ကျန်းလန် ၏ စကားကို ဝမ်ကျန့် မဆန့်ကျင်ရဲပေ။ လူသားနှစ်ဦး ထွက်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် လင်မြို့ ၏ ကိစ္စရပ်များကို စတင်ကိုင်တွယ်တော့သည်။
လင်မြို့ ၏ နောင်လာမည့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ဆွေးနွေးရန် ဝမ်ကျန့် က ညီအစ်မနှစ်ဦးနှင့် သွေးလောင်းကောင်ကို ခေါ်လိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သွေးလောင်းကောင်မှာ အလွန်တရာပင် ရိုးသားနေသည်။ သူသည် ဝမ်ကျန့် ကို အမှန်တကယ် ကြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လင်မြို့ ကို သူတစ်ဦးတည်း အကြွင်းမဲ့ စိုးမိုးနိုင်ရန်အတွက် ဝမ်ကျန့် နှင့် ဗိုလ်ချုပ်တို့ အပြန်အလှန် သေကြေပျက်စီးသွားစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဆိုးဖြင့် ဗိုလ်ချုပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဝမ်ကျန့် အား သူတိုက်တွန်းခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဝမ်ကျန့် က ဗိုလ်ချုပ်ကို အမှန်တကယ် ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သွေးလောင်းကောင် လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ရလဒ်အနေဖြင့် လင်မြို့ ၏ ထိပ်ဆုံးခေါင်းဆောင်နေရာသည် ဗိုလ်ချုပ်ထံမှ ဝမ်ကျန့် ထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
မည်သို့ပင် ကြည့်စေကာမူ သွေးလောင်းကောင်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဖိစီးနေဆဲ တောင်ကြီးက ရှိနေဆဲပင်ဖြစ်သော်လည်း ပုံစံပြောင်းသွားခဲ့ရုံသာ ရှိတော့သည်။
သွေးလောင်းကောင်၏ နောက်ကွယ်မှ မရိုးသားသည့် ကြံစည်မှုများကို ဝမ်ကျန့် ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသာ အသက်ရှင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး သွေးလောင်းကောင်သည် သူ့လက်ဝါးအတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
လင်မြို့ ကို ခရိုင်ကြီး ငါးခုအဖြစ် ပိုင်းခြားထားပြီး တစ်ခုစီသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးတွင် တည်ရှိသည်။ မြို့လယ်ခေါင်သည် သီးသန့်ခရိုင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျန့် သည် လင်မြို့ ၏ တောင်ဘက်ပိုင်းဖြစ်သော တောင်ပိုင်းမြို့ကို အမြဲတမ်း သိမ်းပိုက်ထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ မြို့လယ်ခေါင်ကိုပါ သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကိုပါ သူ၏ နယ်မြေအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှာ ဗဟိုခရိုင် ဖြစ်လာသည်။ အရှေ့ပိုင်းမြို့သည် အရှေ့ခရိုင် ဖြစ်ပြီး သွေးလောင်းကောင်က သိမ်းပိုက်ထားသည်။ အနောက်ပိုင်းမြို့သည် အနောက်ခရိုင်ဖြစ်ပြီး ခေါင်းဆောင် ညီအစ်မနှစ်ဦးက သိမ်းပိုက်ထားသည်။ မြောက်ပိုင်းမြို့၏ မြောက်ခရိုင် တစ်ခုတည်းသာလျှင် လက်ရှိတွင် လူသူကင်းမဲ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ကျန့် က "ငါ့မှာ အခု ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိလာပြီ။ လင်မြို့ ကို ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာအောင် တည်ဆောက်ချင်တယ်။ မင်းတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သွေးလောင်းကောင်က ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားပြီး "ဒါဆိုရင် မင်းက ငါတို့ရဲ့နယ်မြေတွေကိုပါ သိမ်းပိုက်ချင်တာပေါ့လေ" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ကျန့် က "နောင်ကျရင် လင်မြို့ က ငါ့အမိန့်အောက်မှာပဲ ရှိရမယ်လို့ ဘယ်သူက ပြောလို့လဲ" ဟု ပြန်ပြောသည်။
