ဓားမြောင် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ တည့်တည့်ပင် ပြောလိုက်သည်- "ရှု့ရှင်ဖေး လှုပ်ရှားနေပြီဆိုတာ ငါခံစားမိတယ်။ သူ မြောက်ဘက်ကို ဦးတည်နေတယ်၊ မြို့ထဲကနေ ထွက်သွားဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်"
ရှု့ရှင်ဖေးသာ မြို့ပြင်ကို တကယ်ထွက်သွားခဲ့ရင် လုထျန်ကျင်းအနေနဲ့ သူ့ဘာသာသူ လိုက်မီဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ဝမ်ချင်းလင်းရဲ့ အကူအညီသာ မပါရင် သူ နံရံကိုတောင် ကူတက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ ဇူးဗီတစ်ကောင်အနေနဲ့ သူဟာ အလွန်တရာမှ ရှက်စရာကောင်းနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။
ဝမ်ချင်းလင်းက မုန်းတီးရွံရှာသည့် အမူအရာဖြင့် "မင်းတို့က ဒီလိုပဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အမြဲလိုက်ပျော်နေကြတော့မှာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လုထျန်ကျင်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
ဝမ်ချင်းလင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲက ရွံရှာမှုကို မြင်လိုက်ရတော့ လုထျန်ကျင်းက သူ့ကိုယ်သူ ရှင်းပြဖို့ ကြိုးစားသည်- "ဒီလိုပုံစံနဲ့ သွားလာလှုပ်ရှားရတာ ကျွန်တော့်အတွက် အရမ်းခက်ခဲပါတယ်။"
ဝမ်ချင်းလင်းက "မင်းကိုယ်တိုင်တောင် မင်းအနံ့ဆိုးလှတယ်ဆိုတာ သိနေတာပဲလား" ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။
လုထျန်ကျင်းက ပြန်ပြောသည်- "ဇူးဗီတို့ရဲ့ အနံ့အသက် ရှိနေတာက ကျွန်တော့်အပြစ်လား။"
ခဏလောက် နှောင့်နှေးသွားပြီးနောက် လုထျန်ကျင်းက "ချင်းလင်း၊ မင်း..." ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်းက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်- "မရဘူး။"
လုထျန်ကျင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်း ဆက်ပြောသည်- "မင်း လူသားတွေကို စားသုံးခဲ့တယ်။ သူတို့က သန့်စက်တဲ့ လူသားတွေ မဟုတ်ရင်တောင်မှ မင်းတို့စားခဲ့တာပဲ။"
လုထျန်ကျင်းသည် သူ၏မည်းနက်သောဝတ်ရုံထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ခြောက်ကပ်နေသည့် လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ "မင်း ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ ဇူးဗီတွေကျတော့ကော၊ သူတို့က ဆောင်းခိုခြင်းမရှိခဲ့တော့ အသားနဲ့သွေးကို မြည်းစမ်းခဲ့ရမှာပဲ။ ဘယ်စံနှုန်းတွေနဲ့ သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တာလဲ။"
ဝမ်ချင်းလင်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း "သတိရှိရှိနဲ့ အမဲလိုက်တာနဲ့ သတိလစ်ပြီး အမဲလိုက်တာ တူတယ်လို့ မင်းထင်လို့လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လုထျန်ကျင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဝမ်ချင်းလင်းက တစ်ဖန်ပြန်ပြောသည်- "ငါတို့ရဲ့ နှစ်နှစ်တာ ညီအစ်ကိုဆက်ဆံရေးကို လျစ်လျူရှုတယ်လို့ ငါ့ကို မစွပ်စွဲနဲ့။ ရှု့ရှင်ဖေးက ငါ့ကို အန္တရာယ်ပြုခဲ့တယ်ဆိုတာ မင်းသိရက်နဲ့ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တာကြောင့် ငါတို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုဆက်ဆံရေးက ပြတ်စဲပြီးသား ဖြစ်သွားပြီ။ တစ်ချက်ပြောရရင်လည်း ငါ့မှာ မင်းကို ပေးဆပ်စရာ ဘာအကြွေးမှ မရှိဘူး။"
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ တစ်စုံတစ်ဦးက အကြွေးတင်နေတယ်ဆိုရင်တောင်မှ လုထျန်ကျင်းကသာ သူ့ကို ပိုပြီးအကြွေးတင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
