ကျန်းလန် - ယဉ်ချင်းလင် ဝမ်ကျန့် - ရှောင်ဟန် လင်မြို့ - လင်မြို့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် - ကမ္ဘာပျက်ကပ်
ဝမ်ကျန့်။ ။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ စကားပြောကြတာပေါ့၊ လက်သီးလက်မောင်းတန်းပြီး အကြမ်းမဖက်ကြရအောင်၊ ရမလား။ ကျွန်တော်က ဗိုလ်ချုပ်လို ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမျိုး မရှိဘူး၊ ခင်ဗျားရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားသန်မှုကို မခံနိုင်ဘူးလေ။
ကျန်းလန်။ ။ ထွက်သွားဖို့ကိစ္စဆိုရင်တော့ ဆက်ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး။
ဝမ်ကျန့်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် ကတိပေးပါတယ်။ ဟိုဘက်ကိစ္စတွေကို ရှင်းပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်၊ နော်?" ဟု ဆို၏။
ကျန်းလန်က သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူ သင်ခန်းစာရသွားပြီဖြစ်ကာ "ပြန်လာမည်" ဆိုသည့် စကားကို ဘယ်သူ့အပေါ် သုံးရမလဲဆိုတာကို သိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ဆက်ပြီး သင်ကြားပေးဖို့ လိုနေသေးပုံ ရပေသည်။
ကျန်းလန်က တმံတမို ပြောလိုက်သည်မှာ "မဖြစ်ဘူး။"
ဝမ်ကျန့်။ ။ လင်မြို့ကို ကျွန်တော် လာခဲ့တာက တာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ဖို့လေ။ အဲ့ဒီဘက်ကို အချိန်အကြာကြီး မပြန်ဘူးဆိုရင် သူတို့ သေချာပေါက် လူလွှတ်စုံစမ်းလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဝမ်ကျန့် ရဲ့ ဘက်ကလည်း ရှိသေးတယ်။ သူ အရှင်လတ်လတ် ရှိမရှိ ဆိုတာလည်း မသေချာဘူး။ အကယ်၍ သူသာ အရှင်ပြန်ပေါ်လာရင် ပြဿနာတွေ ထပ်ရှာတော့မှာ အသေအချာပဲ။ သူသာ တကယ်လို့များ မျက်လုံးနီဇူးဘီဖြစ်သွားခဲ့ရင် ဒီကိစ္စက ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံးအပေါ် ပုံချခံရဖို့ သေချာသလောက်ပဲ။
ကျန်းလန်။ ။ ဘာဖြစ်လဲ။ လူသားတွေက စစ်ခင်းချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ငါက အတူလိုက်ပါပေးဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ။
ဝမ်ကျန့်။ ။ ......
ဝမ်ကျန့်။ ။ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းလို့ရမယ့်ကိစ္စကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားအောင် လုပ်နေရတာလဲ။
ကျန်းလန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်မှာ "ခင်ဗျားနဲ့ ပတ်သက်သမျှကိစ္စမှန်သမျှက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်တာ မရှိဘူး။"
ဝမ်ကျန့်။ ။ ......
ဝမ်ကျန့်မှာ ကျန်းလန်၏ စကားကြောင့် တစ်ဖန် ပြန်လည် ရုန်းမရအောင် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြန်သည်။
ကျန်းလန်က လှည့်ထွက်ကာ ကားပေါ်သို့ တက်သွားရင်း "ငါ့ကို လာတို့ရဲတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို နောင်တရသွားစေရမယ်" ဟု ဆို၏။
ကားတံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းလန်သည် လင်မြို့ အပြင်ဘက်မှ လူတစ်ဦး အသံကုန်အော်ဟောက်နေသည်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်သည်။ "ဘော့စ်၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ လင်မြို့ထဲမှာ ရှိနေတာလား။ ဘော့စ်၊ ပြဿနာကြီးတော့ ဖြစ်ပြီ ဘော့စ်!"
