလဲလှယ်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ အမှောင်ထုထဲမှနေ၍ အေးအေးလူလူ ထွက်လာခဲ့သည်။ အနည်းငယ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်နှင့် သူသည် ဗိုင်းရပ်စ်သုတေသနဌာန အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာပြီး ဗဟိုမဟာမြို့တော် မှ ထွက်ခွာကာ အဂျစ်ကားဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျီယုံ က စတီယာရင်ခွေကို ပုတ်လိုက်သည်။ "အရမ်း အဆင်ပြေသွားတာပဲ။ လေးရက်တောင် မလိုလိုက်ဘူး။"
ရှောင်ဟင်းက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း မှားနေပြီ။ အစစ်အမှန်ပြဿနာက မနက်ဖြန်မှ စတင်မှာ။"
ကျီယုံ က နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
ရှောင်ဟင်းက ရှီချုန် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ဦးလေးက လင်မြို့ ကို ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်သွားမှာလား"
ကျီယုံ က သူတို့လေးယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ အခြားသူများလည်း ရှိသေးကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဗဟိုမဟာမြို့တော် မှ အပြီးတိုင် ထွက်ခွာသွားကြမည်ဆိုပါက တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့မည့် ရှီချုန် ၏ ဦးလေးဖြစ်သူမှာ မည်သို့ဖြစ်သွားမည်နည်း။ ရှီချုန် ၏ စောင့်ရှောက်မှု မရှိတော့ဘဲ သာမန်လူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ကြီးမားသော အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။ အရေးကြီးသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ဆိုပါက သူသည် ရှီချုန် အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုပင် ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိသည်။
အကယ်၍ ရှီချုန် သာ ဗဟိုမဟာမြို့တော် မှ အပြီးအပိုင် ထွက်ခွာလိုပါက သူ့ဦးလေးကိုပါ သေချာပေါက် ခေါ်သွားရပေမည်။
ရှီချုန် က ခဏတာမျှ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ "ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ကို ခေါ်သွားချင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒေါက်တာဝမ်နဲ့ဆိုရင်တော့ လွယ်ကူလိမ့်မယ် မထင်ဘူး။"
ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီများကိုသာ လက်ခံပြီး သာမန်လူသားများ ဝင်ရောက်ရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ ရှီချုန် သာ သူ၏ဦးလေးကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လိုပါက သူတို့ မည်သို့ စီစဉ်ကြမည်နည်း။ ဦးလေးဖြစ်သူကိုပါ ယဉ်ကျေးသောဇွန်ဘီတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရမည်လော။ ယဉ်ကျေးသောဇွန်ဘီများ၏ စည်းမျဉ်းအရ မည်သူက လူတစ်ဦးကို အသွင်ပြောင်းပေးသနည်း၊ ထိုသူနှင့်ပင် အိမ်ထောင်ပြုရသည်။ မည်သူကများ သာမန်လူတစ်ဦးကို အကြောင်းမဲ့ အသွင်ပြောင်းပေးမည်နည်း။ ထို့အပြင် ရှီချုန် ၏ ဦးလေးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ လူပျိုကြီးအဖြစ်ဖြင့်သာ နေထိုင်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူတို့အနေဖြင့် ဝိညာဉ်အသစ်တစ်ခု ရှာမတွေ့ခဲ့ပါက ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွင် သူသည် အိမ်ထောင်ပြုရန် လုံးဝ စဉ်းစားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ရှောင်ဟင်းက "မင်းသာ သူ့ကို ခေါ်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ သွားခေါ်ကြတာပေါ့" ဟု ပြောခဲ့သည်။
ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းသည် လူသားများကို လက်မခံကြောင်း ရှောင်ဟင်း နားလည်ထားသည်။ သို့သော် ရှီချုန် တစ်ဦးတည်းသာ မကဘဲ လူတိုင်းတွင် ရင်းနှီးသောမိတ်ဆွေများနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများ ရှိကြသည်။ ရှီချုန် ကဲ့သို့ပင် ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းအတွင်း၌ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေဆဲဖြစ်သော ဆွေမျိုးများ ကျန်ရစ်နေသေးသော်လည်း ဇွန်ဘီဘဝမှ လူသားဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း မသိကြသေးသူ အခြားသူများလည်း သေချာပေါက် ရှိနေဦးမည်ဟု ရှောင်ဟင်း ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက သူတို့သည် လိုက်လံရှာဖွေနေကြလိမ့်မည်သာ ဖြစ်သည်။
ယဉ်ကျေးသောဇွန်ဘီများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့၏ခံစားချက်များမှာ အလွန်အမင်း လျော့ပါးသွားခဲ့ကြသော်လည်း သွေးရင်းသားရင်း ဆွေမျိုးများနှင့် ပတ်သက်သည့် ဆက်ဆံရေးကိုတော့ လုံးဝ မဖြတ်တောက်နိုင်သေးပေ။ ဝမ်မိသားစုသည်ပင် ဤအချက်အတွက် အကောင်းဆုံးသက်သေပြချက် ဖြစ်ပေသည်။
ရှောင်ဟင်းက ဆက်လက်၍ "လက်ရှိပြဿနာကတော့ မနက်ဖြန်မှာ ဦးလေးရှီကို သွားခေါ်တဲ့အခါ အိုလန့်ရှူး (ရှဲ့ဖုန်း) နဲ့ ကြုံတွေ့ရနိုင်တယ်ဆိုတာပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူတို့သည် ရုတ်တရက် အနားယူခွင့် တောင်းခံခဲ့ကြပြီး ဗဟိုမဟာမြို့တော် မှ အတူတကွ ထွက်ခွာလိုကြသည်။ ရှဲ့ဖုန်းက ချက်ချင်း လက်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ လူလေးယောက်စလုံးကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပါက သူတို့နှင့် တစ်ဦးတည်းသော ပတ်သက်ဆက်နွှယ်သူဖြစ်သည့် ရှီချုန် ၏ ဦးလေးကိုသာ သေချာပေါက် အဓိကထား ပစ်မှတ်ထားလာလိမ့်မည်။
ရှဲ့ဖုန်းသည် ရှောင်ဟင်း၏ဖခင်ကို စောင့်ကြည့်နေမည် မဟုတ်သလို ရှောင်ဟင်းနှင့် သူ၏ဖခင်တို့မှာလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ထပ်မံမတွေ့ဆုံလိုကြပေ။ ရှောင်ကျန်းကို စိုက်ကြည့်နေခြင်းမှာလည်း အလကားသာ ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ရာ ရှဲ့ဖုန်းသည် ရှီချုန် ၏ ဦးလေးကို ပစ်မှတ်ထားမည်မှာ သံသယရှိစရာ မလိုပေ။
ရှီချုန် က "မနက်ဖြန်ကျရင် ကျုပ်တစ်ယောက်တည်းပဲ ဦးလေးကို သွားခေါ်မယ်။ ခင်ဗျားတို့က မြို့ပြင်မှာ စောင့်နေကြ။ ကျုပ်သာ ပြန်မလာခဲ့ရင် လင်မြို့ ကို အရင်ပြန်ကြပါ။ အချိန်က ကန့်သတ်ချက်ရှိတယ်၊ ကျုပ်တို့နဲ့ ဦးလေးကြောင့် ခင်ဗျားတို့ကို အချိန်မဆွဲမိစေနဲ့" ဟု ပြောခဲ့သည်။
ကျီယုံ က အရင်ဆုံး ကန့်ကွက်လိုက်သည်။ "မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ငါတို့အားလုံး အတူတူ သွားရမယ်။ အကယ်၍ ရှဲ့ဖုန်းသာ အတင်းအကျပ် လုပ်လာရင် ငါတို့ သူ့ကို ခဏလောက် အချိန်ဆွဲပေးလို့ရတယ်။ မင်းက ဦးလေးကိုခေါ်ပြီး အရင်ပြေးပေါ့။"
ရှောင်ဟင်းကလည်း ဝင်ပြောခဲ့သည်။ "အရင်တုန်းကတော့ ပစ္စည်းတွေရှာဖို့ အခွင့်အရေးရဖို့အတွက် ရှဲ့ဖုန်းကို ရှောင်တိမ်းနေခဲ့တာပါ။ အခု ပစ္စည်းပြဿနာ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီဆိုတော့ လူကို သွားခေါ်ပြီးတာနဲ့ ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်သွားလို့ရပြီ။ အကယ်၍ ဆက်ပြီး ပုန်းရှောင်နေမယ်၊ ရှဲ့ဖုန်းကို ရှောင်နေဦးမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ပေါက်ကွဲလွယ်တဲ့စရိုက်နဲ့ လင်မြို့ အထိ လိုက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား။"
ကျီယုံ -
ဟီလင် -
ရှီချုန် -
အလွန်တရာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပေသည်!