သွေးလောင်းကောင်က အော်ဟစ်ကာ "မင်းမှာ ရည်မှန်းချက် မရှိဘူး မဟုတ်ဘူးလား။ တောင်ပိုင်းမြို့က မင်းရဲ့ နယ်မြေလေးနဲ့တင် အမြဲတမ်း ကျေနပ်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခုကျမှ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်ပြောင်းသွားရတာလဲ။ မင်းမှာ ရည်မှန်းချက် ရှိတယ်လို့ ဟုတ်လား" ဟု ဆို၏။
ဝမ်ကျန့် က "ငါက လင်မြို့ ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ချင်တာ" ဟု ပြောသည်။
သွေးလောင်းကောင်က စေတနာအပြည့်ဖြင့် ဝင်ရောက် အကြံပေးသည်မှာ — "သခင် ဝမ်ကျန့် ရယ်၊ အဲဒီလို မလုပ်သင့်ပါဘူး။ သင့်ရဲ့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကြီးအကြောင်း တွေးကြည့်ပါဦး၊ ဘယ်လောက်တောင် လှပတဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ဖြစ်လာမလဲ၊ ယဉ်ကျေးတဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ ဘဝက ဘယ်လောက်တောင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိမလဲ၊ သင့်ရဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ဖုတ်ကောင်လက်အောက်ငယ်သားတွေက ဘယ်လောက်တောင် နာခံမလဲ။ အဲဒါတွေနဲ့တင် လုံလောက်နေပြီ မဟုတ်လား။ နေရာအနှံ့မှာ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ညစ်ပတ်ပြီး ဆွေးမြေ့နေတဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေက သင့်အတွက် ဘာအသုံးကျလို့လဲ"
သွေးလောင်းကောင် တစ်ဦးတည်းဖြင့် သူ့ကို မယုံနိုင်သဖြင့် ညီအစ်မများကိုပါ ဆွဲသွင်းလာကာ "ညီမလေး တိန်တိန်၊ ညီမလေး ရှင်း... မင်းတို့ နှစ်ယောက်လည်း ငါနဲ့ သဘောတူတယ် မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ကျန့် ၏ လက်ရှိစွမ်းအားကြီးမားပုံကို ထောက်ရှုပါက ညီအစ်မနှစ်ဦး၏ မျက်စိများ မကန်းနေသမျှ ကာလပတ်လုံး မည်သို့ ရွေးချယ်ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိကြပေမည်။
သူတို့က သွေးလောင်းကောင်ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျန့် ထံသို့ လှည့်ကာ "ရှင်က လင်မြို့ ထဲမှာရှိတဲ့ ဖုတ်ကောင်အားလုံးကို ယဉ်ကျေးတဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား" ဟု မေးကြသည်။
ဝမ်ကျန့် က ခေါင်းခါယမ်းလျက် "အားလုံးတော့ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ရွေးချယ်သွားမယ်။ နောင်လာမယ့်အချိန်မှာ လင်မြို့ က ငါတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးတဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေပိုင် ဖြစ်လာမယ်။ ဆွေးမြေ့နေတဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေကတော့ မြို့စွန်တွေမှာပဲ လှည့်လည်သွားလာနိုင်တော့မယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
