စတုတ္ထခရိုင် လမ်းမကြီးပေါ်တွင် လူနှင့်ဆင်တူသော ရေညှိတစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
လั่วဖုန်းကျွယ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အသိစိတ်လွတ်သွားလေပြီ။ သူ၏မိသားစုဟူ၍ တစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ဟု သူထင်ထားခဲ့သော်လည်း သူ၏အရင်းအနှီးဖြစ်သော ဖခင်ဖြစ်သူမှာ အသက်ထင်ရှားရှိနေပြီး ယခုအခါ ဝမ်ချင်လင်၏ လက်အောက်ခံ အခြေစိုက်စခန်းတွင် ရှိနေပေသည်။ သူ မည်သို့ပင်ကြည့်ရ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ပေ။
ဝမ်ချင်လင်ကို ဖက်တွယ်ကာ လှည့်ပတ်ချင်စိတ်များ အကြိမ်ကြိမ်ပေါ်လာသော်လည်း ဝမ်ချင်လင်၏ ရက်စက်စွာ တွန်းထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ဝမ်ချင်လင်က "သူ့ကို ပစ်ထားခဲ့လိုက်ရအောင်။ သူ ရူးသွားပြီ" ဟု တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။
မီယန် သည် လို့ဖုန်းကျွယ် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်သောအခါ အတူတကွ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ရှောင်ဟេងက "သူ့ကို ခပ်များများလေး လှည့်ပတ်ခွင့်ပြုထားလိုက်ပါဦး" ဟု ဆိုသည်။
မျက်နှာပြင်တွင် ပန်းရောင် အားကစားကားတစ်စီးက ဟိန်းထွက်လာသည်။ ကားပေါ်တွင် နေကာမျက်မှန်တပ်ထားပြီး ဆံပင်ရှည်များ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေကာ မိတ်ကပ် အပြည့်အစုံပြင်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ မွှေးကြိုင်သော ရနံ့တစ်ခုက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ၎င်း၏နောက်တွင် စစ်ကားနှစ်စီးက လိုက်ပါလာပြီး လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ကြီးစွာ ဖမ်းစားထားလေသည်။ လမ်းသွားလမ်းလာများက လမ်းဖယ်ပေးကြပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို စတင်ဝေဖန်ဆွေးနွေးကြသည်။
ဝမ်ချင်လင်က တစ်ဖက်ဖြင့် နားထောင်ရင်း ပန်းရောင်ကားပေါ်ပါလာသူမှာ ဟွာကျန်း၏ သမီးဖြစ်သူ ဟွာဖေးယန် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူမသည် မောက်မာသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးဖြင့် နာမည်ကြီးပြီး စတုတ္ထခရိုင်တွင် သူမကို မည်သူမျှ ရန်စရဲကြပေ။ လူတိုင်းက သူမနှင့် လမ်းခွဲရှောင်ရှားရန်သာ ကြိုးစားကြသည်။ သူမတွင် စိတ်နေသဘောထား ဆိုးရွားရုံသာမက ၎င်းကို ထောက်ခံအားဖြည့်ပေးနိုင်သော စွမ်းအားလည်း ရှိပေသည်။ မည်သူမဆို သူမကို အချိန်အကြာကြီး စိုက်ကြည့်မိပါက တစ်ဝက်သေလောက်အောင် ရိုက်နှက်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မစိုက်ကြည့်မိပါက သူမ၏ အလှအပကို တန်ဖိုးမထားဟု စွပ်စွဲခံရကာ ထပ်မံရိုက်နှက်ခံရဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးအပေါ် သူမ၏မျက်စိကျသွားပြီဆိုပါက ထိုသူမှာ ဘက်ပေါင်းစုံမှ ရိုက်နှက်မှုကို ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို သူမနှင့် ဝေးဝေးနေရန်ပင်တည်း။
ဝမ်ချင်လင်နှင့် အခြားသူများမှာ လူသွားလမ်းဘေးတွင် ရပ်နေကြပြီး ပန်းရောင်အားကစားကားကြီး ဟိန်းထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေရင်းမှ ပြန်လှည့်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့ တုံ့ပြန်ချိန်တောင် မရလိုက်မီ ရေတိုင်တစ်တိုင်က တာပိုင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာပြီး ကြပ်သိပ်နေသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ၎င်း၏လည်ပင်းကို လွှမ်းခြုံပတ်ရစ်သွားသည်။
"ဒီကြောင်က ငါ့ဟာ၊ ငါ့ဆီကို လာခဲ့!"
