ယင်ချန်က "နှမြောစရာပဲ၊ အဲဒီ ဒဏ္ဍာရီလာ လူသားပုံစံ ဘီလူးက ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ တကယ်ကို ကြည့်ချင်မိတာ" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ချင်လင်က သူ့ကို ဆက်လက်စိုက်ကြည့်ရင်း "ခင်ဗျားက ကြည့်ချင်ရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ ပိုင်ဆိုင်ချင်နေတာ" ဟု ဆိုသည်။
ယင်ချန်က "ဟာ၊ အဲဒီလိုမျိုး အရာမျိုးကို ဘယ်သူကများ လက်ဝယ်မပိုင်ဆိုင်ချင်ဘဲ နေမလဲ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဝမ်ချင်လင်က ရှောက်ဟုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ရှောက်ဟုန်းက ဘာမှဝင်မပြောဘဲ ငြိမ်နေ၏။
ဝမ်ချင်လင်က တစ်ချက်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှောက်ဟုန်းလည်း တစ်ချိန်က သွေးပင်စည်ပန်းကို လိုချင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ပင်စည်ပန်းပေါက်စလေး၏ အန္တရာယ်ကို မြင်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ထပ်မံမပြောတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
ယင်ချန်က ပြုံးလျက် "ရှောက်ဗိုလ်မှူးကြီးလည်း လိုချင်နေတာပဲ မဟုတ်လား" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ချင်လင်က ခေါင်းညိတ်လိုက် ခေါင်းခါလိုက် လုပ်ကာ "သူ အရင်ကတော့ လိုချင်ခဲ့တာပေါ့၊ အခုတော့ မလိုချင်တော့ဘူး" ဟု ပြောသည်။
အမှန်တရားကို သိထားကြသည့် ရှောက်ဟုန်းနှင့် ကျီယုံတို့က 'အဲဒီလို ဘီလူးပေါက်စလေးကို ရလာလို့ ဘာအသုံးကျမှာလဲ လူသားတွေကိုများ ကယ်တင်နိုင်မှာတဲ့လား' ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးနေကြသည်။
ယင်ချန်က ရှောက်ဟုန်းကို စပ်စုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ကူးစက်ခံရသူများကို ကုသပေးနိုင်သည့် ထိုဘီလူးပေါက်စလေးကို ရှောက်ဟုန်း မလိုချင်ဘူးဆိုတာကို သူ မယုံကြည်ပေ။
ဝမ်ချင်လင်က သူ့လူနာများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "ခင်ဗျားတို့ လမ်းလျှောက်နိုင်သေးရဲ့လား။ အခြေအနေပြန်ကောင်းအောင် အခြေစိုက်စခန်းထဲကို ပြန်သွားတာ ပိုကောင်းမယ်။ သွေးနံ့က ဇွန်ဘီတွေကို ဆွဲဆောင်လိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။
သူက သူတို့ကို အမြဲတမ်း ကားယားစောင့်ရှောက်ပေးနေ၍ မဖြစ်ပေ။
ထိုလေးယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထောက်ပံ့လျက် ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာကြပြီး အခြေစိုက်စခန်းဘက်သို့ ဦးတည်လျှောက်လာကြသည်။
ဝမ်ချင်လင်က ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်ထားရင်း သူတို့နောက်မှ အေးအေးလူလူ လိုက်လာခဲ့သည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဇွန်ဘီ တစ်ကောင်မှ မတွေ့ရဘဲ အမှန်တရားကို မသိကြသူများက သူတို့ကံကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။ သို့သော် အမှန်တရားကို သိထားသူများကမူ ဝမ်ချင်လင်ဆီသို့သာ အာရုံစိုက်ထားကြသည်။
ဝမ်ချင်လင်က ရွတ်အိုဒ်ကားဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားပြီး ရှောက်ဟုန်း သူတို့ကို ရုံချီမြို့သို့ ပြန်မောင်းပို့မည့်အချိန်ကို စောင့်နေခဲ့သည်။
ဒဏ်ရာရလာသူ လေးဦးကို အခြေစိုက်စခန်း အဝင်ဝတွင် တားဆီးခံလိုက်ရသည်။ အခြေစိုက်စခန်းထဲသို့ ဝင်လာသမျှ လူတိုင်း ကိုယ်ခန္ဓာစစ်ဆေးမှု ခံယူရပြီး ဒဏ်ရာရသူများ၊ အထူးသဖြင့် ဒဏ်ရာများသည် ဇွန်ဘီ အကိုက်ခံရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယရှိခံရသူများ ဝင်ရောက်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပေသည်။
အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာကြသည့် လူလေးယောက်က "ကျုပ်တို့ ကူးစက်မခံရပါဘူး! ကုသပြီးသားပါ! ကျုပ်တို့ဆီမှာ ဗိုင်းရပ်စ်မရှိတော့ပါဘူး!" ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုကြသည်။
မည်သူကမျှ သူတို့ကို မယုံကြည်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့မှာ အခြေစိုက်စခန်းထဲသို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်ခွင့် မရသေးပေ။
နောက်ဆုံးတွင် အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်က သူတို့ကို စခန်းအပြင်ဘက်ရှိ အိမ်ငယ်လေးတစ်လုံးတွင် နှစ်ရက်ကြာ နေထိုင်ခွင့်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဇွန်ဘီအဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲသွားကြပါကမှ ကူးစက်မခံရကြောင်း ယုံကြည်ပေးမည် ဖြစ်သည်။
မင်လာအိုက ထိုလူလေးယောက်၏ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှုအကြောင်းနှင့် ဝမ်ချင်လင် ရောက်ရှိနေကြောင်းကို ကြားသိရလေရာ ဝမ်ချင်လင်ကို တွေ့ချင်ဇောဖြင့် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
"ဒေါက်တာဝမ်က ဘယ်မှာလဲ။ သူ ဘယ်မှာလဲ" ဟု မင်လာအိုက တစ်ဖန်ပြန်လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလျင်စလို မေးမြန်းလိုက်သည်။
ရှောက်ဟုန်းက ကားရှေ့ခုံဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အားမလိုအားမမဖြင့် "သူ ကားထဲမှာ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် သွားပြီး ခင်ဗျားနဲ့ စကားပြောဖို့ ထွက်လာမလားဆိုတာ သွားမေးပေးမယ်" ဟု ပြောသည်။
မင်လာအိုက အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကာ "ကောင်းပြီ၊ အမြန်သွားလေ" ဟု ဆိုသည်။
မင်လာအို၏ လက်ထောက်လေးယောက်စလုံးက သူ့အပေါ် လေးစားအားကျကြပြီး သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူ့ကို လမ်းဘေးတွင် စောင့်ခိုင်းထားရသည်ကို မကြည့်ရက်ကြပေ။ မင်လာအိုသည် ဗိုင်းရပ်စ်သုတေသနနယ်ပယ်တွင် လူတိုင်း၏ လေးစားမှုကို ရရှိထားသူဖြစ်ရာ မည်သည့်လူစားမျိုးကများ သူ့ကို စောင့်ခိုင်းရဲမည်နည်း။
ရှောင်ဖေးက "ဆရာမင်၊ ကျွန်တော်တို့ အထဲကို ဝင်စောင့်ကြရအောင်။ သူ့ကို ဆရာ့ဆီ လာခိုင်းလိုက်ပါ" ဟု ပြောသည်။
မင်လာအိုက စိတ်ခံစားချက် ကောင်းနေပြီး သူ အရေးမစိုက်ကြောင်း လက်ကာပြလိုက်သည်။
ရှောက်ဟုန်းက ခရီးသည်ခုံဘက်ခြမ်း ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ လျစ်လျူရှုတတ်သော ဝမ်ချင်လင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကိစ္စက ကိုင်တွယ်ရ အနည်းငယ် ခက်ခဲလိမ့်မည်ကို သူ သိနေ၏။
ထို့ကြောင့် သူက ဝမ်ချင်လင်ထံသို့ အဆင့်သုံး ပြောင်းလဲခြင်း ပုံဆောင်ခဲကို တိတ်တဆိတ် ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "မင်လာအိုက ခင်ဗျားကို တကယ်တွေ့ချင်နေတာပါ။ သူ့ကို တွေ့ပေးလို့ ရမလား" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ချင်လင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း "ခင်ဗျားတို့ ဘယ်တော့ ထွက်ကြမှာလဲ" ဟု မေးသည်။
ရှောက်ဟုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မင်လာအိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဆရာမင်နဲ့ တွေ့ပြီးရင် ထွက်ကြမယ်" ဟု ဖြေသည်။
