Title: I Opened a Clinic in the Apocalypse – Chapter 120 | NovelPing

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ မော်တော်ယာဉ်အချို့သည် မြောက်ဘက်မြို့တံခါးမှ ထွက်ခွာလာကြပြီး မြို့မှထွက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လမ်းကြောင်းနှစ်ခုသို့ ချက်ချင်းခွဲထွက်သွားကြသည်။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ကမ္ဘာပျက်ကပ်မြို့သို့ သွားကြပြီး၊ အခြားအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကမူ အရှေ့ဘက်ရှိ စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

အမှန်တကယ်ပင် မီယန် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်၊ မဟုတ်လျှင် ဖုတ်ကောင်များသည် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သေဆုံးသွားလျှင်တောင် သူမ၏ ရုပ်အလောင်းတွင် တန်ဖိုးရှိသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍သာ သူမ၏ ရုပ်အလောင်းမှ ဖုတ်ကောင်များကို ဖန်တီးရာတွင် အသုံးပြုသည့် ဗိုင်းရပ်စ်ကို ထုတ်ယူနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်မည့်နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်ဆိုပါက လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ခေတ်သစ်တစ်ခုကိုပင် စတင်ဖန်တီးပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

မီယန်သည် အလွန်အမင်း အရေးပါလှသဖြင့် သူမ၏ ရုပ်အလောင်းကို မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှာဖွေတွေ့ရှိရပေမည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည့်အခါ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်မှာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်နေသော မီယန်၏ ရုပ်အလောင်းနှင့် ပိန်လှီညှိုးနွမ်းနေသည့် ဖုတ်ကောင် အလောင်းအချို့သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်နယ်လုံးကို ရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း မီယန်၏ ရုပ်အလောင်းကိုမူ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

အရပ်နှစ်မီတာနီးပါးရှိသော ကိုယ်ထည်ထွားထွားကြိုင်းကြိုင်းနှင့် လူတစ်ဦးသည် လက်ပိုက်ကာ ရပ်နေပြီး သူ၏လည်ပင်းတွင် အပြာရောင် ပုံဖော်ဆေးမှင်ကြောင်များ နှံ့စပ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာတစ်နေရာသာလျှင် သန့်ရှင်းနေ၏။ သူသည် ဆံပင်တိုတို အဝါရောင်ရှိကာ လက်မောင်းကြွက်သားများ အပြည့်အမာနှင့်ဖြစ်ပြီး ဖောင်းကြွနေသော ကြွက်သားများကို ပေါ်လွင်စေသည့် လက်ပြတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

"အဲဒီအမျိုးသမီး တကယ်သေသွားပြီဆိုတာ သေချာရဲ့လား" သူက ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သော အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရှန်ရှီချန်၏ မျက်နှာထားမှာ တင်းမာနေ၏။ "သေချာပါတယ်"

ဘားရက် ကဲ့ရဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့က အဲဒီအမျိုးသမီးကို စွမ်းအားကြီးတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ အခုတော့ ဒီလောက်နဲ့တင် ပြီးသွားတာပဲ၊ ဒါကို ခင်ဗျားတို့က စွမ်းအားကြီးတယ်လို့ ခေါ်တာလား"

ရှန်ရှီချန်က သူ့အား အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘားရက်က မောက်မာစွာဖြင့် မေးစေ့ကို တင်လိုက်ကာ မည်သူ့ကိုမဆို သက်သက်ဖြင့် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ခမ်းနားထည်ဝါသော ရိုးတံနံရံတစ်ခုကဲ့သို့ ရှန်ရှီချန်၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။

ရှန်ရှီချန်အနေဖြင့် သူ့နှင့် ရန်ဖြစ်ရန် မည်သည့်ဆန္ဒမှ မရှိပေ။ နှစ်ဖက်စလုံးသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဆဲ ဆက်ဆံရေးတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ပဋိပက္ခများကို ဖန်တီးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုလျှင် ရုပ်အလောင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ယူဆောင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။