ကျန်းလန်က ကားတံခါးကို ဒုန်းခနဲ ပိတ်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်စွန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်သွားခဲ့သည်။
ဝမ်ကျန့်တွင် ဗိုလ်ချုပ်၏ မထိုးဖောက်နိုင်သော ခုခံအားလည်းမရှိ၊ လူတို့၏ အတွေးများကို ဖရိုဖရဲဖြစ်စေနိုင်သော စွမ်းရည်လည်းမရှိ၊ အလောင်းကောင်များဖြင့် တောင်ပုံယာပုံ ဖန်တီးနိုင်သည့် ဗိုလ်ချုပ်၏ စွမ်းရည်လည်း မရှိပေ။ သို့သော်လည်း သူ့တွင် ဇူးဘီအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ဗိုလ်ချုပ်၏ စွမ်းအား၊ တယ်လီပို့လုပ်နိုင်သည့်စွမ်းရည်နှင့် ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ကျန်းမာလာစေနိုင်သည့် စွမ်းရည်များအပြင် တိုက်ပွဲများတွင် အထူးသဖြင့် အလွန်အသုံးဝင်သည်ဟု သူတွေ့ရှိခဲ့ရသော ထူးခြားသည့်စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိသေး၏။ အဲဒါကတော့ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်း (precognition) ပင်တည်း။
ဗိုလ်ချုပ်နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်ကပင် ဝမ်ကျန့်သည် ဗိုလ်ချုပ်က သူပေါ်လာမည့်နေရာတွင် အမြဲတမ်း ပေါ်လာတတ်သည်ကို သတိပြုမိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုလည်း မဟုတ်သလို ဗိုလ်ချုပ်က သူ့၏ အကြံအစည်များကို ထိုးထွင်းသိမြင်နေခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ အဆင့် (၈) တိုးတက်ပြောင်းလဲပြီးသား ဇူးဘီတို့၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
သူ အရင်က သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း ယခုလေးတင် ကျန်းလန်က သူ့ကို လာတွန်းတော့မည့်အချိန်၌ ဝမ်ကျန့်က ၎င်းကို ကြိုတင်မြင်နှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ ရှောင်တိမ်းမနေခဲ့ဘဲ ကျန်းလန်၏ အားက သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားနေခြင်းကြောင့် ရင်ဘတ်ရိုး တိုက်ရိုက်ကျိုးသွားသည်အထိ ဖြစ်သွားမည်ဟု သူ အထင်မကြီးခဲ့ပေ။
အရပ် ၁.၈ မီတာကျော်ရှိသော ပြောင်စပ်စပ် လူသန်ကြီး ရှုံရှူးသည် ပစ်ကပ်ကားပေါ်တွင် ကပ်တွယ်နေ၏။ သူသည် ကြက်ပေါက်စလေးတစ်ကောင်လို ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အလုံးလိုက် ကွေးကွေးလေး ထိုင်နေပြီး လက်နက်ကိုင်ထားသည့် လက်များမှာလည်း တုန်ရီနေသည်။ ဇူးဘီဝံပုလွေ သုံးကောင်က ကားပတ်လည်တွင် ပျံ့နှံ့နေကြပြီး သူတို့အပေါ် ခုန်အုပ်ရန် ကြိုးစားနေကြသော ဇူးဘီများကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ရှုံရှူးမှာ ဆီးပင် မထိန်းနိုင်တော့လောက်အောင် ကြောက်လန့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူက လင်မြို့ အနားကို မသွားသင့်ကြောင်း အရင်ကတည်းက ပြောခဲ့ခြင်းပင်။ အပြင်ဘက်ရှိ ဇူးဘီများ၏ ထူထပ်လှပုံကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် လင်မြို့ အတွင်းဘက်တွင် မည်သူမဆို ဆက်လက်အသက်ရှင်နေနိုင်ပါဦးမည်လော။ တွေးမိရုံမျှဖြင့်ပင် ရှုံရှူးမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် လဲကျသွားချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ ထိုဇူးဘီဝံပုလွေ သုံးကောင်သာ လမ်းဖယ်မပေးခဲ့လျှင် သူ ဒီနေရာအထိ လာနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။
ဒါက ရှုံရှူးအတွက် အစွမ်းကုန် အလွန်ဆုံးပဲ ဖြစ်သည်။ သူ ဘယ်ကိုမှ ထပ်မသွားတော့ဘူး။ အမိန့်တွေက အရေးကြီးသလိုပဲ ကိုယ့်အသက်က ပိုပြီး အရေးကြီးတာပေါ့!
