လူအုပ်ကြီးက လင်မြို့၏ အပြင်ဘက်စွန်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သို့သော် သူတို့မှာ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိကြသဖြင့် မော်တော်ယာဉ်များကို ရပ်ထားလိုက်ကြရသည်။
ယင်ချန်း ကားပေါ်မှဆင်းလာပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ စွန့်ပစ်ထားသော ကားကွင်းပြင်ကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ လူသားတို့၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။ ယာဉ်များ မြို့တွင်းသို့ မဝင်ရောက်နိုင်အောင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် တွန်းတားပိတ်ဆို့ထားခြင်းပင်။ ပင်မလမ်းမကြီးမှာမူ စွန့်ပစ်ကားများဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ လူသူကင်းမဲ့၍ အုံကြွနေသော ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကောင်များဖြင့် သိပ်သည်းစွာ ပြည့်နှက်နေပေသည်။
မင်းလောင် (Meng Lao) လည်း ကားပေါ်မှဆင်းလာပြီး ရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့် အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ "ဒီ ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွေက သတိရှိကြတာလား။ လမ်းပိတ်ဖို့ ကားတွေကို ဘယ်လိုတွန်းရမယ်ဆိုတာ သိလောက်အောင်ကို ထက်မြက်နေကြတာလား"
ယင်ချန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် - "ထက်မြက်နေတာက ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွေ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီ ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွေကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့လူက ထက်မြက်နေတာ။ ကျွန်းချင်လင် (Wen Qingling) ဆိုတာ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ငါ ပိုပြီးတော့ စိတ်ဝင်စားလာပြီ"
မင်းလောင်က နှမြောတသစွာဖြင့် ပြောလေသည် - "သခင်ဟီ (Old He) သာ ငါတို့နဲ့အတူ မလိုက်လာခဲ့တာ နှမြောစရာပဲ။ တကယ်လို့များ လိုက်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် သူရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေ တကယ်မှန်ကန်နေတာကို တွေ့လိုက်ရလို့ ဘယ်လောက်တောင် ပျော်သွားမလဲကွာ"
စိတ်စွမ်းအင်ပိုင်ရှင်တစ်ဦးက ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွေကို ဒီလောက်အဆင့်အထိ တကယ်တမ်း ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။
သူတို့လူအုပ်ကြီး လင်မြို့ အပြင်ဘက်တွင် စုဝေးနေကြသော်လည်း ကမ္ဘာပျက်ကပ် များမှာ မည်သူ့ကိုမျှ ပြေးလာပြီး ကိုက်ခဲခြင်း မရှိကြပေ။ ဤသည်မှာပင် အလွန်တရာ ထူးဆန်းနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ဦးက ရှေ့သို့တိုးလာရန် ကြိုးစားပြီး ပထမဆုံးကားထက် ကျော်လွန်ကာ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်နှင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် များက အော်ဟစ်ကာ ချက်ချင်း ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။ ထိုသူက အပြင်ဘက်သို့ ပြန်ဆုတ်သွားသည်နှင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် များက သူတို့ကို လုံးဝဥဿုံ လျစ်လျူရှုကာ ဆက်လက်နေကြပြန်သည်။
ဤအဖြစ်အပျက်ကပင် လင်မြို့ သို့ မည်သူမျှ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခွင့်မရှိကြောင်း သက်သေပြနေလေသည်။
လင်မြို့ အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်သမျှအရာအားလုံးမှာ ကျွန်းချင်လင်၏ စိတ်စွမ်းအင် အာရုံခံစားမှုမှ လွတ်မြောက်မသွားပေ။ သူက ရှောင်ဟန် (Xiao Hen) အား ပြောလိုက်သည် - "ရှင်တို့ရဲ့လူတွေ ရှင့်ကိုလာရှာနေပြီ"
ရှောင်ဟန် အံ့သြသွားလေသည် - "ကျီယုံ နဲ့ တခြားလူတွေလား။"
ကိစ္စပြီးဆုံးသွားပါက သူတို့ဘာသာသူတို့ ပြန်လာကြရန်နှင့် အထူးတလည် အရေးကြီးသောကိစ္စမရှိပါက လင်မြို့ သို့ လုံးဝမလာကြရန် သူ အမိန့်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျွန်းချင်လင်က ပြောလိုက်သည် - "သူတို့တင်မကဘူး၊ တခြားလူတွေလည်း ပါသေးတယ်"