တာပိုင်မှာ "မြောင်" ဟူသော အသံတစ်ချက်သာ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဆွဲထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ပန်းရောင်အားကစားကားကြီးက ဟိန်းထွက်လာပြီး တာပိုင်ကို ထိုကဲ့သို့ ဆွဲငင်သွားရန် ကြိုးစားနေသည်။
ဝမ်ချင်လင်၏ အကြည့်တို့ အေးစက်သွားပြီး ရှောင်ဟេងက လှုပ်ရှားပြီးသား ဖြစ်နေသည်။ မမြင်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်ဓားသွားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တာပိုင်၏လည်ပင်းတွင် ရစ်ပတ်ထားသော ရေတိုင်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ပန်းရောင်အားကစားကားမှာလည်း လေထုထဲတွင် ထူထဲသော သစ်သားငုတ်ကြီးနှစ်ခုဖြင့် ထိုးစိုက်ခံလိုက်ရသည်။
ကားအတွင်းမှ မိန်းကလေး၏ အော်သံထွက်ပေါ်လာပြီး ဇိမ်ခံပန်းရောင်ကားကို သစ်သားငုတ်ကြီးများ ထိုးဖောက်သွားစဉ် သူမမှာ ကားတံခါးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ကာ အပြင်သို့ မကျရောက်အောင် ကြိုးပမ်းနေသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ကားမှာ အလေးချိန် လွတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကြီးမားသော သစ်သားငုတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပန်းရောင်အားကစားကားကြီးမှာ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျလာသည်။ ဟွာဖေးယန်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာကာ တစ်ချက်အက်ကွဲသံနှင့်အတူ အချိန်အတော်ကြာအောင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။
လိုက်ပါလာသော စစ်ကားနှစ်စီး ရပ်တန့်သွားပြီး စစ်သားများ ကားပေါ်မှဆင်းကာ သူမအား အပြေးအလွှား ကူညီပေးကြသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်နေပြီးနောက် ဟွာဖေးယန်မှာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမအား ကူညီရန် ကြိုးစားနေသော စစ်သားများကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် မြေပြင်မှ ရုန်းကန်ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရူးသွပ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော အနီးအနားမှ လမ်းသွားလမ်းလာများမှာ အမြန်ပင် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားကြပြီး ပုန်းခိုစရာ နေရာရှာကြသည်။
"မင်းတို့ ငါ့ကို ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိရဲ့လား! ငါ့ကို လက်ပါရဲတယ်ပေါ့! မင်းတို့အားလုံး သေသင့်တယ်! မင်းတို့အားလုံး သေကြရမယ်!!!" ဟွာဖေးယန်မှာ အမျက်ဒေါသထွက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အထူးစွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ရေဓားတစ်လက်က ဝမ်ချင်လင်၏ ကျောဘက်သို့ ပျံသန်းလာသည်။
ဝမ်ချင်လင်မှာ မီယန် ကို ဖြေပေးနေရသဖြင့် ဤအဖြစ်အပျက်ကို လုံးဝသတိမထားမိဟန် ရှိနေသည်။ ရုတ်တရက် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားရခြင်းကြောင့် တာပိုင်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်သွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ကျောပေါ်တွင် ချည်နှောင်ခံထားရသော မီယန် မှာပါ ဒုກ္ခရောက်ရလေသည်။ မီယန် မှာ အဆုံးတွင် မြေကြီးများပေကျံကာ အရာရာတွင် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများဖြင့် လဲကျသွားခဲ့သည်။
ရေဓားမှာ ဝမ်ချင်လင်အနီးသို့ပင် မရောက်လိုက်ဘဲ မမြင်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်ဓားသွားများကြောင့် အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားကာ သူ့နောက်ဘက်တွင် ရေအိုင်ငယ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ဟွာဖေးယန်မှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ မည်သူကမှ လှုပ်ရှားသည်ကို သူမ မတွေ့လိုက်ရသော်လည်း သူမ၏ ရေဓားမှာ တားဆီးခံလိုက်ရဆဲပင်။
ဟွာဖေးယန်မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည် - "မင်းတို့အားလုံး သေကြရမယ်!!!"