သွေးလောင်းကောင်က မဲ့ရယ်လျက် "မင်းရဲ့ သွေးတွေ အကုန်ကုန်အောင် ထုတ်ပစ်ရင်တောင် လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ဝမ်ကျန့် က အဝေးမှနေ၍ လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ သွေးလောင်းကောင်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး မျက်နှာကို တစ်ချက်ထိုးကာ တစ်ဖက်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် "စကားကို သေချာပြောဖို့ ငါ အကြံပေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သွေးလောင်းကောင် —
သူ့အနေဖြင့် ဤအရာကို ဆက်လက် သည်းခံနိုင်သေးသလော။
အရှေ့ပိုင်းမြို့၏ သူဌေးတစ်ဦးအနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အလွယ်တကူပင် ရိုက်နှက်ခံနေရသည်။ သူတို့တွင် သိက္ခာဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား။
သို့သော် ဝမ်ကျန့် ရှေ့တွင်မူ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ဘာမှ အသုံးမဝင်ကြောင်း သွေးလောင်းကောင်က နာကျင်စွာဖြင့် သိရှိလာရသည်။
ညီအစ်မနှစ်ဦးက ဝင်ပြောကြသည်မှာ — "ဒါက ကြီးမားတဲ့ စီမံကိန်းတစ်ခုပဲ။ သွေးပင်စည်ပန်း ဘယ်လောက်တောင် လိုအပ်မယ်ဆိုတာ မပြောနဲ့ဦး၊ အကယ်၍သာ ကြီးမားတဲ့ ယဉ်ကျေးတဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုအဖြစ် တည်ဆောက်မယ်ဆိုရင် ခိုင်ခံ့တဲ့ မြို့ရိုးတစ်ခုတော့ သေချာပေါက် လိုအပ်လိမ့်မယ်။ လင်မြို့ တစ်ခုလုံးရဲ့ မြို့ရိုးကို ရှင် တစ်ယောက်တည်း တည်ဆောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား။ အရှိအတိုင်း ပြောရရင် သစ်သားမြို့ရိုးတွေက မီးခံနိုင်ရည် မရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်နော်"
ညီအစ်မထဲမှ အငယ်ဖြစ်သူက ကွဲပြားသည့် အမြင်ကို တင်ပြသည် — "ကျွန်မကတော့ သစ်သားမြို့ရိုးတွေက အကောင်းဆုံးပဲလို့ ထင်တယ်။ မြို့ကို တည်ဆောက်နေတာက သခင် ဝမ်ကျန့် ကိုယ်တိုင်ဖြစ်တဲ့အတွက် မီးဘေးကာကွယ်ရေး အစီအမံတွေကို ပထမဦးစားပေးအနေနဲ့ သူ သေချာပေါက် စဉ်းစားပြီးသား ဖြစ်မှာပါ"
ညီအစ်မနှစ်ဦးစလုံးက ဝမ်ကျန့် ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဝမ်ကျန့် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "မီးဘေးအတွက်တော့ မင်းတို့ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ သစ်ဓာတ်စွမ်းရည်တွေ ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး မီးတောက်တွေက သစ်သားမြို့ရိုးတွေကို ဖျက်ဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါမှမဟုတ် တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် မီးဓာတ်စွမ်းရည် အသုံးပြုသူတွေရဲ့ စွမ်းအားက ငါ့ထက် မသာလွန်သမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့တွေ သစ်သားမြို့ရိုးကို ဖျက်ဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
သွေးလောင်းကောင်က ညည်းတွားလိုက်သည်မှာ — "ဒါဆိုရင် မင်းက ကြီးမားတဲ့ ယဉ်ကျေးမှု အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို မင်းတစ်ယောက်တည်း တည်ထောင်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေဆဲပေါ့လေ"
လင်မြို့ သည် ကြီးမားသော်လည်း မနေ့ညကတည်းက ဝမ်ကျန့် ၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့်များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အပြီးမလုပ်နိုင်လျှင်ပင် အကြိမ်များစွာဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သေးပြီး လင်မြို့ တစ်ခုလုံးကို အခြေစိုက်စခန်း တည်ဆောက်ရေးထဲတွင် အပြည့်အစုံ ထည့်သွင်းရန် သူ မရည်ရွယ်ပေ။ ဆွေးမြေ့နေသော ဖုတ်ကောင်များအတွက် အသက်ရှင်ရပ်တည်စရာ နေရာအချို့ကို ချန်ထားပေးရမည် ဖြစ်သည်။