ကျွန်းချင်လင်က ဦးဆောင်ပြီး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် လက်ကိုကမ်းပေးလိုက်သည် - "ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ လက်နက်တွေကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာကို ကျုပ်တို့ သင်ယူပြီးပါပြီ"
ပစ်ခတ်မှု တိကျမှန်ကန်မှု အပိုင်းအတွက်မူ နောင်တွင် တဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့ကျင့်ကြရပေလိမ့်မည်။ ရှောင်ဟန်ကို ဤနေရာတွင် အမြဲတမ်း ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထား၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ကျွန်းချင်လင်၏ ဆိုလိုရင်းမှာ သူ ထွက်သွားစေချင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ရှောင်ဟန် နားလည်လိုက်သည်။ ရှောင်ဟန်က သူ့ကို တစ်ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ကျွန်းချင်လင်က ဆက်ပြောသည် - "လင်မြို့ နဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာအကြံအစည်မှ မရှိကြဖို့ သူတို့ကို ပြောပြပေးပါ။"
အစပိုင်းတွင် ရှောင်ဟန်က ဘာကိုဆိုလိုမှန်း နားမလည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ လင်မြို့ မှ ကားမောင်းထွက်လာပြီး အပြင်ဘက်တွင် စုဝေးနေကြသော လူအုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါမှ အားလုံးကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
ရှောင်ဟန် ထွက်ပေါ်လာပုံက သူတို့ကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် များက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိသည့်အပြင် လမ်းပင် ဖယ်ပေးခဲ့ကြသေးသည်။ ဤကောင်တွေက အမှန်တကယ်ရော ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဟုတ်သေးရဲ့လား။
ရှောင်ဟန်က သူတို့ကို အေးစက်စက် အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် ယင်ချန်းဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားကာ မေးလိုက်သည် - "မင်းတို့ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ"
ယင်ချန်းက မဲ့ပြုံးပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် - "ဒီ ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွေက မင်းကို တော်တော်ယဉ်ကျေးကြတာပဲ၊ မင်းကိုတောင် မတိုက်ခိုက်ကြဘူး။ အံ့သြစရာပါပဲလား"
ကျီယုံ၊ ဟီလင် နှင့် ရှီချုန် တို့သည် ရှောင်ဟန်၏ ဘေးသို့ လျှောက်လာကြသည်။ "သူတို့က ကမ္ဘာပျက်ကပ် အချို့ကို ဖမ်းပြီး သုတေသနလုပ်ဖို့ စီစဉ်နေကြတာပါ"
ရှောင်ဟန်သည် တစ်စုံတစ်ဦး ကြိုးကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့က ကမ္ဘာပျက်ကပ် များကို အကယ်ပင် ဖမ်းဆီးကြတော့မည် ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟန်၏ အကြည့်တို့ အေးစက်သွားလေသည် - "ယင်ချန်း၊ မင်း အချင်းချင်း မရှုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ လင်မြို့ ရဲ့ အခြေအနေက မင်းထင်သလောက် ရိုးရှင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလို ရူးသွပ်တဲ့ အကြံအစည်တွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"
ယင်ချန်းက ရယ်မောလိုက်သည် - "ငါက ကမ္ဘာပျက်ကပ် အနည်းငယ်ကိုပဲ ဖမ်းချင်တာပါ။ မင်းလောင်က သုတေသနအတွက် နမူနာပစ္စည်း လိုအပ်နေလို့လေ။ အဲဒါက ရူးသွပ်တဲ့ အကြံအစည်လို့ မင်းထင်လို့လား"
မင်းလောင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် သတိရှိသော ကမ္ဘာပျက်ကပ် များကို အစကတည်းက စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် လေ့လာလိုနေပြီဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကျွန်းချင်လင်က သူ၏ ဤ ကမ္ဘာပျက်ကပ် လက်ပါးစေများကို အလွန်တန်ဖိုးထားသည်။ အကယ်၍ တစ်ကောင်ကောင်ကို သွားယူသွားမည်ဆိုပါက သူ့ကို ဒေါသထွက်စေလိမ့်မည်။
ယင်ချန်းက ရယ်မောလျက် ပြောသည် - "ဘာလဲ။ ငါတို့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အချို့တောင် မဖမ်းရဘူးပေါ့။ ဒီ ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွေက မင်း မွေးထားတာများ လား"
ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကျွန်းချင်လင်၏ အသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ "တကယ်ပါပဲ၊ မင်းတို့ မဖမ်းနိုင်ပါဘူး။ သူတို့က ငါ့လူတွေမို့လို့ပဲ"
