ဗန်း... ဗန်း... ဗန်း။
ဗုံးကြဲလေယာဉ်များက တစ်ပတ်ပတ်ကာ ဗုံးကြဲပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ကျည်ဆန်အားလုံး ကုန်စင်သွားကာ ထပ်မံဝဲပျံချလာခဲ့ကြသည်။
တပ်စွဲထားရာနေရာမှာမူ မြေပြင်ညီဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သက်ရှိဟူ၍ တစ်ကောင်တစ်လေမျှပင် မမြင်ရတော့ပေ။
ဗုံးကြဲလေယာဉ်များက ကောင်းကင်တွင် ရည်မှန်းချက်မဲ့စွာ ဝဲပျံနေကြပြီး ရုတ်တရက်ဆိုသလို အဖော်ပါလာသော တိုက်လေယာဉ်များက တိုက်ခိုက်မှု စတင်လာသည်။ ၎င်းတို့က ဗုံးကြဲလေယာဉ်များကို တစ်စီးပြီးတစ်စီး ပစ်ချခဲ့ကြကာ လေထဲတွင် အပြန်အလှန် ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်ကြရင်း တိုက်လေယာဉ်များ တိုက်မိကာ ကြီးမားသော မီးတောက်ကြီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။
ဗဟိုမြို့တော်ကြီးမှာ ပြာယာခတ်သွားခဲ့သည်။ ယာဉ်ရှိသူများက အမြန်ဆုံး တက်စီးကြပြီး ယာဉ်မရှိသူများကမူ ယာဉ်တစ်စီးစီးကို ရှာဖွေရန် သို့မဟုတ် လိုက်ပါစီးနင်းရန် ကြိုးစားကြသည်။ အကယ်၍ မရခဲ့ပါကလည်း ထွက်ပြေးရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကိုသာ အားကိုးရတော့မည် ဖြစ်သည်။ မြန်မြန်ပြေးနိုင်လေ ပိုကောင်းလေပင်။ ၎င်းတို့သည် အနောက်ဘက်ဂိတ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး တစ်စက္ကန့်မျှပင် နောက်ကျသွားပါက ထွက်သွားနိုင်တော့မည်မဟုတ်သကဲ့သို့ ပြေးထွက်ခဲ့ကြသည်။
ဗဟိုမြို့တော်တွင် အချိန်တိုအတွင်း ဘေးကထွက်ခွာသွားရန် လူဦးရေ များပြားလွန်းလှသည်ကို ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများ ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ ထွက်ခွာရန် အလွန်စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအပြင် မြို့ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေရန်သာ မျှော်လင့်ချက်ထားနေကြသူ အချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းတို့က အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားခြင်းသည် သေလမ်းနှင့် အတူတူပင်ဟု ယုံကြည်ကြကာ မည်သို့မျှ မထွက်ခွာဘဲ ဇွတ်ငြင်းဆန်နေကြသည်။
ဆုတ်ခွာရေးကို စီစဉ်နေကြသူများတွင် ၎င်းတို့အတွက် စောင့်ဆိုင်းနေချိန် မရှိသလို ဆွဲဆောင်စည်းရုံးရန် အချိန်လည်း မပေးနိုင်ကြပေ။ ထွက်သွားမည်လော၊ မထွက်သွားမည်လောဆိုသည်မှာ ၎င်းတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သာဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်မည်လော၊ သေဆုံးမည်လောဆိုသည်မှာလည်း ၎င်းတို့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ရမည့်အရာသာ ဖြစ်သည်။ စစ်တပ်နှင့်အတူ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့လျှင်တောင် လုံလုံခြုံခြုံ ထွက်ပြေးနိုင်မည်ဟု အာမခံချက်မရှိပေ။ အပြင်လောကကြီးသည် မြို့တော်ထက် ပို၍အန္တရာယ်များကြောင်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသော်လည်း အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ခြေ အခွင့်အလမ်းများလည်း ပြည့်နှက်နေပေသည်။
မြို့တော်ထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး အပြတ်အသတ်ခံရခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အပြင်ဘက်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် အခွင့်အလမ်း ပိုများပေသည်။ အုပ်စုနှင့် ကွဲထွက်သွားပြီး လုံခြုံသည့်နေရာတစ်ခုတွင် ပုန်းအောင်းနေရလျှင်တောင် အန္တရာယ်များ ကျော်လွန်သွားသည့်အခါ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာနိုင်ပေသည်။
