ပထမခရိုင်မှာ ယခုအခါ ပွက်ပွက်ဆူနေသော ပုရွက်ဆိတ်အိုးတစ်လုံးနှယ် ဖြစ်နေလေပြီ။ ၎င်းတို့က ပဉ္စမခရိုင်ကို ဖြတ်၍ လှည့်ပတ်ကာ ဒုတိယခရိုင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ ထိပ်တန်းစွမ်းရည်ရှင်များကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် ထိပ်တန်းစွမ်းရည်ရှင်များကို စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်က ပြီးပြည့်စုံသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ လမ်းခုလတ်တွင် ကြီးမားသော အတားအဆီးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားသော အဖွဲ့မှာ သုံးပိုင်းကွဲသွားခဲ့ပြီး ပဉ္စမခရိုင်နှင့် ဒုတိယခရိုင်ကြားတွင် ပိတ်မိနေသော တပ်ဖွဲ့များမှာ နောက်ဆုတ်ရန်ပင် မစွမ်းသာတော့ပေ။
သူတို့၏လူများကို စေလွှတ်လိုက်ရသဖြင့် ပထမခရိုင်အတွင်းပိုင်းမှာ အလွတ်ကြီး ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ပထမခရိုင်မှ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကြပြီး ဗိုလ်ချုပ်ယင်ထံသို့ သွားရောက်ကာ အကြံဉာဏ်တောင်းခံခဲ့ကြသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ယင်မှာ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်နေပြီး လေတပ်ကို တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။
မဖြစ်မနေ အခြေအနေမျိုးတွင် မဟုတ်ပါက အလွန်အမင်း ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော လက်နက်များကို ၎င်းတို့ မသုံးလိုကြပေ။ ၎င်းတို့က စကားနားမထောင်သူများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုခြင်းနှင့် ဗဟိုဧရာမမြို့တော်ကို ပေါင်းစည်းလိုခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်လိုခြင်း မရှိပေ။
သို့သော် ဤအကျပ်အတည်း အချိန်အခါမျိုးတွင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့က ဦးစတင်၍ မလှုပ်ရှားကြပါက အဆုံးတွင် သေရမည့်သူများမှာ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဗိုလ်ချုပ်ယင်က နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေစဉ် အမိန့်ပေးချက် အစဉ်လိုက်ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။
ဂျူတီခံ အရာရှိတစ်ဦး အပြေးအလွှား ဝင်လာပြီး သူ့အား တစ်စုံတစ်ရာကို တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်ယင်၏ မျက်နှာထားမှာ အေးစက်သွားလေသည်။ "သူတို့က ပြန်လာရဲသေးတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။ ဝင်လာခွင့်ပေးလိုက်စမ်းပါ"
ယင်ချိန်မှာ ချက်ချင်းပင် သတိလက်လွတ် မနေဘဲ သဘာဝအတိုင်း အသိဝင်လာသည်။ 'ဆက်ဒရစ်တို့ အဖွဲ့ ပြန်လာကြတာလား။'
ဗိုလ်ချုပ်ယင်၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားသည်။ "အင်း၊ သူတို့မှာ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိမယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်အထိ ဟိုဟာလျှောက်လုပ် ဒီဟာလျှောက်လုပ်နဲ့ ဘာသတင်းကောင်းမှလည်း မပါလာဘူး! တကယ် အသုံးမကျတဲ့ အကောင်တွေပဲ!"
ယင်ချိန်မှာ ထိုင်ရာမဆန့်နိုင်အောင် ဖြစ်လာသည်။ "သူတို့ကို ဝင်လာခွင့်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။ တာဝန်ကလည်း ပျက်ကွက်ခဲ့တာ၊ အခုလိုအချိန်မှာ သူတို့ ရောက်လာတယ်ဆိုရင် ဘာကောင်းတဲ့ကိစ္စမှ ဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး——"
ဗိုလ်ချုပ်ယင်က သူ၏မြေးဖြစ်သူကို စကားဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှုတို့ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ "ငါသိတယ်။ အသိဉာဏ်မရှိတဲ့ သူပုန်ကောင်အုပ်စု။ သူတို့သာ ရောက်လာရဲရင် လုံးဝပြန်မထွက်သွားနိုင်စေနဲ့!"