ရေစက်ပေါင်းများစွာက ဟွာဖေးယန်၏ ပတ်လည်တွင် လွင့်ပျံနေပြီး ၎င်းတို့၏ ပုံစံများကို ပြောင်းလဲနေကြသည်။ ရေစက်တစ်ခုချင်းစီမှာ မြားဦးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမအနေဖြင့် အပြစ်မဲ့ လမ်းသွားလမ်းလာများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဝမ်ချင်လင်နှင့် သူ့အဖွဲ့ထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ အထူးစွမ်းအားများ လွှမ်းခြုံထားသည့် ရေစက်မြားများသည် ဓားများကဲ့သို့ ထက်ရှလှပေသည်။ အနီးအနားရှိ လူအချို့မှာ ထိုမြားများဖြင့် အပစ်ခံရကာ ပေါင်များ ဖောက်ထွင်းခံရခြင်း သို့မဟုတ် လက်မောင်းများ ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာရကာ သွေးများ ရွှဲရွှဲစိုသွားကြသည်။
ဒုန်း!
ဟွာဖေးယန် သူမ၏စွမ်းအားကို ထုတ်ပြနေစဉ် ရုတ်တရက် သူမ၏မျက်နှာပေါ်သို့ ပါးရိုက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပထမဦးစွာ ပူစပ်ပူလောင်ဖြစ်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားရကာ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းမှာ ထုံကျင်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ခုက သူမ၏မျက်နှာမှ စီးဆင်းလာကာ အောက်သို့ ကျဆင်းနေသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ရေမြားများအားလုံးမှာ ရေစက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းကုန်ကြသည်။
ဟွာဖေးယန်သည် သူမအား ကြောက်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်နေကြသော လူအားလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ထုံကျင်နေသော မျက်နှာကို စမ်းကြည့်လိုက်ရာ လက်ပေါ်တွင် သွေးများပေကျံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဟွာဖေးယန် -
ဟွာဖေးယန် - အားးးးးးးးး!!!
သူ သူမ၏ အော်သံကြီးမှာ စတုတ္ထခရိုင် တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေခဲ့သည်။
စစ်သားများလည်း ကြောင်အမ်းအမ်းအဖြစ်မှ သတိဝင်လာကြပြီး သစ်သားလေးခွများကို အမြန်ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။ ဟွာဖေးယန်က ကြမ်းတမ်းသောအသံဖြင့် "သူတို့ကို သတ်လိုက်! အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ကြ!!!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဝမ်ချင်လင်က လက်ကို ယမ်းလိုက်ရာ ၎င်းတို့အား ချိန်ရွယ်ထားသော သစ်သားလေးခွမြားများအားလုံး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး ဆက်တိုက်ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝမ်ချင်လင်နှင့် ရှောင်ဟេងတို့ အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အတွေးများကို နားလည်သွားကြသည်။ ရှောင်ဟេងမှာ အပြင်သို့ အမြန်ပြေးထွက်သွားပြီး ကိုင်းညွှတ်ကာ စစ်ကားတစ်စီးအတွင်းသို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။
"ကားပေါ်တက်!"
