ကျန်းလန် က ကမ္ဘာပျက်ကပ် ထဲမှာ ဆေးခန်းဖွင့်ထားတဲ့ ဝမ်ချင်းလင်ကို အရင်က Yin Cheng က သံချပ်ကာယာဉ်တန်းကြီးနဲ့ ခေါ်လာပြီး လူအင်အားတွေ ဖြည့်တင်းလာကြောင်း၊ ဒါကြောင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားဖို့ သတိပေးပြောကြားခဲ့ပါတယ်။
ဝမ်ချင်းလင်က Yin Cheng ကို စောင့်နေခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်ပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သူ့အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ရပါဘူး။ သူက Yin Cheng ထွက်ပြေးသွားပြီလို့ ထင်ထားခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ အခုလို အင်အားဖြည့်တင်းဖို့အတွက် နောက်ကြောင်းပြန်သွားခဲ့လိမ့်မယ်လို့တော့ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
ဝမ်ချင်းလင်က — "ဘာမှ ပြိုပြင်ပြင်ဆင်စရာ မလိုပါဘူး။ သူသာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့လာရဲရင် ငါလည်း ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သတ်ပစ်ရဲတယ်" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။
ကျန်းလန် ရဲ့ စွမ်းအားဘယ်လောက်ထိ သန်မာတယ်ဆိုတာကို ရှောက်ဟန်က ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိနားလည်ထားပါတယ်။ သူသာ Yin Cheng ကို သတ်မယ်လို့ ပြောလိုက်ပြီဆိုရင် အသေအချာကို သတ်နိုင်မှာ သေချာပါတယ်။ တကယ်လို့သာ Yin Cheng သေဆုံးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ဘိုးဘိုးဖြစ်သူ Yin Jiang က ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဗဟိုမဟာမြို့တော်နဲ့ ဝမ်ချင်းလင် တည်ထောင်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်တို့ဟာ သေမျိုးရန်ဘက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ ဒါက ရှောက်ဟန် လုံးဝမမြင်တွေ့ချင်တဲ့ အရာပါပဲ။
ရှောက်ဟန် ဘာမှဆက်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဝမ်ချင်းလင်က သူ့ရဲ့မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို တွန့်ချိုးလိုက်ပြီး — "ရှင် ငါ့ကို တားဖို့ မတွေးနေနဲ့နော်" လို့ ပြောဆိုလိုက်ပါတယ်။
ရှောက်ဟန်က ခေါင်းခါယမ်းပြလိုက်ပြီး — "ငါ မတားပါဘူး" လို့ ပြန်ဖြေခဲ့ပါတယ်။
ဗဟိုမဟာမြို့တော်နဲ့ ဝမ်ချင်းလင်တို့အကြားမှာ ရှိနေတဲ့ ရန်ငြိုးရန်စတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ဆိုရင် ရန်သူ့ပစ်မှတ်ကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ပဲ ရှိပါတယ်။ ရှောက်ဟန်က ဝမ်ချင်းလင်နဲ့ သေမျိုးရန်ဘက်တွေ ဖြစ်လာမယ့်အစား လူအချင်းချင်း ပြန်လัดတိုက်ခိုက်နေကြတာကို မြင်တွေ့ရတာကမှ ပိုပြီးတော့ သက်သာရာရစေတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။
ရှောက်ဟန်က — "ကျွန်တော့်ကို နောက်တစ်ကြိမ်လောက် ကုသပေးလို့ ရမလား။ ကျွန်တော် မနက်ဖြန် ခရီးထွက်ရတော့မှာမို့လို့ပါ" လို့ ဆက်ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဝမ်ချင်းလင်က ရှောက်ဟန်ရဲ့လည်ပင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးကတော့ အခုထိ လုံးဝထွက်ပေါ်လာသေးတာ မတွေ့ရသေးပါဘူး။
ဝမ်ချင်းလင်က — "မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ သွားမှာလဲ" လို့ မေးမြန်းလိုက်ပါတယ်။
ရှောက်ဟန်က — "အတိအကျတော့ မသိရသေးပါဘူး" လို့ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ပါတယ်။
ဝမ်ချင်းလင်က သတိပေးတဲ့အနေနဲ့ — "တကယ်လို့ သုံးရက်ထက် ပိုကြာသွားမယ်ဆိုရင် မင်းက ဇွန်ဘီတစ်ကောင်အဖြစ်နဲ့ပဲ ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ရှောက်ဟန်က — "ကျွန်တော် သိပါတယ်" လို့ တိုတိုတုတ်တုတ် ပြန်ဖြေခဲ့ပါတယ်။
