**ဘာသာပြန်ဆိုသူ - Moonlit**
လူအုပ်ကြီးသည် လင်မြို့ သို့ ပြန်ရောက်လာကြသောအခါတွင် မိုးချုပ်စပြုနေပြီဖြစ်သည်။ ယာဉ်ကြီးနှစ်စီးသည် ကြိုတင်စီစဉ်ထားသော မွေးမြူရေးဇုန်ဆီသို့ မောင်းနှင်သွားကြသည်။ ၎င်းနေရာသည် ယခင်က ပန်းခြံကြီးတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင်မူ အတွင်းရှိအပင်များမှာ တောထွက်နေကာ ပြောင်းလဲဖောက်ပြန်နေသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် ကြက်ငှက်များ အခြေချနေထိုင်ရန်အတွက် အလွန်ပင် သင့်လျော်နေပေသည်။
ဝမ်ကျင်းလင်သည် ပန်းခြံအတွင်းမှ ပြောင်းလဲဖောက်ပြန်နေသော သက်ရှိများ ထွက်မပြေးနိုင်စေရန် ပတ်လည်တွင် သစ်သားစည်းရိုးတစ်ခုကို ကာရံလိုက်သည်။
ကျန်းလန် ကတော့ ပြောင်းလဲဖောက်ပြန်နေသော မဲနယ်ရောင်ကြက်မတစ်ကောင်ကို ယူဆောင်ကာ အိမ်သို့ ပြန်နှင့်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ သူမသည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ မလိုက်ဘဲ ရက်ပေါင်းများစွာ တမ်းတနေခဲ့ရသည့် တရုတ်နံနွယ်စုံဖြင့် ချက်ထားသော မဲနယ်ရောင်ကြက်စွပ်ပြုတ်ကို ပြန်လည်ချက်ပြုတ်ရန် သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူမသည် ၎င်းကို သောက်သုံးနိုင်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
ဗဟိုမြို့တော်နှင့် အတွင်းမြို့တော်တို့မှာမူ သန့်စင်ပြုပြင်ပြီးဖြစ်သဖြင့် ယခုအခါ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေပေပြီ။ အတွင်းပိုင်းသည် သန့်ရှင်းနေပြီး ရှိသင့်မရှိသင့်သည့် အရာမှန်သမျှကို ဖယ်ရှားပြီးဖြစ်လေသည်။ ဗဟိုမြို့တော်သည် အတွင်းမြို့တော်ထက် ပို၍ ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးခဲ့ရပြီး အလယ်ဗဟိုဧရိယာမှာဆိုလျှင် မြေပြင်နှင့်တစ်ထပ်တည်းဖြစ်သွားလုနီးပါးပင် ရှိသည်။ ၎င်းနေရာသည် ယခင်က အစွမ်းထက်သူများနှင့် ဗိုလ်ချုပ်များ စုဝေးရာနေရာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဝမ်ကျင်းလင်သည် ထိုဧရိယာကို သန့်စင်ပြီး အနာဂတ်တွင် အခြေချနိုင်ရန်အတွက် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် စီစဉ်ထားလေသည်။
ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများကို အရှိန်မြှင့်တင်ရန်အတွက် မြေဓာတ်စွမ်းအင်ရှင်များ၏ အကူအညီကို တောင်းခံသင့်ကြောင်း တစ်စုံတစ်ဦးက အကြံပြုခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းတို့၏ အကူအညီဖြင့်ဆိုလျှင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုကိုပင် အတိုချုံးထားသော အချိန်အတွင်း၌ ပြီးစီးအောင် တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လူလက်ဖြင့် အုတ်တစ်ချပ်ပြီးတစ်ချပ် တည်ဆောက်မည်ဆိုပါက အချိန်အတော်ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။
အချိန်သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွင် အရှားပါးဆုံးနှင့် အလိုအပ်ဆုံး အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ အခြေအနေများမှာ အချိန်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲနေသဖြင့် အမြန်ဆုံး ပြီးမြောက်နိုင်သမျှသော အရာများကို မည်သည့်အခါမျှ ဆိုင်းငံ့မထားသင့်ပေ။
သို့သော်လည်း ဝမ်ကျင်းလင်တွင် လက်ရှိ၌ သင့်လျော်သည့် မြေဓာတ်စွမ်းအင်ပိုင်ရှင် ကိုယ်စားလှယ်လောင်း မရှိသေးသဖြင့် ထိုအကြံဉာဏ်ကို ခေတ္တဆိုင်းငံ့ထားလိုက်ရသည်။
