ကျီယုံ သည် တတိယခရိုင်တွင် ရောက်ရှိနေသည်။ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများအားလုံး တက်ရောက်နေကြသည့် အရေးပေါ် အစည်းအဝေးတစ်ခုတွင် ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် ကျီယုံ ထရပ်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အပြင်ဘက်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ မီယန် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်၏ ပြင်းထန်လွန်းသော ဖိအားစွမ်းအင်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
မီယန် သည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရချိန် သို့မဟုတ် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေချိန်မှသာ သူ့ရဲ့စွမ်းအင်ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လေ့ရှိသည်။ ဤဗဟိုမြို့ကြီးအတွင်း၌ မီယန် အား ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိသူ မည်သူမျှ မရှိနိုင်ဟု ကျီယုံ ယုံကြည်ထားသည်။ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ဒေါသထွက်နေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်!
စိတ်ခံစားချက်ကင်းမဲ့လောက်အောင် အေးစက်လှသော ဤဇွန်ဘီလေးအား ဒေါသထွက်အောင် ဆွပေးနိုင်ရန်မှာ ထိုသူတွင် သေချာပေါက် စွမ်းရည်အချို့ ရှိရပေမည်။
ထို့ပြင် မီယန် ဒေါသထွက်လာပြီဆိုလျှင် ဒုက္ခဆိုးကြီးတစ်ခု ရောက်လာတော့မည်မှာ သေချာသည်။
ကျီယုံ က "ငါ အပြင်ထွက်မယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဆက်လုပ်ကြတော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်ကျန်းက မကျေမနပ်ဖြင့် "မင်း ဘယ်သွားမလဲ။ ဒီလိုအချိန်မှာ ပထမခရိုင်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတာထက် ပိုအရေးကြီးတဲ့ အရာ ဘာရှိနိုင်လို့လဲ!" ဟု မေးသည်။
ကျီယုံ က "ဒီကိစ္စက ပထမခရိုင်ထက် အများကြီး ပိုအရေးကြီးတယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။
ကျီယုံ သည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်လျက် ကွေ့ပေါင် အမှတ် (၂) ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ ထိုစဉ်က ကွေ့ပေါင် မှာ အဝတ်အစားများ အသင့်ဝတ်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကာ ကျီယုံ က "ရှောင်အာ၊ ဒီမှာနေပြီး ရှောင်လောင်ထိုုးကို လိုက်စောင့်ကြည့်နေ" ဟု မှာကြားလိုက်သည်။
ရှောင်ကျန်း ဒေါသတကြီး မပြောရသေးမီမှာပင် ကျီယုံ သည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ ခုန်ထွက်သွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။
အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများအားလုံး လန့်သွားကြပြီး အတူတကွ ပြေးကြည့်လိုက်ကြရာ ကျီယုံ မှာ မှောင်မည်းလှသော ညဉ့်ယံထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရှောင်ကျန်းမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ကာ စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထုလိုက်မိသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် သူ၏ ခြေသလုံးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ နီရဲတောက်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။
ရှောင်ကျန်း: "... "
ဒါ ကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး၊ အသေအချာပါပဲ၊ ကလေးစစ်စစ် မဟုတ်ဘူး!
ဒီကောင်လေးက လူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာကို ကိုက်ဖြတ်ခဲ့တာကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရတာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း သွေးတွေနဲ့လေ!
ကျီယုံ သည် မီယန် ရှိရာနေရာကို ရှာဖွေရင်း မှောင်မည်းသော ညဉ့်ယံထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။
မီယန် က ဟွာဖေးကို ပွေ့ချီကာ စတုတ္ထခရိုင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။
စတုတ္ထခရိုင်သည်လည်း ရှုပ်ထွေးပوضင်နေသည်။ မီယန် က ဟွာဖေးကို လမ်းပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ရာ သူမသည် မည်မျှပင် ထရန်ကြိုးစားသော်လည်း ထမရပေ။ ပေတစ်သောင်းထမ်းထားရသကဲ့သို့ လေးလံသော ဖိအားဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသည့်အမာ ဖြစ်နေကာ မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
မီယန် ၏ အသံသည် စိတ်စွမ်းအင်များဖြင့် လွှမ်းခြုံလျက် စတုတ္ထခရိုင် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
"စတုတ္ထခရိုင်က ဟွာဖေး၊ မင်းက ငါ့နဲ့ငါ့သူငယ်ချင်းတွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ငါ့ရဲ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ အခု ငါ ဒီခရိုင်ကို တစ်စစီ ဖျက်ဆီးပစ်တော့မယ်။ မင်းမှာ ကန့်ကွက်စရာ ဘာမှမရှိဘူးလို့ ငါ ယူဆပါတယ်၊ ဟုတ်လား?"