အတည်ပြုတာလည်း မဟုတ်၊ ငြင်းပယ်တာလည်း မလုပ်ဘဲ ဝမ်ချင်းလင်က ရှောက်ဟန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကျီယုံ ထံသို့ ပို့ဆောင်ကာ ရှောက်ဟန်အတွက် နောက်ထပ် ကုသမှုတစ်ကြိမ်ကို ထပ်မံလုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။
တစ်ညတာလုံး လှည့်ပတ်အလုပ်ရှုပ်နေရင်းနဲ့ မိုးလင်းလာခဲ့ပါပြီ။ ရှောက်ဟန်က နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားမယ့်ဆဲဆဲမှာပဲ ကျန်းလန် ရဲ့ တားမြစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပါတယ်။
ကျန်းလန် က အမဲသားချက်ထားတာတွေကို ထုပ်ပိုးပြီး ရှောက်ဟန်ကို လှမ်းပေးလိုက်ပါသည် — "လမ်းမှာ စားဖို့ယူသွားလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ အစောကြီး ပြန်လာဖို့လည်း မမေ့နဲ့။ ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်က အပျော်သဘော လုပ်လို့ရတာမဟုတ်ဘူး။ တကယ်ကြီး ဇွန်ဘီတော့ ဖြစ်သွားနဲ့ဦး" လို့ မှာကြားခဲ့ပါတယ်။
တကယ်လို့သာ သူက ဇွန်ဘီတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရင်တောင်မှ ကျန်းလန် က ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီလိုဆိုရင် ကလေးနှစ်ယောက်က သဘာဝကျကျနဲ့ အတူတူရှိသွားကြမှာပေါ့လေ။
ရှောက်ဟန်ကတော့ ကျန်းလန် ရဲ့ အဲဒီလို တက်ကြွပြီး ဂရုစိုက်ပြတဲ့ အပြုအမူတွေကို ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရမယ်မှန်း ဘယ်တော့မှ မသိခဲ့ပါဘူး။ သူက ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီး အမဲသားထုတ်ကို လက်ခံရယူကာ ထွက်ခွာလာခဲ့ပါတယ်။
ကျီယုံ နဲ့ အခြားသူတွေက ရှောက်ဟန်ရဲ့ အစီအစဉ်အကြောင်းကို ကြားသိလိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ အားလုံးပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြပါတယ်။
ကျီယုံ က — "Yin Cheng အဲ့ဒီကောင်စုတ်လေးရဲ့ စိတ်နေသဘောထားက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ခင်ဗျားလည်း သိသားပဲ။ သူက လက်လျှော့သွားဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲ့ဒီတော့ သူ့ကို သွားခွင့်ပေးလိုက်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ" လို့ ပြောဆိုလိုက်ပါတယ်။
ရှောက်ဟန်က သူ့ရဲ့ဓားကို သေချာစွာ ဂရုတစိုက် သုတ်သင်နေရင်းကနေ — "ဒါဆိုရင်လည်း ငါတို့ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်မယ်" လို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျီယုံ အံ့အားသင့်သွားပါသည် — "ဘော့စ်၊ ခင်ဗျား ဦးနှောက်ကောင်းရဲ့လား"
ဟီလင် နဲ့ ရှီချုန် တို့လည်း အံ့အားသင့်သွားကြပါတယ်။
ဟီလင် က — "တကယ်လို့ သူသာ ငါတို့လက်ချက်နဲ့ သေသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် Yin Jiang က ငါတို့နဲ့ အသေအကျေ တိုက်ခိုက်လာမှာ သေချာတယ်" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ရှောက်ဟန်က ခေါင်းတောင်မဖော်ဘဲ သူ့ရဲ့သိုလှောင်အိတ်ထဲက ကျည်ဆန်တွေကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးနေရင်း — "ဗဟိုမဟာမြို့တော်ရဲ့ အခြေအနေက ကြာကြာခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ Yin Jiang နဲ့ ငါတို့ဘက်ခြမ်းက အမြဲတမ်းလိုလို ဆန့်ကျင်ဘက်တွေ ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ။ Yin Cheng ရဲ့ ကိစ္စမရှိရင်တောင်မှ ငါတို့က အချိန်တစ်ခုရောက်ရင် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ကြရမှာပဲ။ အဲ့ဒီလိုမှန်းသိမှတော့ Yin Cheng ရဲ့ ခေါင်းကိုဖြတ်ယူမယ့်သူက ငါပဲဖြစ်ရမယ်" လို့ ပြောဆိုလိုက်ပါတယ်။