ရှောင်းဟန်နှင့် ကျီယုံ တို့သည် ဝမ်ကျင်းလင်၏ နောက်သို့ ဤမျှကာလပတ်လုံး လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။ ကျီယုံ အနေဖြင့် ယခင်က ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းအတွင်းရှိ လူဦးရေကို သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း ရှောင်းဟန်ကမူ အလွန်ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ ယနေ့တွင် လူဦးရေတိုးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ့ရင်ထဲတွင် မှန်းဆချက်အချို့ ရှိလာခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို မယုံကြည်နိုင်သလို လက်လည်းမခံနိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ပြန်လာသည့်လမ်းတွင် ကျီယုံ က မနေနိုင်ဘဲ "ဒေါက်တာဝမ်၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းထဲကို ဝင်ဖို့အတွက် အရည်အချင်းသတ်မှတ်ချက်တွေက ဘာတွေလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဝမ်ကျင်းလင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်း ဝင်ချင်လို့လား" ဟု ပြန်မေးသည်။
ကျီယုံ က နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်တွန့်ပြုံးလိုက်ကာ "ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော်က ဝင်ခွင့်ရှိလို့လား" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ကျင်းလင်က "မရှိဘူး" ဟု ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ပြန်ဖြေသည်။
ကျီယုံ မှာ အံ့သြသွားလေသည် -
ကျီယုံ က "ကျွန်တော်က မီးဓာတ်စွမ်းအင်ရှင်တစ်ယောက်၊ သေနတ်လည်း သုံးတတ်တယ်၊ စွမ်းရည်လည်း ကောင်းတယ်။ ဒါတွေက မလုံလောက်ဘူးလား" ဟု ဆက်မေးသည်။
ဝမ်ကျင်းလင်က ခေါင်းခါပြလိုက်ကာ "လိုအပ်ချက်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး" ဟု ဆိုသည်။
ကျီယုံ က "ဒါဖြင့်ရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေက ဘာတွေလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကျင်းလင်သည် တစ်ချိန်လုံး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ရှောင်းဟန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှောင်းဟန်၏ တိတ်ဆိတ်နေမှုက သူ့၏ သံသယများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အတည်ပြုပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားစေသည်။
ရှောင်းဟန်က "လင်မြို့ တစ်ခုလုံးကို အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကျင်းလင်က "မဟုတ်ဘူး၊ အနာဂတ်မှာ လင်မြို့ ကို ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်လို့ နာမည်ပြောင်းမှာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်က မြို့တစ်မြို့ကို တည်ဆောက်ချင်တာ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ကျီယုံ မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး "မင်းက လူသန်းပေါင်းများစွာ ဆံ့တဲ့ ကြီးမားတဲ့မြို့တစ်မြို့ကို တည်ဆောက်ချင်တာပေါ့လေ" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ကျင်းလင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ "လောလောဆယ်တော့ လူအလုံအလောက် မရှိသေးပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ဆောက်လုပ်ရေးကိုပဲ အရင်ဦးစားပေး လုပ်ကြတာပေါ့" ဟု ပြောသည်။
ကျီယုံ က ရယ်မောလိုက်ရင်း "မင်းရဲ့ တင်းကျပ်တဲ့ စံနှုန်းတွေနဲ့ဆိုရင် မင်းရဲ့ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်မှာ လူလက်ချိုးရေလို့ရလောက်အောင်ပဲ ရှိလိမ့်မယ်ထင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ကျင်းလင်က "မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။
ကျီယုံ က "စံနှုန်းတွေ မထားရင်တောင်မှ ဒီလို ကမ္ဘာပျက်ကပ် ထဲမှာ လူသန်းပေါင်းများစွာသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ အလွန်တရာမှ ခက်ခဲပါတယ်။ မြို့တစ်မြို့ကို တည်ဆောက်ဖို့က လွယ်ကူနိုင်ပေမယ့် လူတွေကို စုစည်းဖို့ကတော့ ခက်ခဲပါတယ်" ဟု ဆက်ပြောသည်။
ဝမ်ကျင်းလင်က "မဟုတ်ပါဘူး" ဟုသာ ပြန်ပြောသည်။