သွေးလောင်းကောင်က ဆက်ပြောသည်မှာ — "ငါတို့ မဖြစ်မနေ ရင်ဆိုင်ရမယ့် ပြဿနာတစ်ခု ရှိတယ်။ အကယ်၍ မင်းသာ လင်မြို့ ကို အခြေခံပြီး ကြီးမားတဲ့ ယဉ်ကျေးမှု အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု တည်ထောင်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အရှေ့ပိုင်းမြို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ အနောက်ပိုင်းမြို့အတွက် မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ။ အရာအားလုံးကို မင်းက အကြွင်းမဲ့ ချုပ်ကိုင်မှာလား။ ငါတို့က မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ဖြစ်သွားမှာလား"
ဝမ်ကျန့် က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ ငြင်းပယ်လို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါလည်း မင်းတို့ကို သတ်ပစ်လို့ ရတယ်"
သွေးလောင်းကောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဝမ်ကျန့် က ခိုင်မာသော ရပ်တည်ချက်ကို ပြသလိုက်သည် — "လက်ရှိမှာ ငါက လင်မြို့ ရဲ့ သူဌေးပဲ။ နာခံမလား၊ ဒါမှမဟုတ် သေမလား၊ နှစ်ခုထဲက တစ်ခုပဲ ရွေး"
သွေးလောင်းကောင် ဆက်လက် တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ကျန့် က "စဉ်းစားဖို့ တစ်မိနစ် အချိန်ပေးမယ်" ဟု ပြောသည်။
သွေးလောင်းကောင် တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။
သာမန်အချိန်များသာဆိုလျှင် ဝမ်ကျန့် သည် သွေးလောင်းကောင်၏ သဘောထားနှင့် ညီအစ်မများ၏ အကြံပြုချက်များကို အနည်းငယ် စဉ်းစားပေးကောင်း ပေးပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသော စွမ်းအားဖြင့် ခေါင်းဆောင်အဆင့် ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်ကို အကြွင်းမဲ့ ဖိနှိပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ညီအစ်မနှစ်ဦး၏ သဘောထားမှာလည်း ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။ သူတို့က ငယ်ရွယ်ပြီး သွေးပင်စည်ပန်း ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံထားရသူများ ဖြစ်ကာ ယခုအခါ လင်မြို့ အပေါ် ကြီးမားသော ယုံကြည်မှုနှင့် အားကိုးအားထားပြုမှု ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမှာ အမြဲတမ်း တခြားတစ်မျိုးစီ လေသံပစ်တတ်သော သွေးလောင်းကောင်ပင် ဖြစ်သည်။
"ကောင်လေး၊ တကယ်လို့ သင့်ကို တခြားတစ်မျိုးစီ လေသံပစ်ဝံ့တဲ့ ဖုတ်ကောင် ရှိလာရင် နောင်ရေးအတွက် အမြစ်ဖြတ်ဖို့ သတ်ပစ်လိုက်ဖို့ပဲ ရှိတာပေါ့" ကျန်းလန် နှင့် ဝမ်ကျန့် တို့ အပြင်ဘက်မှ ဝင်လာကြသည်။ သူတို့၏ လက်ထဲတွင် ပုံစံကြမ်းများ ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး လင်မြို့ ၏ အနာဂတ်အတွက် အစီအစဉ်များ ရေးဆွဲနေသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။
လူတိုင်း၏ ဖယ်ကြဉ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော သွေးလောင်းကောင် —
အညံ့ခံခြင်းမှလွဲ၍ သူ နောက်ထပ် ဘာများ လုပ်နိုင်ဦးမည်နည်း။ ဤနေရာတွင် အမှန်တကယ် သေသွားလို့မှ မဖြစ်နိုင်ဘဲ မဟုတ်ပါလား။
