၀မ်ချင်းလင်က ကလေးကို ဖြားယောင်းနေသည့် လိမ်ညာလှည့်စားတတ်သော လူလည်တစ်ယောက်လိုမျိုး မျက်လုံးမျိုးဖြင့် ရှီချုန် ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ "ငါတို့ကြားမှာ အခုထိ ယုံကြည်မှုဆိုတာ ရှိသေးရဲ့လား"
ရှီချုန်၏ အကြည့်က နက်ရှိုင်းပြင်းရှနေသည်။ "ငါတို့ကြားမှာ ယုံကြည်မှုဆိုတာ လိုသေးလို့လား။ ငါတို့ တစ်ယောက်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို တစ်ယောက်က ဘယ်အချိန်မဆို နားလည်နိုင်ဖို့ မသင့်ဘူးလား"
ကျီယုံ:
ဟီလင်:
ရှီချုန်:
အား… လူပုံအလယ်မှာ ခွေးသတ်ပြနေတာပဲ၊ ဘာလောက်တောင် ကိုယ်ကျင့်တရား ကင်းမဲ့လိုက်တဲ့ ကိစ္စလဲ။
ဟီလင် က မျက်နှာလွှဲပြီး ထွက်သွားလိုက်သည်။ သူက ဒီမြင်ကွင်းကို ဆက်ကြည့်ချင်စိတ်လည်း မရှိသလို သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စထဲကိုလည်း မပါဝင်ချင်ပေ။ အခုလို ထွက်သွားတာက အကောင်းဆုံး အမြော်အမြင်ပင်။
ကျီယုံ က တပ်မှူးကြီး ဒီအချိန်မှာ ဘာကြောင့် ပြန်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို သိချင်နေသေးသည်။ သူက ထွက်မသွားချင်ပေမယ့် ဟီလင် နဲ့ ရှီချုန် တို့က တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ လက်မောင်းကနေ ကိုင်ပြီး အတင်းဆွဲထုတ်သွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက လေထုက အခုမှ အချိန်ကိုက် ဖြစ်နေတာကို သူ မမြင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။ သူတို့ကြားက ရੋမန်းတစ်ဆန်တဲ့ အခိုက်အတန့်ကို သွားဖျက်ဆီးချင်လို့လား။
၀မ်ချင်းလင်က ရှီချုန် ကို တစ်ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ပြောလိုက်သည် - "ဆုလာဘ်ကိုတော့ ငါလက်ခံမယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း Central Giant City ကို ပြန်သွားဖို့တော့ လုံးဝ မရဘူး။"
ရှီချုန်:
ရှီချုန်: ငါ Central Giant City ကို တစ်ခေါက်လောက် ထပ်သွားရဦးမယ် ထင်တယ်။
နယ်စပ်ကို ထောက်လှမ်းဖို့ သွားခဲ့တဲ့ ထောက်လှမ်းရေးလေယာဉ်က သတင်းဆိုးကြီးတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ နယ်စပ်အပြင်ဘက်က ဇွန်ဘီတွေက ဟွာရှာဘက်ဆီကို ရူးသွပ်နေကြသလိုမျိုး တက်သုတ်ရိုက် လှိမ့်ဝင်လာနေကြပြီး လုံးဝ ရပ်တန့်သွားခြင်း မရှိကြပေ။
ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတာက ဒီဇွန်ဘီတွေဟာ သဲကန္တာရတွေကိုဖြစ်စေ၊ မြစ်ရေတွေကိုဖြစ်စေ မကြောက်ကြပါဘူး။ ဘယ်လို သဘာဝပထဝီဝင် အတားအဆီးကမှ သူတို့ရဲ့ ရှေ့ဆက်မှုကို မတားဆီးနိုင်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပါပဲ။ သူတို့က ဟွာရှာနိုင်ငံထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဆီကို ဦးတည်ချင်နေကြတာပါ။
ဇွန်ဘီတွေရဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဒီလိုလှုပ်ရှားမှုတွေကို တခြားနိုင်ငံတွေကလည်း သတိမထားမိဘဲ မနေနိုင်ကြပါဘူး။