ယခင်က ရှောင်ဟင်းနှင့် ကျီယုံ တို့သည် လင်မြို့ တွင်သာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး ပြန်မလာခဲ့ကြပေ။ ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူတို့သည် အနားယူကြပြီး ဗဟိုမဟာမြို့တော် မှ ထွက်ခွာသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးကို လိုက်ရှာနေမည်ဆိုပါက သူတို့ ဘယ်နေရာသို့ သွားကြမည်ကို လူမိုက်ပင် သိနိုင်ပေသည် - သူတို့သည် လင်မြို့ ဆီသို့ သေချာပေါက် သွားကြလိမ့်မည်။
သူတို့လေးယောက် ဆွေးနွေးပြီးနောက်တွင် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ထောင်ချောက်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားရမည်ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လာကြသည်။ ကိစ္စရပ်များကို ဤနေရာတွင်သာ အပြီးသတ်ရှင်းလင်းပစ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး ပြဿနာကို လင်မြို့ အထိ မခေါ်သွားသင့်ပေ။
မနက်စောစောပိုင်းတွင် သူတို့လေးယောက်သား ကားမောင်းကာ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပြီး ရှီချုန် ၏ ဦးလေးနေထိုင်ရာနေရာဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် မောင်းနှင်သွားခဲ့ကြသည်။
ရှောင်ဟင်း၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်ကန်နေခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ဦးက သူတို့ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရှဲ့ဖုန်း ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နေသည်။
ရှဲ့ဖုန်း၏မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ယနေ့ မလာခဲ့ကြပါက သူသည် လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ လင်မြို့ သို့ သေချာပေါက် သွားရောက်မည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤကောင်လေးလေးယောက်ကို ဖမ်းဆီးရန် အပြတ်အသတ် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
ရှီချုန် ၏ ဦးလေးဖြစ်သူ ရှီယွန်၏ မျက်နှာထားမှာလည်း ညှိုးနွမ်းနေခဲ့သည်။ သူ၏မျက်ကွင်းညိုများမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေပြီး သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ အနားယူခွင့် မရခဲ့ကြောင်း ပြသနေသည်။ သူသည် ရှဲ့ဖုန်း၏ အာဏာပြခြိမ်းခြောက်မှုများကို ခံခဲ့ရပုံရပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဖိအားအောက်တွင် သာမန်လူတစ်ဦးပင်လျှင် ကောင်းစွာ အိပ်စက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ၊ ရှီယွန်အဖို့ ဆိုစရာပင် မလိုတော့ပါ။ ရှဲ့ဖုန်းသည် တစ်ညလုံး သူ့ကို မေးမြန်းစစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း ရှီယွန်ထံမှ အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ ရှဲ့ဖုန်းမှာ ပေါက်ကွဲခါနီးအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှီချုန် ၏ ပါးစပ်မှာ အလွန်တရာ တင်းကျပ်လွန်းလှပြီး သူသည် လင်မြို့ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ပြန်မလာတော့ဘဲ မစ်ရှင်ထွက်ရန်အတွက်သာ ရှီယွန်ကို အကြောင်းကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှီယွန်မှာ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မသိရှိခဲ့ပေ။
ရှဲ့ဖုန်းသည် သူတို့လေးယောက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရိုက်နှက်ချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ရှောင်ဟင်းကို ချုပ်နှောင်ထားလိုက်!"