သူနှင့် ဝမ်ကျန့် အကြား ကွာခြားချက်ကို သူ ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားမိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝမ်ကျန့် ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ပေ။
သွေးလောင်းကောင်က သူ့ပါးစပ်ကို အရှေ့မှ ကြီးမားသော X ပုံစံဖြင့် လက်ဝါးကပ်တိုင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည့်ဟန် ပြုလုပ်ကာ "ငါပြောခဲ့တာတွေကို မေ့လိုက်ကြတော့။ ခင်ဗျားကပဲ သူဌေးပဲ။ ခင်ဗျားပြောတာပဲ အဆုံးအဖြတ်ပဲလေ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
အားလုံး၏ သဘောထား တူညီသွားကြပြီဖြစ်ရာ လင်မြို့ ၏ အနာဂတ်အတွက် နောက်ဆုံးတွင် အစီအစဉ်များ စတင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
လင်မြို့ ၏ မူလမြို့ပြ တည်ဆောက်ပုံမှာ မြို့လယ်ခေါင်ကို ဗဟိုပြု၍ စက်ဝိုင်းပုံစံ တည်ဆောက်ထားကာ ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် မြို့ဇုန်ကြီး လေးခုနှင့် အစွန်ဆုံးတွင် ဆင်ခြေဖုံးဧရိယာကြီး လေးခု ပါဝင်သည်။ ကျန်းလန် က ဤအစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မြို့ဇုန်ကြီး ငါးခုက ယဉ်ကျေးတဲ့ ဖုတ်ကောင်များ လှုပ်ရှားရာ ဧရိယာများ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ဆင်ခြေဖုံးဧရိယာကြီး လေးခုကတော့ ဆွေးမြေ့နေတဲ့ ဖုတ်ကောင်များပိုင် နယ်မြေ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။
သူ၏ မိဘများကလည်း ဤတည်ဆောက်ရေး အကြံဉာဏ်များကို သဘောတူကြသည်။ ယဉ်ကျေးတဲ့ ဖုတ်ကောင် ဦးရေမှာလည်း ကာလတိုအတွင်း သန်းနှင့်ချီ ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဤမျှ ကျယ်ဝန်းလှသည့် နယ်မြေကို ရယူထားခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိလှပေ။ အခြားမျိုးစိတ်များအတွက်ပါ နေရာအချို့ ချန်ထားပေးရမည် ဖြစ်သည်။
မြို့ဇုန်ကြီး ငါးခု တည်ဆောက်ရေးကိုပင် တစ်ရက်တည်းနှင့် ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းလန် က ၎င်းကို အဆင့်သုံးဆင့်ဖြင့် ခွဲခြားလုပ်ဆောင်ရန် အဆိုပြုခဲ့ပြီး မြို့လယ်ခေါင်ကို ဗဟိုချက်အဖြစ် ထားကာ ဗဟိုမြို့၊ အတွင်းမြို့၊ အလယ်မြို့နှင့် အပြင်မြို့တို့ကို အစဉ်လိုက် တည်ဆောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ မြို့တစ်မြို့ချင်းစီကို မြင့်မားသည့် မြို့ရိုးများဖြင့် ခြားထားမည်ဖြစ်ပြီး လေးမျက်နှာစလုံးတွင် ရေကန်များနှင့် မြို့တံခါးများကို တည်ဆောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ အပြင်မြို့၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ ဆင်ခြေဖုံးဧရိယာကြီး လေးခု တည်ရှိမည့်နေရာများ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။
ယခုလက်ရှိတွင် ယဉ်ကျေးတဲ့ ဖုတ်ကောင် ဦးရေမှာ အတော်လေး နည်းပါးသေးသောကြောင့် အရာရာကို ကြီးမားသည့် ပမာဏဖြင့် တည်ဆောက်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ကျန်းလန် က ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် ဗဟိုမြို့နှင့် အတွင်းမြို့၏ မြို့ရိုးများကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် ဤဧရိယာနှစ်ခုအတွင်းရှိ ပတ်ဝန်းကျင် သန့်ရှင်းရေးကို မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ပြုပြင်နိုင်သည့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အဆောက်အအုံများကို ပြုပြင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး တန်ဖိုးမရှိတော့သည့် အဆောက်အအုံများကိုမူ ဖြိုဖျက်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။