လူတိုင်းမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ထိုအသံကြောင့် လန့်သွားကြပြီး အသံပိုင်ရှင်ကို ရှာဖွေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ကြသည်။
ကျွန်းချင်လင်က ဆက်လက်ပြောကြားသည် - "ဘယ်သူကမှ မဖိတ်ဘဲနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်များတဲ့လူတွေ ရောက်လာကြတာလဲ"
ယင်ချန်းက ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းက နှစ်ထပ်စွမ်းအင်ပိုင်ရှင် ကျွန်းချင်လင်ဆိုတာ ဟုတ်တယ်မလား။ ကျုပ်တို့တွေ ထိုင်ပြီး လင်မြို့ အကြောင်း ဆွေးနွေးကြရင်ရော ဘယ်လိုနေလဲ"
ရှောင်ဟန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများမှာ ဤစကားကို အလွန်အမင်း အာရုံခံစားမိကြပြီး ယင်ချန်း တစ်ခုခုတော့ မိုက်မဲတော့မည်ကို သိလိုက်ကြသည်။
ကျွန်းချင်လင်က ယင်ချန်း၏ စကားကို တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။ သို့ရာတွင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် များ၏ ဟိန်းဟောက်သံများကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို ကြားလိုက်ရသည်။ ယင်ချန်းက မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည် - "ကျွန်းချင်လင်၊ မင်း ကိုယ့်အလိုလို ထွက်လာမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျုပ်တို့တွေ ဝင်ပြီး ဆွဲထုတ်ရမလား"
ကျီယုံ မှာ ဦးရေပြားများ ထုံကျဉ်လာကာ သူ၏အထက်လူကြီးကို အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ယင်ချန်းက ရောက်လာသည်မှစ၍ ကျွန်းချင်လင်ကို စော်ကားပြီးသား ဖြစ်နေပြီလေ။ နောင်အနာဂတ်အတွက် သူတို့မှာ ဘာမျှော်လင့်ချက်များ ရှိတော့မည်နည်း။ သူ ရူးသွားပြီလား။
ရှောင်ဟန်က ယင်ချန်း၏ သေတွင်းတူးသည့် အပြုအမူအတွက် ဂရုမစိုက်သော်လည်း သူ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် လူအများအပြား ထိခိုက်နစ်နာရမည်ကိုမူ သူ ထိုင်ကြည့်နေ၍ မဖြစ်ပေ။ ရှောင်ဟန်က သတိပေးလိုက်သည် - "ယင်ချန်း၊ ပြဿနာ မရှာနဲ့"
ယင်ချန်းက မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည် - "ရှောင်ဗိုလ်မှူး၊ မင်းက ဘယ်ဘက်ကလဲ။ မင်း လင်မြို့ ထဲမှာ နေခဲ့တာ ကြာပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ တာဝန်ကိုများ မေ့သွားပြီလား"
ရှောင်ဟန်က တုံ့ပြန်ပြောဆိုလိုက်သည် - "ငါ့တာဝန်က မစ္စတာမင်းကို ကာကွယ်ဖို့ပဲ၊ မင်းလို ရူးကြောင်ကြောင် လုပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းစဉ်းစားရမယ့်အရာက အနောက်မြို့ သုတေသနစင်တာကနေ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို ဘယ်လို ရွှေ့ထုတ်ရမလဲဆိုတာပဲ ဖြစ်သင့်တယ်၊ လင်မြို့ ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မဟုတ်ဘူး"
ယင်ချန်းက ရယ်မောလိုက်သည် - "သူတို့ပြောနေကြသလို ကျွန်းချင်လင်နဲ့ မင်းရဲ့ ဆက်ဆံရေးက သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ တကယ်ပဲ ဖြစ်နေလို့လား"
ရှောင်ဟန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကျီယုံ နှင့် ကျန်နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျီယုံ က တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ပြောလေသည် - "ဖန်းရှန်လုံ (Fang Shenlong) က ခင်ဗျားနဲ့ ဒေါက်တာကျွန်းက... အတူတူတွဲနေကြတာလို့ ပြောဖူးလို့ပါ..."
ကျွန်းချင်လင်သာ ဤစကားကို မကြားလိုက်ပါစေနှင့်ဟု ရှောင်ဟန် ဆုတောင်းမိသော်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေကမူ အလွန်နည်းပါးလှသည်။ သူက မျက်နှာကို တင်းတင်းမာမာထားလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည် - "မဟုတ်ဘူး"
ကိုက်ခံရဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခံရတာက အတူတူတွဲနေတာလို့ အဓိပ္ပာယ်ရလို့လား။
ယင်ချန်းက မေးလိုက်သည် - "မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဘာလို့ လင်မြို့ ကို တိုက်ခိုက်တာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဒီလောက်တောင် စိုးရိမ်နေရတာလဲ"
ရှောင်ဟန်က ဖြေကြားသည် - "မင်းရဲ့ မိုက်မဲမှုကြောင့် လူတွေ အကုန်သေဆုံးသွားတာကို ငါ မမြင်ချင်လို့!"