ကျီယုံ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပါတယ်။ သူက ရှောက်ဟန်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားခဲ့ပါပြီ။ ရှောက်ဟန်က ဝမ်ချင်းလင်ကို အဲဒီဘေးဥပဒ်ကနေ ကာကွယ်ပေးချင်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်လို့သာ Yin Cheng က ဝမ်ချင်းလင်ရဲ့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် Yin Jiang က ဝမ်ချင်းလင်ကို သေမျိုးရန်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သတ်မှတ်သွားမှာ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ Yin Cheng က ရှောက်ဟန်တို့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ ဒါဟာ ဗဟိုမဟာမြို့တော်ရဲ့ အုပ်စုနှစ်စုကြားက ကိစ္စတစ်ခုသာဖြစ်သွားမှာဖြစ်ပြီး ဝမ်ချင်းလင်နဲ့ လင်မြို့ တို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ပါဘူး။
ရှောက်ဟန်က အရေအတွက်စစ်ဆေးပြီးသား လက်နက်တွေကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် — "အိုရှီ၊ မင်းဒီမှာပဲနေပြီး ချင်းလင်အတွက် အိမ်ကြီးတစ်หลังကို ဆောက်ပေးခဲ့လိုက်" လို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။
ရှီချုန် က သဘောမတူပါဘူး — "အိမ်ကို ဘယ်အချိန်မဆို ဆောက်လို့ရတာပဲ။ ခင်ဗျားပြန်လာမှပဲ ကျွန်တော် ဆောက်ပေးမယ်လေ" လို့ ပြောပါတယ်။
ရှောက်ဟန်က ဘာဆန့်ကျင်ပြောဆိုခွင့်မှ မပေးဘဲ — "မင်း ဒီမှာပဲနေခဲ့" လို့ တင်းမာစွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ရှီချုန် လည်း ရှောက်ဟန်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပါတယ်။ သူတို့မှာက လေးယောက်တည်း ရှိတာဖြစ်ပြီး Yin Cheng မှာက သံချပ်ကာတပ်စုတစ်ခုလုံး ရှိနေပါတယ်။ သူတို့အနေနဲ့ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တာမျိုးကိုသာ အသုံးချရမှာဖြစ်ပြီး အဲဒီအတွက် အကောင်းဆုံးလူကတော့ ရှောက်ဟန်ပါပဲ။ သူတို့မှာ Yin Cheng ကို သတ်နိုင်ခြေ များပေမဲ့ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မလားဆိုတာကတော့ နောက်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ပါတယ်။
သူတို့က ဝမ်ချင်းလင်အတွက် အိမ်ကြီးတစ်หลัง ဆောက်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားပြီးသားဖြစ်လို့ ကတိကို ဖျက်လို့မရပါဘူး။ ဒီလုပ်ကြံမှုမှာ ရှီချုန် က လူနည်းစုထဲမှာ မပါဝင်သလို ဟီလင် လည်း မပါဝင်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ရှောက်ဟန်က သူ့ကို ဒီမှာပဲ ချန်ထားခဲ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။
ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်ချမှတ်လိုက်ပြီဖြစ်တဲ့အတွက် ရှီချုန် မှာ ဝမ်ချင်းလင်ကို သွားရှာပြီး အိမ်ဆောက်လုပ်ရေးကို လုပ်ဆောင်ရုံမှလွဲပြီး အခြားရွေးစရာ မရှိတော့ပါဘူး။
ရှောက်ဟန်၊ ကျီယုံ နဲ့ ဟီလင် တို့ သုံးယောက်ကတော့ Yin Cheng ဖြတ်သန်းလာမယ့် လမ်းကြောင်းကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ထဲမှာ ဘယ်သူ့မှာမှ စိတ်စွမ်းအင်အစွမ်း မရှိကြပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ရှေ့ကနေ လမ်းကြောင်းစုံစမ်းဖို့အတွက် ဟီလင် ရဲ့ လေစွမ်းအင်အပေါ်မှာသာ မှီခိုအားထားခဲ့ရပါတယ်။