စတုတ္ထခရိုင်အတွင်းရှိ လူတိုင်း: "... "
အိမ်များအတွင်း ပုန်းအောင်းနေကြပြီး အပြင်မထွက်ရဲကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ပြတင်းပေါက်အကွဲကြောင်းများမှ တစ်ဆင့် တိတ်တဆိတ် ချောင်းကြည့်ကြရင်း ၎င်းတို့ အိပ်မက်မက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။ ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ညချမ်းအချိန်မျိုးတွင် ဒါ အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ရမည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က စတုတ္ထခရိုင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟု အမှန်တကယ် ပြောလာခဲ့သည်။ ဒါ အိပ်မက် မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်ရမလဲ။ ဒါ သေချာပေါက် အိပ်မက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ နိုးလာတဲ့အခါ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်။
သေကောင်ကြော့နေသူများနှင့် ဇွန်ဘီကျွန်များကို ရှင်းလင်းနေကြသော စတုတ္ထခရိုင်မှ စစ်သည်များနှင့် စွမ်းရည်ရှင်များမှာလည်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်နေကြပြီး အသံ ဘယ်ကထွက်လာမှန်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
သူမ၏အိမ်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး အပြင်မထွက်ရဲသည့် ဟွာဖေးယန်ကတော့ ကောင်းကင်ယံကို လှမ်းအော်ကျိန်ဆဲလိုက်သည် - "ဒီရူးကြောင်ကြောင်ကောင်က ဘယ်သူလဲဟ! ပါးစပ်ကသာ လေလုံးထွားနေတာ၊ ကိုယ့်စကားနဲ့ကိုယ် မသီးဘူးထင်တယ်!"
စတုတ္ထခရိုင်၏ ကွပ်ကဲရေးဌာနချုပ်ရှိ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများအားလုံး ဟွာကျန်းဘီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ဗိုလ်ချုပ်၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ သူတို့ ဟွာဖေးရဲ့နာမည်ကို ခေါ်သွားကြတာကို ကြားလိုက်ရတယ်"
ဟွာကျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လေထဲကို လှမ်းအော်ဆဲလိုက်သည် - "မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်လိုမာန်မာနတွေကြီးတဲ့ စကားမျိုးနဲ့ ငါ့ရဲ့စတုတ္ထခရိုင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်လို့ ပြောရဲရတာလဲ။ မင်းက တကယ် ဘယ်သူလို့ ထင်နေလို့လဲ!"
မီယန်: "ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူးလို့ ထင်ရပါတယ်"
အားလုံး: "... "
မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး အပြင်ဘက်တွင် အော်ဟစ်သံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟွာကျန်းသည် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားကာ အပြင်ဘက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ အဆောက်အအုံအတွင်းမှ လူများစွာ အပြင်သို့ အလ급အပြေး ထွက်လာကြပြီး ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားကာ တစ်နေရာတည်းတွင် တောင့်တင်းသွားကြသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့ အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း သိရန် အပြင်ဘက်သို့ အမြန်ထွက်လာကြသည်။
မြေညီထပ်သို့ ရောက်ရှိကာ ကျယ်ဝန်းသော နေရာလွတ်တစ်ခုတွင် ရပ်လိုက်ကြချိန်၌ သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသော မြင်ကွင်းကြောင့် အတူတူပင် အံ့သြင်္ငေးသွားကြသည်။
စတုတ္ထခရိုင်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အတားအဆီးနံရံများ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး အဆောက်အအုံအများစု၏ အမြင့်ထက် ကျော်လွန်သွားသည်။ အချို့သော အမြင့်အချို့သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဆက်လက်မမြင့်တက်တော့ဘဲ ဘက်စုံသို့ အလျားလိုက် ကျယ်ပြန့်လာသည်။ သတ်မှတ်ထားသော အမြင့်ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသော အဆောက်အအုံများနှင့် တွေ့ဆုံသည့်အခါ တားဆီးနံရံများသည် ၎င်းတို့ကို တစ်ခုချင်းစီ ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။ အထက်နားမှ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်လာကာ လရောင်ကို ပိတ်ဆို့သွားပြီး ကျယ်ပြန့်လာမှုက ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေဆဲပင်...