ဝမ်ချင်လင်က ပုံဆောင်ခဲကို လက်ခံယူလိုက်ပြီး ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ ရှောက်ဟုန်းနောက်သို့ လိုက်သွားပြီး မင်လာအိုနှင့် သွားတွေ့လေသည်။
ပုံဆောင်ခဲပေးနေသည့် မြင်ကွင်းကို မတွေ့လိုက်ရသည့် ကျီယုံ နှင့် အခြားသုံးယောက်မှာ အလွန်တရာ အံ့အြသွားကြသည်။ ဝမ်ချင်လင်နှင့် စကားပြောဆိုနိုင်စွမ်းရှိသူမှာ သူတို့၏ခေါင်းဆောင်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။
မင်လာအိုသည် ကိုယ်ခန္ဓာ သေးသွယ်၍ ပိန်ပါးသော လူအိုကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက ဝမ်ချင်လင်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင် ရတနာတစ်ပါးကို တွေ့လိုက်ရသည့်အနှယ် သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တလက်လက် တောက်ပနေလေသည်။
မင်လာအိုက ရှေ့တိုးလာပြီး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် လက်ကမ်းပေးကာ "မင်္ဂလာပါ၊ မင်္ဂလာပါ၊ နောက်ဆုံးတော့ ခင်ဗျားကို တွေ့ရပါပြီ" ဟု ပြောသည်။
ရှောက်ဟုန်းနှင့် အခြားသူများမှာ မင်လာအိုအတွက် စိုးရိမ်နေကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ယင်ချန်က လက်ကမ်းပေးသော်လည်း လျစ်လျူရှုခံခဲ့ရသည်ကို ပြန်မြင်ယောင်မိပြီး၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း ဝမ်ချင်လင်က မင်လာအိုကိုပါ ထပ်မံလျစ်လျူရှုကာ မင်လာအို အရှက်ကွဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချင်လင်က မင်လာအိုကို နှစ်စက္ကန့်မျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ သူ၏ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသော လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ထိုအခါမှသာ လူတိုင်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ အမှန်တော့ ဝမ်ချင်လင်က လူတိုင်းကို လျစ်လျူရှုနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရွေးချယ်ပြီးမှ လျစ်လျူရှုနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
မင်လာအိုက ချက်ချင်းပင် အဓိကကိစ္စသို့ ဝင်ရောက်လာကာ "ခင်ဗျားမှာ ကူးစက်ခံထားရသူတွေကို ကုသပေးနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်၊ အဲဒါ တကယ်ပဲလား" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ချင်လင်က "ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
မင်လာအိုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ကျွန်တော် တစ်ချက်လောက် ကြည့်လို့ရမလား" ဟု တောင်းဆိုသည်။
ထိုဆေးက ထိုလူလေးယောက်ကို ကုသပေးနိုင်ခဲ့သည်ဆိုမှတော့ ဝမ်ချင်လင်ထံတွင် အသေအချာ ရှိနေရပေမည်။
ဝမ်ချင်လင်က "မရဘူး" ဟု ဖြေသည်။
မင်လာအိုနှင့် အခြားသူများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
မင်လာအို၏ သဘောထားကို သည်းမခံနိုင်တော့သည့် ရှောင်ဖေးက ဝင်ပြောလိုက်သည် — "ခင်ဗျား လက်ရှိအခြေအနေကို နားမလည်ဘူး ထင်တယ်။ ခင်ဗျားရှေ့မှာ ရပ်နေတာက ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာ တစ်ဦးတည်း ကျန်ရှိတော့တဲ့ အမျိုးသားဘဏ္ဍာတိုက်အဆင့် ဗိုင်းရပ်စ်သုတေသန ပညာရှင်ကြီးပါ။ လူသားတွေရဲ့ ကံကြမ္မာက မင်လာအိုရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ တစ်ထောင့်တစ်နေရာကနေ တည်မှီနေတာ။ ခင်ဗျားက ဘယ်လိုဆရာဝန်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မင်လာအိုကို အနည်းဆုံးတော့ လေးစားမှု ရှိသင့်တယ်!"