လုထျန်ကျင်းက သူ့ကျေးဇူးကို မှတ်မိရဲ့လားဆိုတာ ဝမ်ချင်းလင်း မသိပေမယ့် လั่วဖုန်းကျယ်ကတော့ သူ့အတွက်နဲ့ အစား ကျေးဇူးဆပ်ချင်နေပုံ ပေါ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း အဲ့ဒါတွေက အရေးမကြီးတော့ပါ။ ကျေးဇူးတရားပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မကျေနပ်ချက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဝမ်ချင်းလင်း ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူ လုပ်ချင်တာကို လုပ်ခဲ့ပြီး ခံစားချက်တွေရဲ့ ချည်နှောင်မှုကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့ကာ အာဏာရဲ့ ချည်နှောင်မှုကနေ ကင်းလွတ်ပြီး လောကီစည်းနှောင်မှုတွေကနေ ကင်းဝေးနေခဲ့သည်။ ဒီလိုခံစားချက်က လူသားတစ်ယောက်အဖြစ် ရှိနေတုန်းကထက် ပိုပြီး ပေါ့ပါးသက်သာစေသည်။
လုထျန်ကျင်းက "အခြေစိုက်စခန်းအတွက်လို့ ငါပြောခဲ့တာကို မင်းယုံရဲ့လား" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ချင်းလင်းက "ဘယ်လိုအကြောင်းပြချက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာမှန်းမသိတော့တဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေကို ငါ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး" ဟု ပြန်ပြောသည်။
ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီးနောက် လုထျန်ကျင်းက နောက်ဆုံးတွင် "သွားရအောင်၊ ရှု့ရှင်ဖေးကို ရှာဖို့ ငါ ခေါ်သွားပေးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
အဲ့ဒါက ယခုအချိန်မှာ သူလုပ်နိုင်သမျှ တစ်ခုတည်းသော အရာဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဝေခွဲမရဖြစ်မှုတွေ၊ လက်တွေ့မဆန်တဲ့ အကြံဉာဏ်တွေနဲ့ အလွန်အကျွံ သနားကြင်နာတတ်မှုတွေကို အဆုံးသတ်စေဖို့ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှု့ရှင်ဖေးနှင့် တစ်ခါတည်း အပြီးတိုင် ရှင်းပစ်ချင်နေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်းက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ သူသည် လူသားများထံမှ လုထျန်ကျင်းကို ဦးဆောင်ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ပြီး ဖုံးကွယ်ထားသော မြို့ရိုးများဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ မြို့ထဲတွင် တားမြစ်ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေပြီး လုထျန်ကျင်းအတွက်မူ မြို့ပြင်တွင် လှုပ်ရှားခြင်းက ပို၍သင့်လျော်ပေသည်။
ဗဟိုမဟာမြို့တော်၏ မြောက်ဘက်ဂိတ်တွင် စစ်ဘက်သုံးယာဉ်အချို့သည် မြို့ထဲမှ တဟုန်ထိုးမောင်းထွက်သွားကြပြီး အဝေးရှိ လင်မြို့ ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
ကျယ်ဝန်းသော စစ်ဘက်သုံးယာဉ်အတွင်း၌ ရှု့ရှင်ဖေးသည် မည်းနက်သောဝတ်ရုံကို ခြုံထားပြီး သူမ၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် လူများ ထိုင်နေကြသည်။ ယင်ချင့်အတွက် သူမ ဘယ်လောက်ပဲ လုပ်ပေးခဲ့ပါစေ၊ သူက သူမကို ဘယ်တော့မှ အပြည့်အဝ ယုံကြည်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိပေသည်။
သူမ၏ စွမ်းရည်သည် ယင်ချင့်၏ သံသယဝင်မှုကို ဖြစ်စေသည့် အရင်းအမြစ်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှု့ရှင်ဖေးက ဤအရာများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနှင့် အتبသုံမှုတို့အပေါ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှု့ရှင်ဖေးက ယင်ချင့်၏ အာဏာကို အသုံးချလိုပြီး ယင်ချင့်ကလည်း ရှု့ရှင်ဖေး၏ စွမ်းရည်ကို လိုအပ်နေသည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူတို့တွင် ဘုံရန်သူတစ်ဦး ရှိနေခြင်းပင်တည်း - အဲ့ဒါကတော့ ဝမ်ချင်းလင်း ဖြစ်သည်။
သို့တည်းမဟုတ် ယင်ချင့်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ရှောင်ဟန်တပ်ဖွဲ့ကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပေမည်။
စစ်ယာဉ်ပေါ်တွင် လူငါးဦး ရှိပြီး ရှု့ရှင်ဖေးမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ ယင်ချင့်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်ထောက်များနှင့် သူ၏တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။