အိမ်သို့ နီးကပ်လာသောအခါ ဝမ်ကျင်းလင်က "မင်းတို့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ ရောက်လာကြပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်းဟန်နှင့် ကျီယုံ တို့သည် သတ်မှတ်ထားသောနေရာတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရဘဲ ရက်ပေါင်း နှစ်ရက် သုံးရက်ခန့် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အဖွဲ့ဝင်များမှာမူ ဤကဲ့သို့ သူ့အလိုလို ရောက်လာကြလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
ဝမ်ကျင်းလင်သည် ဟီလင် နှင့် ရှီချုန် တို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရုတ်တရက် အကြံဉာဏ်တစ်ခု ရလာခဲ့သည်။
ဝမ်ကျင်းလင်က "အားလုံးနဲ့အတူတူ ညစာစားကြရအောင်" ဟု ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
ထိုလူလေးဦးစလုံးမှာ အံ့သြသွားကြသည်။ ဝမ်ကျင်းလင်သည် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ဤမျှ စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့ပါသနည်း။
ညစာမှာ ကြွယ်ဝစုံလင်လှပြီး တရုတ်နံနွယ်စုံဖြင့် ချက်ထားသော မဲနယ်ရောင်ကြက်စွပ်ပြုတ်အိုးတစ်အိုး ပါဝင်သည်။ လူတစ်ဦးလျှင် တစ်ပန်းကန်စီသာ သောက်ခဲ့ကြသော်လည်း ကျန်ရှိနေသေးသော စွပ်ပြုတ်တစ်ဝက်ခန့်နှင့် ပြောင်းလဲဖောက်ပြန်နေသော မဲနယ်ရောင်ကြက်တစ်ကောင်လုံးကိုမူ ကျန်းလန် က ရှောင်းဟန်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။ ကျီယုံ၊ ဟီလင် နှင့် ရှီချုန် တို့မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြပြီး ရှောင်းဟန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ပမာဏကိုကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် မစားနိုင်သဖြင့် ထိုပြောင်းလဲဖောက်ပြန်နေသော မဲနယ်ရောင်ကြက်သားကို အပိုင်းပိုင်းခွဲထုတ်ကာ အားလုံးနှင့်အတူ မျှဝေစားသုံးလိုက်ကြသည်။
ရှေးစကားပုံရှိသည့်အတိုင်း "အတူတကွ ထမင်းစားခြင်းသည် လူတို့၏ အကွာအဝေးကို တိုစေသည်" ဟူပေတည်း။ အားရပါးရ ညစာစားပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းလင်က သူ၏ တောင်းဆိုမှုကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည် - "ရှီချုန်၊ မင်းက မြေဓာတ်စွမ်းအင်ရှင်တစ်ယောက် မဟုတ်လား"
ရှောင်းဟန်၊ ကျီယုံ နှင့် ဟီလင် တို့ သုံးဦးစလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် ရှီချုန် ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
ရှီချုန် မှာ တစ်ချက် တုန်လှုပ်သတိထားသွားပြီး "ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဝမ်ကျင်းလင်က "အိမ်တွေ ဆောက်နိုင်လား" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ကျင်းလင်က လက်ဟန်ခြေဟန်ပြလိုက်ကာ "ငါပြောတာက ဟိုးအိမ်ကြီးတွေလေ။ အဲ့ဒါတွေကို ဆောက်နိုင်လား" ဟု ဆိုသည်။
ရှီချုန် မှာ အံ့သြသွားလေသည် -
ရှီချုန် က "ဘယ်လို အိမ်ကြီးမျိုးလဲ" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ကျင်းလင်က "အမေ၊ ပုံစံကြမ်း စာရွက်တွေကို ယူလာခဲ့ပါ" ဟု လှမ်းပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ကျန့် နှင့် ကျန်းလန် တို့မှာ အစကတည်းက ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ သားဖြစ်သူမှာ မြို့သခင် ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်ရာ မြို့သခင်နေထိုင်မည့်နေရာမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေရပေမည်။
ရှီချုန် သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြန့်ကျက်လာသော ပုံစံကြမ်း စာရွက်များကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးမှိုင်းသွားတော့သည်။