ယင်ချန်းက အတောမသတ်နိုင်အောင် ရယ်မောလိုက်သည် - "ရှောင်ဟန်၊ မင်း ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်တောင် ကြောက်တတ်သွားတာလဲ။ ဩော်... ဒါမှမဟုတ် မင်းမှာ လူအင်အားနဲ့ ယုံကြည်ချက် မလုံလောက်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့။ ငါခေါ်လာတဲ့လူတွေကို ကြည့်လိုက်ဦး။ မင်းသာ လိုအပ်မယ်ဆိုရင် ငါ့လူတွေထဲက အချို့ကို ငှားပေးနိုင်ပါတယ်"
ရှောင်ဟန်က သူ့ကို လူမိုက်တစ်ဦးကို ကြည့်သလို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ လူအနည်းငယ်လေးနဲ့ သူကများ ကြွားဝါနေရဲတာလား။ လက်နက်တွေနဲ့ များ ကြွားဝါနေတာလား။ လူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လက်နက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့က ယဉ်ကျေးမှုအခြေစိုက်စခန်း (Civilization Base) နဲ့ ဘယ်လိုမှ ယှဉ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်ပေါ့။
ယင်ချန်းက ကျွန်းချင်လင်အား ဆက်လက်၍ အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည် - "ကျွန်းချင်လင်၊ မင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီလား။ မင်းသာ ထွက်မလာဘူးဆိုရင် ကျုပ်တို့တွေ ဝင်လာပြီး မင်းကို သတ်ပစ်ရလိမ့်မယ်"
ကျွန်းချင်လင်က ဘာမှ ထပ်မံတုံ့ပြန်ခြင်း မရှိသေးပေ။
ယင်ချန်း၏ အမြင်တွင်မူ ကျွန်းချင်လင်မှာ ကြောက်ရွံ့နေပြီဖြစ်ရမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့တွင် လူအများအပြားနှင့် လက်နက်များစွာ ပါရှိနေသည်ဖြစ်ရာ ပုံမှန်လူတိုင်းက မည်သို့ရွေးချယ်ရမည်ကို သိကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။
သို့သော် ရှောင်ဟန်ကမူ ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ကျွန်းချင်လင်အကြောင်း သူသိထားသည်နှင့်ဆိုလျှင် ထိုသူသည် အသာစီးယူခံမည့်သူမျိုးမဟုတ်ဘဲ အမုန်းတရားရှိလျှင် ထိုနေရာတွင်ပင် လက်တုံ့ပြန်မည့်သူ ဖြစ်သည်။ ယခုလို ငြိမ်သက်နေခြင်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ သူ တစ်ခုခုသော နောက်ကွယ်လက်နက် သို့မဟုတ် အကြံအစည်ကြီးကြီးကို ဖွက်ထားနေသည် မဟုတ်ပေဘူးလား။
မကြာမီမှာပင် ကျွန်းချင်လင်၏ နောက်ကွယ်လက်နက်ကား အဘယ်နည်းဆိုသည်ကို ရှောင်ဟန် သိရှိသွားတော့သည်။ ရေစစ်ဝတ်စုံများ (camouflage uniforms) ဝတ်ဆင်ထားကြသော ကမ္ဘာပျက်ကပ် အုပ်စုတစ်စုသည် သူတို့၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြလေပြီ။ သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းတွင် အလိုအလျောက် သေနတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး ပစ်ခတ်နိုင်သည့် အကွာအဝေးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကောင်ရေမှာ ယင်ချန်း ခေါ်လာခဲ့သော လူဦးရေထက် မလျော့နည်းပေ။
ယင်ချန်း -
လူတိုင်း -
ယင်ချန်းက လင်မြို့ စစ်သည်တော် ကမ္ဘာပျက်ကပ် အုပ်စုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အော်ဟစ်လိုက်သည် - "ဒါတွေက ဘာဇာတ်လမ်းလဲ။ စစ်သား ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွေလား။ သူတို့တွေပါ လက်နက်သုံးနိုင်ကြတယ်ပေါ့။"
တမူထူးခြားစွာ ပြောင်းလဲအားကောင်းလာကြသည့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် အချို့သာလျှင် လက်နက်ကိုင်သုံးနိုင်ကြသည် မဟုတ်ပါလော။
ယင်ချန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်စ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားလေသည်။
သို့သော် ရှောင်ဟန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများမှာမူ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်နေကြဆဲပင်။ ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုးကို သူတို့ အရင်ကလည်း မြင်ဖူးခဲ့ကြပြီး တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံတတ်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။
လင်မြို့ တွင် ဖြစ်ပျက်လာသမျှနှင့် ဟီလင် ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး မဖြစ်နိုင်စရာဟူ၍ မရှိနိုင်တော့ပေ။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် စစ်သားများသည် သူတို့၏ လှမ်းခြေများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး သေနတ်များကို မြှောက်ကာ ယင်ချန်းနှင့် သူ၏လူများကို ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။
"လာလေ၊ တိုက်ကြတာပေါ့!"