ရုတ်တရက် ကျန်းလန် ပေါ်လာသဖြင့် ရှုံရှူးမှာ စူးစူးဝါးဝါး အော်လိုက်မိသည်။ သူ လျှောကျကာ ကားမိုးပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားပြီး အလွန်တရာ အလှပျက်သော ပုံစံဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် လူးလှိမ့်တွားသွားကာ ကျန်းလန်၏ ခြေထောက်ကို သွားဖက်ရန် ကြိုးစားလေသည်။ သို့သော် ကျန်းလန်က သွက်လက်ချက်ချာစွာဖြင့် နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ကာ ထိုလူ့ပေါက်စ၏ ပခုံးကို နင်းချလိုက်သဖြင့် သူ့အနားသို့ မကပ်နိုင်အောင် တားဆီးလိုက်သည်။
ကျန်းလန် ပေါ်လာသောအခါ ဝမ်ကျန့်လည်း ရောက်လာပြီး ကျန်းလန်၏ ဖိနှိပ်ခံထားရဆဲဖြစ်ကာ လက်များကို တဝါးဝါးဖြင့် မရပ်မနား ယမ်းယမ်းကာ ကျန်းလန်၏ ခြေထောက်ကို တွယ်ဖက်ရန် ကြိုးစားနေပြီး သူ၏ အဖိုးတန်လက်နက်များကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဖြစ်နေသော ရှုံရှူးကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဝမ်ကျန့်၏ လက်ထဲတွင် ဓားရှည်ကြီး ပေါ်လာ၏။ သူ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ကျန်းလန်ကို ဆွဲဖယ်ကာ ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်သည်။ ရှုံရှူး၏ လက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ထုံကျင်သွားတော့သည်။
ဝမ်ကျန့်က မျက်နှာတွင် အမူအရာကင်းမဲ့လျက် "သတိရလာပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှုံရှူးက မောဟိုက်နေရင်းဖြင့် လက်များကို ဆက်လက်ပွတ်သပ်နေကာ "သတိရပါပြီ၊ ကျွန်တော်က ဟို... ဟို စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ပါ။ ဘော့စ်က လင်မြို့ထဲမှာ တကယ်ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ဒီမှာ ဇူးဘီတွေက တအားများတာပဲ၊ ကျွန်တော့်ကို ဝိုင်းထားကြတာ။ ဒီနေ့ ဒီမှာပဲ သေရတော့မယ် ထင်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဘော့စ် တကယ် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"
ကျန်းလန်က "ဘာလို့ လာတာလဲ" ဟု မေး၏။
ရှုံရှူးက မြေကြီးပေါ်မှ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အဖိုးတန် သစ်သားသေနတ်ကို ကောက်ယူကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်မှာ "ပြဿနာကြီးတော့ ဖြစ်ပြီ ဘော့စ်။ ဗီဇပြောင်း တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ ကြက်ငှက်တွေကို သယ်ဖို့ ခင်ဗျားလွှတ်လိုက်တဲ့ လူတွေ အားလုံး သေကုန်ကြပြီ။"
ကျန်းလန်၏ ရာဇဝတ်သတ္တိများမှာ အောက်သို့ ကျဆင်းသွား၏။ "ဘာဖြစ်တာလဲ။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောစမ်း!"
ရှုံရှူးမှာ ပိဿာတစ်ထောင့် တစ်ထောင်လေးသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုဖြင့် ဖိထားခံရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ဒူးများ ပျော့ခွေသွားပြီး ရင်ဘတ်ထဲ ကျပ်တည်းလာကာ အသက်ရှူရသည်ပင် ခက်ခဲလာသဖြင့် စကားပင် ကောင်းကောင်းမပြောနိုင်တော့ပေ။
ဝမ်ကျန့်လည်း ဖိအားကို ခံစားမိလိုက်ပြီး ကျန်းလန်၏ ကျောပြင်ကို ဖွဖွလေး ပုတ်ပေးလိုက်ကာ "စိုးရိမ်မနေနဲ့၊ သူ့စကားကို နားထောင်ဦး" ဟု ဆို၏။
ဖိနှိပ်အားများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ရှုံရှူးလည်း နောက်ဆုံးတွင် အသက်ဝဝ ရှူနိုင်သွားတော့သည်။ "ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ကျွန်တော်လည်း အတိအကျ မသိဘူး။ ကျွန်တော်က လူငယ်လေးတွေကို ဗီဇပြောင်းတိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ ကြက်ငှက်တွေ သယ်ခိုင်းဖို့ ကူညီပေးနေတာပါ။ ခင်ဗျားရဲ့လူတွေက ကားပေါ် ကုန်တင်ရမယ့် တာဝန်ကို ယူထားကြတာလေ။ အရင်ခေါက်တွေတုန်းက သွားလာတာတွေ အကုန် ပုံမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးခေါက်မှာ သူတို့ ပြန်လာကြတော့မှ သွေးတွေက နေရာအနှံ့ ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့လူတွေက အရိုးစုတွေ ဖြစ်သွားကြပြီး ခေါင်းတွေလည်း ကြေမွကုန်ကြပြီ။"
မှန်ပေသည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေကြသူများကို အထူးချိန်ရွယ် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်းပင်တည်း!