ကယ်တင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ လေးဦးမှာမူ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ငေးနေကြသည်။
'အခြေအနေကို နားမလည်တာက မင်းတို့ပါဝေ့! ဒီလူက တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဇွန်ဘီတွေကို ဖုံကျွတ်အောင် ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်ပြီး အဆင့်သုံး ပြောင်းလဲထားတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ကိုတောင် ခြေတစ်ဖက်တည်းနဲ့ နင်းချေပစ်ခဲ့တဲ့ လူလေ! သူ့ကို သွားစလို့ ရမယ်ထင်နေလား!'
ကျီယုံ နှင့် အခြားသူများမှာ ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်လာသည့် အအေးဒဏ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤကောင်လေးက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေရှေ့ကျတော့ ဝါကြွားပြနေတတ်ပြီး၊ ယခုမူ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အသေအရှင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဝမ်ချင်လင်ရှေ့တွင် ရောက်နေပါလျက်နှင့်ပါတကား။
ဝမ်ချင်လင်က သူ့ကို မာန်မာနထောင်လွှားစွာ ရင်ဆိုင်နေသည့် ရှောင်ဖေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှောင်ဖေးက ဝမ်ချင်လင်၏ အကြည့်ကို တုံ့ပြန်ရင်း မာနကြီးသော ပုံစံဖြင့် မေးစေ့ကို မြှောက်ထားလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်လင်က "ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီလေ။ လူသားတွေရဲ့ ကံကြမ္မာက မင်းတို့လက်ထဲမှာပဲ ရှိတာပဲ။ ကံကောင်းကြပါစေ" ဟု ပြောသည်။
ထို့နောက် ဝမ်ချင်လင်က ရှောက်ဟုန်းကို "ကျွန်တော်တို့ အခု သွားလို့ရပြီလား" ဟု မေးသည်။
ရှောက်ဟုန်းမှာ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူသည် အဆင့်သုံး ပြောင်းလဲခြင်း ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခုကို အကုန်အကျခံကာ ဤတွေ့ဆုံမှုကို စီစဉ်ပေးခဲ့သော်လည်း ဤအရူးကောင်ကြောင့် အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားရချေပြီ။
ရှောက်ဟုန်းက အားမလိုအားမမဖြင့် "သွားကြရအောင်" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ချင်လင်က ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်စဉ်မှာပင် ရှောင်ဖေးက ရုတ်တရက် ခုန်အုပ်လာပြီး ဝမ်ချင်လင်၏ ကျောပိုးအိတ်ကို ဆွဲယူရန် ကြိုးစားကာ "မသွားခင် ဆေးကို ချန်ထားခဲ့စမ်း!" ဟု အော်လိုက်သည်။
ယင်ချင်၏ လူများမှာ အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆောက်နေခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဝမ်ချင်လင်ကိုလည်း တွေ့ရပြီ၊ ကူးစက်ခံရသူများကို ကုသပေးနိုင်သည့် ဆေးလည်း သူ့ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လွှတ်ပေးလိုက်မည်နည်း။
ရှောင်ဖေး လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယင်ချင်နှင့် အခြားသူများလည်း ချက်ချင်း လိုက်ပါလာကြသည်။ ရေခဲနှင့် ရေစွမ်းအားများဖြင့် ဝမ်ချင်လင်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်!