စတုတ္ထခရိုင် တစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြီးထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။
သူတို့၏ စတုတ္ထခရိုင် တစ်ခုလုံးကို ဤနေရာအတွင်းသို့ ပိတ်လှောင်ပစ်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဟွာကျန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။
ဟွာကျန်းက အသံကို စုစည်းကာ အတင်းပြောလိုက်ရသည် - "မင်း ဘယ်သူလဲ။ ငါတို့ စတုတ္ထခရိုင်က မင်းကို ဘာများ ရန်စမိလို့လဲ။"
အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိသွားကြသည့် ပျံသန်းရေးတပ်ဖွဲ့မှ ရဟတ်ယာဉ်များ၏ ပန်ကာရဟတ်သံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟွာကျန်းတို့အဖွဲ့ကို ကယ်ထုတ်ရန် လူများကို စေလွှတ်လိုက်သည်။
"ဗိုလ်ချုပ်တို့၊ အမိုးပေါ်ကို အမြန်သွားကြရအောင်!" စစ်သည်များက သူတို့ကို ကယ်ထုတ်ကာ အမိုးပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားကြသည်။ အလှမ်းအနည်းငယ်မျှ သွားလိုက်ရုံရှိသေးသည်၊ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်စဉ် မြေပြင်မှ အရိပ်များ မြင့်တက်လာပြီး ရဟတ်ယာဉ်များကို ရစ်ပတ်ဆွဲချနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သာမန်လူများကို ထွက်ပြေးခွင့်ပေးမည်ဆိုလျှင် မီယန် သည် မီယန် ဟု ခေါ်ဆိုထိုက်မည် မဟုတ်ပေ။
"မင်းတို့ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ!" ဟွာကျန်း ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အော်လိုက်သည်။
မီယန် က အေးအေးလူလူပင် "ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်မလို့လေ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
အားလုံး: "... "
အမိုးအကာ တည်ဆောက်မှုမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး စတုတ္ထခရိုင်၏ အများစုမှာ အမှောင်ထังအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လရောင်မြင်ရသည့် ဧရိယာမှာ ပို၍ပို၍ သေးငယ်လာသည်။ စတုတ္ထခရိုင်အတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် နောက်ဆုံးပေါ်လာသော လရောင်ခြည်လေး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တိတ်တဆိတ် ရပ်ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ကြတော့ပေ။
စတုတ္ထခရိုင် တစ်ခုလုံး လုံးဝ အမှောင်ကျသွားတော့သည်!
ဤကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော လှုပ်ရှားမှုကြီးကြောင့် ဗဟိုမြို့တော် တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး အခြေအနေကို အမြန်ဆုံး သွားရောက်စုံစမ်းရန် ခရိုင်အသီးသီးမှ တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်သည်။
ရဟတ်ယာဉ်များ တစ်စီးပြီး တစ်စီး ပျံတက်လာကြပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ကောင်းကင်မှပင် ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။
စတုတ္ထခရိုင် မရှိတော့ပါ...
မဟုတ်ပေ၊ စတုတ္ထခရိုင်သည် ပြားချပ်နေသော မြေပြင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ...
မဟုတ်သေးပါ၊ စတုတ္ထခရိုင်ကို အလုံပိတ် လှောင်ပိတ်ခံလိုက်ရပြီ!
ချောမွေ့ညီညာနေသော စတုတ္ထခရိုင်၏ မြေပြင်ထက်တွင် လူတစ်ဦးက ထက်ဝက်ခွေ ထჯိုင်နေသည်။
ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်မှုကြီးကြောင့် မီယန် ၏ သစ်ပင်အခြေခံ စွမ်းရည်များကို အလွန်အမင်း ကုန်ခန်းသွားစေခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် အနားယူနေပြီး စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် သားရဲပုံဆောင်ခဲအချို့ကို စုပ်ယူနေသည်။
ဘောလုံးအရွယ်အစားရှိပြီး ကျီယုံ ပေးထားသည့် ခရမ်းရောင်သားရဲပုံဆောင်ခဲကို မီယန် က လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည်။ ၎င်း၏အတွင်းပိုင်းရှိ စွမ်းအင်မှာ အလွန်အမင်း အကြမ်းပတမ်းဆန်ပြီး ပြင်းထန်လှရာ မီယန် အလွန်တရာ နှစ်သက်သဘောကျလှသည်။
ရဟတ်ယာဉ်များသည် စတုတ္ထခရိုင်၏ အထက်နားတွင် ဝဲပျံနေကြပြီး လေယာဉ်မှူးများ ဘာမှမပြောရသေးမီမှာပင် အသံတစ်သံက သူတို့၏ စိတ်အသိထဲသို့ ရောက်လာသည်။
"ဒီဧရိယာကို အလုံပိတ် လှောင်ပိတ်ထားလိုက်ပြီ။ နောက်ထပ် ခရိုင်တစ်ခု မပိတ်ခံချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါ့ကို လာမစတာ အကောင်းဆုံးပဲ။"
လေယာဉ်မှူးများ အားလုံး: "... "
ဒါ ဘယ်လိုမျိုး အလုံပိတ်တာလဲဟေ့! မင်းတို့မိသားစုတွေက ဒီလိုမျိုး ပိတ်တာလားဗျ!
