ရှီချုန် နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း တွင် ရက်အနည်းငယ်မျှ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ကြသည်။ ခရီးတစ်လျှောက်တွင် သူတို့၏လမ်းကြောင်းမှာ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများကြောင့် ပိတ်ဆို့ခံရသည် သို့မဟုတ် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရသည်။ ယခင်က ဖုတ်ကောင်များ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုမျိုးမှာ ယခုအခါ လုံးဝမရှိတော့ပေ။
သူတို့သည် ဟီလင် ကိစ္စကို ဦးစွာနောက်သို့ ပို့ထားလိုက်ကြသည်။ သူတို့တွင် တကယ်ပဲ ပဋိပစ္စည်းများ ရှိ၊ မရှိမှာ သေချာသေးခြင်း မရှိသေးသောကြောင့် အဖွဲ့အနေဖြင့် လင်မြို့အခြေစိုက်စခန်း သို့ ဦးစွာသွားရောက်ကာ ၎င်းတို့၏ တာဝန်ပစ်မှတ်ကို ဆက်လက်ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
ဝမ်ချူ မှာ သူတို့၏ ပစ်မှတ်သူက သူ့နေရာကို လိုက်လံစုံစမ်းနေကြောင်း ကြားသိရသောအခါ လင်မြို့ မှ တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း ဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ရှီချုန် တို့အဖွဲ့က သူ့နောက်ကို တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း အထိ လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့သော်လည်း ရက်ပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဝမ်ချူ မှာ တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း တွင် ဆက်လက်ပုန်းအောင်းနေပြီး သူတို့၏ စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှုကို ရှောင်တိမ်းနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ယခုဆိုလျှင် လင်မြို့ သို့ ပြန်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်ပေမည်။
ရှီချုန် နှင့် လူလေးဦးတို့သည် လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းတွင် တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
ဝမ်ချူ သည် အလွန်အရေးပါသော လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တကယ်တမ်း ပဋိပစ္စည်းများသာ ရှိနေမည်ဆိုပါက ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ် ကာကွယ်ဆေး ဖန်တီးနိုင်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ လူသားတို့၏ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် အထက်လူကြီးများက ၎င်းတို့အဖွဲ့ကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ရှီချုန် တို့အဖွဲ့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ ဝမ်ချူ ၏ ပရိယာယ်ကြွယ်ဝမှုပင် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ ထို့အပြင် ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကာလဖြစ်နေသဖြင့် လူတစ်ဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်မှာ လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပေ။
လူတစ်ဦးကို ရှာတွေ့နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ကောလာဟလများနှင့် တစ်ဆင့်စကား တစ်ဆင့်နား ကြားဖြတ်သတင်းများမှတစ်ဆင့်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဆိုလျှင်ပင် ရရှိလာသော သတင်းအချက်အလက်များမှာ အတုလော အစစ်လောဆိုသည်ကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပေမည်။
လင်မြို့အခြေစိုက်စခန်း တွင် ရှီချုန် တို့အဖွဲ့သည် ကောလာဟလတစ်ခုကို ကြားသိခဲ့ရသည်။ တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း တွင် ကူးစက်ခံရသူများကို ကုသပေးနိုင်သည့် ဆရာဝန်တစ်ဦး ရှိသည်ဟူ၏။
စုံစမ်းမေးမြန်းမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရှီချုန် ပါဝင်သည့် လူလေးဦးပါအဖွဲ့သည် သတင်းပေးသော မိခင်နှင့်သားဖြစ်သူတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဆုကြေးငွေကို ပေးချေခဲ့ကြသည်။