ဟွာရှာနိုင်ငံက နယ်စပ်ထောက်လှမ်းရေး လုပ်ဆောင်နေတုန်းမှာပဲ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးလေယာဉ်တွေနဲ့ တိုက်လေယာဉ်တွေလည်း လေထုထဲမှာ ဝဲပျံနေခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ကလည်း အခြေအနေကို ထောက်လှမ်းနေကြတာ သေချာပါတယ်။ ဟွာရှာရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးလေယာဉ်တွေနဲ့ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေရဲ့ လေယာဉ်တွေကြားမှာ ပဋိပက္ခ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ လူသားတွေအချင်းချင်း ဖြစ်ပွားတဲ့ အတွင်းရေး ပဋိပက္ခတွေက အရေးမပါတော့ဘူးဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာရှိတဲ့ ဇွန်ဘီတွေနဲ့ သေကောင်ပေါင်းလဲ သတ္တဝါတွေရဲ့ အရေအတွက်ကို ဘယ်သူမှ စဉ်းစားတောင် မဝံ့ဲကြပါဘူး။ တကယ်လို့သာ သူတို့တွေသာ တစ်ပြိုင်နက် လှုပ်ရှားလာမယ်ဆိုရင် လူသားတွေမှာ ရှင်သန်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး လုံးဝ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အခုဆိုရင် နိုင်ငံအားလုံးက ဇွန်ဘီတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြပါပြီ။ သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က ခိုင်မာနေပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ကိုယ်တိုင် လာရောက်စုံစမ်းကြတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
အခုမှ ရွှေ့ပြောင်းဖို့ဆိုတာ နောက်ကျသွားပါပြီ။ ဇွန်ဘီတွေရဲ့ ရေလှိုင်းလို အလုံးအရင်းနဲ့ ဝင်ရောက်လာမှုက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဆီကို အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံကနေ လှိမ့်ဝင်လာနေပါပြီ။ Central Giant City က ကြီးမားလှတဲ့ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးရဲ့ ဝိုင်းရံမှုကို ခံနေရပါပြီ။ သူတို့ ဘယ်ဘက်ကိုပဲ သွားသွား ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာပါပဲ။ ကောင်းကင်ကနေ ပျံသန်းမထွက်သွားနိုင်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူမှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
Central Giant City က အခုအခါမှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များတဲ့ အနေအထားမှာ ရှိနေပါပြီ။ ဇွန်ဘီတွေ ဒီလောက်များပြားနေချိန်မှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် က သူတို့အားလုံးကို လက်ခံဆံ့ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးက Central Giant City ကနေ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြန့်ထွက်သွားမှာဖြစ်ပြီး Frostfeng မြို့တစ်မြို့တည်းရဲ့ အကွာအဝေးပဲ ရှိတဲ့အတွက် အလွန်မကြာခင်မှာပဲ ဒီဇွန်ဘီအုပ်ကြီးတွေ Central Giant City ဆီကို ရောက်ရှိလာတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ မြို့ကျဆုံးသွားတဲ့အခါ လူဘယ်လောက်များများ ရှင်သန်လွတ်မြောက်နိုင်ကြမှာလဲ။
၀မ်ချင်းလင်က ပြောလိုက်သည် - "မင်း အဲဒီကို သွားရဦးမယ်ဆိုမှတော့ ဘာလို့ အခုမှ ပြန်လာတာလဲ။"
ရှီချုန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ "မင်းဆီကို ကြည်လင်ပြားတွေ ပေးဖို့နဲ့ မင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ချင်လို့။"