"သွားပြီး ကြည့်ရအောင်!" ကျန်းလန်က ရှုံရှူး၏ ပစ်ကပ်ကားပေါ်သို့ တက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဝမ်ကျန့်၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ဝမ်ကျန့်။ ။ ခဏလောက် စောင့်ပါဦး။
ဝမ်ကျန့်က ရှုံရှူးကို "ဒီနားမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် လူတွေကိုများ တွေ့လိုက်ရလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှုံရှူးက ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ရင်း "ကျွန်တော်တို့ အခြေစိုက်စခန်းက မကြီးပါဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းနီးပါးကလည်း ရင်းနှီးပြီးသားတွေချည်းပါပဲ။ သံသယဖြစ်စရာ လူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့မိပါဘူး။"
ဝမ်ကျန့်။ ။ အခြေစိုက်စခန်းထဲမှာရော? ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်တဲ့ အသံတွေ ဒါမှမဟုတ် လက်နက်တွေကြောင့် ထွက်လာတဲ့ အသံတွေ ဘာတွေများ ကြားလိုက်ရလား?
ရှုံရှူးက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး "မကြားရပါဘူး၊ ဘာမှ မကြားရဘူး။ အဲဒီကိစ္စ ဖြစ်ပြီးသွားတော့ ကျွန်တော် အခြေစိုက်စခန်းဆီ သွားပြီး စုံစမ်းမေးမြန်းကြည့်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူကမှ ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ မသိကြဘူး။"
ဝမ်ကျန့်။ ။ ......
ကျန်းလန်။ ။ ......
ဒါက မေးမြန်းရုံနဲ့ ရှာတွေ့နိုင်တဲ့ ကိစ္စမျိုးတဲ့လား?
ကျန်းလန်က သူရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ဒီလူသားလက်အောက်ငယ်သားဟာ သူတို့ရဲ့ ယခင်ဘဝတုန်းက စဉ်းစားဉာဏ်ထိုင်းတဲ့ ဝံပုလွေဘီလူးတစ်ကောင် ဖြစ်နေလောက်မယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူက သူတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေရင်တောင်မှ သူက အစောကြီးကတည်းက တားဆီးခံထားရပြီးသား ဖြစ်နေမှာပေတည်း။
ဝမ်ကျန့်။ ။ မကြာသေးခင်က အခြေစိုက်စခန်းထဲမှာ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေများ ရှိလား?
ရှုံရှူးက ကျန်းလန်ကို တစ်ချက် ငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး "အဲဒါတော့ သေချာ မသိဘူးဗਾ။ ကျွန်တော်က အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်တာ မဟုတ်ဘူးလေ။ မိုးကျင့်က အဲဒီကိစ္စတွေကို တာဝန်ယူတာပါ။"
ဝမ်ကျန့်။ ။ ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင် သွားမှာလား?