ယင်ချင့်က ရှေ့ခန်းတွင် ထိုင်နေပြီး ဤစစ်ဆင်ချက်နှင့် ပတ်သက်၍ အချို့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ "ဒီတစ်ခါ သေချာပေါက် အမှားအယွင်းမရှိအောင် ဖြစ်မယ်ဆိုတာ မင်းသေချာရဲ့လား။"
ရှု့ရှင်ဖေး၏ အသံသည် အက်ရှပြီး နားမဝင်ဆန်းပေ။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူတို့က ဇူးဗီတွေနဲ့ အလောင်းကောင်တွေကိုပဲ ကာကွယ်နေကြလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူသားတွေကို အထူးသဖြင့် သူတို့နဲ့ အမျိုးအစားတူတဲ့သူတွေကိုတော့ ဘယ်လိုမှ မမျှော်လင့်ထားကြဘူး။"
ဝမ်ချင်းလင်းသာ မရှိဘူးဆိုရင် သူမရဲ့ သေမင်းတမန်တွေအတွက် ကြောက်စရာ ဘာမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်ပေ။
ယင်ချင့်ရွှေက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါက တစ်သက်မှာတစ်ခါ ကြုံရမယ့် အခွင့်အရေးပဲ။ အောင်မြင်သွားပြီဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကြီး အောင်မြင်သွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မင်းကလည်း ဗဟိုမဟာမြို့တော်အတွက် ကြီးမားတဲ့ အလှူရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
ယခင်စစ်ဆင်ရေးများတွင် သူတို့သည် ရှောင်ဟန်တပ်ဖွဲ့၏ တားဆီးနှောင့်ယှက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ရှောင်ဟန်တပ်ဖွဲ့သည် လင်မြို့ တွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏ အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ဗဟိုမဟာမြို့တော် သို့ ပြန်သွားရန်၊ သေမင်းတမန်များကို လျှို့ဝှက်သွင်းသွင်းရန်အတွက် လျှို့ဝှက်အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်၊ ဗဟိုမဟာမြို့တော် ၏ ခရိုင်အသီးသီးတွင် သူတို့ကို ဖုံးကွယ်ထားရန်၊ ထို့နောက် သင့်လျော်သည့်အချိန်တွင် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန်၊ ဗဟိုမဟာမြို့တော် ကို အလုံးစုံသိမ်းပိုက်ပြီး ယင်မိသားစု၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် စဉ်းစားမိရုံမျှဖြင့်ပင်... ယင်ချင့်က ဗဟိုမဟာမြို့တော် တွင် သေမင်းတမန်များအကြောင်းကို မည်သူမျှ မသိကြဟု ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ ရှု့ရှင်ဖေးသည် အလွန်သတိကြီးစွာ လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း သေမင်းတမန်များကို တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့သည် လူသားများနှင့် လုံးဝ တူညီကြပြီး သူတို့၏ အထောက်အထားများကို မဖော်ပြကြပါက ပုံမှန်မဟုတ်သော သတ္တဝါများဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤအစီအစဉ်သည် အလွန်စုံလင်လှပေသည်။ သို့သော်လည်း သူပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သွေးစစ်ဆေးမှုများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။
သွေးစစ်ဆေးမှုများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူထံမှ သိလိုက်ရသောအခါ သူသည် မေ့လဲမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
သူ့အစီအစဉ်ကို မစတင်ရသေးမီမှာပင် ကျရှုံးဖို့ သေချာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပထမခရိုင်က မြောက်ဘက်ဂိတ်ကို ကာကွယ်ထားပြီး သေမင်းတမန်များအတွက် ဖောက်ထွက်ရာ နေရာဖြစ်လာနိုင်လျှင်တောင်မှ ကျန်ဂိတ်သုံးခုကိုတော့ တံဆိပ်ခတ် ပိတ်ဆို့ထားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သွေးထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာ မူမမှန်မှုကို တွေ့ရှိသည်နှင့် သေမင်းတမန်များ ရှိနေခြင်းသည် သေချာပေါက် ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ဤမျှလောက် ပြီးပြည့်စုံသော လုပ်ကြံရေးလက်နက်ကို ယင်ချင့်ရွှေ ဘယ်အခြေအနေမျိုးမှာမှ လက်မလွှတ်ချင်ခဲ့ပေ။
သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ခက်ခဲသော အနေအထားသို့ ရောက်စေသူမှာ တတိယခရိုင်ပင် ဖြစ်သည်!
