ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှာကျွန်တော်ဆေးခန်းတစ်ခုဖွင့်ခဲ့တယ်

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Opened a Clinic in the Apocalypse – Chapter 45 | NovelPing

လုံခြုံရေးအရ ဝမ်ချင်လင်က ကျီယုံ အား ကားကို မိုင်တစ်ရာအကွာတွင် ရပ်ထားရန် အစောပိုင်းက ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုလက်ရှိ အခြေအနေများအရမူ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် လုံးဝ မလိုအပ်တော့ပေ။

ဝမ်ချင်လင်၏ အသံသည် ရှောင်ဟန်နှင့် ဆုန်ယိုယွမ်တို့၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ "ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းမှာ ပြဿနာဖြစ်နေတယ်။ ခင်ဗျားတို့ စောင့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး၊ မြို့လယ်ခေါင်ကို တန်းသွားပြီး ဂျင်ရယ်ရဲ့ အမာခံစခန်းကို နှိမ်နင်းလိုက်တော့"

ဝမ်ချင်လင်သည် တောင်ပိုင်းမြို့ပြင်တွင် ကားရပ်ထားရန် ကျီယုံ အား မှာကြားခဲ့ပြီး မြို့တွင်းသို့ လိုက်မလာစေရန် တားမြစ်ထားခဲ့သည်။

ကျီယုံ က ခေါင်းကို ပြူထွက်လာကာ "ကျွန်တော်လည်း ကူလို့ရပါတယ်" ဟု အော်ပြောသည်။

ဝမ်ချင်လင်က "မင်းအတွက် အကောင်းဆုံးအကူအညီက ကားပေါ်မှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်နေတာပဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သေလွန်သူ ရေလှိုင်းကဲ့သို့ များပြားလှသော ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် သာမန်လူသားတစ်ဦး ရောထွေးနေခြင်းကပင် ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲနေပြီဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲဝင်နေစဉ်အတွင်း လူသားတစ်ဦးကို ဂရုစိုက်ပေးရန် အချိန်မရှိပေ။

ကျီယုံ -

ဝမ်ချင်လင် တောင်ပိုင်းမြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဇွန်ဘီတို့၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းကို တိုက်ခိုက်နေကြသော ဇွန်ဘီအားလုံးမှာ ၎င်းတို့၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။ ဝမ်ချင်လင်သည် မြို့ရိုးပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အခြေစိုက်စခန်းကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ရင်ထဲမှ အမျက်ဒေါသမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချင်လင် - "ဟိန်းလေ!!!"

ညီအစ်မနှစ်ဦးနှင့် သွေးဇွန်ဘီတို့သည် ဝမ်ချင်လင်၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သုံးဦးစလုံးမှာ ဖုန်မှုန့်များပေကျံကာ ပုံစံပျက်စီးနေကြသည်။ ၎င်းတို့ပေးထားသည့် ကတိကို တည်စေရန်နှင့် ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းကို ကာကွယ်ပေးရန်အတွက် အတော်လေး အားထုတ်ခဲ့ရသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

သွေးဇွန်ဘီ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး မူလအခြေအနေသို့ပင် ရောက်တော့မည်ဖြစ်သည်။ "ဒီဂျင်ရယ်ကတော့ ရူးသွားပြီ။ ငါတို့ ပြန်ရောက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ မင်းရဲ့အခြေစိုက်စခန်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြီးမားတဲ့ ဇွန်ဘီတပ်ကြီးကို စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ မင်းက သူ့ဘိုးဘေးတွေရဲ့ သင်္ချိုင်းကို သွားတူးခဲ့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့ဇနီးနဲ့ ဖောက်ပြန်ခဲ့တာလား။ မင်းအပေါ် သူ့မှာရှိတဲ့ အမုန်းတရားက တကယ်ကို ကြီးလွန်းပါတယ်!"

ဝမ်ချင်လင်သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် စကင်ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်း ထိခိုက်သေဆုံးမှု အခြေအနေများကို အလုံးစုံ သိရှိသွားခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ မိဘများမှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိကြပေ။ ၎င်းတို့တွင် အဆင့် (၄) တက်ကြွဇွန်ဘီတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး သာမန်ဇွန်ဘီများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အလွန်တရာ စွမ်းဆောင်နိုင်ကြပေသည်။

ဂျင်ရယ်၏ အမိန့်ပေးမှုကို ဝမ်ချင်လင်က ဟန့်တားလိုက်သဖြင့် ၎င်းမှာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

အမျက်ဒေါသထွက်နေသော ဝမ်ချင်လင်သည် ဂျင်ရယ်နှင့် အဆင့်အတန်းတူညီသည့် ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဂျင်ရယ်အတွက်မူ මෙය သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ အကြီးမားဆုံးသော စိန်ခေါ်မှုပင်တည်း!

ဂျင်ရယ်က ထပ်မံဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ဖိနှိပ်ခံထားရသော ဇွန်ဘီအားလုံးမှာ ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂျင်ရယ်သည် ဝမ်ချင်လင်ရှိရာသို့ ဦးတည်ကာ တက်ကြွဇွန်ဘီများပါဝင်သော ကြီးမားသည့် တပ်ဖွဲ့ကြီးကို စေလွှတ်လိုက်သည်။

ဂျင်ရယ်၏ ပစ်မှတ်မှာ သူကိုယ်တိုင်ပင်ဖြစ်ပြီး တက်ကြွဇွန်ဘီများသည် အခြေစိုက်စခန်းကို ဖျက်ဆီးခွင့်မပြုနိုင်ကြောင်း ဝမ်ချင်လင် ကောင်းစွာ သိထားသည်။

ဝမ်ချင်လင်သည် မြို့ရိုးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး လင်မြို့ ၏ မြို့လယ်ခေါင်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ခဲ့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တက်ကြွဇွန်ဘီ အများအပြားနှင့် ကြုံတွေ့ရသော်လည်း ဝမ်ချင်လင်သည် ၎င်းတို့ကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ခေါင်းဖြတ်သတ်ဖြတ်ကာ မြို့လယ်ခေါင်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချီတက်သွားခဲ့သည်။ မည်သည့်တက်ကြွဇွန်ဘီကမျှ သူ့ခြေလှမ်းများကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ!