ကျန်းလန်က "ငါ သွားကို သွားရမယ်" ဟု ဆို၏။
ယခင်က လူသုံးဦးနှင့်အတူ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇူးဘီတို့သည် အဖွဲ့ဝင် ခုနစ်ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ သူ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူကို လွတ်မြောက်သွားခွင့် မပေးနိုင်ပေ။
ဝမ်ကျန့်။ ။ ခင်ဗျားသာ ထွက်သွားရင် ဒီစခန်းက ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ? အခြေအနေတွေက ဒီလောက်နဲ့ ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ခံစားနေရတယ်။
ကျန်းလန် သည် ဝမ်ကျန့် ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်သည်။ ဝမ်ကျန့် က သူသာ ထွက်သွားပါက ထိုအရာများက အခွင့်ကောင်းယူကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇူးဘီများကို အန္တရာယ်ပြုမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းလန် က "အမတွေနဲ့ သွေးကောင်ကို သေချာ စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားလိုက်မယ်" ဟု ဆို၏။
ကျန်းလန် မှာ လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းသို့ တစ်ခေါက် သွားရန် လိုအပ်နေသည်။ အမများနှင့် သွေးကောင်ကို မှာကြားရင်း သူ၏ မိဘများထံသို့လည်း သတင်းပို့ကာ အခြေအနေကို သတိထားကြရန်နှင့် အခွင့်ကောင်းယူမည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ကာကွယ်ကြရန် မှာကြားခဲ့သည်။
ကျန်းလန် နှင့် ဝမ်ကျန့် တို့ နှစ်ဦးစလုံးက သူတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပေးမည်ဖြစ်ရာ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာမည်မဟုတ်ကြောင်း အာမခံချက် ပေးကြသည်။
ဝမ်ကျန့် မှာ ကျန်းလန် ကို ဆွဲဆောင်၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။
ပစ်ကပ်ကားကြီးမှာ မြို့ထဲသို့ အပြင်းမောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ ဤသို့ အသွားအပြန် လုပ်လိုက်ရခြင်းကြောင့် အချိန်အတော်ကြာ လေလွင့်သွားခဲ့ပြီး အကယ်၍ ကြံစည်မှု တစ်စုံတစ်ရာသာ ရှိနေခဲ့မည်ဆိုလျှင် မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်ပျက်သွားရန် လုံလောက်သော အချိန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကျန်းလန် မှာ လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ မသွားဘဲ ရှုံရှူးကို ဖြစ်ရပ်နေရာဆီသို့ တန်း၍ မောင်းခိုင်းလိုက်သည်။ ရှုံရှူး၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ ထိုနေရာကို စောင့်ကြပ်နေကြဆဲဖြစ်ပြီး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် တစ်စုတစ်ဝေးတည်း စုဝေးနေကြသည်။ လှုပ်ရှားသမျှ အရာရာတိုင်းက သူတို့ကို ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်စေနိုင်လောက် ترထိ ဖြစ်နေကြသည်။
ရင်းနှီးနေကျဖြစ်သော ပစ်ကပ်ကားကြီး မောင်းနှင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ ငိုချင်လာကြတော့သည်။ ဤကဲ့သို့ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်နေသော နေရာမျိုးကို စောင့်ကြပ်နေရခြင်းက သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို အလွန်အမင်း စမ်းသပ်ခံနေရသလိုပင်။
"ဘ... ဘော့စ်၊ ခင်ဗျား နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပဲ" လက်အောက်ငယ်သားများ ချဉ်းကပ်လာကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။
ကျန်းလန် က ကားတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော သွေးနံ့စူးစူးတို့က သူ့ကို လွှမ်းခြောက်သွားသည်။ မြေကြီးပေါ်တွင်၊ ကားပေါ်တွင်၊ သံလှောင်အိမ်များပေါ်တွင်သာမက ဗီဇပြောင်းတိရစ္ဆာန်များနှင့် ကြက်ငှက်များ၏ ကိုယ်ခန္ဓာများပေါ်တွင်ပါ သွေးများက နေရာအနှံ့ ပေကျံနေသည်။
ဗီဇပြောင်း တိရစ္ဆာန်များနှင့် ကြက်ငှက်များ တင်ဆောင်ထားဆဲဖြစ်သော ကားနှစ်စီးမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ကားပေါ်သို့ တင်ဆောင်၍ မပြီးသေးသော သံလှောင်အိမ် အချို့လည်း မြေကြီးပေါ်တွင် ကျန်ရစ်နေသေးသည်။ လှောင်အိမ်ထဲရှိ ဗီဇပြောင်း ကြက်ငှက်များမှာမူ အသက်ရှင်လျက် အကောင်းအတိုင်း ရှိနေဆဲပင်။
ဝမ်ကျန့် က ကားပေါ်မှ ဆင်းလာကာ ထိုနေရာကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ကျန်းလန် က "အလောင်းတွေ ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှုံရှူးက "ဟောဒီမှာပါ" ဟု ပြန်ဖြေ၏။
ရှုံရှူးက ကျန်းလန် ကို လမ်းဘေးရှိ မြက်ခင်းပြင်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ ထိုနေရာတွင် အရိုးစုလေးခုကို ပေါ့ဆစွာဖြင့် ပစ်ထားကာ စုပုံလျက် ရှိနေသည်။
ကျန်းလန် က ရှုံရှူးကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ရှုံရှူးမှာ လက်များကို အမြန်ယမ်းပြရင်း "ကျွန်တော်တို့ မဟုတ်ရပါဘူးဗျာ။ သူတို့က အရင်ကတည်းက ဒီလိုဖြစ်နေတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ မထိရပါဘူး" ဟု ဆို၏။