အချို့လူများမှာ မထွက်ခွာလိုကြသဖြင့် စစ်တပ်အနေဖြင့် အလုံးစုံ ဆုတ်ခွာသွား၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် သေကံကြမ္မာကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် လူများကို ထားရစ်ခဲ့ကြပြီး ကွေ့ပေါင် ကလည်း လာတော့မည့် ဖုတ်ကောင်လှိုင်းကြီးကို ဟန့်တားကာ ထွက်ပြေးရန် အချိန်ဆွဲပေးနိုင်ရန်အတွက် ကျန်ရစ်လိုနေခဲ့သည်။
အိုဇူး (Old Xue) ကမူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။ သူက ကွေ့ပေါင် ကို အခြားသူများနှင့်အတူ လိုက်သွားစေလိုပြီး ဟန့်တားပိတ်ဆို့ရန်အတွက် သူကိုယ်တိုင် ကျန်ရစ်လိုနေသည်။
ကွေ့ပေါင် ကလည်း သဘောမတူဘဲ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ထိုသူနှစ်ဦး စကားများရန် ဖြစ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ရှားကျန်း (Xia Jiang) က အချိန်ကိုက် ဝင်ရောက်တားဆီးလိုက်ပြီး "စကားများမနေကြနဲ့တော့။ ခင်ဗျားတို့ သွားကြ၊ ကျုပ်က အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နဲ့အတူ ဟန့်တားပိတ်ဆို့ဖို့ ကျန်ခဲ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကွေ့ပေါင် က ငြင်းဆန်မည့်ဆဲဆဲတွင် ရှားကျန်းက တားဆီးလိုက်သည်။ "ကျုပ်နဲ့ စကားထပ်မပြောနဲ့တော့။ ကျုပ်မှာ ဘာမှ စိတ်ပူစရာ မရှိတော့ဘူး။ ကျုပ်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော တူလေး ယူဟန် (Yunhan) က လက်ရှိမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းမှာ ရှိနေတယ်။ ခင်ဗျားတို့သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ကျုပ် မျှော်လင့်ပါတယ်"
ရှားကျန်းက ကွေ့ပေါင် ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ကွေ့ပေါင်၊ ခင်ဗျားက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ သား ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် က ကမ္ဘာပျက်ကပ် နဲ့ ဆက်သွယ်လို့ရတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော လူသားပါ။ တရုတ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေရဲ့ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ တိုက်ရိုက် မူတည်နေပါတယ်"
ကွေ့ပေါင် သည် ရှောင်ဟန့်၏ ဖခင်ဖြစ်ပြီး ကွေ့ပေါင် ကို ကာကွယ်မှသာ ရှောင်ဟန့်၏ သဘောထား ပျော့ပြောင်းလာရန် အလားအလာ ရှိပေမည်။ ၎င်းမှာ လူသားများနှင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကြားရှိ ပဋိပက္ခကို ပြေလည်စေရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤအချိန်အထိ ရောက်လာမှသာလျှင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် နှင့် ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်တို့နှင့်သာ မရန်ဘဲ ငြင်းခုံခဲ့ကြခြင်း မဟုတ်ပါက ရှောင်ဟန့်အနေဖြင့် ကူညီရန် အသေအချာ ပြန်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်လာခဲ့ကြသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် သည် လူသားဖြစ်စေ၊ ဖုတ်ကောင်ဖြစ်စေ၊ လူသားများအပေါ် မကောင်းကြံလိုစိတ် မရှိသမျှနှင့် အကူအညီ ဖြစ်စေသမျှ ကာလပတ်လုံး လူသားတို့က သူ့ကို လက်ခံနိုင်ကြပေမည်။ သို့သော် ယခုမူ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် အခွင့်အလမ်း အားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများနှင့် အဆင့်မြင့်အရာရှိအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် အိုဇူးက သူရင်ထဲတွင် ကြာမြင့်စွာ ဝှက်ထားခဲ့သော စကားများကို နောက်ဆုံး၌ ထုတ်ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှောင်ဟန့်က ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကို မရန်ဖို့ ကျုပ်ကို သတိပေးထားပြီးသားပါ။ သူဟာ လူသားတွေရဲ့ နောက်ဆုံး ခိုလှုံရာ ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."
နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် အိုဇူးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တားဆီးခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာပျက်ကပ် နှင့် ရန်သူဖြစ်သည့် လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ အမှန်တကယ်ပင် လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။ ၎င်းက ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရှားကျန်းက ပြုံးလိုက်သည်။ "အခြေအနေတွေကို ပြေလည်အောင် ကြိုးစားကြပါ။ အပြင်ဘက်ကလည်း မြို့တော်ထက် ပိုလုံခြုံတာ မဟုတ်ပါဘူး။ နေရာတိုင်းမှာ အန္တရာယ်ရှိပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ကြပြီး အသက်ရှင်သန်ဖို့ ကြိုးစားကြပါ"
သူတို့၏ ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်ကြီးမှာ တုန်ခါနေပြီး ဧရာမလူသားတစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသကဲ့သို့ တဒုန်းဒုန်းမြည်ဟည်းနေသည်။ နောက်ထပ် အချိန်ဆွဲနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ လူတိုင်း ယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ကြကာ ဖြစ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ရှားကျန်းက မြို့တံခါးအားလုံးကို ချက်ချင်းပိတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး မြေပြင်စွမ်းအင်ပိုင်ရှင်များကို ဖုတ်ကောင်လှိုင်း ဖောက်ထွက်လာမည့် အန္တရာယ်ကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် အတွင်းဘက်မှနေ၍ တံခါးများကို တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ခိုင်းလိုက်သည်။
မြို့ပြင်ဘက်ရှိ ညဉ့်ဦးယံမှာ လုံးဝမည်းမှောင်နေပြီး နှစ်ဖက်စလုံးရှိ နှေးကွေးစွာ ရွေ့လျားနေသော ယာဉ်တန်း၏ အလင်းရောင်ဖြင့်သာ လင်းထိန်နေသည်။ အလယ်တွင် အစောင့်အရှောက်ခံထားရသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ အသည်းအသန် ပြေးလွှားနေကြသည်။ ထရပ်ကားများက အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြပြီး အချို့မှာ အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်လာ၍ ဆက်မပြေးနိုင်တော့သည့်အခါ ခေတ္တအနားယူနိုင်ရန် ယာဉ်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်ပေးကြသည်။ လူတိုင်း အသက်ရှင်နိုင်ရန် ကြိုးစားပေးရင်း ဤကဲ့သို့ အလှည့်ကျ ဆောင်ရွက်ပေးနေကြသည်။
ယာဉ်ရှိသူများက ရှေ့တန်းတပ်ဖွဲ့၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာကြပြီး ရှည်လျားသော ယာဉ်တန်းကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သံချပ်ကာယာဉ်များနှင့် လက်နက်တပ်ဆင်ထားသော ရဟတ်ယာဉ်များက အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အကာအကွယ် ပေးထားကြသည်။
ဤလမ်းကြောင်းဘက်တွင် ဖုတ်ကောင် အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း လုံးဝမရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ရှေ့တန်းတပ်ဖွဲ့၏ တာဝန်မှာ ဖုတ်ကောင်များကို ရှင်းလင်းပေးရန်နှင့် နောက်မှ လိုက်လာကြမည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် လမ်းခင်းပေးရန် ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဖုတ်ကောင်များက လမ်းဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအုပ်ထဲသို့ ခုန်ဝင်လာတတ်ကြသည်။ အချို့မှာ အပြင်ဘက်ဆုံးမှ ယာဉ်များ၏ တားဆီးခြင်းကို ခံရကာ ထိုနေရာတွင်ပင် အသတ်ခံကြရပြီး ယာဉ်များကို ကျော်ဖြတ်လာနိုင်သည့် ဖုတ်ကောင်များကိုမူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ အပြင်ဘက်နားတွင် လမ်းလျှောက်လာကြသော စစ်သားများက ရှင်းလင်းပေးကြသည်။