သံမဏိမျှော်စင်ကဲ့သို့ မြင့်မားမတ်စပ်နေသော ဘားရက်မှာ မူလနေရာတွင်ပင် ဆက်လက် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ "ဒါဖြင့်ရင် ကျုပ်တို့က ဒီခရီးကို အလကား အဟောသိကံ လိုက်လာခဲ့ရတယ်လို့ ပြောချင်တာပေါ့"

ရှန်ရှီချန်က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ အမှန်တကယ်ပင် အချည်းနှီး လာခဲ့ကြပုံ ရပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရုပ်အလောင်းကို မည်သည့်နေရာတွင်မှ ရှာမတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှန်ရှီချန်သည် ကားပေါ်သို့ တက်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ဘားရက်က ကားတံခါးကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

ဘားရက်၏ အားသန်မှုကို ရှန်ရှီချန် မယှဉ်နိုင်ပေ။ "ကျွန်တော် ထပ်ပြောမယ်၊ ရုပ်အလောင်းက ပျောက်သွားပြီ။"

ဘားရက်၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် တွန့်ကွေးသွားသည်။ "ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်တို့ကို လူလှည့်စားနေတယ်လို့ စတင်သံသယဝင်လာပြီဗျာ။"

ရှန်ရှီချန်က တုံ့ပြန်ပြောဆိုလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားမှာ ဘာပြဿနာပဲရှိရှိ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ သွားပြောပါ။ ကျွန်တော်က ရုပ်အလောင်းကို မဖန်တီးနိုင်ဘူး။"

ဤလူများကို အကူအညီတောင်းခံခြင်းသည် သေချာပေါက် ကြီးမားသော တန်ဖိုးပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ တန်ဖိုး၏ တစ်ဝက်မှာ မီယန်၏ ရုပ်အလောင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့က သုတေသနပြုလုပ်ရန်အတွက် ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရုပ်အလောင်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ၎င်းတို့အနေဖြင့် နောက်ထပ်ကုန်ကျစရိတ်များကို ပေးဆောင်ရဖွယ် ရှိသည်။ ရှန်ရှီချန်တွင်မူ ၎င်းအတွက် ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် အာဏာ မရှိပေ။

ဘားရက်က ရှန်ရှီချန်အား ရန်လိုသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့ကာ ရှန်ရှီချန်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ယင်ချန်ရွေ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည့်အခါ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်လိုက်ရသည့် ကြီးမားလှသော သစ်သားသေတ္တာကြီးကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ဝိုး၊ အပြင်မှာ ခင်ဗျားတို့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ စခန်းက တော်တော် ထူးဆန်းတာပဲ။" ဆံပင်နီနှင့် လူတစ်ဦးက တချွန်ချွန်ဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ဤဘက်ခြမ်းတွင် ဖုတ်ကောင်များစွာ ရှိနေကြောင်း ယင်ချန် သိရှိထားပြီးဖြစ်ကာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ထပ်မံ မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ดဖြင့် အဖွဲ့ကိုခေါ်ဆောင်ကာ လာရောက်ကြည့်ရှုခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို သစ်သားနံရံများဖြင့် အလုံပိတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသူမှာ မီယန် ဖြစ်သည်မှာ သံသယရှိစရာ မလိုပေ။

ယင်ချန်သည် ၎င်းတို့အပေါ် နက်ရှိုင်းသော မကျေနပ်ချက်များကို သိုဝှက်ထားသော်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် အချိန်အကြာကြီး အောင်ပွဲခံနေနိုင်မည် မဟုတ်ပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့ စွမ်းအားကြီးကြသည် မှန်သော်လည်း ၎င်းတို့ထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားသူများလည်း ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူက တောက်ရှောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တောက်ရှောင်က သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ တောက်ရှောင်သည် သစ်သားနံရံဆီသို့ ရေခဲတံထိပ်ချွန်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ကျရောက်သွားသည်။

ဗဟိုမြို့တော်အတွင်းတွင်မူ မီယန်သည် ကားခေါင်မိုးပေါ်တွင် ကြောင်ဘီစကစ်တစ်ချပ်တင်ထားလျက် ကားမောင်းနေသည်။ မီယန်က သစ်အခြေခံစွမ်းအား၏ လှိုင်းနှုန်းများကို ခံစားမိချိန်တွင် လူအချို့မှာ တတိယခရိုင်သို့ ပြန်လာကြသည့် လမ်းခရီးတွင် ရှိနေကြသည်။