ကျန်းလန် လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ခေါင်းဖြတ်ခံထားရသော ဦးခေါင်းခွံများကို စစ်ဆေးရန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အလွတ်ကြီးများ ဖြစ်နေပြီး သန့်စင်နေသော ဦးခေါင်းခွံခွံများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ဦးခေါင်းများ အခွံခွာခံထားရသည်မှ လွဲ၍ အရိုးစုများပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများမှာ အရင်အလောင်းသုံးလောင်းပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများနှင့် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဆင်တူနေပေသည်။
အရိုးစုလေးခုကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျန်းလန် မှာ အချိန်အကြာကြီး စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
ဝမ်ကျန့် လည်း လျှောက်လာကာ အရိုးစုများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး "အတည်ပြုနိုင်ပြီ။ ဒီမြင်ကွင်းက အခြေအနေတွေအရ ဒါက နောက်ထပ် ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
အကယ်၍ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရခြင်း မဟုတ်ပါက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇူးဘီလေးဦး အင်အားသုံး တိုက်ခိုက်ခံရပြီး လဲကျသွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
ဝမ်ကျန့် က ဆက်လက်၍ "တကယ်လို့များ... သေနတ်တွေနဲ့ ကျည်ဆန်တွေပါ ပျောက်နေတယ်" ဟု ဆိုသည်။
အလွတ်ဖြစ်နေသော ဦးခေါင်းခွံများကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျန့် တွင် မေးခွန်းတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း ရှုံရှူးရှေ့တွင် ကျန်းလန် ကို မမေးရဲခဲ့ပေ။ နောက်မှသာ စောင့်၍ မေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ကျန်းလန် ၏ စိတ်ဓာတ်များ ကျဆင်းနေပြီး ကားပေါ်သို့ တက်ရန် လှည့်လိုက်ကာ "လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းကို သွားမယ်" ဟု ဆို၏။
ရှုံရှူးလည်း ကားသမားလုပ်ရန် အပြေးအလွှား သွားလိုက်ပြီး ကျန်လူများမှာမူ သူတို့ ထွက်သွားသည်ကို ရင်နာစွာဖြင့် ငေးကြည့်ရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။
လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းတွင် မိုးကျင့်က ဤကိစ္စကို ဆွေးနွေးရန် သူ၏ ရင်းနှီးသော မိတ်ဖက်များကို စုဝေးစေခဲ့သည်။ ကျန်းလန် ၏ လူများ လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်းကြောင့် ကျန်းလန် သူတို့ကို တာဝန်ခံခိုင်းမည်ကို မိုးကျင့် စိုးရိမ်နေမိသည်။ ကျန်းလန် တောင်ရန်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကတည်းက သူသည် သူ၏ အတန်းဖော်များအပေါ် မည်သည့် ခံစားချက်မျိုးမှ မရှိတော့ကြောင်း အတိအလင်း ပေါ်လွင်နေခဲ့ပေပြီ။
တာယန်က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "သူတို့ကို သတ်တာ ကျွန်တော်တို့ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဘာလို့ ကြောက်နေရမှာလဲ" ဟု ပြောသည်။
ဖုန်းယီက "သူတို့က ဒီမှာ သေတာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း ပတ်သက်မိမှာ အသေအချာပဲ" ဟု ဆို၏။
တာယန်က "ငါတို့က သူ့ရဲ့ လက်ပါးစေတွေ မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်သူ့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကိုမှ သူ့အတွက် အာမခံပေးရမယ့် တာဝန် ငါတို့မှာ မရှိဘူး" ဟု ပြောသည်။
မိုးကျင့်က တာယန်၏ ခြေထောက်ကို ငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒဏ်ရာ သက်သာရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
တာယန်က ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးမှ "အများကြီး သက်သာသွားပါပြီ။ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ဆေးက အလွန်တရာ ထိရောက်မှု ရှိပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
သူတို့ကဲ့သို့သော အခြေစိုက်စခန်းငယ်များတွင် အနာကျက်စေနိုင်သော စွမ်းရည်ရှင်များ မရှိကြပေ။ သူတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်နှင့် ပိုးဝင်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်ခင်က ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဆေးဝါးပစ္စည်းများနှင့် ပဋိဇီဝဆေးများကိုသာ အားကိုးကြရသည်။
တာယန်၏ ခြေထောက်မှာ နွယ်ပင်များ ဖောက်ထွင်းခံခဲ့ရသဖြင့် ဒဏ်ရာမှာ အလွန်ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ ဆေးဝါးများ သုံးထားသော်လည်း ဒဏ်ရာမှာ ပိုးဝင်ခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ နောက်တစ်နေ့တွင် တာယန်မှာ ဆေးသောက်၍ မကျနိုင်တော့သော ဖျားနာမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ့ခြေထောက်ရှိ ဒဏ်ရာမှာ ဆွေးမြေ့ပုပ်စပ်လာပြီး စက်ဆုပ်ဖွယ် အနံ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