ကျန်းလန် အနေဖြင့် မြို့ရိုးများကိုသာ တည်ဆောက်ပေးရန် လိုအပ်ပြီး အတွင်းပိုင်းရှိ စီစဉ်ဆောင်ရွက်မှုများကိုမူ အခြားသူများက တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ကြမည် ဖြစ်သည်။ အားလုံး ဝိုင်းဝန်းလုပ်ကိုင်ကြမည်ဆိုပါက ဤလုပ်ငန်းမှာ ပို၍ မြန်ဆန်စွာ ပြီးစီးသွားမည် ဖြစ်သည်။
သဘောတူညီချက် ရရှိသွားကြပြီးနောက် ကျန်းလန် က အားလုံးကို ခေါင်းဆောင်ကာ မြို့လယ်ခေါင်သို့ ထွက်သွားပြီး မြို့ရိုး တည်ဆောက်ရေးကို စတင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
သွေးလောင်းကောင် စိုးရိမ်ခဲ့သည်များမှာ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ သစ်သားမြို့ရိုးများကိုသာ တည်ဆောက်နေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အဝိုင်းပတ် အရှည်ကြီး ရှိသော်လည်း ကျန်းလန် အတွက်မူ မည်သည့်အခက်အခဲမှ မရှိလှပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် တောင်ပိုင်းမြို့တွင် ယဉ်ကျေးမှု အခြေစိုက်စခန်းကို အပင်ပန်းခံစရာ မလိုဘဲ တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ ယခုအခါ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ပို၍ပင် တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ဗဟိုမြို့နှင့် အတွင်းမြို့၏ မြင့်မားသော မြို့ရိုးများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဗဟိုမြို့ မြို့ရိုးများမှာ အမြင့် ၂၀ မီတာ ရှိပြီး အတွင်းမြို့ မြို့ရိုးများမှာမူ အမြင့် ၁၈ မီတာ ရှိသည်။ ကျန်းလန် ၏ ယဉ်ကျေးမှု အခြေစိုက်စခန်းမှာ ယခုအခါ အတွင်းမြို့အတွင်း၌ လုံခြုံစွာ တည်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဗဟိုမြို့နှင့် အတွင်းမြို့၏ မြို့တံခါးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ထားပေးကာ အတွင်းဘက်ရှိ ဆွေးမြေ့နေသော ဖုတ်ကောင်များနှင့် ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲနေသော သတ္တဝါများကို မြို့စွန်များဆီသို့ ထွက်သွားနိုင်ရန် စီစဉ်ပေးထားသည်။ တစ်ခါတည်း အတွင်းပိုင်းတွင် ပိတ်မိသွားခဲ့ပါက အိပ်မောကျသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း သို့မဟုတ် ငတ်မွတ်၍ သေဆုံးသွားခြင်းမှလွဲ၍ အခြားလမ်းစ မရှိတော့ပေ။ ရေရှည်ကို တွေးတောသည့်အနေဖြင့် ကျန်းလန် သည် လင်မြို့ အတွင်းရှိ ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲနေသော သတ္တဝါ အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် အဖိုးတန်သော အစားအစာ ရင်းမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ကြပြီး သင့်လျော်စွာ ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်ပေသည်။
