ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှာကျွန်တော်ဆေးခန်းတစ်ခုဖွင့်ခဲ့တယ်

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Opened a Clinic in the Apocalypse – Chapter 133 | NovelPing

မီယန် နှင့် သူ၏တပ်ဖွဲ့ဝင်များ သုတေသနဌာနသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိသွားကြစဉ်မှာပင် အတွင်းပိုင်းတစ်ခုလုံး ရောထွေးရှုပ်ပွနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းတို့ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ညွှန်ပြနေပေသည်။

မီယန် သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ "သူတို့မှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကျင့်ဝတ်ဆိုတာ မရှိဘူး။ ဒီလိုလုပ်ရပ်က နိုင်ငံကို သစ္စာဖောက်တာနဲ့ အတူတူပဲ!"

စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက်တွင် ဗိုင်းရပ်စ်သုတေသနဌာနကို တိုက်ခိုက်သူများမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကာလအတွင်း တရုတ်နိုင်ငံတွင် ကျန်ရှိနေခဲ့ကြသော နိုင်ငံခြားသားများအားလုံး ဖြစ်ကြကြောင်း မီယန် သိရှိလိုက်ရသည်။ ယခုအခါ ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ် တန်ပြန်ဆေးနှင့် ကာကွယ်ဆေးတို့အကြောင်း သတင်းများ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သည့်အတွက် ထိုနိုင်ငံခြားသားများသည် သုတေသနဌာနကို မျက်စိကျလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ပို၍ပင် စိတ်တိုစရာကောင်းသည်မှာ ဌာနတွင်းမှ လူတစ်ဦးက ၎င်းတို့အား ဝင်ခွင့်ပေးခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်ပြီး 'အမေရိကန်ရေစုန် မျောစုန်၊ ကိုယ့်အိမ်သူခိုး ကိုယ်မွှေ' ဆိုသည့် စကားပုံအတိုင်း အသေအချာ သတိထားနေသူတောင်မှ မိသားစုအတွင်းမှ သူခိုးကိုတော့ ကာကွယ်၍ မရနိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။ သုတေသနဌာန ဗုံးခွဲခံခဲ့ရပြီး ပဋိပစ္စည်းပါရှိသော သွေးနမူနာများလည်း အခိုးခံခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ ကြိုတင်ကြံစည်ထားသည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှားပင်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် က "ဒီသွေးနမူနာတွေကို ပဋိပစ္စည်းဆဲလ်တွေ ရဖို့အတွက် နောက်ထပ် မိတ္တူပွားလို့ ရနိုင်မလား" ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။

အကယ်၍ ပဋိပစ္စည်းဆဲလ်များကို အကန့်အသတ်မရှိ မိတ္တူပွားနိုင်မည်ဆိုပါက ကာကွယ်ဆေး ထုတ်လုပ်နိုင်ရေးမှာ အချိန်တစ်ခုသာ လိုတော့ပေမည်။

အိုလောင်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "သွေးနမူနာတွေကို ခိုးသွားတာနဲ့ သူတို့ကို ဘာမှ အကျိုးမရှိစေရပါဘူး။ ပဋိပစ္စည်းတွေက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာသာ တည်ငြိမ်နေတာပါ။ တစ်ခါ မိတ္တူပွားလိုက်ပြီဆိုတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက မတည်မငြိမ်ဖြစ်သွားပြီး အမျိုးမျိုးသော ဦးတည်ချက်တွေနဲ့ ပြောင်းလဲသွားပါတော့တယ်။ မဟုတ်ရင် ကျုပ်တို့အနေနဲ့ ကာကွယ်ဆေးကို ထုတ်လုပ်လို့ မရစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး" ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။

ကာကွယ်ဆေးကို မိတ္တူပွား၍ မရနိုင်တော့သည့်အတွက် သွေးနမူနာများကို ခိုးယူခြင်းမှာ အလကားသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