ဂျင်ရယ်သည် ကြောက်တတ်သော လိပ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချင်လင်က ၎င်းကို အပြင်သို့ ထွက်လာစေရန် ဖော်ထုတ်ရပေမည်!

ဂျင်ရယ်၏ ဟိန်းသံမှာ ပိုမိုနီးကပ်လာပြီး တက်ကြွဇွန်ဘီများ၏ အရေအတွက်မှာလည်း တိုးပွားလာသည်။ ဝမ်ချင်လင်သည် ဂျင်ရယ်ရှိရာနေရာနှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဝမ်ချင်လင် ဖြတ်သန်းသွားလေရာရာ၌ နွယ်ပင် நரகကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ တက်ကြွဇွန်ဘီများမှာ နွယ်ပင်များပေါ်တွင် တွဲလောင်းခိုလျက် ရှိနေကြသည်။ ဝမ်ချင်လင် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ချင်လင်သည် ဟိန်းသံတစ်သံကို လွှတ်လိုက်ရာ ဂျင်ရယ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိသော သာမန်ဇွန်ဘီများနှင့် အချို့သော တက်ကြွဇွန်ဘီများမှာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်လာကြသည်။ သာမန်ဇွန်ဘီများနှင့် တက်ကြွဇွန်ဘီတို့သည် အချင်းချင်း စတင်တိုက်ခိုက်ကြသဖြင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ရဟတ်ယာဉ်တစ်စင်းသည် အထက်ကောင်းကင်ယံမှ ပျံသန်းလာရာ ဝမ်ချင်လင်က အမြန်ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ စက်သေနတ်ကျည်ဆံများမှာ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျရောက်လာကာ တက်ကြွဇွန်ဘီများနှင့် သာမန်ဇွန်ဘီများပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လဲကျသွားကြသည်။

ရဟတ်ယာဉ်သည် မြို့လယ်ခေါင်အထက်တွင် ဝဲပျံနေပြီး စက်သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်ခြင်းနှင့် ဗုံးကြဲခြင်းများကို ပြုလုပ်လျက်ရှိသည်။ တစ်မြို့လုံး၏ မြို့လယ်ခေါင်မှာ မီးဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော နரகပြင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မမြင်ရသေးသော တက်ကြွဇွန်ဘီ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ဤအဖြစ်အပျက်သည် ပိတုန်းအုံကို တုတ်နှင့်ထိုးမိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေကာ များပြားလှသော တက်ကြွဇွန်ဘီများ၏ အရေအတွက်ကြောင့် ဝမ်ချင်လင်ပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

တက်ကြွဇွန်ဘီများသည် လူသားများအတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး အခွင့်အရေးသာသည်နှင့် ရှောင်ဟန်သည် တွေ့သမျှကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟန်နှင့် ဆုန်ယိုယွမ်တို့သည် ထူထပ်လှသော တက်ကြွဇွန်ဘီအုပ်ကြားတွင် ဂျင်ရယ်၏ အရိပ်အယောင်ကို ရှာဖွေနေကြသည်။ စက်သေနတ်ကျည်ဆံများနှင့် ဗုံးများမှာ အကန့်အသတ်သာရှိသဖြင့် အမြင့်ဆုံး မီးအားကို အဆင့် (၈) တက်ကြွဂျင်ရယ်အတွက်သာ ချန်ထားရပေမည်။

ဟိန်းလေ!!!

လင်မြို့ ၏ မြို့လယ်ခေါင်မှနေ၍ အခြားဇွန်ဘီများနှင့် မတူကွဲပြားသော ဟိန်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂျင်ရယ် ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြောင်း ဝမ်ချင်လင် သိလိုက်သည်။

ဝမ်ချင်လင်သည် ဂျင်ရယ်ရှိရာ နေရာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားလိုက်ပြီး ရှောင်ဟန်နှင့် ဆုန်ယိုယွမ်တို့လည်း ပစ်မှတ်ကို တွေ့ရှိသွားပုံရသည်။ ၎င်းတို့သည် အနိမ့်ပိုင်းသို့ ပျံသန်းဆင်းသက်လာကာ ပစ်ခတ်ဗုံးကြဲမှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။ လင်မြို့ ၏ မြို့လယ်ခေါင်မှာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်မျှ ကပ်ဝံ့ခြင်းမရှိတော့ဘဲ လေဟာနယ်ဇုန်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များအလယ်မှ အရပ်ရှည်ရှည် လူသားပုံစံကောင်တစ်ကောင်သည် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး ရဟတ်ယာဉ်ဆီသို့ ခုန်အုပ်လာသည်။

"သတိထား!" ဟု ဝမ်ချင်လင်က သတိပေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဟန်သည် လာရောက်တိုက်ခိုက်သည့် အရပ်ရှည်ရှည်ပုံစံကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်ရှိနေသေးသော စက်သေနတ်ကျည်ဆံများနှင့် ဗုံးများကို ၎င်းအပေါ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ အရပ်ရှည်ရှည်ပုံစံမှာ ပေါက်ကွဲမှုအတွင်း ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းသွားပြီး ရဟတ်ယာဉ်သည် အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးစေရန် အမြန်ဆုံး အထက်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်ဟန်နှင့် ဆုန်ယိုယွမ် နှစ်ဦးစလုံးက ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဂျင်ရယ် လုံးဝပျက်စီးသွားပြီဟု တွေးထင်လိုက်ကြသည်။ ဤမျှပြင်းထန်ပြီး ရွေးချယ်မှုမရှိသော မီးအားအောက်တွင် မည်သည့် သေလူဇွန်ဘီမှ အသက်မရှင်နိုင်ပေ။ သံမဏိချောင်းပင်လျှင် အရည်ပျော်သွားလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ရှောင်ဟန်နှင့် ဆုန်ယိုယွမ်တို့ စိတ်အေးလက်အေး မဖြစ်လိုက်ရသေးမီမှာပင် ရှောင်ဟန်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ဖခင်ဖြစ်သူက မိခင်ဖြစ်သူအား လက်နက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို မြင်ယောင်လာသည်။ သူသည် လေယာဉ်ကို မောင်းနှင်နေရသည်ကိုပင် မေ့သွားခဲ့ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ရူးသွပ်သော လုပ်ရပ်များကိုသာ တားဆီးချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်—