ရှီချုန် က "ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို တားမြစ်မြို့တော် (Forbidden City) ကို ဆောက်ခိုင်းနေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ပုံစံကြမ်းစာရွက်များမှာ ဝမ်ကျန့် နှင့် ကျန်းလန် တို့ ပုံနှိပ်စက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် တွေ့ရှိခဲ့ကြသည့် ပုံနှိပ်ထားသော စာရွက်များပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ပုံစံကြမ်းစာရွက်များကို ရရှိလိုက်ရုံဖြင့် ကျေနပ်နေကြပြီး အသေးစိတ်ကို ရွေးချယ်နေကြခြင်း မရှိပေ။
ကျန်းလန် က "မြို့တစ်မြို့လုံးကို ဆောက်စရာ မလိုပါဘူး၊ နန်းတော်တစ်ခုတည်းဆိုရင် တော်လောက်ပါပြီ" ဟု ဆိုသည်။
ရှီချုန် က လက်ကို အမြန်ခါယမ်းလိုက်ကာ "ဒါက အရမ်းခက်လွန်းတယ်၊ ကျွန်တော် မဆောက်နိုင်ဘူး" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ကျင်းလင်က "ဒါဆိုရင် ပိုရိုးရှင်းတာတစ်ခုခုကို ဆောက်ကြတာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ကျန့် က အခြားပုံစံကြမ်းစာရွက် တစ်စောင်ကို ထုတ်ယူလာပြီး "တားမြစ်မြို့တော်က ခက်လွန်းရင် အိမ်ဖြူတော် (White House) ကို ဆောက်ရင်ရော ဘယ်လိုနေလဲ" ဟု ဆိုသည်။
ရှီချုန် မှာ အံ့သြသွားလေသည် -
ရှောင်းဟန်နှင့် ကျန်နှစ်ဦးမှာလည်း အံ့သြသွားကြသည် -
မိသားစုသုံးဦး၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ပါသော မျက်ဝန်းများကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ ရှီချုန် သည် သူ၏လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ခါယမ်းပြလိုက်ကာ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်မှာ အဲ့ဒီလောက်အထိ စွမ်းရည် မရှိပါဘူး။ အကောင်းဆုံးပြောရရင်တော့ မြို့ရိုးတစ်စင်းလောက်ပဲ တည်ဆောက်နိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းလန် က "အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်လက်သမားကြီးတစ်ယောက်ကို ရှာပြီး ဆောက်ခိုင်းရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ" ဟု အကြံပြုသည်။
တွေ့ရှိခဲ့ရသော ကျွမ်းကျင်လက်သမားကြီးကမူ "အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ လက်သမားကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ကျွန်တော့်မှာ တားမြစ်မြို့တော်နဲ့ အိမ်ဖြူတော်ကို ဆောက်လုပ်နိုင်တဲ့ ပညာစွမ်း မရှိပါဘူးဗျာ!" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။
ဝမ်ကျင်းလင်သည် ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းအတွင်းတွင် မည်သူ့ကိုမျှ ညအိပ်ခွင့်မပေးတတ်သည့် အလေ့အထရှိကြောင်း ၎င်းတို့အားလုံး သိရှိကြသည်။ အိမ်ဆောက်မည့်ကိစ္စကို ဆွေးနွေးပြီးနောက် လူလေးဦးစလုံးသည် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ဝမ်ကျင်းလင်က "ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းကလွဲလို့ ဘယ်နေရာမှာမဆို နေထိုင်နိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောခဲ့သည်။
ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းအတွင်း၌ မနေသမျှကာလပတ်လုံး လင်မြို့ အတွင်းရှိ မည်သည့်အိမ်ကိုမဆို ရွေးချယ်နေထိုင်နိုင်ပြီး ဇွန်ဘီများ လာရောက်နှောင့်ယှက်မည်မဟုတ်ကြောင်း ဝမ်ကျင်းလင်က သွယ်ဝိုက်၍ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤသည်ပင်လျှင် ဝမ်ကျင်းလင် ပေးစွမ်းနိုင်သည့် အကြီးမားဆုံးသော ဖော်ရွေမှုပင်တည်း။
အတိတ်ကာလကဆိုလျှင် ဝမ်ကျင်းလင်သည် ၎င်းတို့၏ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝ အရေးစိုက်မည်ပင် မဟုတ်ပေ။
ထိုလူလေးဦးသည် ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းမှ ထွက်ခွာလာကြပြီး တောင်ဘက်ပိုင်းမြို့တော်ရှိ စွန့်ပစ်ထားသော ဟိုတယ်တစ်ခုကို ရှာဖွေကာ ဝင်ရောက်နေထိုင်ကြသည်။
ဟီလင် နှင့် ရှီချုန် တို့သည် ဤမျှကာလပတ်လုံး ပြန်လာရန် နောက်ကျခဲ့ကြသည်ဖြစ်ရာ အရေးကြီးသည့်ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိကိုရှိရပေမည်။