၀မ်ချင်းလင်က သူ့ကို မိတ်ဆွေမဆန်တဲ့ အကြည့်မျိုးနဲ့ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ရှီချုန် ကတော့ သူ့ရဲ့ နံရိုးတွေ ထပ်ကျိုးသွားဖို့အတွက်တောင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်နေသည်။ ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ ၀မ်ချင်းလင်က လှည့်ထွက်သွားပြီး ကြီးမားတဲ့ သစ်သားသေတ္တာကို ကန်ထုတ်လိုက်တာကြောင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲထွက်သွားကာ ကြည်လင်ပြားတွေနဲ့ ဘီလူးကျောက်မျက်တွေ တစ်ပြင်လုံး လိမ့်ထွက်ကုန်ကြသည်။
"ဂုဏ်ယူစရာ Civilization City ရဲ့ အရှင်သခင်၊ ကုထုံးဆေးရည်တွေ၊ ကာကွယ်ဆေးတွေနဲ့ ပြောင်းလဲမှုဆေးရည်ပိုင်ရှင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက ဒီလိုကြည်လင်ပြား အနည်းငယ်ကို ရှားပါးနေတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ ငါ့ကို လာကြည့်ပေးဖို့ လိုလို့လား။ မင်းရဲ့ ဒီတစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ငါက ၀မ်ချင်းလင် မဟုတ်တော့ဘူး ဖြစ်သွားမှာလား။"
ရှီချုန် က သူ့ခြေထောက်နားမှာ လိမ့်လာတဲ့ ဘီလူးကျောက်မျက် တစ်ခုကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည် - "မင်း စွမ်းအင်တွေ လိုအပ်နေတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။"
၀မ်ချင်းလင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် နှာမှုတ်လိုက်သည် - "ဟုတ်တယ်၊ ငါစွမ်းအင် လိုအပ်တာ မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းတွေအတွက် မင်းရဲ့အသက်ကို ရင်းပေးဖို့ ငါ့ဘက်က မလိုချင်ဘူး! ဒီမြို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေတဲ့သူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့လူတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နှိမ့်ချနေကြရမှာလဲ။ ငါသာ လိုချင်တယ်ဆိုရင် ကြည်လင်ပြားတွေနဲ့ ဘီလူးကျောက်မျက်တွေကို လက်တစ်ဆုပ်စာ လာဆက်သမယ့်သူတွေ အများကြီးပဲ!"
ရှီချုန်:
ရှီချုန် တစ်ခွန်းမှ ပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ပါ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါ အမှန်တရား ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ရှီချုန် က သူတို့ရဲ့ စကားစမြည်ပြောဆိုမှုက လမ်းကြောင်းလွဲသွားပြီလို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ "မင်း ဘာကိုများ အထင်မှားနေတာလဲ။"
"အထင်မှားတာ ဟုတ်လား။ ငါက အထင်မှားတာ ဟုတ်လား" ၀မ်ချင်းလင် ဒေါသထွက်လွန်းလို့ နေရာမှာတင် စိတ်မရှည်စွာ လမ်းလျှောက်နေရင်းကနေ လေထဲကနေ အပြာရောင် ဘီလူးကျောက်မျက် တစ်ခုကို ဖြတ်ခနဲ ဆွဲထုတ်ယူလိုက်ပြီး စတင် ကိုက်ဖြတ်စားသုံးလိုက်ပါတော့သည်။
ရှီချုန်:
ရဟတ်ယာဉ်အောက်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေကြတဲ့ စစ်သားများ:
သူတို့တွေ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်!
