Title: I Opened a Clinic in the Apocalypse – Chapter 143 | NovelPing

ထွက်ပြלותလာကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအုပ်စုမှာ အများစုမှာ ခြေကျင်သွားနေကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အဆက်မပြတ်ပြေးနေကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏အမြန်နှုန်းမှာ သာမန်ဖုတ်ကောင်များ၏ အမြန်နှုန်းကိုပင် မယှဉ်နိုင်သေးပေ။ တိုးတက်ပြောင်းလဲလာသော ဖုတ်ကောင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရမည်ဆိုပါက လုံးဝအရေးနိမ့်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကြီးမားေသာဖုတ်ကောင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရမည်ဆိုပါက ပြောစရာပင်လိုတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ကြီးမားသောဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်၏ တစ်လှမ်းချင်းသွားလိုက်သော အကွာအဝေးသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦး တစ်ဝက်တစ်ပျက်ပြေးရသည့် အကွာအဝေးနှင့် ညီမျှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ဖုတ်ကောင်များ၏ နောက်ယောင်ခံလိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည့် ထိုအမျိုးသားနှင့် လူငယ်လေးအကြောင်းကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

ချဉ်းကပ်လာသော ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီး၏ အသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်နှင့်အမျှ ဖုတ်ကောင်အရေအတွက် ပိုမိုများပြားလာကာ ၎င်းတို့ဆီသို့ အမှီလိုက်လာကြသည်။ လူတိုင်း ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ ယာဉ်များပါရှိကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာမူ ပို၍မစောင့်နိုင်ကြတော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် အခြားသူများနှင့်အတူ နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ အသေမခံလိုကြပေ။ ပထမဆုံးယာဉ်တစ်စီးက ခရီးသည်တင်ယာဉ်တန်းမှ ရုန်းထွက်ကာ အမြန်မောင်းထွက်သွားပြီးနောက် အခြားသော ကိုယ်ပိုင်ကားများကလည်း နည်းတူလိုက်ပါလာကြပြီး တစ်ဦးတည်း ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

နောက်တန်းရှိ သံချပ်ကာယာဉ်များနှင့် လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်များမှာမူ တိုက်ပွဲစတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဖုတ်ကောင်အရေအတွက်မှာ ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးလာနေကြရာ အလွန်အမင်း များပြားလှပေသည်။ ရေလှိုင်းတစ်ခုချင်းစီကို ရှင်းလင်းလိုက်တိုင်း နောက်ထပ်ရေလှိုင်းတစ်ခုက ချက်ချင်းဝင်ရောက်နေရာယူလိုက်ကြပြီး အဆုံးမရှိသော သတ်ဖြတ်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။

လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်များက လေပေါ်မှနေ၍ ချဉ်းကပ်လာသော ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီးကို စက်သေနတ်များဖြင့် ပစ်ခတ်ကာ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ကြသည်။ အုပ်စု၏ရှေ့ဆုံးပိုင်းတွင် အဓိကအားဖြင့် ပြောင်းလဲတိုးတက်လာသော ဖုတ်ကောင်များ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့၏စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။ တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရသည့်အခါ စစ်သားတစ်ဦးအနေဖြင့် တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်ရန် မသေချာပေ။ ဤတိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော ဖုတ်ကောင်များသည် ကျည်ဆེများကြားတွင် သွက်လက်စွာ ခုန်ပေါက်ရှောင်တိမ်းလျက် မိကျောင်းများကဲ့သို့ လှုပ်ရှားကြသည်။

အုပ်စု၏နောက်ဘက်နားရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာမူ ရှုပ်ထွေးရောထွေးကုန်ကြသည်။ လူတိုင်းက အော်ဟစ်ကာ နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အစားခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝှေ့တွန်းထိုးနေကြသည်။ အလင်းရောင်က မှေးမှိန်နေပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအရေအတွက်ကလည်း အလွန်များပြားလှသည်။ ၎င်းတို့အားလုံး ရှေ့သို့ အလုအယက်တိုးကြရာ လူအများအပြား လဲကျကုန်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ဒိုမီနို အရုပ်များလဲကျသကဲ့သို့ တစ်ဦးလဲကျလျှင် အခြားသူများပါ ဆက်တိုက်လဲကျသွားကြသည့် ပုံစံမျိုးပင် ဖြစ်ပေသည်။

အစွန်းတစ်ဖက်ရှိ စစ်သားများက အသံချဲ့စက်များမှတစ်ဆင့် မည်မျှပင် အော်ဟစ်တားဆီးစေကာမူ အလကားသာ ဖြစ်နေသည်။ အရာရာတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးကုန်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ အသက်နှင့်သေရေး အရေးကြီးသော အချိန်ခါမျိုးတွင် လူတိုင်းက အသက်ရှင်လိုကြသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ရူးမတတ်ဖြစ်နေကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ပြင်ပအစွန်းလွန်ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွက်လာကြပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်များကို အတင်းဆွဲကိုင်တွယ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယာဉ်များကို လုယူလိုကြပြီး ထိုနေရာတွင် အသေမခံလိုကြပေ။ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာလိုကြသည်။

ပြင်ပအစွန်းကို စောင့်ကြပ်နေသော စစ်သားအချို့မှာ လူအုပ်ကြီး၏ နင်းခြေခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ လဲကျသွားသော စစ်သားများ သေသည်ရှင်သည်ကို မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်ကြဘဲ ယာဉ်များကိုသာ လုယူလိုကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာလိုကြပြီး တစ်စက္ကန့်မျှပင် မစောင့်နိုင်ကြတော့ပေ။