"သူတို့မှာ ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိတယ်။ ပထမခရိုင်မှာဆိုရင် သေမင်းတမန်တွေ မရှိဘူးဆိုတဲ့ အဆိုကို သူတို့ ငြင်းပယ်ဝံ့ကြတယ်။ တတိယခရိုင်မှာကျတော့ သေမင်းတမန်တွေရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကို လူတိုင်းရှေ့မှာ သက်သေအဖြစ် ပြသခဲ့ကြတယ်။ ကြီးမားတဲ့ အင်အားစုကြီး ခုနစ်ခုအနေနဲ့ သံသယဝင်စရာ နေရာကို မချန်ထားခဲ့ဘူး။"
"သံသယဝင်စရာ မလိုပါဘူး၊ ဒါက ရှောင်ဟန် ပြန်လာတာ ဖြစ်ရမယ်။ သူက သတင်းတွေ ယူလာပြီး အလောင်းတွေရဲ့ နမူနာတွေကိုပါ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့တာပဲ။ ရှောင်ဟန်က အနာဂတ်အတွက် ဝင့်ကြွားစွာ စီစဉ်နေရင်းနဲ့ ဒီအလုပ်တွေအားလုံးကို သူ ပြန်မလာခင်ကတည်းက လုပ်ခဲ့တာပဲ!"
ယင်ချင့်သည် ရှောင်ဟန်ကို ယခုကဲ့သို့ မည်သည့်အခါမျှ မုန်းတီးဖူးခြင်း မရှိပေ။
ယင်ချင့်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီးမှ ပြန်ဖွင့်လိုက်ရာ မုန်းတီးမှုများနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ရှောင်ဟန်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏ ဖခင်ကို ဦးစွာ သတ်ပစ်မည်ဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် ထွက်ပေါက်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်မှ သူ ဘာတွေလုပ်နိုင်သေးလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့!