တိုက်ဆိုင်စွာပင် ဆက်ဒရစ်နှင့် သူတို့အဖွဲ့မှာလည်း ထိုကဲ့သို့သော စိတ်သဘောထားမျိုးပင် ရှိနေကြသည်။
နှစ်ဖက်တွေ့ဆုံကြသည့်အခါ ဆက်ဒရစ်က နှုတ်ဆက်စကားပင် မဆိုတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်- "လူသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်က ဘယ်မှာလဲ။ ဘယ်မှာရှိနေတာလဲ။"
ဗိုလ်ချုပ်ယင်က သူ၏ထိုင်ခုံတွင် မတ်မတ်ထိုင်နေပြီး ယင်ချိန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့က တစ်ဖက်တွင် ရှိနေကာ စွမ်းရည်ရှင် အစောင့်အရှောက်များလည်း ရှိနေကြသည်။
ဗိုလ်ချုပ်ယင်က မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်- "တာဝန်ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုရင် ငါပြောပြမယ်လို့ ပြောပြီးသားပဲ။ အခု ဘာအာဏာနဲ့ ငါ့ကို လာမေးနေတာလဲ။"
အလင်းရောင်ထိန်နေသော ရုံးခန်းထဲတွင် အလင်းရောင်များ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကာ အမှောင်ထန်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ယင်ချိန်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ အမှောင်ထုထဲတွင် ချွန်ထက်လှသော ဓားမြောင် တစ်လက်မှာ အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင်၏ ကျောဘက်ကို ချိန်ရွယ်ထားလိုက်လေသည်!
ထိုအဖွဲ့မှာ ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့က ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆွေးနွေးရန် လာကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဗိုလ်ချုပ်ယင်က ၎င်းတို့အား တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားကြပြီး လိုချင်သည့် အဖြေများကို ရရှိပြီးနောက် တစ်ဖက်လူကို အသက်ရှင်လျက် မထားရန်ပါ စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ လုပ်ဟန်မှာ ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။
တိုက်ပွဲမီးတောက်မှာ လောင်ကျွမ်းတော့မည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးက အားမနာတမ်း တိုက်ခိုက်ကြတော့မည်ဖြစ်ပြီး ဆက်ဒရစ်တို့အဖွဲ့မှာ အတော်အတန် စွမ်းအားရှိကြသော်လည်း ပထမခရိုင်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရရှိဘဲ ပြန်လွတ်မြောက်သွားရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သလောက် နီးပါးပင် ဖြစ်သည်။
ဗိုလ်ချုပ်ယင်မှာ အမှောင်ထုထဲမှနေ၍ လုံခြုံရာသို့ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ ယင်ချိန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့၊ အစောင့်များက ဆက်ဒရစ်တို့အဖွဲ့ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ ဤနေရာမှ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုအပြင် အောက်ထပ်ရှိ ကွပ်ကဲရေးစင်တာတွင်လည်း ၎င်းတို့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသော စစ်တပ်များနှင့် အင်အားကြီး လက်နက်ကြီးများလည်း ရှိနေသေးသည်။
စိတ်စွမ်းအင်ရှင် မော်လီမှာ အမြင်အာရုံ ဆုံးရှုံးရခြင်း၏ ဒဏ်ကို မခံရဘဲ အဖော်ဖြစ်သူများအား ရန်သူ့နေရာများကို အဆက်မပြတ် သတင်းပေးပို့နေခဲ့သည်။
ဘာရုသ်မှာ ကြီးမားသော ဝံပုလွေကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ကျောပေါ်တွင် လူငယ်လေးကို တင်ဆောင်ထားပြီး ဆက်ဒရစ်၊ မော်လီနှင့် အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင်တို့က နီးကပ်စွာ လိုက်ပါလာကြသည်။ ပထမခရိုင်၏ ကွပ်ကဲရေးစင်တာမှာ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ပြိုကျသွားကာ အတွင်းဘက်ရှိ လူအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းပိတ်မိသွားစေသည်။ အင်အားကြီးမားသော စွမ်းရည်ရှင် အချို့သာလျှင် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ယင်ချိန်က ပြိုပျက်နေသော ကွပ်ကဲရေးစင်တာကို ကြည့်ကာ ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။
သူ့ဘိုးဘိုးမှာ အတွင်းဘက်တွင် ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်!