[[NAMELOCK_003]]၊ [[NAMELOCK_004]] နှင့် [[NAMELOCK_005]] တို့၏ယာဉ်များမှာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရင်း လူအုပ်ကြီးထဲတွင် အဆက်မပြတ် ရှေ့တိုးနောက်ငင် သွားလာနေကြသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူယာဉ်တန်း၏ ရှေ့ပိုင်းမှာမူ ထိန်းချုပ်မရတော့ပေ။ ယာဉ်အများစုမှာ ပင်မအုပ်စုကို စွန့်ခွာကာ တစ်ဦးတည်း ထွက်ပြေးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ရှေ့ပိုင်းတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ လွှမ်းမိုးနေပြီး ထိုရှုပ်ထွေးမှုမှာ နောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ် သုံးစီးမှာ ဖြစ်ပျက်နေသည့်နေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့လိုက်ရသောအခါ အရိုးစူးအောင် ဒေါသထွက်သွားကြသည်။ [[NAMELOCK_005]] မှာ စိတ်နေသဘောထား ပြင်းထန်သူဖြစ်ပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်များ၏ တံခါးများကို ဆွဲကိုင်ထားကာ အတွင်းရှိစစ်သားများကို တိုက်ခိုက်နေကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအချို့ကို ချက်ချင်း ပစ်သတ်လိုက်သည်။

[[NAMELOCK_003]] က ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်— "အားလုံး နားထောင်ကြစမ်း! ယာဉ်တွေကို လုယူဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူမှန်သမျှ ပစ်သတ်လိုက်စမ်း!"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ အမိန့်အတိုင်းပါ!"

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်များအတွင်း၌ ကလေးများနှင့် မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ အပြည့်ပါရှိနေကြသည်။ အကယ်၍ ထိုသူများကို ယာဉ်များလုယူခွင့် ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက အတွင်းရှိ ကလေးငယ်များ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်မည် မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုရူးသွပ်နေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ကလေးများကို သေချာပေါက် စွန့်ပစ်လိုက်ကြပြီး ကိုယ်တိုင်သာ အတွင်းသို့ တိုးဝင်တက်ရောက်ကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အမိန့်ရရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သေနတ်သံများ တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်များကို ဆွဲကိုင်ထားကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံး ပစ်ချခံလိုက်ရသည်။

စစ်သားများသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ကာကွယ်ပေးရန် ကြိုးစားနေသူများအပေါ် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ဖြင့် ပစ်ခတ်ဝံ့သည်ကို တွေ့မြင်ကြရသောအခါ လူအများအပြား ငိုကြွေးကာ ကျိန်ဆဲကြတော့သည်။

နောက်တန်းရှိ ခုခံကာကွယ်မှုမှာ ဖောက်ထွက်ခံရတော့မည့်အရေးကို [[NAMELOCK_005]] တစ်ယောက် တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် [[NAMELOCK_006]] နှင့်အတူ ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ သံချပ်ကာယာဉ်တစ်စီး၏ အမိုးပေါ်တွင် ရပ်တည်လျက် ကျယ်ပြန့်သော လျှပ်စစ်ကွန်ရက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ခုန်အုပ်လာသမျှသော တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော ဖုတ်ကောင်မှန်သမျှ လျှပ်စစ်ရှော့ခ်သင့်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကုန်ကြပြီး ခဏတာမျှ ထမလာနိုင်ကြတော့ပေ။

၎င်းတို့သည် အချိန်ဆွဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ နှောင့်နှေးစေသည့် တစ်စက္ကန့်တိုင်းသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ပိုမိုများပြားစွာ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သော စွမ်းအားမျိုးကို အသုံးပြုရခြင်းမှာ အကြိမ်တိုင်းတွင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များကို သုံးစွဲရပေသည်။ ကျယ်ပြန့်သော လျှပ်စစ်ကွန်ရက် သုံးခုကို ဖန်တီးပြီးနောက် ဖခင်ရော သားပါ နှစ်ဦးစလုံး မိမိတို့၏ စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းလာသည်ကို သိသာထင်ရှားစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့တွင် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများကို ပစ်ချရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းအစုအဝေးများကို ပစ်ချလိုက်ကြရာ ပေါက်ကွဲတိုင်း ဖုတ်ကောင်တစ်ဝိုင်းစာ လျှပ်စစ်ရှော့ခ်သင့်သွားကြသည်။

[[NAMELOCK_006]] ၏စွမ်းအားမှာ အချိန်အကြာကြီး ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် စက်သေနတ်တစ်လက်ကိုင်ဆောင်ကာ — "ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ ရှေ့ကနေသွားပါ။ ကျုပ် နောက်တန်းကို အကာအကွယ်ပေးမယ်!" ဟု အော်ဟစ်ရင်း ပစ်ခတ်နေခဲ့သည်။

သံချပ်ကာယာဉ်ကလည်း ရှေ့သို့ တိုးလာနေသော တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော ဖုတ်ကောင်များကို ဖိနှိပ်ပစ်ခတ်ရင်း ဆက်လက်၍ ပစ်ခတ်နေခဲ့သည်။ [[NAMELOCK_005]] က ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့တိုးကာ [[NAMELOCK_006]] ၏ အဝတ်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး သူ့အား ဘေးတွင် ကပ်လျက်လိုက်ပါလာသော [[NAMELOCK_003]] ၏ ယာဉ်မိုးပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။ "အချိန်တွေ မဖြုန်းနဲ့တော့! သွားတော့!"

[[NAMELOCK_006]] မှာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်၏ မိုးပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ [[NAMELOCK_003]] က တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး [[NAMELOCK_006]] အား အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း [[NAMELOCK_006]] တက်မလာမီပင် မိုးကောင်းကင်မှ အရိပ်ကြီးတစ်ခု [[NAMELOCK_003]] ၏ သံချပ်ကာယာဉ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ကာ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

ရှောင်ကြ!!!