မီယန် လည်း အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ အယ်လင် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းထားရာနေရာသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ခဲ့သည်။ အယ်လင်၏ အလောင်းကောင်ပိုးကောင်များမှာ အလုံးစုံ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီး နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုမှာလည်း အလွန်ပင် ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်အထိပင် သူ၏ စွမ်းရည်များကို မသုံးနိုင်တော့သော်လည်း ဇွန်ဘီအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသေးဘဲ တန်ပြန်ဆေးဖြင့် အသက်ဆက်ထားရဆဲ ဖြစ်သည်။

အယ်လင်က ဆက်လက် အသုံးဝင်ဆဲဖြစ်သဖြင့် မီယန် က သူ့ကို ဒီအတိုင်း သေဆုံးသွားစေလိုခြင်း မရှိပေ။

အယ်လင်သည် အလောင်းကောင်ပိုးကောင်များ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည့်နေရာများမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေဆဲဖြစ်ကာ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်နှင့် အလွန်ပင် ပိန်လှီသွားခဲ့လေပြီ။

မီယန် က သူ့ကို သတ်ပစ်ခြင်းလည်း မလုပ်သလို အဆိပ်ကိုလည်း လုံးဝ လုံးဝ မရှင်းထုတ်ပေးခဲ့ပေ။ နေ့စဉ်ရက်ဆက် သူ၏ သောက်ရေထဲသို့ တန်ပြန်ဆေး အစက်အနည်းငယ်စီ ခတ်ပေးကာ ဤအခြေအနေအတိုင်းသာ ဆက်လက် ရှိနေစေခဲ့သည်။ ဤအချက်ကြောင့် အယ်လင်က မီယန် မှာ သူ့အား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အမြဲတမ်း စည်းရုံးနေသည်ဟု အထင်အမြင် မှားယွင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ အရင်ကလည်း ပြောပြီးသားပဲ၊ ငါတို့က ပထမဆုံး အုပ်စုမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ မိသွားပြီဆိုပေမဲ့ မမိသေးဘဲ ကျန်နေသေးတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်"

"မင်းတို့ရဲ့ တန်ပြန်ဆေးက မပြည့်စုံသေးဘူး။ ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်ကို လုံးဝ မဖယ်ရှားပေးနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဦးတည်ချက်ကတော့ မှန်ကန်တယ်။ ငါတို့ဘက်က ကိရိယာတွေနဲ့ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အကူအညီတွေ ပေးနိုင်တယ်။ အတူတူ သုတေသနလုပ်မယ်ဆိုရင် စစ်မှန်တဲ့ တန်ပြန်ဆေးကို သေချာပေါက် ထုတ်လုပ်နိုင်မှာပါ။ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ ဆေးပညာအဆင့်အတန်းနဲ့ အနောက်နိုင်ငံတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းကြားမှာ ကွာဟချက် ရှိနေဆဲဆိုတာကို မင်းတို့ ယုံကြည်ရလိမ့်မယ်။ ငါတို့သာ ပါဝင်လာမယ်ဆိုရင် တန်ပြန်ဆေးတင်မကဘဲ ကာကွယ်ဆေးဆိုတာလည်း အဝေးကြီးမှာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

အကျဉ်းကျခံနေရသော အယ်လင်မှာ ပြင်ပကမ္ဘာ၏ ပြောင်းလဲမှုများကို မသိရှိခဲ့ပေ။

အယ်လင်နှင့် သူ၏အုပ်စုမှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လေ့ကျင့်သင်ကြားမှုများကို သေချာပေါက် ရရှိထားခဲ့ကြလိမ့်မည်ဟု မီယန် သိထားသည်။ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများမှတစ်ဆင့် အသုံးဝင်သော အချက်အလက်များကို ထုတ်ယူ၍ မရခဲ့ဘဲ ယင်းအစား နေ့စဉ်ရက်ဆက် သုတေသနပြုရာတွင် ပူးပေါင်းပါဝင်ကြရန်သာ သူတို့ဘက်က စည်းရုံးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မီယန် က "မင်း ထင်တာ မှားနေလောက်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ တန်ပြန်ဆေးက အလွန်ကို အောင်မြင်မှု ရှိပါတယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့က သုတေသနမှာ အတူပူးပေါင်းလုပ်စရာလည်း မလိုပါဘူး" ဟု ပြောခဲ့သည်။