ကမ္ဘာပျက်ကပ် စစ်သားတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် မပေါက်ကွဲစေနိုင်ပါက ထိုကမ္ဘာပျက်ကပ် စစ်သားမှာ သေဆုံးသွားမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယင်ချန်း၏လူများ သေဆုံးမည် မသေဆုံးမည်ကိုမူ မည်သူမျှ အသေအချာ မပြောနိုင်ပေ။
ဟီလင် ၏ အသံက တစ်ဖန် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည် - "မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ညီငယ်လေးတစ်ကောင်ကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ရင် ငါက မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်မယ်။ မင်းတို့ ဝင်လာပြီး စမ်းကြည့်လို့ရပါတယ်"
လူတိုင်းမှာ -
ယင်ချန်းက ရှောင်ဟန်ကို မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည် - "ဒီ ဟီလင် က ရူးနေတာလား။ သူက ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွေကို အဖော်လိုလို သုံးနေပြီး လူတွေကို တိုက်ဖို့ သေနတ်တွေနဲ့ ချိန်ထားတာလား။"
ရှောင်ဟန်က ပွဲကြည့်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလား ထိုနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေ၏။ ယင်ချန်းအနေဖြင့် ဟီလင် ထံမှ မည်သည့် အသာစီးကိုမျှ ရယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ရှောင်ဟန်က ဝင်ပြောလိုက်သည် - "မင်းသာ လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူက သေနတ်နဲ့ ချိန်မှာ သေချာတယ်"
ယင်ချန်းမှာ ထိုစကားကြောင့် အသံတိတ်သွားရကာ - "ဒါဆိုရင် သူ့ကို အပြင်ထွက်လာပြီး တွေ့ဆုံဖို့ မင်း မဖိတ်ခေါ်တော့ဘူးပေါ့။ မစ္စတာမင်း ရောက်လာပြီ၊ သူ ဒေါက်တာဟီလင်ကို မေးချင်တဲ့ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ရှိနေသေချာတယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က အရင်ကတည်းက သိကျွမ်းပြီးသားဆိုတော့ ဘာလို့ ရှေ့ထွက်မလာတာလဲ၊ ငါတော့ ပါးစပ်ပိတ်ထားပေးမယ်လေ"
ရှောင်ဟန်က သူ့မျက်ခုံးတို့ကို ပင့်လိုက်သည်။ ပြဿနာပုံချသည့် အတတ်ပညာမှာမူ အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။
ရှောင်ဟန်က ပြောကြားလိုက်သည် - "မစ္စတာမင်း၊ လင်မြို့ ရဲ့ အခြေအနေက အလွန်တရာမှ ထူးဆန်းပါတယ်။ ခင်ဗျားအနေနဲ့ လင်မြို့ ထဲက ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွေကို လေ့လာချင်တယ်ဆိုရင်တော့ နောင်အနာဂတ် အခွင့်အရေးကို စောင့်တာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ အခုအချိန်မှာ အရေးအကြီးဆုံးက ခင်ဗျားအတွက် သုတေသနစင်တာကို ပြင်ဆင်ပေးဖို့ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားရဲ့ လက်ထောက်ကို ခေါ်ပြီး အခုချက်ချင်း ပြန်သွားဖို့ပါပဲ။ ခင်ဗျား လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာ မှန်သမျှကို ကျုပ်တို့တွေ ပြန်သယ်ဆောင်ပေးပါ့မယ်။ လင်မြို့ က အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များတဲ့အတွက် ခင်ဗျား ဒီမှာ တကယ် မနေသင့်ပါဘူး။"
ယင်ချန်းက သူ့စကားကို ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည် - "အထက်အရာရှိတွေဆီကနေ အမိန့် တိုက်ရိုက်ကျလာပြီးသားပါ။ မစ္စတာမင်းကို လင်မြို့ မှာ သုတေသနစင်တာ တည်ထောင်ခွင့်ပြုဖို့၊ ပဋိပစ္စည်းတွေ သုတေသနပြုလုပ်ဖို့နဲ့ ကာကွယ်ဆေးတွေ တီထွင်ဖို့အတွက် ခွင့်ပြုထားပြီးသားပါ။ သူ ပြန်လို့ရမရဆိုတာကို မင်းက ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် မရှိဘူး။"