မီယန် သည် ရဟတ်ယာဉ်များ၏ ဆူညံသံကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာသည်။ သူ သတိပေးချက်တစ်ခု ထုတ်ပေးတော့မည့်အချိန်တွင်ပင် ကျီယုံ က သူ့ဘေးနားသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။
သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ချောမွေ့ညီညာနေသော သစ်သားခင်းပြင်တစ်ခုမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရတော့ပေ။ စတုတ္ထခရိုင်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျီယုံ: "... "
လေထဲမှ အလင်းတန်းများစွာသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရှိနေကြသော ကျီယုံ နှင့် ကွေ့ပေါင် တို့ဆီသို့ ပစ်ခတ်လာကြသည်။ ဒီရဟတ်ယာဉ်တွေက ကျီယုံ ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ကွေ့ပေါင် က ဤနေရာတွင် ကြာရှည်မနေကြဘဲ အမြန်ထွက်သွားကြရန် လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် အမြန်ဆုံး ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ဗဟိုမြို့တော်ရှိ လူအများအပြားသည် ကွေ့ပေါင် ကို သိကြပေသည်။ လက်ရှိ ဖြစ်ပျက်နေသော မရေရာသည့် အခြေအနေများကြောင့် သူတို့သည် ရဲရဲတင်းတင်း မလှုပ်ရှားရဲကြဘဲ ဦးစွာထွက်ခွာကာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန်သာ တတ်နိုင်ကြတော့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ နားထဲသို့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ကွေ့ပေါင် က ကျီယုံ ၏ ဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး "ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စတုတ္ထခရိုင်က ငါတို့မြို့တော်သခင်ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိတာလဲ။ သူတို့ကို အတူတူ ဝိုင်းထိုးကြရအောင် ငါ့ကိုပြောပြပါဦး" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျီယုံ က သူ့ကို တစ်ချက်စောင်းငဲ့ကြည့်ကာ "မင်းက ဝင်ပြီး တောင်းပန်ပေးမလို့လား" ဟု ဆိုသည်။
"ဘယ်ကလာ ဖြစ်ရမှာလဲ" ကွေ့ပေါင် က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်ပြီး "ငါက သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခင်ဗျားကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးမိသွားလဲဆိုတာ သိချင်ရုံပါ" ဟု ပြောသည်။
ကျီယုံ က တည်ကြည်လေးနက်သော လေသံဖြင့် "ရူးသွပ်ခြင်းက ကူးစက်တတ်တယ်။ တစ်မြို့လုံး ရူးသွပ်သွားတာ မဖြစ်အောင် တားဆီးဖို့အတွက် ငါက စတုတ္ထခရိုင်ကို အလုံပိတ် လှောင်ပိတ်ပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပဲ" ဟု ဖြေသည်။
ကွေ့ပေါင်: "... "
ဒါကတော့ တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ လက်ချက်ပါပဲ။
ကျီယုံ က လူတွေကို ဘယ်လောက်အထိ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တတ်သလဲဆိုတာကို သူ့ထက် ပိုသိသူ မရှိပေ။ ဒါက ပိတုန်းအုံကို တူနဲ့ထုသလိုမျိုးနဲ့ သူ့ရဲ့ဒေါသကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လှုံ့ဆໍလိုက်တာနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ကွေ့ပေါင် က သူ့ကို ဖျောင်းဖားရန် ကြိုးစားရင်း "ကောင်းပြီလေ၊ မဒေါသထွက်နဲ့တော့။ အလုံပိတ်ပြီးပြီဆိုတော့လည်း သူတို့ကို အထဲမှာ ခဏလောက် ပြန်တွေးတောနေခွင့် ပေးထားလိုက်ပါတော့" ဟု ပြောသည်။
ကျီယုံ က စတုတ္ထခရိုင်ကို အလုံပိတ်ရုံသာ ပိတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း ကွေ့ပေါင် သိထားသည်။ သို့မဟုတ်ပါက အလုံပိတ်ရန် အလုပ်ရှုပ်ခံနေစရာ လုံးဝ မလိုဘဲ သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ရုံသာ ရှိပေသည်။