ဟီလင် သည် ရှောင်းဟန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဤနေရာတွင် စကားပြောရန် လုံခြုံမှုရှိမရှိကို မျက်စိဖြင့် အရိပ်အမြွက် ပြလိုက်သည်။ ရှောင်းဟန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ကာ ၎င်းတို့သည် လင်မြို့ အတွင်း၌ပင် ဖြစ်စေ၊ အပြင်ဘက်တွင်ပင် ဖြစ်စေ ဝမ်ကျင်းလင်သည် ကြားလိုပါက မည်သည့်နေရာမှမဆို ကြားနိုင်ဆဲဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေပေသည်။
ရှောင်းဟန်က "ဘာကိစ္စလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဟီလင် က ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် "ရှောင်ကျန်းက ခင်ဗျားကို ပြန်လာခဲ့ဖို့ ပြောနေတယ်" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်းဟန်၏ မျက်နှာထားမှာ တင်းမာသွားပြီး "မင်းတို့ သူ့ကို တွေ့ခဲ့ရတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဟီလင် နှင့် ရှီချုန် တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး "ဟုတ်ပါတယ်၊ မင်းလာကိုတော့ ပြန်ပို့ပေးလိုက်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လက်ထောက်လေးယောက်ကတော့ ပျောက်သွားတယ်။ အဲ့ဒါကို အရေးတကြီး စဉ်းစားဆောင်ရွက်ကြပြီး ကျွန်တော်တို့ကိုပါ စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ခေါ်ယူခဲ့ကြတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ရှောင်းဟန်က "မင်းတို့ ဘယ်လို ပြန်ဖြေခဲ့ကြလဲ" ဟု မေးမြန်းသည်။
ဟီလင် က "ကျွန်တော်တို့က လင်မြို့ ထဲက အန္တရာယ်တွေနဲ့ အဆင့် ၈ အဆင့်မြှင့်ထားတဲ့ ဇွန်ဘီဗိုလ်ချုပ်အကြောင်းကို ပြောပြခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒေါက်တာဝမ်ရဲ့ကိစ္စကိုတော့ သီးသန့် ထုတ်မပြောခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းလာ တစ်ခုခု ပြောခဲ့ပုံရပါတယ်။ ရှောင်ကျန်းက ကျွန်တော်တို့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းတဲ့အခါ ဒေါက်တာဝမ်အကြောင်းနဲ့ ကူးစက်ခံရသူတွေကို ကုသပေးနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေအကြောင်းကို မေးမြန်းခဲ့တယ်" ဟု ပြန်ပြောပြသည်။
မင်းလာ မှာ သုတေသနပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သုတေသနလုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ လျှို့ဝှက်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မင်းလာသာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါက ကျန်းလန် နှင့် ကူးစက်ခံရသူများအတွက် ကုထုံးမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ရှောင်းဟန်က ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း မင်းလာကို ထိုအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်၍လည်း မဖြစ်ပေ။
ရှောင်းဟန်က "မင်းတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်ပုံက ဘယ်လိုလဲ" ဟု မေးသည်။
ဟီလင် က "ကျွန်တော်တို့လည်း အတိအကျ မသိပါဘူး၊ ကိုယ်တိုင်မျက်စိနဲ့ မြင်ခဲ့ရတာမဟုတ်ဘဲ ကြားသိရုံသာ ကြားခဲ့ရတာပါလို့ ပြောခဲ့ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။
သူတို့၏ အဖြေမှာ ရှောင်လွှဲခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ရှောင်ကျန်းက ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းများကို ဖြတ်မပစ်ခဲ့ခြင်းမှာပင် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။
ရှောင်းဟန်သည် သန့်ရှင်းသော ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး "သူ မင်းတို့ဆီက သိချင်တာကို မမေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ ငါ သူ့ဆီကို ပြန်သွားပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သွားမေးရမလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှီချုန် က "အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ရှိနိုင်ပါတယ်" ဟု ဝင်ပြောသည်။