အလွှာလိုက်၊ အထပ်လိုက်ဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြန်အလှန် ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြသည်။ စစ်သားများအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံး တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေကြခြင်းဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ဆက်လက် အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ရန်အတွက် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖုတ်ကောင်များ၏ ဆွဲငင်သွားခြင်းကို ခံရသည်ဆိုလျှင်တောင် တပ်ဖွဲ့ဝင်အင်အား ပုံစံမှာ မူလအတိုင်း ကောင်းမွန်စွာ ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ဒဏ်ရာရရှိထားကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများနှင့် စစ်သားများကိုပါ ကယ်တင်လာခဲ့ကြပြီး ဆက်လက် ကုသပျောက်ကွင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တရုတ်လူမျိုးများ၏ သုတေသနပြုချက်အရ ထွက်ပေါ်လာသော အဆိပ်ဖြေဆေးများနှင့် ကာကွယ်ဆေးများကို တီထွင်ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ ဗဟိုမြို့တော်နှင့် ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်တို့ကြားတွင် ပဋိပက္ခများ ရှိနေကြသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ တရုတ်လူမျိုးများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ဖုတ်ကောင်များ ဖြစ်သွားခဲ့လျှင်တောင် ၎င်းတို့သည် တရုတ်ဖုတ်ကောင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။
တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်လာခဲ့လျှင် — အကယ်၍များ ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်နှင့် ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ပြေလည်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် — ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် ဒဏ်ရာရရှိပြီး ကူးစက်ခံထားရသူများအနေဖြင့် အခွင့်အလမ်း တစ်ရပ် ရှိလာနိုင်ဦးမည်ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဧရာမ အရိပ်ကြီးများက ညောင်မည်းထဲတွင် ရွေ့လျားနေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ဦးတည်ရာမှာ ဗဟိုမြို့တော်ပင် ဖြစ်သည်။ မြို့ကို စောင့်ကြပ်နေကြဆဲဖြစ်သော ကျန်ရစ်သည့်စစ်သားများမှာ မြေပြင်တုန်ခါနေမှုကို ခံစားနေကြရပြီး လူတိုင်းမှာ တင်းမာ၍ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။
သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် မည်သူမျှ မကြောက်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။ ၎င်းတို့ သေဆုံးသည့်အခါတွင် အလွန်တရာ နာကျင်ခံစားရမှု မရှိစေရန်သာ မျှော်လင့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်သော ယာဉ်တန်းအတွက် အချိန်ဆွဲပေးရန် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ သေဆုံးမှုမှာ တန်ဖိုးတစ်စုံတစ်ရာ ရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။
မြည်ဟည်းသံကြီးမှာ ပိုမိုနီးကပ်လာခဲ့သည်။ သတ္တဝါကြီးများ မြို့ရိုး၏ အပြင်ဘက်တွင် ရောက်ရှိနေပြီဟု တွေးလိုက်ကြချိန်အတိအကျတွင် တုန်ခါမှုမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ လူတိုင်း မိမိတို့၏ လက်နက်များကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ကြသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် တဒုန်းဒုန်းမြည်ဟည်းသွားသော အသံကြီးနှင့်အတူ ပေရာပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော မြို့ရိုးကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ ပြိုကျသွားလေသည်။ ပြိုကျသွားသည့် နေရာမှ ဧရာမခေါင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြို့တွင်းသို့ စူးစမ်းကြည့်ရှုရန် ကြိုးစားလာသည် — (တိုက်တန် တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ တူလိုက်တာ ဟားဟားဟား။)
လူတိုင်း၏ ဆံပင်များ ထောင်သွားကြသည်။ ဤမျှကြီးမားသော ဖုတ်ကောင်မျိုးကို ၎င်းတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။
ရှားကျန်းက "ပစ်ကြ!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဧရာမခေါင်းကြီးကို ဦးတည်ထားသော အမြောက်ဆန်အားလုံးက တစ်ပြိုင်နက် ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ထိုခေါင်းကြီးမှာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ရင်း နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားလေသည်။ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေပြီး ပေတစ်ရာမြင့်သော မြို့ရိုးကြီးမှာ တုန်ခါနေကာ ပြိုကျတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။
ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသော စစ်သားများမှာ ၎င်းတို့၏ ကံကြမ္မာကို ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ယုံကြည်ချက်မှာ ဖြစ်နိုင်သမျှ အချိန်ကို ဆွဲထားရန်ပင် ဖြစ်သည်။
တိုက်ပွဲမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပထမဆုံး ဖောက်ထွက်သွားသည့် နေရာတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ လရောင်အောက်တွင် ၎င်းတို့၏ ပုံရိပ်များကိုသာ မြင်နေရသဖြင့် မျက်နှာများကို ကွဲကွဲပြားပြား မမြင်ရသော်လည်း တစ်ဦးမှာ အရပ်ရှည်ပြီး တစ်ဦးမှာ ပိန်ပါးလှသည်။
ရှောင်ဂွမ်း ပြောကြားခဲ့သော စကားများမှာ ရှားကျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဦးနှောက်မှာ ဖြူရော်သွားတော့သည်—
"လူနှစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရတယ်။ တစ်ယောက်က အနက်ရောင် ဆံပင်၊ အနက်ရောင် မျက်လုံး၊ အနက်ရောင် လေကာအင်္ကျီနဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်၊ သူနဲ့အတူ ဆယ်ကျော်သက် လူငယ်တစ်ယောက် ပါလာတယ်။ အဲ့ဒီဆယ်ကျော်သက်က အနက်ရောင် ဆံပင်နဲ့ အနားစွန်းက အနီရောင်မျက်လုံးတွေရှိပြီး အသက် ၁၅ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၆ နှစ်လောက် ရှိမယ်။ သူ့ရဲ့ ပုံစံက ကွေ့ပေါင် နဲ့ အတိအကျ တူနေတယ်..."
"သူတို့က လူသားတွေ မဟုတ်ဘူး..."
ရှားကျန်းက ၎င်းတို့အား စိုက်ကြည့်နေပြီး "ဖုတ်ကောင်ဘုရင်... အဲ့ဒါ ဖုတ်ကောင်ဘုရင်ပဲ..." ဟု ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
အမျိုးသားက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ မြို့ပြင်တွင် ပိတ်ဆို့ခံထားရသော ဖုတ်ကောင်အားလုံး တက်ကြွလာကြပြီး ကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါစေလောက်အောင် ၎င်းတို့의 အသံများဖြင့် လိုက်လံ ဟိန်းဟောက်ကြလေသည်။
အမျိုးသားက လူငယ်လေး၏ လက်ကို ကိုင်ကာ မြို့ရိုးမြင့်ပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။ မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်း မရှိဘဲ ထွက်ခွာသွားကြသော ကြီးမားသည့် ယာဉ်တန်းနောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။
မြို့ရိုးကို တိုက်ခိုက်နေခဲ့သော ဧရာမဖုတ်ကောင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပိုမိုထက်မြက်လာသည်ကို ပြသလာသည်။ ၎င်းသည် ပြိုကျနေသော နေရာတွင် ဆက်လက် မရပ်တန့်တော့ဘဲ ဖုတ်ကောင်များကို ဖမ်းဆီးကာ မြို့ထဲသို့ ပစ်ထည့်ပါတော့သည်။ ဖုတ်ကောင်များ ကောင်းကင်မှ ကျလာကာ ခုခံကာကွယ်ရေး အတန်းအဆင့်ကို ချက်ချင်းပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေသည်။ လက်ပစ်တိုက်ခိုက်ရသည့် စစ်သားများက အတွင်းသို့ ပစ်ချခံရသော ဖုတ်ကောင်များကို တိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာကြပြီး အမြောက်တပ်သားများကို ကာကွယ်ပေးကာ ဝေးလံသော ပစ်ခတ်မှုများကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ကြသည်။
ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်အတွင်း၌ လူတိုင်းသည် လေယာဉ်များ၏ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် နိုးထလာကြသည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့ကြသော်လည်း မည်သည့်တိုက်ပွဲမှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ ဗုံးကြဲမှု တစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် လေယာဉ်များ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ယဉ်ကျေးမှု ဖုတ်ကောင်များနှင့် လူသစ်များက ခဏစောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသော်လည်း လေယာဉ်များ ပြန်လာသည်ကို မတွေ့ရသောအခါ စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ပြန်လည် အိပ်စက်သွားကြသည်။