အယ်လင်က မီယန် ကြည့်နိုင်ရန် သူ၏ လက်မောင်းများကို ဖြန့်ပြလိုက်သည်။ "အကယ်၍ ဒါကိုသာ မင်းတို့က အောင်မြင်မှုလို့ ခေါ်ဆိုနေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါအနေနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ဆေးပညာအဆင့်အတန်းအပေါ် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်မိပါတယ်"

မီယန် က "ငါက မင်းကို တစ်ခါတည်းနဲ့ မပျောက်ကင်းစေရုံနဲ့ ငါတို့ရဲ့ တန်ပြန်ဆေး မအောင်မြင်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး" ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သည်။

အယ်လင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တဖြည်းဖြည်းချင်း သဘောပေါက်လာကာ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ပိုမိုမှောင်မိုက်လာခဲ့သည်။

"ဒါ့အပြင်လေ..." မီယန် က သူ့လက်ထဲမှ ဖန်ပုလင်းကြည်ကြည်လေး တစ်လုံးကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ "ဒါက မင်းတို့ ရှာဖွေနေကြတဲ့ လူသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်နေမလား"

အယ်လင်က မျက်ခွံကို ပင့်တင်ကာ တစ်ချက် ငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ "အကယ်၍ ဒါက တန်ပြန်ဆေး သက်သက်သာဆိုရင် လုံလောက်ဖို့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။ လူသားတွေအနေနဲ့ တန်ပြန်ဆေးကို အမှီပြုပြီး အသက်ရှင်ရပ်တည်လို့ မရနိုင်ပါဘူး"

မီယန် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက တန်ပြန်ဆေး မဟုတ်ဘူး၊ ကာကွယ်ဆေးပါ"

မီယန် က ဆက်လက်၍ "ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်အတွက် ကာကွယ်ဆေးလေ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အယ်လင်၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် သံစကာတံခါးဆီသို့ ရုတ်တရက် အရှိန်နှင့် တိုးဝင်သွားပြီး မီယန် ၏ လက်ထဲမှ ဖန်ပုလင်းကြည်ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ "ဒါ တကယ် ကာကွယ်ဆေးလား။ မင်းတို့ တကယ်ပဲ ကာကွယ်ဆေး ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီလား"

မီယန် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ ကာကွယ်ဆေး ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ၊ စစ်မှန်တဲ့ ကာကွယ်ဆေးပါပဲ"

အယ်လင်၏ အမူအရာမှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

မီယန် က "ကဲ... အခု ငါတို့ ဆွေးနွေးလို့ ရပြီလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အယ်လင်သည် ကာကွယ်ဆေးပုလင်းကို အချိန်အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ သက်ပြင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ "ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့အားလုံးက လူသားတွေချည်းပါပဲ၊ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကူညီသင့်တယ်ဆိုတာကို မင်း သိစေချင်ပါတယ်"

မီယန် က "ငါတို့ ဒါကို အမြဲတမ်း သိထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြားနိုင်ငံတွေရဲ့ အာဏာလုပွဲတွေထဲမှာ မင်းတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့တာကော သင့်တော်လို့လား" ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။

အယ်လင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့အနေဖြင့် ဤရှုပ်ထွေးလှသော ကိစ္စကြီးထဲသို့ ပါဝင်ပတ်သက်လိုခြင်း လုံးဝ မရှိခဲ့ကြပေ။ လူသားများ၏ မျှော်လင့်ချက်အကြောင်းကိုလည်း အနည်းငယ်မျှ မသိရှိခဲ့ကြဘဲ [[NAMELOCK_002|ယင်းမိသားစု]]၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ တာဝန်ဝတ္တရားအတွက်သာ ပါဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူမျှ ကောင်းမွန်သော အဆုံးသတ်ကို ရရှိခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပေ။