ကျီယုံ ကို သူသိလာခဲ့သမျှ ကာလပတ်လုံး အပြစ်မဲ့ပြည်သူများကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်သည်ကို ကွေ့ပေါင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် စတုတ္ထခရိုင်တွင် အဓိကအားဖြင့် အပြစ်မဲ့ပြည်သူများသာ နေထိုင်ကြသည်။ ကျီယုံ သည် ထိုသို့သော အလုပ်မျိုးကို လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။
ကျီယုံ လက်ထဲတွင် ခရမ်းရောင်သားရဲပုံဆောင်ခဲကို ကိုင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကွေ့ပေါင် ပြုံးမိသွားသည်။ သူ့ဒေါသတွေ ထွက်လာတဲ့အခါ နေ့ဘက်က စွမ်းအင်တွေ ဘယ်လောက်ကုန်သွားတယ်ဆိုတာကို သူ పట్టမနေဘဲ စတုတ္ထခရိုင်ကို အလုံပိတ် လှောင်ပိတ်ပစ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ စွမ်းအင်သုံးစွဲရခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို ခံစားရသည့်အတွက် သားရဲပုံဆောင်ခဲကို စုပ်ယူကာ စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေသည်။ တကယ်ကိုပဲ ထူးဆန်းအံ့ဩစရာ လူသားတစ်ယောက်ပါပေ။
ကွေ့ပေါင် က "သားရဲပုံဆောင်ခဲက ခင်ဗျားအတွက် အလုပ်ဖြစ်ရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျီယုံ က "စွမ်းအင်တွေ အများကြီးပဲ၊ သုံးလို့ အရမ်းကောင်းတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ကွေ့ပေါင် က "ဒီလိုအရောင်ရှိတဲ့ သားရဲပုံဆောင်ခဲမျိုးနဲ့ ကြုံဖူးတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ" ဟု ဆိုသည်။
ကျီယုံ က သူ့ကို လျစ်လျူရှုသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်း အရင်က မကြုံဖူးသေးတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် မင်း သေသွားတာ ကြာပြီပေါ့" ဟု ပြောသည်။
အကယ်၍ ကွေ့ပေါင် သသာ ရိုးရှင်းသော လူသားစွမ်းရည်ရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးပါက ဤပြောင်းလဲတိုးတက်လာသော အလောင်းကောင်ကျားသစ်ကြီးကို အနိုင်ယူရန် အခွင့်အလမ်း လုံးဝ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ကွေ့ပေါင် က သူ့မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်ကာ "ဒီပြောင်းလဲတိုးတက်လာတဲ့ အလောင်းကောင်ကျားသစ်ရဲ့ အဆင့်ကို ခင်ဗျား သိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျီယုံ က "သိပ်လွယ်တာပဲ။ အလောင်းကောင်သားရဲရဲ့ အစွမ်းသတ္တိနဲ့ သားရဲပုံဆောင်ခဲရဲ့ အရောင်ကို ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်လို့ရတယ်" ဟု ဖြေသည်။
ကွေ့ပေါင် ဆက်ပြောသည်မှာ - "သာမန်အလောင်းကောင်သားရဲတွေရဲ့ သားရဲပုံဆောင်ခဲက ပင်ပေါင်ဘောလုံး အရွယ်လောက်ပဲ ရှိပြီး မီးခိုးရောင် ရှိကြတယ်။ ပိုပြီး အဖြစ်များတဲ့ ပြောင်းလဲတိုးတက်ထားတဲ့ အလောင်းကောင်သားရဲတွေကျတော့ အပြောင်ရောင် သားရဲပုံဆောင်ခဲရှိပြီး လူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်သီးဆုပ်အရွယ်လောက် ရှိကာ သာမန်အလောင်းကောင်သားရဲတွေထက် ပိုပြီးသန်မာကြတယ်။ မင်းကြုံခဲ့ရတဲ့ ပြောင်းလဲတိုးတက်ထားတဲ့ အလောင်းကောင်ကျားသစ်က အရွယ်အစား၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနဲ့ သားရဲပုံဆောင်ခဲတို့မှာ တခြားပြောင်းလဲထားတဲ့ အလောင်းကောင်သားရဲတွေနဲ့ မတူဘဲ ကွာခြားနေတယ်။ သူက မင်းနဲ့ အချိန်အကြာကြီး တိုက်ပွဲဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့စွမ်းအားက အဋ္ဌမအဆင့် ပြောင်းလဲထားတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာရှိတဲ့ ဖုတ်ကောင်အောက်မှာ ရှိပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့် ပြောင်းလဲထားတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာရှိတဲ့ ဖုတ်ကောင်အထက်မှာ ရှိလိမ့်မယ်"