အမျိုးသမီးမှာ အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်နေပုံရသည်— ရှီချုန် က ဆုကြေးငွေပေးရာတွင် အတော်လေး ရက်ရောခဲ့ပေသည်။ နောင်လာမည့် လအနည်းငယ်အတွက် ထိုမိခင်နှင့်သား၏ စားဝတ်နေရေးမှာ အခြေခံအားဖြင့် အဆင်ပြေသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"အဲ့တုန်းက သားကို ဖုတ်ကောင်ကိုက်ခံရလို့ ကျွန်မတို့အဖွဲ့ဝင်တွေက ကျွန်မတို့ကို စွန့်ပစ်သွားခဲ့ကြတယ်။ အဲ့ဒါက တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း နဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့နေရာမှာ ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီအချိန်က ကျွန်မလည်း လမ်းစပျောက်နေပြီဖြစ်ပြီး သားကိုပွေ့ချီပြီး ဖုတ်ကောင်အချို့ကိုပါ ကျွန်မတို့နဲ့အတူ သေရာပါဆွဲခေါ်သွားဖို့အထိ စဉ်းစားထားခဲ့တာပါ"
"ဒါပေမဲ့ တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း ထဲကနေ ကားတစ်စီးထွက်လာပြီး ကျွန်မတို့ဘေးနားမှာ တန်းရပ်သွားတယ်။ ကျွန်မလည်း အပြေးအလွှားသွားပြီး အကူအညီတောင်းခဲ့သလို ကျွန်မမှာရှိသမျှ ပုံဆောင်ခဲပြားအားလုံးကိုလည်း သူ့ကိုပေးခဲ့တယ်"
"ကျွန်မက သူ့ကို လင်မြို့အခြေစိုက်စခန်း ဆီ ပြန်ပို့ပေးဖို့ အစက တောင်းဆိုချင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူက ကားပေါ်ကဆင်းလာပြီး ကျွန်မသားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ကျွန်မသားကို လုံးဝပျောက်ကင်းအောင် ကုသပေးလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝမထင်ထားခဲ့မိဘူး... ကျွန်မသားက ကျွန်မမျက်စိရှေ့မှာတင် ရောဂါပျောက်ကင်းသွားခဲ့တာပါ"
"ကျွန်မပြောသမျှ အားလုံးက အမှန်တွေချည်းပါပဲ၊ ယုံကိုယုံရမယ်။ အဲ့ဒီလူက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ — ဒီခေတ်ကြီးမှာ အဲ့လိုလူမျိုးတွေကို ရှားရှားပါးပါးပဲ တွေ့ရတော့တယ်။ သူက ကျွန်မသားရဲ့ ကိုယ်ထဲက ဖုတ်ကောင်အဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့ရုံသာမက ကျွန်မကို သူ့ကားပါ ပေးခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း ကို ခြေကျင်လျှောက်ပြန်သွားခဲ့တယ်။ နောင်ကျရင် သူ့ကို ဘယ်မှာတွေ့ရမလဲလို့ ကျွန်မက မေးတော့ သူက တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း မှာ ဆေးခန်းတစ်ခု ဖွင့်ထားတယ်လို့ ဖြေခဲ့တယ်"
ကျီယုံ သည် ရှီချုန် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဤမြင်ကွင်းက ဘာကြောင့်များ ဤမျှတောင် ရင်းနှီးနေရပါသနည်း။
ကားတစ်စီးဖြင့် သွားရောက်ကယ်တင်ခဲ့ပြီး၊ လူများကို ကယ်တင်ပြီးနောက် တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း သို့ ပြန်သွားခဲ့ခြင်း။
ကျီယုံ က "သူက ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးက လက်ဖြင့် အမူအရာပြကာ ပြောလေသည်— "သူက ဒီလောက်အမြင့်ရှိမယ်။ ဖြူစင်တယ်၊ သန့်ပြားတယ်၊ ရုပ်ချောပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လူက နည်းနည်း အေးစက်စက်နိုင်တဲ့ပုံတော့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ ကြင်နာတတ်တဲ့ စိတ်နှလုံး ရှိပါတယ်။"
အမျိုးသမီး၏ လက်အမူအရာအရ ထိုသူ၏ အရပ်မှာ ၁၈၀ စင်တီမီတာခန့် ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ အသားဖြူကာ ရုပ်ချောပြီး တည်ငြိမ်အေးဆေးသော မျက်နှာပေးရှိသူ ဖြစ်ရပေမည်။
သေချာသွားပြီဖြစ်သည်။ ဤဖော်ပြချက်နှင့် ကိုက်ညီသူမှာ သူတို့နောက်သို့ လိုက်လံထောက်လှမ်းနေခဲ့ကြသည့် လူမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မရှိနိုင်ပေ။
သူတို့ကို ပိုမိုယုံကြည်လာစေရန်အတွက် အမျိုးသမီးက ဆက်ပြောသည်— "ကပ္ပတိန်ချန် ကို ခင်ဗျားတို့ သိကြလား။ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အနည်းငယ်တုန်းက သူ့ရဲ့ချစ်သူက ဖုတ်ကောင်ကိုက်ခံခဲ့ရပြီး သူတို့လည်း အလမ်းမမြင်တော့တဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နေခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်မက သူ့ကို လမ်းညွှန်ပြသပေးခဲ့ပြီး တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း က အဲ့ဒီဆေးခန်းကို သွားဖို့ပြောခဲ့တယ်... အဲ့ဒီလိုသွားရင် သူ့ချစ်သူက အသက်ရှင်နိုင်သေးတယ်လို့ ပြောခဲ့တာပေါ့။ သူတို့ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် ကျွန်မ ဒီအခြေစိုက်စခန်းရဲ့ အဝင်ဝမှာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့တယ်။ တကယ်လည်း အဲ့ဒီလူစုံတွဲက ဆေးခန်းကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြပြီး ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ပြန်လာနိုင်ခဲ့ကြပါတယ်"