ဝမ်ချင်လင်က မီယန် ကို ဆွဲကိုင်ကာ စစ်ကားဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။ သုံးယောက်သား ကားပေါ်သို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ရှောင်ဟេងက ကားကို ကွေ့ပတ်မောင်းနှင်ကာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။
တာပိုင်ကလည်း နောက်မှ လိုက်လာကာ အချက်အနည်းငယ်ခုန်ပျံပြီးနောက် ကားခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။ သူသည် ကြောင်မုန့်ပြားကဲ့သို့ ကားခေါင်မိုးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွယ်ထားကာ ၎င်းတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလွတ်မြောက်သွားလေသည်။
ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဟွာဖေးယန်မှာ အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခုန်ပေါက်ရင်း အကူအညီရှာနေသည်။ ဤအဖြစ်အပျက် တစ်ခုလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူများမှာ အလွန်တရာ ကျေနပ်အားရမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆိုးသွမ်းသူများကို ဆုံးမပေးမည့်သူ တစ်ဦးတော့ ရှိနေစမြဲပင်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမအား သူမနေရာတွင် ရပ်တည်စေနိုင်မည့်သူ ပေါ်လာခဲ့ပေပြီ။
ဟွာဖေးယန်မှာ စစ်သားများကို တွန်းဖယ်ကာ စစ်ကားကို မောင်းနှင်၍ အဖြစ်အပျက်ကို သတင်းပို့ရန် အိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
ဟွာဖေးယန် အိမ်သို့ရောက်လာချိန်တွင် ငိုချင်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
ကားအတွင်း၌ ဝမ်ချင်လင်၏ နှာခေါင်းက နှာခေါင်းမဟုတ်၊ မျက်လုံးက မျက်လုံးမဟုတ်တော့ဘဲ "ဘယ်သူက သူ့ကို ငါ မထမ်းနိုင်ဘူးလို့ ပြောတာလဲ" ဟု ညည်းတွားလိုက်သည်။
မီယန် ၏ မျက်နှာနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာ အချို့ရှိနေပြီး နဖူးတွင်လည်း ပြတ်ရှဒဏ်ရာတစ်ခုနှင့် နှာခေါင်းသွေးယိုနေသည်။ သူက သနားစရာကောင်းပြီး အားငယ်ဟန်ဖြင့် "အဲ့ဒါ ကျိန်းသေပေါက် ကျွန်တော်မဟုတ်ဘူး။ ကိုကိုလော့ကို မေးကြည့်လိုက်ပါ" ဟု ဆိုသည်။
လั่วဖုန်းကျွယ် -
လั่วဖုန်းကျွယ် - "နောက်တစ်ခါကျရင် ကိုယ့်ကိုပဲ အပ်လိုက်ပါတော့"
ဝမ်ချင်လင်က အစားအစာနှင့် ရေအချို့ကို ထုတ်ယူကာ မီယန် အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "နောက်တစ်ခါကျရင် ကိုယ့်ခြေထောက်နဲ့ကိုယ် အားကိုးပါ။ မင်းမှာ မရှိတာ ခြေထောက်မဟုတ်ဘူး၊ လက်တွေပဲ"
မီယန် က အသားတုံးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားကာ မည်သို့လုပ်ရမည်ကို မသိဘဲ ဖြစ်နေသည်။ သူ အိတ်ကိုပင် မဖွင့်နိုင်ပါက မည်ကဲ့သို့ စားရမည်နည်း။
မီယန် က ဝမ်ချင်လင်ကို သနားစရာကောင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဝမ်ချင်လင်မှာ အလွန်အမင်း အေးစက်ခေါမာလှသဖြင့် သူ့ဘက်သို့ လှည့်၍ပင် မကြည့်ပေ။
လั่วဖုန်းကျွယ်မှာ ကြည့်မရတော့ဘဲ အသားတုံးများကို ယူကာ အပိုင်းလေးများဖြစ်အောင် ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး မီယန် အား ကျွေးလိုက်သည်။ သူက အသားအနည်းငယ် ကျွေးလိုက်၊ ရေအနည်းငယ် တိုက်လိုက်ဖြင့် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ လုပ်ဆောင်နေသည်။ ဤကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုးနှင့် ပတ်သက်၍ သူ အတွေ့အကြုံရှိကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။