"ရပ်ကြစမ်း!" ဟု တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရှောက်ဟုန်းအတွက် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျီယုံ၊ ဟီလင် နှင့် ရှီချုန် တို့ သုံးဦးစလုံးလည်း ယင်ချင်နှင့် အခြားသူများကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားရန် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြတော့သည်။
ထိုစဉ် ယခုအခါ ဝမ်ချင်လင်က ရှောင်ဖေး၏လည်ပင်းကို ညှစ်ကိုင်လျက် သူ့ရှေ့သို့ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လွှင့်ပစ်လိုက်သော ရေခဲတံမြားနှစ်ခုကို ပိတ်ဆို့ကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။ ရှီချုန်၏ မြေကြီးဒိုင်းက ယင်ချင် ပစ်ခတ်လိုက်သည့် ကျည်ဆန်များကို ဝမ်ချင်လင်ဆီသို့ မရောက်အောင် တားဆီးလိုက်သော်လည်း ကျည်ဆန်တစ်တောင့်မှာ မြေကြီးဒိုင်းကို ကျော်လွန်တိမ်းစောင်းသွားကာ ဝမ်ချင်လင်ဆီသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်လာခဲ့လေသည်။
ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် အရိပ်တစ်ခုက ဝမ်ချင်လင်၏ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ခုန်ဝင်လာပြီး ကျည်ဆန်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ ဝမ်ချင်လင်၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စိုက်ဝင်သွားသည်။
လူတိုင်း အံ့အားသင့် မိသွားကြသည်။
"ဘော့စ်!" ကျီယုံ နှင့် အခြားသူများ ရှေ့သို့ ပြေးသွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသော်လည်း ရှောက်ဟုန်းက လက်ကိုမြှောက်ကာ ၎င်းတို့ကို တားဆီးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်လင်က အသက်ရှူရပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ရှောင်ဖေးကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် သွေးများ စီးကျနေသည့် ရှောက်ဟုန်း၏ရင်ဘတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ ထို့နောက် ကျည်ဆန်စိုက်ဝင်သွားသည့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ အနာက နက်ရှိုင်းလှသည်မဟုတ်ပေ။ သူက လူတိုင်း၏ရှေ့တွင်ပင် အသားနှင့်သွေးများကြားမှ ကျည်ဆန်ကို လက်ချောင်းဖြင့် ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင်တွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုကြောင့် အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝမ်ချင်လင်သည် နာကျင်မှုကို အနည်းငယ်မျှပင် မခံစားရဘဲ ဒဏ်ရာမှ သွေးများပန်းထွက်လာသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။ ကျည်ဆန်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ဒဏ်ရာမှာ အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် သွေးစွန်းနေသော ကျည်ဆန်ကို ညှစ်ကိုင်ထားရာ သွေးများမှာ သူ၏လက်ချောင်းများမှတစ်ဆင့် တစ်စက်ချင်း စီးကျလာခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း သွေးသုံးစက် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည့် သွေးသုံးစက်က မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်အောင်ပင် အနီရောင်အရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ အလျင်အမြန် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ မူလက စကျင်ကျောက်လုံးအရွယ်သာ ရှိသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ကလေးတစ်ဦး၏ လက်သီးဆုပ်အရွယ်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို အနီးကပ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် ရှောက်ဟုန်းမှာ ယုံကြည်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ ဤအရာများမှာ သွေးပင်စည်ပန်း များပင်တည်း။
ရှောက်ဟုန်းက မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဝမ်ချင်လင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအရာက ဝမ်ချင်လင် သူ့အား ပြောပြခဲ့ဖူးသည်တို့နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပေသည်။ ဤအရာမှာ ဝမ်ချင်လင် မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူ၏ကိုယ်ပိုင်သွေးဖြင့် ပြုစုပျိုးထူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်!