ကျီယုံ က ထပ်လောင်းပြောသည်မှာ - "သားရဲပုံဆောင်ခဲရဲ့ အရောင်ကို သီးသန့်ကြည့်မယ်ဆိုရင် မီးခိုးရောင်က သာမန်၊ အပြာရောင်က ပထမအဆင့်၊ ခရမ်းရောင်က အလယ်အလတ်အဆင့်ပဲ။ အဲဒီထက် ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်တွေ ဒါမှမဟုတ် ပိုသန်မာတဲ့ ပြောင်းလဲတိုးတက်ထားတဲ့ အလောင်းကောင်သားရဲတွေကတော့ သေချာပေါက် ရှိဦးမှာပဲ"
ကွေ့ပေါင် က ကျီယုံ ၏ အမျိုးအစားခွဲခြားမှုကို သဘောတူကြောင်း ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
လူသားတို့၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ဖုတ်ကောင်များဆီသာ ရောက်ရှိနေပြီး အလောင်းကောင်သားရဲများအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ဖုတ်ကောင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန်ပင် နည်းပါးလှသည်။ ထို့ကြောင့် ဖုတ်ကောင်များတွင် အဆင့်များရှိသကဲ့သို့ စွမ်းရည်ရှင်များတွင်လည်း အဆင့်များရှိကြသော်လည်း အလောင်းကောင်သားရဲများ၏ အဆင့်ကိုမူ ယခုတိုင် အတိအကျ မသိရသေးပေ။ အမှန်တရားမှာ အလောင်းကောင်သားရဲများ၏ အဆင့်ကို အတည်ပြုရန်မှာ လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့နှင့် တွေ့ဆုံပါက များသောအားဖြင့် အသေအပျောက် များပြားတတ်ပြီး ကောင်ရေလည်း အလွန်နည်းပါးလှသည်။ ပြောင်းလဲတိုးတက်ထားသော အလောင်းကောင်သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့ရုံမျှဖြင့်ပင် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သလို ဘေးဥပဒ်ဆိုက်ရောက်ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။
ကျီယုံ က "သွားပြီး မီယန် နဲ့ [[NAMELOCK_004_LOC_A_OR_B_OR_ETC]] ရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်ဦး၊ သူတို့ကို ဆေးတိုက်လိုက်" ဟု ပြောသည်။
ကွေ့ပေါင် က "ခင်ဗျား ဘယ်လောက်ကြာဦးမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျီယုံ က သူ့လက်ထဲရှိ ကြီးမားသော သားရဲပုံဆောင်ခဲကို ငုံ့ကြည့်ရင်း "အတိအကျ မသိသေးဘူး။ လူတွေကို ခေါ်ပြီး တတိယခရိုင်ကို သွားနှင့်လိုက်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
လူကယ်ရန်မှာ ပထမဦးစားပေးဖြစ်သောကြောင့် ကွေ့ပေါင် က ကြာကြာမနေတော့ဘဲ မီယန် နှင့် [[NAMELOCK_004_LOC_A_OR_B_OR_ETC]] တို့ကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။
ကျီယုံ က သူ့စွမ်းရည်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် သားရဲပုံဆောင်ခဲကို ဆက်လက် စုပ်ယူနေခဲ့သည်။
ကွေ့ပေါင် သည် ကျီယုံ ပြောပြခဲ့သော တည်နေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားနေစဉ် လမ်းခုလပ်တွင် ဖုတ်ကောင်ကဲ့သို့သော သတ္တဝါများနှင့် ကြုံတွေ့ရသဖြင့် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။ မီယန် နှင့် [[NAMELOCK_004_LOC_A_OR_B_OR_ETC]] တို့ကို ကယ်တင်ပြီးနောက် သူသည် တတိယခရိုင်သို့ ချက်ချင်းပြန်သွားကာ စတုတ္ထခရိုင်၏ အခြေအနေကို ကျိကျန်းထံ အကြောင်းကြားရန် စီစဉ်ထားပြီး လူများ ထိတ်လန့်ကာ ပြဿနာမရှာမိစေရန် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။
စတုတ္ထခရိုင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်မှာ ကြီးမားလှပြီး အခြားခရိုင်များအပေါ်တွင်လည်း သေချာပေါက် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုများ ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မျှ မငြိမ်မသက်မှုများ မဖြစ်ပေါ်လာစေရန် တားဆီးရမည်ဖြစ်သည်။