ဗိုလ်ချုပ်ယင်ကို အောက်ထပ်သို့ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့သော်လည်း ဤမျှတိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းတွင် လွတ်မြောက်သွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ!
ဗိုလ်ချုပ်ယင်မှာ အတွင်းဘက်တွင် ပိတ်မိပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်!
ယင်ချိန်၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်- "သူတို့ကို သတ်ပစ်ကြစမ်း!"
စွမ်းအင် အမြောက်များ တင်ဆောင်ထားသော သံချပ်ကာ ယာဉ်များမှာ ကွပ်ကဲရေးစင်တာ ပတ်လည်တွင် ပေါ်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ မောင်းတံများကို ဆက်ဒရစ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။
ဆက်ဒရစ်နှင့် အခြားသူများမှာ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားကြသော်လည်း စွမ်းအင်အမြောက်များက စတင်ပစ်ခတ်လာကာ ၎င်းတို့ပိတ်မိနေသော နေရာကို ပြင်းထန်စွာ ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
ဆက်ဒရစ်တို့အဖွဲ့မှာ အသေခံရန် စောင့်နေ၍ မဖြစ်ပေ။ လူငယ်လေးက အဖော်များကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မလွှဲမရှောင်သာဘဲ အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်ပြီး အမြန်ဆုံး လမ်းကြောင်းအတိုင်း ယင်ချိန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြသည်။
သံချပ်ကာယာဉ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ရပ်တန့်မသွားပေ။ လူငယ်လေး၏ စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားကာ သတိလစ်မေ့မျောသွားလေသည်။
ဧရာမဝံပုလွေကြီးမှာ လူတစ်ပိုင်း၊ ဝံပုလွေတစ်ပိုင်း ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲရန် လွဲမသွေ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သွေးသံရဲရဲနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားကာ လူငယ်လေးကို ကျောပေါ်တင်လျက် ရူးသွပ်သကဲ့သို့ ပြေးလွှားနေရသည်။
ဆက်ဒရစ်မှာလည်း တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီရဲနေပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ နီရဲလျက် ရှိသည်။ ဤနေရာတွင်သာ သေဆုံးသွားရလျှင်တောင် သူတို့၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ကြမည်ဟု အကြွင်းမဲ့ ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။
ဤအရာကား ဝူရှာနိုင်ငံသို့ ၎င်းတို့ ရောက်ရှိလာခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
"ပေါ်ပီ၊ သွားတော့!" ဆက်ဒရစ်က အာတိတ်စုန်းဝံပုလွေကြီးကို ထပ်မံ မထိန်းချုပ်တော့ဘဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာလှုပ်ရှားခွင့် ပေးလိုက်တော့သည်။
အနီးနားတွင် စောင့်ကြပ်နေခဲ့သော အာတိတ်စုန်းဝံပုလွေကြီးမှာ အမိန့်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယင်ချိန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့နောက်သို့ လိုက်လံချေမှုန်းကာ လမ်းခုလတ်မှ အတားအဆီး အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ပြီး ရန်သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု အမြောက်အများကို ခံယူကာ ဗိုလ်ချုပ်ယင်ထံသို့ အောင်မြင်စွာ ခုန်ကူးသွားပြီး သူ၏အဖော်များကို လက်သည်းဖြင့် တစ်ချက်ယမ်းကာ ဖဲ့ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
အာတိတ်စုန်းဝံပုလွေကြီးက ယင်ချိန်ကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ခဲထားကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ထက်ရှသော ရှေ့လက်သည်းနှစ်ဖက်ဖြင့် သေစေလောက်သော ထိုးနှက်ချက်များကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းအား ဝိုင်းရံထားကြသော စစ်သားများနှင့် စွမ်းရည်ရှင် အားလုံးမှာ သွေးများ ဖြန်းပက်လျက် လွင့်စင်သွားကြသည်။