ဟီလင် က "ယင်ချန် ပြန်လာပြီ" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်းဟန်က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ကာ "သူ ဘာလာလုပ်တာလဲ။ စစ်ကူတွေ လာတာလား" ဟု မေးသည်။
ရှီချုန် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "ဟုတ်ပါတယ်၊ ယင်ကျန်းက ယင်ချန်အတွက် လက်စားချေဖို့ လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်တစ်စင်းကို စေလွှတ်ချင်ခဲ့ပေမဲ့ တခြားဗိုလ်ချုပ်တွေက ကန့်ကွက်ခဲ့ကြတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ယင်ချန်က သံချပ်ကာယာဉ်တန်းကြီးနဲ့ လိုက်လာခဲ့တာ" ဟု ဆိုသည်။
ကျီယုံ က ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် "သူတို့ရဲ့ စတိုင်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ သံချပ်ကာယာဉ်တန်းကြီးနဲ့ လင်မြို့ ထဲကို ဝင်လာနိုင်မလားတော့ မသိဘူး" ဟု ပြောသည်။
ဟီလင် က "ဝါသနာရှင်ကြီး၊ ခင်ဗျား ပြန်တော့မှာလား" ဟု မေးမြန်းသည်။
ရှောင်းဟန်က "မပြန်ဘူး၊ ယင်ချန်က လင်မြို့ ကို ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်မလဲဆိုတာကို ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ကျီယုံ က "ဝါသနာရှင်ကြီးက အခုလောလောဆယ် ဒေါက်တာဝမ်ကို ခွဲသွားလို့ မဖြစ်သေးဘူး။ ဝါသနာရှင်ကြီးက အဆင့် ၈ အဆင့်မြှင့်ထားတဲ့ ဇွန်ဘီရဲ့ ကိုက်တာကို ခံထားရပြီး ရုပ်အလောင်း အဆိပ်က အလွန်တရာ ပြင်းထန်နေတယ်။ အဲ့ဒါကို နှိမ်နင်းပေးနေတဲ့ Kui Mu တောင်မှ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။ နှစ်ရက်တစ်ကြိမ် ကုသမှုခံယူဖို့ လိုအပ်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ဝါသနာရှင်ကြီး ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။
ဟီလင် နှင့် ရှီချုန် တို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကို မတွေ့ရသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ဤမျှဆိုးရွားစွာ ကူးစက်ခံထားရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
ရှောင်းဟန်က "ကျန်းလန်ရဲ့အိမ်ကြီး ဆောက်ပြီးသွားတာနဲ့ မင်းတို့ ပြန်သွားပြီး ငါ ကူးစက်ခံထားရပြီဆိုတာကို သူ့ကို သွားပြောလိုက်ပါ။ ငါသာ လင်မြို့ ကနေ ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် မကြာခင်မှာပဲ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ငါ့ကို ပြန်လာစေချင်သေးရဲ့လားလို့ သူ့ကို သွားမေးလိုက်ပါ" ဟု ဆိုသည်။
ဟီလင် မှာ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ "ဝါသနာရှင်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ခင်ဗျားကို ယင်ချန်နဲ့ လင်မြို့ တို့ကြားက စစ်ပွဲထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်စေချင်တော့ဘူး" ဟု ပြောသည်။
ရှောင်းဟန်သည် သူ၏ ရှည်လျားသော ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ "သူတို့ရဲ့ စစ်ပွဲတဲ့လား၊ ငါကတော့ သေချာပေါက် ပါဝင်မှာပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။
ဟီလင် နှင့် ရှီချုန် တို့သည် ရှောင်းဟန်ကို ဆက်လက်တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိကြတော့ဘဲ ကျန်းလန်ဘက်တွင်လည်း ပြဿနာများ ဖြစ်ပွားနေခဲ့သည်။
ကျန်းလန် သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းသုံးလောင်းကို တည်ငြိမ်အေးစက်နေသော မျက်နှာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ထိုအလောင်းသုံးလောင်း၏ အရိုးစုများနှင့် ဦးခေါင်းများမှာ မပျက်မစီး ရှိနေကြသော်လည်း အသားများမှာမူ သန့်စင်စွာ စားသုံးခံထားရပြီး သွေးစွန်းနေသော အရိုးများကိုသာ ချန်ထားခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်က ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီသုံးကောင်သည် သတိရှိနေဆဲ အနေအထားဖြင့် အစားခံလိုက်ရကြောင်း ညွှန်ပြနေပေသည်။