ရှဲ့ဖုန်းသည် သူတို့လေးယောက်၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ သူသည် ၎င်းတို့အား ဖမ်းဆီးရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် လူနှစ်ဦး ရှေ့သို့တိုးလာကာ ရှောင်ဟင်း၏လက်များကို တင်းကျပ်စွာ ဖမ်းချုပ်၍ ချုပ်နှောင်လိုက်ကြသည်။
ရှောင်ဟင်းသည် သူတို့၏ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ကိုင်တွယ်ထိန်းသိမ်းထားသမျှ ကာလပတ်လုံး ကျန်သုံးယောက်မှာ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကြမည် မဟုတ်ပေ။
ရှဲ့ဖုန်းက သူတို့ကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ခေါ်သွားကြ!"
ရှောင်ဟင်းကို ကားတစ်စီးပေါ်သို့ တွန်းတင်လိုက်ကြပြီး ရှဲ့ဖုန်းကလည်း လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ ရှဲ့ဖုန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ငါက မင်းတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ချင်မှ ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူတွေ ရှိတယ်!"
ရှောင်ဟင်းက အေးအေးလူလူပင် ပြန်ပြောခဲ့သည်။ "သူလည်း ကျွန်တော့်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပါဘူး။"
ရှဲ့ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည် - "ရှောင်ကျန်းသာ မင်းကို လွှတ်ပေးဖို့ သဘောတူမယ်ဆိုရင် ငါ ဘာစကားမှ ထပ်မပြောတော့ဘူး။ မင်းတို့အားလုံး ထွက်သွားကြ!"
ရှောင်ဟင်းက ဘာမှ ဆက်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ရှဲ့ဖုန်းက သူ့ကို ရှောင်ကျန်းထံသို့ သေချာပေါက် ခေါ်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားပြီး သူ၏ကံကြမ္မာအတွက် ရှဲ့ဖုန်းက နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဌာနချုပ်နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ ရှဲ့ဖုန်းမှာ နောက်ထပ် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ မေးမြန်းလာခဲ့သည်။ "မင်းတို့ ဘာကြောင့် ထွက်သွားချင်ရတာလဲ။ ငါ့ကို ကျေနပ်အောင် ရှင်းပြနိုင်မယ်ဆိုရင် ရှောင်ကျန်းက မင်းရဲ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံးကို မချိုးပစ်ခင်မှာ ငါ သူ့ကို ကူပြီး အချိန်ဆွဲပေးနိုင်ကောင်း ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"
ရှောင်ဟင်းက သူ၏အထက်လူကြီးဖြစ်သော ရှဲ့ဖုန်းကို ငေးကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည် - "လူသားတွေရဲ့ အနာဂတ်က ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေတယ်လို့ ထင်ပါသလဲ ခင်ဗျား။"
ရှဲ့ဖုန်းမှာ ခဏတာမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြန်ပြောခဲ့သည် - "လင်မြို့ ထဲက အန္တရာယ်တွေကို တွေ့ကြုံခဲ့ရလို့ လူသားတွေရဲ့ အနာဂတ်အပေါ် ယုံကြည်ချက်တွေ ကုန်ဆုံးသွားတာလား။"
ရှောင်ဟင်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က လူသားတွေရဲ့ အနာဂတ်ကို မမြင်ရတော့ဘူး။"
ရှဲ့ဖုန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည် - "မင်းရဲ့ယုံကြည်ချက်က အဲဒီလောက်နဲ့ တကယ်ပဲ ပျက်စီးလွယ်တာလား။ မင်း စစ်သားလုပ်လာခဲ့တာ ဘယ်နှစ်နှစ်ရှိပြီလဲ! လူသားတွေမှာ အနာဂတ်မရှိတော့ဘူးလို့ ဘယ်လိုလုပ် ပြောရဲရတာလဲ။ ကာကွယ်ဆေးသာ တီထွင်နိုင်မယ်ဆိုရင် လူသားတွေက ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်ကို ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါတို့ရဲ့စွမ်းအင်လက်နက်တွေမှာ တိုးတက်မှုအောင်မြင်ချက်တွေ ရရှိထားပြီးပြီ၊ အဲဒီအချိန် ရောက်လာရင် ငါတို့ တိုက်ခိုက်ပြီး ဇွန်ဘီတွေကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မယ်၊ ငါတို့ရဲ့နယ်မြေတွေကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်မယ်။ အဲဒါကပဲ လူသားတွေရဲ့ အနာဂတ်ပဲ!"
