ခေါင်းစဉ်း- ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွင် ဆေးခန်းတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ခြင်း - အခန်း (၁၄) : စွမ်းအား
ကျန်းလန် သည် ညစာစားပြီးနောက် ဆေးခန်း၏ ဒုတိယထပ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။
သူ့ရှေ့တွင် တောက်ပနေသော စနစ်မျက်နှာပြင်တစ်ခု ရှိနေသည်။
[ လက်ရှိတာဝန်- လူနာ (၁) ဦးကို အောင်မြင်စွာ ကုသပေးရန်။ (ပြီးမြောက်သည်) ]
[ ဆုလာဘ်- ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်စေသည့် ရေစက် (၁) ခု။ ]
"ထုတ်ယူမယ်"
ကျန်းလန် က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရتلလိုက်သည်။
သူ့လက်ထဲတွင် ဖန်သီးသေးသေးလေး ပေါ်လာပြီး ထိုအထဲတွင် ရေစက်တစ်စက်က ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေသည်။
ကျန်းလန် က တွန့်ဆုတ်နေခြင်းမရှိဘဲ ဖန်သီးကို ဖျက်ဆီးကာ ရေစက်ကို ပါးစပ်ထဲ သွပ်သွင်းလိုက်သည်။
ရေစက်က ပါးစပ်ထဲ ရောက်သည်နှင့် အေးမြလန်းဆန်းသော အရသာနှင့်အတူ လည်ချောင်းထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် လျှပ်စီးကြောင်းငယ်လေးများ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခွင် ပျံ့နှံ့သွားသကဲ့သို့ နွေးထွေးလာသည်။
ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားတစ်ရပ်က သူ၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးစုများထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ တစ်ရှူးတိုင်းကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားပေးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဝုန်း!
ကျန်းလန် ရဲ့ ဦးခေါင်းထဲတွင် အသံတစ်သံ မြည်ဟည်းသွားပြီး သူ၏ အာရုံခံစားမှုများ အလွန်အမင်း ထက်မြက်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ နံရံပြင်ရှိ လေထုလှုပ်ရှားမှုကိုပင် သူ အလွယ်တကူ အာရုံခံနိုင်တော့သည်။
[ အသုံးပြုသူ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များကို အပ်ဒိတ်လုပ်နေပါသည်... ]
[ အမည်- ကျန်းလန် ]
[ အသက်- ၂၅ ]
[ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း- ဆရာဝန် ]
[ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု- ပုံမှန်လူသားထက် (၁.၅) ဆ ပိုမိုအားကောင်းသည် (မှတ်ချက်- အခြေခံအဆင့်ထက် သိသာစွာ မြင့်တက်လာပါပြီ) ]
[ ကျွမ်းကျင်မှုများ- အခြေခံ ခွဲစိတ်ကုသမှု၊ အခြေခံဆေးဝါးဖော်စပ်မှု ]
"ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုက ပုံမှန်လူသားထက် တစ်ဝက် ပိုများလာပြီပဲ..."