အယ်လင်က "ဗိုလ်မှူးကြီး မီယန် က ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါ့ကို အငြင်းပွားချင်မယ် မထင်ပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

မီယန် က "ဒီကိစ္စက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အငြင်းပွားရုံနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရမယ့် ကိစ္စမျိုး ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မှာပါ။ မင်းတို့နိုင်ငံက ငါတို့နိုင်ငံထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ခိုးဝင်လာတာ၊ အာဏာလုပွဲတွေမှာ ပါဝင်ပတ်သက်တာ၊ ငါတို့ရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ၊ ငါတို့ အခြေစိုက်စခန်းတွေရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်စေခဲ့တာ... ဒါတွေအားလုံးက စကားတစ်ခွန်းနှစ်ခွန်းနဲ့ ဖြေရှင်းလို့မရနိုင်တဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေ ဖြစ်ပါတယ်" ဟု ပြန်လည် ချေပခဲ့သည်။

မီယန် ပင်လျှင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာသလို ခံစားရသည်။ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကာလ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူက နိုင်ငံတကာ ဆက်ဆံရေးများကိုပါ ထည့်သွင်း စဉ်းစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လူသိရှင်ကြား ပဋိပක්ෂဖြစ်ပွားခြင်း၊ အပြန်အလှန် ပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် အဝေးမှနေ၍ ရန်မူခြင်းအဆင့်အထိ ပိုမိုဆိုးရွားသွားအောင် မလုပ်သင့်ပေ။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သုံးပုံ နှစ်ပုံလောက် ဇွန်ဘီ ဖြစ်နေပြီပဲလေ။ လူသားတွေရဲ့ အသေအပျောက်အတွက်နဲ့ သူက ဘာလို့များ ဦးနှောက်ခြောက်ခံနေရမှာလဲ။

အယ်လင်၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။ "မင်းတို့နိုင်ငံက ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ဖြေရှင်းဖို့ အဆိုပြုချင်လို့လဲ"

မီယန် က သူ့လက်ထဲရှိ ပုလင်းကို လှည့်လိုက်ရင်း "ငါ မင်းကို အရင်ဆုံး မေးခွန်းတစ်ခု မေးမယ်။ လူသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်က ငါတို့နိုင်ငံမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို မင်းတို့ ဘယ်လိုသိခဲ့ကြတာလဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အယ်လင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ထိုမေးခွန်းကို ဖြေဆိုရန် လုံးဝ ဝန်လေးနေသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

မီယန် က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "မင်းတို့နိုင်ငံမှာ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်း ဒါမှမဟုတ် ပရောဖက်ပြုနိုင်စွမ်းရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်တော့ ရှိလောက်မယ်လို့ ငါထင်တယ်"

အယ်လင်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူက ချက်ချင်းပင် ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ သူက အမူအရာကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မီယန် ၏ မျက်စိမှတော့ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ရည်ရွယ်သည်ဖြစ်စေ၊ မရည်ရွယ်သည်ဖြစ်စေ မီယန် ၏ တွက်ချက်မှုမှာ တိကျမှန်ကန်နေခဲ့သည်။

အယ်လင်တပ်ဖွဲ့တွင် အမှန်တကယ်ပင် ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းရှိသူ တစ်ဦး ပါရှိနေသည်ဟု မီယန် က အပြည့်အဝနီးပါး သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းမှာ မည်သည့်အဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေပြီး မည်မျှအထိ ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိသနည်းဟု သူ စဉ်းစားမိသည်။ သူ၏ ဇွန်ဘီလေးနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် မည်သူက ပို၍ စွမ်းအားကြီးမားလိမ့်မည်နည်း။

ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းဆိုသည်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားပြီး အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။ မီယန် ၏ စိတ်စွမ်းအင် အဆင့်မြှင့်တင်ခံရပြီးနောက်ပိုင်းမှသာ မီယန် တွင် အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းအချို့ စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အပိုင်းအစမျှသာဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ကျပန်းဆန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မီယန် ပင်လျှင် ဤစွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ M နိုင်ငံမှ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းရှိသူမှာ ဤထက် ပို၍ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း နည်းပါးလိမ့်မည်ဟု မီယန် က ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ထိုသူ၏ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းမှာ မီယန် ၏ စွမ်းရည်နှင့် ကိုက်ညီမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍သာ မီယန် ကဲ့သို့သော အနာဂတ်မြင်ကွင်းများကို သူတို့ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက အယ်လင်နှင့် သူ၏အဖော်များမှာ ဗဟိုမြို့တော်အတွင်း ဦးနှောက်မရှိသော ယင်ကောင်များကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာနေမည် မဟုတ်ဘဲ လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက လင်မြို့ သို့ ရောက်ရှိနှင့်ကြပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရန်သူဘက်မှ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းရှိသူသည် သူ၏ဇွန်ဘီလေးလောက် အစွမ်းမထက်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် မီယန် တစ်ယောက် စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။

"လူသားတွေရဲ့ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးအတွက်ဆိုပြီး မင်းတို့ ပိုပြီးရိုးသားကြလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ထားတာ" ဟု မီယန် က ဆိုလိုက်သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အယ်လင်က ရုတ်တရက် မေးလာသည်။ "မင်းတို့နိုင်ငံမှာရော ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက် ရှိလို့လား"

မဟုတ်ပါက အယ်လင်တို့နိုင်ငံတွင် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်ရှိသူ တစ်ဦးပါရှိကြောင်း မီယန် က မည်သို့သိနိုင်မည်နည်း။

မီယန် က အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းပဲ ခန့်မှန်းကြည့်လေ"

အယ်လင် -

"ငါ ခန့်မှန်းလို့ မှန်ရင်ရော မင်း ပြောပြမှာလား။"

အယ်လင်က ပခုံးကို တွန့်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ လူသားတွေအတွက်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ငါ ရိုးရိုးသားသားပဲ ပြောပြပါတော့မယ်။ ပရောဖက် ဟောကိန်းထုတ်ထားတဲ့အတိုင်း လူသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်က အရှေ့ဘက်မှာ ရှိနေတာ အမှန်ပါပဲ။ မဟုတ်ရင်သာဆို ငါတို့ ဒီကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

မီယန် - "အရှေ့ဘက်ဆိုတာက ကျယ်ပြောလှတယ်။ မင်းတို့က ဘယ်လို ရှာဖွေကြမှာလဲ။ ပို၍ တိကျတဲ့ အရိပ်အမြွက်တွေ မရှိဘူးလား။"

အယ်လင် - "ဒါကြောင့်လည်း ငါတို့က [[NAMELOCK_002|ယင်းမိသားစု]]နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တာပေါ့။ လူသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက် ဘယ်လောက်ပဲ သေးငယ်ပါစေ လက်လွှတ်မခံချင်ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဘာမှ မသိကြဘူး"

မီယန် ကမူ [[NAMELOCK_002|ယင်းမိသားစု]] ဘာမှမသိပါဟူသည်ကို မယုံကြည်ပေ။ လူသားများ၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို သူတို့ သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤနိုင်ငံခြားသားများကို ထုတ်မပြောဘဲ အသုံးချရုံသာ အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကိစ္စရပ်များ မည်မျှပင် ရှုပ်ထွေးနေပါစေ၊ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။ သူတစ်ပါးတို့အနေဖြင့် သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို လာရောက် ထိပါးခွင့် မရှိပေ။