ဆံပင်နီနှင့် လူက မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော ရေခဲတံထိပ်ချွန်ကို ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟာ့၊ မမရေ၊ ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိနေလဲ။"

တောက်ရှောင်က သူ့အား အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာမျှ ပြန်လည်မပြောပေ။

ဆံပင်နီနှင့် လူက သူမ နားလည်ခြင်း ရှိမရှိ မသိရှိရသဖြင့် စကားပြန်တစ်ဦးကို ခေါ်ကာ သူ့စကားများကို ဘာသာပြန်ခိုင်းလိုက်သည်။

တောက်ရှောင်က ရေခဲစက်စက်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်၊ "ငါ့စွမ်းအားနဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။"

စကားပြန်က သူမ၏ စကားများကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဘာသာပြန်ဆိုပေးလိုက်သည်။ ဆံပင်နီနှင့် လူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ငါပြောချင်တာက ခင်ဗျားရဲ့အဆင့်က မလုံလောက်ဘူးဆိုရင် တစ်ခုခုကို ဟန်ရေးပြဖို့ မကြိုးစားနဲ့။ ခင်ဗျားရဲ့ အားနည်းချက်ကို အလွယ်တကူ ပေါ်လာစေလိမ့်မယ်။"

တောက်ရှောင်သည် ဘာသာပြန်ဆိုမှုကို နားထောင်ပြီးနောက် အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားပဲ တက်လုပ်ကြည့်လေ။"

၎င်းတို့အားလုံးသည် မီယန်၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်ကာ သူသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိအောင်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှပေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့အထဲတွင် မည်သူက ပို၍ စွမ်းအားကြီးမားသည်ကိုမူ ၎င်းတို့ အသေအချာ မသိကြပေ။

ဆံပင်နီနှင့် လူ၏ လက်ဖဝါးတွင် မီးတောက်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး မီးလျှံများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာကာ လေထုထဲတွင် မီးလျှံကြီးမားသော ဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ် စုစည်းသွားသည်။ ပူပြင်းလွန်းလှသော အပူချိန်ကြောင့် အနီးအနားရှိ လူများကို နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောရင်းဖြင့် မီးလျှံဓားကြီးကို သစ်သားနံရံဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားသည်။

ဆံပင်နီနှင့် လူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ချောမွေ့နေသော သစ်သားနံရံကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် တဖြည်းဖြည်း တောင့်တင်းသွားခဲ့ပြီး၊ မီးလောင်ထားသည့် အမည်းစက်တစ်ခုသာ ထင်ကျန်ခဲ့ကာ ပျက်စီးသွားသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပေ။

သူသည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးအပြူးသားဖြစ်သွားကာ "ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက C-အဆင့် မီးအခြေခံစွမ်းအားသုံးစွဲသူတစ်ယောက်လေ!"

တောက်ရှောင်က သရော်သော အသံဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေတာများ လား။"

ဆံပင်နီနှင့် လူက သူမအား အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ယင်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "ဒီသစ်သားနံရံကို ဘယ်သူ လုပ်ထားတာလဲ။ သူတို့က ဘယ်အဆင့်မှာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက အစွမ်းထက်ဆုံး စွမ်းအားသုံးစွဲသူများမှာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးချနိုင်ပြီး B-အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ကို ယခုအချိန်အထိ ပေါ်ထွက်ခဲ့သမျှတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး စွမ်းအားသုံးစွဲသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။

ဆံပင်နီနှင့် လူ၏ စွမ်းအားအဆင့်မှာ C-အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ တစ်ဆင့်သာ နိမ့်ကျသဖြင့် ဤမျှလောက်ကြီးမားသော ကွာဟချက်မျိုး မရှိသင့်ပေ။