ဗဟိုမဟာမြို့တော်က လင်မြို့ နဲ့ အတော်လေး ဝေးကွာပြီး မြို့ပြတွေနဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ လမ်းတွေကို ရှောင်ရှားဖို့အတွက် အတက်နိုင်ဆုံး လမ်းကြောင်းလွှဲပြီး သွားကြရပါတယ်။ သံချပ်ကာယာဉ်တန်းကြီး ရောက်ရှိလာဖို့အတွက် အနည်းဆုံး နှစ်ရက်ခန့် ကြာမြင့်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဟီလင် နဲ့ ရှီချုန် တို့က ရဟတ်ယာဉ်နဲ့ ပျံသန်းလာကြတာဖြစ်လို့ ပိုပြီးတော့ မြန်ဆန်ပါတယ်။ Yin Cheng က သူတို့ထက်စောပြီး ထွက်ခွာလာခဲ့တာဖြစ်လို့ ခန့်မှန်းခြေအချိန်ဇယားအရဆိုရင် သံချပ်ကာယာဉ်တန်းကြီးက ခရီးတစ်ဝက်လောက်ကို ရောက်ရှိနေလောက်ပါပြီ။ ရှောက်ဟန်နဲ့ အခြားသူတွေကတော့ သူတို့နဲ့ သွားရောက်ဆုံတွေ့ဖို့အတွက် ဘီးကြမ်းမောင်းနှင်နိုင်တဲ့ ယာဉ်တစ်စီးနဲ့ မောင်းနှင်လာခဲ့ကြပါတယ်။
နေထွက်လာချိန်မှာ စတင်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြတာ ညနေခင်းအချိန်နားရောက်မှသာ သံချပ်ကာယာဉ်တန်းရဲ့ အစအနတွေကို စတင်တွေ့ရှိခဲ့ရပါတော့တယ်။
ဟီလင် က သူ့ရဲ့လေတောင်ပံတွေကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံကနေ ဆင်းသက်လာခဲ့ပါတယ်။ ရှောက်ဟန်နဲ့ ကျီယုံ တို့ကတော့ အမဲသားတွေကို စားသုံးနေကြပါတယ်။
ကျီယုံ က အမဲသားပြားတစ်စတုံးကို ကိုင်ထားရင်းနဲ့ ဟီလင် ဆီကို လှမ်းအော်ခေါ်လိုက်ပါသည် — "ဘော့စ်၊ ဝမ်ဆရာဝန်ရဲ့အမေက ခင်ဗျားရဲ့ အရင်းအချာအမေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လားဗျာ။ သူက ခင်ဗျားကို သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်သားအရင်းထက်တောင် ပိုပြီး ဂရုစိုက်ပေးနေသေးတယ်။ ခင်ဗျားအတွက် မူလတန်းပြောင်းလဲထားတဲ့ ကြက်မည်းတွေကို အထူးတလည် ဖမ်းပေးတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ခရီးထွက်တဲ့အခါမျိုးမှာလည်း အမဲသားတွေပါ အထူးပြင်ဆင်ပေးတယ်။ သွေးသားရင်းချာ အမေတောင်မှ ဒီထက်ပိုပြီး လုပ်ပေးနိုင်မယ်မထောင်ဘူးနော်၊ ဟုတ်လား။ ကောင်းတဲ့ရက်ရာဇာလေးတစ်ခုကို ရွေးပြီး လက်ထပ်လိုက်တော့လား ဘော့စ်"
ဟီလင် က နားမလည်နိုင်စွာနဲ့ နားထောင်နေရင်း — "ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဘယ်သူက လက်ထပ်မှာလဲ" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
ရှောက်ဟန်က အမဲသားကို အပိုင်းပိုင်းလှီးဖြတ်ရင်း ဟီလင် ဆီကို လှမ်းပေးလိုက်ပါသည် — "ဒီကောင် စားတာနဲ့တင် ဦးနှောက်လည်သွားပြီ။ သူ့စကားကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်စမ်းပါ" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျီယုံ က ပါးစပ်ထဲမှာ အပြည့်နဲ့ — "ကျွန်တော် မြင်နေရတာပဲလေ။ ဝမ်ဆရာဝန်ရဲ့အမေက ခင်ဗျားကို သူ့ရဲ့သားအရင်းတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံနေပြီလေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ထဲမှာတောင်မှ မိခင်တစ်ဦး ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ တကယ်ကို ကံကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ။ ဇွန်ဘီဖြစ်သွားတဲ့ ကျွန်တော့်အမေကိုသာ စဉ်းစားကြည့်လေ၊ အခု ဘယ်မှာလျှောက်သွားနေလဲတောင် မသိရတော့ဘူး" လို့ ပြောဆိုလိုက်ပါတယ်။
ရှောက်ဟန်က ဓားကို ဖြည်းညင်းစွာ ပွတ်တိုက်နေရင်းနဲ့ အရင်က သူမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မရေမရာ ပြန်ပြောင်းသတိရလာခဲ့ပါတယ်။ ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းထဲက တစ်စုံတစ်ယောက်က ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တဲ့ သူတို့ရဲ့မိဘတွေကို ဝမ်ချင်းလင်ထံ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဝမ်ချင်းလင်က သူတို့ကို သူ့ရဲ့စောင့်ကြည့်မှုအောက်မှာပဲ ထားရှိပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။ ရှောက်ဟန်က ဘာလို့များ အဲဒါကို မယုံကြည်နိုင်ရတာလဲ။