ရှောင်ဟេងက နောက်ကြည့်မှန်မှတစ်ဆင့် ကြည့်ရင်း အလွန်တရာ ကျေနပ်အားရနေသည်။ သူ၏ အချစ်ပြိုင်ဖက်မှာ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဦး လျော့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဘယ်လို ဆက်လုပ်ကြမလဲ" ဟု ရှောင်ဟេងက မေးလိုက်သည်။
လั่วဖုန်းကျွယ်နှင့် မီယန် တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းခါပြကြသည်။ သူတို့ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခံထားရသည်မှာ အချိန်ဘယ်လောက်ကြာပြီနည်း။ ဘေ့ယနှင့် ဂျียงရှင်းတို့ ဘယ်မှာရှိကြသည်ကို သူတို့ မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။
ဝမ်ချင်လင်လည်း သူတို့ သိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ "ပထမဆုံး ဆဋ္ဌမခရိုင်ကို ပြန်ကြတာပေါ့"
ရှောင်ဟេងက စစ်ကားကို စတုတ္ထခရိုင်အတွင်း မောင်းနှင်သွားခဲ့ပြီး စစ်ဆေးရေးဂိတ်များကို ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ စစ်ကားကို ကြားဖြတ်တားဆီးရန် ကင်းစောင့်များကို အကြောင်းကြားစာ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ရှောင်ဟេងတို့မှာ စတုတ္ထခရိုင်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။
ဆဋ္ဌမခရိုင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့နှင့် တိုးလေသည်။ ရှောင်ဟេងက ကားကို အကွေ့တစ်ခုတွင် လှည့်လိုက်ပြီး သတ်မှတ်ထားသော ဦးတည်ရာသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းထွက်သွားခဲ့သည်။
ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့က ချက်ချင်းပင် ခြောက်လှန့်လိုက်ကြသည်။
"ဒီကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့တွေ အကုန်လုံးက ငါတို့နောက်ကို လိုက်နေတာလား" ဟု ဝမ်ချင်လင်က မေးလိုက်သည်။
ရှောင်ဟេងက "သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
လှုပ်ရှားလာကြသော ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ အုပ်စုလိုက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့ကို အပြင်းအထန် လိုက်လံရှာဖွေနေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
ဝမ်ချင်လင်က သံသယဖြစ်မိဟန်ဖြင့် "ယွီကျင်းဟွီက နီမိသားစုအတွက် အဲ့လောက်တောင် အရေးပါလို့လား" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်ဟេងလည်း ဤအချက်ကို ထူးဆန်းနေသည်။ သူတို့ ထွက်ပြေးစဉ်က လမ်းကိုပိတ်ဆို့နေသော ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ အများအပြားသာ ရှိခဲ့ပါက သူတို့ ဤမျှလွယ်ကူစွာ ထွက်ပြေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဆဋ္ဌမခရိုင်တွင် သူတို့ မသိလိုက်ဘဲ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း။
ဆဋ္ဌမခရိုင်မှ စစ်ကားများ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကာ သူတို့၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြပြီး စစ်သားများက သေနတ်များကို မြှောက်ကိုင်းကာ ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးကြသည်။