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး သစ်သားနံရံပေါ်ရှိ မီးလောင်ရာ အမည်းစက်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူမ၏ မြစိမ်းရောင် မျက်လုံးများဖြင့် ယင်ချန်ကို ကြည့်ကာ "ဒီသစ်သားနံရံကို လုပ်ခဲ့တဲ့သူက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ကိုင်တွယ်ချင်နေတဲ့သူပဲလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယင်ချန်သည် ၎င်းတို့၏ သတိကြီးမှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ပို၍ သံသယဝင်လာသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ သူက စွမ်းအားကြီးတယ်လို့ ကျွန်တော် ပြောပြီးသားပဲလေ။"

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးသည် ယင်ချန်အား အချိန်အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ "ဟွာနိုင်ငံက စွမ်းအားရှင်တွေက အားနည်းတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ပေါ်လွင်နေတာပဲ။ ဒီသတင်းကို ကျုပ်တို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဆီကို ချက်ချင်း ပို့ပေးရမယ်။" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် အက်စပါစွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိခြင်းမှာ ထိပ်တန်း အဆင့်မြင့်ပါဝါရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည့် လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ B-အဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဗဟိုမြို့တော်တွင် အတန်ကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့ကြသဖြင့် ထိုနေရာမှ အခြေအနေများကို ကောင်းမွန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားကြသည်။ C-အဆင့် စွမ်းအားသုံးစွဲသူများမှာ ရှားပါးလှပြီး B-အဆင့် စွမ်းအားသုံးစွဲသူများမှာမူ ပို၍ပင် ရှားပါးလှပေသည်။ ၎င်းတို့ ကြားသိခဲ့ရသည့် နောက်ဆုံးပေါ် B-အဆင့် အက်စပါမှာ စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်သော ဓားမြောင်ဟု ခေါ်ဆိုသူပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ B-အဆင့် စိတ်စွမ်းအင်များကြောင့် သူမကို အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်လာစေလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း သူမကမူ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လျင်မြန်စွာပင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ထိုနိုင်ငံခြားသား ကြေးစားစစ်သားများအတွက်မူ ဟွာနိုင်ငံမှ စွမ်းအားရှင်များအပေါ် ၎င်းတို့၏ အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်အသစ်တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့ကြသည်။ ဤအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ပထမခရိုင်က ၎င်းတို့ကို ငှားရမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယင်ချန်က "ဂျက်စမင်၊ အထဲမှာရှိတဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေက အခုထိ ရှင်နေတုန်းပဲလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးလည်းဖြစ်သော ဂျက်စမင်သည် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် အထဲမှ အခြေအနေများကို စစ်ဆေးပြီး ဖြစ်သည်။ "ရှင်နေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အထဲမှာပဲ ဆက်နေရတော့မှာပေါ့။"

သစ်သားနံရံကို ဖောက်ထွက်နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ထိုဖုတ်ကောင်များသည် အရှင်ဖြစ်စေ၊ အသေဖြစ်စေ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

ယင်ချန်က မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။ အထဲတွင် အနည်းဆုံး ဖုတ်ကောင် ရာပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက ဗဟိုမြို့တော်အတွင်း ပိုမိုု ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်မှုကို ဖန်တီးနိုင်မည်မှာ သေချာပေသည်။ ဤအခြေအနေသည် ၎င်းတို့ကို အလိုအပ်ဆုံးအချိန်ဖြစ်သော်လည်း ဤကျိန်စာသင့်လှသော သစ်သားနံရံအတွင်းတွင် ပိတ်မိနေခဲ့ကြသည်။

ယင်ချန်က အကြံပြုလိုက်သည်၊ "အင်အားသုံးပြီး ဖောက်ခွဲလို့ မရဘူးလား။"