ကွေ့ပေါင် ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှပြီး လမ်းဆုံလမ်းခွများစွာကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်စဉ် ပျံသန်းနေသော အင်းဆက်ငယ်လေးများစွာက သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအင်းဆက်များသည် ပိတုန်းနှင့် ဆင်တူကြသော်လည်း ပို၍ကြီးမားကြကာ အတောင်ပံများနှင့် ဝမ်းဗိုက်များမှာ ဆွေးမြေ့ပျက်စီးနေကြပြီး သာမန်အင်းဆက်များ မဟုတ်ကြသည်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားနေသည်။
ကွေ့ပေါင် သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထူထပ်စွာ စုဝေးပျံသန်းလာကြသော ပျံသန်းသည့် အလောင်းကောင်ပိုးကောင်အုပ်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာကာ အနက်ရောင်အုပ်စုကြီးတစ်ခုအဖြစ် သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
ဤအချိန်တွင် ကွေ့ပေါင် သည် ကျီယုံ ၏ မီးဖြင့်တိုက်ခိုက်မှုကို အလွန်အမင်း လိုအပ်နေခဲ့သည်။
ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဤပျံသန်းနေသော အလောင်းကောင်ပိုးကောင်များတွင်ပါ ပို့ဆောင်ခြင်းစွမ်းရည် (တယ်လီပို့) ရှိသည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။
ကွေ့ပေါင် သည် တစ်နေရာပြီး တစ်နေရာ ဆက်တိုက် ပျောက်ကွယ်သွားရင်း နောက်ဆုံးတွင် ဒါပိုင်၏ တည်နေရာကို တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။
ဒါပိုင်၏ ဒဏ်ရာများမှာ အနာကျက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ အနီးသို့ မလာရောက်နိုင်စေရန် ကားဘေးတွင် စောင့်ကြပ်နေသည်။ ၎င်းသည် နီးကပ်လာကြသော အလောင်းကောင်ကျွန်များကို ရက်စက်စွာ ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ခြေသည်းများကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်ဟန်ဖြင့် ခါယမ်းလိုက်သည်။ ကွေ့ပေါင် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒါပိုင်က ချက်ချင်းပင် မြောင်ဟူ၍ အသံပြုလိုက်သည်။
မီယန် နှင့် [[NAMELOCK_004_LOC_A_OR_B_OR_ETC]] တို့သည် ကားပေါ်တွင် ရှိနေကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံထားရသည်။ ပျံသန်းနေသော အလောင်းကောင်ပိုးကောင်များတွင် ဗိုင်းရပ်စ်ပါရှိကြပြီး တစ်ချက်တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ကိုက်ခံရုံဖြင့်ပင် ကူးစက်ခံရနိုင်ကာ အထူးသဖြင့် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံနေရချိန်တွင် ပိုဆိုးလှပေသည်။
ကွေ့ပေါင် က ကားတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ သတိလိပ်စာမှာ မပျောက်သေးကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် အဆိပ်ဖြေဆေးပုလុង နှစ်လုံးကို [[NAMELOCK_004_LOC_A_OR_B_OR_ETC]] ထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "အဆိပ်ဖြေဆေးတွေပဲ၊ အဆိပ်ပြေသွားအောင် သောက်လိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
[[NAMELOCK_004_LOC_A_OR_B_OR_ETC]] က မည်သို့မျှ မတွေဝေတော့ဘဲ တစ်လုံးကို သူကိုယ်တိုင် မော့သောက်လိုက်ပြီး ကျန်တစ်လုံးကို မီယန် ထံ တိုက်လိုက်သည်။
နာကျင်မှုများ သက်သာသွားချိန်တွင် မီယန် က ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည် - "ဒီမိန်းမက ရူးနေတာလားဟ! ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ အငိုးတရားကြီး ရှိနေလို့လဲ!"