မိုးကျင့်နှင့် အခြားသူများက တာယန် အသက်ရှင်တော့မည် မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဆရာမ ကောက်က ဆေးအသစ်တစ်မျိုးကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး တာယန်အတွက် ဆေးပမာဏကို တိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ တာယန်၏ ဖျားနာမှုမှာ နောက်တစ်နေ့တွင် သက်သာသွားပြီး သတိပြန်လည်လာခဲ့ခြင်းပင်။ ယခုအခါတွင် သူ၏ ခြေထောက်က အနည်းငယ် ရွဲ့စောင်းနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ပုံမှန် သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ယန်မုန်ယုတွင်မူ အခြားသော အမြင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ "ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ ကျန်းလန် ကို ရှင်းပြသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။ သူ ကျွန်တော်တို့ကို တာဝန်ဆွဲတင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
တာယန်က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "မင်း အိပ်မက် မက်နေတာလား။ သူ အခု ဘယ်လောက်အထိ ရက်စက်ကြမ်းကြوتနေလဲဆိုတာ မင်း မမြင်ခဲ့ဘူးလား။ ငါ့ခြေထောက်ရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်စမ်း။ အဲဒါအတွက် ဘယ်သူက တာဝန်ယူမှာလဲ?!" ဟု ဆို၏။
ပစ်ကပ်ကားကြီးမှာ လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်း၏ အဝင်ဝတွင်သာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ကျန်းလန် နှင့် ဝမ်ကျန့် တို့ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာကြသည်။
အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းရှိ လူများမှာ ကျန်းလန် ကို အလွန်တရာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မှတ်မိနေကြသည်။ သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြوتသော လူသတ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ထွက်သွားပြီးမှ အဘယ်ကြောင့် ထပ်မံရောက်ရှိလာပြန်သနည်းဟု သူတို့က တွေးတောနေကြသည်။ အခြေစိုက်စခန်းသို့ ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသော လူများမှာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကြပြီး ကျန်းလန် ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ရှောင်ရှားနေကြသည်။
ကျန်းလန် ၏ စိတ်စွမ်းအင်များက လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်း တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး "မိုးကျင့်၊ ထွက်လာခဲ့!" ဟု အော်လိုက်သည်။
ကျန်းလန် ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်လှသည် မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် မြှင့်တင်မှုကြောင့် အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းရှိ လူတိုင်း ကြားနိုင်ကြသည်။
မိုးကျင့်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ လူများနှင့်အတူ အပြေးအလွှား ထွက်လာခဲ့သည်။ ကျန်းလန် အဆောက်အအုံ၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မိုးကျင့်၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး ဝမ်ကျန့် ကို ကြည့်လိုက်သည့် အကြည့်မှာ အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။
မိုးကျင့်က "ခင်ဗျားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေနဲ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကြောင့် လာတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျန်းလန် က သူ့ကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ "ငါ မင်းတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို စစ်ဆေးချင်တယ်။ ကန့်ကွက်စရာ ရှိလား" ဟု ဆို၏။
မိုးကျင့် မျက်မှောက်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားရဲ့လူတွေကို ကျုပ်တို့ အခြေစိုက်စခန်းက လူတွေ သတ်တယ်လို့ သံသယဝင်နေတာလား"
ကျန်းလန် က သူ့ကို နှစ်စက္ကန့်ခန့် စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ "သံသယဝင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ အခြေစိုက်စခန်း ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတာ ငါ အသေအချာ သိနေတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဖန်းကျီက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ကျန်းလန်၊ အခြေအမြစ်မရှိဘဲ စွပ်စွဲချက်တွေ မလုပ်နဲ့!" ဟု အော်ပြောသည်။
ယန်မုန်ယုက "ကျုပ်တို့ အခြေစိုက်စခန်းက လူတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုလည်း ကျွန်မ အာမခံနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီလူလေးယောက် တိရစ္ဆာန်တွေ စားသုံးခံလိုက်ရသလိုမျိုး အလွန်တရာ ဆိုးဝါးစွာ သေဆုံးခဲ့တယ်လို့ ကြားရတယ်။ ဘယ်လိုလုပ် ကျုပ်တို့ လုပ်တာ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? သူတို့က ဘီလူးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတာ သေချာပါတယ်" ဟု ဆို၏။
ကျန်းလန် က စုဝေးနေကြသော လူများကို အကြည့်တစ်ချက် ပို့လိုက်ပြီး အေးစက်သော အသံဖြင့် "မင်းတို့အားလုံးဟာ ဘီလူးတွေ မဟုတ်ဘဲ လူသားတွေချည်းပဲ ဆိုတာကိုရော အာမခံနိုင်ကြရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဖန်းကျီမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ "မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ? ဘယ်သူက ဘီလူးလဲ?!"