[[NAMELOCK_006]] ၏ အသံပင် မဆုံးသေးမီ [[NAMELOCK_005]] တစ်ယောက် ကြီးမားသောဖုတ်ကောင်၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီးထဲသို့ လွင့်စင်သွားသည်ကို သူသည် တားဆီးမရနိုင်ဘဲ ကြည့်နေခဲ့ရသည်။

အဖေ!!! [[NAMELOCK_006]] ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။ သူသည် [[NAMELOCK_003]] ၏ လက်မှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ ဖခင်ဖြစ်သူ၏နောက်သို့ လိုက်သွားကာ ကျန်ရှိနေသေးသော စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ မိမိကိုယ်ကို လျှပ်စစ်ကွန်ရက်ဖြင့် ဝန်းရံလိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ ခုန်အုပ်လာသမျှသော ဖုတ်ကောင်အားလုံးကို လျှပ်စစ်ရှော့ခ်ပေးလိုက်သည်။

[[NAMELOCK_005]] မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည့် အချိန်မှာပင် သူသည်လည်း မိမိကိုယ်ကို လျှပ်စစ်ကွန်ရက်ဖြင့် ရစ်ပတ်ထားလိုက်သည်။ မထနိုင်တော့ဘဲ ကြီးမားသောဖုတ်ကောင်၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး ဖုတ်ကောင်များ ကိုက်ခံရသည်ထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားလှပေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးများစွာ ကျိုးကြေသွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှား၍မရဘဲ လဲလျောင်းနေခဲ့ရသည်။

[[NAMELOCK_006]] သည် ဖုတ်ကောင်များကို တိုက်ခိုက်ဖောက်ထွက်ကာ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ဘေးသို့ ရောက်ရှိရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူအား မြေပြင်ပေါ်မှ ကောက်ယူခဲ့သော်လည်း ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီး၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ လျှပ်စစ်ကွန်ရက်ကြောင့် ဖုတ်ကောင်များ ကိုက်ခ່າခြင်းကို အနည်းငယ်မျှသာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းလာပြီး လျှပ်စစ်ကွန်ရက်၏ စွမ်းအားမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာခဲ့သည်။

[[NAMELOCK_005]] က ဒေါသတကြီးဖြင့် — "မင်းကို ဘယ်သူက လာခဲ့ခိုင်းလို့လဲ! ငါ့ကိုချပြီး အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း!" ဟု ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

နောက်တန်းရှိ စစ်သားများမှာ [[NAMELOCK_005]] နှင့် သားဖြစ်သူတို့အား ပြန်လည်ကယ်ထုတ်ရန် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဖုတ်ကောင်အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှသည်။ လက်ပစ်ဗုံးများဖြစ်စေ၊ ကျည်ဆེများဖြစ်စေ ပင်လယ်ထဲသို့ ကျောက်ခဲပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ မည်သည့်လှိုင်းဂယက်မျှ မထွက်ပေါ်စေခဲ့ပေ။

[[NAMELOCK_005]] ဖခင်နှင့်သားတို့ ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီး၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံနေရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ [[NAMELOCK_003]] သွားများကို ကြိတ်လိုက်သည်။ "နောက်ပြန်လှည့်! ဝင်တိုက်ပစ်လိုက်တော့!"

ယာဉ်မောင်းသူသည် အမိန့်ကိုနာခံကာ အမြင့်ဆုံးဂီယာသို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်ရင်း သူတို့ဆီသို့ ခုန်အုပ်လာကြသော ဖုတ်ကောင်များကို ဝင်တိုက်ချပစ်လိုက်သည်။ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်မှာ ခိုင်မာသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်များ ရှိသော်လည်း လမ်းကိုပိတ်ဆို့ထားသည့် ဖုတ်ကောင်အမြောက်အမြားကိုမူ မခုခံနိုင်ပေ။ နောက်ပြန်ဆုတ်ရသည်မှာ ပို၍ခက်ခဲလာပြီး [[NAMELOCK_005]] ဖခင်နှင့်သားတို့ထံမှ အတန်ငယ် အကွာအဝေးတွင်သာ ရှိသေးသည်။

အရှိန်မြှင့်! အရှိန်မြှင့်ကြစမ်း! နောက်နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တယ်! ဟု [[NAMELOCK_003]] က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

[[NAMELOCK_005]] ဖခင်နှင့်သားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ လျှပ်စစ်ကွန်ရက်မှာ ပို၍အားနည်းလာခဲ့သည်။ လျှပ်စစ်ကွန်ရက်သာ ပျောက်ကွယ်သွားပါက ၎င်းတို့သည် အရေအတွက်များပြားလှသော ဖုတ်ကောင်များ၏ ကိုက်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရကာ အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ခုခံမှုကို လျှော့ချရန်အတွက် [[NAMELOCK_003]] ရော [[NAMELOCK_007]] ပါ ပစ်ခတ်သည့်အပေါက်များမှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့၏ သေနတ်များကို ပစ်ခတ်ကာ ဖုတ်ကောင်များကို တတ်နိုင်သမျှ သုတ်သင်ပစ်ခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်သည် [[NAMELOCK_005]] ဖခင်နှင့်သားတို့၏ ဘေးတွင် ထိုးရပ်သွားခဲ့သည်။ [[NAMELOCK_003]] က စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားခန့်ရှိသော ပြတင်းပေါက်ငယ်နှစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်ပြီး — "ကားပေါ်တက်စမ်း! ကားပေါ်တက်ကြစမ်း!" ဟု အော်လိုက်သည်။

[[NAMELOCK_006]] က ဖခင်ဖြစ်သူအား ထမ်းပိုးထားရင်း ကားတံခါးဆီသို့ ရုန်းကန်တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ဖုတ်ကောင်များက အလွန်များပြားနေသဖြင့် တံခါးကို အလွယ်တကူ ဖွင့်၍မရပေ။ အကယ်၍ အပေါက်ငယ်လေးတစ်ခုကိုပင် ဖွင့်လိုက်မိပါက ဖုတ်ကောင်များ၏ ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ဖန်ပြန်၍ ပိတ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

[[NAMELOCK_006]] မှာ သူ၏ အစွမ်းကုန် အကြပ်အတည်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ "ဖေဖေ၊ ကျွန်တော်တို့ စမ်းကြည့်ကြရအောင်!"