ဘီလူးကျောက်မျက်ကို ဒီလိုမျိုး တိုက်ရိုက် ကိုက်ဖြတ်စားသုံးနေတာကို သူတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ။ ဒီသွားကြောကြံ့ခိုင်မှု၊ ဒီအစာကြေညက်နိုင်စွမ်း၊ ဒီစုပ်ယူနိုင်စွမ်းကတော့ တကယ်ကို ကြက်သီးထစရာပါပဲ။
ရှီချုန် အမြန်ဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး အပြာရောင် ဘီလူးကျောက်မျက်ကို လုယူဖို့ လုပ်လိုက်ပေမယ့် ၀မ်ချင်းလင် ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့သည်။ ကျောက်မျက်ကို ကိုက်ဖြတ်စားသုံးနေရင်းနဲ့ပဲ သူက ရှီချုန် ကို ရက်စက်ကြမ်းကြوتတဲ့ အကြည့်နဲ့ စိုက်ကြည့်လိုက်တာ ဘီလူးကျောက်မျက်ကို ကိုက်နေတာမဟုတ်ဘဲ ရှီချုန် ကို ကိုယ်တိုင် ကိုက်စားနေတာနဲ့ တူနေသည်။
ရှီချုန်:
ရှီချုန် ရဲ့ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။
ရှီချုန် က ခြောက်ကပ်ကပ် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ဒါတွေက တကယ်ပဲ မင်းရဲ့ ဆုလာဘ်တွေပါ၊ ငါ့အသက်နဲ့ လဲထားတာ မဟုတ်ပါဘူး…"
၀မ်ချင်းလင်က တစ်ဝက်တစ်ပျက် ကိုက်ဖြတ်ထားတဲ့ ဘီလူးကျောက်မျက်နဲ့ ရှီချုန် ကို ထိုးပြလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည် - "ပြောစမ်း, မင်းက ဘယ်သူ့လူလဲ။"
ရှီချုန် ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲမှာ နှလုံးခုန်သံတွေ မြန်လာပြီး တစ်လှမ်းချင်း ရှေ့တိုးလာကာ အမှုန့်တွေ ပေကျံနေတဲ့ ၀မ်ချင်းလင်ရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည် - "မင်းရဲ့လူပါ။"
၀မ်ချင်းလင်က သူ့လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဆက်လက် လက်ညှိုးထိုးကာ မေးမြန်းလိုက်သည် - "ဒါဆို ဘယ်သူ့အသက်လဲ။"
ရှီချုန် က ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ ဖြေလိုက်သည် - "မင်းရဲ့အသက်ပါ။"
ရှီချုန် က သူ့ရဲ့ မာနကြီးတဲ့ ပုံစံလေးကို သဘောကျသွားပြီး ဇွန်ဘီလေးကို ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းပွေ့ဖက်ဖို့ လက်ဆန့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဇွန်ဘီလေးက သွားရာတွေ ပါနေတဲ့ အပြာရောင် ဘီလူးကျောက်မျက်ကို သူ့ဆီ ပစ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ဇွန်ဘီလေးက အခုထိ ဒေါသထွက်နေဆဲပင်။ "မင်းက ငါ့လူ၊ မင်းအသက်ကလည်း ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ။ မင်းရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းကို ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် မရှိဘူး၊ Central Giant City အတွက် မင်းကိုယ်မင်း စတေးတာကိုလည်း ငါ လုံးဝ သဘောမတူဘူး!"
ရှီချုန် က ပစ်ပေါက်လာတဲ့ ဘီလူးကျောက်မျက်ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး အကြပ်ရိုက်စွာဖြင့် ချော့မော့ပြောလိုက်သည် - "ငါ တကယ် မစတေးချင်ပါဘူး။"
ဇွန်ဘီလေးရှေ့မှာ ဘယ်သူကများ ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကောလာဟလတွေ လိုက်ပြောနေတာလဲ။ သူက ဘယ်အချိန်က Central Giant City အတွက် သူ့ကိုယ်သူ စတေးမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ဖူးလို့လဲ။
ဒါတွေက လုံးဝ ပုံဖော်ပြောဆိုထားတာတွေ! လုံးဝ သက်သက်မဲ့ ပုံဖော်ပြောဆိုထားတာတွေ!
၀မ်ချင်းလင်က ပြောလိုက်သည် - "ဒါဖြင့်ရင် Central Giant City ကို ထပ်မသွားနဲ့တော့။"
ရှီချုန်:
Central Giant City က အခုအချိန်မှာ ရှုပ်ထွေးပွေလီ ဖြစ်နေပြီး သူသာ တာဝန်ဝတ္တရားကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်နဲ့ စွန့်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် အိုရှောင်နဲ့ အိုရှူတို့က သူ့ကို လာပြီး ရိုက်နှက်ကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။
သူ့ဘက်က တိတ်ဆိတ်နေတာကို မြင်တော့ ၀မ်ချင်းလင်က မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ ဒေါသထွက်နေတဲ့ ကျားသစ်ငယ်လေးတစ်ကောင်လို ဖြစ်သွားသည်။ "မင်းရဲ့ အဖေကို စိုးရိမ်နေတာဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင် သွားပြီး ခေါ်လာခဲ့မယ်။ တခြားလူတွေ သေချင်သေပါစေတော့!"