ရှောင်ဟန်၏ အတွေးများမှာ ဂျင်ရယ်ကြောင့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး အနာကျင်ရဆုံးနှင့် အလိုချင်ဆုံးသော ထိုအချိန်လေးအတွင်း၌ ပိတ်မိနေခဲ့သည်။ ဝမ်ချင်လင်နှင့် ဆုန်ယိုယွမ်တို့ မည်မျှပင် အော်ဟစ်နေပါစေ ဂျင်ရယ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုမှ သူ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ရဟတ်ယာဉ်သည် ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြစ်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျက်ကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဇွန်ဘီများ အလုအယက် စုပြုံရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အမြင့်မှာ ဆက်လက်တက်လာကာ ဇွန်ဘီများပုံထားသည့်ပုံစံဖြင့် ကြီးမားလှသော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်!

ဂျင်ရယ်သည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်လက်ဖြင့် အဆင့် (၅) တက်ကြွဇွန်ဘီ "အလောင်းတောင်" တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်းပင်တည်း!

ကြီးမားလှသော အမည်းရောင်ပုံရိပ်ကြီးသည် လင်မြို့ ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်တည်နေသည်။ အပြင်ဘက်တွင်ရှိနေသော ကျီယုံ မှာ သူ မြင်နေရသည်များကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ ဘာကို မြင်လိုက်ရတာလဲ။

ဧရာမကောင်ကြီးတစ်ကောင်?!

အလောင်းတောင်ကြီးသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဇွန်ဘီများနှင့် ရောယှက်နေသည့် ကြီးမားသော လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ ဆင်းသက်လာနေသော ရဟတ်ယာဉ်ဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ရှောင်ဟန်!!!"

ဝမ်ချင်လင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်မှနေ၍ ထူထဲခိုင်မာသော နွယ်ပင်ကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ စုစည်းကာ အနည်းရောင်စပါးအုံးမြွေကဲ့သို့ ဧရာမနွယ်ပင်ကြီးအဖြစ်သို့ လိမ်ယှက်သွားကာ မြေပြင်မှနေ၍ ကောင်းကင်သို့ ပစ်ထွက်သွားပြီး ဆင်းသက်လာသော လက်ကြီးဆီသို့ ဝင်ရောက်တားဆီးကာ ရဟတ်ယာဉ်ကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်!

ရှောင်ဟန်သည် အရှုပ်အထွေးထဲတွင် ပိတ်မိနေခဲ့ကာ ဖခင်ဖြစ်သူအား အကြိမ်ကြိမ်တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း အမြဲတမ်း အရာမထင်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူသည် နာကျင်မှု၊ မုန်းတီးမှုနှင့် မကျေနပ်ချက်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များ အကြပ်အတည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် အချိန်တွင် ကျီယုံ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျီယုံဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။

ရှောင်ဟန်သည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားမရဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ထိုးကိုက်နာကျင်လာပြီး ပြင်းထန်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် ရှောင်ဟန်တစ်ယောက် အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာခဲ့သည်။ သူ ကျီယုံကို မှတ်မိသည်။ သူ ဤလူကို မှတ်မိသင့်သည်။ ဤလူသည် သူ့အတွက်ရော လူသားမျိုးနွယ်အတွက်ပါ အလွန်အမင်း အရေးပါပြီး အခရာကျသူ ဖြစ်သည်။ သူ ဤလူကို သတိရရပေမည်—

ရှောင်ဟန်! ငါက ဇွန်ဘီတပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ပြီး လူသားအခြေစိုက်စခန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်! ကျီယုံသည် ရှောင်ဟန် အਭေဆုံးအရာကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သူ၏ အသေအပျောက်များသော လက်နက်ကို ကိုင်စွဲထားလိုက်သည်။ ဤအရာကသာ သူ့ကို အသိပြန်ဝင်လာအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုလျှင်တော့ သူနှင့်ပတ်သက်ပြီး လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပြီဖြစ်ကာ သူ့ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရုံသာ ရှိတော့ပေမည်။

ရှောင်ဟန်သည် ရုတ်တရက် အသိဝင်လာကာ ဂျင်ရယ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ သူ့သတိကို အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ရှောင်ဟန်၏ ဦးခေါင်းမှာ အလွန်အမင်း ထိုးကိုက်နာကျင်လာပြီး အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးလာခဲ့သည်။ သူ၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားလှသော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းလာသည်ကို ဝေဝါးစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် လေယာဉ်၏ ပျံသန်းသည့် လမ်းကြောင်းကို အရေးတကြီး ချိန်ညှိလိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ရဟတ်ယာဉ်သည် အလောင်းတောင်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ကလေးကစားစရာအရုပ်လေးတစ်ရုပ်ကဲ့သို့ သေးငယ်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျီယုံ၏ ဧရာမနွယ်ပင်ကြီးသည် အမီလိုက်လာပြီး အလောင်းတောင်ကြီး၏ လက်မောင်းကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ ကြီးမားလှသော လက်ကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားပြီး ဇွန်ဘီများမှာ မိုးရွာသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်မှ အမည်းရောင်နွယ်ပင်များသည် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အဟုန်ဖြင့် ယှက်နွယ်ကာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာကြသည်။ အဆောက်အအုံနှစ်ခု၏ အကူအညီဖြင့် ၎င်းတို့သည် ပြုတ်ကျလာသော ရဟတ်ယာဉ်ကို ဖမ်းဆီးထိန်းချုပ်လိုက်ကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ဇွန်ဘီများသည် လတ်ဆတ်သော အသားကို စားသုံးရန် ရမ္မက်ပြင်းပြစွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ရဟတ်ယာဉ်မှာ ကယ်တင်ခံလိုက်ရပြီး ကျဆင်းသည့်ဒဏ်ကြောင့် အပိုင်းပိုင်းကွဲအက်သွားခြင်း မရှိပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ကျီယုံတွင် ကယ်တင်ရန် အချိန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ဘဲ ရဟတ်ယာဉ်သည် လေထဲတွင်ပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သည်။

အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာသော ပုံစံကောင်သည် ရဟတ်ယာဉ်ဆီသို့ ခုန်ထွက်လာခဲ့ရာ ကျီယုံလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ အလောင်းတောင်၏ တစ်ချက်တို့ထိမှုကြောင့် ရဟတ်ယာဉ်မှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး လေယာဉ်အဖွဲ့သားနှစ်ဦးမှာ အလွန်ပါးလွှာသော သတ္တုပြားတစ်ချပ်သာ ခြားထားတော့ကာ လုံးဝ အကာအကွယ်မဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဆုန်ယိုယွမ်မှာ လူသားမဟုတ်သဖြင့် ဇွန်ဘီတို့က သူ့ကို စိတ်မဝင်စားကြပေ။ သို့သော် ရှောင်ဟန်ကမူ ကွာခြားသည်။ သူသည် လူသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး စွမ်းအင်ပိုင်ရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သောကြောင့် ဇွန်ဘီများအတွက် စားကောင်းသောက်ဖွယ်ရာ အကောင်းစားကြီး ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ အဆင့် (၈) အထိ တက်ကြွလာသော ဂျင်ရယ်ပင်လျှင် လူသားစွမ်းအင်ပိုင်ရှင်၏ အသားနှင့် သេချာပေါက် စားချင်နေမည်ဖြစ်သည်။

ကျီယုံ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ရှောင်ဟန်တစ်ကိုယ်လုံး သွေးတို့ဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး ၅ မီတာခန့် မြင့်မားကာ အသားမည်းမည်းနှင့် ကြွက်သားအပြည့်ပါသော ဧရာမကောင်ကြီးတစ်ကောင်နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှောင်ဟန်၏ ရှည်လျားသော ဓားချက်သည် ဧရာမကောင်ကြီးကို သွားရောက်ထိမှန်သော်လည်း သတ္တုချင်း တိုက်မိသည့်အသံကဲ့သို့ပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သာမန်အရေပြားမဟုတ်ဘဲ သံမဏိချောင်းကဲ့သို့ მაგမာဆန်နေခြင်းပင်တည်း။

ရှည်လျားသောဓားမှာ ထိရောက်မှု မရှိတော့သဖြင့် ရှောင်ဟန်သည် လက်နက်ကို အမြန်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူသည် ကျည်ဆန်များကို တရစပ် ပစ်ခတ်လိုက်သော်လည်း အားလုံး လွှင့်စင်သွားခဲ့ကြသည်။

အသားမည်းမည်းနှင့် ဧရာမကောင်ကြီး၊ သို့မဟုတ် ဂျင်ရယ်သည် မယုံနိုင်လောက်သော အဟုန်ဖြင့် ရှောင်ဟန်ဆီသို့ ခုန်အုပ်လာသည်။ ရှောင်ဟန်သည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဂျင်ရယ် စောင့်ဆိုင်းနေသည့်နေရာတွင်မှ ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဧရာမကောင်ကြီး၏ အမည်းရောင်လက်ကြီးက ရှောင်ဟန်ကို ဆွဲကိုင်ကာ မြှောက်ချီလိုက်ပြီး ၎င်း၏ပါးစပ်ထဲတွင် ညှပ်ကြေမွစေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ကျီယုံ၏ အနက်ရောင် ကျောင်းသားအိမ်လေးများမှာ တစ်ရှိန်ချင်း သွေးနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဧရာမနွယ်ပင်ကြီးသည် လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဂျင်ရယ်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ဂျင်ရယ်သည် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်ကာ ရှောင်ဖယ်လိုက်ပြီး ကျီယုံသည် ဧရာမအသားမည်းကောင်ကြီးဆီသို့ အမြင့်မှနေ၍ ခုန်ဆင်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဧရာမကောင်ကြီးက သူ၏ကောင်ကို ကျီယုံဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ ကျီယုံသည် လေထဲတွင် လည်ပတ်ကာ ပစ်ချခံရသော ရှောင်ဟန်ကို ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး ကြီးမားသော နွယ်ပင်ပိုက်ကွန်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ရှောင်ဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အရိုးများ အစစအရာရာ ကျိုးကြေနေပြီး အတွင်းကဇာတ်များလည်း ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးနေသည်။ သူ့လည်ပင်း၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် အသားစတစ်စ ဖြတ်ထွက်နေပြီး ပါးစပ်နှင့် ဒဏ်ရာများမှ လတ်ဆတ်နီမြန်းသော သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသည်။ ရှောင်ဟန်၏ သတိမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ကျီယုံ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။ ထိုစင်ကြယ်သော သွေးနီရောင်မျက်လုံးများနှင့် ယှဉ်နိုင်မည့် သွေးဇွန်ဘီအဆင့် မည်သည်မျှ မရှိပေ။

ရှောင်ဟန်သည် သူ ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်ရတော့မည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ အားတင်းကာ ပြောလိုက်သည်မှာ — "လူသားတွေကို... အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုပေးပါ..."