ကွေ့ပေါင် က "တကယ်ပါပဲ၊ သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ကွေ့ပေါင် သည် သူတို့ကို ကျော်လွန်သွားကာ ကားကို စတင်မောင်းနှင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထိုစဥ် မြေပြင်တုန်ခါနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ပထမဆုံးတွေးတောမိသည်မှာ ကျီယုံ သည် စွမ်းအားကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအကြံအစည်ကို သူ အမြန်ပင် ဖယ်ရှားလိုက်သည်၊ အကြောင်းမှာ တုန်ခါမှုများသည် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိသော ဖိအားများနှင့်အတူ သူတို့ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်၍ ရောက်ရှိလာနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကွေ့ပေါင် က ကားတံခါးကို ပြင်းထန်စွာ ပိတ်လိုက်ပြီး [[NAMELOCK_004_LOC_A_OR_B_OR_ETC]] ကို "တတိယခရိုင်ကို အမြန်မောင်းတော့၊ အမြန်ဆုံးပဲ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
အမှောင်ထုထဲတွင် ဧရာမ အနက်ရောင်အရိပ်ကြီးတစ်ခုက သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။ ကွေ့ပေါင် က ကားခေါင်မိုးကို ပုတ်လိုက်ပြီး "အမြန်မောင်း!" ဟု အမြန်တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
အဆိပ်ဖြေဆေးမှာ အပြည့်အဝ အာနိသင် မပြသေးသဖြင့် [[NAMELOCK_004_LOC_A_OR_B_OR_ETC]] ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးနေသည်။ ခြိမ်းခြောက်လာနေသည်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း ကွေ့ပေါင် က မြင်ပြီးသားဖြစ်၏ - ၎င်းမှာ တစ်ပိုင်းတစ်စ ပုပ်ပွနေသော ဧရာမ ဝံပုလွေဖြူကြီး တစ်ကောင်ပင်တည်း။
ကျီယုံ ၏ အမွှေးအမျှင်များ ထောင်ထလာပြီး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် မြောင်ဟူ၍ အသံပြုကာ ကားခေါင်မိုးပေါ်တွင် ပန်ကန်ပြားကဲ့သို့ ပြားပ်သွားအောင် ဝပ်ချလိုက်သည်။ ၎င်းက ကားခေါင်မိုးကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကုတ်ခြစ်နေပြီး အသားပြားဖြစ်အောင် မကြိတ်ခံရမီ ကားကို အမြန်မောင်းထုတ်ရန် တိုက်တွန်းနေတော့သည်။
ကားက နောက်ဆုံးတွင် စတင်ထွက်ခွာလာပြီး ကွေ့ပေါင် က ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်ကာ သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ဧရာမ ဝံပုလွေဖြူကြီးကို ကြားဖြတ် တားဆီးလိုက်လေသည်!
ကွေ့ပေါင် သည် လေထဲတွင် ဓားကို ထုတ်ကာ ဝံပုလွေဖြူကြီးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ သို့သော် ဝံပုလွေဖြူကြီးမှာ အလွန်ပင် သန်မာလှပြီး ဓားသွားနှင့် ၎င်း၏ ထက်ရှသော ခြေသည်းများ ထိခိုက်မိချိန်တွင် ကွေ့ပေါင် မှာ အလွယ်တကူပင် လွင့်စင်သွားကာ နံရံတစ်ခုကို ဖောက်ထွင်း၍ ဝင်သွားခဲ့သည်။
"ကျွတ်ဇ်! အဲဒီကောင်က တကယ် ဘာကြီးလဲဟ!" မီယန် က နောက်ပြတင်းပေါက်နားတွင် တွားသွားလျက်ဖြင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ "ကားကို လှည့်လိုက်! အဲဒီကောင်ဆိုးကြီးကို ဝင်တိုက်ပစ်မယ်!"
[[NAMELOCK_004_LOC_A_OR_B_OR_ETC]] က အီလက်ထရွန်နစ် စက်နှိုးစက်ကို အားကုန်နင်းချလိုက်ကာ ကားကို အမြန်နှုန်းမြှင့်တင်လိုက်သည်။ "အဲဒီမိစ္ဆာကောင်ကို ဝင်တိုက်ရုံနဲ့တော့ သတ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်ပါ အသတ်ခံရလိမ့်မယ်!"
မီယန် က အော်ಹစ်လိုက်သည် - "ကွေ့ပေါင် က လင်ဇီရဲ့ သူငယ်ချင်းလေ! သူ သေသွားတာကို လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ ရမလား!"
[[NAMELOCK_004_LOC_A_OR_B_OR_ETC]] ကလည်း ပြန်၍ အော်လိုက်သည် - "အဲဒီလို အလعုအလတ် ဝင်သွားရုံနဲ့ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ? အမြောက်စာ ဖြစ်သွားတာကလွဲပြီး ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး!"
မီယန် က ခုံနောက်ကျောကို ဒေါသတကြီး ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ "လင်ဇီက ဘယ်မှာလဲ!"
"ငါလည်း မသိဘူး! ကွေ့ပေါင် သာ အန္တရာယ်ကြုံနေရရင် ချင်းလင် က သေချာပေါက် ရောက်လာမှာပဲ! ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ကြစို့၊ ပြဿနာ ပိုမရှုပ်စေနဲ့တော့!" [[NAMELOCK_004_LOC_A_OR_B_OR_ETC]] က ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်ကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ ကားခေါင်မိုးပေါ်ရှိ ကျီယုံ လွင့်ထွက်သွားမတတ်ပင် ဖြစ်သွားသည်။ ကျီယုံ က မြောင်ဟူ၍ အသံပြုကာ ယာဉ်မောင်းအား သတိထားရန် သတိပေးလိုက်သည်။