မိုချင်းလင်က အန္တရာယ်ရှိသော နိုင်ငံခြား ကျူးကျော်သူများကို ရှင်းလင်းပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။ ယနေ့ညတွင် ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်အနေဖြင့် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ ရင်ဆိုင်ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
သူက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးလျှင် "သွားပြီး ကွေ့ပေါင် ကို ပြန်ခေါ်ခဲ့ပါ။ အပြင်မှာ အမြဲတမ်း ပစ်ထားလို့ မရဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန့်က "ကောင်းပြီလေ" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်ဟန့်က "ဘယ်ကို သွားရမလဲ" ဟု မေးမြန်းသည်။
မိုချင်းလင်က "ဗဟိုမြို့တော်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ရှောင်ဟန့် အံ့သြသွားသည်။ မိုချင်းလင်သည် ယွินကျင်းမြို့တော်သို့ တိုက်ရိုက် သွားလိမ့်မည်ဟု သူထင်ထားခဲ့သော်လည်း ဗဟိုမြို့တော်သို့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
မိုချင်းလင်က "အဲ့ဒီဖုတ်ကောင်တွေက ယွินကျင်းမြို့တော်ကနေ ထွက်သွားကြပြီ" ဟု ရှင်းပြသည်။
ရှောင်ဟန့် နားလည်သွားသည်။ သူသည် မိုချင်းလင်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားလိုက်ပြီး လွှတ်လိုက်သည့်အခါ ရှောင်ဟန့်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကြိမ်ကြိမ် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းဖြင့် ဝေးလံသော မြို့တစ်မြို့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ဗဟိုမြို့တော်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဗဟိုမြို့တော်ကြီးမှာ ပြာပုံဘဝသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပေတစ်ရာမြင့်သော မြို့ရိုးကြီးမှာ ဧရာမဖုတ်ကောင်၏ ဖောက်ထွက်ခြင်းကို ခံထားရပြီး အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော ဖုတ်ကောင်များက ကွက်လပ်များမှတစ်ဆင့် မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကာ လတ်ဆတ်သော အသားများကို မြို့တစ်ခွင် လိုက်လံရှာဖွေနေကြသည်။
ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဗဟိုမြို့တော်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှောင်ဟန့်က "ဒီမှာပဲ စောင့်နေ၊ ကိုယ် ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်" ဟု သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်ဟန့်မှာ ရပ်နေသည့်နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
မိုချင်းလင်က သူ့နောက်သို့ လိုက်မသွားပေ။ ရှောင်ဟန့် လုပ်မည့်အရာကို သူသိသည်။ အကယ်၍ သူသာ စစ်မှန်သော ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားခဲ့လျှင်တောင် အသိဉာဏ် ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး သွေးရင်းသားရင်း ဆွေမျိုးသားချင်းများအပေါ်တွင် လျစ်လျူရှုထားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ မိုချင်းလင် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မိသားစုဝင်များအပေါ်တွင် ရက်စက်ခဲယဉ်းနိုင်ခြင်း မရှိပါက ရှောင်ဟန့် အနေဖြင့် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။
မိုချင်းလင်က သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စကင်ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာမှာ သေမြို့တစ်မြို့ မဟုတ်သေးဘဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော လူသားများ ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းတို့သည် အလုံပိတ် နေရာများတွင် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီက ၎င်းတို့၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းများကို ပိတ်ထားကာ အသက်ရှူသံများ တတ်နိုင်သမျှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေစေရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