ဂျက်စမင်ရော ဆံပင်နီနှင့် လူပါ သူ့အား ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ "ကိုလိုနယ်ယင်က အခြေခံသဘောတရားတွေ နားမလည်ဘူး ထင်တယ်။ အင်အားသုံးပြီး ဖောက်ခွဲတယ်ဆိုတာက တစ်ဖက်လူရဲ့ အဆင့်ကို ကျော်လွန်မှသာ ဖြစ်နိုင်တာ။ မကျော်လွန်နိုင်ဘူးဆိုရင် အလဟဿ အပင်ပန်းမခံနဲ့။ ပြန်သွားပြီး သူဌေးကို လူတွေရိုက်နှိပ်ဖို့နဲ့ ဒီသစ်သားနံရံကို လုပ်တဲ့လူကို သွားသတ်ဖို့ ကူညီလိုက်စို့။ နံရံက သူ့အလိုလို ပွင့်သွားလိမ့်မယ်။"

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်အတွက် အဖွဲ့သားများသည် ဗဟိုမြို့တော်ဆီသို့ ပြန်သွားရန် လိုအပ်လာခဲ့သည်။

ဗဟိုမြို့တော်သည် တိုက်ပွဲဝင်သံများနှင့် နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသော ရုပ်အလောင်းများဖြင့် အပျက်အစီးဆုံးနှင့် အရှုပ်ထွေးဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသော လုဖုန်ကျယ် မောင်းနှင်လာသည့် ဝမ်ချင်းလင်၏ ကားမှာ ချောမွေ့ခြင်း လုံးဝ မရှိပေ။ လူများကို တိုက်မိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အခြားသူများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အမြဲတမ်း ခံနေရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကားမောင်းရသည့် အရှိန်မှာ တွားသွားနေသကဲ့သို့ အလွန်တရာ နှေးကွေးလှသည်။ သူ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ရသော်လည်း ကားပေါ်တွင်မူ သွေးများ စွန်းထင်းနေခဲ့သည်။

အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ထိုကဲ့သို့ ကြုံတွေ့ရပြီးနောက် အခြားလူတစ်ဦးမှာ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်၏ ကားခေါင်မိုးပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ခံရကာ စားသောက်ခံနေရချိန်တွင် ဝမ်ချင်းလင် အသိစိတ်လွတ်သွားတော့သည်။ "လုဖုန်ကျယ်၊ လာမောင်းတော့!"

လုဖုန်ကျယ် တုံ့ပြန်ရန်ပင် မလုပ်နိုင်မီ ဝမ်ချင်းလင်သည် ကားပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်နှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ ကားက နှေးကွေးစွာဖြင့် ဆက်လက်တွားသွားနေဆဲဖြစ်ကာ လုဖုန်ကျယ်လည်း လန့်သွားပြီး အမြန်တိုးဝင်ကာ ယာဉ်မောင်းခုံတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ဝမ်ချင်းလင်သည် ထိုသူအား စားသောက်နေသော ဖုတ်ကောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။ ဒဏ်ရာရရှိထားသော လူသည် သူ၏ဒဏ်ရာကို ဖိကိုင်ကာ အကူအညီတောင်းခံသည်။ ဝမ်ချင်းလင်က အေးစက်စက်ဖြင့် ၎င်းအား လျင်မြန်စွာ သေဆုံးစေလိုက်သည်။

အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည် ဖုတ်ကောင်၏ ကိုက်ခົດခြင်းကို ခံရပါက ပို၍ညံ့ဖျင်းသော ဖုတ်ကောင်ကျွန်အဖြစ်သာ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။ ကုသရန် နည်းလမ်းမရှိပါ၊ သနားဂရုဏာဖြင့် သတ်ပေးခြင်းသာ ရှိသည်။

ဝမ်ချင်းလင်နှင့် တားပိုင်တို့သည် ကားခေါင်မိုးပေါ်တွင် ကြပ်ညပ်စွာ တင်ပါးတပ်ကာ ထိုင်နေကြပြီး ကြောင်ဘီစကစ်က ကားခေါင်မိုးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွယ်ထားကာ ပြုတ်မကျစေရန် ထိန်းထားသည်။ ဝမ်ချင်းလင်သည် ဤကဲ့သို့ ပုံစံဖြင့် တတိယခရိုင်သို့ ပြန်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ မည်သူမဆို သူ့ကားကို ဝင်တိုက်ဝံ့ပါက ဓားထိုးခံရပြီး သေဆုံးစေမည်သာ ဖြစ်သည်။