နွယ်ပင်ငရဲ နည်းပညာကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး စစ်ကားအားလုံးကို မှောက်လှန်ပစ်လိုက်သည်။
ကားများ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်နေကြသော စစ်သားများမှာ သတိဝင်လာကြသည်။ သူတို့သည် စတုတ္ထခရိုင်မှ လူများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် အလံပြ လိုက်လံဖမ်းဆီးခံနေရသူများ ဖြစ်နေပြီး အထက်လူကြီးများက ဖမ်းဆီးရန် သေဒဏ်အမိန့် ထုတ်ပြန်ထားခံရသူများ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
နီမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ ကွပ်ကဲရေးစင်တာတွင် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆောက်နေသည်။
နီထျန်လင် က သူ၏ဖခင်၏ လုပ်ရပ်ကို သဘောမကျပေ။ "သူတို့ ဆဋ္ဌမခရိုင်ကနေ ထွက်သွားကြပြီ။ သူတို့က ပြန်လာလောက်အောင် မိုက်မဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဆဋ္ဌမခရိုင်မှာ ခံစစ်ပြင်ဆင်နေမယ့်အစား စတုတ္ထခရိုင်ကို လူတွေ တိတ်တဆိတ် စေလွှတ်ပြီး ရှာဖွေတာက ပိုကောင်းပါတယ်"
နီထျန်လင် သတိပေးရန်ပင် မလိုပေ။ နီမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ စတုတ္ထခရိုင်တွင် လျှို့ဝှက်စုံစမ်းရန် လူများကို စေလွှတ်ပြီးနှင့် ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စမှာ ဝမ်ချင်လင်နှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး စတုတ္ထခရိုင်ကို စိတ်နာစေကာမူ သူ လက်လျှော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဆဋ္ဌမခရိုင်အနေဖြင့် ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ် ကာကွယ်ဆေးကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့၏ သြဇာတိက္ကမမှာ အခြားခရိုင်များထက် သာလွန်သွားမည် ဖြစ်ပေသည်။
"သူတို့ ပြန်လာကြလိမ့်မယ်။ ဝမ်ချင်လင်ရဲ့ လက်စားချေတတ်တဲ့ စရိုက်အရ သူက တရားခံကို လွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"
နီမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာလည်း လောင်းကစားလုပ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ဝမ်ချင်လင်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အဆင့်အတန်းအပေါ် လောင်းကစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သူငယ်ချင်းအတွက် ယွီကျင်းဟွီကို သတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူငယ်ချင်းအတွက် လက်စားချေရန် သူ ပြန်လာမည် မဟုတ်ပေဘူးလော။
အဓိက တရားခံမှာ ဆဋ္ဌမခရိုင်အတွင်းတွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
လက်ထောက်တစ်ဦးက အပြေးအလွှား လာရောက်သတင်းပို့ရင်း ဝမ်ချင်လင်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း တင်ပြလာသည်။
နီမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာမှာ နီရဲလာပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ "အရမ်းကောင်းတယ်! ယွီကျင်းဟွီကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ လူကို စစ်တပ်က ဖမ်းဆီးထားပြီဆိုတာကို သတင်းဖြန့်လိုက်စမ်း! သူတို့ လက်စားချေဖို့ လာရဲမလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်!"
