ဒီနေရာက ဆူညံလွန်းနေသဖြင့် ရှောင်ဟန်မှာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။ သူသည် တရှပ်ရှပ်မြည်သံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဟီလင် ကို ချက်ချင်းဆွဲကိုင်ကာ သံချပ်ကာယာဉ်ပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံတွင် ကိုယ်တိုင်ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
လမ်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ထူထပ်သော မြက်ခင်းစိမ်းများထဲမှ မျက်လုံးနီရဲနေသော ဇွန်ဘီအမြောက်အမြား ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်တရာ အမြန်နှုန်းကောင်းမွန်ကာ ခုန်ပျံ၍ အနီးသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။
ရှောင်ဟန်က သံချပ်ကာယာဉ်ကို စက်နှိုးလိုက်ပြီး ကျီယုံ အား "ကားပေါ်တက်!" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
ကျီယုံ လှည့်ထွက်လာကာ ကားပေါ်သို့ ခုန်တက်ပြီး တံခါးကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်သည်။ မျက်လုံးနီရဲနေသော ဇွန်ဘီတစ်ကောင်က တံခါးဝသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လွှားခနဲ ဝင်ဆောင့်လိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်က အီစီကို အပြင်းနင်းလိုက်ရာ သံချပ်ကာယာဉ်သည် ရှေ့သို့ ပစ်ထွက်သွားပြီး လမ်းဆီးနေသော မျက်လုံးနီဇွန်ဘီများကို ဝင်တိုက်ပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပြောင်းပြန်ဦးတည်ရာသို့ အမြန်မောင်းထွက်လာကြရာ မျက်လုံးနီဇွန်ဘီအချို့မှာ အမိုးပေါ်တွင် ကပ်ပါလာပြီး မှန်များကို အဆက်မပြတ် ထိုးဆိတ်ကာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။
"ဒီကောင်တွေနဲ့ သူတို့ဘိုးဘေးတွေကိုပါ စောက်ကျင့်မကောင်းတဲ့ဟာတွေ! ငါတော့ သတ်ပစ်မယ်!" ကျီယုံ က သစ်သားတိုင်တစ်ခုကို ဆွဲကိုင်ကာ အမိုးပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရှောင်ဟန်က သူ့ကို အတင်းဆွဲချလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်က "ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း!" ဟု ဆိုသည်။
ရုတ်တရက် ရှောင်ဟန်က ဘရိတ်ကို အုပ်ကနဲ ဖိချလိုက်ရာ အမိုးပေါ်တွင် ကပ်ပါလာသော မျက်လုံးနီဇွန်ဘီမှာ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် အီစီကို ပြန်နင်းလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသေးသော မျက်လုံးနီဇွန်ဘီများကို လုံးဝ ကြိတ်ချေရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။
"အခုတော့ စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီလား" ဟု ရှောင်ဟန်က မေးလိုက်သည်။
ကျီယုံ သည် သူ့မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး လုံးဝ စိတ်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဟီလင် ကို ကိုယ်ထည်အတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျီယုံ မှာ ယင်းအဖြစ်အမှန်ကို လက်ခံနိုင်ဆဲ မဟုတ်ပေ။ သူ့မျက်ဝန်းများထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။
ရှောင်ဟန်မှာလည်း သူ ကိုင်စွဲထားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ဖြစ်သည့် ဝမ်ချင်းလင်ကို အားကိုးရင်း မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်နေခဲ့ရသည်။
သူသည် မိမိ၏မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ဝမ်ချင်းလင်ထံတွင် ပုံအပ်ထားခဲ့ပြီး ဇွန်ဘီများကို လူသားဘဝသို့ ပြန်ပြောင်းပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟူသော အချက်ကို အသည်းအသန် ယုံကြည်ချင်နေခဲ့သည်။