ရှောက်ဟန်က — "မင်းရဲ့ ဇွန်ဘီဖြစ်သွားတဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေကို ရှာဖွေဖို့ဆိုတာမျိုးကိုရော တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူးလား" လို့ မေးမြန်းလိုက်ပါတယ်။
ကျီယုံ က အမဲသားကို တစ်ကိုက်ကြီး ကိုက်လိုက်ပြီး — "ရှာတွေ့ရင်ရော ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ။ သူတို့ကို သတ်ပစ်လို့လည်း မရဘူး၊ လူတွေကို ဝမ်းဝအောင် စားသောက်ခွင့်ပေးလို့လည်း မရဘူး။ ဒီအတိုင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် လျှောက်သွားခွင့်ပေးရုံပဲ ရှိတာပေါ့" လို့ ပြန်ဖြေခဲ့ပါတယ်။
ရှောက်ဟန်က ဓားကို စဉ်းစားတွေးတောရင်း ပုတ်ခတ်လိုက်ပါသည် — "တစ်နေ့ကျရင် ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ လူတွေက လူသားတွေဘဝကို ပြန်ပြီး ရောက်ရှိလာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မင်းတို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးကြဘူးလား"
ကျီယုံ က အမဲသားနောက်ဆုံးအစအနကို ပါးစပ်ထဲ အပြည့်ထိုးထည့်လိုက်ပြီး — "တကယ်လို့သာ အဲဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ခေါင်းကိုက်ပြီး ဝမ်းလျှောနေရင်းနဲ့ကို ရပ်လျက်သားစားပြမယ်" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဟီလင် က သူ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး — "မင်းကတော့ ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ" လို့ ပြောဆိုလိုက်ပါတယ်။
ကျီယုံ က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဟီလင် ရဲ့ အမဲသားကို လှမ်းယူဖို့ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပါသည် — "ကျွန်တော်က ရွံတတ်တာမှ မဟုတ်တာ။ လာစမ်းပါ၊ ခင်ဗျားမစားရင် ကျွန်တော်ပဲ စားပေးလိုက်မယ်" လို့ ပြောဆိုလိုက်ပါတော့သည်။
ဟီလင် က သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး လက်ထဲက အမဲသားကို နှစ်ကိုက်လောက် ကိုက်စားလိုက်ပါတယ်။
ရှောက်ဟန်က ဓားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ရင်း — "ကစားတာ လောက်လောက်တော့ တော်ကြရအောင်၊ အလုပ်စကြစို့။ ရှေ့ဘက်က အခြေအနေက ဘယ်လိုနေလဲ" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဟီလင် က ရေအနည်းငယ် သောက်လိုက်ပြီး — "အခြေအနေက တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးနေတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင်သွားကြည့်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်" လို့ ပြောပါတယ်။
ရှောက်ဟန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး — "ကားမောင်းတော့" လို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။
ကျီယုံ က ကားကို စက်နှိုးပြီး မောင်းထွက်ခဲ့လိုက်ပါတယ်။
အခြေအနေက သူတို့ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ပါတယ်။ သံချပ်ကာယာဉ်တန်းကြီးကိုသာ တွေ့ရပြီး လူတစ်ယောက်မှ မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
သုံးယောက်သား ကားပေါ်ကဆင်းပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ကြပါတယ်။ သံချပ်ကာယာဉ်တွေက လမ်းပေါ်မှာ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ရပ်တန့်နေကြပြီး တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ အစအန တစ်စုံတစ်ရာမှ မရှိပါဘူး။ Yin Cheng နဲ့ သူ့ရဲ့လူတွေ လေထဲပျောက်ကွယ်သွားသလိုပါပဲ။ သုံးယောက်သား သံချပ်ကာယာဉ် တစ်စီးချင်းစီကို သေချာစစ်ဆေးခဲ့ကြပါတယ်။ ဒီအခြေအနေက အလွန်တရာမှ ထူးဆန်းနေပါတယ်။ Yin Cheng က သံချပ်ကာယာဉ်တွေကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး သူ့လူတွေကို သီးသန့်ထားခဲ့လောက်တဲ့အထိတော့ ဦးနှောက်မခြောက်လောက်ပါဘူး။