ယင်းကျန်း နှင့် ယင်းချန် နှစ်ဦးစလုံးမှာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြရာ ဤသဘောတရားကို ကောင်းစွာ နားလည်ကြသည်။

ယခုအချိန်အထိပင် အယ်လင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ [[NAMELOCK_002|ယင်းမိသားစု]]အနေဖြင့် လူသားများ၏ မျှော်လင့်ချက်အကြောင်းကို လုံးဝ မသိရှိကြသေးဟု ထင်မှတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အယ်လင်သည် မီယန် ၏ လက်ထဲရှိ ကာကွယ်ဆေးကို တပ်မက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ "လူသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်က အရှေ့ဘက်မှာ သေချာပေါက် ရှိနေတယ်ဆိုတာ အခု အတည်ပြုနိုင်ပြီပဲ။ ကာကွယ်ဆေးက လူသားအားလုံးအတွက် မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်ပြီး၊ ငါလည်း အဲ့ဒါကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီ"

အယ်လင်သည် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်ထားရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒီသတင်းကောင်းကို ငါ့လူတွေကို ပြန်သွားပြီး အကြောင်းကြားခွင့်ပြုပါ"

မီယန် - "ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သတင်းကောင်း သွားပြောတဲ့အခါ မင်းတို့နိုင်ငံဘက်ကလည်း စေတနာအချို့ ပြသသင့်တယ်"

လျော်ကြေးပေးခြင်း၊ တောင်းပန်ခြင်းနှင့် နည်းပညာဖလှယ်ခြင်း စသည်တို့ ရှိသင့်ပေသည်။ မဟုတ်ပါက တရုတ်နိုင်ငံဘက်မှ တန်ပြန်ဆေးနှင့် ကာကွယ်ဆေးကို ရရှိရန် မမျှော်လင့်သင့်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ကြယ်ပုံသဏ္ဌာန် သိုလှောင်သည့် အာကာသနည်းပညာမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး သူ၏ ဇွန်ဘီလေးကပင် သဘောကျနေသည်။

တန်ပြန်ဆေးနှင့် ကာကွယ်ဆေး ရရှိသွားပြီဟူသော သတင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် အခြားနိုင်ငံများကို လျစ်လျရုထား၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း မီယန် က ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ထို့အပြင် တန်ပြန်ဆေးနှင့် ကာကွယ်ဆေး၏ အရေးပါမှုကို လူသားမျိုးနွယ်၏ မျှော်လင့်ချက်အဆင့်အထိ မြှင့်တင်ပေးခြင်းဖြင့် မီယန် ကိုပါ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ နိုင်ငံများသည် ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်အတွက် ဖြေရှင်းနည်းကို အသည်းအသန် ရှာဖွေနေခဲ့ကြသည်။ တရုတ်နိုင်ငံတွင် တန်ပြန်ဆေးနှင့် ကာကွယ်ဆေးဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ ရှိနေပြီးဖြစ်ရာ ဤသတင်းမှာ မကြာမီ ပျံ့နှံ့သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။ အခြားနိုင်ငံများမှ ကိုယ်စားလှယ်များ ရောက်ရှိလာရန်လည်း အချိန်အကြာကြီး စောင့်ရမည် မဟုတ်ပေ။

လူသားမျိုးနွယ် ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် တရုတ်နိုင်ငံအနေဖြင့် ဤရလဒ်များကို တစ်ဦးတည်း လက်ဝါးကြီးအုပ် သိမ်းဆည်းထား၍ မရနိုင်ပေ။ မဟုတ်ပါက စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သူက စစ်ပွဲစတင်ရန် ကြောက်ရွံ့နေမည်နည်း။ အပြေးအလွှား အရေးယူဆောင်ရွက်ခြင်းက ရှင်သန်ရန် အခွင့်အရေး ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ မဆောင်ရွက်ပါက သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်စရာပင် လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ မီယန် သည် အခြားနိုင်ငံများ၏ လက်ထဲမှ ပိုမိုအသုံးဝင်သော အရာများကို မည်သို့ တူးဖော်ရယူရမည်ကို စဉ်းစားရတော့မည် ဖြစ်သည်။ မီယန် (ဝမ်ချင်းလင်) က ဤကိစ္စများကို စဉ်းစားပေးမည် မဟုတ်သဖြင့် မီယန် ကသာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စဉ်းစားပေးရပေမည်။