ကျီယုံ က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် "ငတို့ရဲ့ ဇွဲလုံ့လတွေက အဆုံးမှာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ချစ်ရတဲ့သူတွေနဲ့ ရဲဘော်တွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာကို ငတို့ ကြည့်နေခဲ့ရတယ်။ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရုံကလွဲပြီး ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ခဲ့တာ နှစ်နှစ်ကျော်ပြီ၊ ဗဟိုမဟာမြို့ကြီး အမြဲတမ်းပြောနေတဲ့ ကာကွယ်ဆေးက ဘယ်မှာလဲ။ လူသားတွေအတွက် တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးလို့လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျီယုံ သည် သူ့ခေါင်းကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားလိုက်သည်။ "ငတို့ သုံးယောက် ထွက်သွားခဲ့ကြတာ၊ ဒါမှ နှစ်ယောက်ပဲ ပြန်လာနိုင်တော့တယ်။ ဒါကို ဦးလေးရှီကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ မသိတော့ဘူး။"
"ဦးလေးရှီက ခင်ဗျားကို ရှင်းပြဖို့ မလိုပါဘူး။ ဘယ်အချိန်မဆို အသေခံဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးသားပါ" ဟု ရှောင်ဟန်က ဆိုသည်။
ရှောင်ဟန်သည် သံချပ်ကာယာဉ်ကို တစ်ရှိန်ထိုး မောင်းနှင်လာခဲ့ရာ လင်မြို့ သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မိုးပင် လင်းစပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟန်သည် တောင်ပိုင်းမြို့တွင်းသို့ တန်းမဝင်ဘဲ သံချပ်ကာယာဉ်ကို မြို့တောင်ဘက်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ထားလိုက်သည်။ သံချပ်ကာယာဉ်ပေါ်တွင် လက်နက်များ တင်ဆောင်ထားသဖြင့် ဝမ်ချင်းလင် အထင်အမြင်လွဲမှားမည်ကို ရှောင်ဟန် မလိုလားပေ။ ထို့ကြောင့် မိုးလင်းမှသာ ဝင်ရန် သူ စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့ မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရန် တွန့်ဆုတ်နေစဉ် ဝမ်ချင်းလင်က ဦးဆောင်၍ စကားစလာသည်။ "ဒီယာဉ်က ကောင်းသားပဲ။"
ရှောင်ဟန်ရော ကျီယုံ ပါ နှစ်ဦးစလုံး အိပ်မပျော်ကြဘဲ ဝမ်ချင်းလင်၏ အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသဖြင့် လန့်သွားကြသည်။
ရှောင်ဟန်က "ခင်ဗျား အနားမယူဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"အနားယူဖို့က ကျွန်တော့်အတွက် အရေးမကြီးပါဘူး" ဝမ်ချင်းလင်၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ထိုယာဉ်ပေါ်တွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ "ဒီယာဉ်က ဘယ်က ရတာလဲ။ ဒီထက် ပိုရှိသေးလား"
ရှောင်ဟန်က "ရှိပါတယ်။ ဒီကနေ နည်းနည်းတော့ ဝေးတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က "ပိုင်ရှင်မရှိတဲ့ ယာဉ်တွေလား" ဟု မေးသည်။
"အခုတော့ ပိုင်ရှင်မရှိတော့ပါဘူး" ဟု ရှောင်ဟန်က ဖြေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က "သိပ်ကောင်းတာပဲ၊ ဒီယာဉ်တွေ အားလုံးကို လိုချင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်ဟန် တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်သည် သံချပ်ကာယာဉ်ကို စက်နှိုးကာ တောင်ပိုင်းမြို့တွင်းသို့ မောင်းဝင်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်မောင်းနှင်လာခဲ့ရာ မြို့တောင်ဘက် တံခါးဝမှာ ပွင့်နေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ သံချပ်ကာယာဉ် အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် တံခါးဝမှာ ၎င်းတို့နောက်မှ ပြန်ပိတ်သွားသည်။
ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းမှာ ညဘက်တွင် အလွန်တရာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး တောင်ပိုင်းမြို့ ဆေးခန်းဟူသော နေရာတစ်ခုတည်းသာ မီးလင်းနေသည်။ ဝမ်ချင်းလင်မှာ တံခါးဝတွင် ရပ်စောင့်နေပြီး ၎င်းတို့ကို ကြိုဆိုနေသည်။