ရှောင်ဟန် စကားတစ်ခွန်းချင်းစီ ပြောဆိုတိုင်း သူ၏ပါးစပ်ထဲမှ သွေးများ အမြောက်အမြား လျှံထွက်လာပြီး နွယ်ပင်ပိုက်ကွန်မှတစ်ဆင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ စီးကျကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဇွန်ဘီများကို ရူးသွပ်သွားစေခဲ့သည်။

"ပိတ်စမ်း! သေပြီးသားကောင်တွေက ငါနဲ့ စကားစမြည်ပြောဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး!" ဟု ကျီယုံက အမျက်တကြီး ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။

ကျီယုံ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် စက်ဝိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ရှောင်ဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖိကပ်လိုက်ရာ မည်မျှပင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာဖြစ်စေ အားလုံးကို အပြည့်အဝ ကုသပေးလိုက်သည်။

ကျီယုံသည် သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ကို ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ရှောင်ဟန်၏ ဘေးတွင် ချထားပေးလိုက်သည်။ ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် ဘောလုံးအရွယ်အစားရှိ သွေးပန်းပွင့်တစ်ပွင့် ပါရှိသည်။ သူသည် ရှောင်ဟန်ကို သူ့ကိုယ်သူ ကုသခွင့်ပေးလိုက်သည်။

ကျောပိုးအိတ်ကို ချလိုက်သည်နှင့် ကျီယုံမှာ ဂျင်ရယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်သည် ဇွန်ဘီအုပ်ထဲသို့ လိမ့်ဝင်သွားကြပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာသည်။ ကျီယုံသည် အင်အားရော အရွယ်အစားပါ ဂျင်ရယ်နှင့် ယှဉ်လျှင် လုံးဝ မမီပေ။ ကျီယုံသည် ဂျင်ရယ်၏ ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ သစ်သားဆူးချွန်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ဂျင်ရယ်ကို အပြင်းအထန် ချိန်ရွယ်တိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း ဂျင်ရယ်၏ အမည်းရောင်ရင်ဘတ်ကို ဝင်ဆောင့်မိသည်နှင့် အားလုံး ကျိုးကြေသွားကြသည်။

သစ်သားဆူးချွန်များကပင် ဂျင်ရယ်၏ အမည်းရောင်အရေပြားကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပေ!

ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းဖြင့် မအောင်မြင်ပါက နူးညံ့သော နည်းလမ်းကို သုံးရမည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် အသစ်ဖြစ်ပေါ်လာသော နွယ်ပင်များသည် နူးညံ့ပျော့ပျောင်းလာကာ ဂျင်ရယ်ကို ရစ်ပတ်ပြီး နောက်သို့ ဆွဲငင်လိုက်ကြသည်။ ဂျင်ရယ် လွတ်မြောက်သွားတိုင်း နွယ်ပင်အသစ်များက ချက်ချင်းပြန်လည် ရစ်ပတ်ကြသဖြင့် ကပ်စေးစေး သကြားလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲသွားခဲ့သည်။

ဂျင်ရယ်မှာ စိတ်တိုလာပြီး ကျီယုံကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက် ၎င်း၏ အဆင့်အာဏာကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤနည်းလမ်းသည် ဤလူနှင့်ပတ်သက်လာလျှင် တစ်ခါမျှ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ဖူးပေ။ ၎င်းသည် ထူထပ်များပြားလှသော ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကိုသာ ထိန်းချုပ်ကာ ကျီယုံဆီသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်စေနိုင်ခဲ့သည်။ အလောင်းတောင်၏ ကြီးမားသောလက်ကြီးများသည် မြေပြင်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရိုက်ခတ်သဖြင့် မြေပြင်များ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ လေထဲရှိ ကြီးမားသော နွယ်ပင်ကြီးများသည် အလောင်းတောင်၏ အသစ်စုစည်းထားသော လက်များကို ထိုးဖောက်သွားပြီးနောက် ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ရစ်ပတ်ကာ တင်းကျပ်စွာ တင်းလိုက်ပြီး ဖြတ်တောက် ပစ်လိုက်ကြသည်။

အလောင်းတောင်ကြီး ပြိုကျသွားပြီး ကျီယုံသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ဂျင်ရယ်သည် ရစ်ပတ်ထားသော နွယ်ပင်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ကျီယုံဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ခုန်အုပ်လာကာ အခြားဇွန်ဘီ ကျွန်ရင်းများစွာနှင့်အတူ သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ကြသည်။ ဂျင်ရယ်၏ လက်သီးချက်တိုင်းသည် ကျီယုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အသားစများကို ကွဲကြေစေပြီး ရမ္မက်ပြင်းပြနေသော ဇွန်ဘီကျွန်ရင်းများက သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းစားသုံးကြသည်။ အများအားဖြင့် ဇွန်ဘီကျွန်ရင်းတစ်ကောင်က တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်သည်နှင့် ပေါက်ကွဲကာ သေဆုံးသွားကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ ပေါက်ကွဲသွားကြသော်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော ဇွန်ဘီကျွန်ရင်းများ ဆက်လက်ရောက်ရှိလာကြသဖြင့် ကျီယုံတစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် မြေပြင်များ ပြိုကျသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အမည်းရောင်နွယ်ပင်များသည် ရူးသွပ်စွာ ကြီးထွားလာကာ ဇွန်ဘီအားလုံးကို လှራိုက်သုတ်သင်ပစ်လိုက်ကြသည်။ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲနေသော ကျီယုံသည် နွယ်ပင်များပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အရိုးများနှင့် အတွင်းကဇာတ်များ ပေါ်ထွက်နေပြီး သွေးများ မိုးရွာသကဲ့သို့ စီးကျနေသည်။ သူသည် ဟိန်းသံကြီးတစ်သံကို လွှတ်လိုက်သည်။

ဤဟိန်းသံသည် လင်မြို့ တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ ဇွန်ဘီအားလုံးအပေါ်ထားရှိသော ဂျင်ရယ်၏ အုပ်ချုပ်မှု အာဏာပိုင်စွမ်းအားကို ကျီယုံက ချက်ချင်းပင် လုယူသိမ်းပိုက်လိုက်ပြီး စိတ်အလိုရှိရာ တစ်ချက်တွေးလိုက်ရုံဖြင့် ဇွန်ဘီအားလုံးသည် ဂျင်ရယ်ဆီသို့ အလုအယက် စုပြုံပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ဂျင်ရယ်ကလည်း ဇွန်ဘီအားလုံးကို အမိန့်ပေးနိုင်သည့် ၎င်း၏စွမ်းအားကို ဖော်ထုတ်ကာ ကျီယုံ နှင့် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်လေသည်။