ယင်ချိန်မှာ မသေသေးပေ။ ဆက်ဒရစ်က အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် ဖမ်းထားလိုသည်ကို အာတိတ်စုန်းဝံပုလွေကြီးက သိရှိထားသောကြောင့် သူ့ကို မဝါးစားဘဲ ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လူသားတို့၏ မျှော်လင့်ချက်အကြောင်းကို မေးမြန်းရန် တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့က ထိုအချက်ကို အခြေခံ၍ ဆက်ဒရစ်နှင့် သဘောတူညီချက် ရယူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
အန္တရာယ်ကြီးမားလှသော ဤ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ထဲတွင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ခက်ခဲပင်ပန်းမှု အဖြာဖြာကို ကျော်လွန်ကာ လူသားတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ရှာဖွေရန် ဝူရှာနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝူရှာလူမျိုးများ အတွင်းပိုင်းတွင် မည်သို့သော အကျပ်အတည်းများ၊ အာဏာလုပွဲများပင် ရှိနေစေကာမူ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကဲ့သို့သော ပြင်ပလူများနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပေ။ ယင်ချိန်အနေဖြင့် မိမိတို့၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့ကြလျှင်တောင် ထိုမျှော်လင့်ချက်ကို ၎င်းတို့အား ဖော်ပြပေးရန် မည်သည့်အခါမျှ အကြံအစည် မရှိခဲ့ပေ။
အကယ်၍သာ လူသားတို့၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ ဝူရှာနိုင်ငံတွင် အမှန်တကယ် တည်ရှိနေခဲ့ပါက ၎င်းမှာ ၎င်းတို့ကဲ့သို့သော ပြင်ပလူများအတွက် မဟုတ်ဘဲ ဝူရှာလူမျိုးတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မျှော်လင့်ချက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ထိုမျှော်လင့်ချက်ကို လက်ဝါးကြီးကပ်ခွင့် ပေးမည်မဟုတ်ပေ။
ယင်ချိန်က အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိနေကြဆဲ ဖြစ်သော ဆက်ဒရစ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရူးသွပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အားအင်ရှိသမျှကို အသုံးပြုကာ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားခဲ့သော လက်ပစ်ဗုံးကို အာတိတ်စုန်းဝံပုလွေကြီး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ပစ်ထည့်လိုက်တော့သည်—
တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တတိယခရိုင်အထိတိုင် ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။
တတိယခရိုင်မှ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများမှာ ပြင်းထန်လေးနက်သော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပထမခရိုင်နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေကြရာ ဤမျှ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကြီးကို မသိဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။
ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာလာဆဲ ဖြစ်သော ဝမ်ချင်းလင်မှာ သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော သတ္တဝါ ပုံဆောင်ခဲ အကြွင်းအကျန်များကို မြင်လိုက်ရကာ ဗီလာထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေတော့သည်။
တတိယခရိုင်၏ လမ်းမများပေါ်တွင် စစ်သားများက အလောင်းကောင် ဘီလူးများကို ရှင်းလင်းနေကြစဉ် လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိတ်လန့်သွားကြသော သူတို့မှာ ခေါင်းများကို လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထူးခြားသည့် ဘာကိုမျှ မတွေ့ရသဖြင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးလျက် မိမိတို့၏ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်ကြလေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က နံရံကြီးများကို လျင်မြန်စွာ ခုန်ကျော်ကာ ပထမခရိုင်၏ နယ်နိမိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။