ရှောင်ဟန်နှင့် ကျီယုံ တို့ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာကြသော်လည်း ဝမ်ချင်းလင်မှာ နှုတ်ဆက်ချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။ သူသည် သံချပ်ကာယာဉ်ကို အပြည့်အဝ စိတ်ဝင်စားသွားကာ ယာဉ်ကို ပတ်ပတ်လည် အကြိမ်အနည်းငယ် လမ်းလျှောက်ကြည့်ရှုရင်း ကြိုက်နှစ်သက်နေပုံရသည်။
"ယာဉ် ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲ" ဟု ဝမ်ချင်းလင်က မေးလိုက်သည်။
"သုံးဆယ်လောက် ကျန်သေးတယ်၊ ဒီတစ်စီးကိုတော့ ခေါ်လာခဲ့တယ်" ဟု ရှောင်ဟန်က ပြန်ပြောသည်။
ဝမ်ချင်းလင်မှာ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ "သွားစို့၊ ကျန်တဲ့ သံချပ်ကာယာဉ်တွေကို သွားခေါ်ကြရအောင်" ဟု ဆိုသည်။
"ခဏစောင့်ပါ။ သံချပ်ကာယာဉ်တွေက သာမန်ကားတွေနဲ့ မတူဘူး။ ကားမောင်းတတ်ရုံနဲ့ သံချပ်ကာယာဉ်ကို မောင်းလို့ရတာ မဟုတ်ဘူး။ ငတို့ သင်ယူဖို့ လိုတယ်" ဟု ရှောင်ဟန်က ရှင်းပြသည်။
ဝမ်ချင်းလင် နားလည်သွားပြီး "ဒါဆို သင်ယူကြတာပေါ့။ ဘယ်လောက်ကြာကြာ သင်ယူဖို့ လိုမလဲ" ဟု မေးသည်။
"လောလောဆယ်တော့ သင်ပေးမယ့်သူ ရှာရမယ်။ မိုးလင်းတာနဲ့ ထွက်လို့ရလောက်မယ် ထင်တယ်" ဟု ရှောင်ဟန်က ဆိုသည်။
ဝမ်ချင်းလင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သံချပ်ကာယာဉ် မောင်းနှင်နည်းကို သင်ကြားပေးမည့်သူအား ခေါ်ယူရန် ၎င်း၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။
ရှောင်ဟန်က "ကားမောင်းတတ်တဲ့သူကို ရှာတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ သူတို့ သင်ယူပြီးတာနဲ့ တခြားသူတွေကို ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်သင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်လည်း အလားတူပင် တွေးတောမိသဖြင့် အခြေစိုက်စခန်းအတွင်း သူ ယုံကြည်ရသူအချို့ကို စုရုံးလိုက်ကာ တစ်ညတည်းနှင့် သံချပ်ကာယာဉ် မောင်းနှင်နည်းကို စတင် သင်ယူကြတော့သည်။
ရှောင်ဟန်သည် နည်းပြလုပ်မည့်တာဝန်ကို ကျီယုံ ထံ အပ်နှံလိုက်ပြီး သူကမူ ဝမ်ချင်းလင်နှင့် သီးသန့်စကားပြောလိုသဖြင့် ကျီယုံ ကို သင်ကြားပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ဝမ်ချင်းလင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျီယုံ မှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ရင်းနှီးပေါ့ပါးမှုမျိုး မရှိတော့ပေ။ အထူးသဖြင့် ဝမ်ချင်းလင်က ဟီလင် ကို လျစ်လျူရှုကာ သံချပ်ကာယာဉ်များကိုသာ အာရုံစိုက်နေခြင်းကြောင့် သူ့ရင်ထဲတွင် အမုန်းတရားမကိန်းအောင်းဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ပို၍ပင် စိတ်တိုလာခဲ့သည်။
ကျီယုံ က "ဦးလေးရှီကော ဘယ်မှာလဲ။ သူ အပြင်ကို ထပ်ထွက်သွားပြန်ပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"သူ လာနေပြီ" ဟု ဝမ်ချင်းလင်က ပြန်ဖြေသည်။
ခဏအကြာတွင် ရှီချုန် က ကားသံကို ကြားရသဖြင့် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည်။ ဆေးခန်းတံခါးဝတွင် လူစုနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့သော်လည်း ဟီလင် ကို မတွေ့ရသဖြင့် "ဟယ်ဟယ်ကော ဘယ်မှာလဲ" ဟု မချင့်မရဲဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ဟီလင် အကြောင်းကို စကားစပ်မိသည်နှင့် ကျီယုံ ၏ ဒေါသများ ပေါက်ထွက်လာကာ တစ်စုံတစ်ဦးကို ဆဲဆိုချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ကားအတွင်းမှ အဆက်မပြတ် ထုရိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာနေသည်။ ရှောင်ဟန်နှင့် ကျီယုံ တို့ ပူးပေါင်းကာ ဟီလင် ကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ကြစဉ် သူကမူ အော်ဟစ် ရုန်းကန်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ဟီလင် ၏ ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှီချုန် မှာ နေရာတွင်ပင် တောင့်ခဲသွားကာ ရှည်လျားသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီးထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။