ရှောင်ဟန်သည် တတိယခရိုင်၏ ကွပ်ကဲရေးဌာနချုပ်အထိ လျှောက်လာခဲ့ပြီး အောက်ထပ်တွင် တားဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
ရှောင်ဟန်က သူ့မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲချလိုက်သည်။ "ငါ့ပါပဲ။"
စောင့်ကြပ်နေသူမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်ဟန် ကွပ်ကဲရေးဌာနချုပ်မှ ထွက်ပြေးသွားစဉ်က ဌာနချုပ်၏ အင်အားစု အများစုနီးပါးသည် သူ့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် လှုပ်ရှားခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့အနေဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ကပ်ဘေးအလွန် လူသားများ ပြောင်းလဲတိုးတက်လာမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ရှောင်ကျန်းနှင့် အိုလော့စွတ်တို့မှာ ယခုအချိန်တွင် ရောဂါဖြတ်ခံနေရလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့သိထားသော သတင်းအရ ရှောင်ကျန်းသည် ဗိုလ်မှူးရှောင်ကို လင်မြို့ သို့ မသွားရန် တားမြစ်ထားခဲ့သော်လည်း ဗိုလ်မှူးရှောင်က စစ်ဥပဒေကို အာခံကာ တစ်ကိုယ်တော ထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သည့်သတင်းမျှ မကြားရဘဲ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ရာ ဗိုလ်မှူးရှောင် အရှင်လတ်လတ် ရှိမရှိကိုပင် မသိနိုင်ဘဲ လူတိုင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေကြရသည်။
စောင့်ကြပ်နေသူက ရှောင်ဟန်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် "ဗိုလ်မှူး..." ဟု အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ရှောင်ဟန် -
သူသည် မျက်နှာဖုံးကို အမြန်ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ "ရှောင်ကျန်း ဒီမှာ ရှိလား။"
စောင့်ကြပ်သူမှာ မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။ အခြားသူတစ်ဦးသာ မေးမည်ဆိုလျှင် ရှောင်ကျန်း၏ တည်နေရာကို သူ လုံးဝ ထုတ်ပြောမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် မေးမြန်းနေသူမှာ ရှောင်ကျန်း၏ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်သည့် ရှောင်ဟန် ဖြစ်နေသောကြောင့် သူက အချို့သော သတင်းအချက်အလက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ပေသည်။
စောင့်ကြပ်သူက ပြောလိုက်သည် - "ရှောင်ကျန်း ဒီမှာ မရှိဘူး။"
ရှောင်ဟန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကွပ်ကဲရေးဌာနချုပ်မှ ဘယ်တော့မှ မခွာတတ်သည့် ဤလူသည် ရုတ်တရက် ဌာနချုပ်မှ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်သွားရတာလဲ။
ရှောင်ဟန်က ရှောင်ကျန်း ဘယ်ကိုသွားသည်ကို မူလက မေးမြန်းလိုသော်လည်း စောင့်ကြပ်သူ၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို ထောက်ထား၍ သူ့ကို အခက်မတွေ့စေလိုပေ။ မေးလျှင်တောင် စောင့်ကြပ်သူက သိမည်မဟုတ်၊ သိလျှင်တောင် အပြင်လူကို ထုတ်ပြောပြနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မေးနေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိလှပေ။
ရှောင်ကျန်းကို မတွေ့ရသောကြောင့် ရှောင်ဟန်သည် အိုလော့စွတ်ကို ရှာရန် သွားခဲ့သော်လည်း အိုလော့စွတ်လည်း မရှိပြန်ပေ။
ရှောင်ဟန်၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် မကောင်းသော ဆင်ခြင်သတိအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။ ဝမ်ချင်းလင်း၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်းမှစ၍ သူ၏ ကြိုတင်ခံစားချက်များသည် အမြဲတမ်း တိကျမှန်ကန်ခဲ့သည်။
သူ မတွေဝေတော့ဘဲ စစ်ဘက်သုံးယာဉ်တစ်စီးကို အတင်းလုယူလိုက်ကာ ကျည်ဆန်မိုးအောက်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာကို အလိုအလျောက် မှတ်မိသည့်စနစ် (Facial Recognition) ကသာ သူ့ကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အရှေ့ဘက်ဂိတ်ဆီသို့ အပြေးအလွှား မောင်းနှင်လာပြီး ဟွန်းကို ဆက်တိုက်တီးလိုက်သည်။ ဟွန်းတီးသံသည် သူ၏ အရေးပေါ်အကူအညီတောင်းခံသံပင် ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟန်က ပြတင်းပေါက်မှ ကိုယ်ကိုထုတ်ကာ ဂိတ်ဝရှိ စောင့်ကြပ်နေသည့် စစ်သားကို မေးလိုက်သည် - "စစ်တပ်က တပ်ဖွဲ့တွေ မြို့ထဲကနေ ထွက်သွားတာ ရှိလား။"
ရှောင်ကျန်း၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ စစ်သားများသည် ရှောင်ဟန်ကို အားလုံး သိကြသဖြင့် ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ရပ်ကာ အလေးပြုကြသည်။ "တင်ပါ့ဗျာ၊ ဗိုလ်မှူး၊ ထွက်သွားကြပါတယ်!"