ယင်ချိန်မှာ ကံဆိုးလှသည်။ သူပစ်ချလိုက်သော လက်ပစ်ဗုံးမှာ အာတိတ်စုန်းဝံပုလွေကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏အစာအိမ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ ကျောရိုးကိုပါ ကျိုးစေခဲ့သော်လည်း ဦးခေါင်းပိုင်းမှာမူ ကာကွယ်မှု ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိထားသော အာတိတ်စုန်းဝံပုလွေကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျက် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော် အာတိတ်စုန်းဝံပုလွေကြီး ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများမှာ ဓားမြောင်ကို ကြီးမားစွာ သက်ရောက်မှု ရှိစေခဲ့သည်။ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီရဲနေလျက် ဓားမြောင်က ယင်ချိန်ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာကာ သူ၏ခေါင်းကို မော့စေပြီး သွားများကို ကြိတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်- "လူသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ဆိုတာ ဘာလဲ။ ဘယ်မှာရှိတာလဲ။"
ယင်ချိန်မှာ သေကိန်းဆိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းစွာ မမြင်ရတော့သလို စကားလည်း မပြောနိုင်တော့ပေ။
သူ သေဆုံးသွားမတိုင်မီ ဤကျူးကျော်သူများကို ဖယ်ရှားမပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် သူက နောင်တရမိသည်။ သူ မကျေမနပ် ဖြစ်မိပေသည်။
"မင်းတို့ မပြောလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ ဦးနှောက်ကို ငါပြန်ယူသွားပြီး အဲဒီထဲက အချက်အလက် မှန်သမျှကို သေချာပေါက် ထုတ်ယူမှာပါပဲ..."
"ဘယ်လို အချက်အလက်မျိုးကိုမဆို သိချင်ရင် ငါ့ကို မပြောပြတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။ တစ်စုံတစ်ရာကို ငါသိကောင်း သိနေနိုင်တာပဲလေ။" ဝမ်ချင်းလင်က လသာဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ထိုင်ချလျက် ဤမြင်ကွင်းကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယင်ချိန်၏ မျက်နှာမှာ တစ်ခဏမျှ ရှုံ့မဲ့သွားပြီးနောက် ပျော်ရွှင်သွားတော့သည်။ ဝမ်ချင်းလင်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမျိုးဖြင့် ဆိုလျှင် ဤကျူးကျော်သူများကို အသက်ရှင်လျက် ဘယ်သောအခါမှ လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ပေ။
ကောင်းလိုက်လေစွ၊ ပြီးဆုံးအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့သေးသည့် တာဝန်ကို ဝမ်ချင်းလင်က အစားဝင်၍ ပြီးမြောက်စေခဲ့ပြီ။
ဓားမြောင်၏ မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။ သူက ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာမှန်း မသိရသော ဝမ်ချင်းလင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက မော်လီထံမှ သတိပေးချက် တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိခဲ့ကြောင်း ချက်ချင်း သတိရသွားပြီး မော်လီ့ဆီသို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မော်လီမှာ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျနေကာ အသက်မဲ့နေပြီ ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ဓားမြောင်က သူ့ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ ယင်ချိန်၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ဘာရုသ်ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ "အရင်သွားနှင့်ကြ! ငါတို့ သူ့ကို တားထားမယ်!"