[[NAMELOCK_005]] နှင့် [[NAMELOCK_006]] တို့သည် ၎င်းတို့၏ ကျန်ရှိနေသေးသော စွမ်းအင်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကုန်ခမ်းစေကာ တစ်ဝက်စက်ဝိုင်းပုံစံ လျှပ်စစ်ကွန်ရက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။ [[NAMELOCK_003]] က အချိန်ကိုက်ကာ ကားတံခါးကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ပြီး [[NAMELOCK_006]] အား ကားပေါ်သို့ အမြန်ဆုံး တက်ရောက်စေကာ တံခါးကို အမြန်ဆုံး ပိတ်လိုက်သည်။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ သုံးစက္ကန့်ထက် ပိုမိုကြာမြင့်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ လျှပ်စစ်ကွန်ရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖုတ်ကောင်များသည် ရှေ့သို့ အလုအယက် တိုးဝင်လာကြပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်ကို ချက်ချင်း ဝိုင်းအုံဖုံးလွှမ်းသွားကြသည်။ ယာဉ်မောင်းသူက အရင်အတိုင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နင်းထားသော်လည်း အမှတ်မထင် စုပြုံရောက်ရှိလာကြသော ဖုတ်ကောင်များ၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်မှာ ဖြေးညင်းစွာသာ ရွေ့လျားနိုင်တော့သည်။

[[NAMELOCK_005]] မှာ ရင်နာဒေါသထွက်ကာ — "ဝုိ့ရှောင်၊ ဒီအရူးကောင်! ဘာလို့ ဝင်တိုးလာတာလဲ! အခုတော့ ဘယ်သူမှ မလွတ်တော့ဘူး၊ ဒီမှာပဲ အားလုံး သေကုန်ကြတော့မှာပဲ၊ အဟမ်း အဟမ်း—" ဟု ပြောရင်း ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

[[NAMELOCK_005]] မှာ အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးလာပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းကလီစာများ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရသွားပုံရပေသည်။

[[NAMELOCK_003]] က ပြင်ပကင်မရာများမှ ထုတ်လွှင့်ပြသနေသော ရုပ်ပုံများကို ကြည့်ရှုရင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျားတို့ကို ကယ်တင်လိုက်တာက ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင် လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

အနက်ရောင် အသားအရေရှိပြီး အမြင့် ငါးမီတာခန့် ရှိသော ကြီးမားသည့် သတ္တဝါကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာစဉ်ကပင် သံချပ်ကာယာဉ်တစ်စီးကို ဖိချေဖျက်ဆီးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပြားချပ်သွားသောယာဉ်ကို ကောက်ယူကာ အခြားသော သံချပ်ကာယာဉ်များဆီသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ရာ အနီးအနားရှိ ယာဉ်နှစ်စီးတိမ်းမှောက်သွားပြီး အခြားယာဉ်များနှင့် ဝင်တိုက်မိကုန်ကြသည်။ ထိုသတ္တဝါကြီးသည် သံချပ်ကာယာဉ်ကို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအုပ်စုထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သဖြင့် မည်မျှများပြားမှန်း မသိရတော့သော လူအများအပြား သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

လူအများအပြားသည် ဤကြီးမားသော သတ္တဝါကြီးကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကြသည်။ ၎င်း၏ ပုံစံပဏာမှာ [[NAMELOCK_004]] နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ဖူးကြသည့် အဆင့် (၈) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါဖြစ်သည့် [[NAMELOCK_008]] နှင့် အတိအကျ တူညီနေပေသည်။ လူတိုင်း ရူးသွပ်သွားကြပြီး ဤအဆင့် (၈) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လက်မလျှော့တမ်း ရဲရဲရင့်ရင့် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

[[NAMELOCK_008]] ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။ [[NAMELOCK_004]] နှင့် [[NAMELOCK_009]] တို့ပင်လျှင် ယခင်က ၎င်း၏ ပွတ်တိုက်အားကြောင့် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရဖူးသည်။ ဤသာမန်စစ်သားများမှာမူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိကြပေ။ ၎င်းသည် ယာဉ်တစ်စီးကို ဆွဲကိုင်ကာ လွှင့်ပစ်နိုင်ပြီး ပစ်မှတ်များစွာကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အနီးအနားရှိ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်များနှင့် သံချပ်ကာယာဉ်များ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်များက [[NAMELOCK_008]] ဆီသို့ ဒုံးကျည်များ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ဒုံးကျည်များမှာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော ၎င်း၏ အသားအရေပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားကြပြီး မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ [[NAMELOCK_008]] မှာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ရင်း နောက်သို့ ယိုင်နဲ့နဲ့ ဆုတ်သွားရလေသည်!

ဘုန်း!

အမြောက်ဆံတစ်ချက် ပစ်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်မှာ အပစ်ချခံလိုက်ရကာ လေထဲတွင်ပင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ မီးတောက်များက တစ်ညလုံး ကောင်းကင်ယံကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ရုပ်ဆိုးဆိုးနှင့် ဧရာမဖုတ်ကောင်ကြီးတစ်ကောင် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ရင်ဘတ်တွင် အမြောက်စင်တစ်ခု တပ်ဆင်ထားသည်။ အမြောက်စင်၏ ပြောင်းဝမှာ ကောင်းကင်ယံရှိ လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်များကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။ လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်နှစ်စင်းကို ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်ဖျက်ဆီးပြီးနောက် အမြောက်စင်သည် ၎င်း၏ ချိန်ရွယ်မှုကို ပြောင်းလဲကာ ရှေ့ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအုပ်စုကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!!

[[NAMELOCK_010]] ဟု ခေါ်ဆိုကြသော အဆင့် (၇) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါကြီးက တစ်ဖက်သတ် သတ်ဖြတ်မှုကို စတင်လိုက်တော့သည်။

အခြေအနေမှာ လုံးဝ လက်လွတ်စပယ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ နောက်တန်းရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအုပ်စုမှာ ပြိုလဲတော့မည့်အရေးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရှေ့တန်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ အင်အားအားလုံးကို နောက်တန်းအား ပံ့ပိုးရန်အတွက် ပြောင်းရွှေ့လိုက်ကြသည်။ အဆင့် (၇) နှင့် အဆင့် (၈) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲ၏ အရေးအကြီးဆုံး အဆစ်အမြော့အချိန်တွင် ရူးသွပ်နေသော ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီး ရှေ့သို့ တိုးလာစဉ် ရုတ်တရက် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားကာ လမ်းတစ်ခုကို အလိုအလျောက် ဖန်တီးပေးလိုက်ကြသည်။ ချောမောခန့်ညားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် နွားကြီးတစ်ကောင်ကို စီးနင်းကာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်!