ကျန်းလန် သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ လေထဲသို့ အသာထိုးကြည့်လိုက်ရာ ထူးဆန်းသော လေတိုးသံ တဝေါဝေါ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများတွင် မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ခံစားရသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော ကမ္ဘာကြီးတွင် ဤကဲ့သို့ ကိုယ်စွမ်းကိုယ်စ တိုးတက်လာခြင်းက အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ခြေကို သိသိသာသာ မြင့်တက်စေသည်။
ထိုစဉ် ဝမ်ကျန့် က အောက်ထပ်မှ လှေကားထစ်များကို တက်လာရင်း အသံပေးလာသည်။
"ဆရာ ကျန်းလန်၊ ကျုပ် အပေါ်တက်လာလို့ ရမလားခင်ဗျာ"
"တက်လာခဲ့ပါ ဝမ်ကျန့်"
ကျန်းလန် က စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ဝမ်ကျန့် သည် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာစဉ် မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာများ တွေ့ရသည်။ သူ၏ နောက်တွင်မူ ထုံထုံ က ငေးငေးငိုင်ငိုင်ဖြင့် ပါလာသည်။
"ဆရာ ကျန်းလန်၊ ဒီနေ့ သွေးပင်စည်ပန်း အကြောင်း တွေးမိရင်းနဲ့လေ... ဆရာ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ထပ်ပြောချင်လို့ပါ။ တကယ်လို့ ဆရာသာ မရှိဘူးဆိုရင် ကျုပ်ညီမလေးလည်း ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျုပ်လည်း အဲ့ဒီ သေကောင်ဆိုးဇားတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေပြီးလောက်ပြီ"
ဝမ်ကျန့် က ပြောရင်းဆိုရင်း ကျန်းလန် ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။
ကျန်းလန် က လက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ ဝမ်ကျန့် ၏ ပခုံးကို လှမ်းဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
တကယ်တော့ ကျန်းလန် ၏ လက်ထဲတွင် စွမ်းအားအသစ်များ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ့အကိုင်အတွယ်က မရည်ရွယ်ဘဲ အနည်းငယ် မျှောလွင့်နေခဲ့သည်။
"ဝမ်ကျန့်၊ ဘာလုပ်တာလဲ၊ ထလိုက်စမ်းပါ။ ဆေးခန်းမှာ အဲ့လို အခမ်းအနားတွေ လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကျန်းမာလာတာနဲ့ ငါ့အတွက် အကောင်းဆုံး ကျေးဇူးဆပ်တာပဲ"
ကျန်းလန် ဆွဲကိုင်လိုက်သည့် အရှိန်ကြောင့် ဝမ်ကျန့် မှာ အောက်သို့ ဒူးမထောက်နိုင်ဘဲ အသာအယာ မတ်တပ်ရပ်လျက်သား ဖြစ်သွားရသည်။
ဝမ်ကျန့် သည် ကျန်းလန် ၏ လက်မှ အားကို အံ့သြတကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း သန်မာသူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ဆရာ ကျန်းလန် ၏ လက်ညှိုးလက်မ အကိုင်အစမှာ သံမဏိညှပ်ကဲ့သို့ မလှုပ်နိုင်အောင် တင်းကျပ်နေသည်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။
'ဆရာ ကျန်းလန် က သာမန် ဆရာဝန်တစ်ယောက်နဲ့ မတူဘူးပဲ... သူလည်း ပြောင်းလဲလာတဲ့ လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေမလား'
ဝမ်ကျန့် စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ဝင်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ထိုအတွေးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ ကျန်းလန်။ ကျုပ် နားလည်ပါပြီ။ ဒါနဲ့လေ... ကျုပ် ညီမလေး ထုံထုံ က ဆရာ့ကို ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ တစ်ခုခု လုပ်ပေးချင်နေလို့ပါ"
ထုံထုံ က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး လက်ချောင်းလေးများကို ဆုပ်လိုက်ဖြည်လိုက် လုပ်နေသည်။
"ကိုကို့ကို ကြည့်ပါဦး၊ အဲ့ဒါတွေ ပြောပြနေပြန်ပြီ" ထုံထုံ က တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ဝင်ပြောသည်။
ကျန်းလန် က ပြုံးလိုက်ပြီး ထုံထုံ ကို ငဲ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ထုံထုံ လည်း အခုမှ နလံထစ ရောက်သေးတာပဲ။ ဘာမှ အလုပ်တွေ လုပ်စရာ မလိုသေးပါဘူး။ အနားယူဖို့ပဲ လိုပါတယ်။ ဒီမှာက လုံခြုံပါတယ်၊ စိတ်ချလက်ချ အိပ်စက်နိုင်ပါတယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ ကျန်းလန်..." ထုံထုံ က ရိုရိုသေသလေး ပြန်ဖြေသည်။