ရှီချုန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အတွေးနက်နေသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ "တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း မှာရှိတဲ့ အဲ့ဒီဆေးခန်းက ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား"
အမျိုးသမီးက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်— "မသိပါဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်က ကျွန်မက တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း ရဲ့ အပြင်ဘက်စွန်းနားမှာ ဖြစ်နေတော့ ဆေးခန်းက ဘယ်လိုပုံစံရှိလဲဆိုတာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကပ္ပတိန်ချန် ကို သွားမေးကြည့်လိုက်ပါ။ သူ အဲ့ဒီကို ရောက်ဖူးတော့ သေချာပေါက် လမ်းပြနိုင်ပါလိမ့်မယ်"
ရှီချုန် တို့ လူလေးဦးအဖွဲ့သည် ကပ္ပတိန်ချန် ကို ရှာဖွေရန် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
သို့သော် သူတို့ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်မှာ အဆင်မပြေသေးပေ။ ချန်ဗိုဟេងနှင့် သူ၏ချစ်သူ ဝမ်ချူ တို့မှာ ၎င်းတို့의အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ဖုတ်ကောင်လိုက်လံရှာဖွေရေး ထွက်သွားကြရာ ညနေပိုင်းမှသာ ပြန်ရောက်ကြမည် ဖြစ်သည်။
ရှီချုန် တို့အဖွဲ့က စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ချန်ဗိုဟេង ပြန်ရောက်လာသောအခါ ၎င်းတို့ ရောက်ရှိလာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြခဲ့ကြပြီး ဆေးခန်းနှင့်ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များကို တောင်းခံခဲ့ကြသည်။
ချန်ဗိုဟេងက သူတို့ကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသည့် အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပြင်းထန်လွန်းနေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ၎င်းတို့မှာ လက်သီးလက်မောင်း တန်းရမည့်သူများ မဟုတ်ကြောင်း သူသိလိုက်ရသည်။ သတိဝီရိယ အပြည့်ဖြင့် သူက "ဆေးခန်းအကြောင်းကို ဘာလို့ လိုက်မေးနေကြတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ချန်ဗိုဟេង၏ သတိထားနေပုံကို ရှီချုန် မြင်လိုက်ရသည်။ "ဒေါက်တာနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စလေးအချို့ ရှိလို့ပါ"
ဝမ်ချူ လျှောက်လာပြီး "ဘာကိစ္စလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချူ တွင် ထိုဒေါက်တာအပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင် ရှိနေပေသည်။ သူက သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ရုံသာမက ရုပ်ရည်ကလည်း ကြည့်ကောင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်။ သူ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးမှာလည်း စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ သူမအနေဖြင့် မသန့်စင်သော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူများက ထိုဒေါက်တာ့ထံသို့ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်မည်ကို တားဆီးလိုနေခဲ့သည်။
ရှီချုန် သည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဟီလင် ၏ ပေါင်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ဘောင်းဘီမှာမူ အသစ်တစ်ထည်ဖြင့် လဲလှယ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
ရှီချုန် က ပြောလိုက်သည်— "သူက အရင်က ကျုပ်အဖွဲ့သားရဲ့ ခြေထောက်ကို ကုသပေးဖူးတယ်၊ ပြီးတော့ သာမန်ပုံဆောင်ခဲပြား တစ်ရာ ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ အဲ့တုန်းက ကျုပ်ဆီမှာ အရှစ်ဆယ်ပဲ ရှိတာနဲ့ နောက်လာမယ့်ရက်တွေကျမှ ကျန်တဲ့ပုံဆောင်ခဲပြား အကျန်နှစ်ဆယ်ကို ပြန်လာပေးမယ်လို့ သူ့ကိုပြောခဲ့တယ်။ သူက တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ကျုပ်သိပေမဲ့ အတိအကျ ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတာတော့ မသိဘူး။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ကျုပ်တို့ကို အဲ့ဒီကို လိုက်ပို့ပေးနိုင်မလား"
ကျီယုံ: ...
ဟီလင်: ...
ရှီချုန်: ...