ထိုနေရာတွင် ရပ်နေစဉ် မိုချင်းလင်က ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဖုတ်ကောင်များ သူ့ကို ရိုရိုသေသေ ရှောင်ရှားသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ မိုချင်းလင်က သူ၏ စွမ်းအင်များကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော်လည်း ဘုရင်တစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဤဖုတ်ကောင်များက သူ့ကို သဘာဝအလျောက် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။
မိုချင်းလင်၏ အကြည့်တို့က စစ်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဖုတ်ကောင်အဖြစ် လမ်းလျှောက်နေကြသော စစ်သားများစွာ ရှိရာ ရှေ့ဘက်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ၎င်းတို့၏ ဒဏ်ရာများနှင့် လတ်ဆတ်သော သွေးကွက်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့မှာ မကြာသေးမီကမှ ဖုတ်ကောင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသော ဗဟိုမြို့တော်၏ စစ်သားများ ဖြစ်ကြသည်။
ဤစစ်သားဖုတ်ကောင်များထဲတွင် တစ်ကောင်က ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်မှာ တစ်ဝက်ခန့် ပျောက်ကွယ်နေပြီး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ စစ်ဝတ်စုံ၏ မူလအရောင်ကိုပင် မခွဲခြားနိုင်တော့ပေ။ မျက်နှာ၏ တစ်ဝက်မှာလည်း အပြင်းအထန် ကိုက်ဖြတ်ခံထားရသဖြင့် သွေးချင်းချင်းနီနေပြီး ကျန်ရှိနေသေးသည့် တစ်ဝက်မှာမူ ပုပ်ဆွေးခြင်း အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ရှားကျန်း ဖြစ်ကြောင်းကို မိုချင်းလင်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန့် ပြန်ရောက်လာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်ခြင်းတို့ အပြည့်ရှိနေသည်။ "တတိယခရိုင်က လူတွေ အကုန် ပျောက်ကုန်ပြီ။ ရှားကျန်းနဲ့ ဘိုးတော်ဇူးကို ရှာလို့ မတွေ့ဘူး"
သူ့တွင် အေးစက်သော သဘောထား ရှိသော်လည်း လုံးဝနှလုံးသား မရှိတော့သည့် အခြေအနေမျိုးအထိ မရောက်သေးပေ။ ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဘိုးတော်ဇူးမှာ သူ၏ သွေးရင်းသားရင်းတော်စပ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့ သေဆုံးသွားသည်ကို သူ လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ရှောင်ဟန့်က မိုချင်းလင်၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ စစ်သားဖုတ်ကောင် အုပ်စုထဲမှ ရှားကျန်းကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။
မိုချင်းလင်၏ အကြည့်တို့က စစ်သားဖုတ်ကောင်များဆီတွင် ဆက်လက် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ရှောင်ဟန့်ကို "ခင်ဗျား ဘာလုပ်ချင်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန့်က "သူတို့ကို ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်ဆီ ပြန်ခေါ်သွားမယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
လူသစ်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် ပထမဦးစွာ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင် ဖြစ်လာရမည်။ ထို့နောက်မှသာ ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်က လူသားတို့၏ ဂျင်းန်များကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှု ပြုလုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ကာ လူသားများထက် ပိုမိုခိုင်မာသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် စွမ်းအားကို ရရှိလာမည်ဖြစ်သည်။
မိုချင်းလင် ပြုံးစိစိ လုပ်လိုက်သည်။ "ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ"
မိုချင်းလင်သည် စစ်သားဖုတ်ကောင်များကို အထူးနှစ်သက်သည်။ ဤစစ်သားဖုတ်ကောင်များမှာ နာခံမှုရှိကြပြီး အမိန့်ကို လိုက်နာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အာဏာလုပွဲများတွင် မကြာခဏဆိုသလို စတေးခံပစ္စည်းများ ဖြစ်လာကြရသည်။ သေရန် အမိန့်ပေးခံရသည့်အခါတွင်လည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိကြသဖြင့် သေဆုံးရန်သာ သွားကြရသည်။ စစ်သားများအနေဖြင့် နိုင်ငံသားတို့의 အသက်ကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ရှိကြသည်။