ကျန်းလန် က သူတို့ မောင်နှမနှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အပြင်ဘက်ရှိ မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ယံကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် ၏ ညချမ်းသည် အမြဲတမ်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော စွမ်းအားအသစ်ကြောင့် ကျန်းလန် တွင် ယခင်ကထက် ပိုမိုသော ယုံကြည်ချက်များ ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။
ကျန်းလန် သည် သူရရှိထားသမျှ ပုံဆောင်ခဲស្នေများကို အကုန်အစင် စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏စွမ်းအားများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ကို အထင်အရှား ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် ဆေးခန်း၏ တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ အသစ်စက်စက် ဖြစ်နေပုံရသော လမ်းများနှင့် အဆောက်အအုံများကို ငေးကြည့်ရင်း ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်နေ၏။
ေးခန်းကို ဗဟိုပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်လမ်းမကြီးများကို ကောင်းမွန်စွာ ရှင်းလင်းထားသည်။
ပြိုပျက်နေသော အဆောက်အအုံများကို ကြိုးစားကြံဖန်နေကြသည့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီများက ပြန်လည်မွမ်းမံထားကြသည်။
အပင်များနှင့် ပန်းဥယျာဉ်နေရာများကို တူးဆွကာ ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီများအတွက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ခင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲထားကြသည်— သို့သော် ထိုနေရာတွင် စိုက်ပျိုးထားသည်မှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ မဟုတ်ဘဲ သွေးပင်စည်ပန်း များ ဖြစ်ကြသည်။
ဤ သွေးပင်စည်ပန်း အားလုံးကို အစေ့မှ စိုက်ပျိုးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီများသည် ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲနေသော တိရစ္ဆာန်များကို వేట شکار လုပ်ကြပြီး သွေးပင်စည်ပန်း များကို ရေလောင်းရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ သွေးများကို အသုံးပြုကြသည်။
သွေးပင်စည်ပန်း များ ကြီးထွားမှည့်ေပမြောက်ရန် သစ်ပင်စွမ်းအင်မျိုး မလိုအပ်ပေ— လုံလောက်သော သွေးများကို ကျွေးထားသမျှ ကာလပတ်လုံး ၎င်းတို့သည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ကြီးထွားလာကြသည်။
ဇွန်ဘီများအတွက်မူ သွေးပင်စည်ပန်း များသည် ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်သော စားစရာကောင်းတစ်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။
ဤဒေသသည် သတိတရား ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာကြပြီဖြစ်သော ဇွန်ဘီများ၏ အခြေချနေထိုင်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာပုံရသည်။
ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများ စုတ်ပြဲနေသော ဇွန်ဘီများကို ဤနေရာသို့ ခြေချခွင့်မပြုပေ— ၎င်းတို့သည် ဤနေရာ၏ အလှအပကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သတိတရား ပြန်လည်ရရှိလာကြသည့် ဇွန်ဘီများကိုသာ နေထိုင်ခွင့်ပြုထားသည်။
ဤသို့ဖြင့် ၎င်းတို့သည် တွေ့သမျှ စွန့်ပစ်ထားသော ယာဉ်ဟောင်းများကို စုပုံကာ စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖန်တီး၍ ၎င်းတို့၏ နယ်မြေကို အမှတ်အသားပြု သတ်မှတ်ထားကြသည်။
ဝမ်ကျန့် သည် သွေးပင်စည်ပန်း ရေသတ္တဝါအဖတ်ပြုတ်ရည် တစ်ခွက်ကို ကိုင်ကာ ဆေးခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ (တစ်နေ့ကျရင် ဒီလိုရေသတ္တဝါအဖတ်ပြုတ်ရည်ဆိုတဲ့ စကားမျိုးကို ငါ ကြားရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားမိဘူး...) တစ်စက္ကန့်အတွင်း ပြိုကျတော့မလို ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြစ်နေသော မော်တော်ကားပုံကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူက စိတ်မသက်မသာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
"ယဉ်ကျေးတဲ့ဇွန်ဘီ အရေအတွက်က နည်းလွန်းတယ်။ အရေအတွက်သာ ပိုများလာရင် ဒီနေရာမှာ ခိုင်မာတဲ့ မြို့ရိုးကြီးတစ်ခု တည်ဆောက်လို့ ရနိုင်သားပဲ... ဒါနဲ့လေ၊ အပြင်ဘက်က အခြေစိုက်စခန်းတွေက မြေဓာတ်စွမ်းအင်ရှင်တွေကို အသုံးပြုပြီး ခိုင်မာတဲ့မြို့ရိုးတွေ တည်ဆောက်ကြတယ်လို့ မင်းပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား?"