ထိုနွားကြီးမှာ ရထားခေါင်းစက်ကဲ့သို့ ကြီးမားသည့် ပြောင်းလဲေပီးသား မူလတန်းပြောင်းလဲမှု နွားကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ [[NAMELOCK_004]] ကဲ့သို့ အာကာသ ကြယ်စင်ပျံသန်းမှု မရှိဘဲ လျင်မြန်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြေးလွှားနိုင်ပေသည်။ [[NAMELOCK_009]] မှာ လိုက်မီရန် လမ်းလျှောက်လာရန် စိတ်မပါတော့သဖြင့် လမ်းခုလပ်တွင် ဤမူလတန်းပြောင်းလဲထားသော နွားကြီးကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဤနေရာအထိ တစ်လမ်းလုံး စီးနင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလတန်းပြောင်းလဲထားသော နွားကြီးမှာ "မောင်း" ဟူသော အသံကို ပြုရင်း ရဲရဲတင်းတင်းဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဖြောင့်တန်းသော လမ်းကြောင်းအတိုင်းသာ ရွေ့လျားပြီး နှေးကွေးသော ဖုတ်ကောင်များကို ၎င်း၏ ကြီးမားသော ဦးချိုများဖြင့် တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်ချပစ်ခဲ့သည်။ မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်မရွံ့ဘဲ မူလတန်းပြောင်းလဲထားသော နွားကြီးသည် ရှေ့သို့ တည့်တည့် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ရှေ့တွင် လမ်းပိတ်ဆို့မှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်— ၎င်းမှာ သံထည်အပုံကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ မူလတန်းပြောင်းလဲထားသော နွားကြီးသည် ၎င်းအား တိုက်ရိုက် ဝင်ဆောင့်မိသွားပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော ဦးချိုများဖြင့် ထိုအတားအဆီးကို တွန်းထိုးထားလိုက်သည်။

ယာဉ်အတွင်းရှိ [[NAMELOCK_003]]၊ [[NAMELOCK_007]]၊ [[NAMELOCK_005]] နှင့် [[NAMELOCK_006]] တို့မှာ အံ့အားသင့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

[[NAMELOCK_003]] လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော မူလတန်းပြောင်းလဲထားသော နွားကြီးတစ်ကောင်သည် ၎င်း၏ ဦးချိုများဖြင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်ကို အလွန်အမင်း ရန်လိုသောပုံစံဖြင့် တွန်းထိုးထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နွားကျောပေါ်တွင် စီးနင်းလာသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ [[NAMELOCK_003]] မှာ သူမြင်နေရသည်ကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် [[NAMELOCK_004]] ရှိနေမလားဟု ပင်ကိုဗီဇအရ ရှာဖွေကြည့်ခဲ့သော်လည်း ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

"အဲ့ဒါ [[NAMELOCK_009]] ပဲ! သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ!" စကားပြောလိုက်သူမှာ [[NAMELOCK_003]] မဟုတ်ဘဲ [[NAMELOCK_006]] ဖြစ်သည်။ သူ၏အသံထဲတွင် အံ့သြထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

[[NAMELOCK_006]] က နောက်ဘက်ပြတင်းပေါက်ကို အမြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်— "ဒေါက်တာ[[NAMELOCK_009]]၊ [[NAMELOCK_009]] အရှင်သခင်၊ ကျွန်တော့်အဖေကို ကယ်ပေးပါဦး။ ဘယ်လိုတန်ဖိုးမျိုးနဲ့မဆို ပေးဆပ်ဖို့ ကျွန်တော် ဝန်ခံပါတယ်! ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အဖေကို ကယ်ပေးပါ!"

[[NAMELOCK_007]] က အချိန်မီ မတားဆီးလိုက်နိုင်ဘဲ [[NAMELOCK_006]] က အော်ဟစ်ပြောဆိုပြီး ဖြစ်နေလေပြီ။ ၎င်းတို့နှင့် [[NAMELOCK_009]] အကြား ဆက်ဆံရေးမှာ လက်ရှိတွင် အလွန်တရာ အဆင်မပြေလှပေ။ သို့သော်လည်း [[NAMELOCK_006]] က ဤကဲ့သို့ အကူအညီတောင်းခံနေပေသည်။ [[NAMELOCK_009]] က မည်သို့လုပ်၍ သဘောတူမည်နည်း။

[[NAMELOCK_009]] သည် ပြတင်းပေါက်ငယ်လေးကို ကပ်လျက်ရှိနေသော [[NAMELOCK_006]] အား တစ်စုံတစ်ရာမျှ အမူအရာမရှိဘဲ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုသူကို လုံးဝ မသိကျွမ်းသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူနေခဲ့သည်။

တုံ့ပြန်မှု မရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ [[NAMELOCK_006]] က အလျင်အမြန်ပင် ဆက်ပြောလိုက်သည်— "[[NAMELOCK_009]] အရှင်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ လုပ်မယ့် သဘောတူညီချက်ကို မှတ်မိသေးလား။ အခုရော အကျုံးဝင်သေးရဲ့လား? ခင်ဗျားရဲ့ အခြေအနေတွေကိုသာ ပြောပါ၊ ကျွန်တော့်အဖေက အဆင့် (၈) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားတဲ့ သတ္တဝါရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံထားရတာပါ။ သူ့ဒဏ်ရာတွေက အလွန်ပြင်းထန်နေပါပြီ။ သူ့ကို ကယ်တင်ပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်"

[[NAMELOCK_009]] ၏ မျက်လုံးများ တဖျပ်ဖျပ် လက်သွားခဲ့သည်။ အဆင့် (၈) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားတဲ့ သတ္တဝါလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာလား? ကောင်းလိုက်တာ၊ သူ အဲဒီကောင်ကို တစ်ချက်လောက် ရိုက်နှက်ပြချင်နေတာ ကြာပြီလေ။