ကျန်းလန် သည် အလောင်းများကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီအချို့ကို ကြည့်လိုက်ကာ "ဘယ်သူကမှ ရန်သူကို မမြင်လိုက်ကြဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီများအားလုံးက ခေါင်းခါပြကြသည်။ "မမြင်လိုက်ရပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှာ ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ လက္ခဏာတွေတော့ ရှိပါတယ်" ဟု ပြန်လျှောက်တင်ကြသည်။
ကျန်းလန် က "ငါ့ကို အဲ့ဒီနေရာကို ခေါ်သွားပေးပါ" ဟု ဆိုသည်။
ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီအချို့က ကျန်းလန် ကို အလောင်းများ တွေ့ရှိခဲ့သည့်နေရာသို့ ဦးဆောင်သွားကြသည်။ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှာ ရှုပ်ပွနေပြီး မြေပြင်တစ်ပြင်လုံးတွင် သွေးကွက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ကျန်းလန် သည် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတစ်ဝိုက်ကို လျှောက်ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
အနားယူနေသော ရှောင်းဟန်မှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် နိုးထလာခဲ့ပြီး သူ၏ အနားယူရာနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းလန် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် စစ်သည်တော်ညီအစ်မများနှင့် သွေးဇွန်ဘီတို့သည် သွေးနံ့ကို အာရုံခံမိကြသဖြင့် အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ပြေးလာကြသည်။
ကျန်းလန် က သွေးဇွန်ဘီကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "မင်းလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
သွေးဇွန်ဘီမှာ နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် "ငါဘာမှ မလုပ်ရပါဘူး။ ငါ့ကို အလဟဿ အပြစ်မတင်နဲ့နော်၊ ငါက ကောင်းတဲ့ ရုပ်အလောင်းတစ်လောင်းပါ!" ဟု ငြင်းဆိုသည်။
ရှောင်းဟန် ရောက်ရှိလာပြီး ကျန်းလန် ၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားနေကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။
သွေးဇွန်ဘီသည် ရှောင်းဟန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒေါသထွက်လာသည်။ "ဒီမှာ လူသားတစ်ယောက် ရှိနေတယ်လေ။ ဘာလို့ သူ့ကို သံသယမဝင်တာလဲ" ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းလန် က သွေးဇွန်ဘီကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ "ဒီကိစ္စမှာ မင်း မပါဝင်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မဟုတ်ရင် မင်းလည်း သူတို့လိုပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်" ဟု သတိပေးသည်။
သွေးဇွန်ဘီမှာ မတရားသဖြင့် စွပ်စွဲခံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် လူမဆန်မှုကို စွန့်လွှတ်ပြီး လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။ အနည်းဆုံးတော့ အခြေခံ ယုံကြည်မှုလေး တစ်စက်လောက်တောင် မပေးနိုင်ဘူးလား။
ရှောင်းဟန်က "ဘာတွေ ဖြစ်တာလဲ" ဟု မေးမြန်းသည်။
ကျန်းလန် က "ငါ မရှိခိုက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါ့အခြေစိုက်စခန်းထဲက လူသုံးယောက်ကို စားသွားတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ကျန်းလန် သည် አልጋခင်းဖြင့် ပတ်ထားသော အလောင်းသုံးလောင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီများက ရှောင်းဟန် ကြည့်ရှုနိုင်ရန်အတွက် အልጋခင်းများကို လှပ်ပြလိုက်ကြသည်။ ရှောင်းဟန် မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မျက်မှောက်ကို ချက်ချင်း ကြုံ့လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ စားသုံးပုံစံမှာ ရက်စက်လွန်းလှပေသည်။