ဝမ်ချင်လင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကြီးထွားမှု ရပ်တန့်သွားပြီဖြစ်သော သွေးပင်စည်ပန်း သုံးပွင့်နှင့် ကျည်ဆန်ကို ကောက်ယူကာ သူ၏ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
သူ၏လက်ဖဝါးတွင် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချင်လင်က ထိုအလင်းရောင်ကို ရှောက်ဟုန်း၏ဒဏ်ရာပေါ်သို့ ဖိကပ်လိုက်သည်။ မျက်ခုံးနှစ်ခုကို ပုတ်ခတ်တွဲလောင်းကျကာ မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလျက် ဝမ်ချင်လင်က အေးစက်သောလေသံဖြင့် "ငါ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်၊ ခင်ဗျား တားမှာလား" ဟု မေးသည်။
ရှောက်ဟုန်းက ဒဏ်ရာရရှိထားသော်လည်း မတ်မတ်ပင် ဆက်လက် ရပ်တည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် သွေးပင်စည်ပန်း၏ မူလဇာစ်မြစ်ကို စိုးရိမ်နေချိန် မဟုတ်ပေ။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဝမ်ချင်လင်၏ အမျက်ဒေါသကို ငြိမ်ကျသွားစေရန် ဖြစ်သည်။
ရှောက်ဟုန်းက "မတရားခံရတဲ့သူမှာ ပေးဆပ်ရမယ့်ကြွေးရှိတယ်၊ အပြစ်မရှိတဲ့သူတွေကိုတော့ မထိခိုက်ပါနဲ့" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ချင်လင်က "ဒီမှာ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ" ဟု ပြန်မေးသည်။
ရှောက်ဟုန်းက "သူတို့တွေက ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ကြပါဘူး" ဟု ဖြေသည်။
ယင်ချင်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာကြသည့် စစ်သည်တော် အယောက်တစ်ရာနီးပါးမှာ တိုက်ခိုက်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ ယင်ချင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ဝင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူက သူတို့အားလုံး ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားစေရန် မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။
ဝမ်ချင်လင်က "ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငါ့ရဲ့ သွေးပင်စည်ပန်း ကို လိုချင်မက်မောနေကြတာပဲလေ" ဟု ဆိုသည်။
ရှောက်ဟုန်းက အသံတိုးတိုးဖြင့် "ခင်ဗျားသာ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် လူသားမျိုးနွယ်တစ်ရပ်လုံးကို စစ်ကြေညာလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒါကို ခင်ဗျား မြင်ချင်တာလား" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ချင်လင်က "သူတို့က ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာပဲ။ လူသားတွေနဲ့ စစ်ဖြစ်ရရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ" ဟု ပြန်ပြောသည်။
သူတွေ့ဆုံသမျှ ဇွန်ဘီတိုင်းက သူ့ရဲ့စစ်သည်တွေ ဖြစ်လာမှာပဲလေ။ သူ ဘာကို ကြောက်စရာ လိုသေးလို့လဲ။
ရှောက်ဟုန်းက ဝမ်ချင်လင်၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး "တန်ဖိုးမရှိတဲ့လူတွေအတွက်နဲ့ အဲဒီလောက်အထိ ရူးသွပ်မသွားပါနဲ့" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ချင်လင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း "ခင်ဗျားက ငါ့ကို တားချင်နေတာလား" ဟု မေးသည်။
ရှောက်ဟုန်းက "လူသားတွေနဲ့ စစ်ခင်းတာမျိုးကိုတော့ ကျွန်တော် လက်မခံနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော် သေသွားပြီး အဲဒီနေ့ရက်ကို မမြင်ရတော့ဘူးဆိုတာမျိုး မဟုတ်ရင်တော့ ခင်ဗျားကို အသေအလဲ တားဆီးမှာပဲ" ဟု ဖြေသည်။
ဝမ်ချင်လင် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ စိမ်းလန်းသောအလင်းတန်း တစ်ခုလုံးကို ရှောက်ဟုန်း၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ တွန်းသွင်းထည့်လိုက်ကာ လက်နက်ကြောင့် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်လင်၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခဲ့ကြဖူးသည့် ကျီယုံ နှင့် ဟီလင် တို့မှာမူ အသက်ရှူကြပ်လောက်အောင်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချင်လင်သာ ဒေါသထွက်လာပါက ရုန်စီးအခြေစိုက်စခန်း အပါအဝင် ယခုနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်ကို ၎င်းတို့ အထူးတလည် စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သေကိုမကြောက်သော လူစားမျိုးတို့ကမူ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်ပေသည်။ ဤအချိန်အထိပင် သူတို့သည် မည်မျှမိုက်မဲခဲ့ကြသည်ကို သဘောပေါက် နားလည်နိုင်သေးခြင်း မရှိကြပေ။ ရှောက်ဟုန်း၏ ယခင်က ဖော်ရွေပျူငှာမှုနှင့် ချော့မော့ပြောဆိုမှု အားလုံးမှာ ယနေ့တွင် အလဟဿ ဖြစ်သွားခဲ့ရချေပြီ။