မိုချင်းလင်တွင် စစ်သားများနှင့်ပတ်သက်၍ မကျေနပ်ချက် တစ်စုံတစ်ရာ လုံးဝ မရှိပေ။ သူ၏ မကျေနပ်ချက်များမှာ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော အဆင့်မြင့် အရာရှိများအပေါ်တွင်သာ ဖြစ်သည်။
မိုချင်းလင်က "သူတို့ ထွက်သွားကြပြီ။ ရှားကျန်းက ဖုတ်ကောင်တွေကို တားဆီးဖို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သင့်တာ၊ ဒါပေမဲ့ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး အကုန် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယခုအခါ ဗဟိုဧရာမမြို့တော်တွင် အသက်ရှင်နေထိုင်လျက်ရှိသော စစ်သား တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မရှိတော့ပေ။ ၎င်းတို့အားလုံး တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားခဲ့ကြပြီး အစားခံခဲ့ရသည် သို့မဟုတ် အသွင်ပြောင်းခံခဲ့ရကာ အစွန်းဆုံးအချိန်အထိ အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။
မိုချင်းလင်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် စကင်ဖတ်ကာ ဗဟိုဧရာမမြို့တော်အတွင်းရှိ စစ်သားဖုတ်ကောင်အားလုံးကို စုဆောင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှားပါးနေသော ကွေ့ပေါင် ကို လိုက်လံရှာဖွေရန် သူသွားစဉ် စစ်သားဖုတ်ကောင်များကို ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်သို့ ဦးစွာ ပို့ဆောင်ပေးရန် ရှောင်ဟန့်အား ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန့်က ဤစစ်သားဖုတ်ကောင်များကို ပို့ဆောင်ရန်အတွက် အာကာသဆိုင်ရာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း အကွာအဝေးက အလွန်ဝေးကွာသဖြင့် အကြိမ်များစွာ ပြောင်းရွှေ့ရန် လိုအပ်ပေသည်။
ရှောင်ဟန့်က ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိဘဲ စစ်သားဖုတ်ကောင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။
မိုချင်းလင်က ဖုတ်ကောင်တပ်မတော်နောက်သို့ လိုက်ပါရင်း ရိုင်းစိုင်းလှသော ကွေ့ပေါင် ဘက်သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
**စာရေးသူ၏ မှတ်ချက်။**
အားပေးကြတဲ့အတွက် အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အနမ်းတွေ ပို့လိုက်ပါတယ်~~
နောက်ဆက်တွဲ (PS) - ရှောင်ဟန့်က အခုအခါ လုံးဝစင်ကြယ်တဲ့ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားပါပြီ။ မိုချင်းလင်လို စင်ကြယ်တဲ့ ဖုတ်ကောင်ရဲ့ နမူနာကို အတုယူထားတာပေါ့။ သူ့မှာ ခံစားချက် သိပ်မရှိတော့ဘူးလို့ ဆိုပေမဲ့ ခံစားချက် လုံးဝ မရှိတော့တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေက အရမ်းကို မှေးမှိန်သွားတာပါ။ သူ့ရဲ့ ချစ်ခင်ရသူတွေနဲ့ မိတ်ဆွေတွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ သူတို့အတွက် ကာကွယ်လိုတဲ့ ဗီဇက ရှိနေဆဲပါပဲ။ ရှောင်ဟန့်လည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ သူက အေးစက်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာပေမဲ့ ချစ်ခင်ရသူတွေနဲ့ မိတ်ဆွေတွေ ရင်ဆိုင်ရမယ့် အန္တရာယ်ကိုတော့ လျစ်လျူရှုထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်သွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အချစ်ကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ ခံစားချက်တွေက အရင်လို ပြင်းထန်မှု မရှိတော့တာပါပဲ။
သူ့ရဲ့ ပြောင်းလဲတိုးတက်မှု ဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာ သူ အကြောက်ဆုံးအရာကတော့ ခံစားချက်တွေကို နားမလည်တော့တဲ့ မိုချင်းလင်လိုမျိုး စင်ကြယ်တဲ့ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားမှာကိုပါပဲ။ မိုချင်းလင်အပေါ် ထားတဲ့ သူ့ရဲ့ နှစ်သက်မြတ်နိုးမှုကို သူ မေ့သွားချင်လောက်အောင် မဖြစ်ချင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ပြောင်းလဲတိုးတက်ပြီးသွားတဲ့အခါမှာတောင် မိုချင်းလင်အပေါ် သူထားရှိတဲ့ မေတ္တာတရားက တခြား ခံစားချက်တွေထက် အများကြီး ပိုပြီး ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။
* Attack on Titan (進撃の巨人) ရဲ့ ပုံစံမျိုး ခံစားချက် ရလား။ ဟားဟားဟားဟား