"ဘာလို့ မြေဓာတ်စွမ်းအင်ရှင်တွေကို ငှားပြီး ငါတို့အတွက် မြို့ရိုးတွေ ဆောက်ခိုင်းမလဲ?"
ဝမ်ကျင်းလင် သည် သူ၏ဖခင်တွင် ရှိနေသေးသော အခြားသော ဘက်စုံမျက်နှာစာသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အကန့်အသတ် မရှိပေ။
မြို့ရိုးတွေက ဘာလို့များ ရွှံ့စေးတွေနဲ့ပဲ တည်ဆောက်ရမှာလဲ? သစ်သားမြို့ရိုးတွေက လှပတာပေါ့။ သစ်သားမြို့ရိုးတွေကလည်း လုံလောက်အောင် ခိုင်မာတယ် မဟုတ်လား?
ထို့အပြင် ဤသည်မှာ ဝမ်ကျန့် အနေဖြင့် သူ၏စွမ်းအား မည်မျှအထိ တိုးတက်လာခဲ့သည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဝမ်ကျန့် က သစ်ဓာတ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပြားချပ်နေသော မြေပြင်ကြီး ကွဲအက်သွားပြီး ကျယ်လောင်သော ဟိန်းထွက်သံနှင့်အတူ သစ်သားမြို့ရိုး လေးဖက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
မြို့ရိုးသည် အမြင့် ဆယ်မီတာ၊ အောက်ခြေအကျယ် အထပ်နှစ်ဆယ်မီတာ၊ ထိပ်ပိုင်းအကျယ် ဆယ်မီတာ ရှိပြီး လုံးပတ်အားဖြင့် ခန့်မှန်းခြေ မီတာ ခုနစ်ထောင်ခန့် ရှိသည်။
ရှေးဟတ်မြို့ရိုးများ၏ ဒီဇိုင်းကို စိတ်ထဲတွေးကာ ဝမ်ကျန့် က ကာကွယ်ရေးကို ပိုမိုအားဖြည့်ရန်အတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုစီအတွက် မြို့ရိုးဝန်းတစ်ခုစီ ပါဝင်သော သစ်သားဝန်းတံတိုင်းလေးခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုပါက ထိုဝန်းတံတိုင်းကို ဦးစွာ ဖြတ်ကျော်ရမည် ဖြစ်သည်။
မြို့ရိုးများကို ချောမွေ့ညီညာသော သစ်သားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး လျှို့ဝှက်ချက်များကိုလည်း အောက်ခြေတွင် ဖုံးကွယ်ထားသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားနေကြသော ခိုင်မာသည့် အမြစ်များ၏ ရှုပ်ထွေးကျဉ်းမြောင်းသော ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ကွန်ရက်များကို တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။
ဤအမြစ်များအားလုံးမှာ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေကြသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မြို့ရိုးများသည် သူ့အလိုလို ပိုမိုမြင့်မားလာကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
တောင်ပိုင်းမြို့တော်ရှိ ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီများမှာ အံ့သြသွားကြသည်။ ပျော်ရွှင်အားရသည့် အာမေဍိတ်သံများနှင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဇွန်ဘီများဖြစ်ကြသဖြင့် တောင့်တင်းနေသော မျက်နှာကြောများကြောင့် ပျော်ရွှင်မှုကို အပြင်ပန်းတွင် မပြသနိုင်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ဝမ်းမြောက်မှုများကိုမူ ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် သိုသိမ်းထားကြသည်။
ဇွန်ဘီများ၏ စကားသံများအရ ၎င်းတို့သည် ယခင်ကကဲ့သို့ သီးသန့်ဆန်နေတော့ဘဲ အနည်းငယ် ပိုမိုပွင့်လင်းလာကြသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။
ဇွန်ဘီတို့၏ မြို့တော်တွင် ၎င်းတို့အတွက် စစ်မှန်သော အိမ်တစ်လုံးကို နောက်ဆုံးတော့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ကျန့် ၏ ဖခင်မှာ အံ့သြထိတ်လန့်သွားကာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသဖြင့် လက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ခွက်ပင် လွတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ သူက အသံထွက်လာနိုင်တော့သည်။
"ဒါမှ ငါ့သားပဲ!"