[[NAMELOCK_009]] ထရပ်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ ခုန်ပျံတက်သွားကာ အဆင့် (၈) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါကြီး၏ ပခုံးပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘုရင်တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ယခင်က ရဲတင်းပြင်းထန်ခဲ့သော အဆင့် (၈) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါကြီးကို "ဘုန်း" ဟူသော အသံမြည်စေလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချပစ်လိုက်သည်။ အဆင့် (၈) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါကြီးမှာ ခေါင်းပင် မထောင်နိုင်တော့ပေ။

[[NAMELOCK_009]] က ၎င်း၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်တည်လျက် ထိုဧရာမခေါင်းကြီးကို အကြိမ်ကြိမ် ပိတ်ရိုက်ရင်း — "မင်းက ငါ့ကို ရိုက်ဝံ့တယ်၊ ငါ့ကို ထပ်ခါထပ်ခါ သေဆုံးစေဝံ့တယ်ပေါ့! လာစမ်း၊ ငါ့ကို ထပ်ရိုက်စမ်း၊ မင်း ဘယ်လောက် ရဲတင်းချင်သေးလဲ ကြည့်ရအောင်! လာစမ်း၊ ငါ့ကို ရိုက်စမ်းပါ! ဖေဖေဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ မင်းကို ငါ ပြသပေးမယ်!" ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။

အဆင့် (၈) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါကြီးမှာ အနှက်ခံလိုက်ရသဖြင့် တုံ့ပြန်ရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်သွားရသည်။ ၎င်းသည် တစ်ကိုယ်လုံးကို ကွေးကောက်ကာ ခေါင်းကို အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ရင်း နာကျင်မှုကြောင့် အူသံများ ပစ်လွှတ်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ပစ်ခတ်မှုများကို မဆင်မခြင် ပြုလုပ်နေခဲ့သော အဆင့် (၇) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါကြီးသည် ၎င်း၏ အဖော်ဖြစ်သူ ဖိနှိပ်ခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ [[NAMELOCK_009]] ဘက်သို့ ချိန်ရွယ်လာခဲ့သည်။ [[NAMELOCK_009]] က လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သစ်သားတိုင်တစ်တိုင်ကို အမြောက်ပြောင်းအတွင်းသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး အနက်ရောင် နွယ်ပင်များက အမြောက်စင်ကို ရစ်ပတ်ကာ အဆင့် (၇) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါကြီး၏ ဧရာမ ကိုယ်ထည်ပေါ်သို့ တွယ်တက်သွားကြသည်။

ဘုန်း!

အလွန်ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ဦးနှောက်မရှိသော အဆင့် (၇) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။ ပုပ်ပွနေသော အသားစများနှင့် သွေးများမှာ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်ကုန်ကြသည်။ [[NAMELOCK_009]] က ညစ်ပတ်စရာများနှင့် မထိတွေ့စေရန် အမြန် ခုန်ထွက်လိုက်သည်။ အဆင့် (၈) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါကြီးမှာ အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ ထရပ်လိုက်ကာ အုပ်စု၏ ရှေ့တန်းဘက်သို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

[[NAMELOCK_009]] က အော်ဟစ်လိုက်သည်— "ရပ်စမ်း! ထွက်ပြေးဝံ့တယ်ပေါ့လေ? မင်းရဲ့ ခေါင်းကို လိမ်ဖဲ့ပစ်တာကို ကြည့်ထားစမ်း၊ ဒီကောင်မသား!"

အမှန်တရားအားဖြင့် အဆင့် (၈) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါကြီးမှာ မရပ်ဘဲ ပို၍ပင် လျင်မြန်စွာ ပြေးတော့သည်။ ၎င်းသည် ပြေးလိုက်ခုန်လိုက်ဖြင့် အလွန်တရာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

[[NAMELOCK_009]] သည် မူလတန်းပြောင်းလဲထားသော နွားကြီး၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကာ ဦးချိုများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်ကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး နွားဦးချိုများကို ဆွဲထုတ်ကာ ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။ ဤနွားရထားကြီးကို ထိန်းချုပ်ရသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှပြီး မူလတန်းပြောင်းလဲထားသော နွားကြီးမှာ ထိုသံတုံးကြီးကို ဝင်မတိုက်ရသဖြင့် စိတ်ပျက်နေခဲ့သည်။

[[NAMELOCK_009]] က နွားဦးချိုများကို အသေအချာ ဖက်တွယ်ထားကာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်ကို ထပ်မံ မဝင်တိုက်မိစေရန် တားဆီးထားသည်။ — "ဒီသံတုံးကြီးနဲ့ မယှဉ်ပြိုင်နဲ့တော့။ သူ့နောက်ကို လိုက်စမ်း! အဲဒီ အရုပ်ဆိုးတဲ့ ဖုတ်ကောင်ကို ကောင်းကင်ပေါ် လွင့်ထွက်သွားအောင် တိုက်ထုတ်လိုက်စမ်း! အရှိန်တင်၊ အရှိန်တင်၊ အရှိန်တင်စမ်း!!! အောင်မြင်မှုက မင်းအတွက်ပဲ ဟေ့။ လာစမ်း၊ နွားအိုကြီး!"

မူလတန်းပြောင်းလဲထားသော နွားကြီး၏ သွေးများ ဆူပွက်လာကာ "မောင်း" ဟူ၍ အသံပြုလျက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဖုတ်ကောင် အမြောက်အများကို တိုက်ချပစ်လိုက်သည်။ နွားအိုကြီးနှင့် [[NAMELOCK_009]] တို့၏ နှစ်ဖက်ညှပ် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသော်လည်း အခြေအနေ ဆိုးဝါးနေသော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်မှာ လုံးဝ ပြိုကျမသွားသေးဘဲ ခေတ္တမျှ ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ ယာဉ်မောင်းသူက အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး မူလတန်းပြောင်းလဲထားသော နွားကြီး ဖန်တီးပေးခဲ့သော ကွက်လပ်မှတစ်ဆင့် ယာဉ်ကို ရှေ့သို့ မောင်းနှင်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဘက်မှ အကူအညီပေးရန် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသော စစ်သားများအားလုံးမှာ အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ တစ်ခဏက အဆင့်မြင့် ဖုတ်ကောင် နှစ်ကောင်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင်မူ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင် သေဆုံးသွားကာ ကျန်တစ်ကောင်က ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်—