ကျန်းလန် သည် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတစ်ဝိုက်ကို ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူသည် အခြားအနံ့တစ်ခုကို ရလိုက်သဖြင့် မြေပြင်ပေါ်မှ သွေးစွန်းများကို လက်ဖြင့် တို့ယူကာ အနံ့ခံကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကြုံ့လိုက်သည်။
သူသည် လူသားတို့၏ အနံ့ကို ရလိုက်သော်လည်း လူသားစစ်စစ်တော့ မဟုတ်ပေ။ လူသားသွေးများနှင့်အတူ မနှစ်မြို့ဖွယ် အနံ့ဆိုးတစ်ခု ရောစပ်နေသည်။ ၎င်းတို့မှာ လူသားစစ်စစ်များ ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ မျိုးစိတ်သစ်တစ်ခုခု ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလော။
ရှောင်းဟန်လည်း အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတစ်ဝိုက် လျှောက်သွားကာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်သူ အရေအတွက်မှာ ခုနစ်ဦးနှင့် ကိုးဦးကြားတွင် ရှိပေမည်။
ကျန်းလန် သည် သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ "သူတို့ဟာ လူသားတွေ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်လား" ဟု မေးသည်။
ရှောင်းဟန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "သူတို့မှာ လူသားပုံစံ ရှိပေမဲ့ လူသားတွေတော့ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မယ်" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်းဟန်သည် အနီးနားရှိ နံရံကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသော သွေးစွန်းနေသော ခြေရာများစွာ ရှိနေပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားသော လူ့ခြေရာများပင် ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုခြေရာများမှာ မြေပြင်မှ နှစ်မီတာကျော်အထက်တွင် ရှိနေကြရာ သာမန်လူသားများ လက်လှမ်းမီနိုင်စွမ်းမရှိသော အမြင့်ပေ ဖြစ်ပေသည်။ လေဓာတ်စွမ်းအင်ရှင်တစ်ဦးပင်ဖြစ်စေကာမူ တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် ဤမျှများပြားသော လေဓာတ်စွမ်းအင်များကို ပိုင်ဆိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့မှာ လူနှင့်ဆင်တူသော သတ္တဝါများ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု ရှောင်းဟန်က ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် လူသားများအနေဖြင့် အခြားလူသားများကို စားသုံးရန်အတွက် လင်မြို့ အတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ ဝင်ရောက်လာကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ရှောင်းဟန်က "ဒါက ရာဇဝတ်မှုဖြစ်ပွားရာ နေရာတစ်ခုပဲ ရှိသေးတယ်။ နောက်ထပ် နှစ်နေရာ ရှိဦးမယ်" ဟု ပြောသည်။
ကျန်းလန် ၏ ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင်မှာ လင်မြို့ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော်လည်း ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများကိုမူ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ဤသတ္တဝါများသည် ကျန်းလန် လင်မြို့ မှ ထွက်သွားချိန်ကို တိုက်ဆိုင်စွာ ပစ်မှတ်ထားခဲ့ကြပြီး အောင်မြင်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ကျန်းလန် က ၎င်းတို့ကို ဤအတိုင်း လွှတ်ပေးထားမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအရာများသည် တစ်ကြိမ် ရဲဝံ့စွာ လာရောက်ခဲ့ကြသည်မှန်လျှင် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံလာရောက်ကြမည်သာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းလန် က ၎င်းတို့ကို အချိန်တန်လျှင် ဖမ်းဆီးရမိလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။