ကျယ်ပြန့်ကြီးမားသည့် ယဉ်ကျေးမှု အခြေစိုက်စခန်း တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းများ စတင်နေပြီဖြစ်ရာ ကျန်းလန် မှာ လက်ရှိတွင် လုပ်လက်စ လုပ်ငန်းများအတွက် လူအင်အား အရေးတကြီး လိုအပ်နေသည်။ သူ၌ သွေးပင်စည်ပန်း အများအပြား ရှိသော်လည်း ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်ချင်းစီအတွက် တစ်ပင်စီ စိုက်ပေးမည်ဆိုပါက လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ကျန့် က အကြံပြုသည်မှာ — "ဒီလိုဆိုရင်တော့ အဆင်မပြေဘူး။ သွေးပင်စည်ပန်း တွေ စိုက်ဖို့အတွက် သင့်ကိုပဲ အမြဲတမ်း သွေးထုတ်ပေးခိုင်းလို့ မဖြစ်ဘူး။ ငါတို့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခု ရှာမှကို ဖြစ်မယ်" ဟု ဆိုသည်။
သွေးပင်စည်ပန်း ဖြစ်သူ ကျန်းလန် က သူ့သားအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်လျက် အဆိုပြုသည်မှာ — "ကိုယ်ပိုင် သုတေသနဌာနတစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီး သွေးပင်စည်ပန်း ရဲ့ တန်ဖိုးကို အမြင့်ဆုံး အသုံးချနိုင်မယ့်နည်းလမ်းကို ဘယ်လို လေ့လာရမလဲဆိုတာကိုရော ဘာလို့ မစမ်းသပ်ကြတာလဲ" ဟု ပြောသည်။
ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် သားဖြစ်သူတို့က ကျန်းလန် ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး လက်မထောင်ပြလိုက်ကြသည်။
ကျန်းလန် က "အမေ ပြောတာ တကယ် အမြင်ကျယ်တာပဲ" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ကျန့် က ဖြည့်စွက်ပြောသည်မှာ — "ငါ့ဇနီး ပြောတာ လုံးဝ မှန်တယ်။ ပြီးတော့ အနောက်ပိုင်းမြို့မှာ သုတေသနဌာနတစ်ခု ရှိနှင့်ပြီးသားပဲ။ အဲဒါကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး ကိုယ်ပိုင် သုတေသနတွေ စတင်ကြတာပေါ့။ သုတေသန ပညာရှင်တွေအတွက်ကတော့ —"
ကျန်းလန် က ဝင်ပြောလိုက်သည်မှာ — "ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ လူတစ်ယောက် ရှိနှင့်ပြီးသားပါ။ ဒီမှာ အရာရာ တည်ငြိမ်သွားတာနဲ့ ကျွန်တော် သွားရှာလိုက်မယ်" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ကျန့် က အမြန်တိုက်တွန်းသည်မှာ — "ဒီမှာတော့ အလုပ်တွေ သိပ်မရှိတော့ပါဘူး။ အမြန်သာ သွားပြီး ရှာခဲ့ပါတော့" ဟု ပြောသည်။
ကျန်းလန် က ဆက်ပြောသည်မှာ — "ဖုတ်ကောင် ဗိုင်းရပ်စ်အတွက် ကုသဆေးပါ တီထွင်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲပေါ့။ ဒါဆိုရင် ကုသမှုခံယူတိုင်း သွေးပင်စည်ပန်း ကိုပဲ အမြဲတမ်း အမှီသဟဲပြုနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။ ကုသမှု လာလုပ်တဲ့သူတိုင်းအတွက် ချက်ပြုတ်နည်း လျှို့ဝှက်ချက်ကို အမြဲတမ်း ထုတ်ဖော်ပြသနေရတော့မှာလား" ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းလန် က သဘောတူလျက် "အမေ ပြောတာ မှန်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ကျန့် က ထောက်ခံပြောသည်မှာ — "ငါ့ဇနီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်" ဟု ဆိုပြန်သည်။