သူတို့က အလွန်တရာ အင်အားကြီးမားလွန်းလှသည်။ [[NAMELOCK_009]] ၏ စွမ်းအားမှာ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်တရာ ကြီးမားသော အထင်ကြီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန် နှစ်ခု— ကြီးတစ်ခုနှင့် ငယ်တစ်ခုတို့သည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာကြပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာယာဉ်၏ အမိုးပေါ်သို့ ကျရောက်လာကြသည်။

ထိုလူက ကလေးငယ်၏ လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ — "သွားပြီး ဆော့တော့။"

ကလေးငယ်က သူ့ကို မော့ကြည့်လာပြီး နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ရှိနေသည်။

ထိုလူက ကလေးငယ်၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ — "မင်း ဗိုက်ဆာနေပြီ။ ဒီအစားအစာတွေ အားလုံးက မင်းအတွက်ပဲ။"

ကလေးငယ်က "အစားအစာ" ဟူသော စကားလုံးကို နားလည်သွားဟန်ရှိပြီး သူ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လူအုပ်ကြီးထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားခဲ့သည်။

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများက တစ်ခါတရံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအုပ်ထူထပ်ရာနေရာတွင် လွတ်လပ်သော နေရာလပ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်းက သွေးစွန်းနေသော ကလေးငယ်တစ်ဦးထံမှ ဝေးရာသို့ ပြေးလွှားနေကြသည်။

လူတိုင်းက သူ့ကို ရှောင်ရှားနေကြသည်ကို ကလေးငယ်က သတိပြုမိသွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး အဆိပ်မြူငွေ့အစုအဝေးကြီးကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ့ကို အစားအစာ မကျွေးကြလျှင် အားလုံး သေဆုံးသွားကြရလိမ့်မည်။

အဆိပ်မြူငွေ့များ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအားလုံးမှာ ငိုကြွေးကြရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကုန်ကြသည်။ သူတို့ ပြန်လည် ထရပ်လာကြသောအခါတွင် မျက်လုံးနီရဲနေသော ဖုတ်ကောင်များ ဖြစ်သွားကြပြီး လူအုပ်ကြီးထဲရှိ သူတို့၏ သားကောင်များကို ကိုက်ဖြတ်နေကြတော့သည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ ကွဲအပြဲ ဖြစ်သွားကြပြီး လူများစွာမှာ မှောင်မိုက်ရာသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်သွားကြကာ နောက်ကြောင်းကို အစအန မထားခဲ့ကြပေ။

ငယ်ရွယ်သော ကလေးငယ်က ဤအရာကို ပျော်စရာတစ်ခုဟု တွေ့ရှိသွားသည်။ သူသည် အသက်ကို ထပ်မံ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အဆိပ်မြူငွေ့များကို ပိုမို မှုတ်ထုတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ကလေးငယ်၏ ပါးစပ်ကို လွှမ်းခြုံကာ အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော မြူငွေ့များကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

[[NAMELOCK_009]] က ကလေးငယ်ကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာဟန်ဖြင့် လက်များကို သုတ်လိုက်ကာ မိမိနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူနေသော ရှေ့မှ ကလေးငယ်ကို အစအဆုံး သေချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ [[NAMELOCK_004]] သည် ဤကဲ့သို့ ကြီးပြင်းလာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အိမ်ရှိ ကလေးငယ် နှစ်ဦးမှာ ယခုတိုင် အလွန်သေးငယ်နေဆဲ ဖြစ်ပါလျက် ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှအထိ ကြီးပြင်းလာရပါသနည်း။

ကလေးငယ်မှာ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် အဆိပ်မြူငွေ့များကို မထုတ်လွှတ်လိုက်ရသဖြင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ နီရဲနေသော မျက်လုံးပိုင်ရှင် ဖုတ်ကောင်အားလုံးမှာ သူ၏ အမိန့်ကို နာခံကြရင်း [[NAMELOCK_009]] ရှိရာသို့ စုဝေးလာကြသည်။

[[NAMELOCK_009]]:

သူသည် ကလေးငယ်ကို ပါးရိုက်လိုက်ပြီး မည်သည်ကိုမျှ မပြောဆိုမီ ဦးစွာ သွန်သင်ဆုံးမရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒီဆိုးသွမ်းတဲ့ ကလေးစုတ်လေး၊ မင်းရဲ့ ကိုယ့်အဖေကိုတောင် မင်း မသိတော့ဘူးလား? ငါ ဒီနေရာအထိ မိုင်ပေါင်းများစွာ ခရီးနှင်ပြီး မင်းကို လာရှာတာ၊ အဲဒါက မင်းရဲ့ ချစ်လှစွာသော အဖေကို ဆက်ဆံတဲ့ ပုံစံပေါ့လေ?"

"မင်းကို ငါ မွေးမြူခဲ့တာ မဟုတ်ပေမဲ့ မင်းမှာ ငါ့ရဲ့ မျိုးဗီဇတွေ ရှိနေတုန်းပဲ။ ဆိုရှယ်လစ် ဖုတ်ကောင်ကောင်းတစ်ကောင် ဖြစ်ရခြင်းရဲ့ အနှစ်သာရကို မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မသင်ယူခဲ့ရတာလဲ?"

"ငါတို့က ဘယ်သူ့ကိုမှ သွားမစဘူး၊ ဘယ်အရာကိုမှလည်း မကြောက်ဘူး။ ဒီလူတွေက မင်းကို ဘယ်လိုများ ပြစ်မှားခဲ့လို့လဲ? မင်းရဲ့ အဆိပ်မြူငွေ့တွေနဲ့ သူတို့အားလုံးကို အသွင်ပြောင်းပစ်တာလား? သူတို့တွေ သွေးတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတာကို မြင်ရတာ လှပနေလို့လား?"