ရှောင်ဟန်က သူ့ကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည် - "ဒီမှာ သေဆုံးသွားမယ့် အရေးနဲ့ ယှဉ်လိုက်မယ်ဆိုရင် မစ္စတာမင်းက ပိုအရေးကြီးလား၊ ဒါမှမဟုတ် အမိန့်က ပိုအရေးကြီးလား"
ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားရမည်ဆိုပါက မစ္စတာမင်း မည်မျှပင် အရေးပါသည်ဖြစ်စေ အလကားပင် ဖြစ်သွားမည်ကို လူတိုင်း သိကြပေသည်။ သို့ဖြစ်ရာ ယင်ချန်းမှာ ထိုမေးခွန်းကို ဝင်ရောက်မဖြေရဲတော့ပေ။ သူက ဟိန်းထွက်လာသလို ပြောလိုက်သည် - "တကယ်လို့ လင်မြို့ မှာ အန္တရာယ်တွေ တကယ်ရှိနေတယ်ဆိုရင်ရော၊ ဟီလင် က လင်မြို့ ရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် အခြေစခန်း တည်ဆောက်နိုင်ရတာလဲ။"
ရှောင်ဟန်မှာ ထိုလူမိုက်နှင့် စကားပြောနေပါက ရူးသွားနိုင်သည်ဟု တွေးမိသဖြင့် ဆက်မပြောတော့ဘဲ မစ္စတာမင်းကိုသာ စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုခု ချပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေလိုက်သည်။
မစ္စတာမင်းက ဤနေရာသို့ ရောက်လာရန် ဂျင်တိုက်ကာ တောင်းဆိုခဲ့သူဖြစ်ရာ ရလဒ်မထွက်ပေါ်မချင်း သူက လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် ထွက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ဆက်လက် ငြင်းဆန်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်လိုနေသေးသည်။
မစ္စတာမင်းက ဟီလင် ကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့ဆုံလိုနေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ရောဂါကူးစက်ခံထားရသူများကို ကုသပေးနိုင်သည့် စုန်းပြူးလေး တစ်ကောင် ရှိကြောင်း သိလိုက်ရပြီးနောက်တွင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဗိုင်းရပ်စ်အတွက် ကာကွယ်ဆေးမှာ ထိုစုန်းပြူးလေးထံတွင် ရှိနေနိုင်သည်ဟု သူက ယူဆနေခဲ့သည်။
မစ္စတာမင်းက ပြောလိုက်သည် - "ငါ သူ့ကို တွေ့ချင်တယ်။ ငါ သူ့နဲ့ ဆွေးနွေးစရာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်"
ရှောင်ဟန်က လင်မြို့ ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဟီလင် ၏ အသံက တစ်ဖန် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည် - "အခု ဘာကိုမှ ဆွေးနွေးစရာ မလိုတော့ဘူး။ မင်းတို့ အခုလုပ်ရမယ့် တစ်ခုတည်းသော အရာက အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးဖို့ပဲ"
ထိုအချိန်တွင်ပင် လင်မြို့ တစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သော လင်မြို့ မှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဆူပွက်လာခဲ့သည်။ ခေါ်သံကို တုံ့ပြန်နေကြသည့်အလား ကမ္ဘာပျက်ကပ် တို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာကြတော့သည်။
ဟီလင် ၏ အသံသည် ရှောင်ဟန်နှင့် အခြားသုံးဦး၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ တိုးဝင်လာခဲ့သည် - "ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးသွားပြီ၊ လင်မြို့ ရဲ့ အပြင်ဘက် မိုင် (၁၀၀) ပတ်လည်အတွင်းမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ လူသားဆိုလို့ ဘယ်သူမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး! အခုချက်ချင်း ထွက်သွားကြတော့!"