ရှီချုန် က ၀မ်ချင်းလင်ရဲ့ စကားကြောင့် ရူးချင်သလို ဖြစ်သွားရသည်။ ဇွန်ဘီသွေးကြောရဲ့ သုံးပုံနှစ်ပုံကို ပိုင်ဆိုင်လာပြီးနောက်မှာ ရှီချုန် က သူ့ကိုယ်သူ အရင်ကထက် ပိုပြီး အေးစက်လာတယ်ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိနေရသည်။ တကယ်လို့သာ သူ Civilization City မှာ ဆက်နေမယ်ဆိုရင် ဇွန်ဘီဘက်ကို ပိုပြီး ယိမ်းယိုင်သွားလိမ့်မည်။ မကြာသေးခင်က လူသားတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းမှာ ဆက်နေခဲ့တာကြောင့် သူ့ရဲ့ လူသားသွေးကြော သုံးပုံတစ်ပုံက ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့ပြီး Central Giant City ဒုက္ခရောက်နေချိန်မှာ လက်ပိုက်ကြည့်နေဖို့ မဖြစ်နိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ဟီလင် က ၀မ်ချင်းလင်ကို သဘောကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားတဲ့ အချိန်မှာပဲ သူ့ရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံ လူသားသွေးကြောက သူ့ကို အပြင်းအထန် တားဆီးလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ တကယ်တမ်း လက်ပိုက်ကြည့်နေခဲ့မယ်ဆိုရင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရှိ ရှီချုန် က တကယ်ပဲ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်။ သူက နည်းလမ်းပေါင်းများစွာ စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ရှီချုန် ကို ကယ်တင်နိုင်မည့် နည်းလမ်း တစ်ခုမှ မရှိခဲ့ပေ။ သူလုပ်နိုင်တာ တစ်ခုတည်းကတော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို တတ်နိုင်သမျှ ပိုပြီး ကယ်တင်ဖို့ပါပဲ။
ဟီလင် ဆက်ပြီး နှေးကွေးနေတာကို မြင်တော့ ကျီယုံ ရဲ့ အကြည့်တွေ အေးစက်လာပြီး သူ့လက်မောင်းကို သူ ကိုက်လိုက်သည်။
ဟီလင် လန့်သွားပြီး "မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ လျှောက်မကိုက်နဲ့" လို့ အမြန် တားဆီးလိုက်သည်။
ကျီယုံ က သူ့ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာတော့ အမူအရာကင်းမဲ့နေကာ ဟီလင် ရဲ့ လည်ပင်းနောက်စကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းဆီကို တိုးကပ်လာကာ နမ်းလိုက်ပါတော့သည်။
ဟီလင် က ပထမတော့ အံ့အားသင့်သွားပေမဲ့ အမြန်ပင် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ကျီယုံ ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ကာ ပြန်လည်နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကျီယုံ က သူ့ပါးစပ်ထဲက သွေးတစ်လုပ်ကို ဟီလင် ရဲ့ ပါးစပ်ထဲသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။
သတိမထားမိလိုက်တဲ့ ဟီလင် က သွေးတွေကြောင့် မွန်းသွားခဲ့သည်။ "ကျီယုံ..."