ရှောင်ဟန် - "ဘယ်အချိန်က ထွက်သွားတာလဲ။"
စောင့်ကြပ်သူ - "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နာရီလောက်ကပါ။"
ရှောင်ဟန်က စတီယာရင်ကို လက်သီးဖြင့် အပြင်းအထန် ထုချလိုက်ပြီး အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ ယာဉ်များကို အပြေးအလွှား ကျော်တက်ကာ နံရံနှင့် ပွတ်တိုက်မိမတတ် မောင်းနှင်သွားသည်။ ကား၏ ဘေးမှန်ကျိုးသွားခဲ့ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေသည့် လူတန်းစားထံမှ တကျည်ကျည် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် အတွင်းတွင် သန့်စင်ရေးလုပ်ငန်းစဉ် အသစ်တစ်ခု ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဗိုလ်ချုပ်ရှောင်သည် မျက်နှာတင်းမာစွာဖြင့် ကားပေါ်တွင် ထိုင်ကာ မြင်ကွင်းကို ကွပ်ကဲနေပြီး အိုလော့စွတ်က ဘေးမှ အနီးကပ် လိုက်ပါနေသည်။ သန့်စင်ရေးလုပ်ငန်းစဉ် ကြာမြင့်လေလေ ဗိုလ်ချုပ်ရှောင်၏ မျက်နှာထား ပိုမိုမည်းမှောင်လာလေလေ ဖြစ်သည်။
ဗိုလ်ချုပ်ရှောင် - "ဒီလို ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ မင်းသေချာရဲ့လား။"
မြို့သန့်စင်ရေးကို တာဝန်ယူရသည့် အရာရှိမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေပုံရသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ရှောင်နှင့် အိုလော့စွတ် နှစ်ဦးစလုံး ကိုယ်တိုင်ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ မနေ့ကလည်း ဒီအတိုင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဇူးဗီများကို သန့်စင်စဉ် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရှုပ်ထွေးဆူညံမှုက ထိုအရာကို ဆွဲဆောင်မိလိုက်ပုံရသည်...
သူ စကားပင် မဆုံးသေးမီ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့ရှိ အဆောက်အအုံကြီးတစ်လုံး တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြိုကျသွားသည်။ ဖုန်မှုန့်များနှင့် မီးခိုးမွှန်များကြားမှ ကြီးမားမည်းနက်သော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်ကျသွားသောအခါ ဗိုလ်ချုပ်ရှောင်နှင့် အိုလော့စွတ်တို့သည် ဤအဖြူရောင် ဘီလူးဆိုးကြီးကို မျက်စိဖြင့် တပ်အပ် မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အဆီပုံကြီးနှင့် တူသော ဤကဲ့သို့သော အဖြူရောင်သတ္တဝါမျိုး တစ်ခါမျှ ပေါ်ထွက်ဖူးခြင်း မရှိကြောင်း သူတို့ အသေအချာ သိထားကြသည်။
ဤသတ္တဝါသည် ပြောင်းလဲထားသော တိရစ္ဆာန် သို့မဟုတ် အလောင်းကောင် အမျိုးအစားထဲတွင် လုံးဝ မပါဝင်တော့ပေ။ သူတို့ မည်မျှပင် ကြိုးစားကြစေကာမူ သူ၏ မူလပုံစံကို မခွဲခြားနိုင်သလို မည်သည့်မျိုးစိတ်မှန်းလည်း ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုး ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် တစ်ခါမျှ ရှိခဲ့ဖူးခြင်း မရှိကြောင်း သူတို့ အသေအချာ ယုံကြည်နေကြသည်။
အပြင်ဘက်တွင်မူ ရှုပ်ထွေးပوضပော ဖြစ်ကာ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားလှသော အဖြူရောင် ဘီလူးဆိုးကြီးဆီသို့ စွမ်းအင်ဒုံးကျည် အမြောက်အမြား ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုမျှ မရှိပေ။ ယင်းအစား လွန်ကဲလှသော စွမ်းအင်ဒုံးကျည်များကြောင့် ဘီလူးဆိုးကြီး၏ ကိုယ်ထည်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အလွှာပါးတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်တရာမှ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ဗိုလ်ချုပ်ရှောင်နှင့် အိုလော့စွတ် နှစ်ဦးစလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။
ကြီးမားသော အဖြူရောင် အဆီတောင်ကြီးသည် တိုက်ခိုက်မှုမှန်သမျှကို လျစ်လျူရှုကာ ဖြည်းညင်းစွာ တွားသွားလာနေသည်။ အဖြူရောင် အဆီတောင်ကြီး ရှေ့သို့ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ရှေ့ပိုင်းလေးသည် အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားသည် - အလွန် ရင်းနှီးနေသော လှုပ်ရှားမှုပင်တည်း!