ယင်ချင်က ဝမ်ချင်လင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "ခုနက ဘာလဲ။ မင်းရဲ့သွေးထဲကနေ ဘာတွေ ပေါက်ထွက်လာတာလဲ" ဟု မေးမြန်းသည်။
သွေးသုံးစက်မှ အနီရောင်အရာ သုံးခုအဖြစ်သို့ ကြီးထွားလာသည်ကို တက်ရောက်လာသူ အားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း ယင်ချင်တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ထိုအကြောင်းကို မေးမြန်းခဲ့သည်။
ဝမ်ချင်လင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကို ရုတ်တရက် ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော စုပ်အားတစ်ခုက ယင်ချင်ကို ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။ ယင်ချင်က လက်နက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်စဉ် ဝမ်ချင်လင်က လက်ကို လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ယင်ချင်ရော လက်နက်ပါ လှည့်ထွက်သွားပြီး သူတို့ဘက်မှ လူများကိုပင် ပြန်လည် ရိုက်ခတ်မိသွားသည်။
ထောင်ရှောက် နှင့် ရှန်ရှီချန် တို့ကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း စွမ်းအားများကို ထုတ်သုံးလိုက်ကြကာ ရေခဲနှင့် ရေစွမ်းအားများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုံ့ဆော်တက်ကြွလာခဲ့သည်။ မြေပြင်မှာ ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင်ဆူးပင်စည်များ ထွက်ပေါ်လာကာ လူတိုင်းကို ဆူးပင်စည်ငရဲခန်းထဲတွင် ပိတ်မိသွားစေခဲ့သည်။
"ဝမ်ချင်လင်!" ဤမျှလောက်ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးနောက်တွင် သူက ဤအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်မည် မဟုတ်ကြောင်း ရှောက်ဟုန်း သိရှိထားပေသည်။
ဟီလင် က ပထမဦးဆုံး အချိန်တွင် မင်လာအိုဆီသို့ ပြေးသွားကာ သူ့ကို ဆွဲယူပြီး လေပိုင်နက် တောင်ပံများကို အသုံးပြုကာ လုံခြုံရာအရပ်သို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။ ဆူးပင်စည်ငရဲခန်းအတွင်း ပိတ်မိနေကြသည့် အခြားသူများမှာ တိုက်ခိုက်ခြင်း မခံရလျှင်တောင်မှ ဆူးပင်များပေါ်ရှိ အနက်ရောင်ဆူးများမှာ အလွန်တရာ ထက်ရှလှသဖြင့် ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့ကြရသည်။
ယင်ချင်မှာ တိုက်ခိုက်မှု၏ ပင်မပစ်မှတ် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းခံရသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားရစေရန်အတွက် အထူးဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားသော ထူထဲသည့် ဆူးပင်စည်တစ်ခုက သူ့ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ချင်လင် လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ လူတစ်ဦးက ယင်ချင်အတွက် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ဝင်ရောက် ကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်ရှန်းမှာ ဆူးပင်စည်များ၏ ဖောက်ထွင်းမှုကို ခံလိုက်ရပြီး သွေးများကို အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်နေခဲ့ရသည်။
ယင်ချင်မှာ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး အခြားအဖွဲ့ဝင်များလည်း လင်ရှန်းကို ဆွဲထုတ်ရန် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။
ယင်ချင်မှာ ရူးသွပ်သွားကာ ဝမ်ချင်လင်ကို သေနတ်ဖြင့် အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်ခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချင်လင်က သူ၏ပစ်ခတ်မှု ရိန်းနယ်အတွင်းမှ လျင်မြန်စွာပင် ခုန်ထွက်သွားခဲ့သည်။
"မင်လာအိုကို ခေါ်ပြီး ထွက်ကြစို့!" ရှောက်ဟုန်းက ဝမ်ချင်လင်၏နောက်သို့ အပြေးအလွှား လိုက်သွားရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။