ဟီလင် က သူ့လည်ပင်းကို ဖိကိုက်ထားရင်း တစ်ကိုယ်လုံး ပျံ့နှံ့လာတဲ့ ရင်းနှီးပြီးသား နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ယိုင်နဲ့သွားပေမဲ့ မလဲကျသွားအောင် ကျီယုံ က ဖမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။
ဟီလင် က သူ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းတွေမှာတော့ ကျီယုံ ရဲ့ သွေးရာတွေ စွန်းထင်းနေသည်။ သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုက သူ့ရဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရားကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မလို ဖြစ်လာသည်။
"ဘာလို့လဲ..." ဟီလင် က အနိုင်နိုင် အသံထွက်အောင် မေးလိုက်သည်။
ကျီယုံ ရဲ့ အကြည့်တွေက အေးစက်လာသည်။ "မင်းရဲ့ လူသားသွေးကြောက အားနည်းပြီး ပြဿနာရှာတတ်တယ်။ မင်း နောက်ထပ် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ထပ်လုပ်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။"
ဒီတစ်ခါမှာတော့ သွေးတစ်ငုံနဲ့အတူ သူက ဟီလင် ကို အသွင်ပြောင်းလဲမှု အပြည့်အဝ ပြီးမြောက်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ပေးမှာဖြစ်ပြီး ဒီလို ဝိုးတဝါး အနေအထားနဲ့ ဆက်ရှိနေစေမှာ မဟုတ်ပေ။
ဟီလင် ရဲ့ ကျယ်သီးတွေ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ့ရဲ့ လူသားသွေးကြောကနေတဆင့် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တဲ့ ကရုဏာတရားတွေက အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရက်စက်တဲ့ ဘီလူးလက်တစ်ဖက်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုအောက်မှာ ကြေမွသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဟီလင် က သူ့ရဲ့ လူသားဆန်တဲ့ ခံစားချက်တွေ အားလုံး အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားတာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူဟာ ခံစားချက်ဟူသမျှ ကင်းမဲ့နေတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်တော့မည်။
သူ အဲဒီလို မဖြစ်ချင်ပါ။ သူ ကြောက်နေသည်။
သူ့မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ချစ်တတ်တဲ့ စွမ်းရည်ကို ဆုံးရှုံးသွားမှာကို ကြောက်နေသလို၊ သူ့ရှေ့က လူကို နောက်ထပ် မကြိုက်တော့မှာကိုလည်း ကြောက်နေမိသည်...
ခံစားချက်ဆိုတာ ဘာမှန်း နားမလည်တဲ့ ကျီယုံ ကတော့ ဟီလင် တန်ဖိုးထား မြတ်နိုးလာခဲ့တဲ့ အဖိုးတန် ခံစားချက်တွေကို အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်တောင်မှ အဲဒီခံစားချက်တွေကို သူ့ဆီကနေ ရုပ်သိမ်းဖို့ ဘယ်လိုမှ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။
ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းကနေ အရေပြားဆီသို့ ပြိုလဲပျက်စီးမှုတွေနဲ့ ပျက်ယွင်းမှုတွေ ပျံ့နှံ့သွားတာနဲ့အတူ ဟီလင် ဟာ သူ့ရဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရားကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရူးသွပ်နေတဲ့ ဟိန်းသံနဲ့အတူ လူသားစစ်သားတွေဆီသို့ သူ ပစ်ပေါက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သော်လည်း ကျီယုံ က သူ့ကို အမြန်ပင် ပြန်လည်ချုပ်နှောင်ကာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကြိုးတုပ်လိုက်ပြီး သုတေသနခန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
စောင့်ဆိုင်းနေကြတဲ့ စစ်သားတွေအားလုံး အံ့အားသင့်င် တအံ့တသီး ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့တွေက ဗိုလ်မှူးကြီး ဟီလင် သွေးသံရဲရဲနဲ့ ဘီလူးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်လို ဟိန်းသံပေးနေတာကို ငေးကြည့်နေကြသည်။
လူတိုင်း လူတိုင်း အချင်းချင်း တစ်လှည့်စီ ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ နဖူးတွေမှာ ချွေးစေးတွေ စတင် ထွက်လာကြသည်။ သူတို့အားလုံး ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုကို တွေးမိလိုက်ကြသည်— ဗိုလ်မှူးကြီး ဟီလင် ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းသွားတာများလား။