သို့သော် သုတေသန ရလဒ်များ ရရှိလာရန်မှာ ပါးစပ်ဖြင့် ပြောသလောက် လွယ်ကူသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းအတွက် အချိန်ကာလ အချို့တော့ သေချာပေါက် လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။ ကျန်းလန် မှာ လက်ရှိတွင် လူအင်အား အရေးတကြီး လိုအပ်နေသဖြင့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ သစ်ဓာတ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ သွေးပင်စည်ပန်း တို့၏ ကြီးထွားမှုကို လှုံ့ဆော်ပေးကာ အရွယ်အစား ပိုကြီးလာအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အပင်တစ်ပင်တည်းကိုပင် အပိုင်းပိုင်းခွဲ၍ ဖုတ်ကောင်အများအပြားကို ကုသရာတွင် အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ကျန်းလန် သည် လက်ရှိတွင် တောင်ပိုင်းမြို့ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုထဲမှ သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို ရွေးချယ်နေပြီး ယဉ်ကျေးတဲ့ ဖုတ်ကောင်များအဖြစ် ဆန္ဒအလျောက် ပြောင်းလဲလိုကြသော ဆွေးမြေ့နေသော ဖုတ်ကောင်များကို ဦးစားပေးထားသည်။ သူ၏ မိဘများ ကိုယ်တိုင် ကုသမှုများ ပေးနိုင်ရန်အတွက် သူ လှုံ့ဆော်ကြီးထွားစေခဲ့သော သွေးပင်စည်ပန်း အစုအဝေး တစ်ခုကို မိဘများထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် ကျုံမြို့သို့ ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကျန်းလန် ၏ ပစ်မှတ်ထားရာ လူနာမည်စာရင်းမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ အဘိုးမုချန်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော သုတေသန လက်ထောက်များပင် ဖြစ်သည်။ လက်ထောက်များ ဖြစ်ကြသည့်အလျောက် ၎င်းတို့မှာ အသုံးဝင်နိုင်စရာ အကြောင်းရှိပေသည်။ ကျန်းလန် က ၎င်းတို့အနေဖြင့် ယဉ်ကျေးတဲ့ ဖုတ်ကောင်များ ဖြစ်လာရန်နှင့် သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရန် ဆန္ဒရှိမရှိကို မေးမြန်းရန် စီစဉ်ထားသည်။ အကယ်၍ မလုပ်ချင်ကြပါက ၎င်းတို့အတွက် သွေးပင်စည်ပန်း ကို အလဟဿ အကုန်ခံမည် မဟုတ်ပေ။
မှတ်သားစရာ တစ်ခုမှာ မူလအခြေစိုက်စခန်းကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးနောက် ယဉ်ကျေးတဲ့ ဖုတ်ကောင်များက ဗဟိုမြို့နှင့် အတွင်းမြို့တို့ကို စတင် စီစဉ်တကျ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ညီအစ်မများနှင့် သွေးလောင်းကောင်တို့က အနောက်ပိုင်းမြို့နှင့် အရှေ့ပိုင်းမြို့တို့ရှိ ဖုတ်ကောင်များကို အသီးသီး ထိန်းချုပ်ကြသော်လည်း ပစ္စည်းများ သယ်ယူပို့ဆောင်ရာတွင် ကူညီပေးခဲ့ကြပြီး အားလုံးနှင့်အတူ တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းများတွင်လည်း ဝင်ရောက် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။
ကျန်းလန် က ညီအစ်မများနှင့် သွေးလောင်းကောင်တို့၏ ရပိုင်ခွင့်များကို အမှန်တကယ်တော့ သိမ်းယူခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် အနောက်ပိုင်းမြို့နှင့် အရှေ့ပိုင်းမြို့တို့ရှိ ဖုတ်ကောင်များကို ဆက်လက် စီမံခန့်ခွဲဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဓိကကျသော လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်သည့်အခါတိုင်းတွင်မူ ကျန်းလန် ကို အကြောင်းကြားရန် လိုအပ်ပေသည်။ သဘာဝကျစွာပင် သူတို့ကို မပြောကြားခဲ့လျှင်တောင်မှ ကျန်းလန် က သိရှိနိုင်ဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။
ကျန်းလန် သည် လင်မြို့ ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပြီး သူ သိရှိလိုသမျှ အရာရာတိုင်းတွင် မသိနိုင်စရာ ဟူ၍ လုံးဝ မရှိပေ။