လက်ထောက်မှာ အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် စီစဉ်ဆောင်ရွက်ရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။
ဂျียงရှင်းနှင့် ဘေ့ယတို့မှာ ဝမ်ချင်လင် ဆိုးကျိုးကြုံတွေ့ရ기를 မျှော်လင့်နေခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင်ပါ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ နီမိသားစုအနေဖြင့် မီယန် ကို ယွီကျင်းဟွီထံ မည်သူပေးပို့ခဲ့သည်ကို စုံစမ်းရန်မှာ လုံးဝမခက်ခဲလှပေ။ သူတို့မှာ ဆဋ္ဌမခရိုင်အတွင်းတွင် ရှိနေကြပြီး နီမိသားစုသာ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးလိုပါက ထွက်ပြေးစရာ နေရာမရှိပေ။ ဝမ်ချင်လင်နှင့် ရှောင်ဟេងတို့ကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးသာ မရှိပါက သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုး သူတို့တွင် လုံးဝ မရှိကြပေ။
နီမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ ကျောင်းဖော်ကျောင်းဖက် ဆက်ဆံရေးနှင့် သူတို့အကြားရှိ ရန်ငြိုးကို အသုံးချကာ ဝမ်ချင်လင်အား လက်စားချေရန် ဆွဲဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချင်လင်သာ လာရဲမည်ဆိုပါက သူ့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု နီမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားသည်။
သူတို့သည် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို သေချာပေါက် ဖမ်းဆီးနိုင်မည်ဟု နီမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က လုံးဝ သံသယမရှိပေ။
ဝမ်ချင်လင်က စိတ်စွမ်းအား တစ်ပင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရှောင်ဟេងကို "ဆဋ္ဌမခရိုင်မှာ စိတ်စွမ်းအား အထူးစွမ်းအင်သုံးနိုင်တဲ့သူတွေ ရှိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှောင်ဟេងက "ခရိုင်တစ်ခုချင်းစီမှာ စိတ်စွမ်းအား အထူးစွမ်းအင်သုံးနိုင်တဲ့သူတွေ ရှိတယ်။ ကိုယ်သိထားသလောက်ဆိုရင် ဆဋ္ဌမခရိုင်က စိတ်စွမ်းအား အထူးစွမ်းအင်သုံးနိုင်တဲ့သူတွေက D-အဆင့်မှာ ရှိသင့်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
စိတ်စွမ်းအား အဆင့်တက်လှမ်းရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ လုံလောက်သော ပုံဆောင်ခဲ အူတိုင်များ ရရှိထားလျှင်တောင်မှ အဆင့်အတန်း နယ်နိမိတ်ကို ဖောက်ထွက်ရန်မှာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ရှောင်ဟេង၏ အရည်အချင်းမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားပြီး D-အဆင့်တွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ပိတ်မိနေခဲ့ကာ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွင်း တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် C-အဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
D-အဆင့် စိတ်စွမ်းအား အထူးစွမ်းအင်များမှာ ကြီးထွားဆဲ အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးပြီး ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးပေ။ ၎င်းတို့မှာ ဝမ်ချင်လင်၏ စွမ်းအားနှင့် လုံးဝ မယှဉ်သာပေ။
သူတို့ကို တွေ့ရှိသွားလျှင်တောင်မှ တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် သူတို့ကို ကြားဖြတ်တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်သလို ဝမ်ချင်လင်ရှိရာ နေရာကိုလည်း အတိအကျ သတ်မှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သတိထားမိပါက ဝမ်ချင်လင်အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်စွမ်းအား လွှမ်းခြုံမှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
ဝမ်ချင်လင်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ဝေးဝေးလံလံ မရောက်လိုက်ရသေးမီ ဆွေးနွေးပြောဆိုနေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ကြားပြီးပြီလား! ကိုဟွီကို သတ်တဲ့ လူသတ်သမားကို ဖမ်းမိသွားပြီတဲ့!"
"မင်းတို့ သတင်းက မမှန်ကန်ဘူး။ တကယ့် လူသတ်သမားကို မမိသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကိုဟွီကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ လူကိုတော့ ဖမ်းမိသွားပြီ။ သူတို့က တက္ကသိုလ် ကျောင်းဖော်တွေ ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ကျိုးအတွက် ကျောင်းဖော်ကို ကျောခိုင်းခဲ့ကြတာ။ ကိုဟွီက အဲ့ဒါကို မသိဘဲ အမှောင်ချခံခဲ့ရတော့မှ မတရားသဖြင့် ဒုက္ခရောက်သွားတာပေါ့"
"ယွီသခင်မမှာ ဒီညီလေးတစ်ယောက်တည်း ရှိတာ။ သူမက သူတို့ကို လွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"သေချာတာပေါ့။ အဲ့ဒီလူနှစ်ယောက်ကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ကွပ်ကဲရေးစင်တာမှာ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းထားပြီးပြီ။ ဂျင်နရယ်နီက သူတို့ကို လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"