ဘာရုသ်က ဦးခေါင်းကို ကိုင်ထားပြီး လူငယ်လေးကို ပွေ့ချီကာ လှည့်ပြေးလေတော့သည်။
သူတို့ပတ်လည်တွင် ဝိုင်းရံထားကြသော စစ်သားများမှာ အများစုမှာ အာတိတ်စုန်းဝံပုလွေကြီး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချင်းလင်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ သူတို့ကို မတားဆီးနိုင်ပေ။
ဝမ်ချင်းလင်က ၎င်းတို့ လွတ်မြောက်သွားသည်ကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် နေရာမှ မရွေ့ဘဲ ထိုင်ကြည့်နေသည်။
အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင်လည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားသည်။ ဓားမြောင်နှင့် အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင်တို့ ပူးပေါင်းကာ အချိန်ဆွဲရန်အတွက် ဝမ်ချင်းလင်ဆီသို့ မီးလုံးများနှင့် ကျည်ဆန်များကို ပစ်လွှတ်ကာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။ "မင်းတို့ ဘာကို ရှာနေတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲ ငါ့ကို မပြောပြတော့ဘူးလား။"
ဝမ်ချင်းလင်၏ စကားအဆုံးတွင် ကျည်ဆန်မိုးများ ရွာကျလာပြီး ဓားမြောင်နှင့် အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင်တို့က တိုက်ခိုက်ရင်းနှင့်ပင် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က စိတ်မဝင်စားတော့သလို ဖြစ်သွားသည်။ "မင်းတို့ လူသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို ရှာနေတယ်လို့ ကြားတယ်။ ငါ့ကို ရှာနေတာများ ဖြစ်မလား။ ကိုယ့်ဘက်ကနေပဲ အလကား ယူလိုက်ပါတော့မယ်။"
ဓားမြောင်မှာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့ကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင်မှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
ဓားမြောင်: "မင်းက လူသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက် ဟုတ်လား?!"
ဝမ်ချင်းလင်: "ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်မှာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက ငါ့ကို အဲဒီလိုပဲ ခေါ်ကြတာပဲလေ။"
ဓားမြောင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "မင်းက လူသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက် မဟုတ်ဘူး၊ မင်းက လူသားတွေရဲ့ ပျက်သုဉ်းခြင်းပဲ။"
ဝမ်ချင်းလင်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ခံစားရတယ်။"
ဝမ်ချင်းလင်က လူငယ်လေးကို ပွေ့ချီကာ ဘာရုသ် ထွက်ပြေးသွားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ "ငါ့လက်နဲ့ သေဆုံးခွင့်ရတာကိုပဲ မင်းတို့ ဂုဏ်ယူသင့်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါဆိုတာက လူသားတွေရဲ့ ပျက်သုဉ်းခြင်းပဲလေ၊ လူတိုင်းမှာ မင်းတို့လို အခွင့်အရေးမျိုး ရှိမှ မရှိတာ။"
ဓားမြောင်နှင့် အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင်တို့က ဝမ်ချင်းလင် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ "ရပ်စမ်း!"
အော်ဟစ်ပြီးနောက် ဝမ်ချင်းလင်က မရပ်တန့်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ကမူ ရပ်တန့်သွားကြရသည်။
ဆူးပင်များက သူတို့၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံရက်သား လဲကျသွားစေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဓားမြောင်၊ အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင်နှင့် မော်လီတို့၏ ခါးကြားမှ ပစ္စည်းများကို ယူလိုက်သည်။
ဘာရုသ်က လူငယ်လေးကို ပွေ့ချီကာ ဦးခေါင်းကိုင်လျက် အသေအလဲ ပြေးလွှားနေသည်။
"မပြေးနဲ့တော့လေ။ မင်းသာ လွတ်မြောက်သွားရင် ငါ့မျက်နှာကို ဘယ်နားမှာ ထားရတော့မလဲ။" ဝမ်ချင်းလင်၏ အသံက ဘာရုသ်၏ နားထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဘာရုသ်က တရုတ်စကားကို နားမလည်ပေ။
ဝမ်ချင်းလင်က လျှာသပ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့မှာ အလွန်တရာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် မဆန်ကြဟု တွေးလိုက်မိသည်။ တရုတ်စကား နားမလည်သူကို ရွေးချယ်စရာမလိုဘဲ တာဝန်ထွက်လုပ်ကြတာ သူများကို အထင်အမြင်သေးနေလို့များလား။ တရုတ်စကားတောင် နားမလည်ဘဲနဲ့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေကြတာလား။
ဘာရုသ်က အသေအလဲ ဆက်ပြေးနေပြီး ဝမ်ချင်းလင်ကမူ သူ၏နောက်မှ အေးအေးလူလူ လိုက်ပါလာသည်။
ဘာရုသ်က အခက်အခဲများစွာကြားမှ မြို့တံခါးသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ တံခါးဝကို သစ်သားနံရံများဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့ ဝင်လာစဉ်က ပိတ်ဆို့ထားခြင်း မရှိပေ!