ဝမ်ကျန့် သည် ခဏတာမျှ အာရုံစိုက်ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ ဤမျှကြီးမားသော လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ပြီးသွားသော်လည်း သူ၏သစ်ဓာတ်စွမ်းအင်မှာ လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားခြင်း မရှိသေးပေ။
သူ၏စွမ်းအင်ကန်ကြီးမှာ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ ၎င်းသည် ဘယ်သောအခါမှ ခန်းခြောက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ကျန့် တည်ဆောက်ခဲ့သော မြို့ရိုးများသည် ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီများ မော်တော်ကားများကိုပုံကာ ဖန်တီးထားခဲ့သည့် အယုတ်စားမြို့ရိုးများနှင့် ယှဉ်ပါက အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားပေသည်။
ယခုအခါတွင် ဇွန်ဘီများသည် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နိုင်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် နောင်တွင် သူတို့၏ အိမ်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ နေထိုင်ရာဝန်းကျင်မှာ သေချာပေါက် ကောင်းမွန်နေရပေမည်။
ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီများသည် ဝမ်ကျန့် ထံသို့ လာရောက်ကျေးဇူးတင်ကြပြီး လက်ဆောင်များ ပေးအပ်ကြသည်။ ဝမ်ကျန့် မှာ ဝက်ခြေထောက်များ အလွန်တရာပင် များပြားလှစွာ လက်ခံရရှိထားသဖြင့် လက်ပင် ထုံကျဉ်လာရလေသည်။
အဖြူရောင်ကုတ်အင်္ကျီဝတ်ဇွန်ဘီနှင့်အတူ ပါလာခဲ့သော မိန်းကလေးဇွန်ဘီငယ်လေး ထုံထုံ သည် ပြေးလာကာ ဝမ်ကျန့် ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"ကိုကို၊ သွေးပင်စည်ပန်း အစေ့တစ်အိတ် ဝယ်ချင်လို့ပါ"
ထုံထုံ ၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ဝမ်ကျန့် က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ကိုကိုလို့ မခေါ်ဘဲ ဦးလေးလို့ ခေါ်သင့်တယ် ထင်တယ်"
ထုံထုံ လေးက မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ "ကိုကိုက ဦးလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ အသက်မကြီးသေးပါဘူး"
ဝမ်ကျန့်: "မင်းက ငါ့ကိုတော့ ကိုကိုလို့ခေါ်ပြီး ငါ့မိဘတွေကိုတော့ ဘိုးဘိုးနဲ့ ဖွားဖွားလို့ ခေါ်နေတာကျတော့..."
ကျန်းလန် က သွေးပင်စည်ပန်း အစေ့တစ်အိတ်ကို ကိုင်ကာ ထွက်လာသည်။ "မင်းက လူသားတောင် မဟုတ်ဘဲနဲ့ မျိုးဆက်တွေအကြောင်းကိုများ စိတ်ပူနေသေးတာလား? အဲ့ဒါကများ စားလို့ရလို့လား?"
ဝမ်ကျန့်: "..."