မှောင်မိုက်သော ညဉ့်ယံတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက အရာရာကို ထိန်လင်းသွားစေပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် ဖြစ်စေသည်။ ဝမ်ချင်းလင်သည် မျက်စိကျဉ်းသွားအောင် မှေးစက်ကာ တစ်နေရာရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အဖြူရောင် အလင်းတန်းပြီးနောက် အမှောင်ထုက လွှမ်းမိုးသွားပြီး တိုက်ပွဲဝင်သံများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချင်းလင်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အဖြူရောင် အလင်းတန်း၏ ရင်းမြစ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဆံပင်တိုနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမက လက်ကိုမြှောက်ကာ လေထဲတွင် အမူအရာတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ရှေ့တွင် တဖိတ်ဖိတ်တောက်ပြောင်နေသော ရွှေရောင် အကာအကွယ် ဒိုင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ ထူထပ်များပြားလှသော ပျံသန်းနေသော ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီးကို တားဆီးထားလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ချင်းလင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုအမည်းစက်များမှာ တကယ်တမ်းတွင် ပျံသန်းနေသော အလောင်းစား ပိုးကောင်အုပ်ကြီး ဖြစ်နေပေသည်!

ဝမ်ချင်းလင်မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူ၏ ပိုးမွှားကြောက်စိတ်ရောဂါမှာ ကုသ၍ မရနိုင်ပေ။ သူက ကားခေါင်မိုးကို ပုတ်လိုက်ပြီး "ပြေးတော့!" ဟု အော်လိုက်သည်။

လုဖုန်ကျယ်က ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် "လမ်းတစ်လျှောက်မှာရှိတဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကို ကြည့်ဦး၊ ဘယ်လိုလုပ် ပြေးလို့ရမလဲ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

မပြေးနိုင်ကြသေးမီပင် ပိုးကောင်အုပ်ကြီး၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်း ခံနေရသော အမျိုးသမီးသည် ၎င်းတို့ဆီသို့ ပြေးလာခဲ့သည်။

ဝမ်ချင်းလင် - "ခင်ဗျားရဲ့ ရန်ငိုးကို ကိုယ်နဲ့ပဲထားပြီး အပြစ်မဲ့တဲ့သူတွေကို မထိခိုက်နဲ့လေ!"

ပြေးလွှားရင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်နေသော အမျိုးသမီးမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကားခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရှိနေကြသော ဝမ်ချင်းလင်နှင့် တားပိုင်တို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် မည်သည့် နှောင့်နှေးကြန့်ကြာမှုမျှ မရှိဘဲ ၎င်းတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။

အပြစ်မဲ့ ပရိသတ်များ -

ဝမ်ချင်းလင်သည် ကားခေါင်မိုးကို ခြေဖြင့် ဆောင့်ကန်လိုက်ရာ ခေါင်မိုးပင် ပျက်စီးသွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ "ပြေးတော့!"

လုဖုန်ကျယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် အီလက်ထရွန်နစ် အရှိန်မြှင့်စက်ကို နင်းလိုက်ရာ ကားမှာ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် အရှိန်ဖြင့် ခုန်ထွက်သွားသည်။ ဝမ်ချင်းလင်ရော တားပိုင်ပါ ခေါင်မိုးပေါ်မှ လွင့်စင်ကျသွားကြပြီး ကားမှာ မီးခိုးတထောင်းထောင်းထကာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဝမ်ချင်းလင် -

လုဖုန်ကျယ် -

မီယန် -

အမျိုးသမီးသည် ၎င်းတို့အနားမှ ဖြတ်ပြေးသွားကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားသည်။ ဝမ်ချင်းလင်နှင့် အခြားသူများမှာ သူမနှင့် ပျံသန်းနေသော အလောင်းစား ပိုးကောင်အုပ်ကြီးတို့ကြားမှ အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

အခြေအနေကို နားမလည်သေးသော လုဖုန်ကျယ်နှင့် မီယန် တို့သည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အပြင်ဘက်ရှိ ပိုးကောင်အုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ရွံရှာသွားကြသည်။