မိုးကျင့်က ဖန်းကျီ၏ ဒေါသထွက်မှုကို တားဆီးလိုက်သည်။ "ကျန်းလန်၊ ခင်ဗျား ဘာလိုချင်လို့လဲ"
ကျန်းလန် က မဖြေဘဲ "ရှုံရှူး၊ ငါ စောင့်ရှောက်ခိုင်းထားတဲ့ လူတွေ ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှုံရှူးက "သူတို့ ဒီမှာ ရှိပါတယ် ဘော့စ်၊ အသက်ရှင်လျက် အကောင်းအတိုင်းပါပဲ၊ ဆံပင်တစ်ပင်တောင် မထိခိုက်ရပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေ၏။
ကျန်းလန် က "ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေး၏။
ရှုံရှူးက "အခြေစိုက်စခန်းထဲမှာပါ။ ကျွန်တော် သွားခေါ်ပေးမယ်" ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းလန် က စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် အမြန် စစ်ဆေးလိုက်ပြီး ပစ်မှတ်ကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားသည်။ "မလိုဘူး၊ ငါ ကိုယ်တိုင် သွားတွေ့မယ်။"
ကျန်းလန် က ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တောင်ရန် အခြေစိုက်စခန်းမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြသည်။ "ဒါ ငါတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းပဲ။ ဘယ်သူမဆို စိတ်ကြိုက် ဝင်လာလို့ ရတဲ့နေရာလို့ ထင်နေလား။ ခင်ဗျားက စွမ်းအားကြီးပေမဲ့ ငါတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်လို့လား?!"
ကျန်းလန် က သူတို့နှင့် အချိန်ကုန်ခံမနေဘဲ ခုန်တက်လိုက်ကာ ၎င်းတို့ လုံခြုံသည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသော မြင့်မားသော အကာအရံ တံတိုင်းပေါ်သို့ ခိုင်မာစွာ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။
ဝမ်ကျန့် ကလည်း သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး ကျန်းလန် ၏ ဘေးတွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
ကျန်းလန် က အံ့သြင်្หนောနေကြသော လူထุုက်ကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အခြေစိုက်စခန်းထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားကာ လင်မြို့ ၏ နေအိမ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။
ဝမ်ကျန့် က သူ့အနားတွင် ကပ်ပါလာရင်း "တစ်ခုခု ရှာတွေ့ခဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျန်းလန် က "လူတွေရဲ့ အနံ့အသက်က အရမ်းပြင်းနေတယ်။ ခွဲခြားရ ခက်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေ၏။
မိုးကျင့်နှင့် အခြားသူများမှာ သတိဝင်လာကြပြီး အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းသို့ အပြေးအလွှား ဝင်လာခဲ့ကြသော်လည်း ကျန်းလန် နှင့် ဝမ်ကျန့် တို့၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ ရှမတွေ့ကြတော့ပေ။
မိုးကျင့်က "လင်မြို့ ရဲ့ နေအိမ်ဆီ သွားကြစို့!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထိုအုပ်စုသည် လင်မြို့ ၏ နေအိမ်ဆီသို့ အတူတကွ အပြေးအလွှား ထွက်သွားကြတော့သည်။