နေရာတွင် ရှိနေသော တပ်မှူးက ကားပေါ်ပါ စပီကာကို အမြန်ဆွဲယူကာ အော်လိုက်သည် - "နောက်ဆုတ်ကြ! အဆိပ်တွေ ပက်ထုတ်တော့မယ်!"
တိုက်ခိုက်နေကြသော စစ်သားများလည်း ချက်ချင်း လက်စသိမ်းကာ မျက်နှာလွှဲပြီး ထွက်ပြေးကြသည်။
ဖတ်ခနဲ! အလွန်ဝေးလံသော အကွာအဝေးအထိ ပမာဏများပြားလှသော ချွဲပျစ်ပျစ် အစိမ်းရောင်အရည်များ ပက်ထုတ်လာသည်။ အနောက်ဘက်ဆုံးမှ ပြေးနေကြသော စစ်သားနှစ်ဦးမှာ ထိုပိတ်ကျဲနေသော ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် အချွဲများကြောင့် မြေပြင်တွင် ကပ်ငြိသွားကြသည်။ အခြားစစ်သားများလည်း အမြန်ပြေးလာကာ ကူညီကြသည်။
အဖြူရောင် အဆီတောင်ကြီးက နှေးကွေးစွာ လှုပ်ရှားနေသဖြင့် စစ်သားများမှာ ၎င်းတို့၏ ရဲဘော်များကို ကယ်တင်ရန် လုံလောက်သော အချိန်ရရှိကြသည်။ သို့သော် ချွဲပျစ်ပျစ် အချွဲရောင်စေးတို့မှာ အလွန်တရာမှ ဒုက္ခပေးတတ်သည်။ ၎င်းတို့တွင် အလွန်ပြင်းထန်သော အဆိပ်နှင့် အက်ဆစ်ဓာတ် ပါရှိပြီး ထူထဲစေးကပ်သော အသွင်အပြင်ကြောင့် ရေနစ်သည်ထက် ပိုမိုအသက်ရှူကြပ်စေသည်။
မနေ့က အတွေ့အကြုံအရ ဤအုပ်စုသည် လက်အိတ်များ အထပ်ထပ် စွပ်ထားကြသည်။ တစ်ထပ် ပျက်စီးသွားလျှင်တောင်မှ ကျန်ရှိနေသေးသော အထပ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ရဲဘော်များကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ချွဲပျစ်ပျစ် အဆိပ်ရည်များကို အသည်းအသန် ဆွဲဖြဲကာ ကုတ်ဖဲ့ဖယ်ရှားကြသည်။
ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် ဓားမြောင် နှင့် ဓားရှည်များမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။ ထိုးစိုက်ပြီးနောက် ပြန်နှုတ်ယူရန် အချိန်အကြာကြီး ကြာမြင့်ပြီး လက်ဖြင့် လုပ်ခြင်းက ပို၍ မြန်ဆန်ပေသည်။
လူနှစ်ဦးကို အချွဲများထဲမှ အနိုင်နိုင် ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ချိန်တွင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မှတ်မိနိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အက်ဆစ်ဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရေး ကြိုးပမ်းမှုမှာ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။
ယနေ့ သူတို့ စီစဉ်ထားခဲ့သော နည်းလမ်းများမှာ ထင်ရှားစွာပင် အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူတို့ ပို၍ပင် နောက်ဆုတ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ မနေ့က အဖြူရောင် အဆီတောင်ကြီး၏ အဆိပ်ကို ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ခဲ့ရသော်လည်း ယနေ့တွင်လည်း အသေအပျောက် ဆက်လက် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။