သူမ၏စကားမှာ အလွန်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်နေပေသည်။ သို့သော် လူသားမဟုတ်ခြင်းက လူသားတို့၏ စံတန်ဖိုးများကို ဆက်လက်လိုက်စားခြင်းမှ တားဆီးနိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖွားဖွား"
ထုံထုံ သည် သာမန်ဇွန်ဘီ ပုံဆောင်ခဲស្នေ ဆယ်ခုကို ကျန်းလန် ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်ပြီး သွေးပင်စည်ပန်း အစေ့များကို ယူကာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
သွေးပင်စည်ပန်း၏ အကူအညီဖြင့် ပြောင်းလဲလာကြသည့် ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီတိုင်းကို ကျန်းလန် က စာရင်းသွင်းကာ ထိန်းသိမ်းစီမံပေးသည်။
ယနေ့အချိန်အထိ လူပေါင်း (၁၁၉) ဦးသည် ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီများအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီများတွင် ၎င်းတို့ပိုင် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ရှိကြသည်။ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ပါက အပြစ်ပေးခံရရန် သို့မဟုတ် နယ်နှင်ဒဏ်ခံရရန် အခွင့်အရေးမရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် အသတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။
ဤသို့ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ ၎င်းတို့သည် တောင်ပိုင်းမြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အခြားသူများကို ထပ်မံမထိခိုက်စေရန်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကပင် အသစ်တည်ဆောက်ထားသော ယဉ်ကျေးသောဇွန်ဘီ အခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ ဘေးဒုက္ခများ ယူဆောင်လာခြင်းကို ကာကွယ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံးစည်းမျဉ်းကို စာလုံးအကြီးကြီးဖြင့် ရေးသားထားပြီး အနီရောင်ဖြင့် မှတ်သားထားသည်— *လူမစားရ! လူမစားရ! လူမစားရ!*
ဤမျှအရေးကြီးသော ကိစ္စအတွက်ဆိုလျှင် အကြိမ်သုံးဆယ်တိတိ ပြောဆိုလျှင်တောင် များလွန်းသည်ဟု မယူဆရပေ။
အကယ်၍ ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီများသည် လူသားများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပါက ပြန်လည်ခုခံခွင့်ရှိပြီး တိုက်ခိုက်သူများကိုပင် သတ်ဖြတ်ခွင့်ရှိသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို စားသုံးရန်မူ တားမြစ်ထားသည်။
လူသားအသားကို စားဖူးသည့် မည်သည့်ဇွန်ဘီကိုမျှ အခြေစိုက်စခန်းတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခွင့် မပြုပေ။
ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီများအားလုံးမှာ တစ်ကြိမ်သေဆုံးဖူးကြပြီး ခက်ခက်ခဲခဲ ရရှိလာခဲ့ကြသည့် အသက်ရှင်ရပ်တည်မှုကို တန်ဖိုးထားကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အကြီးမားဆုံး ဆန္ဒမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွင် ကောင်းမွန်စွာ အသက်ရှင်ရပ်တည်သွားရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။
ယဉ်ကျေးသောဇွန်ဘီ အခြေစိုက်စခန်းကို အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံစုကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ အဝေးမှကြည့်လျှင် အလွယ်တကူ မတွေ့နိုင်ပေ။
အခြေစိုက်စခန်း တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ရာ တောင်ပိုင်းမြို့တော်ရှိ ဇွန်ဘီများမှာ လှည့်လည်သွားလာစရာ နေရာကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်း မရှိတော့ဘဲ မြို့အပြင်ဘက်သို့သာ ထွက်၍ လှည့်လည်သွားလာရန် တွန်းအားပေးခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ယခင်က တောင်ပိုင်းမြို့တော်တွင်သာ တွေ့မြင်ရလေ့ရှိသည့် ဇွန်ဘီအမြောက်အမြားကို ယခုအခါ မြို့စွန်ဒေသများတွင်ပါ တွေ့မြင်လာရပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် တောင်ပိုင်းမြို့တော်မှ ဇွန်ဘီများသည် လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထွက်ပေါ်လာကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို လိုက်လံနှိမ်နင်းခဲ့ကြဖူးသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားမှာ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေကြပြီး တောင်ပိုင်းမြို့တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ဝံ့ခြင်း မရှိကြတော့ပေ။
တောင်ပိုင်းမြို့တော်၏ အန္တရာယ်နှင့် ထူးဆန်းမှုတို့မှာ လူတို့၏ရင်ထဲတွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။
တောင်ပိုင်းမြို့တော်အနီးရှိ အခြေစိုက်စခန်းမှာ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ တောင်ပိုင်းမြို့တော် မည်မျှအန္တရာယ်များကြောင်း သတင်းကြားသိရပြီးနောက် အခြားနေရာများမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ရိက္ခာရှာရန်အတွက် တောင်ပိုင်းမြို့တော်ဆီသို့ လာရောက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး အခြားသော ဦးတည်ချက်သုံးခုဘက်သို့သာ သွားရောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြတော့သည်။
😊🔥❤️