ရှောင်ဟင်းက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းကဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးခဲ့ဖူးတယ်၊ ခိုင်ခိုင်မာမာလည်း ယုံကြည်ခဲ့တယ်။ လူသားတွေက နောက်ဆုံးမှာ အနိုင်ရလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီလို မထင်တော့ဘူး။"
ရှဲ့ဖုန်းက သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို ရှောင်ဟင်းကို လွှတ်ပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ရှောင်ဟင်းတွင် ထွက်ပြေးလိုသည့်ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
ရှဲ့ဖုန်းက ပြောလိုက်သည် - "ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို မတွေးဘဲ နေနိုင်ရတာလဲ။ မင်း အဲဒီလိုပဲ တွေးရမယ်!"
ရှောင်ဟင်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စိတ်ထဲမှာ အထပ်ထပ်တွေးပြီး ယုံကြည်အောင် လုပ်နေတာမျိုးပေါ့ ဟုတ်လား။ လူသားတွေက အဲဒီလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံမှားသံသယဖြစ်စရာ ကောင်းအောင် စိတ်ထဲမှာ အတင်းယုံကြည်ခိုင်းရုံနဲ့ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။"
ရှဲ့ဖုန်းက ခိုင်မာပြတ်သားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "လူသားတွေက အနိုင်ရလိမ့်မယ်၊ သေချာပေါက် အနိုင်ရမှာပဲ! လူသားတွေက ဘေးဥပဒ်အကျပ်အတည်းပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြတာ။ သာမန်ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်သက်သက်နဲ့များ ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိမ့်သွားမှာလဲ?!"
ရှောင်ဟင်းက "ဒါက တကယ်ပဲ ရိုးရှင်းတဲ့ ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်သက်သက်လို့ ထင်နေလို့လား။ ဒီဗိုင်းရပ်စ်က လူသားတွေကို ကူးစက်တယ်ဆိုတာထက် တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ အပင်တွေကိုပါ ကူးစက်နေတာ။ သူက အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲတိုးတက်နေပြီး ဗီဇပြောင်းလဲနေတာက ငါတို့ရဲ့ခန့်မှန်းချက်တွေကို ကျော်လွန်နေပြီ။ နောက်တစ်ခဏမှာ ဗိုင်းရပ်စ်က ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနဲ့ ဆက်ပြောင်းလဲသွားမလဲဆိုတာကို ငါတို့ ကြိုမသိနိုင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်ဟင်းက ဆက်လက်၍ "စွမ်းအင်လက်နက်တွေက တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချက် မမေ့နဲ့ဦး၊ ပထမဆုံးစွမ်းအင် အထူးစွမ်းရည်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာက လူသားတွေ ကိုယ်တိုင်ပဲ။ ဇွန်ဘီတွေ စတင်ပြောင်းလဲလာတာက အဲဒီနောက်ပိုင်းမှပါ။ ဒီဗိုင်းရပ်စ်က အားနဲ့တွေ့လေ ပိုပြီး သန်မာလာလေ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိသာထင်ရှားပေမဲ့ သူ့ရဲ့ပြောင်းလဲမှုနဲ့ ဗီဇပြောင်းလဲတဲ့လမ်းကြောင်းကတော့ ထိန်းချုပ်လို့မရသလို စိတ်ကူးတောင် ယဉ်လို့မရနိုင်ဘူး။ အခု လူသားတွေမှာ စွမ်းအင်လက်နက်တွေ ရှိလာပြီဆိုတော့လေ၊ အဲဒီလက်နက်တွေကိုသာ ငါတို့သုံးလိုက်မယ်ဆိုရင် အပြင်ဘက်ကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လိုအသစ်အဆန်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဗီဇပြောင်းသွားနိုင်လဲဆိုတာကို ခင်ဗျားတို့ စဉ်းစားဖူးကြရဲ့လား" ဟု ပြောလေသည်။