ရှီချုန် အနေဖြင့် အခြေအနေကို စဉ်းစားချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ရှောင်ဟန်က "ခင်ဗျားနဲ့ ကျီယုံ တို့ နှစ်ယောက် ပူးပြီး သူတို့ကို သံချပ်ကာယာဉ် မောင်းနည်း သင်ပေးလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်သည် ဟီလင် ကို ဆွဲကိုင်ကာ ဆေးခန်းအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး ဝမ်ချင်းလင်ကိုပါ အတူတူ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ဟီလင် ရူးကြောင်ကြောင်ဖြင့် ထွက်မပြေးနိုင်စေရန် ရုံးခန်းတံခါးကို သေချာပိတ်ပြီးမှသာ ရှောင်ဟန် လက်လွှတ်လိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်သည် ရူးသွပ်နေသော ဟီလင် ကို ကြည့်ကာ "မျိုးဗီဇပြောင်း သွေးပန်းပွင့်ကို တွေ့ခဲ့တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ငတို့ မတွေ့ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒါက ယင်ချန်ရဲ့ သံချပ်ကာယာဉ်အဖွဲ့ မျိုးဗီဇပြောင်း သွေးပန်းပွင့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရတာ ဖြစ်ရမယ်။ လူတွေ အားလုံး ပျောက်သွားကြပြီး သံချပ်ကာယာဉ်တွေထဲမှာ အဆိပ်မြူတွေ အပြည့်ဖြစ်နေတယ်။ သံချပ်ကာယာဉ်တွေကို စစ်ဆေးတဲ့အခါ ဟီလင် က ကူးစက်ခံလိုက်ရတာ၊ ဒါပေမဲ့ ကျီယုံ နဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး" ဟု ရှောင်ဟန်က ရှင်းပြသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "သူက ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းသွားပြီဆိုတော့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဖြစ်ခွင့်ပေးလိုက်တော့။ ပြန်ခေါ်လာဖို့ မလိုပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"အရင်တုန်းကဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ သူ့ကို လွှတ်ပေးမိလောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့မှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးတယ်" ဟု ရှောင်ဟန်က ပြောသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က သူ့ကို မော့ကြည့်ရင်း "ဘယ်မှာလဲ မျှော်လင့်ချက်က" ဟု မေးသည်။
"ခင်ဗျားက မျှော်လင့်ချက်ပဲ" ဟု ရှောင်ဟန်က ပြန်ဖြေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "ငါက မျှော်လင့်ချက် မဟုတ်ဘူး။ ငါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဘေးဥပဒ် ဖြစ်နိုင်တယ်"
"ခင်ဗျား ဘေးဥပဒ် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် သိပါတယ်" ရှောင်ဟန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။ မျှော်လင့်ချက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘေးဥပဒ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့အတွက်ကတော့ စိတ်ကူးတစ်ချက် အပြောင်းအလဲမျှသာ ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟန်က "ခင်ဗျား သူ့ကို ကယ်လို့ရတယ် မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ငါ သူ့ကို မကယ်နိုင်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်ဟန်က သူ့ကို အပြတ်မပြတ် စိုက်ကြည့်လျက် "ခင်ဗျားသာ သူ့ကို မကယ်နိုင်ရင် ဒီအခြေစိုက်စခန်းထဲက လူတွေ အားလုံးက ဘယ်က ရလာတာလဲ"
ရှောင်ဟန်က စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီကို ပီပီသသ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "သူတို့က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေလို့ မပြောနဲ့။ ကျွန်တော် မယုံဘူး"