ဘာရုသ်က မီတာတစ်ရာခန့် မြင့်မားသော တံတိုင်းကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ကျော်တက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို တွက်ဆကြည့်လိုက်သည်— သူသာ ပျံသန်းနိုင်ခြင်းမရှိပါက ကျော်တက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးမှာ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။
ထွက်ပေါက်မရှိတော့သောအခါ ဘာရုသ်တွင် လူငယ်လေးနှင့် ဦးခေါင်းကို လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုထဲတွင် ဝှက်ထားခဲ့ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ တစ်စုံတစ်ဦးကို အသက်ရှင်လျက် ချန်ထားခဲ့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်မူ အခြားတစ်ဖက်သို့ ထွက်ပြေးသွားကာ ဝမ်ချင်းလင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်: "ငါ့ကို နည်းနည်းတော့ အထင်သေးလွန်းမနေဘူးလား။ စိတ်စွမ်းအင်ရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာ လာဝှက်နေတယ်။ ငါ့ကို မျက်စိကန်းနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။"
ဘာရုသ်က ဆက်လက်၍ နားမလည်နိုင်သေးဘဲ ဝမ်ချင်းလင် ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ဧရာမဝံပုလွေ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
အမှန်တကယ်ပင် ဝမ်ချင်းလင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက အမိုးပေါ်တွင် ရပ်နေကာ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ပြီး လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော လူငယ်လေးကို ပစ်ချလိုက်သည်။ "ဒီခွေးပေါက်စလေးက အရာဝတ္ထုတွေ ဝှက်ရတာကို သဘောကျတယ်ဆိုတော့ မင်းအတွက် ငါရှာပေးလိုက်ပြီ။ ဆက်လုပ်ကြဦးလေ။"
ဧရာမဝံပုလွေ ပုံစံရှိ ဘာရုသ်၏ မျက်ဆံများ တုန်ရီသွားသည်မှာ ဝမ်ချင်းလင်၏ စကားကို နားလည်၍ မဟုတ်ဘဲ လူငယ်လေး သူ့ဆီသို့ ပစ်ချလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဘာရုသ်က လူသားပုံစံသို့ အမြန်ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး လူငယ်လေးကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်ဆန့်လိုက်သော်လည်း ထိုစဉ် မှောင်မိုက်သော အရိပ်တစ်ခု ကျဆင်းလာကာ ဘာရုသ်နှင့် လူငယ်လေးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း လဲကျသွားတော့သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး ရွံစရာ ရူးကြောင်ကြောင်ကောင်တွေက အရာဝတ္ထုတွေ ပစ်ရတာကို သဘောကျကြတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပေသည်။ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေတာထက် ကားတစ်စီးနဲ့ တိုက်ချလိုက်တာက ပိုပြီး အဆင်ပြေလှသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က လျှောက်သွားကာ ကားကို တစ်ဖက်လက်ဖြင့် မတင်လိုက်ပြီး လူကို အတွင်းဘက်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ တစ်လမ်းလုံး ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။
တတိယခရိုင်ရှိ လူတိုင်းက နုနယ်သော မျက်နှာပိုင်ရှင် လူငယ်လေးတစ်ဦးက သွေးချင်းချင်းနီရဲနေသော လူတစ်ဦးကို တစ်ဖက်လက်ဖြင့် ကိုင်ကာ ကွပ်ကဲရေးစင်တာအထိ ဆွဲခေါ်လာသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ကြရသည်။
လူတိုင်း:
"ခင်ဗျားတို့၊ ဒီလို အာဏာရှိတဲ့ ဘော့စ်ကြီးက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ လူကိုတောင် သယ်လာနိုင်တယ်။ အစွမ်းထက်လိုက်တာ။"
ဝမ်ချင်းလင်က သွေးစွန်းနေသော လူနှစ်ဦးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟန်၊ လက်ခံလိုက်တော့။"