ဟီလင် ၏ အသံမှာ အရေးပေါ် အခြေအနေကို ဖော်ပြနေပြီး ရှောင်ဟန်သည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သူ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ မင်းလောင် (Meng Lao) ထံသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ကျီယုံ က အပြင်ထွက်လာကာ လမ်းကြမ်းမောင်း ဂျစ်ကား (off-road vehicle) တစ်စီးကို မောင်းနှင်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ရှောင်ဟန်က မင်းလောင်ကို ကားထဲသို့ အမြန်တင်ပေးလိုက်ပြီး ဟီလင် နှင့် ရှီချုန် တို့လည်း ဝင်ရောက်ထိုင်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ရှောင်ဟန်ကမူ ကားအပြင်ဘက်တွင်ပင် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။
"ဗိုလ်ကြီး! ကားပေါ်တက်ပါ!" ကျီယုံ က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်က ပြန်ပြောလိုက်သည် - "မင်းလောင်ကို ကောင်းကောင်း ကာကွယ်ပေးထားလိုက်။ ငါ လင်မြို့ အခြေစခန်းဘက်ကို သွားမယ်!"
ရှောင်ဟန် လှည့်ထွက်လာကာ အခြားသော လမ်းကြမ်းမောင်း ဂျစ်ကား တစ်စီးဆီသို့ အပြေးသွားပြီး ယာဉ်မောင်းကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည် - "ကုန်ကားကြီးဆီ သွားပြီး ဒီကနေ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားကြတော့!"
ရှောင်ဟန်က ကားကို စက်နှိုးလိုက်ပြီး လင်မြို့ အခြေစခန်းဘက်သို့ ဦးတည်မောင်းနှင်သွားခဲ့သည်။
စစ်သားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူက ကမ္ဘာပျက်ကပ် များလက်ချက်ဖြင့် လူများစွာ သေဆုံးနေသည်ကို ရိုးရိုးလေး ထိုင်ကြည့်နေ၍ မဖြစ်ပေ။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် လှိုင်းကြီးကို သူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့လျှင်သော်မှ၊ လင်မြို့ အခြေစခန်းကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့လျှင်သော်မှ သူသည် ဤသတင်းကို ဖြန့်ဝေပေးရမည်ဖြစ်ပြီး ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်းရှိကာ ထွက်ပြေးလိုသူများကို အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးခွင့် ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်နိုင်သည့် အသက်တိုင်းက အရေးပါလှပေသည်!
ရှောင်ဟန်က ဟီလင် ကို မေးလိုက်သည် - "ခင်ဗျား အန္တရာယ် ရှိနိုင်လား"
ဟီလင် က ပြန်ဖြေသည် - "မရှိပါဘူး၊ သူတို့က လူသားတွေကိုပဲ သတ်တာ။"
သူ့အမျိုးအစားတွေကို မသတ်ပေ။
၎င်းတို့မှာ ဟီလင် ပြောရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သော စကားများပင် ဖြစ်သော်လည်း ရှောင်ဟန်ကမူ သူဆိုလိုရင်းကို နားလည်လိုက်သည်။
ကျီယုံ က ကားကို စက်နှိုးလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းထွက်သွားခဲ့သည်။
ဟီလင် က သူတို့သွားရမည့်လမ်းကို ညွှန်ပြပေးလိုက်သည် - "တောင်ဘက်ကိုသွား၊ ဝေးနိုင်သမျှ ဝေးဝေးကို သွားကြ"
ကျီယုံ က စတီယာရင်ကို အတော့်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှည့်လိုက်ကာ တောင်ဘက်အရပ်သို့ ဦးတည်မောင်းနှင်သွားခဲ့သည်။
ယင်ချန်းမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ခုန်ပေါက်လာကာ အော်ဟစ်လိုက်သည် - "ရှောင်ဟန်! ကျီယုံ! မင်းတို့ မင်းလောင်ကို ဘယ်ခေါ်သွားမလို့လဲ?!"
လူတိုင်း ကြီးမားသော ကုန်ကားကြီးပေါ်သို့ တက်ရောက်သွားကြပြီး ယာဉ်တန်းကြီးက ကျီယုံ မောင်းနှင်သည့် ဂျစ်ကားနောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ အဝေးသို့ပင် မရောက်လိုက်ရသေးမီ လင်မြို့ အတွင်းရှိ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အားလုံးမှာ လှောင်အိမ်ထဲမှ လွတ်လာသည့် ကျားများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်လာကြတော့သည်။
ထိုအထဲတွင် အရှေ့ဘက် ဒေသ၌ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အများဆုံးဖြစ်ပြီး ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ကမ္ဘာပျက်ကပ် လှိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေပြီ!