လူသားများနှင့် ပတ်သက်၍ ရှုပ်ထွေးမှုများလွန်းလျှင် နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်ကို ဝမ်ချင်းလင် ကြိုတင် တွေးဆထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က တိုးညှင်းသော ဟိန်းသံနှင့်အတူ ရှောင်ဟန်အပေါ်သို့ ခုန်အဖናလိုက်ပြီး နံရံနှင့် ကပ်ကာ ဖိချလိုက်သည်။ ရှောင်ဟန်က မခုခံခဲ့ပေ။ သူ့လက်ထဲတွင် ဘာမှ မရှိတော့ဘဲ ရှည်လျားသော သားရေဓားမှာလည်း အာကာသ အိတ်ထဲသို့ ရောက်နှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်၏ အင်အားမှာ ကြီးမားလှပြီး တစ်ဖက်သတ် ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ထားကာ မည်သည့်အလျှော့ပေးမှုကိုမျှ မပြပေ။ ရှောင်ဟန် အသက်ရှူလိုက်ပြီး "အခု ကျွန်တော့်ကို ကိုက်ချင်နေပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က "မကိုက်ဘဲနဲ့လည်း ခင်ဗျားကို ဇွန်ဘီ တစ်ကောင် ဖြစ်အောင် လုပ်လို့ရတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ပဋိပစ္စည်းတွေက ငါ့အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး" ဟု ပြန်ပြောသည်။
ရှောင်ဟန်၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ကျပ်တည်းလာပြီး "ဟီလင် ကို ကယ်ပေးပါ။ ခင်ဗျား ဘာပဲ ဆုံးဖြတ်ဆုံးဖြတ် ကျွန်တော် လိုက်နာမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး၊ ကျီယုံ နဲ့ ရှီချုန် တို့လည်း ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်သွားလို့ မရဘူး"
ရှောင်ဟန်က ဝမ်ချင်းလင်ကို ထောက်ပံ့လိုသော်လည်း တစ်ဖန် ပြန်လည် ဖိချခံလိုက်ရသည်။ ဝမ်ချင်းလင်သာ အနည်းငယ် ပို၍ အားစိုက်လိုက်လျှင် ရှောင်ဟန်၏ ရင်ဘတ်ကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ကျေမွသွားအောင် ဖိချေပစ်နိုင်ပေသည်။
ရှောင်ဟန် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ "ခင်ဗျား ဘာပဲ ဆုံးဖြတ်ဆုံးဖြတ် ကျွန်တော် လိုက်နာမယ်။ သူတို့ကို မထိခိုက်စေနဲ့" ဟု ဆိုသည်။
"သူတို့က လူကယ်ဖို့အတွက် အခြေအနေပဲ၊ အလဲအထပ် လုပ်တာပေါ့။ ကယ်မယ်၊ မကယ်မယ်ဆိုတာက ငါ့သဘောပဲ" ဟု ဝမ်ချင်းလင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
ရှောင်ဟန်က "ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ပြန်ဖြေသည်။ "ခင်ဗျားက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုင်ဆိုင်တော့တာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားက ငါ့ကို အကြိမ်ကြိမ် စော်ကားခဲ့ပြီးပြီ၊ ငါ ခင်ဗျားကို မသတ်ခဲ့တာက ကြင်နာလို့ မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျားက ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်နေပြီမို့လို့ပဲ။ ခင်ဗျားအတွက် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်၊ သေမလား ဒါမှမဟုတ် ငါ့လိုမျိုး ဖြစ်သွားမလားပေါ့။ လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ လင်မြို့ ကနေ ထွက်သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
ရှောင်ဟန် တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်က "ဒါဆိုရင် ဟီလင် နဲ့ လဲလှယ်ဖို့အတွက် တောင်မှ ကျွန်တော့်မှာ အရည်အချင်း မရှိဘူးပေါ့" ဟု ဆက်မေးသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ မရှိဘူး။ တခြားသူတွေနဲ့ လဲဖို့အတွက် ငါ့လူတွေကို သုံးပြီး အရှုံးပေါ်မယ့် အလုပ်ကို ငါ ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဝမ်ချင်းလင်က အတည်ပြု ပြောဆိုလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်သည် လက်ကို မြှောက်ကာ ဝမ်ချင်းလင်၏ ခါးကို ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူနှင့် တင်းကျပ်စွာ ကပ်သွားစေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်တရာ နီးကပ်နေပြီး အသက်ရှူသံများပင် ရောပြွမ်းနေသည်။ ရှောင်ဟန်က "အခုရော၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မစင်မကြယ် ဖြစ်နေသေးတုန်းပဲလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများက ရှောင်ဟန်၏ ရုပ်ချောချော မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရဲ့ ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်ကို အပြီးအပိုင် ဖယ်ရှားချင်တယ်ဆိုရင် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်။"