ငယ်ရွယ်သော ကလေးငယ်မှာ ပါးရိုက်ချက်များကြောင့် အလွန်အမင်း ရောထွေးရှုပ်ထွေးသွားပြီး နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ထိုလူကို စိုက်ကြည့်ရင်း မိမိ အဘယ်ကြောင့် အပြစ်ပေးခံနေရသည်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မဝေးလှသော နေရာတွင် ရပ်နေသည့် အနက်ရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူသားမှာလည်း အလားတူပင် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ သူ့ကိုယ်ပိုင် ကလေးငယ်က အခြားလူတစ်ဦး၏ ရိုက်နှက်မှုကို ခံနေရသည်။ ဤအရာကို သူ သည်းခံနိုင်မည်လော။

ဟိန်းဟောက်သံ!

စိုးမိုးလိုသည့် အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤဦးတည်ရာတွင် စုဝေးနေကြသော ဖုတ်ကောင်အားလုံးမှာ ကျူးကျော်သူများကို ဆန့်ကျင်သည့် အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်ကြသည်။

[[NAMELOCK_009]] က ခေါင်းကို လှည့်ကာ ထိုလူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဖုတ်ကောင်ဟိန်းဟောက်သံကို ပြန်လည် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ သူ၏ စိုးမိုးလိုသည့် အရှိန်အဝါကို ပျံ့နှံ့စေလိုက်သည်။

ခေါ်ဆိုမှုကို နာခံကြသော နီးကပ်လာသည့် ဖုတ်ကောင်များမှာ ရှေ့သို့ မတိုးရဲတော့ဘဲ သူတို့၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

တစ်ချိန်တုန်းက သူသည် အဆင့် (၈) တိုးတက်ပြောင်းလဲထားသော သတ္တဝါ၊ ထိုစက်ဆုပ်ဖွယ် လိပ်ကောင်ကြောင့် အားနည်းလွန်းခဲ့သဖြင့် အနှက်ခံခဲ့ရဖူးသည်။ သို့သော် ယခုမူ သူတို့အားလုံးသည် တန်းတူအဆင့်၊ ဘုရင်များ ဖြစ်ကြပြီ။ မည်သူက မည်သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ရမည်နည်း။?!

အနက်ရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူသားလည်း သူ့ရှေ့ရှိ ဖုတ်ကောင်မှာ မိမိနှင့် အဆင့်အတန်း တူညီနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်၊ သူတို့၏ စိုးမိုးလိုသည့် အရှိန်အဝါများသာ ကွဲပြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်လူမှာ ဗီဇပြောင်းလဲ တိုးတက်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ဖြတ်လမ်းနည်းကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်ကမူ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်ကို အမှီပြု၍ တိုးတက်ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်!

အနက်ရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူသားမှာ လင်မြို့ တွင် ဘုရင်တစ်ပါး မွေးဖွားလာခြင်းကို အာရုံခံမိခဲ့ဖူးပြီး၊ ၎င်းမှာ သူ၏ရှေ့မှ ဖုတ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးခဲ့သူပင် ဖြစ်သည်!

သူသည် ဤရန်ငြိုးကို အမြဲတမ်း မှတ်သားထားခဲ့ပြီး ဤလူသားများကို ဦးစွာ ရှင်းလင်းပြီးမှသာ ငွေပေး၍ အင်အားကြီးအောင် လုပ်ထားသော ဤဘုရင်နှင့် စာရင်းရှင်းရန် ကြံရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင်ကပင် လာရောက်ရှာဖွေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

အနက်ရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူသားမှာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး [[NAMELOCK_009]] ထံသို့ ခုန်ဝင်သွားခဲ့သည်။

[[NAMELOCK_009]] က မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်ရွံ့ဘဲ ထိုလူကို အလွန်တရာ စက်ဆုပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ကလေးငယ်ကို မည်သို့ ဖျက်ဆီးရဲသနည်း။ အကယ်၍သာ သူသာ ထိုလူကို မသေမချင်း မရိုက်နှက်ခဲ့လျှင် သူသည် [[NAMELOCK_009]] ဟူသော နာမည်ကိုပင် မသုံးတော့ပေ။

ဘုရင်နှစ်ပါး တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားကြသောအခါ ဖုတ်ကောင်အားလုံးမှာ လေးစားစွာဖြင့် ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့ကြပြီး တစ်ခဏမျှ မည်သည့်ဖုတ်ကောင်ကမျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများနောက်သို့ လိုက်လံ မတိုက်ခိုက်ကြတော့ပေ။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြသည်။

[[NAMELOCK_009]] နှင့် အနက်ရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူသားတို့၏ အဆင့်တွင်မူ သူတို့၏ စွမ်းရည်များနှင့် နည်းလမ်းများမှာ အလွန်နိမ့်ကျနေကြပြီး အခြေခံအကျဆုံး နည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုကြရသည်— ကိုက်ခံရသူတိုင်းမှာ ကံဆိုးသွားမည်သာ ဖြစ်ပြီး ဘုရင်တို့၏ အသားနှင့် သွေးများမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အာဟာရများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

[[NAMELOCK_009]] မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲနေကာ ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး အနည်းငယ် ဝေဝါးသွားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အတုအယောင် ဘုရင်များသာ ဖြစ်ကြသည်၊ သို့ဖြစ်ပါလျက် သူ၏ အတုအယောင် ဘုရင်က အခြား အတုအယောင် ဘုရင်ကို အဘယ်ကြောင့် မနိုင်ရသနည်း။

အနက်ရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူသားမှာ [[NAMELOCK_009]] ကို အမြန်ဆုံး ရှင်းလင်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် ထိုလူ၏ ပတ်လည်ရှိ අවကာသမှာ ပုံပျက်သွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို တစ်စစီ ဆွဲဖြဲပစ်မည့်အလား ဖျက်ဆီးနေခဲ့သည်။

ထိုလူမှာ အလွန်မြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး လေထုကို ထိန်းချုပ်ကာ ပုံပျက်နေသော අවကာသကို အတင်းအကျပ် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်းဖြင့် လေဟာနယ်မှ အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။