မီယန် က အယ်လင်ကို ပြန်လွှတ်ပေးရန် သဘောတူခဲ့သော်လည်း M နိုင်ငံအနေဖြင့် စေတနာအပြည့်အဝဖြင့် လာရောက်ရွေးထုတ်စေရန် ရည်ရွယ်၍ ကျန်နှစ်ဦးကိုမူ ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။

မီယန် သည် တတိယခရိုင်၏ ရုံးချုပ်ဆီသို့ တန်းတ່າ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤလွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြောင်းရွှေ့ရေးကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အစည်းအဝေးများ အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်၏ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းမှုကို ကိုယ်တိုင် တွေ့မြင်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်ရာ ထိုကဲ့သို့သော ဘဝမျိုးကို အလွန်အမင်း တောင့်တနေကြသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ပင်ပင်ပန်းပန်း တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည့် ဗဟိုမြို့တော်ကြီးကို စွန့်လွှတ်ရန်မှာမူ နှမြောတွန့်တိုနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများစုမှာ ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်တွင် တန်ပြန်ဆေးနှင့် ကာကွယ်ဆေး ရှိနေကြောင်း သိကြသော်လည်း မြို့မှ ထွက်ခွာရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။ ၎င်းတို့သည် မြို့တော်ကြီးမှ ထွက်ခွာသွားသည်ထက် လူများကိုသာ စေလွှတ်၍ ပစ္စည်းဥစ္စာများ သွားရောက်ဝယ်ယူလိုကြသည်။

သူတို့သည် ဆာလွှတ်ခြင်းနှင့် အိုးအိမ်မဲ့ဖြစ်ခြင်းကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ အကယ်၍သာ တစ်နေရာတွင် အခြေချပြီး ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်မည်ဆိုပါက ဆက်လက်၍ အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုခြင်း မရှိကြတော့ပေ။

ယနေ့ပြုလုပ်သည့် အစည်းအဝေးမှာ နောက်ဆုံးအဆုံးအဖြတ် ပေးရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ မထွက်ခွာလိုကြလျှင် မီယန် လည်း ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ရက်တစ်ရက် ပိုကြာလေ၊ အန္တရာယ် ပိုများလေ ဖြစ်ပေသည်။ ဗဟိုမြို့တော်တစ်ခုလုံးသို့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အန္တရာယ်များကို အကြောင်းကြားခဲ့သော်လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက ဆက်လက်၍ ထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့ ခေါ်ဆောင်နိုင်သမျှသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ခေါ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ကိုယ်တိုင်မျက်စိဖြင့် မတွေ့ရသသေးသမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက် အမြုတေလေးကို လက်လွှတ်မခံဘဲ ဖက်တွယ်ထားဆဲ ဖြစ်ကြသည်။

ဗဟိုမြို့တော်ကြီးမှာ အလွန်တရာ ကြာမြင့်စွာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ ဤမျှလွယ်လွယ်လေးဖြင့် ပြိုလဲသွားမည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ ဇွန်ဘီ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင်အောင် ဗဟိုမြို့တော်ကြီးမှာ မပျက်မစီး ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့ပြီး ဇွန်ဘီများကိုလည်း အမြစ်ပြတ် ရှင်းလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အစည်းအဝေး၏ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ရှောင်ကျန်း နှင့် ရှာကျန်း တို့က ထွက်ခွာလိုကြသည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ဦးဆောင်ကာ လင်မြို့ သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