ဝမ်ချင်းလင်၏ သွယ်လျသော လက်ဖျားက ရှောင်ဟန်၏ ကော်လာကို ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။ "အဲဒါကတော့ ငါကိုယ်တိုင် လာပြီး ဗိုင်းရပ်စ်ကို စုပ်ထုတ်ပေးဖို့ပဲ။"
ဝမ်ချင်းလင်က ရှောင်ဟန်၏ ကော်လာကို အတင်းဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လည်ပင်း သွေးကြောမကြီးကို ကိုက်ချလိုက်သည်။ ရှောင်ဟန် ဆွံ့အစွာ ညည်းတွားလိုက်ပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည် - ၎င်းမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အရင်က ကိုက်ခဲ့ဖူးသည့် နေရာအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က အဆိပ်သင့်သွေးတစ်လုပ်ကို စုပ်ထုတ်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ် ၏ ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာနေမိသည်။ သူသည် အမည်းရောင် အဆိပ်သွေးများကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး ဒုတိယအကြိမ် ထပ်စုပ်သည်။ တတိယအကြိမ်မြောက်တွင်မူ သူထွေးထုတ်လိုက်သော သွေးများမှာ တောက်ပသော အနီရောင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟန်မှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ပေ။ ဝမ်ချင်းလင်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အိပ်ရာကို လှမ်းစမ်းလိုက်ရာ အိပ်ရာမှာ လွင့်မျောလာသည်။ သူသည် ရှောင်ဟန်ကို အိပ်ရာပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။ ရှောင်ဟန်သည် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံစားနေရသော်လည်း သူ့ဖြစ်စဉ်မှာ အခြား ကူးစက်ခံရသူများနှင့် မတူပေ။ သူ့အသားအရေများ ပုပ်ပွမသွားပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ၏ ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်နှင့် ဝမ်ချင်းလင်၏ ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်တို့မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြကာ သူ့ကို ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က သူ့ကို ဖိထားပေးကာ အိပ်ရာပေါ်မှ ပြုတ်ကျမသွားစေရန် တားဆီးထားသည်။ ရုတ်တရက် ရှောင်ဟန်၏ အင်အားများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချင်းလင်ကို ပြန်လည်လှန်၍ အောက်မှ ဖိချလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများမှာ သွေးစက်စက်ရဲနေပြီး ဝမ်ချင်းလင်၏ နှုတ်ခမ်းကို အတင်းအကျပ် ဖိကပ်လိုက်သည်။ သူ အမြဲတမ်း လုပ်ချင်ခဲ့သော်လည်း လုပ်ခွင့်မရခဲ့ဖူးသည့် အမှုကို သူ လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟန်၏ လုပ်ရပ်များမှာ ကြမ်းတမ်းနေပြီး ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်၏ အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရသည်။ ဝမ်ချင်းလင်၏ နှုတ်ခမ်းနှင့် လျှာတို့မှာ ဖိချေခံလိုက်ရကာ သွေးအရသာနှင့်အတူ သွေးများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ရှောင်ဟန်က သတိမထားမိဘဲ သူ့သွေးများကို စုပ်ယူမိလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ရှောင်ဟန်၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုပ်ကာ အိပ်ရာပေါ်သို့ ပြန်တွန်းလှဲချလိုက်ပြီး မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်အေးဆေးလေ့ရှိသော ဝမ်ချင်းလင်ပင်လျှင် ယခုအခါတွင် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များ လှိုင်းထန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ရှောင်ဟန်က သူ့သွေးများကို သောက်သုံးနေခြင်း ဖြစ်သည်!