ကျီယုံ က သံချပ်ကာယာဉ် တံခါးတစ်ချပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အထဲမှာ အစအနတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ရပါတယ် — "ဘော့စ်၊ အိုရှီ၊ လာကြည့်ကြပါဦး" လို့ အော်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။
ရှောက်ဟန်နဲ့ ဟီလင် တို့က သံချပ်ကာယာဉ်ဆီကို တိုးကပ်သွားခဲ့ကြပါတယ်။ ကျီယုံ က ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံပေါ်ကနေ အသားစတွေ ကပ်ပါနေဆဲဖြစ်တဲ့ ဆံပင်တစ်ဆုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်ပါတယ်။ သုံးယောက်သား အချင်းချင်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။ Yin Cheng နဲ့ သူ့အဖွဲ့သားတွေ ဒီအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
ကျီယုံ က — "ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ တကယ်လို့သာ Yin Cheng လမ်းမှာ သေသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တို့နဲ့ ဝမ်ဆရာဝန်နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်တော့ဘူးလေ" လို့ ပြောပါတယ်။
ရှောက်ဟန်ရဲ့ မျက်နှာက တည်ကြည်သွားခဲ့ပါတယ် — "မင်း မှားနေပြီ။ Yin Cheng က အသက်ရှင်နေတာကမှ ပိုကောင်းသေးတယ်"
ရှောက်ဟန်က ဆက်ပြောလိုက်ပါတယ် — "ဝမ်ချင်းလင်မှာ ဇွန်ဘီတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့စွမ်းအင်ရှိတယ်ဆိုတာကို Yin Cheng က Yin Jiang ဆီကို သေချာပေါက် ပြောပြထားလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ Yin Cheng သာ လမ်းခုလတ်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် အပြစ်တင်သမျှက ဝမ်ချင်းလင်ဆီကို ကျရောက်လာလိမ့်မယ်။ ကျွန်တို့ကလည်း ဗဟိုမဟာမြို့တော် ကနေ ရဟတ်ယာဉ်နဲ့ ထွက်လာခဲ့ကြတာဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့ လက်စားချေမှု ပစ်မှတ်တွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်။ Yin Jiang က ကျွန်တို့ ဝမ်ချင်းလင်ကို အစောတည်းက အကြောင်းကြားထားခဲ့တယ်လို့ တွေးထင်သွားမှာ သေချာတယ်"
ကျီယုံ က သူ့ခေါင်းသူ ကုတ်လိုက်ပြီး — "ဒါက တကယ်ကိုပဲ ခွင်ကျွတ်တာ..." လို့ ညည်းတွားလိုက်ပါတယ်။
ကျီယုံ ရဲ့ အသံက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပါတယ်။ သူ့မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်လာပြီး လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ထူးဆန်းနေမှုကို ရှောက်ဟန် သတိထားမိပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူပါ နေရာမှာတင် ရပ်တန့် တောင့်တင်းသွားခဲ့ပါတော့တယ်။
ဟီလင် ရဲ့ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ အသားစတွေက အရှိန်အဟုန်နဲ့ ညှိုးနွမ်းဆွေးမြေ့လာခဲ့ပါတယ်။ သူက တုန်ရီစွာနဲ့ — "ဘယ်လို..." လို့ အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်ပါတယ်။
သူ့အသံက ခြောက်သွက်ကြမ်းတမ်းနေပြီး စကားလုံး သုံးလုံးသာ မနည်းထုတ်နိုင်ခဲ့ကာ စကားပြောဆိုနိုင်စွမ်း လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားခဲ့ပါတော့တယ်။
သူ့လက်တွေက အနက်ရောင်ပြောင်းသွားပြီး ပါးလွှာကာ ထက်ရှလာကာ ချွန်ထက်တဲ့ အရိုးတွေက လက်သည်းခွံတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလာတာကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရပါတယ်။ သူရဲ့ အနက်ရောင် ကျောက်စက်လို မျက်လုံးတွေကို အနီရောင်သွေးဆိုးတွေက လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ပါပြီ။