သူတို့၏ အကြီးအကဲမှာ လိမ်ပြောတတ်ရန်အတွက် အတင်းအကျပ် သင်ယူခဲ့ရပြီ လော။
ချန်ဗိုဟេងနှင့် ဝမ်ချူ တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရှီချုန် ပြောသည့် ဆေးဖိုးဝါးခကိစ္စမှာ မှန်ကန်နေပုံရသည်— ထို့ကြောင့် သူ၏စကားများမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေမည်။
ချန်ဗိုဟេងက ပြောလိုက်သည်— "အတိအကျ ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတာတော့ ကျုပ်လည်း မသိဘူး။ ကျုပ်မှတ်မိတာကတော့ တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း ရဲ့ ဗဟိုချက်မနားမှာ ရှိတယ်ဆိုတာပဲ။ ဆေးခန်းနာမည်က တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း ဆေးခန်းတဲ့"
ရှီချုန် က "ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ချန်ဗိုဟេង ခေတ္တမျှ နှောင့်နှေးသွားသည်။ "ဖုတ်ကောင်အုပ်စုတစ်စုက ကျုပ်အတွက် လမ်းဖယ်ပေးပြီး ဆေးခန်းဆီကို လမ်းပြပေးခဲ့라... မယုံနိုင်စရာ ကောင်းမှန်းတော့ ကျုပ်သိပေမဲ့ အဲ့ဒါ အမှန်ပါပဲ"
ဤအချက်မှာ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုက တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း ထဲမှ ထွက်လာမည့်လမ်းကို ဖန်တီးပေးခဲ့ပုံနှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူနေသည်။
ရှီချုန် က စူးစူးစိုက်စိုက်ဖြင့် ဆက်မေးလိုက်သည်— "အဲ့တုန်းက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အခြေအနေကို ပိုပြီးအသေးစိတ် ပြောပြပေးနိုင်မလား။ မြို့ထဲကို ကားမောင်းဝင်သွားတာနဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေက လမ်းပြပေးတာလား"
ချန်ဗိုဟេងက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်— "မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျုပ်က တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း တစ်ဝိုက်ကို ကားပတ်မောင်းခဲ့ပေမဲ့ ဆေးခန်းဘယ်မှာလဲဆိုတာ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ အဲ့တုန်းက ကျုပ်လည်း ရူးသွပ်မတတ် စိတ်ဓာတ်ကျပြီး အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်နေခဲ့တာနဲ့ 'တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း ဆေးခန်းက ဘယ်မှာလဲဟင်!' လို့ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေခဲ့တာ။ လမ်းလည်း ရှာမတွေ့တော့ဘူး။ ကျုပ်လည်း ဆက်မရှင်သန်ချင်တော့တာနဲ့ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုထဲကို တန်းပြီး ကားမောင်းဝင်သွားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေက သူတို့ဘာသာ လမ်းဖယ်ပေးကြတယ်။ ပြီးတော့မှ ကျုပ်ကို ဆေးခန်းဆီ လမ်းပြခေါ်သွားကြတာပါ"
ဝမ်ချူ က သူ့လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
ထိုစဉ်က အဖြစ်အပျက်အတွက် သူတို့အားလုံးမှာ စိတ်ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်စီ ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှုမှာ ထူးဆန်းလွန်းလှပေသည်။ ဤဇာတ်လမ်းကို အပြင်သို့ ထုတ်ပြောပြလျှင် မည်သူမျှ ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်ပင် ၎င်းတို့မှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြသည်။
ရှီချုန် က အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီး ချန်ဗိုဟេងထံမှ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
ကျီယုံ: "ခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"
ရှီချုန်: "ဒီမှာ တစ်ညအိပ်မယ်၊ မနက်ဖြန်မနက်ကျရင် လင်မြို့ ကို ဆက်သွားမယ်။ အထက်လူကြီးတွေ မှားသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
ဟီလင် က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆက်ပြောသည်— "ပဋိပစ္စည်းရှိတဲ့သူ ပေါ်လာတာမျိုး မဟုတ်ဘဲနဲ့၊ ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်ကို ကုသပေးနိုင်တဲ့သူ ဖြစ်နေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"