ကျီယုံ မှာ ပြင်းထန်သော ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဤသည်မှာ သူ ဇွန်ဘီဖြစ်လာပြီးနောက်ပိုင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှတွင် အဆိုးရွားဆုံး ဒဏ်ရာရရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူက ဟိန်းဟောက်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး ဂျင်ရယ်ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် ကြိုးပမ်းတော့သည်။ သို့သော် ဂျင်ရယ်က ကျီယုံ ကို ကိုက်စားရလောက်အောင် မိုက်မဲမနေပေ။ ကျီယုံ ကို ကိုက်၍မရဘဲ သတ်ရုံသာ သတ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ၎င်း၏ မျိုးဗီဇအသိက ညွှန်ပြနေသည်။ ထိုသူနှစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

ဂျင်ရယ်၏ ကြွက်သားတင်းတင်းမာမာတို့က ကျည်ဆန်များကို လွှဲဖယ်ပစ်နိုင်ပြီး ၎င်း၏ အမည်းရောင်အရေပြားက ဓားသွားများကို ခုခံကာကွယ်နိုင်သည်။ စက်သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်မှုများနှင့် ဗုံးပေါက်ကွဲမှုများအောက်တွင်ပင် ၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ တစ်ဖက်တွင်မူ ကျီယုံ ၌ အနည်းငယ်ထိရုံဖြင့် သွေးထွက်လွယ်သည့် နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော အရေပြားနှင့် အသားစများ ရှိနေသည်။ သူ၏ ပျက်စီးလွယ်သော ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တောင့်ခံနိုင်စွမ်းတွင် လူသားတစ်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်၍မရပေ။

ဂျင်ရယ်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် ကျီယုံ ၏ လက်တစ်ဖက် ကျိုးကြေသွားပြီး ကန်ချက်တစ်ခုကြောင့် သူ၏ ကိုယ်တစ်ခြမ်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။ ကျီယုံ မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်ကျသွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိနေပြီး သွေးများ အထိန်းအကွပ်မရှိ စီးကျနေသည်။ သူ၏ သွေးနီရောင်မျက်လုံးများမှာ အမည်းရောင်သို့ ပြန်ပြောင်းသွားကာ အာရုံစိုက်မှု တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သာမန်ဇွန်ဘီတို့၏ မီးခိုးရောင်မျက်လုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်လုံးများ လုံးဝ ပိတ်သွားလေသည်။

ဂျင်ရယ်က အောင်ပွဲခံဟိန်းသံကို လွှတ်လိုက်၏။

အောက်ဘက်ရှိ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကလည်း ဂျင်ရယ်၏ အောင်ပွဲကို ဂုဏ်ပြုသည့်အနေဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟိန်းသံပေးကြသည်။

ရှောင်ဟန်မှာ နွယ်ပင်များဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော ကြီးမားသည့် ပိုက်ကွန်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း အဖြစ်အပျက်မှန်သမျှကို တားဆီးမရနိုင်ဘဲ ငေးကြည့်နေရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကျိုးကြေနေသဖြင့် မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။ ကျီယုံ ၏ ဒဏ်ရာကုသပေးမှုမှာ ဆက်လက်ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ကျီယုံ ၏ ခန္ဓာကိုယ် အလွန်အမင်း ပျက်စီးသွားသည်ကို ရှောင်ဟန်က အဝေးမှနေ၍သာ ကြည့်နေနိုင်ခဲ့သည်။ သူ့လက်ေချာင်းများနှင့် ခြေချားများမှာ မရှိတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ပြတ်တောက်ကာ အခေါင်းပွကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ သူ၏သွေးများမှာလည်း လုံးဝ ကုန်ခမ်းောက်အောင် စီးထွက်ခြောက်သွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျီယုံ ၏ သွေးများ မြေကြီးထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားရာမှ သွေးကြောင်သော ရေပန်းပွင့်ငယ်များ အမြောက်အများ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏သွေးများကို စုပ်ယူကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာကြသည်။ မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့က ကျီယုံ ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားစေတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ရှောင်ဟန်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ တင်းမာနေသော သူ၏ အာရုံကြောများ ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားပြီး ကွဲအက်နေသော အက်ကြောင်းများမှတစ်ဆင့် တစ်ခါမျှ ခံစားခွင့်မပေးဘဲ သီးသန့်ပိတ်လှောင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည့် ဖုံးကွယ်ထားသော ခံစားချက်များမှာ တောဥယျာဉ်ထဲက မြက်ရိုင်းများကဲ့သို့ စိမ့်ထွက်လာကာ သူ၏အသားစ တစ်လက်မချင်းစီကို စားသုံးဖျက်ဆီးပစ်တော့သည်။

ကျီယုံ တစ်နေ့နေ့တွင် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မတွေးဖူးခဲ့သလို ဤမျှ ရစရာမရှိအောင် ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် သေဆုံးလိမ့်မည်ဟုလည်း မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူက အလွန်တရာ သန်မာပါလျက်နှင့် ဆက်လက် သေဆုံးခဲ့ရပြီး အဆင့် (၈) အဆင့်မြှင့်ဇွန်ဘီ ဂျင်ရယ်၏ လက်ချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ရလေပြီ။

ကျီယုံ မျက်စိရှေ့တွင် သေဆုံးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရခြင်းက သည်းခံနိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု ရှောင်ဟန် လုံးဝ မမျှော်လင့်ခဲ့ဖူးပေ။ သူက ကျီယုံ သေဆုံးသွားသည်ကို မလိုလားပါ၊ ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုးဖြင့် သေဆုံးသွားသည်ကို သူ မလိုချင်ပါ။ ကျီယုံ ဆိုသည်မှာ သူ၏ အလင်းရောင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ပင် ဖြစ်သည်! ဤကဲ့သို့သော သနားစရာကောင်းသည့် ပုံစံဖြင့် သူ ဘယ်လိုလုပ် သေဆုံးရမည်နည်း။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါပေ!