ဟီလင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ကွယ်ပျောက်တော့မယ့် သတိတရားကို အသည်းအသန် ဖမ်းဆုပ်ထားဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ လတ်ဆတ်တဲ့ အသားနဲ့ သွေးရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက အလွန်တရာ ပြင်းထန်နေပြီး သူ အလွန်တရာ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေခဲ့ပါပြီ။
"အိုရှီ..." လို့ ကျီယုံ က အသံတုန်ရီစွာဖြင့် ခေါ်လိုက်ပါတယ်။
"ဟိန်း!" ကျီယုံ ကို ဟီလင် က ဟိန်းဟောက်သံပေးကာ ရုတ်တရက် ခုန်အုပ်လိုက်ပါတော့တယ်။
ကျီယုံ လက်ထဲမှာ လက်နက်ပါရှိသော်လည်း သူ့ရဲ့ညီအစ်ကိုရင်းချာဖြစ်သူအပေါ်မှာ အသုံးချဖို့ လက်မထွက်ခဲ့ပါဘူး။ သူက ဟီလင် ကို မကိုက်နိုင်အောင် လက်ဖြင့် လည်ပင်းကိုသာ ဖမ်းဆုပ်တားဆီးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဟီလင် ရဲ့ ထက်ရှတဲ့ လက်သည်းတွေက ကျီယုံ ရဲ့ မျက်နှာနဲ့ လည်ပင်းကို ကုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး သွေးနံ့က သူ့ကို ပိုပြီး ရူးသွပ်လာစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။
"အိုရှီ!" ကျီယုံ ရဲ့ မျက်လုံးတွေ နီရဲလာခဲ့ပါတယ်။
ရှောက်ဟန်က အံ့သြထိတ်လန့်မှုထဲကနေ အသိဝင်လာပြီး ဟီလင် ရဲ့ နောက်ဘက်ဆီကို ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။ သူက အိမ်ထောင်စွပ်ထားတဲ့ ရှည်လျားတဲ့ဓားကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ဟီလင် ကို ချုပ်နှောင်ကာ ကျီယုံ နဲ့ ကင်းကွာသွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်ပါတယ်။ ဟီလင် က လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ သတိတရားကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီး အသားနဲ့ သွေးဆာလောင်မှုက တွန်းအားပေးတဲ့ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါပြီ။
ဟီလင် က ဟိန်းဟောက်ရင်း ရှောက်ဟန်ဆီကို ထပ်မံခုန်ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။ ရှောက်ဟန်ကလည်း ပြန်လည်ခုခံရင်း သူနဲ့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ အနီရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင် ဇွန်ဘီ ဟီလင် က ကြီးမားတဲ့ ခွန်အား၊ အမြန်နှုန်းနဲ့ အံ့သြဖွယ် ခုန်ပျံနိုင်စွမ်းတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။ ရှောက်ဟန်က သူ့ရဲ့ ခွန်အားရှိသမျှ အကုန်ထုတ်သုံးပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ဟီလင် ရဲ့ လက်မောင်းတွေကို ရှည်လျားတဲ့ဓားနဲ့ ရစ်ပတ်ပြီး မြေကြီးပေါ်မှာ အသေအချာ ဖိနှိပ်ချုပ်နှောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ရှောက်ဟန် ကိုယ်တိုင်လည်း ထက်ရှတဲ့ လက်သည်းတွေကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာတွေ ရရှိသွားခဲ့ပါတယ်။
ဒီဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးမှာ ရှောက်ဟန်က ဓားကို တစ်ချက်မှ မထုတ်ခဲ့ပါဘူး။