ဒီအသိက အလွန်တရာမှ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ရင်ဖိုစရာ ကောင်းနေသည်။ ကောင်းမွန်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်က ရိုးရိုးလေး နမ်းလိုက်ရုံနဲ့ သွေးသံရဲရဲ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်အဖြစ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တာလဲ။
ကျီယုံ က ဟီလင် ကို ထမ်းပိုးရင်း သုတေသနခန်းထဲကို အတင်းတိုးဝင်လာပြီး "သုတေသနလုပ်နေတာတွေ အားလုံးကို ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြ" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
သေလုမတတ် ကြောက်လန့်သွားရှာတဲ့ ဒေါက်တာကျူက "ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ!!" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျီယုံ က "ငါ့သွေး တစ်ငုံ သောက်ခိုင်းလိုက်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ဒေါက်တာကျူ:
သူ မွန်းကျပ်သွားပြီး အသက်ရှူကြပ်လာရကာ အရေးပေါ်ခလုတ်ကို အသည်းအသန် နှိပ်လိုက်ပြီး အကူအညီ တောင်းခံလိုက်သည်။ သုတေသနခန်းကြီး တစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပဲ ရှုပ်ထွေးပွတ်လောရိုက်သွားတော့သည်။
ဟီလင် ကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားနေရင်းနဲ့ ဒေါက်တာကျူက "ဒီလူက ဘယ်သူလဲ" ဟု အော်မေးလိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ ယခင်မူလ ပုံစံအတိုင်း အရာလက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမှ မကျန်တော့ဘဲ လုံးဝ မှတ်မိစရာ မရှိအောင် ဖြစ်နေသည်။
ဟီလင် ရဲ့ နောက်ကနေ လိုက်လာတဲ့ ကျီယုံ က "ဟီလင်" ဟု ဖြေလိုက်သည်။
ဒေါက်တာကျူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး "ဟီလင် ရဲ့ သွေးအပေါ် သုတေသနလုပ်ထားတာ အဖြေထွက်လာပြီ။ အဲဒါက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဖို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးတဲ့ အဓိကအချက်ပဲ။ သူ့ရဲ့သွေးက ထူးခြားတယ်! မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ အဆင်အခြင်မဲ့စွာနဲ့ လုပ်ရဲတာလဲ!!" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
ဒေါက်တာကျူ ဒေါသတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။
ကျီယုံ ကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ "အချိန်တန်လို့ သူ့ကို မကယ်တင်နိုင်တော့ဘူးဆိုရင် အဲဒီလို ထူးခြားနေတာက ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး။"
ဒေါက်တာကျူ ခြေဆောင့်လိုက်သည်။ "မင်း ဘာလို့ ဒါကို လုပ်ရတာလဲ!!"
ကျီယုံ က "ငါက သူ့ရဲ့ လူသားနဲ့ စစ်သူကြီး သွေးကြောတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ချင်လို့။ အဲဒါတွေက သူ့ကို ဆွဲနှောင့်ယှက်နေတယ်။ သူက အလွန်တရာမှ အညတြဆန်လွန်းတယ်" ဟု ဖြေလိုက်သည်။
ဒေါက်တာကျူ:
ဒေါက်တာကျူ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ သူ့ဆံပင်တွေကို ဆွဲဖဲလိုက်သည်။ "သူ ပေါက်ကွဲပြီး သေမယ့်အချိန်ကိုသာ စောင့်နေလိုက်တော့!"
ကျီယုံ က ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ "သူ မသေပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ဒေါက်တာကျူ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့သွေးထဲမှာ ဘယ်လိုအဆိပ်မျိုး ပါနေလို့လဲ။ မင်းမှာ သတိထားရမှန်း ဆိုတာ မရှိဘူးလား!!"
ကျီယုံ ရဲ့ မျက်နှာ အေးစက်သွားသည်။ "ငါ့သွေး ဖြစ်နေလို့ပဲ ငါလိုချင်တဲ့ ဦးတည်ချက်အတိုင်း ပြောင်းလဲစေချင်တာပေါ့။"
ဒေါက်တာကျူ:
ဝန်ထမ်းများ:
မင်းက တကယ် တော်တာပဲ။ ပြောင်းလဲမယ့် ဦးတည်ချက်ကိုတောင် မင်း စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်လို့ရနေတယ်ပေါ့။