မိုကျန်း နှင့် လေကျန်း တို့မှာ မထွက်ခွာလိုကြသည် မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် မြို့မှမထွက်လိုကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အရေအတွက်မှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။ သူတို့အနေဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို နောက်တွင် စွန့်ပစ်ထားခဲ့ပြီး တစ်ဦးတည်း ထွက်သွား၍မရနိုင်သဖြင့် ဆက်လက်နေထိုင်ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအနက် ငါးပုံတစ်ပုံပင် မပြည့်စုံသော လူဦးရေကသာ ထွက်ခွာရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။ ဤသည်မှာလည်း ဗိုလ်ချုပ်အချို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်စစ်ဆေးပြီး အတူတကွ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြရခြင်း၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဤထက်ပင် နည်းပါးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

မီယန် သည် လင်မြို့ကို သန့်စင်ရန်နှင့် တည်ဆောက်ရန် မီယန် ၏ အကူအညီကို တောင်းခံရန် လူများကို ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်သို့ စေလွှတ်ပြီးနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှေ့ပြောင်းရေးအဖွဲ့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ၎င်းတို့အနေဖြင့် တိုက်ရိုက် ပြောင်းရွှေ့ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မီယန် ၏ အကူအညီအတွက် စည်းကမ်းချက်များကို စစ်ဘက်နှင့် ညှိနှိုင်းပြီး ဖြစ်သည်။ ရဟတ်ယာဉ်များ၊ သံချပ်ကာယာဉ်များနှင့် လေးလံသော လက်နက်ကိရိယာများမှာ ပြဿနာ မရှိပေ။ ထို့အပြင် မီယန် သည် ရွှေ့ပြောင်းလာကြမည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို လမ်းတစ်လျှောက် လိုက်ပါကာ ကာကွယ်ပေးရန် လူအချို့ကို စေလွှတ်ပေးရန်လည်း တောင်းဆိုထားခဲ့သည်။

ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်က မည်သည့်အရာကိုမျှ အလကား ငှားရမ်းပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်တို့မှာ စည်းကမ်းချက်များဖြင့် လုပ်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မီယန် စေလွှတ်လိုက်သော လူများမှာ တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားခဲ့သည်။ မီယန် သည် မီယန် ၏ မိဘများကို ရှာဖွေရန် မီယန် နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ မီယန် ပြန်လာရန်အတွက် မြို့ပြင်တွင်သာ စောင့်ဆိုင်းနေရုံမှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်မှ လူများ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ဗဟိုမြို့တော်မှ ရွှေ့ပြောင်းရေးအဖွဲ့ စတင်ထွက်ခွာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် စောင့်ဆိုင်းနေသော်လည်း ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်မှ လူများ ရောက်ရှိလာခြင်း မရှိပေ။ မီယန် မှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာကာ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ရဟတ်ယာဉ်ဖြင့် ကိုယ်တိုင် ပြန်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှသာ မီယန် မှာ ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်တွင် မရှိတော့ဘဲ ထွက်သွားသည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ရှိပြီဖြစ်ကာ နေရပ်ကိုလည်း မသိရှိရသေးကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

မီယန် မှာ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးသော ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်မှ ဇွန်ဘီအုပ်စုကို ကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရသည်။ အဖွဲ့၏ ချောမွေ့စွာ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ရေးအတွက် ဤအချက်မှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှပေသည်။

လမ်းခရီးတွင် အချိန်အတော်အတန် ရှိသေးရာ၊ ဤအချိန်သည် မီယန် ပြန်လာပြီး လင်မြို့ကို ရှင်းလင်းရန် လုံလောက်သော အချိန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လူများကို ခေါ်ဆောင်ရန် ရဟတ်ယာဉ်များ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ဆိုက်ရောက်လာကြပြီး တဝုန်းဝုန်း မြည်ဟည်းသံများနှင့်အတူ ဗဟိုမြို့တော်ဆီသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။