ဇွန်ဘီတွေက နာကျင်မှုကို မသိရှိကြပါဘူး။ ဟီလင် က သူ့လက်မောင်းတွေကို သူကိုယ်တိုင် ဆွဲဖြဲပြီး ရှောက်ဟန်နဲ့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်တော့မယ့်အလား ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်နေခဲ့ပါတယ်။ ရှောက်ဟန်က ဟီလင် ကို ဒူးနဲ့ အခိုင်အမာ ဖိနှိပ်ထားရင်း ကျီယုံ ဆီကို — "ကြိုးတစ်ချောင်း ရှာခဲ့စမ်း!" လို့ အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျီယုံ က သူ့မျက်နှာပေါ်က မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်ပြီး သံချပ်ကာယာဉ်ပေါ်ကို တက်ကာ ထိုင်ခုံခါးပတ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ရှောက်ဟန်နဲ့အတူ ရူးသွပ်နေတဲ့ ဟီလင် ကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်လိုက်ကြပါတယ်။ မြေကြီးပေါ်မှာ လူးလှိမ့်ရုန်းကန်နေတဲ့ ဟီလင် ကို ကြည့်ရင်း ကျီယုံ က ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလိုက်ပါတယ်။ သူက လှည့်ပြီး သံချပ်ကာယာဉ်တံခါးကို အကြိမ်ကြိမ် ကန်ကျောက်ရင်း အော်ဟစ်ကာ သူ့ရဲ့ အတွင်းစိတ် ပြိုလဲမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပါတယ်။
ဟီလင် ရဲ့ အဖြစ်အပျက်က သူတို့အတွက် သိပ်ပြီး ရင်းနှီးနေခဲ့ပါပြီ။ ရှောက်ဟန်နဲ့ ကျီယုံ တို့က လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်း မြေအောက်ကားပါကင်မှာ ဒီလို အနီရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင် ဇွန်ဘီမျိုးတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒီလို အနီရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင် ဇွန်ဘီတွေကို ဖန်တီးပေးခဲ့တဲ့ တရားခံကတော့ ဝမ်ချင်းလင်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားတဲ့ သွေးပန်းမော့ပင် ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါ ဝမ်ချင်းလင်ကြောင့်ပဲ!
ကျီယုံ က စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ် — "ဝမ်ချင်းလင်က လူမဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား? သူက တကယ်ပဲ ဘာကြီးလဲ!"
ရှောက်ဟန်က တစ်ခွန်းမှ မပြောပါဘူး။ သူလည်း ဒီလို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အပြောင်းအလဲမျိုးကို ကြိုမသိခဲ့ပါဘူး။ သံချပ်ကာယာဉ်ထဲမှာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားတဲ့ သွေးပန်းမော့ပင်ရဲ့ အဆိပ်ငွေ့တွေ ကျန်ရစ်နေခဲ့မယ်လို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမိမှာလဲ။ ဝမ်ချင်းလင် ကိုယ်တိုင်သာ ဒီမှာ ရှိနေခဲ့ရင်တောင်မှ ဒါကို ခန့်မှန်းမိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ကျီယုံ က အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ် — "သွေးပန်းမော့ပင်က သူ့ဟာပဲဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ် ဒါကို ရှင်းလင်းမပစ်ခဲ့တာလဲ!"
ကျီယုံ က သူ့ဆံပင်သူ ဆွဲကိုက်လိုက်ပြီး — "ငါက ဘာလို့ ဒီကားတံခါးကို သွားဖွင့်မိတာလဲ။ ငါသာ မဖွင့်ခဲ့ရင်၊ ငါ့ကို လာကြည့်ဖို့ မခေါ်ခဲ့ရင် အိုရှီ ဒီလိုအဖြစ်မျိုးနဲ့ ကြုံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့ ငါ့ကိုမဖြစ်ဘဲ သူ့ကိုမှ ဖြစ်ရတာလဲ!"
ရှောက်ဟန်နဲ့ ကျီယုံ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ဟီလင် ရဲ့ ကုတ်ခြစ်မှုကြောင့် ရရှိထားတဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရှိနေကြပြီး သူတို့ရဲ့သွေးတွေက တောက်ပတဲ့ အနီရောင် ဖြစ်နေဆဲပါပဲ။ သူတို့မှာ ပဋိဇီဝပစ္စည်းတွေ ရှိပြီးသားဖြစ်လို့ ကူးစက်ခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကုတ်ခံရတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုက်ခံရတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဆိပ်ငွေ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဟီလင် ကတော့ မတူပါဘူး။ သူက လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အဆိပ်ငွေ့က သူ့ကို အနီရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်အဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။