ရှောင်ဟန်မှာ ထိုဇွန်ဘီများကဲ့သို့ပင် ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။
ရှောင်ဟန်၏ အသားအရေများ စတင်ပုပ်ပွလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲလာသည်။ သူသည် သာမန်လူများ မခံရပ်နိုင်သော နာကျင်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က သူ့ကို သေဆုံးသွားစေလိုခြင်း မရှိသလို သေခွင့်လည်း မပေးနိုင်ပေ။ စိုးရိမ်တကြားဖြင့် သူသည် ကျောပိုးအိတ်ကို ဆွဲထုတ်ကာ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာနေခြင်း မရှိဘဲ သွေးပန်းပွင့်ကို ထုတ်ယူကာ ရှောင်ဟန်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်ပေးပြီး စားသုံးစေလိုက်သည်။
သွေးပန်းပွင့်တွင် ဇွန်ဘီများအတွက် ကုသပေးနိုင်စွမ်း ရှိပြီး ဝမ်ချင်းလင်က ၎င်းသည် ရှောင်ဟန်ကို ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေသည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သွေးပန်းပွင့်၏ ကျေးဇူးကြောင့် ရှောင်ဟန်၏ ပုပ်ပွလာသော အသားအရေများမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး နီရဲနေသော မျက်လုံးများမှာလည်း မူလအမည်းရောင်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူ ရုန်းကန်ခြင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ငြိမ်ကျသွားချိန်တွင် သူသည် ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ မူလရှောင်ဟန် အတိုင်းပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟန်သည် ရှုပ်ပွနေသော ဆေးစစ်ရာ အိပ်ရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အသားအရေမှာ ပျက်စီးခြင်း မရှိဘဲ ရှင်းလင်းနေပြီး အသိတရားမှာလည်း ကြည်လင်နေကာ သူ့ရှေ့က လူအတိုင်းပင် မည်သည့်အပြောင်းအလဲမှ မရှိပေ။
ဝမ်ချင်းလင်လည်း ရှောင်ဟန်၏ ပြောင်းလဲမှုကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်ပြီး "ဘယ်လိုနေလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်က သူ့ကို ရောင်ဝေဝေဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော် လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူးလား" ဟု မေးသည်။
စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လတ်ဆတ်သော အသားနှင့် သွေးနံ့ကို အလွန်ထင်ရှားစွာ ရနေရုံသာမက အပြင်ဘက်ရှိ အသက်ရှင်နေသူ နှစ်ဦး၏ ရမက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အနံ့မှာ သူ့ကို အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်နေပြီး ၎င်းတို့ကို ကိုက်ဖြတ်စားသုံးချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသော်လည်း သူ အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။
ယခင်က သူ နားမလည်ခဲ့သော အရာများစွာမှာ ယခုအခါတွင် ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အသိစိတ်ရှိသော ဇွန်ဘီများသည် လူစားချင်သည့် ဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဆိုသည်မှာ ဝမ်ချင်းလင် ပြောခဲ့သမျှ လိမ်ညာမှု မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ အမှန်တရား ဖြစ်ပြီး သူ ကိုယ်တိုင်လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒါက ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ရဲ့ အနံ့ခံစားရတာမျိုးလား" ဟု ရှောင်ဟန်က တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်ပြီး "ခင်ဗျား ဘာတွေ ခံစားနေရလဲ" ဟု မေးသည်။
ရှောင်ဟန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ "တစ်ခုတည်းသော ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းထဲမှာ အသက်ရှင်နေတဲ့လူ နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတော့တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က နှုတ်ခမ်းတစ်ချက် ကော့တက်သွားစေလျက် "ခင်ဗျား အဲဒါကို အရင်ကတည်းက မသိခဲ့ဘူးလား" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်ဟန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "အရင်တုန်းကတော့ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ အမှန်တရားဖြစ်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မယုံရဲခဲ့ဘူး"
ဝမ်ချင်းလင်က "အခုရော" ဟု မေးသည်။