ရှီချုန် က ဖြည့်စွက်ပြောသည်— "သူက ကျုပ်တို့ သုံးယောက်ကို ချက်ချင်း သတိလွတ်မေ့မျောသွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်။ ဒါက သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားက အရမ်းပြင်းထန်တယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ။ လင်မြို့ မှာတုန်းက ကျုပ်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က စောင့်ကြည့်နေသလိုမျိုး အမြဲခံစားနေရတယ်။ အဲ့ဒါ ကျုပ်အမှား မဟုတ်လောက်ဘူး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားနဲ့ ကျုပ်တို့ကို တကယ် စောင့်ကြည့်နေတာ ဖြစ်ရမယ်"
ရှီချုန် က ခဏရပ်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်— "လင်မြို့ တစ်မြို့လုံးက သူ့ရဲ့ စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးမှုအောက်မှာ ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ လင်မြို့ ထဲမှာ ဖြစ်ပျက်သမျှ အားလုံးကို သူ အကုန်သိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
ကျီယုံ မှာ ဦးခေါင်းခွံထဲထိ ထုံကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မည်မျှပင် စိတ်စွမ်းအားကြီးမားသည့် လူတစ်ဦးဖြစ်ပါစေဦး၊ ဖုတ်ကောင်အမြောက်အမြားကို ထိန်းချုပ်နိုင်လောက် ترထိ မည်သို့လုပ်၍ စွမ်းအားကြီးမားနိုင်မည်နည်း။
ဟီလင်: "အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် သူ့ရဲ့ အန္တရာယ်ရှိမှု အဆင့်က ခန့်မှန်းလို့တောင် မရနိုင်တော့ဘူး"
ရှီချုန်: "ကိုယ်ပိုင် စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားရှိကာ လင်မြို့ ထဲက ဖုတ်ကောင် လေးပုံတစ်ပုံကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်က အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များပါတယ်"
ကျီယုံ က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး "မင်းတို့ ထင်တယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး" ရှီချုန်၊ ဟီလင် နှင့် ရှီချုန် တို့ သုံးဦးသား တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက သူတို့သည် မကြာခဏ အတူတကွ မစ်ရှင်ထွက်ခဲ့ကြဖူးရာ ထိုလေးဦးကြားရှိ အပြန်အလှန် နားလည်မှုနှင့် စိတ်ချင်းဆက်စပ်နေမှုမှာ သာမန်လူများအတွက် လုံးဝမတွေးဝံ့စရာပင် ဖြစ်သည်။
ကျီယုံ မှာ သူတွေးနေသည်များကို အသံထွက်၍ ပြောပြရန်ပင် မလိုပေ။ သူတို့အားလုံးက သူ ဘာကိုတွေးနေသည်ကို သိနှင့်ပြီး ဖြစ်ကြသည်။
ရှီချုန်: "သူက ဝမ်ချုန်လင် ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ အဲ့ဒီကိစ္စကို မဆွေးနွေးကြရအောင်။ ကျုပ်တို့ အဲ့ဒီညက လင်မြို့ မှာ ရှိနေခဲ့ကြတာပဲ။ သူက ဝမ်ချုန်လင် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ လင်မြို့ ထဲက ဖုတ်ကောင်တွေက အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ဆူညံသံတွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေမဲ့ မြို့ရိုးကို ကျော်လွန်ပြီး ထွက်မလာခဲ့ကြတာကို ကျုပ်တို့ ကိုယ်တိုင် မျက်စိနဲ့ မြင်ခဲ့ရတာပဲ"
ကျီယုံ က ခန့်မှန်းပြောဆိုလိုက်သည်— "အခြားဘက်ဒေသတွေက ဖုတ်ကောင်တွေကို သူ ထိန်းချုပ်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလား"
ကျန်သုံးယောက်က သူ့အား လူမိုက်တစ်ယောက်ကို ကြည့်သလိုမျိုး စိုက်ကြည့်လာကြသည်။
ကျီယုံ က အမြန် အလျှော့ပေးလိုက်သည်— "ကောင်းပြီလေ၊ ငါ ဘာမှမပြောခဲ့ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါတော့"
အကယ်၍ ဝမ်ချုန်လင်သာ လင်မြို့ အခြေစိုက်စခန်းကို ဖျက်ဆီးလိုစိတ် ရှိခဲ့လျှင် သူ ယခုအချိန်အထိ စောင့်နေစရာ မလိုပေ။ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို သူ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
တောင်ပိုင်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ လင်မြို့ မှ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းက ဝမ်ချုန်လင်တွင် အပြစ်မဲ့သူများကို သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။
ရှီချုန် က တည်ကြည်ပြတ်သားစွာဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်—
"အဲ့ဒီလူက အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များတယ်။ ကျုပ်တို့ သူ့အကြောင်းကို ပိုပြီးတော့ စုံစမ်းသိရှိအောင် လုပ်ရမယ်"