မီယန် ထိတ်လန့်သွားပြီး "ပြတင်းပေါက်တွေ ပိတ်ကြ၊ ပြတင်းပေါက်တွေ ပိတ်ကြစမ်း!" ဟု အော်လိုက်သည်။ သူ၌ လက်များ မရှိတော့သည်ကို သတိရသွားကာ ခုံကို ခြေထောက်ဖြင့်သာ ကန်နိုင်တော့ပြီး လုဖုန်ကျယ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံထားရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

လုဖုန်ကျယ်လည်း ကားကို အမြန်စတင်ကာ ပြတင်းပေါက်များကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူက "ဝမ်ချင်းလင်၊ ကားထဲ ဝင်ခဲ့!" ဟု အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချင်းလင်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ သူက တားပိုင်၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ကာ "ပုန်းနေလိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တားပိုင်က ကြောင်သံဖြင့် အော်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ခုန်ဆင်းကာ ၎င်း၏ ကြီးမားသော ကိုယ်လုံးကို အနီးအနားရှိ ဆိုင်ခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ တိုးဝင်ကာ ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။

ဝမ်ချင်းလင် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ "ပြန်လာခဲ့!"

ပြေးလွှားနေသော အမျိုးသမီးမှာ အလိုအလျောက်ပင် နောက်သို့ လွင့်စင်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အံ့သြသွားသလို ဒေါသလည်း ထွက်သွားကာ ဝမ်ချင်းလင်၏ မျက်နှာကို ရိုက်နှက်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဝမ်ချင်းလင်က သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လက်ဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ အမျိုးသမီးသည် ဓားမြောင် တစ်လက်ကို ကိုင်ဆွဲထားပြီး ပြတ်ပြတ်သားသားနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြوتစွာ လုပ်ဆောင်သည်။

ဝမ်ချင်းလင်က လက်ကို ယမ်းလိုက်ရာ အမျိုးသမီးမှာ ပိုးကောင်အုပ်ကြီးထဲသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

အမျိုးသမီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အလင်းလုံးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားစေသည်။ ထူထပ်လှသော ပိုးကောင်အုပ်ကြီးက ထိုအလင်းလုံးကို ဝိုင်းရံကာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ အလင်းလုံးမှ အလင်းရောင်မှာ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားပြီး အမျိုးသမီးက ဒေါသတကြီးဖြင့် "ငါက စတုတ္ထခရိုင်က ဟွာဖေ ဖြစ်တယ်။ မင်းက ငါ့ကို ကွက်မျက်ဝံ့ရဲတယ်ပေါ့လေ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချင်းလင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ငါက ခင်ဗျားကို သနားကြင်နာတတ်ဖို့ သင်ပေးနေတာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟွာဖေ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရူးလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ သနားကြင်နာခြင်းကို ငရဲကို သွားပို့လိုက်စမ်း! ငါ့အသက် ဆုံးရှုံးရတော့မယ့် အချိန်မှာ ခင်ဗျားက သနားကြင်နာခြင်းအကြောင်း လာပြောနေတယ်!"

ဤပိုးကောင်အုပ်ကြီး၏ ပစ်မှတ်မှာ ဟွာဖေ ဖြစ်နေသဖြင့် သူမကို ဆက်လက် ဝိုင်းရံထားကြသည်။ သူမသည် ပိတ်မိနေပြီး အခြားသူများနှင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အချိန်မရှိပေ။

ဝမ်ချင်းလင်က "တားပိုင်၊ သွားကြစို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တားပိုင် ထွက်လာပြီး ကားခေါင်မိုးပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်ကာ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများကို ဖြန့်ကားလိုက်ပြီး ကြောင်ဘီစကစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကားခေါင်မိုးတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားစေပြီး ဝမ်ချင်းလင်အတွက် နေရာ လုံးဝ မကျန်တော့ပေ။

ဝမ်ချင်းလင် -

လက်စားချေမှုမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

(ကျုပ် ပြုတ်ကျတာ ကျုပ်အပြစ်မှ မဟုတ်တာ။ ခင်ဗျား ရှာနေတဲ့သူက ယာဉ်မောင်းလေ။ ကျုပ်လည်း သားကောင်တစ်ဦးပါပဲ...)