ရှောင်ဟန်သည် အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်ခံထားရသည့် ဟိန်းသံကို လွှတ်လိုက်ကာ သူ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော အလားအလာအားလုံးကို ထုတ်ဖော်ကာ သူ၏ ချုပ်နှောင်ခံထားရမှုများကို ဖောက်ထွက်လိုက်တော့သည်!

ရပ်တန့်နေခဲ့သော သူ၏ စွမ်းအားအဆင့်မှာ လျော့ရဲလာပြီးနောက် ပိုးဖလံ၏ အတောင်ပံများကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားခဲ့သည် — စွမ်းအားအဆင့် စီ (C) သို့ ရောက်ရှိသွားပြီတည်း!

ရှောင်ဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မလှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း သူ၏ လက်ချာင်းများကို ကွေးယမ်းကာ ဂျင်ရယ်ဆီသို့ အမြင်အာရုံဖြင့် မမြင်နိုင်သော အာကာသဓားသွားများကို လွှတ်တင်လိုက်လေသည်!

အာကာသဓားသွားများမှာ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိ၊ အရောင်အသွေးမရှိဘဲ အရိပ်အယောင်မပြဘဲ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ သာမန်ဇွန်ဘီများ ထိမိသည်နှင့် ၎င်းတို့၏ ခေါင်းများမှာ ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားကြသည်။ အဆင့်မြှင့်ဇွန်ဘီများဆိုလျှင် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားကြသည်။ ဂျင်ရယ်ပင်လျှင် ထိုဓားသွားများနှင့် ထိမိသောအခါ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

မည်သူကမျှ ၎င်းကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေနိုင်စွမ်း မရှိဟု ဂျင်ရယ်က အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ခေါင်းကို ငုံ့ကာ ရင်ဘတ်ရှိ ဒဏ်ရာကို ကြည့်လိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် ဒဏ်ရာရရှိထားကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းက အမျက်တကြီး ဟိန်းသံပေးကာ ရှောင်ဟန်ရှိရာသို့ ခုန်အုပ်လာလေသည်။

ရှောင်ဟန်က လက်ချာင်းများကို ဆက်လက် ခြွေယမ်းကာ မမြင်နိုင်သော အာကာသဓားသွားများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လွှတ်တင်နေခဲ့သည်။

အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်စမ်း! အားလုံး သေကြေပျက်စီးကြစမ်း!

ကျီယုံ သာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဆိုလျှင် ဤသူတွေကရော အဘယ်ကြောင့် အသက်ရှင်နေကြဦးမည်နည်း။

ဂျင်ရယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာအချို့ ထပ်မံရရှိသွားခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် ၎င်းသည် ရပ်တန့်သွားကာ ကျီယုံ ရှိရာနေရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်ဟန်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးမှာ အစုလိုက်အပြုံ လဲကျပျက်စီးနေကြပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ အာကာသဓားသွားများကြောင့် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အကြည့်များကို ကျီယုံ ဆီသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ရာ စုတ်ပြဲနေသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ရှောင်ဟန်၏ ရှေ့မှ အဖြစ်အပျက်မှာ စွန့်ပစ်စက်ရုံအပြင်ဘက်ရှိ ဇွန်ဘီများ၏ အလောင်းများကို သူ အမှတ်ရစေခဲ့သည်။

ဇွန်ဘီများ သေဆုံးခြင်း ရပ်တန့်သွားသောအခါ ကျီယုံ က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းသံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် အဆင့်မြှင့်ဇွန်ဘီများ ဖြစ်စေ၊ သာမန်ဇွန်ဘီများ ဖြစ်စေ ကျီယုံ ၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် နာခံမှုရှိရှိဖြင့် ငုံ့ခံကြရတော့သည်။

ပြန်လည်စုစည်းထားသည့် အလောင်းတောင်ကြီးမှာ ပြိုပျောက်သွားပြီး ဇွန်ဘီတို့သည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ကွဲထွက်ကာ ရေစီးသန်သကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျလာကြကာ နာခံတတ်သည့် ဇွန်ဘီများအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ရှောင်ဟန်ပင်လျှင် လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဖြူစင်သွားကာ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းများ ယာယီ ကင်းမဲ့သွားခဲ့ရသည်။ ကျီယုံ ၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို၍ အားကောင်းလာခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိလိုက်သည်။

ကျီယုံ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ သွေးနီရောင်မျက်လုံးများ ပြန်လည်ပေါ်လာကာ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ဂျင်ရယ်ဆီသို့ ခုန်အုပ်သွားတော့သည်။

ဒဏ်ရာကိုသာ အမြန်ဆုံး ကုသပြီး အခြေစိုက်စခန်းကို အရင်ပြန်နှင့်တော့၊ ဒီမှာ ဆက်မနေနဲ့။

ဤစကားများသည် ကျီယုံ က ရှောင်ဟန်၏ နားထဲတွင် မှာကြားခဲ့သည့် စကားများပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဂျင်ရယ်သည်လည်း ကျီယုံ ရုတ်တရက် သေဟန်ဆောင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။ အစပိုင်းတွင် ၎င်းမှာ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားကာ ကျီယုံ ၏ ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို လိမ်ချိုးခံရမည့် အချိန်အဆရောက်မှသာ ဂျင်ရယ်က ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းကိုယ်တိုင်က စစ်မှန်သော အစိုးရသူဖြစ်လျက်နှင့် ဤကဲ့သို့သော ကောင်ငယ်လေး၏ ရိုက်နှက်မှုကို ဘယ်လိုလုပ် ခံရမည်နည်း။