ရှောင်ဟန်က အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် "ကျွန်တော်က သာမန်ဇွန်ဘီ တစ်ကောင် မဟုတ်တော့ဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က "ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောတာလဲ" ဟု မေးသည်။
ရှောင်ဟန်က လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ရှည်လျားသော ဓားတစ်ချောင်းမှာ သူ၏ စပယ်ရှယ် အိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းရည်က ရှိနေတုန်းပဲ။"
ဝမ်ချင်းလင်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူသည် သာမန်ဇွန်ဘီ တစ်ကောင် မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က "တခြားရော ဘာရှိသေးလဲ" ဟု ဆက်မေးလိုက်သည်။
ရှီချုန် ၏ ပတ်လည်တွင် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ရူပါရုံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး သူက ဟိန်းသံတစ်သံ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ တိတ်ဆိတ်နေသော လင်မြို့ မြို့တွင်းတွင် ရှီချုန် ၏ အော်ဟစ်သံကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး၏ ဟိန်းသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
ရှီချုန် က "ငါက ဗိုလ်ချုပ်လိုပဲ ဇွန်ဘီတွေအားလုံးကို အမိန့်ပေးကွပ်ကဲနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိလာပုံပဲ" ဟု ပြောသည်။
ဟီလင် က နှာခေါင်းကို ရွဲ့လိုက်ပြီး "ခင်ဗျားရဲ့ ရူပါရုံကလည်း အဲဒီဇွန်ဘီနဲ့ ဆင်တူတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အနံ့က ပါနေတယ်" ဟု ဆိုသည်။
ရှီချုန် စကားမပြောတော့ဘဲ ငြိမ်ကျသွားသည်။
ရှီချုန် က "ကျွန်တော့်မှာ ဘာမှားနေလို့လဲ" ဟု မေးသည်။
ဟီလင် က သရော်သလို အနေအထားဖြင့် "ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ခင်ဗျား နောက်ဆုံးတော့ အရာရာ ရောထွေးနေတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။
ရှီချုန် ထံမှ လူသားအနံ့၊ ဗိုလ်ချုပ်ဇွန်ဘီ၏ အနံ့နှင့် ဟီလင် ၏ အနံ့တို့ ရောနှောနေသော အနံ့ဆန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟီလင် ၏ အနံ့က အထင်ရှားဆုံးဖြစ်ပြီး လူသားအနံ့က ဒုတိယလိုက်ကာ ဗိုလ်ချုပ်ဇွန်ဘီ၏ အနံ့က အပျော့ဆုံး ဖြစ်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟီလင် ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဗိုလ်ချုပ်ဇွန်ဘီ၏ အဆိပ်များကို အတင်းထုတ်ပစ်ရန်ဖြစ်သောကြောင့် အကြွင်းအကျန်များ ရှိနေလျှင်တောင် ကြီးကြီးမားမား ရှိမနေနိုင်ပေ။
ဟီလင် က "ကံကောင်းလို့ ခင်ဗျား အနံ့ဆိုးမထွက်တာပဲ၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်အနားကို လာဖို့တောင် စဉ်းစားမနေနဲ့" ဟု မှတ်ချက်ချသည်။
ရှီချုန် —
ရှီချုန် သည် အဆင့်ရှစ် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ဗိုလ်ချုပ်ဇွန်ဘီ၏ စွမ်းရည်အချို့ကို ရရှိခဲ့ပြီး သူ၏ စွမ်းအားများကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည့် ဟီလင် ၏ စွမ်းရည်ကိုလည်း ဆက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဘေးဆိုးထဲမှ ကောင်းကျိုးဟု ဆိုရမည်လား၊ သူသည် ဟီလင် ၏ သွေးများကို သောက်သုံးခဲ့ရသော်လည်း အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပေါက်ကွဲမသွားဘဲ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟီလင် သည် သူနှင့် ရှီချုန် အကြားရှိ ချိတ်ဆက်မှုကို ခံစားမိနေပြီး ၎င်းမှာ အခြား ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီများနှင့် မတူပေ။ ရှီချုန် နှင့် သူ့အကြားရှိ ချိတ်ဆက်မှုမှာ ထူးခြားနေသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ အသွင်ပြောင်းလဲသည့် ဖြစ်စဉ်မှာ အလွန်တရာ ထူးကဲလွန်းသဖြင့် ဤမျှ ထူးဆန်းသော ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
ခြုံပြောရလျှင် ရှီချုန် ကို အသွင်ပြောင်းပေးခဲ့သူမှာ ဟီလင် ပင် ဖြစ်သည်။ ရှီချုန် နှင့် သူ့အကြားရှိ ချိတ်ဆက်မှုကို ဖြတ်တောက်၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ပြင် ဟီလင် ၏ သွေးများဖြင့် အားဖြည့်ပေးထားသဖြင့် ရှီချုန် ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာလာပါစေ ဟီလင် ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အိုယား၊ သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံး အနမ်း O///O