ဘန်း!

မြောင်!

တားပိုင်သည် ဝမ်းနည်းဖွယ် အော်ဟစ်သံပြုကာ ခေါင်မိုးပေါ်မှ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

ဝမ်ချင်းလင်၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် လှိုက်ခနဲ့ ဖြစ်သွားပြီး တားပိုင်ကို အမြန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ တားပိုင်၏ လည်ပင်းမှ လတ်ဆတ်သော အနီရောင် သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ ၎င်း၏ လှပသော အမွှေးအမျှင်များကို လျင်မြန်စွာ စွန်းထင်းသွားစေသည်။

ဝမ်ချင်းလင်၏ လက်ထဲတွင် အစိမ်းရောင် စွမ်းအင်လုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး တားပိုင်၏ ဒဏ်ရာကို ဖိကပ်လိုက်သည်။

"တားပိုင်!" မီယန် နှင့် လုဖုန်ကျယ်တို့ ကားပေါ်မှ အမြန်ဆင်းလာကြသည်။

ဝမ်ချင်းလင် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ဆင်းမလာကြနဲ့!"

သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အလင်းလုံးကြီးသည် အားကစားကားနှင့် အပြင်းအထန် ဝင်တိုက်မိသွားကာ ပုရွက်ဆိတ်အုံကို တုတ်နှင့်ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ပျံသန်းနေသော အလောင်းစား ပိုးကောင်အုပ်ကြီးအားလုံး ချက်ချင်းပင် ရူးသွပ်သွားကြပြီး ရှိနေသမျှ လူအားလုံးကို စတင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်!

မီယန်၊ လုဖုန်ကျယ်နှင့် တားပိုင်တို့လည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ အတိုက်ခိုက် ခံလိုက်ရသည်။ တားပိုင်မှာ ၎င်း၏ ထူထဲသော အမွှေးအမျှင်များက အကာအကွယ်ပေးထားသဖြင့် အသင့်အတင့်သာ ထိခိုက်သော်လည်း မီယန် နှင့် လုဖုန်ကျယ်မှာမူ အခြေအနေဆိုးဝါးလှကာ နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်ကာ အကိုက်ခံနေကြရသည်။ ဝမ်ချင်းလင် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤအဆင့်နိမ့် အလောင်းစား ပိုးကောင်အုပ်ကြီး၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်းတို့၏ အဆိပ်ပြင်းသော ဆူးချွန်များက သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိုးဖောက်သွားကြသည်။

မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနီးအနားရှိ လူနှင့် သေကောင်ကြေးကောင် ဟူသမျှသော အလောင်းစား ပိုးကောင်အုပ်ကြီး အားလုံးမှာ ထိုဖိနှိပ်အားကြီးမားသည့် ရန်သူ့ဩဇာကြောင့် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြပြီး နက်ရှိုင်းသော ရူးသွပ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားကြတော့သည်။

ဟွာဖေ၏ အလင်းလုံးကြီးမှာ ကွဲအက်သွားသည်။ သူမ အသက်တောင် ကောင်းကောင်း မရှူနိုင်သေးမီမှာပင် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဗဟိုချက်ဆီသို့ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ တစ်ခဏချင်းပင် သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဗဟိုချက်မသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အသက်ရှူပင် မဝနိုင်လောက်အောင် ဖိနှိပ်ကြိတ်ချေခံလိုက်ရကာ ရင်ဘတ်မှာလည်း အကျပ်အတည်း ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ အရိုးများ ကျိုးကြေတော့မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ချင်းလင်က သူမကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည် - "မင်းက ငါ့ကို သတ်ရဲတယ်ဆိုရင် တစ်ကမ္ဘာလုံးက စတုတ္ထခရိုင်ကြီးက မင်းကို ဘယ်တော့မှ လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

ဝမ်ချင်းလင်က တည်ငြိမ်အေးစက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ခင်ဗျား အားကိုးနေတာတွေ ပျက်စီးတော့မှာပါ။"

ဟွာဖေကို ချုပ်ကိုင်ထားရင်း ဝမ်ချင်းလင်သည် ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။