ထိုနေရာကား လင်မြို့ အခြေစခန်း တည်ရှိရာ နေရာပင် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ကမ္ဘာပျက်ကပ် တို့၏ ပြေးလွှားနိုင်သည့် အရှိန်နှုန်းမှာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းနှင်နေသော ဂျစ်ကားနှင့် ယှဉ်လျှင် အလှမ်းဝေးကွာနေသေးသည်။ ရှောင်ဟန်အတွက်မူ အခွင့်အရေး ရှိနေဆဲပင်တည်း။
දිශာလေးခုအနက် တောင်ဘက်အရပ်မှ ကမ္ဘာပျက်ကပ် များသာလျှင် အနည်းဆုံးဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာလည်း သူတို့က အချိန်မီ ကြိုတင်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသောကြောင့်သာ ဖြစ်ကာ မဟုတ်ပါက ကမ္ဘာပျက်ကပ် လှိုင်းကြီး၏ မျောပါခြင်းကို တိုက်ရိုက် ခံရပေလိမ့်မည်။
ယင်ချန်းမှာ ပြတင်းပေါက်ပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်ကာ မှန်ဘီလူးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြက်သီးမွှေးညင်းများ ထលလာကာ ချွေးစေးများ ရွှဲရွှဲစိုနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါ ဘယ်လိုနေရာမျိုးကြီးလဲ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် လှိုင်းကြီးက ဘယ်လိုသတိပေးချက်မှ မရှိဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပေါ်လာရတာလဲ။
ရှောင်ဟန် မောင်းနှင်နေသော ဂျစ်ကားကို ကမ္ဘာပျက်ကပ် များ၏ မည်းမှောင်နေသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးက လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယင်ချန်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူက အော်ဟစ်လိုက်သည် - "ငါ့ကို ရူးနေတယ်လို့ ပြောခဲ့တာလား။ သူကမှ အစစ်အမှန်ကို ရူးနေတဲ့ကောင်!"
တောင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့လာနေသည့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် လှိုင်းကြီးက ယင်ချန်းတို့၏ ယာဉ်တန်းကိုပါ ဆက်လက် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေခဲ့သည်။ ယင်ချန်းက အရှိန်မြှင့်တင်ရန် အဆက်မပြတ် တိုက်တွန်းနေခဲ့သော်လည်း ကုန်ကားကြီးမှာ လူများ အပြည့်ပါရှိနေသည်ဖြစ်ရာ မည်မျှပင် အရှိန်မြှင့်စေကာမူ ဂျစ်ကားလောက် မြန်ဆန်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးထွက်လာသည့် ဂျစ်ကားက ယာဉ်တန်းကို အလွန်အမင်း နောက်က ကောက်ကောက်ပါအောင် ပစ်ချန်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျီယုံ က သူ၏ချွေးများကို အဆက်မပြတ် သုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည် - "ဒီဟာကတော့ တော်တော်ဆိုးဝါးတဲ့ အန္တရာယ်ပဲ။ နောက်တစ်လှမ်းသာ နောက်ကျသွားမယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့တွေ ဇာတ်သိမ်းသွားလောက်ပြီ!"
ဟီလင် က ပြောလိုက်သည် - "ဒေါက်တာဟီလင်ရဲ့ သတိပေးချက်ကြောင့်သာ တော်တော့တယ်၊ မဟုတ်ရင် ကျုပ်တို့တွေ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
မင်းလောင်က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ရင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေခဲ့သည် - "ကျုပ်တို့တွေ အားလုံး လွတ်မြောက်လာကြပြီဆိုပေမယ့် ဒေါက်တာဟီလင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
ဟီလင် က ပြောလိုက်သည် - "သူ အဆင်ပြေမှာပါ၊ စိတ်မပူပါနဲ့"
မင်းလောင်က သက်ပြင်းချလိုက်ကာ - "ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် လှိုင်းကြီးနဲ့ဆိုတော့ ဗိုလ်မှူးရှောင်က လင်မြို့ အခြေစခန်းကို သတင်းပို့ပြီးတာနဲ့ အောင်မြင်စွာ ပြန်လာနိုင်ပါဦးမလား"
ကမ္ဘာပျက်ကပ် လှိုင်းကြီးထဲသို့သာ ကျရောက်သွားမည်ဆိုပါက မည်သူ့အတွက်မျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကျီယုံ၊ ဟီလင် နှင့် ရှီချုန် တို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိတ်ဆိတ်သွားကြတော့သည်။
ဖြစ်နိုင်မည်သာဆိုလျှင် သူတို့သာ ကိုယ်တိုင်သွား၍ သတင်းပို့လိုကြသည်။
ကျီယုံ က သူကိုယ်သူ အားပေးနှစ်သိမ့်လိုက်သည် - "အဆင်ပြေမှာပါ။ ခေါင်းဆောင်က ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ အာကာသစွမ်းရည်ရှင် တစ်ယောက်ပဲဟာ"