ဂျင်ရယ်က ကျီယုံ ကို လှန်ချလိုက်ပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ပါတော့သည်။ အလောင်းတောင်ကြီးမှာ ထပ်မံစုစည်းကာ အထပ်လိုက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကျီယုံ ၏ ဧရာမနွယ်ပင်ကြီးများလည်း လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာကြသည်။ စွမ်းအားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြရာတွင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် အလောင်းတောင်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို လိုအပ်မည်မဟုတ်ပေ။ အလောင်းတောင်ကို ဧရာမနွယ်ပင်များက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းစေပြီး ကျီယုံ ကမူ သူ့အား တစ်ကြိမ် သတ်ဖူးခဲ့သည့် ဂျင်ရယ်ဆိုသည့် ခွေးကောင်ကို သတ်ဖြတ်ရန်သာ အာရုံစိုက်ထားလိုက်သည်။

စူပါစွမ်းအားရှိသော ဇွန်ဘီဘုရင် နှစ်ကောင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ ဂျင်ရယ်က ကျီယုံ ကို မြှောက်ချီကာ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးပမ်းသော်လည်း ကျီယုံ က ဂျင်ရယ်၏ ခေါင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆွဲကိုင်ထားလိုက်ပြီး — "မင်းသာ ငါ့ကို ဆွဲဖြဲရဲရင်၊ မင်းခေါင်းကို ငါ လိမ်ဖြဲပစ်မယ်!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဘော့စ်အဆင့် ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်မှာ ကလေးငယ်များ ရန်ဖြစ်သကဲ့သို့ လူးလိမ့်ကာ လက်သီးချက်များ၊ ကန်ချက်များ အပြန်အလှန် လဲလှယ်နေကြသည်။ ဂျင်ရယ်က ကျီယုံ ပေါက်ကွဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် မကိုက်ရဲဘဲ၊ ကျီယုံ ကလည်း ဂျင်ရယ်ဆီမှ အနံ့ဆိုးများထွက်နေသဖြင့် မကိုက်လိုပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့မှာ လက်သီးနှင့် ခြေထောက်များကိုသာ အဓိက အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်နိုင်ကြတော့သည်။

ကျီယုံ က ဂျင်ရယ်ကို မြှောက်ချီကာ လမ်းဘေးရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုထဲသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ အဆောက်အအုံတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသော်လည်း ဂျင်ရယ်မှာ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ ကျီယုံ ကို ဆွဲကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်တော့သည်!

ကျီယုံ ၏ အရိုးများ ကျိုးကြေသွားကာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ ဖြစ်သွားပြီး ဂျင်ရယ်က ဟိန်းသောက်ကာ သူ၏ လည်ပင်းကို လိမ်ချိုးလိုက်ပြီးနောက် သူ ထပ်မံ အသက်ရှင်လာတော့မည် မဟုတ်ဟု တွေးလိုက်လေသည်!

နောက်ဆုံးတွင် ဂျင်ရယ်မှာ ကျီယုံ ၏ နောက်ဆုံး သစ်ပင်အခြေခံစွမ်းအားဖြင့် ရစ်ပတ်ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။ နွယ်ပင်အများအပြားမှာ ဂျင်ရယ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထူထပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားကြသည်။ ဂျင်ရယ်မှာ အမျက်ထွက်လာကာ နွယ်ပင်များကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကို အကူအညီတောင်းခံလိုက်တော့သည်။

နွယ်ပင်များ လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားခြင်း မရှိသေးမီမှာပင် နွယ်ပင်များကို ဖယ်ရှားပေးနေသော ဇွန်ဘီများမှာ လှိုင်းပမာဏကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ပြိုကျလဲကျသွားကြပြန်သည်။ ဂျင်ရယ်မှာ ကျီယုံ ၏ လည်ပင်း ပြန်လည်ဆက်သွားပုံ၊ ကျိုးပွဲနေသော အရိုးများ တကျွတ်ကျွတ်မြည်ကာ ပြန်လည်နေရာကျသွားပုံနှင့် ကျီယုံ တစ်ယောက် လုံးဝ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရှိတော့ဘဲ ပြန်လည်ထမြောက်လာသည်ကို ကြည့်ကာ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ောက်ခြားသွားရလေတော့သည်။

ဂျင်ရယ် -

ဒါ ဘီလူးတစ်ကောင်လားဟ?!

ကျီယုံ က နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံခုန်အုပ်လာပြန်သည်။

ဂျင်ရယ် -

ဂျင်ရယ်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ ဟောင်းနွမ်းနေသော ဇွန်ဘီကြီးက အာဏာမပြလျှင် ဒါက သူ့ကို ကလေးဇွန်ဘီလို့ ထင်နေတာလားဟ?!

ဤတိုက်ပွဲမှာ တစ်ညလုံး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး မြို့လယ်ခေါင်ရှိ အဆောက်အအုံ အများအပြားမှာလည်း ပြိုပျက်ဆီးကုန်ကြသည်။ မည်သည့်ဇွန်ဘီမျှ သူတို့၏ တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာရန် ဝံ့ရဲခြင်းမရှိပေ။

နောက်တစ်နေ့တွင်မူ လင်မြို့ ၌ ဘုရင်တစ်ပါးသာ ရှိတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ပါးတည်းသော ဘုရင်ပေတည်း။

ရှောင်ဟန်နှင့် ဆုန်ယိုယွမ်တို့မှာ ဝင်ရောက်ကူညီပေးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကျီယုံ ပြန်လာမည့်အရေးကို စောင့်မျှော်ရင်း ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

မိုးသောက်အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တစ်ချိန်က ဆူညံပွက်လောရိုက်နေခဲ့သော လင်မြို့ မှာ အဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းမှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့ပြီတည်း။

ကျီယုံ တစ်ယောက် သွေးချင်းချင်းနီရဲလျက် ပြန်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လင်မြို့ တွင် ဂျင်ရယ်ဆိုသည်မှာ နောက်ထပ် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

လင်မြို့ တွင် ကျီယုံ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိတော့မည် ဖြစ်ပေတော့သည်!